Kinderen
alle pijlers
Overbezorgd als moeder
zaterdag 17 september 2016 om 23:05
Naar aanleiding van mijn andere topic vraag ik me af wanneer ben je als moeder overbezorgd?
Dit zet me tot denken na, ben ik overbezorgd soms? Het enige wat ik kan bedenken is dat ik mijn kinderen niet alleen op internet laat. Niet op de slaapkamer bijvoorbeeld. Hier mogen ze op internet, maar wel in de huiskamer. Ik heb me trouwens nooit bemoeid met het internet gedrag, ze spelen tot nu toe alleen spelletjes. Maar het geeft wel een gevoel van veiligheid, ik kan altijd een blik werpen op die computer en zien wat ze doen.
Mijn kinderen mogen karten, skiën en alle sporten uitoefenen die gevaarlijk kunnen zijn maar leuk, dus doen. En toch begrijp ik wel dat sommige moeders niet zo denken, misschien te overbezorgd zijn. Ik wil natuurlijk ook niet dat er iets gebeurd.
Dus wanneer ben je als moeder overbezorgd, beschermend of gewoon oplettend?
Dit zet me tot denken na, ben ik overbezorgd soms? Het enige wat ik kan bedenken is dat ik mijn kinderen niet alleen op internet laat. Niet op de slaapkamer bijvoorbeeld. Hier mogen ze op internet, maar wel in de huiskamer. Ik heb me trouwens nooit bemoeid met het internet gedrag, ze spelen tot nu toe alleen spelletjes. Maar het geeft wel een gevoel van veiligheid, ik kan altijd een blik werpen op die computer en zien wat ze doen.
Mijn kinderen mogen karten, skiën en alle sporten uitoefenen die gevaarlijk kunnen zijn maar leuk, dus doen. En toch begrijp ik wel dat sommige moeders niet zo denken, misschien te overbezorgd zijn. Ik wil natuurlijk ook niet dat er iets gebeurd.
Dus wanneer ben je als moeder overbezorgd, beschermend of gewoon oplettend?
zondag 18 september 2016 om 09:13
quote:emka78 schreef op 18 september 2016 @ 09:07:
[...]
ik twijfel soms, als ik jongere kinderen wel zonder toezicht zie, voel ik me wat mutserig.
Aan de andere kant, als er wel wat gebeurt, vergeef ik het mezelf nooit. Het voelt niet goed. Maar andere ouders doen het wél, dus wellicht ben ik gewoon echt overbezorgd. Een van mijn kinderen is ooit in het water gevallen, kon toen nog niet zwemmen, en misschien heeft mij dat gekleurd en ben ik nu bang, terwijl je ook je kinderen los moet kunnen laten.Als je er een te slecht gevoel bij hebt moet je je gevoel volgen.
[...]
ik twijfel soms, als ik jongere kinderen wel zonder toezicht zie, voel ik me wat mutserig.
Aan de andere kant, als er wel wat gebeurt, vergeef ik het mezelf nooit. Het voelt niet goed. Maar andere ouders doen het wél, dus wellicht ben ik gewoon echt overbezorgd. Een van mijn kinderen is ooit in het water gevallen, kon toen nog niet zwemmen, en misschien heeft mij dat gekleurd en ben ik nu bang, terwijl je ook je kinderen los moet kunnen laten.Als je er een te slecht gevoel bij hebt moet je je gevoel volgen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
zondag 18 september 2016 om 09:17
zondag 18 september 2016 om 09:44
Ik probeer met zijn leeftijd mee te gaan en dat gaat redelijk goed.
Wel was hij laatst aan het klagen dat hij niet voor in de auto mocht zitten en nog in een stoeltje achterin. Hij had van klasgenootjes gehoord dat zij dit wel mochten. Dan denken we er even over na, maar hij is 6. Qua stoeltje had hij wel gelijk dus dat is een zitverhoger geworden, qua voorin zitten niet wat ons betreft. Na uitleg ook niet meer over gehoord.
ik ben niet overbezorgd maar kijk wel naar de risico's en of hij daarmee om kan gaan. Ligt dus volgens mij ook echt aan een kind zelf hoeveel ze aankunnen.
