Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
woensdag 5 november 2008 om 18:15
Hoi allen,
Lief dat jullie soms aan mij gedacht hebben! Ik heb ook regelmatig aan jullie gedacht! Er is wel veel gebeurd in de afgelopen weken. Maar volgens mij is dat inherent aan de therapie.
Hoe gaat het nu met iedereen?
Boompje, sterkte met alles na het uitgaan van de relatie. Woon je nog steeds bij je ex?
Wat mij wel opvalt is de dat de duur van de dagbehandeling bij iedereen zo anders is. Bij mij is dat namelijk rond de 15 maanden, afhankelijk hoe lang er met de groep gedaan wordt over de 11 thema's.
Over de kosten, bij mij staat er in de folder een eigen bijdrage van ongeveer 14 euro per dag. Echter ik heb net een rekening gekregen van de eerste twee maanden (samen met de voorbereidings- en de overbrugingsgroep) en ik moest maar liefst ¤2,45 betalen.
Uiteindelijk ben ik 6 weken opgenomen geweest. Het was een hele heftige periode, maar ook wel goed. Zowel door de opname als door de AD (Zoloft) voel ik mij heel veel sterker. Soms had ik echt het idee wat ik daar deed. Ik zat op de gesloten afdeling en velen om mij heen waren er veel zwaarder aan toe. Maar het verloop was ook heel groot. Zeker aan het begin liep ik echt tegen de muren op en wist ik niet meer waar ik het zoeken moest.
Op de momenten dat het niet goed met mij ging trok ik mij veel terug op mijn kamer, maar ik zat op een vierpersoons kamer. Mijn kamergenoten hadden veel beter door hoe ik mij voelde dan de verpleegkundigen. Toch ben ik echt de strijd met mijzelf en met de verpleging aangegaan. Ik voelde mij daar echt heel veilig. Er waren heel veel moeilijke momenten, maar er waren ook heel veel fijne momenten.
Er heeft een "beeldvorming" plaats gevonden. Via een gesprek met alle therapeuten werd een diagnose gesteld vanuit verschillende invalshoeken. Vanuit de beeldvorming kwam een advies naar voren voor twee individuele non-verbale therapieen naast het reguliere programma. Bij mij was dat euritmie en fysiotherapie. Al vond ik het reguliere programma ook vaak erg leeg. Van ontbijt naar thee, van thee naar maaltijd. Er waren wel non-verbale therapieen, themagesprekken, weekdoelen en weekenddoelen bespreking, sporten, iedere dag twee keer per dag wandelen (het verplichte uitlaatrondje omdat ik aan het begin niet zonder begeleiding naar buiten mocht)
Direct na de opname ben ik weer gestart met de deeltijd (twee dagen dagbehandeling). Het is nu weer heftig en ik heb een terugval. Ik begin toch ook tot de kern van mijn probleem te komen.
Tijdens mijn opname heb ik mijn status gelezen. Daarin was een verslag opgenomen over de eerste zes maanden deeltijd. De therapeut schreef een opmerking die echt is blijven hangen, namelijk dat hoe dichter ik bij mijn gevoel kom, hoe depressiever ik word. Dat herken ik nu ook. Afgelopen week had ik een inbreng en ik merkte dat ik heel slecht bij mijn gevoel kan komen. Ik adem heel oppervlakkig en plaats mijn voeten niet op de grond. Het lukt mij niet om tot de kern van mijn gevoel te komen. Daar ga ik dus de komende periode aan werken.
Kunnen jullie makkelijk bij je gevoel komen en hoe doen jullie dat?
Lief dat jullie soms aan mij gedacht hebben! Ik heb ook regelmatig aan jullie gedacht! Er is wel veel gebeurd in de afgelopen weken. Maar volgens mij is dat inherent aan de therapie.
Hoe gaat het nu met iedereen?
Boompje, sterkte met alles na het uitgaan van de relatie. Woon je nog steeds bij je ex?
Wat mij wel opvalt is de dat de duur van de dagbehandeling bij iedereen zo anders is. Bij mij is dat namelijk rond de 15 maanden, afhankelijk hoe lang er met de groep gedaan wordt over de 11 thema's.
