Kinderen
alle pijlers
jonge moeder VS oude moeders
maandag 25 juli 2016 om 16:57
Naar aanleiding van een ander topic en een reactie daarvan dacht ik, wat vinden jullie? Wat is beter, een jonge moeder, begin/midden 20 (ongeveer) Of een 40 plus moeder. (We houden de moeders van 30 erbuiten, sorry)
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
maandag 25 juli 2016 om 19:21
quote:pien6 schreef op 25 juli 2016 @ 19:14:
[...]
Hoe weet jij dat zoveel jonge moeders daarover klagen? En hoe weet jij dat alle moeders van 40+ het niet zwaarder vinden? De meesten zijn gok ik niet op hun 20e en op hun 40e .
Lees de kinderpijler eens.
En ze zijn er wel hoor moeders die zowel op jongere leeftijd als op oudere leeftijd kinderen hebben gekregen. Eventueel als 2e leg.
[...]
Hoe weet jij dat zoveel jonge moeders daarover klagen? En hoe weet jij dat alle moeders van 40+ het niet zwaarder vinden? De meesten zijn gok ik niet op hun 20e en op hun 40e .
Lees de kinderpijler eens.
En ze zijn er wel hoor moeders die zowel op jongere leeftijd als op oudere leeftijd kinderen hebben gekregen. Eventueel als 2e leg.
maandag 25 juli 2016 om 19:21
Mijn moeder was 32 bij mij en 36 bij mijn zus. (Mijn vader exact hetzelfde overigens.)
Ik heb haar nooit gezien als een "oude moeder". En nog altijd niet.
Ze zijn pas getrouwd op hun 28ste en hebben dan eerst gezorgd voor een stabiel leven (huisvesting, winkel van mijn vader uitbouwen, spaargeld, ...) vooraleer ze aan kinderen begonnen.
Mijn beide ouders hebben ook tot hun 24 à 25 gestudeerd (en mijn moeder is dan nog een jaar naar Amerika getrokken), dus ze zouden er rond die tijd gewoon niet klaar voor zijn geweest.
Ik zag overigens net klasgenootjes met "jongere" ouders die elke 3 maand van job wisselden, om de zoveel tijd van huurhuis moesten wisselen (de mijne hadden een koophuis) en duidelijk nog heel weinig stabiliteit hadden.
En die qua ideeën echt gelijk stonden met mijn moeder. (Ze wordt ook telkens 10 jaar jonger geschat .)
Ik heb haar nooit gezien als een "oude moeder". En nog altijd niet.
Ze zijn pas getrouwd op hun 28ste en hebben dan eerst gezorgd voor een stabiel leven (huisvesting, winkel van mijn vader uitbouwen, spaargeld, ...) vooraleer ze aan kinderen begonnen.
Mijn beide ouders hebben ook tot hun 24 à 25 gestudeerd (en mijn moeder is dan nog een jaar naar Amerika getrokken), dus ze zouden er rond die tijd gewoon niet klaar voor zijn geweest.
Ik zag overigens net klasgenootjes met "jongere" ouders die elke 3 maand van job wisselden, om de zoveel tijd van huurhuis moesten wisselen (de mijne hadden een koophuis) en duidelijk nog heel weinig stabiliteit hadden.
En die qua ideeën echt gelijk stonden met mijn moeder. (Ze wordt ook telkens 10 jaar jonger geschat .)
maandag 25 juli 2016 om 19:28
maandag 25 juli 2016 om 19:29
quote:lemoos2 schreef op 25 juli 2016 @ 19:13:
Wat ik om mij heen zie bij 'jonge' moeders (21-24) en 'oude' moeders (40-45): ze vallen vaak buiten de boot. Zowel bij opvang/PSZ/school als in de eigen kennissenkring
Dat herken ik wel. Het is moeilijk aansluiting te vinden bij de dertigers op het schoolplein. Wat dat betreft gaat het weer makkelijker met de twintigers omdat die ook geen aansluiting vinden bij de dertigers.
Qua vrienden is het nog lastiger want je zit inderdaad in een andere fase dan leeftijdgenoten.
Wat ik om mij heen zie bij 'jonge' moeders (21-24) en 'oude' moeders (40-45): ze vallen vaak buiten de boot. Zowel bij opvang/PSZ/school als in de eigen kennissenkring
Dat herken ik wel. Het is moeilijk aansluiting te vinden bij de dertigers op het schoolplein. Wat dat betreft gaat het weer makkelijker met de twintigers omdat die ook geen aansluiting vinden bij de dertigers.
Qua vrienden is het nog lastiger want je zit inderdaad in een andere fase dan leeftijdgenoten.
maandag 25 juli 2016 om 19:32
quote:Blondie456 schreef op 25 juli 2016 @ 18:10:
[...]