Wel was hij laatst aan het klagen dat hij niet voor in de auto mocht zitten en nog in een stoeltje achterin. Hij had van klasgenootjes gehoord dat zij dit wel mochten. Dan denken we er even over na, maar hij is 6. Qua stoeltje had hij wel gelijk dus dat is een zitverhoger geworden, qua voorin zitten niet wat ons betreft. Na uitleg ook niet meer over gehoord.
ik ben niet overbezorgd maar kijk wel naar de risico's en of hij daarmee om kan gaan. Ligt dus volgens mij ook echt aan een kind zelf hoeveel ze aankunnen.
zondag 18 september 2016 om 09:54
quote:delicious35 schreef op 18 september 2016 @ 09:44:
Ik probeer met zijn leeftijd mee te gaan en dat gaat redelijk goed.
Wel was hij laatst aan het klagen dat hij niet voor in de auto mocht zitten en nog in een stoeltje achterin. Hij had van klasgenootjes gehoord dat zij dit wel mochten. Dan denken we er even over na, maar hij is 6. Qua stoeltje had hij wel gelijk dus dat is een zitverhoger geworden, qua voorin zitten niet wat ons betreft. Na uitleg ook niet meer over gehoord.
ik ben niet overbezorgd maar kijk wel naar de risico's en of hij daarmee om kan gaan. Ligt dus volgens mij ook echt aan een kind zelf hoeveel ze aankunnen.Het voor mogen zitten of zonder stoel mogen zitten heeft toch niks met leeftijd te maken maar met lengte?
Ik probeer met zijn leeftijd mee te gaan en dat gaat redelijk goed.
Wel was hij laatst aan het klagen dat hij niet voor in de auto mocht zitten en nog in een stoeltje achterin. Hij had van klasgenootjes gehoord dat zij dit wel mochten. Dan denken we er even over na, maar hij is 6. Qua stoeltje had hij wel gelijk dus dat is een zitverhoger geworden, qua voorin zitten niet wat ons betreft. Na uitleg ook niet meer over gehoord.
ik ben niet overbezorgd maar kijk wel naar de risico's en of hij daarmee om kan gaan. Ligt dus volgens mij ook echt aan een kind zelf hoeveel ze aankunnen.Het voor mogen zitten of zonder stoel mogen zitten heeft toch niks met leeftijd te maken maar met lengte?
zondag 18 september 2016 om 10:27
zondag 18 september 2016 om 10:35
quote:emka78 schreef op 18 september 2016 @ 08:56:
interessant onderwerp, want ik vraag het me soms ook af, of ik overbezorgd ben.
Mijn twee oudste kinderen kunnen zwemmen en willen soms naar het zwembad terwijl een van de jongere kinderen naar een playdate gebracht met worden oid. En dan wil ik niet dat ze alleen gaan (ze zijn 11 en 12), er is geen toezicht/badmeester/juf in het zwembad (op een compound, buitenland) en ik moet er gewoon niet aan denken, als er dan 1 uitglijdt en via kop op de rand in het bad valt ofzo.. enfin, wellicht overbezorgd dus, heb ze uitgelegd waarom ik erbij wil zijn en ze snappen het, maken er verder geen punt van discussie van, maar ik zie als ik wel langs het zwembad zit toch veel kinderen zonder ouders/nanny oid, ook jongere kinderen die niet goed zwemmen, dus wellicht moet ik dat toch ook laten? Het voelt alleen zo verkeerd, of is dat ook overbezorgd?Hier mogen de oudsten dat (11 en 10 en 8) dat. Maar dat is niet zo relevant, want het gaat er om wat goed voor jou voelt. Je zou met je kinderen kunnen bespreken waar je bang voor bent en ze vragen hoe ze zouden handelen op zo'n moment. Dat maakt het misschien wat tastbaarder.
interessant onderwerp, want ik vraag het me soms ook af, of ik overbezorgd ben.