Over de kosten, bij mij staat er in de folder een eigen bijdrage van ongeveer 14 euro per dag. Echter ik heb net een rekening gekregen van de eerste twee maanden (samen met de voorbereidings- en de overbrugingsgroep) en ik moest maar liefst ¤2,45 betalen.
Uiteindelijk ben ik 6 weken opgenomen geweest. Het was een hele heftige periode, maar ook wel goed. Zowel door de opname als door de AD (Zoloft) voel ik mij heel veel sterker. Soms had ik echt het idee wat ik daar deed. Ik zat op de gesloten afdeling en velen om mij heen waren er veel zwaarder aan toe. Maar het verloop was ook heel groot. Zeker aan het begin liep ik echt tegen de muren op en wist ik niet meer waar ik het zoeken moest.
Op de momenten dat het niet goed met mij ging trok ik mij veel terug op mijn kamer, maar ik zat op een vierpersoons kamer. Mijn kamergenoten hadden veel beter door hoe ik mij voelde dan de verpleegkundigen. Toch ben ik echt de strijd met mijzelf en met de verpleging aangegaan. Ik voelde mij daar echt heel veilig. Er waren heel veel moeilijke momenten, maar er waren ook heel veel fijne momenten.
Er heeft een "beeldvorming" plaats gevonden. Via een gesprek met alle therapeuten werd een diagnose gesteld vanuit verschillende invalshoeken. Vanuit de beeldvorming kwam een advies naar voren voor twee individuele non-verbale therapieen naast het reguliere programma. Bij mij was dat euritmie en fysiotherapie. Al vond ik het reguliere programma ook vaak erg leeg. Van ontbijt naar thee, van thee naar maaltijd. Er waren wel non-verbale therapieen, themagesprekken, weekdoelen en weekenddoelen bespreking, sporten, iedere dag twee keer per dag wandelen (het verplichte uitlaatrondje omdat ik aan het begin niet zonder begeleiding naar buiten mocht)
Direct na de opname ben ik weer gestart met de deeltijd (twee dagen dagbehandeling). Het is nu weer heftig en ik heb een terugval. Ik begin toch ook tot de kern van mijn probleem te komen.
Tijdens mijn opname heb ik mijn status gelezen. Daarin was een verslag opgenomen over de eerste zes maanden deeltijd. De therapeut schreef een opmerking die echt is blijven hangen, namelijk dat hoe dichter ik bij mijn gevoel kom, hoe depressiever ik word. Dat herken ik nu ook. Afgelopen week had ik een inbreng en ik merkte dat ik heel slecht bij mijn gevoel kan komen. Ik adem heel oppervlakkig en plaats mijn voeten niet op de grond. Het lukt mij niet om tot de kern van mijn gevoel te komen. Daar ga ik dus de komende periode aan werken.
Kunnen jullie makkelijk bij je gevoel komen en hoe doen jullie dat?
woensdag 5 november 2008 om 21:03
Fijn jojo omweer wat van je te horen! Klinkt als een heftige tijd die je achter de rug hebt. Je schrijft dat je een terugval hebt. Hoe merk je dat nu?
Ja, ik kom makkelijker bij mijn gevoel, maar kan het nog niet bespreken. Dus zijn al die gevoelens en gedachten er, maar lukt het me niet om die met iemand te bespreken. Soms lukt me dit wel in de groep, maar lang niet altijd.
Vandaag vervelend nieuws gehad over de groep. We worden samengevoegd met een andere bestaande groep.
Kan wel huilen, nieuwe groepsgenoten, nieuwe therapeuten, nieuwe dagen. Alles gaat veranderen. Ik zit in een structuurgroep. Regelmaat en rust zijn juist zo belangrijk nu voor me en alles staat nu op zijn kop. Ik weet dus nog niet of ik verder ga met deze therapie. Het beste zou zijn van wel, maar ik heb nog maar krap 3 maanden en vanaf 1 dec. zal die groepen samen komen. Dus dan heb ik nog maar 2 maanden. Het heeft voor mij al langer geduurd de eerste keer voordat ik gewend was aan de groep en de gang van zaken. Ik weet gewoon niet wat ik nu nog uit de therapie kan halen die laatste periode. Aan de andere kant ben ik er gewoon nog niet aan toe om te stoppen. Ik vindt het echt erg vervelend en ben ook teleurgesteld in mijn instelling. Vindt dat ze erg weinig rekening houden met de clienten.
