Kinderen
alle pijlers
De mama van
donderdag 8 september 2016 om 14:27
Gisteren was ik met mijn 11-jarige bij de jeugdtandarts. Beleid van de praktijk is dat ouders niet mee mogen in de behandelkamer. We zaten te wachten en een van de medewerkers kwam een moeder uit de wachtkamer halen: 'Mama van Joep, kom je even mee?' Waarop ik (op fluistertoon) tegen dochter zei dat ik echt niet zou luisteren naar 'mama van'. Ik ben een beetje allergisch voor die benaming, ook wanneer mensen zichzelf zo benoemen, zoals van de week toen een vader op school zei dat 'sinds hij papa was' hij veel rustiger is geworden.
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
donderdag 8 september 2016 om 15:10
donderdag 8 september 2016 om 15:11
quote:Falathiel schreef op 08 september 2016 @ 15:05:
Hoezo is dan infantiel? Mama is gewoon hetzelfde als moeder. En op de basisschool zal ik echt wel tot een bepaald punt mama zeggen. Niks mis mee hoor. Daar is wel wat mis mee. Voor je kind ben je inderdaad zijn of haar mama. Voor vriendjes van je kind ben je tot een bepaalde leeftijd ook nog 'de mama van ...'. Maar voor alle andere volwassenen ben je een moeder. Mama is een aanspreektitel, moeder een functie/rol. En aangezien je geen moeder van alle andere volwassenen bent stel je jezelf niet voor als 'mama'. Lees anders nog eens wat Beeldig schreef.
Hoezo is dan infantiel? Mama is gewoon hetzelfde als moeder. En op de basisschool zal ik echt wel tot een bepaald punt mama zeggen. Niks mis mee hoor. Daar is wel wat mis mee. Voor je kind ben je inderdaad zijn of haar mama. Voor vriendjes van je kind ben je tot een bepaalde leeftijd ook nog 'de mama van ...'. Maar voor alle andere volwassenen ben je een moeder. Mama is een aanspreektitel, moeder een functie/rol. En aangezien je geen moeder van alle andere volwassenen bent stel je jezelf niet voor als 'mama'. Lees anders nog eens wat Beeldig schreef.
donderdag 8 september 2016 om 15:11
quote:MrsNiceGuy schreef op 08 september 2016 @ 15:07:
[...]
Precies! Moeder klinkt hier erg afstandelijk, koel en onpersoonlijk. Ik ben de mama van mijn zoon en zal dat over 30 jaar nog zijn.
Zelf ben ik 46 en ik noem mijn ouders mama en papa. Is niks infantiel aan hier in België!
Het klinkt wel veel liefdevoller!Voor de tandarts?
[...]
Precies! Moeder klinkt hier erg afstandelijk, koel en onpersoonlijk. Ik ben de mama van mijn zoon en zal dat over 30 jaar nog zijn.
Zelf ben ik 46 en ik noem mijn ouders mama en papa. Is niks infantiel aan hier in België!
Het klinkt wel veel liefdevoller!Voor de tandarts?
donderdag 8 september 2016 om 15:12
quote:Beeldig schreef op 08 september 2016 @ 14:58:
[...]
En dit inderdaad. Geen arts die mij de behandelkamer uit krijgt, zo lang mijn kind minderjarig is.Er zit een visie achter. Naar deze praktijk worden kinderen doorverwezen die bij de reguliere tandarts niet behandelbaar zijn. Ouders hebben de neiging om zich tijdens de behandeling met het kind te bemoeien (logisch!) maar dat werkt niet altijd in het voordeel. Bijvoorbeeld uitspraken als 'het doet geen pijn', 'even rustig blijven liggen, de tandarts is bijna klaar', of gewoon heel nerveus hun eigen angst op het kind overbrengen. Mijn dochter gaat nu compleet ontspannen naar de tandarts, zelfs als er iets moet gebeuren. En als er iets besproken/besloten moet worden, word je naar de behandelkamer geroepen.
[...]
En dit inderdaad. Geen arts die mij de behandelkamer uit krijgt, zo lang mijn kind minderjarig is.Er zit een visie achter. Naar deze praktijk worden kinderen doorverwezen die bij de reguliere tandarts niet behandelbaar zijn. Ouders hebben de neiging om zich tijdens de behandeling met het kind te bemoeien (logisch!) maar dat werkt niet altijd in het voordeel. Bijvoorbeeld uitspraken als 'het doet geen pijn', 'even rustig blijven liggen, de tandarts is bijna klaar', of gewoon heel nerveus hun eigen angst op het kind overbrengen. Mijn dochter gaat nu compleet ontspannen naar de tandarts, zelfs als er iets moet gebeuren. En als er iets besproken/besloten moet worden, word je naar de behandelkamer geroepen.
donderdag 8 september 2016 om 15:14
quote:Tr0tter schreef op 08 september 2016 @ 15:11:
[...]
Daar is wel wat mis mee. Voor je kind ben je inderdaad zijn of haar mama. Voor vriendjes van je kind ben je tot een bepaalde leeftijd ook nog 'de mama van ...'. Maar voor alle andere volwassenen ben je een moeder. Mama is een aanspreektitel, moeder een functie/rol. En aangezien je geen moeder van alle andere volwassenen bent stel je jezelf niet voor als 'mama'. Lees anders nog eens wat Beeldig schreef.Leuk voor Beeldig dat zij dat vindt. Ik vind er iets anders van.
[...]