Mijn twee oudste kinderen kunnen zwemmen en willen soms naar het zwembad terwijl een van de jongere kinderen naar een playdate gebracht met worden oid. En dan wil ik niet dat ze alleen gaan (ze zijn 11 en 12), er is geen toezicht/badmeester/juf in het zwembad (op een compound, buitenland) en ik moet er gewoon niet aan denken, als er dan 1 uitglijdt en via kop op de rand in het bad valt ofzo.. enfin, wellicht overbezorgd dus, heb ze uitgelegd waarom ik erbij wil zijn en ze snappen het, maken er verder geen punt van discussie van, maar ik zie als ik wel langs het zwembad zit toch veel kinderen zonder ouders/nanny oid, ook jongere kinderen die niet goed zwemmen, dus wellicht moet ik dat toch ook laten? Het voelt alleen zo verkeerd, of is dat ook overbezorgd?Hier mogen de oudsten dat (11 en 10 en 8) dat. Maar dat is niet zo relevant, want het gaat er om wat goed voor jou voelt. Je zou met je kinderen kunnen bespreken waar je bang voor bent en ze vragen hoe ze zouden handelen op zo'n moment. Dat maakt het misschien wat tastbaarder.
zondag 18 september 2016 om 10:39
Overbezorgd ben ik nu nog niet, maar ik denk dat mijn kinderen daar nog niet echt de leeftijd voor hebben. Ze zijn doorgaans redelijk verantwoordelijk en hebben al eerder laten zien dat ze niet snel in paniek raken en goede oplossingen kunnen bedenken (mijn 10-jarige zoon stapte pas in de verkeerde bus naar zijn school in de stad en loste dat keurig zelf op).
Wel houd ik mijn hart vast voor de periode waarop ze gaan stappen. Dat vind ik namelijk best wel eng: drank, drugs, beïnvloedbare leeftijd. Maar dat duurt nog een paar jaar, dus ik mag me daar van mijzelf nog niet teveel zorgen om maken.
Mijn vader had vroeger een grenzeloos vertrouwen in ons en we mochten ook echt heel veel van hem. Geweldig gevoel was dat!
Wel houd ik mijn hart vast voor de periode waarop ze gaan stappen. Dat vind ik namelijk best wel eng: drank, drugs, beïnvloedbare leeftijd. Maar dat duurt nog een paar jaar, dus ik mag me daar van mijzelf nog niet teveel zorgen om maken.
Mijn vader had vroeger een grenzeloos vertrouwen in ons en we mochten ook echt heel veel van hem. Geweldig gevoel was dat!
zondag 18 september 2016 om 10:42
Ik denk dat ik als argeloos wordt gezien door andere moeders. Ik laat ze ergens opklimmen. Ik ren er dan niet gelijk op af maar zeg eventueel rustig dat ze eraf moet komen. Of ik geef aanwijzingen waardoor het wel goed gaat. Ik heb ook een beetje; als ze een keertje stuitert (niet van de trap natuurlijk) dan leert ze dat ook. Dochter kon hier al snel zelf glijden bijvoorbeeld. Nu moet ik wel zeggen dat dochter niet impulsief is en nadenkend en dat ze goed aanwijzingen opvolgt. Dat telt mee. Ze is goed te sturen.
Nichtje was van de glijbaan van 1,20 hoog gevallen, op gras. Mijn schoonzus laat haar dan meteen niet meer alleen glijden.
Ik ben daarin totaal andere uiterste. Ik doe het nog twee keer mee. Benoem naar dochter dat ze goed vast moet houden en voor zich moet kijken etc, maar ik laat haar juist weer zelf glijden. Zo kan ze het leren, is mijn mening.
Bij oven benoem ik aantal keer dat het heet is en dat ze uit moet kijken. Ze is er nooit aan gekomen. Ze voelt zelf dat het warm is. Maar het is niet dat ik dat ding niet meer gebruik.