Ja, ik kom makkelijker bij mijn gevoel, maar kan het nog niet bespreken. Dus zijn al die gevoelens en gedachten er, maar lukt het me niet om die met iemand te bespreken. Soms lukt me dit wel in de groep, maar lang niet altijd.
Vandaag vervelend nieuws gehad over de groep. We worden samengevoegd met een andere bestaande groep.
Kan wel huilen, nieuwe groepsgenoten, nieuwe therapeuten, nieuwe dagen. Alles gaat veranderen. Ik zit in een structuurgroep. Regelmaat en rust zijn juist zo belangrijk nu voor me en alles staat nu op zijn kop. Ik weet dus nog niet of ik verder ga met deze therapie. Het beste zou zijn van wel, maar ik heb nog maar krap 3 maanden en vanaf 1 dec. zal die groepen samen komen. Dus dan heb ik nog maar 2 maanden. Het heeft voor mij al langer geduurd de eerste keer voordat ik gewend was aan de groep en de gang van zaken. Ik weet gewoon niet wat ik nu nog uit de therapie kan halen die laatste periode. Aan de andere kant ben ik er gewoon nog niet aan toe om te stoppen. Ik vindt het echt erg vervelend en ben ook teleurgesteld in mijn instelling. Vindt dat ze erg weinig rekening houden met de clienten.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
donderdag 6 november 2008 om 16:36
Wat fijn weer iets van je te horen JoJootje. Klinkt inderdaad als een hele heftige periode. Ik hoop dat het je goed heeft gedaan. Ik hoop dat je nu ook meer aan de deeltijd behandeling hebt.
Ikbenik: wat vervelend al die verschuivingen. Bij ons is dat geluk niet zo in de groep, maar om mij heen zie ik het wel heel veel. Vooral heel veel mensen die individueel worden overgeplaatst naar groepen. Er is bij ons ook sprake van een groep die samengevoegd zal worden. Ik kan me voorstellen dat je vindt dat er weinig rekening met je wordt gehouden, ik kan me ook voorstellen dat de therapie niet optimaal werkt als je maar met drie personen bent. Een erg vervelende situatie.
Het gaat hier de laatste tijd redelijk. Ik ben haptotherapie bij mijn behandeling gaan doen, en dat heeft mijn behandeling ook veel geholpen. Ik liep een beetje vast in mijn therapie, had het gevoel dat ik nog maar weinig grip op het geheel had. Via de haptotherapie is me weer heel veel duidelijk geworden, dus ik kan er weer even verder mee.
Ik merk dat ik sinds een maand of drie veel meer voel. Ik kan nu genieten van dingen en oprecht zeggen dat ik iets leuk vind. De tegenhanger daarvan is dat ik de laatste 4 weken ook veel meer negatieve emoties heb, en dan vooral verdriet. Er hoeft maar iets heel kleins te gebeuren en de tranen staan me al in ogen. Ik denk dat ik nu voor het eerst aan het leren ben hoe het überhaupt is om verdrietig te zijn. Dat is wel gek, ik heb er weinig controle over...dat heb ik altijd wel gehad. Ik denk dat ik nog moet leren hoe ik hier mee om moet gaan.
Ikbenik: wat vervelend al die verschuivingen. Bij ons is dat geluk niet zo in de groep, maar om mij heen zie ik het wel heel veel. Vooral heel veel mensen die individueel worden overgeplaatst naar groepen. Er is bij ons ook sprake van een groep die samengevoegd zal worden. Ik kan me voorstellen dat je vindt dat er weinig rekening met je wordt gehouden, ik kan me ook voorstellen dat de therapie niet optimaal werkt als je maar met drie personen bent. Een erg vervelende situatie.
Het gaat hier de laatste tijd redelijk. Ik ben haptotherapie bij mijn behandeling gaan doen, en dat heeft mijn behandeling ook veel geholpen. Ik liep een beetje vast in mijn therapie, had het gevoel dat ik nog maar weinig grip op het geheel had. Via de haptotherapie is me weer heel veel duidelijk geworden, dus ik kan er weer even verder mee.