Ik werk al 23 jaar niet meer. Ben in januari weduwe geworden en krijg gewoon weduwepensioen dus hoef nog steeds niet te gaan werken.O, wat erg. Ik bedoel overigens een weduwe-uitkering en dat is niet hetzelfde als een weduwe-pensioen. Een weduwe-pensioen krijg je alleen als je man een pensioenvoorziening via zijn werk had. Een weduwe-uitkering is een overheidsuitkering en daar is flink in gesnoeid.
[...]
Ik werk al 23 jaar niet meer. Ben in januari weduwe geworden en krijg gewoon weduwepensioen dus hoef nog steeds niet te gaan werken.O, wat erg. Ik bedoel overigens een weduwe-uitkering en dat is niet hetzelfde als een weduwe-pensioen. Een weduwe-pensioen krijg je alleen als je man een pensioenvoorziening via zijn werk had. Een weduwe-uitkering is een overheidsuitkering en daar is flink in gesnoeid.
maandag 25 juli 2016 om 19:35
Lux, even een knuffel! Ik vind je zo sterk en zo goed uit je woorden komen Ik duim zo verschrikkelijk hard voor die baby voor jullie
Hier zijn man en ik nu bezig om een kind proberen te krijgen..Ik ruim 27, man is 28. Qua gevoel had het al wel wat jaartjes eerder gemogen voor beiden, maar naast gevoel, speelt ook realisme mee. Wat wil ik een kind bieden, wat wil ik mezelf daarnaast bieden?
Als 23 jarige had het misschien wel gekund, maar was ik een stuk naïever geweest. En eerlijk is eerlijk, dan hadden we het niet zo makkelijk kunnen redden als dat we nu kunnen.
De laatste 2-3 jaar heb ik een behoorlijke persoonlijke groei doorgemaakt, al zeg ik het zelf. Zowel in mijn privé leven als in mijn loopbaan. Dat zou vast ook gebeurd zijn met een kind, wellicht op een totale andere manier, maar de vrijheid om van alles te kunnen doen, om die groei door te maken zonder kind, vond ik toch wel erg prettig. Voor man hetzelfde.
Mocht het mee zitten ben ik ergens in de 28 en man 29, wat in mijn ogen een gemiddelde leeftijd is om ouders te worden.
Nu hebben we het voor elkaar zoals we dat voor ogen zagen. De vraag natuurlijk of we kinderen kunnen krijgen. We doen ons best!
Mijn ouders waren 29 toen ze mij kregen mijn moeder was, op 2 dagen na, 34 toen ze mijn broertje en zusje kreeg. Ze had het liever anders gezien, maar het moet ook allemaal maar kunnen. Moeder geeft zelf aan dat ze wel makkelijker in het leven stond bij de 2e en 3e ( tweeling), maar dat dat grotendeels kwam doordat ze al een kind had. Groot nadeel vond ze dat zij midden in de overgang zat en mijn broertje en m.n. zusje hun hoogtijdagen in de pubertijd hadden. Dat knalde verschrikkelijk.
Wel hadden ze het, toen ze mij kregen, een stuk slechter. Dubbeltjes moesten omgedraaid worden, terwijl toen broertje en zusje geboren werden, de wereld zo'n beetje aan hun voeten lag. Mijn vader studeerde 'laat' af, was net 1,5 jaar aan het werk toen ik kwam. Toen broertje en zusje kwamen waren er al meerdere promoties geweest.
Mijn moeder was zelf een nakomertje, mijn opa en oma waren ruim de 45 jaar gepasseerd. Ze was de laatste in een rits van 9. Groot nadeel voor mijn moeder, was dat ze met 27 geen ouders meer had. Ze geeft zelf aan dit altijd te hebben geweten en dat dat OK was. Niet dat ze ze niet mist, maar het is nu eenmaal zo. En betere ouders had ze volgens zichzelf niet kunnen hebben ( al denken mijn ooms, die 17-19 jaar ouder zijn dan mijn moeder, daar wel wat anders over..)
Hier zijn man en ik nu bezig om een kind proberen te krijgen..Ik ruim 27, man is 28. Qua gevoel had het al wel wat jaartjes eerder gemogen voor beiden, maar naast gevoel, speelt ook realisme mee. Wat wil ik een kind bieden, wat wil ik mezelf daarnaast bieden?
Als 23 jarige had het misschien wel gekund, maar was ik een stuk naïever geweest. En eerlijk is eerlijk, dan hadden we het niet zo makkelijk kunnen redden als dat we nu kunnen.
De laatste 2-3 jaar heb ik een behoorlijke persoonlijke groei doorgemaakt, al zeg ik het zelf. Zowel in mijn privé leven als in mijn loopbaan. Dat zou vast ook gebeurd zijn met een kind, wellicht op een totale andere manier, maar de vrijheid om van alles te kunnen doen, om die groei door te maken zonder kind, vond ik toch wel erg prettig. Voor man hetzelfde.