Vriendin van mij is blij met mij. Zij vindt het fijn dat ik zo ben waardoor zij ook meer zo is als ik erbij ben. Dan kan zij dochter ook wat meer laten in de speeltuin.
Nichtje was van de glijbaan van 1,20 hoog gevallen, op gras. Mijn schoonzus laat haar dan meteen niet meer alleen glijden.
Ik ben daarin totaal andere uiterste. Ik doe het nog twee keer mee. Benoem naar dochter dat ze goed vast moet houden en voor zich moet kijken etc, maar ik laat haar juist weer zelf glijden. Zo kan ze het leren, is mijn mening.
Bij oven benoem ik aantal keer dat het heet is en dat ze uit moet kijken. Ze is er nooit aan gekomen. Ze voelt zelf dat het warm is. Maar het is niet dat ik dat ding niet meer gebruik.
Vriendin van mij is blij met mij. Zij vindt het fijn dat ik zo ben waardoor zij ook meer zo is als ik erbij ben. Dan kan zij dochter ook wat meer laten in de speeltuin.
zondag 18 september 2016 om 10:44
zondag 18 september 2016 om 12:41
quote:Leggingdame28 schreef op 18 september 2016 @ 08:15:
Ik denk dat ik onderbezorgd ben. Ik pluk mijn dreumes regelmatig van stoelen, tafels en banken. Ook ben ik niet heel panisch met viezigheid. Maar denk dat hij daardoor juist lekker kan spelen, en zich ontwikkelen.
Wat grappig, dat van meubilair afplukken doe ik ook maar dacht juist dat dat als overbezorgd zou klinken haha.
Zit er misschien ook wat tussenin wel mogen klimmen maar niet je nek breken, in plaats van vrij blijven klauteren of niet eens bij de bank in de buurt mogen komen
Hij kan overigens prima er netjes vanaf gaan (de bank bijvoorbeeld), maar wil er ook nog wel eens overheen rennen ipv erop zitten
Ik denk dat ik onderbezorgd ben. Ik pluk mijn dreumes regelmatig van stoelen, tafels en banken. Ook ben ik niet heel panisch met viezigheid. Maar denk dat hij daardoor juist lekker kan spelen, en zich ontwikkelen.
Wat grappig, dat van meubilair afplukken doe ik ook maar dacht juist dat dat als overbezorgd zou klinken haha.
Zit er misschien ook wat tussenin wel mogen klimmen maar niet je nek breken, in plaats van vrij blijven klauteren of niet eens bij de bank in de buurt mogen komen
Hij kan overigens prima er netjes vanaf gaan (de bank bijvoorbeeld), maar wil er ook nog wel eens overheen rennen ipv erop zitten
zondag 18 september 2016 om 12:56
Ik ben absoluut overbezorgde, dat weet ik ook dus ik laat dit zo min mogelijk blijken. Wat erg helpt is steeds te bedenken wat ik mocht en deed op dezelfde leeftijd. Mijn ouders waren juist gemakkelijk en alles is toch goedgekomen met me
Ik vind soms andere moeders wel erg overbezorgd, een moeder van een meisje uit de klas van mijn zoon vroeg me een keer wat ik er nou van vond, ze was aangesproken omdat haar dochter zo lang deed over een toiletbezoekje....zegt ze doodserieus" ja maar dat toch logisch, ze moet eerst de bril ontsmetten met een doekje dat ze van mij meekrijgt, daarna de bril afdekken met wc papier, en dan na het handenwassen nog ontsmettende handgel gebruiken, daar is ze gewoon nog niet zo snel in" het kind was toen 5 jaar....
Een andere moeder die ik ken was nooit ergens bang voor, stoer wijf, dikke baan tussen de artiesten en andere grote ego's......Ze is met haar baby nu meer dan 20xnaar de eerste hulp geweest, alle keren voor niks, het kindje is kerngezond. De baby is nog geen half jaar oud. Ik heb echt met haar te doen.