Daar is wel wat mis mee. Voor je kind ben je inderdaad zijn of haar mama. Voor vriendjes van je kind ben je tot een bepaalde leeftijd ook nog 'de mama van ...'. Maar voor alle andere volwassenen ben je een moeder. Mama is een aanspreektitel, moeder een functie/rol. En aangezien je geen moeder van alle andere volwassenen bent stel je jezelf niet voor als 'mama'. Lees anders nog eens wat Beeldig schreef.Leuk voor Beeldig dat zij dat vindt. Ik vind er iets anders van.
donderdag 8 september 2016 om 15:21
donderdag 8 september 2016 om 15:23
Als iemand mijn naam niet weet en me dan mama/moeder van kind noemt snap ik het wel. Op het kdv noemde de leidsters ouders soms ook gewoon mama, dat vind ik wel raar. Zelf stel ik me op school of sport voor als "Thea Theelepel, de moeder van Lepeltje", wel handig dat men weet bij welk kind ik hoor. Maar vervolgens wel fijn als ze gewoon "Thea" zeggen als ik wordt aangesproken.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
donderdag 8 september 2016 om 15:34
quote:Falathiel schreef op 08 september 2016 @ 14:31:
Ik snap het probleem niet zo. Zo is dan toch direct duidelijk wie er bedoelt wordt als niet zeker is of jij dezelfde achternaam als je kind hebt? Aangezien het een jeugdtandarts is, denk ik niet dat jij daar in het systeem staat. En hoe had die vader het anders moeten zeggen. 'sinds hij vader is'? Vind je dat beter dan papa? Moeders en vaderse van vriendjes en vriendinnetjes noemden we ook altijd mama van ... en papa van ... Als ik mijzelf zou voorstellen in de toekomst aan een van de andere ouders uit mijn kind zijn klas zal ik waarschijnlijk zeggen ; Hoi ik ben Falathiel, mama van ... ''Is meteen duidelijk welk kind bij mij hoort.Precies. Ik heet anders dan mijn kinderen en 1 kind lijkt qua huidskleur niet op Me. Soms is het gewoon praktisch.
Ik snap het probleem niet zo. Zo is dan toch direct duidelijk wie er bedoelt wordt als niet zeker is of jij dezelfde achternaam als je kind hebt? Aangezien het een jeugdtandarts is, denk ik niet dat jij daar in het systeem staat. En hoe had die vader het anders moeten zeggen. 'sinds hij vader is'? Vind je dat beter dan papa? Moeders en vaderse van vriendjes en vriendinnetjes noemden we ook altijd mama van ... en papa van ... Als ik mijzelf zou voorstellen in de toekomst aan een van de andere ouders uit mijn kind zijn klas zal ik waarschijnlijk zeggen ; Hoi ik ben Falathiel, mama van ... ''Is meteen duidelijk welk kind bij mij hoort.Precies. Ik heet anders dan mijn kinderen en 1 kind lijkt qua huidskleur niet op Me. Soms is het gewoon praktisch.
donderdag 8 september 2016 om 15:44
quote:sssssst schreef op 08 september 2016 @ 15:43:
Moeder is je functie, mama ks de aanspreektitel voor je kind.
Ik zat op een voorlichtingsavond op het mbo, werden wij als ouders aangsproken met papa's en mama's. Jeuk tot in mijn knieholten. Moeder van gebruik ik regelmatig, mama van vind ik zo infantiel!Dat snap ik wel. Op het MBO hoeft dat ook echt niet meer.
Moeder is je functie, mama ks de aanspreektitel voor je kind.
Ik zat op een voorlichtingsavond op het mbo, werden wij als ouders aangsproken met papa's en mama's. Jeuk tot in mijn knieholten. Moeder van gebruik ik regelmatig, mama van vind ik zo infantiel!Dat snap ik wel. Op het MBO hoeft dat ook echt niet meer.
donderdag 8 september 2016 om 15:51
quote:Tr0tter schreef op 08 september 2016 @ 14:44:
[...]
Zeg dan gewoon 'Ik ben de moeder van...'. Dat is net zo duidelijk en je komt een stuk minder infantiel over.Tegen een klein kind (infant) kan het duidelijker zijn om 'mama van' te zeggen.
[...]
Zeg dan gewoon 'Ik ben de moeder van...'. Dat is net zo duidelijk en je komt een stuk minder infantiel over.Tegen een klein kind (infant) kan het duidelijker zijn om 'mama van' te zeggen.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
donderdag 8 september 2016 om 15:53
quote:MinkeDeWit schreef op 08 september 2016 @ 15:17:
Ik noem mijn ouders ook pap en mam, maar tegen anderen heb ik het (natuurlijk) over mijn vader en mijn moeder. Alleen tegen mijn zus zeg ik bijv wel 'Heb jij mama nog gebeld?', maar wij hebben dezelfde moeder dus dan is dat niet raar.Hier ook zo.
Ik noem mijn ouders ook pap en mam, maar tegen anderen heb ik het (natuurlijk) over mijn vader en mijn moeder. Alleen tegen mijn zus zeg ik bijv wel 'Heb jij mama nog gebeld?', maar wij hebben dezelfde moeder dus dan is dat niet raar.Hier ook zo.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
donderdag 8 september 2016 om 15:58
Mijn dochter van twee zit nu in een papa en mama fase, alle vrouwen zijn mama's en alle mannen zijn vaders. Dus dan praat je ook meer op haar niveau (dat is de papa van Kind X, ja, dat is ook een mama). Tegen andere ouders zou ik het natuurlijk niet zeggen, het zijn dan moeders en vaders. Zelf word ik ook niet graag zo genoemd, het is dat het op de opvang wat normaler is ('helaas, dat is je mama niet, dat is de mama van Fleetkind') maar eigenlijk krijg ik daar al de kriebels van. Sinds mijn dochter dus mama kan zeggen en ze duidelijk weet dat ik haar mama ben, praat ik niet meer in derde persoon als mama.