Mocht het mee zitten ben ik ergens in de 28 en man 29, wat in mijn ogen een gemiddelde leeftijd is om ouders te worden.
Nu hebben we het voor elkaar zoals we dat voor ogen zagen. De vraag natuurlijk of we kinderen kunnen krijgen. We doen ons best!
Mijn ouders waren 29 toen ze mij kregen mijn moeder was, op 2 dagen na, 34 toen ze mijn broertje en zusje kreeg. Ze had het liever anders gezien, maar het moet ook allemaal maar kunnen. Moeder geeft zelf aan dat ze wel makkelijker in het leven stond bij de 2e en 3e ( tweeling), maar dat dat grotendeels kwam doordat ze al een kind had. Groot nadeel vond ze dat zij midden in de overgang zat en mijn broertje en m.n. zusje hun hoogtijdagen in de pubertijd hadden. Dat knalde verschrikkelijk.
Wel hadden ze het, toen ze mij kregen, een stuk slechter. Dubbeltjes moesten omgedraaid worden, terwijl toen broertje en zusje geboren werden, de wereld zo'n beetje aan hun voeten lag. Mijn vader studeerde 'laat' af, was net 1,5 jaar aan het werk toen ik kwam. Toen broertje en zusje kwamen waren er al meerdere promoties geweest.
Mijn moeder was zelf een nakomertje, mijn opa en oma waren ruim de 45 jaar gepasseerd. Ze was de laatste in een rits van 9. Groot nadeel voor mijn moeder, was dat ze met 27 geen ouders meer had. Ze geeft zelf aan dit altijd te hebben geweten en dat dat OK was. Niet dat ze ze niet mist, maar het is nu eenmaal zo. En betere ouders had ze volgens zichzelf niet kunnen hebben ( al denken mijn ooms, die 17-19 jaar ouder zijn dan mijn moeder, daar wel wat anders over..)
maandag 25 juli 2016 om 19:37
quote:renate73-nw schreef op 25 juli 2016 @ 19:27:
Ben op vakantie en heb mijn neefje van 7 mee, ben blij dat mijn eigen kids al een stuk ouder zijn Dus ik hou het op jong moeder. 31 toen nr 3 geboren werd.Verantwoordelijk zijn voor het kind van een ander voelt ook gewoon anders dan verantwoordelijk zijn voor je eigen kind.
Ben op vakantie en heb mijn neefje van 7 mee, ben blij dat mijn eigen kids al een stuk ouder zijn Dus ik hou het op jong moeder. 31 toen nr 3 geboren werd.Verantwoordelijk zijn voor het kind van een ander voelt ook gewoon anders dan verantwoordelijk zijn voor je eigen kind.
maandag 25 juli 2016 om 19:43
quote:Chantilly21_1 schreef op 25 juli 2016 @ 19:35:
Maar goed, mijn moeder was zelf een nakomertje, mijn opa en oma waren ruim de 45 jaar gepasseerd. Ze was de laatste in een rits van 9. Groot nadeel voor mijn moeder, was dat ze met 27 geen ouders meer had. Ze geeft zelf aan dit altijd te hebben geweten en dat dat OK was. Niet dat ze ze niet mist, maar het is nu eenmaal zo. En betere ouders had ze volgens zichzelf niet kunnen hebben ( al denken mijn ooms, die 17-19 jaar ouder zijn dan mijn moeder, daar wel wat anders over..)
Voor-en nadelen dus.
Dat kan je dus ook hebben als je jonger bent.
Mijn moeder haar moeder is gestorven in 't kraambed. Had weinig te maken met of haar moeder nu 21 of 40 was, wel met medische vooruitgang in die tijd.
Haar vader is overleden aan kanker op haar 21ste. Wederom: Weinig keuze. Of hij nu 50 of 70 was ... die rotziekte was er nu éénmaal.
Ik pleit niet voor ouderschap en nog moeder worden op 50.
Wel dat bepaalde ziektes en dergelijke op alle leeftijden kunnen voorkomen.
(Je kan bijvoorbeeld ook helaas aan vroegdementie lijden op je 50ste ipv aan gewone dementie op je 70ste.)
En dat het voor een stuk ook maar is hoe "modern" en gezond je zelf bent als ouder en of je meegaat met je tijd.
(Mijn 64-jarige moeder heeft bijvoorbeeld een smart-phone en is gek op alle nieuwste snufjes op dat vlak, mij interesseert het geen moer.)