Ik vind soms andere moeders wel erg overbezorgd, een moeder van een meisje uit de klas van mijn zoon vroeg me een keer wat ik er nou van vond, ze was aangesproken omdat haar dochter zo lang deed over een toiletbezoekje....zegt ze doodserieus" ja maar dat toch logisch, ze moet eerst de bril ontsmetten met een doekje dat ze van mij meekrijgt, daarna de bril afdekken met wc papier, en dan na het handenwassen nog ontsmettende handgel gebruiken, daar is ze gewoon nog niet zo snel in" het kind was toen 5 jaar....
Een andere moeder die ik ken was nooit ergens bang voor, stoer wijf, dikke baan tussen de artiesten en andere grote ego's......Ze is met haar baby nu meer dan 20xnaar de eerste hulp geweest, alle keren voor niks, het kindje is kerngezond. De baby is nog geen half jaar oud. Ik heb echt met haar te doen.
zondag 18 september 2016 om 13:13
zondag 18 september 2016 om 13:16
quote:emka78 schreef op 18 september 2016 @ 09:17:
dank Gatti en hgjb266, dan zet ik het voor nu zo voort. Ik wil niet té overbezorgd zijn, ik moet ze loslaten, is goed voor hun zelfvertrouwen, ik weet het, en wil ze ook geen angst aanpraten oid, maar voor nu voelt het verkeerd, dat alleen zwemmen Je legt het ze uit van dat zwemmen en ze snappen het. Dat is dan toch goed. Zo deed ik dat ook. Uitleggen.
dank Gatti en hgjb266, dan zet ik het voor nu zo voort. Ik wil niet té overbezorgd zijn, ik moet ze loslaten, is goed voor hun zelfvertrouwen, ik weet het, en wil ze ook geen angst aanpraten oid, maar voor nu voelt het verkeerd, dat alleen zwemmen Je legt het ze uit van dat zwemmen en ze snappen het. Dat is dan toch goed. Zo deed ik dat ook. Uitleggen.
maandag 19 september 2016 om 09:14
Interessanr topic om te volgen!
Ik heb weer een andere soort van overbezorgdheid. Mijn dochter is 3.5 en valt nog over een grasspriet en vallen/stoten etc is voor haar ook de manier om te leren dat sommige dingen niet handig zijn. Ze blijft namelijk de grenzen zoeken en ik kan net zo goed tegen een muur praten, ze doet het toch wel. Uiteraard houd ik haar altijd in de gaten en ben ik wel alert op echt gevaarlijke situaties. Ik ga niet te snel naar de dokter en maak me in lichamelijk opzicht niet zo heel snel zorgen.
Ik ben juist overbezorgd in emotionele zin. Weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar ik wil zo graag dat ze gelukkig is en het fijn heeft, dat ze zich veilig voelt bij ons, dat ze kan opgroeien als een blij kind en dat ze gezond blijft. Of dat ik als moeder gezond blijf want ze heeft me nodig. Dat ze over 3 maanden een broertje krijgt en ik zo hoop dat ze het leuk vind en zich niet achtergesteld gaat voelen ofzo. Dat soort dingen. Nou zitten m'n hormonen ivm zwangerschap me ook wel flink in de weg natuurlijk
Wat man en ik beide hebben is dat we haar nooit alleen thuis laten. We hebben weleens een borrel bij de buren ofzo, of verjaardag 5 huizen verderop..veel mensen om ons heen werken dan met babyfoon. Wij doen dat niet, stel dat er brand uitbreekt en we het niet horen en te laat zijn...we zitten dan niet lekker en regelen dus altijd oppas
Ik heb weer een andere soort van overbezorgdheid. Mijn dochter is 3.5 en valt nog over een grasspriet en vallen/stoten etc is voor haar ook de manier om te leren dat sommige dingen niet handig zijn. Ze blijft namelijk de grenzen zoeken en ik kan net zo goed tegen een muur praten, ze doet het toch wel. Uiteraard houd ik haar altijd in de gaten en ben ik wel alert op echt gevaarlijke situaties. Ik ga niet te snel naar de dokter en maak me in lichamelijk opzicht niet zo heel snel zorgen.