Ik merk dat ik sinds een maand of drie veel meer voel. Ik kan nu genieten van dingen en oprecht zeggen dat ik iets leuk vind. De tegenhanger daarvan is dat ik de laatste 4 weken ook veel meer negatieve emoties heb, en dan vooral verdriet. Er hoeft maar iets heel kleins te gebeuren en de tranen staan me al in ogen. Ik denk dat ik nu voor het eerst aan het leren ben hoe het überhaupt is om verdrietig te zijn. Dat is wel gek, ik heb er weinig controle over...dat heb ik altijd wel gehad. Ik denk dat ik nog moet leren hoe ik hier mee om moet gaan.
woensdag 12 november 2008 om 09:20
Hoi meiden. Hoe is het met jullie.
@appel.
Veel sterkte
Ik heb met mijn mentor besproken of ik ga stoppen of niet. Ze gaf aan dat dit zeer tegen advies in zal zijn. Er is aangeboden dat ik 1 maand extra krijg los van een verlening om te wennen aan de nieuwe situatie. Daarna kan ik nog 3 maanden verlening aanvragen. Ook hier kwam naar voren dat ze dit sterk adviseerde. Ik was blij dat ze zo eerlijk was maar jeetje kwam wel hard aan. Iemand anders stopt namelijk wel eerder en hier was ze het helemaal mee eens. Ze vinden dat ik er nog niet aan toe ben om zonder therapie verder te gaan en dat ik nog te veel kan halen uit de therapie om te stoppen.
Ik heb besloten aan wel door te gaan met de therapie. Alles gaat snel nu. Volgende week afscheid van een mentor en een groepsgenoot. En op woensdag een lunch met de andere nieuwe groep. Week erop starten we in de nieuwe setting. Is absoluut een stress moment voor me, maar ik weet dat dergelijke veranderingen ook buiten de therapie gebeuren dus kan ik mooi oefenen hier.
@appel.
Veel sterkte
Ik heb met mijn mentor besproken of ik ga stoppen of niet. Ze gaf aan dat dit zeer tegen advies in zal zijn. Er is aangeboden dat ik 1 maand extra krijg los van een verlening om te wennen aan de nieuwe situatie. Daarna kan ik nog 3 maanden verlening aanvragen. Ook hier kwam naar voren dat ze dit sterk adviseerde. Ik was blij dat ze zo eerlijk was maar jeetje kwam wel hard aan. Iemand anders stopt namelijk wel eerder en hier was ze het helemaal mee eens. Ze vinden dat ik er nog niet aan toe ben om zonder therapie verder te gaan en dat ik nog te veel kan halen uit de therapie om te stoppen.
Ik heb besloten aan wel door te gaan met de therapie. Alles gaat snel nu. Volgende week afscheid van een mentor en een groepsgenoot. En op woensdag een lunch met de andere nieuwe groep. Week erop starten we in de nieuwe setting. Is absoluut een stress moment voor me, maar ik weet dat dergelijke veranderingen ook buiten de therapie gebeuren dus kan ik mooi oefenen hier.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 12 november 2008 om 18:49
tinkedel:
Ik zit in zuid-holland dus ik denk dat er gewoon meer instellingen kampen met dit probleem.
Ik zit in zuid-holland dus ik denk dat er gewoon meer instellingen kampen met dit probleem.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
donderdag 13 november 2008 om 16:19
Meiden,
Ik heb op mijn instelling aangegeven dat ik het echt niet meer aan kan. Dat ik zo moe ben en het gaat gewoon echt niet meer. Ik kan niet meer opbrengen om de schijn op te houden voor mezelf en mijn familie.
Gelukkig werd dit serieus genomen en wordt er contact opgenomen met mijn psycholoog om systeemgesprekken op te starten. Ik moet dit dan bespreken met mijn vriend. Ik bespreek nooit mijn gedachtes en gevoelens met hem dus kan hij me niet goed begrijpen en begeleiden.
Tevens wordt er contact opgenomen met de pit-zorg. Deze kunnen mij gaan begeleiden in mijn huishouden en structuur.
Las wel over pit-zorg dat dit ingezet wordt wanneer de situatie dusdanig is dat dit een stap is om opname te voorkomen. Ben inmiddels zo ver dat ik dit al niet eens meer zo erg vindt. Zolang ik maar hulp krijg ik kan het niet meer alleen. Ik ben zo moe.