Maar goed, mijn moeder was zelf een nakomertje, mijn opa en oma waren ruim de 45 jaar gepasseerd. Ze was de laatste in een rits van 9. Groot nadeel voor mijn moeder, was dat ze met 27 geen ouders meer had. Ze geeft zelf aan dit altijd te hebben geweten en dat dat OK was. Niet dat ze ze niet mist, maar het is nu eenmaal zo. En betere ouders had ze volgens zichzelf niet kunnen hebben ( al denken mijn ooms, die 17-19 jaar ouder zijn dan mijn moeder, daar wel wat anders over..)
Voor-en nadelen dus.
Dat kan je dus ook hebben als je jonger bent.
Mijn moeder haar moeder is gestorven in 't kraambed. Had weinig te maken met of haar moeder nu 21 of 40 was, wel met medische vooruitgang in die tijd.
Haar vader is overleden aan kanker op haar 21ste. Wederom: Weinig keuze. Of hij nu 50 of 70 was ... die rotziekte was er nu éénmaal.
Ik pleit niet voor ouderschap en nog moeder worden op 50.
Wel dat bepaalde ziektes en dergelijke op alle leeftijden kunnen voorkomen.
(Je kan bijvoorbeeld ook helaas aan vroegdementie lijden op je 50ste ipv aan gewone dementie op je 70ste.)
En dat het voor een stuk ook maar is hoe "modern" en gezond je zelf bent als ouder en of je meegaat met je tijd.
(Mijn 64-jarige moeder heeft bijvoorbeeld een smart-phone en is gek op alle nieuwste snufjes op dat vlak, mij interesseert het geen moer.)
maandag 25 juli 2016 om 19:44
quote:sugarmiss schreef op 25 juli 2016 @ 19:29:
[...]
Dat herken ik wel. Het is moeilijk aansluiting te vinden bij de dertigers op het schoolplein. Wat dat betreft gaat het weer makkelijker met de twintigers omdat die ook geen aansluiting vinden bij de dertigers.
Qua vrienden is het nog lastiger want je zit inderdaad in een andere fase dan leeftijdgenoten.Dit merk ik ook en vind ik zeker een nadeel. Veel vriendschappen verwaterden na de komst van mijn kind en op andere plekken ben ik vaak gemiddeld 10 jaar jonger dan andere moeders.
[...]
Dat herken ik wel. Het is moeilijk aansluiting te vinden bij de dertigers op het schoolplein. Wat dat betreft gaat het weer makkelijker met de twintigers omdat die ook geen aansluiting vinden bij de dertigers.
Qua vrienden is het nog lastiger want je zit inderdaad in een andere fase dan leeftijdgenoten.Dit merk ik ook en vind ik zeker een nadeel. Veel vriendschappen verwaterden na de komst van mijn kind en op andere plekken ben ik vaak gemiddeld 10 jaar jonger dan andere moeders.
maandag 25 juli 2016 om 19:48
quote:Mietrot schreef op 25 juli 2016 @ 19:43:
[...]
Dat kan je dus ook hebben als je jonger bent.
Mijn moeder haar moeder is gestorven in 't kraambed. Had weinig te maken met of haar moeder nu 21 of 40 was, wel met medische vooruitgang in die tijd.
Haar vader is overleden aan kanker op haar 21ste. Wederom: Weinig keuze. Of hij nu 50 of 70 was ... die rotziekte was er nu éénmaal.
Ik pleit niet voor ouderschap en nog moeder worden op 50.
Wel dat bepaalde ziektes en dergelijke op alle leeftijden kunnen voorkomen.
(Je kan bijvoorbeeld ook helaas aan vroegdementie lijden op je 50ste ipv aan gewone dementie op je 70ste.)
En dat het voor een stuk ook maar is hoe "modern" en gezond je zelf bent als ouder en of je meegaat met je tijd.
(Mijn 64-jarige moeder heeft bijvoorbeeld een smart-phone en is gek op alle nieuwste snufjes op dat vlak, mij interesseert het geen moer.)
Oh, dat zeker!
Mijn opa was 49, mijn oma 48. Mijn oudste oom heeft 19 jaar langer met zijn ouders gehad, dan mijn moeder. En dat is toch best wel wat.. Maar zoals al gezegd, mijn moeder heeft altijd al geweten dat ze haar ouders niet tot in haar 40e zou hebben, alleen al doordat ze relatief oud waren toen ze mijn moeder kregen. Nog afgezien van ziektes of ongelukken die mensen kunnen krijgen.
Natuurlijk kan een jonge ouder op vroege leeftijd overlijden, dat staat buiten kijf. Voorbeelden genoeg helaas.
[...]
Dat kan je dus ook hebben als je jonger bent.
Mijn moeder haar moeder is gestorven in 't kraambed. Had weinig te maken met of haar moeder nu 21 of 40 was, wel met medische vooruitgang in die tijd.