Ik ben juist overbezorgd in emotionele zin. Weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar ik wil zo graag dat ze gelukkig is en het fijn heeft, dat ze zich veilig voelt bij ons, dat ze kan opgroeien als een blij kind en dat ze gezond blijft. Of dat ik als moeder gezond blijf want ze heeft me nodig. Dat ze over 3 maanden een broertje krijgt en ik zo hoop dat ze het leuk vind en zich niet achtergesteld gaat voelen ofzo. Dat soort dingen. Nou zitten m'n hormonen ivm zwangerschap me ook wel flink in de weg natuurlijk
Wat man en ik beide hebben is dat we haar nooit alleen thuis laten. We hebben weleens een borrel bij de buren ofzo, of verjaardag 5 huizen verderop..veel mensen om ons heen werken dan met babyfoon. Wij doen dat niet, stel dat er brand uitbreekt en we het niet horen en te laat zijn...we zitten dan niet lekker en regelen dus altijd oppas
maandag 19 september 2016 om 10:21
Ik had dit weekend een mooie test. We waren met de hele familie in het bos en ineens zag ik mijn kinderen - zoon van 11 en dochter van 9 - wel heel erg hoog in een boom zitten. Mijn eerste gedachte was 'wat heerlijk dat ze zo vrij kunnen klimmen hier' (in onze buurt geen hoge bomen), mijn tweede was 'het is wel errug hoog', en de derde was 'nou ja, als ze vallen, vallen ze'. Een oom van mij noemde het 'liefdevol verwaarlozen'. Vind ik wel een mooie term (tegenovergestelde van 'liefdeloos smoren').
maandag 19 september 2016 om 11:20
quote:Yggdrasil- schreef op 18 september 2016 @ 08:44:
Kinderen die vanaf jongs af aan, lees 3,4 jaar, hier op 't fietsje aan komen en gerust de hele dag blijven incl eten en geen ouder die informeert waar Pietje blijft (ik app ze standaard dat Pietje hier zit, dat Pietje mee eet, maar ik krijg noot antwoord) dat noem ik eerder onderbezorgd. Like: don't care.
Ik was het andere uiterste: ik gaf hele boekwerken in schriftjes mee als mijn baby's gingen logeren (pas later hoorde ik dat ze nooit werden gelezen )
Die hebben mijn ouders ook in de buurt. Van die lekkere 'relaxte' ouders, die pas na een uur eens op zoek gaan naar hun peuter van 2, want ze hebben hem al een tijdje niet gezien.
Intussen heeft mijn moeder hem al 2 x bij de drukke weg vandaan gehaald, en ervoor gezorgd dat hij niet van een enorme bult zand aflazerde een diep gat in.
En het gaat altijd goed hè, dus vinden ze zelf ook helemaal niet dat ze wel eens wat beter mogen opletten.
Mijn vriendin die het tegenovergestelde is (of eigenlijk meer 'normaal') is even in de keuken, peuter klimt op de bank, valt er van af en heeft been gebroken.
Typisch.
Kinderen die vanaf jongs af aan, lees 3,4 jaar, hier op 't fietsje aan komen en gerust de hele dag blijven incl eten en geen ouder die informeert waar Pietje blijft (ik app ze standaard dat Pietje hier zit, dat Pietje mee eet, maar ik krijg noot antwoord) dat noem ik eerder onderbezorgd. Like: don't care.
Ik was het andere uiterste: ik gaf hele boekwerken in schriftjes mee als mijn baby's gingen logeren (pas later hoorde ik dat ze nooit werden gelezen )
Die hebben mijn ouders ook in de buurt. Van die lekkere 'relaxte' ouders, die pas na een uur eens op zoek gaan naar hun peuter van 2, want ze hebben hem al een tijdje niet gezien.
Intussen heeft mijn moeder hem al 2 x bij de drukke weg vandaan gehaald, en ervoor gezorgd dat hij niet van een enorme bult zand aflazerde een diep gat in.