Ik heb op mijn instelling aangegeven dat ik het echt niet meer aan kan. Dat ik zo moe ben en het gaat gewoon echt niet meer. Ik kan niet meer opbrengen om de schijn op te houden voor mezelf en mijn familie.
Gelukkig werd dit serieus genomen en wordt er contact opgenomen met mijn psycholoog om systeemgesprekken op te starten. Ik moet dit dan bespreken met mijn vriend. Ik bespreek nooit mijn gedachtes en gevoelens met hem dus kan hij me niet goed begrijpen en begeleiden.
Tevens wordt er contact opgenomen met de pit-zorg. Deze kunnen mij gaan begeleiden in mijn huishouden en structuur.
Las wel over pit-zorg dat dit ingezet wordt wanneer de situatie dusdanig is dat dit een stap is om opname te voorkomen. Ben inmiddels zo ver dat ik dit al niet eens meer zo erg vindt. Zolang ik maar hulp krijg ik kan het niet meer alleen. Ik ben zo moe.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zondag 16 november 2008 om 17:45
Meiden, hoe is jullie weekend verlopen? Hier niet veel verandering.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 19 november 2008 om 18:22
Vandaag gesprek gehad met mijn psychiater. Heb weer verhoging van mijn efexor gekregen. Slik nu 300 mg per dag.
Verder verhoging van mijn slaaptabletten en weer zo nodig oxacepam. Heb vandaag rondleiding gehad in de kliniek voor een eventuele opname. Heb gezegd erover na te denken, en eerst te kijken hoe het gaat als ik straks in de nieuwe groep zit, pit-zorg heb, systeemgesprekken heb met mijn vriend, verhoging van mijn anti-depressiva. Indien het dan nog niet goed gaat wil ik me op laten nemen, maar eerst alle andere opties uit proberen.
Voel me wel een beetje alleen hier, hoe gaat het met iedereen? Appel heeft laten weten in ander topic even niet in staat te zijn hier mee te schrijven, maar hoe gaat het met de anderen?
Verder verhoging van mijn slaaptabletten en weer zo nodig oxacepam. Heb vandaag rondleiding gehad in de kliniek voor een eventuele opname. Heb gezegd erover na te denken, en eerst te kijken hoe het gaat als ik straks in de nieuwe groep zit, pit-zorg heb, systeemgesprekken heb met mijn vriend, verhoging van mijn anti-depressiva. Indien het dan nog niet goed gaat wil ik me op laten nemen, maar eerst alle andere opties uit proberen.
Voel me wel een beetje alleen hier, hoe gaat het met iedereen? Appel heeft laten weten in ander topic even niet in staat te zijn hier mee te schrijven, maar hoe gaat het met de anderen?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zondag 23 november 2008 om 20:34
Sorry dat het even duurde. Ik moet zeggen dat ik niet altijd zin heb om te reageren.
Ik heb deze week best wel een rotweek gehad. Veel verdrietig en somber, enorme stemmingswisselingen. Dat is afgelopen vrijdag tot een uitbarsting gekomen bij mijn vriend, en dat is wel goed geweest. Ik hoop dat komende week wat beter wordt.
Bij ons gaat er een groep splitsen in december en dan krijgen we 2 mensen er bij in de groep. Ik vind dat best wel spannend eigenlijk.
Ik ga komende week een verlenging aanvragen van mijn therapie van 3 maanden. Dan zit ik er nog tot 21 april. Als ik aan het einde van mijn therapie denk krijg ik het spaans benauwd. Ik ben zo bang dat ik niet alles op tijd af krijg.
Ik heb deze week best wel een rotweek gehad. Veel verdrietig en somber, enorme stemmingswisselingen. Dat is afgelopen vrijdag tot een uitbarsting gekomen bij mijn vriend, en dat is wel goed geweest. Ik hoop dat komende week wat beter wordt.
Bij ons gaat er een groep splitsen in december en dan krijgen we 2 mensen er bij in de groep. Ik vind dat best wel spannend eigenlijk.
Ik ga komende week een verlenging aanvragen van mijn therapie van 3 maanden. Dan zit ik er nog tot 21 april. Als ik aan het einde van mijn therapie denk krijg ik het spaans benauwd. Ik ben zo bang dat ik niet alles op tijd af krijg.
maandag 1 december 2008 om 13:07
Hoi allen,
Ik heb soms een enorme terugval en dan lukt het mij niet meer om te schrijven. Wel heb ik soms tussendoor de berichten gelezen.