Haar vader is overleden aan kanker op haar 21ste. Wederom: Weinig keuze. Of hij nu 50 of 70 was ... die rotziekte was er nu éénmaal.
Ik pleit niet voor ouderschap en nog moeder worden op 50.
Wel dat bepaalde ziektes en dergelijke op alle leeftijden kunnen voorkomen.
(Je kan bijvoorbeeld ook helaas aan vroegdementie lijden op je 50ste ipv aan gewone dementie op je 70ste.)
En dat het voor een stuk ook maar is hoe "modern" en gezond je zelf bent als ouder en of je meegaat met je tijd.
(Mijn 64-jarige moeder heeft bijvoorbeeld een smart-phone en is gek op alle nieuwste snufjes op dat vlak, mij interesseert het geen moer.)
Oh, dat zeker!
Mijn opa was 49, mijn oma 48. Mijn oudste oom heeft 19 jaar langer met zijn ouders gehad, dan mijn moeder. En dat is toch best wel wat.. Maar zoals al gezegd, mijn moeder heeft altijd al geweten dat ze haar ouders niet tot in haar 40e zou hebben, alleen al doordat ze relatief oud waren toen ze mijn moeder kregen. Nog afgezien van ziektes of ongelukken die mensen kunnen krijgen.
Natuurlijk kan een jonge ouder op vroege leeftijd overlijden, dat staat buiten kijf. Voorbeelden genoeg helaas.
maandag 25 juli 2016 om 20:07
Ik denk dat aan beide natuurlijk voor en nadelen zitten. Heb zelf nooit jong moeder willen zijn, eerst zelf van de wereld genieten, feesten, studeren enzovoort.
Wat ik alleen nooit begrepen heb is dat jonge moeders vaak tegen mij zeiden: 'ja lekker joh jong kinderen, dan ben je er sneller uit en kan je later nog veel dingen doen zoals reizen'
Je neemt toch geen kinderen om er 'snel' vanaf te zijn? En ikzelf reisde altijd liever nu dan dat ik moest wachten op later waarvan ik niet weet of dat ooit echt komt en kan. Als ik wat ouder ben zie ik mezelf minder snel in grotten klimmen, bij watervallen zwemmen of bungeejumpen ofzo haha zoals ik nu wel doe.
Wat ik alleen nooit begrepen heb is dat jonge moeders vaak tegen mij zeiden: 'ja lekker joh jong kinderen, dan ben je er sneller uit en kan je later nog veel dingen doen zoals reizen'
Je neemt toch geen kinderen om er 'snel' vanaf te zijn? En ikzelf reisde altijd liever nu dan dat ik moest wachten op later waarvan ik niet weet of dat ooit echt komt en kan. Als ik wat ouder ben zie ik mezelf minder snel in grotten klimmen, bij watervallen zwemmen of bungeejumpen ofzo haha zoals ik nu wel doe.
maandag 25 juli 2016 om 20:12
Jong heeft mijn voorkeur toch wel.
Kans is groter dat het kind nog lang kan genieten van ouders en grootouders.
Waarschijnlijk zijn ook neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden meer in dezelfde leeftijdscategorie.
Was toch altijd 'jaloers' op vrienden met nog jonge grootouders die nog veel konden doen, terwijl ik er al veel op jonge leeftijd moest afgeven.
Kans is groter dat het kind nog lang kan genieten van ouders en grootouders.
Waarschijnlijk zijn ook neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden meer in dezelfde leeftijdscategorie.
Was toch altijd 'jaloers' op vrienden met nog jonge grootouders die nog veel konden doen, terwijl ik er al veel op jonge leeftijd moest afgeven.
maandag 25 juli 2016 om 20:14
quote:chentolove schreef op 25 juli 2016 @ 20:12:
Jong heeft mijn voorkeur toch wel.
Kans is groter dat het kind nog lang kan genieten van ouders en grootouders.
Waarschijnlijk zijn ook neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden meer in dezelfde leeftijdscategorie.
.Hier zijn die neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden ook allemaal gekomen toen de moeders tussen de 30 en 35 waren. Maar daarmee zijn ze nog niet allemaal even oud
Jong heeft mijn voorkeur toch wel.
Kans is groter dat het kind nog lang kan genieten van ouders en grootouders.
Waarschijnlijk zijn ook neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden meer in dezelfde leeftijdscategorie.
.Hier zijn die neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden ook allemaal gekomen toen de moeders tussen de 30 en 35 waren. Maar daarmee zijn ze nog niet allemaal even oud
maandag 25 juli 2016 om 20:16
Leeftijd maakt niet uit. Het gaat erom dat het kindje liefdevol wordt opgevoed. Waarom zou je een vriendin willen worden van het kind? Je bent zijn of haar moeder en leeftijd is daarvoor geen probleem. Wie er sneller dood gaat zegt ook niet zo veel je kan 40 zijn en 95 worden in goede gezondheid en je kan 20 zijn en een aantal jaren later ook kanker krijgen en dood gaan. Daar zie ik dus ook geen echt punt om jong moeder te moeten worden. Of je veel kan hebben ligt ook aan de persoon zelf.