En het gaat altijd goed hè, dus vinden ze zelf ook helemaal niet dat ze wel eens wat beter mogen opletten.
Mijn vriendin die het tegenovergestelde is (of eigenlijk meer 'normaal') is even in de keuken, peuter klimt op de bank, valt er van af en heeft been gebroken.
Typisch.
maandag 19 september 2016 om 11:36
Haha, ja dat soort ouders heb ik ook wel in mijn omgeving. Zij staan zelf lekker biertjes/wijntjes te drinken op een feestje en kijken niet op of om, want 'het gaat altijd goed met Pietje'. Ja, hehe, omdat andere mensen/ouders/opa's en oma's, op Pietje letten/ van de weg af plukken/ opvangen wanneer hij van de trap kukelt/ bij het water vandaan houden, etc. Dat snap ik echt niet, dat je zo makkelijk je kind uit het oog verlies in zo'n drukke omgeving. En trots dat ze erop zijn, want zij zijn zulke relaxte ouders en jij bent dan de overbezorgde tut
maandag 19 september 2016 om 11:44
Oh dat herken ik ook ja. Was eens op een feestje alleen met dreumes. Was ik "ongezellig" omdat ik steeds met hem in de weer was omdat hij hier toch "lekker rond kon lopen". Ja en lekker in de sloot vallen die om het veld heen liep.
Heb mijn schouders er maar over opgehaald in eerste instantie.
Maar nadat ik de dreumes van een ander (die daar met de hele familie was) uit het riet gevist heb, was ik toch wel flink geïrriteerd (na erg geschrokken te zijn). De ouders van het kind maakte het ook niet beter...
De vader; "zie je wel, het gaat altijd goed als er maar genoeg mensen zijn, die letten wel op elkaars kind".
En de moeder keek niet eens op van haar wijntje en het gesprek dat ze voerde toen ik het kind afleverde.
Om het feestje niet te verpesten heb ik mijn mond maar gehouden... Maar echt ongelofelijk.
Edit; ik vind het trouwens echt niet erg om even iemands kind in de gaten te houden maar heb geen 30 paar ogen om in mijn eentje 20 paar kinderen (de meeste wel een stuk ouder) in de gaten te houden terwijl mijn kind als als een kruisraket de tuin rondstuift. En als er niet eens om gevraagd wordt hou ik er ook weinig rekening mee, had (fout dus) aangenomen dat iemand van die familie zelf hun kind wel in de gaten hield.
Heb mijn schouders er maar over opgehaald in eerste instantie.
Maar nadat ik de dreumes van een ander (die daar met de hele familie was) uit het riet gevist heb, was ik toch wel flink geïrriteerd (na erg geschrokken te zijn). De ouders van het kind maakte het ook niet beter...
De vader; "zie je wel, het gaat altijd goed als er maar genoeg mensen zijn, die letten wel op elkaars kind".
En de moeder keek niet eens op van haar wijntje en het gesprek dat ze voerde toen ik het kind afleverde.
Om het feestje niet te verpesten heb ik mijn mond maar gehouden... Maar echt ongelofelijk.
Edit; ik vind het trouwens echt niet erg om even iemands kind in de gaten te houden maar heb geen 30 paar ogen om in mijn eentje 20 paar kinderen (de meeste wel een stuk ouder) in de gaten te houden terwijl mijn kind als als een kruisraket de tuin rondstuift. En als er niet eens om gevraagd wordt hou ik er ook weinig rekening mee, had (fout dus) aangenomen dat iemand van die familie zelf hun kind wel in de gaten hield.
maandag 19 september 2016 om 11:51
Ik vind mezelf trouwens niet overbezorgd, maar ik ben wel altijd alert. Ik heb nu eenmaal een kind dat zich overal zonder nadenken inwerpt, maar geen gevaren ziet. Dus ja, ik ren achter haar aan. Als ik dat niet doe, dan is er ook direct een probleem, want ze eet alles op, gooit alles om, kukelt overal vanaf, ziet opstapjes en afstapjes in haar enthousiasme over het hoofd, etc.