Bij mij speelt eenzaamheid grote parten en ik weet soms niet goed hoe ik daar mee om kan gaan. Dan gaat mijn denken mijn gedrag beheersen en kom ik tot niks meer. Ik vind het zo lastig om dat te doorbreken. Gelukkig kan ik er wel tijdens de individuele gesprekken gedeeltelijk over praten. Ik schrijf veel op en laat het lezen.
Hoe gaat het nu met je ikbenik?
Is de PIT zorg al gestart, werkt de verhoging etc?
Mijn opname klonk heel heftig, was het ook. Toch heeft het voor mij heel veel goed gedaan. Het is ook een veilige omgeving waar je terecht kan met je zorgen en problemen. Ook hoef je eventjes niet zoveel, geen huishouden, er wordt voor je gezorgd etc. Dat bij elkaar is ook heel fijn.
Als het nodig is, is het nodig.....
Tink, is de verlenging erdoor?
Zo te lezen heb jij dus veel aan de dagbehandeling, klopt dat?
Hoe gaat het met Boompje en met Appel?
Ik heb soms een enorme terugval en dan lukt het mij niet meer om te schrijven. Wel heb ik soms tussendoor de berichten gelezen.
Bij mij speelt eenzaamheid grote parten en ik weet soms niet goed hoe ik daar mee om kan gaan. Dan gaat mijn denken mijn gedrag beheersen en kom ik tot niks meer. Ik vind het zo lastig om dat te doorbreken. Gelukkig kan ik er wel tijdens de individuele gesprekken gedeeltelijk over praten. Ik schrijf veel op en laat het lezen.
Hoe gaat het nu met je ikbenik?
Is de PIT zorg al gestart, werkt de verhoging etc?
Mijn opname klonk heel heftig, was het ook. Toch heeft het voor mij heel veel goed gedaan. Het is ook een veilige omgeving waar je terecht kan met je zorgen en problemen. Ook hoef je eventjes niet zoveel, geen huishouden, er wordt voor je gezorgd etc. Dat bij elkaar is ook heel fijn.
Als het nodig is, is het nodig.....
Tink, is de verlenging erdoor?
Zo te lezen heb jij dus veel aan de dagbehandeling, klopt dat?
Hoe gaat het met Boompje en met Appel?
maandag 1 december 2008 om 18:40
Ik hoop deze week te horen of mijn verlenging doorgaat. Mijn werk gaat misschien niet helemaal meewerken, en dat is wel vervelend. Ik moet nog maar zien hoe ik dat ga oplossen.
Ik heb inderdaad heel veel aan de behandeling. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds positiever in het leven sta, en dat is echt fijn.
Ik heb vandaag voor het eerst Cursus Werk gehad. Er worden bij ons intern allemaal cursussen georganiseerd, en deze gaat over nadenken wat je wilt qua werk. Ik ben erg benieuwd wat ik er aan ga hebben.
Ik heb inderdaad heel veel aan de behandeling. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds positiever in het leven sta, en dat is echt fijn.
Ik heb vandaag voor het eerst Cursus Werk gehad. Er worden bij ons intern allemaal cursussen georganiseerd, en deze gaat over nadenken wat je wilt qua werk. Ik ben erg benieuwd wat ik er aan ga hebben.
zondag 7 december 2008 om 16:07
@tinkedel,
En al wat bekent over je verlening en/of je werk? Onzekerheid hierover lijkt me zo vervelend.
@jojootje,
Rot zeg als je kampt met eenzaamheid. Wanneer je merkt dat je daar zo'n last van hebt hoe kom jij de dag dan door?
@Appel en Boompje, hoe gaat het met jullie? Alweer in wat rustiger vaarwater terecht gekomen?