Ik denk dat je als jonge moeder wel makkelijker de trends van wat er gebeurd in de jongeren wereld iets makkelijker volgt. Oudere moeder kan misschien weer iets meer geduld hebben. Maar dat is toch allemaal heel persoonlijk.
Ik denk dat je als jonge moeder wel makkelijker de trends van wat er gebeurd in de jongeren wereld iets makkelijker volgt. Oudere moeder kan misschien weer iets meer geduld hebben. Maar dat is toch allemaal heel persoonlijk.
be free
maandag 25 juli 2016 om 20:16
quote:2koffie schreef op 25 juli 2016 @ 20:14:
[...]
Hier zijn die neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden ook allemaal gekomen toen de moeders tussen de 30 en 35 waren. Maar daarmee zijn ze nog niet allemaal even oud
Nee, snap ik
Maar in mijn hoofd is 28 de gemiddelde leeftijd voor kinderen. Dan is er minder leeftijdsverschil tussen 23-28 en 28-40 wat het leuker maakt lijkt me . Zal niet altijd kloppen, maar komt ook voor een stuk uit mijn eigen ervaring.
[...]
Hier zijn die neefjes/nichtjes/kinderen van vrienden ook allemaal gekomen toen de moeders tussen de 30 en 35 waren. Maar daarmee zijn ze nog niet allemaal even oud
Nee, snap ik
Maar in mijn hoofd is 28 de gemiddelde leeftijd voor kinderen. Dan is er minder leeftijdsverschil tussen 23-28 en 28-40 wat het leuker maakt lijkt me . Zal niet altijd kloppen, maar komt ook voor een stuk uit mijn eigen ervaring.
maandag 25 juli 2016 om 20:18
quote:PollyMolly schreef op 25 juli 2016 @ 20:16:
Leeftijd maakt niet uit. Het gaat erom dat het kindje liefdevol wordt opgevoed. Waarom zou je een vriendin willen worden van het kind? Je bent zijn of haar moeder en leeftijd is daarvoor geen probleem. Wie er sneller dood gaat zegt ook niet zo veel je kan 40 zijn en 95 worden in goede gezondheid en je kan 20 zijn en een aantal jaren later ook kanker krijgen en dood gaan. Daar zie ik dus ook geen echt punt om jong moeder te moeten worden. Of je veel kan hebben ligt ook aan de persoon zelf.
Ik denk dat je als jonge moeder wel makkelijker de trends van wat er gebeurd in de jongeren wereld iets makkelijker volgt. Oudere moeder kan misschien weer iets meer geduld hebben. Maar dat is toch allemaal heel persoonlijk.
Maar je kan natuurlijk wel de kans verkleinen.
Als je op 40 bevalt en je kind daarna ook weer op 40, is de kans bovendien groot dat het kind zijn grootouders nooit zal leren kennen...
Leeftijd maakt niet uit. Het gaat erom dat het kindje liefdevol wordt opgevoed. Waarom zou je een vriendin willen worden van het kind? Je bent zijn of haar moeder en leeftijd is daarvoor geen probleem. Wie er sneller dood gaat zegt ook niet zo veel je kan 40 zijn en 95 worden in goede gezondheid en je kan 20 zijn en een aantal jaren later ook kanker krijgen en dood gaan. Daar zie ik dus ook geen echt punt om jong moeder te moeten worden. Of je veel kan hebben ligt ook aan de persoon zelf.
Ik denk dat je als jonge moeder wel makkelijker de trends van wat er gebeurd in de jongeren wereld iets makkelijker volgt. Oudere moeder kan misschien weer iets meer geduld hebben. Maar dat is toch allemaal heel persoonlijk.
Maar je kan natuurlijk wel de kans verkleinen.
Als je op 40 bevalt en je kind daarna ook weer op 40, is de kans bovendien groot dat het kind zijn grootouders nooit zal leren kennen...
maandag 25 juli 2016 om 20:19
Ik ben oud moeder geworden. Geen bewuste keuze. Ik had geen kinderwens tot ik een relatie met mijn man kreeg en toen was ik 34. Toen we na ruim een jaar samenwonen en ruim 2 jaar relatie ervoor gingen was ik al 36. 2 miskramen later was ik op 2 maanden na 40 toen ik beviel van onze zoon. Die is nu 2. Zwangerschap heb ik doorgewerkt tot 36 weken en de bevalling ging ook prima. Ik kan mijn zoon prima bijhouden en ik ben nog niet voor z'n oma aangezien.