Misschien vinden anderen mij wel overbezorgd, maar ik doe gewoon wat nodig is gezien de omstandigheden. Het lijkt me heerlijk om zo'n voorzichtig kind te hebben, dat alles eng vindt en nooit iets doet, of een beetje voor zich uit zit te staren de hele dag. Dat soort kinderen ken ik ook wel. Dat lijkt me ontzettend relaxt en ja, dan kun je ook de relaxte moeder uithangen, maar bij sommige kinderen is dat nu eenmaal geen optie.
Hopelijk wordt het beter als ze ouder wordt (ze is nu 1.5)
Misschien vinden anderen mij wel overbezorgd, maar ik doe gewoon wat nodig is gezien de omstandigheden. Het lijkt me heerlijk om zo'n voorzichtig kind te hebben, dat alles eng vindt en nooit iets doet, of een beetje voor zich uit zit te staren de hele dag. Dat soort kinderen ken ik ook wel. Dat lijkt me ontzettend relaxt en ja, dan kun je ook de relaxte moeder uithangen, maar bij sommige kinderen is dat nu eenmaal geen optie.
Hopelijk wordt het beter als ze ouder wordt (ze is nu 1.5)
maandag 19 september 2016 om 12:01
quote:valerievaldera schreef op 19 september 2016 @ 11:51:
Ik vind mezelf trouwens niet overbezorgd, maar ik ben wel altijd alert. Ik heb nu eenmaal een kind dat zich overal zonder nadenken inwerpt, maar geen gevaren ziet. Dus ja, ik ren achter haar aan. Als ik dat niet doe, dan is er ook direct een probleem, want ze eet alles op, gooit alles om, kukelt overal vanaf, ziet opstapjes en afstapjes in haar enthousiasme over het hoofd, etc.
Misschien vinden anderen mij wel overbezorgd, maar ik doe gewoon wat nodig is gezien de omstandigheden. Het lijkt me heerlijk om zo'n voorzichtig kind te hebben, dat alles eng vindt en nooit iets doet, of een beetje voor zich uit zit te staren de hele dag. Dat soort kinderen ken ik ook wel. Dat lijkt me ontzettend relaxt en ja, dan kun je ook de relaxte moeder uithangen, maar bij sommige kinderen is dat nu eenmaal geen optie.
Hopelijk wordt het beter als ze ouder wordt (ze is nu 1.5)
Maar is het erg als ze valt, zich stoot? Even los van levensgevaarlijke situaties natuurlijk!
Het lijkt me juist helemaal niet gezond als een kind niet lekker ondernemend is...
Ik vind mezelf trouwens niet overbezorgd, maar ik ben wel altijd alert. Ik heb nu eenmaal een kind dat zich overal zonder nadenken inwerpt, maar geen gevaren ziet. Dus ja, ik ren achter haar aan. Als ik dat niet doe, dan is er ook direct een probleem, want ze eet alles op, gooit alles om, kukelt overal vanaf, ziet opstapjes en afstapjes in haar enthousiasme over het hoofd, etc.
Misschien vinden anderen mij wel overbezorgd, maar ik doe gewoon wat nodig is gezien de omstandigheden. Het lijkt me heerlijk om zo'n voorzichtig kind te hebben, dat alles eng vindt en nooit iets doet, of een beetje voor zich uit zit te staren de hele dag. Dat soort kinderen ken ik ook wel. Dat lijkt me ontzettend relaxt en ja, dan kun je ook de relaxte moeder uithangen, maar bij sommige kinderen is dat nu eenmaal geen optie.
Hopelijk wordt het beter als ze ouder wordt (ze is nu 1.5)
Maar is het erg als ze valt, zich stoot? Even los van levensgevaarlijke situaties natuurlijk!
Het lijkt me juist helemaal niet gezond als een kind niet lekker ondernemend is...