Bij mij gaat het redelijk. Ben nu net terug van een weekje vakantie. Heb hierbij 1 maal telefonisch contact gehad met mijn mentor van de groep. De week ervoor begonnen in de nieuwe veranderde groep. Was heel erg wennen, de groep is totaal anders en erg afstotend. Heb gesprek gehad met beide mentoren omdat ik niet voor mezelf in stond in de vakantie en bang was dat ik zou beslissen om te stoppen met de behandeling. Afgesproken dat ik maandag een half uur eerder kom voor een gesprek met mijn mentor. Kan ik alvast wat vertellen, maar krijg ook te horen hoe de week daar verlopen is. Het idee dat er iemand echt wacht op mij is al veel motivatie. Daarnaast is er afgeproken dat, wanneer ik toch op zou bellen en zeggen dat ik zou stoppen, er iemand van de pit zorg naar me toe zou komen om me op te halen. Namen me dus zeer serieus gelukkig.
Ben blij weer thuis te zijn, vindt op vakantie zijn best zwaar. Je bent op jezelf aangewezen.
Er is nog niks bekend verder over de pit-zorg ga daar morgen weer naar vragen. Merk nog niet veel van de verhoging, maar slik het nog maar kort dus best logisch dat ik niks bemerk.
Dinsdag is het precies 5 jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ben erg veel met haar bezig en dat merk ik ook in mijn gemoedstoestand.
En al wat bekent over je verlening en/of je werk? Onzekerheid hierover lijkt me zo vervelend.
@jojootje,
Rot zeg als je kampt met eenzaamheid. Wanneer je merkt dat je daar zo'n last van hebt hoe kom jij de dag dan door?
@Appel en Boompje, hoe gaat het met jullie? Alweer in wat rustiger vaarwater terecht gekomen?
Bij mij gaat het redelijk. Ben nu net terug van een weekje vakantie. Heb hierbij 1 maal telefonisch contact gehad met mijn mentor van de groep. De week ervoor begonnen in de nieuwe veranderde groep. Was heel erg wennen, de groep is totaal anders en erg afstotend. Heb gesprek gehad met beide mentoren omdat ik niet voor mezelf in stond in de vakantie en bang was dat ik zou beslissen om te stoppen met de behandeling. Afgesproken dat ik maandag een half uur eerder kom voor een gesprek met mijn mentor. Kan ik alvast wat vertellen, maar krijg ook te horen hoe de week daar verlopen is. Het idee dat er iemand echt wacht op mij is al veel motivatie. Daarnaast is er afgeproken dat, wanneer ik toch op zou bellen en zeggen dat ik zou stoppen, er iemand van de pit zorg naar me toe zou komen om me op te halen. Namen me dus zeer serieus gelukkig.
Ben blij weer thuis te zijn, vindt op vakantie zijn best zwaar. Je bent op jezelf aangewezen.
Er is nog niks bekend verder over de pit-zorg ga daar morgen weer naar vragen. Merk nog niet veel van de verhoging, maar slik het nog maar kort dus best logisch dat ik niks bemerk.
Dinsdag is het precies 5 jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ben erg veel met haar bezig en dat merk ik ook in mijn gemoedstoestand.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 8 december 2008 om 17:38
Ik heb nog niks gehoord over de verlenging helaas. Ik zit daar behoorlijk mee. Ik heb sowieso al het gevoel dat het de therapeuten weinig interesseert wat er met me gebeurt, dus dit is nog wel een schepje er boven op. Ik moet wel even zeggen dat dat gevoel volledig bij mij ligt. Echt de therapeuten zijn super, het is echt mijn eigen wantrouwen.
We hebben vandaag een helft van de gesplitste groep bij ons in de groep gekregen en dat was echt heel vreemd. Als mensen nieuw in de therapie komen is het veel makkelijker. Voor hen was het ook erg wennen.
Ikbenik: wat vervelend dat je nieuwe groep zo afstotend is. Ik kan me voorstellen dat je sowieso al twijfels krijgt of je wel door wilt gaan als je groep gaat splitsen, en als je dan ook niet echt een welkom gevoel krijgt in je nieuwe groep....Lijkt me echt ontzettend rot voor je. Wel fijn dat de therapeuten er serieus mee omgaan.
Misschien heb je het al uitgelegd, maar wat is pit zorg?
En veel sterkte deze week ivm het overlijden van je moeder (f)
We hebben vandaag een helft van de gesplitste groep bij ons in de groep gekregen en dat was echt heel vreemd. Als mensen nieuw in de therapie komen is het veel makkelijker. Voor hen was het ook erg wennen.