Voor mij is het grote nadeel van moeder worden op latere leeftijd de grotere kans op miskramen en het daarbij horende verdriet. En dat door mijn leeftijd en de miskramen er geen tweede meer gaat komen. Maar ook dat is natuurlijk weer voor iedereen anders, dat is ons besluit.
Voor mij is het grote nadeel van moeder worden op latere leeftijd de grotere kans op miskramen en het daarbij horende verdriet. En dat door mijn leeftijd en de miskramen er geen tweede meer gaat komen. Maar ook dat is natuurlijk weer voor iedereen anders, dat is ons besluit.
maandag 25 juli 2016 om 20:27
Ik was 24 toen ik zwanger was, 25 toen kind kwam. Had ook 1-2 jaar eerder gemogen maar ik had toen korte tijdelijke contracten.
Ik vind het een prima leeftijd. Als
iets niet mijn voorkeur had dan was dat moeder worden met 30, of 35+.
En hoe oud je ook mag worden, hoe eerder je je kinderen krijgt hoe meer je van ze meemaakt. Dat lijkt mij wel het grootste voordeel.
Ik vind het een prima leeftijd. Als
iets niet mijn voorkeur had dan was dat moeder worden met 30, of 35+.
En hoe oud je ook mag worden, hoe eerder je je kinderen krijgt hoe meer je van ze meemaakt. Dat lijkt mij wel het grootste voordeel.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
maandag 25 juli 2016 om 20:27
Ik was graag jong moeder geworden. Niet gelukt. Mijn moeder was wél een jonge moeder en als ik soms dingen met haar bespreek zegt ze: 'Och wist ik veel toen, je deed gewoon maar wat als moeder'. Wat ik merk aan de jonge moeders om me heen is dat ze vaak stukken meer onzeker zijn, opvolgen hoe ze denken dat dingen 'horen' en minder hun gevoel volgen.
Ik weet zeker dat ik nu een veel relaxter moeder ben dan wanneer ik 16 jaar geleden een kind had gekregen. Ik ken mezelf veel beter, maak me niet snel druk, vertrouw op m'n eigen inzichten enz enz. Denk dat dat het moederschap vergemakkelijkt.
Ik weet zeker dat ik nu een veel relaxter moeder ben dan wanneer ik 16 jaar geleden een kind had gekregen. Ik ken mezelf veel beter, maak me niet snel druk, vertrouw op m'n eigen inzichten enz enz. Denk dat dat het moederschap vergemakkelijkt.
•
maandag 25 juli 2016 om 20:29
quote:Frizz schreef op 25 juli 2016 @ 20:27:
Ik was graag jong moeder geworden. Niet gelukt. Mijn moeder was wél een jonge moeder en als ik soms dingen met haar bespreek zegt ze: 'Och wist ik veel toen, je deed gewoon maar wat als moeder'. Wat ik merk aan de jonge moeders om me heen is dat ze vaak stukken meer onzeker zijn, opvolgen hoe ze denken dat dingen 'horen' en minder hun gevoel volgen.
Ik weet zeker dat ik nu een veel relaxter moeder ben dan wanneer ik 16 jaar geleden een kind had gekregen. Ik ken mezelf veel beter, maak me niet snel druk, vertrouw op m'n eigen inzichten enz enz. Denk dat dat het moederschap vergemakkelijkt.
Ik heb juist nooit getwijfeld of me zorgen gemaakt. Wist dat was ik deed altijd het juiste was.
Maargoed dat kan ook een arrogante karaktereigenschap van mijzelf zijn ipv een leeftijdsding
Ik was graag jong moeder geworden. Niet gelukt. Mijn moeder was wél een jonge moeder en als ik soms dingen met haar bespreek zegt ze: 'Och wist ik veel toen, je deed gewoon maar wat als moeder'. Wat ik merk aan de jonge moeders om me heen is dat ze vaak stukken meer onzeker zijn, opvolgen hoe ze denken dat dingen 'horen' en minder hun gevoel volgen.
Ik weet zeker dat ik nu een veel relaxter moeder ben dan wanneer ik 16 jaar geleden een kind had gekregen. Ik ken mezelf veel beter, maak me niet snel druk, vertrouw op m'n eigen inzichten enz enz. Denk dat dat het moederschap vergemakkelijkt.
Ik heb juist nooit getwijfeld of me zorgen gemaakt. Wist dat was ik deed altijd het juiste was.
Maargoed dat kan ook een arrogante karaktereigenschap van mijzelf zijn ipv een leeftijdsding
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
maandag 25 juli 2016 om 20:30
Er is toch geen 'beter' in deze zonder verder alle specifieke persoonlijke omstandigheden mee te nemen. Hoogstens kun je een idee hebben over wat gemiddeld gezien de beste leeftijd zou zijn. Maar wat heb je daar dan aan als je op dat moment nog helemaal geen stabiele relatie hebt of misschien nog helemaal geen relatie. Of je ben zelf gewoon nog helemaal niet toe aan kinderen. Dan heb je weinig aan het feit dat de gemiddelde vrouw van die leeftijd daar al wel aan toe is.
Ik was zelf 31 bij de eerste en 40 jaar bij de zesde. De jongste is 12 en ik voel mij bij mijn 12 jarige dochter geen oudere moeder dan bij mijn 21 jarige zoon. Vond de zwangerschap op mijn 40ste ook niet zwaarder dan op mijn 31ste. En ik voel mij nu op mijn 52ste ook absoluut niet te oud voor een huis vol met pubers. Sterker nog ik denk dat mede door de kinderen ook jong van geest blijf (en met de lichamelijk conditie zit het ook wel goed-vorig jaar mijn toen 19 jarige zoon nog net kunnen kloppen op de hele marathon) .
Het niet meer hebben van groot ouders is wel een gemis. Ik had zelf al jong geen grootouders meer en helaas heeft mijn jongste haar grootouders niet eens bewust meegemaakt.
Ik was zelf 31 bij de eerste en 40 jaar bij de zesde. De jongste is 12 en ik voel mij bij mijn 12 jarige dochter geen oudere moeder dan bij mijn 21 jarige zoon. Vond de zwangerschap op mijn 40ste ook niet zwaarder dan op mijn 31ste. En ik voel mij nu op mijn 52ste ook absoluut niet te oud voor een huis vol met pubers. Sterker nog ik denk dat mede door de kinderen ook jong van geest blijf (en met de lichamelijk conditie zit het ook wel goed-vorig jaar mijn toen 19 jarige zoon nog net kunnen kloppen op de hele marathon) .
Het niet meer hebben van groot ouders is wel een gemis. Ik had zelf al jong geen grootouders meer en helaas heeft mijn jongste haar grootouders niet eens bewust meegemaakt.
maandag 25 juli 2016 om 20:32
quote:carrie-bradshaw schreef op 25 juli 2016 @ 20:29:
[...]
Ik heb juist nooit getwijfeld of me zorgen gemaakt. Wist dat was ik deed altijd het juiste was.
Maargoed dat kan ook een arrogante karaktereigenschap van mijzelf zijn ipv een leeftijdsding Ik heb geen idee. Mijn ervaring hoeft niet representatief te zijn.
[...]
Ik heb juist nooit getwijfeld of me zorgen gemaakt. Wist dat was ik deed altijd het juiste was.
Maargoed dat kan ook een arrogante karaktereigenschap van mijzelf zijn ipv een leeftijdsding Ik heb geen idee. Mijn ervaring hoeft niet representatief te zijn.
•
maandag 25 juli 2016 om 20:34
@Chantilly: thanks op dit moment voel ik me een heul oude moeder to-be en ben ik blij dat ik geen koters rond heb lopen want vond een blokje om al net een marathon hopelijk houden die bijwerkingen vanzelf op
@Dubbz: wat grappig dat je aan me moest denken. Klopt dat is het, maar het is ook een heel lawaaierig land met een heel bizarre cultuur. Enorme tegenstellingen, je kunt het zo gek niet verzinnen of het is in Japan. Maar juist daardoor is het ook zo'n leuk land, de sereniteit van de oude Japanse cultuur, die heel erg 'in touch' is met de natuur, tegenover een hypermodern land voor dingen waarvan je met regelmaat denkt: omg dit zou écht niet kunnen in NL
@aangezien worden voor opa: mijn vader werd wel voor opa aangezien hoor, vanaf een jaar of 45, toen ik naar de basisschool ging. Maar hij was grijs. Misschien lag het daaraan. Vond ik nooit erg. Zei ik: dombooo jeetje. Dat is toch papa!
@Dubbz: wat grappig dat je aan me moest denken. Klopt dat is het, maar het is ook een heel lawaaierig land met een heel bizarre cultuur. Enorme tegenstellingen, je kunt het zo gek niet verzinnen of het is in Japan. Maar juist daardoor is het ook zo'n leuk land, de sereniteit van de oude Japanse cultuur, die heel erg 'in touch' is met de natuur, tegenover een hypermodern land voor dingen waarvan je met regelmaat denkt: omg dit zou écht niet kunnen in NL
@aangezien worden voor opa: mijn vader werd wel voor opa aangezien hoor, vanaf een jaar of 45, toen ik naar de basisschool ging. Maar hij was grijs. Misschien lag het daaraan. Vond ik nooit erg. Zei ik: dombooo jeetje. Dat is toch papa!