Ikbenik: wat vervelend dat je nieuwe groep zo afstotend is. Ik kan me voorstellen dat je sowieso al twijfels krijgt of je wel door wilt gaan als je groep gaat splitsen, en als je dan ook niet echt een welkom gevoel krijgt in je nieuwe groep....Lijkt me echt ontzettend rot voor je. Wel fijn dat de therapeuten er serieus mee omgaan.
Misschien heb je het al uitgelegd, maar wat is pit zorg?
En veel sterkte deze week ivm het overlijden van je moeder (f)
vrijdag 12 december 2008 om 00:12
maandag 15 december 2008 om 19:18
Sorry duurde iets langer. Hoe is het gegaan bij je werk tink?
Hier gaat het redelijk. Moet nog enorm wennen aan nieuwe groep en vertel niet zo veel. We bespreken wel de sfeer en samenwerking binnen de groep elke week en heb vandaag ook aangegeven het nog erg moeilijk te vinden.
Ben moe dus schrijf maar ff kort.
Hoe gaat het bij jullie?
Hier gaat het redelijk. Moet nog enorm wennen aan nieuwe groep en vertel niet zo veel. We bespreken wel de sfeer en samenwerking binnen de groep elke week en heb vandaag ook aangegeven het nog erg moeilijk te vinden.
Ben moe dus schrijf maar ff kort.
Hoe gaat het bij jullie?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 15 december 2008 om 22:13
Dag lieverds!
Ik heb al een hele tijd niets geschreven.. Sorry daarvoor.
Ik lees wel mee.
Het gaat allemaal niet zo goed met me. Therapie is ontzettend zwaar. Zwaarder dan ik verwacht had..
Ik zou er veel over kunnen vertellen, maar op de een of andere manier voelt dat niet goed..
Ik hoop dat het me binnenkort wel lukt.
I@kbenik: ik hoop dat je je snel beter gaat voelen binnen de groep!
@Tink: fijn dat je verleniging hebt gekregen! Heb je het op je werk ook al kunnen regelen?
Een hele dikke knuffel voor jullie!
Ik heb al een hele tijd niets geschreven.. Sorry daarvoor.
Ik lees wel mee.
Het gaat allemaal niet zo goed met me. Therapie is ontzettend zwaar. Zwaarder dan ik verwacht had..
Ik zou er veel over kunnen vertellen, maar op de een of andere manier voelt dat niet goed..
Ik hoop dat het me binnenkort wel lukt.
I@kbenik: ik hoop dat je je snel beter gaat voelen binnen de groep!
@Tink: fijn dat je verleniging hebt gekregen! Heb je het op je werk ook al kunnen regelen?
Een hele dikke knuffel voor jullie!
dinsdag 16 december 2008 om 21:56
Succes tink morgen!
Appel. fijn dat je toch even iets van je laat horen, maa vertel idd niet meer dan je prettig vindt. Heel goed van je.
Appel. fijn dat je toch even iets van je laat horen, maa vertel idd niet meer dan je prettig vindt. Heel goed van je.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 17 december 2008 om 19:41
Mijn contract wordt gelukkig wel verlengd, maar alleen voor de uren die ik daadwerkelijk werk. Ik moet nu voor de overige uren uitkering aanvragen. Eigenlijk vind ik het wel prima. Het neemt een boel onrust weg.
Bovendien van wat ik bij ons in de groep ervaar is dat het UWV hier ook best wel relaxt omgaat met reintegreren na zo'n therapie.
Bovendien van wat ik bij ons in de groep ervaar is dat het UWV hier ook best wel relaxt omgaat met reintegreren na zo'n therapie.
woensdag 17 december 2008 om 20:04
Fijn Tink, dat er een goede oplossing voor je gevonden is. Ook bij mij in de groep zijn er mensen met goede ervaringen rondom het UWV.
Ik ben heel zenuwachtig. Heb morgen systeemgesprek en begreep van vriend net dat hij wel mee gaat. Ben zo benieuwd hoe het gaat lopen. Heb er buikpijn van!
Ik ben heel zenuwachtig. Heb morgen systeemgesprek en begreep van vriend net dat hij wel mee gaat. Ben zo benieuwd hoe het gaat lopen. Heb er buikpijn van!
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
