Omgangsregeling

01-11-2016 23:55 77 berichten
Alle reacties Link kopieren
VERWIJDERD
Alle reacties Link kopieren
Wat zijn dan de signalen? Zorgt vader niet goed voor ze als ze tijdens de omgangsweekenden bij hem zijn? Mishandelt hij de kinderen?

Of is het zo dat de kinderen een aversie hebben tegen hun vader omdat ze loyaal zijn aan jou?



Als er aantoonbaar signalen zijn dat vader niet goed is voor de kinderen, dan hoef je echt niet zo bang te zijn voor de instanties.
Alle reacties Link kopieren
"Zo geschiedde, maar de situatie werd al snel zo slecht, de omgang met hun vader bleek een te zware belasting voor de kinderen, dat ik eieren voor mijn geld heb moeten kiezen en terug ben gegaan naar hem."



Dit vind ik een bijzondere keus.



"De kinderen (met name mijn zoon) hebben al die tijd, consequent en overtuigend, gezegd niet naar hun vader te willen, daarbij zwaarwegende argumenten ter tafel voerend, maar daar had niemand iets mee te maken, het moest."



Zwaarwegende argumenten? Dat jochie was 7? 8?



"ort gezegd zijn het helse jaren geweest, met talloze rechtzaken, een OTS (ondertoezichtstelling) van 3 jaar en een razende ex. Vooral de rol die BJZ daarbij heeft gespeeld, heeft bij ons alledrie diepe wonden achtergelaten."



En geen rechter, rechtbank, gezinsvoogd, jeugdzorg, gaf jou gelijk. Zet je dat niet aan het denken dan? Zijn al die mensen die er dagelijks mee dealen, zo dom volgens jou?
Alle reacties Link kopieren
Wat waren die zwaarwegende argumenten en de kromme, haast niet recht te praten, zaken dan?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Als ik er van overtuigd zou zijn dat omgang met hun vader mijn kinderen zou schaden dan belde ik de krant, de tv, spande ik rechtzaken aan, ging ik in hongerstaking, huurde ik een knokploeg in en verdween ik, met kinderen, naar een onbekende bestemming.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ook al heb je geen vertrouwen in de instanties, je zult ze toch 'nodig' hebben als je er echt van overtuigd bent dat je kinderen niet meer naar hem toe kunnen en willen. Je dochter van bijna 12 mag zelf gaan kiezen. Je zoon echter niet. Je zult dus de omgangsregeling opnieuw moeten 'aanvechten'. Oftewel: de kinderbescherming laten onderzoeken welke vorm van omgang wel mogelijk is, of dat omgang überhaupt niet (meer) mogelijk is.

Pas je negatieve houding jegens 'de instanties' dus aan en speel open kaart met hen: wat is er precies aan de hand waardoor jouw zoon levensmoe is t.g.v. omgang met vader?
Alle reacties Link kopieren
Gaan je kinderen naar een kindertherapeut of psychiater?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Helaas heb ik hier ervaring mee, met de ouders van een vriendje van mijn zoon die ook precies zo overhoop liggen, 5 jaar inmiddels.



Neem een goede advocaat. Dat zou mijn advies zijn.
Alle reacties Link kopieren
Misvatting: kinderen mogen niet zelf kiezen als ze 12 zijn.



Volwassenen blijven over kinderen beslissen tot hun 18de. In eerste instantie zijn dat hun ouders en als die er niet uitkomen beslist de rechter. Met 12 jaar hebben ze wel het recht om zelf een verzoek in te dienen en om gehoord te worden door de rechter. Hun mening wordt dan mee gewogen. De rechter kan beslissen om kinderen jonger dan 12 jaar te horen.
Alle reacties Link kopieren
quote:patchouli_ schreef op 02 november 2016 @ 00:33:

Misvatting: kinderen mogen niet zelf kiezen als ze 12 zijn.



Volwassenen blijven over kinderen beslissen tot hun 18de. In eerste instantie zijn dat hun ouders en als die er niet uitkomen beslist de rechter. Met 12 jaar hebben ze wel het recht om zelf een verzoek in te dienen en om gehoord te worden door de rechter. Hun mening wordt dan mee gewogen. De rechter kan beslissen om kinderen jonger dan 12 jaar te horen.Oh, had ik altijd verkeerd begrepen. Thanxxx voor de uitleg!
Alle reacties Link kopieren
quote:blackberry1980 schreef op 02 november 2016 @ 00:36:

[...]





Oh, had ik altijd verkeerd begrepen. Thanxxx voor de uitleg!Je bent niet de enige. Veel mensen denken dit. En helaas zeggen veel gescheiden ouders dit ook tegen hun kinderen die bijna 12 worden.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 02 november 2016 @ 00:14:

Als ik er van overtuigd zou zijn dat omgang met hun vader mijn kinderen zou schaden dan belde ik de krant, de tv, spande ik rechtzaken aan, ging ik in hongerstaking, huurde ik een knokploeg in en verdween ik, met kinderen, naar een onbekende bestemming.Dit.
Je zou ook via rechtswege een voogd kunnen laten benoemen. Een onafhankelijk iemand die voornamelijk voor de kinderen kan bepalen wat het beste is. Daar moeten jullie wel beiden mee akkoord gaan. Misschien is dat een optie?
Alle reacties Link kopieren
quote:Jasminy schreef op 02 november 2016 @ 00:46:

Je zou ook via rechtswege een voogd kunnen laten benoemen. Een onafhankelijk iemand die voornamelijk voor de kinderen kan bepalen wat het beste is. Daar moeten jullie wel beiden mee akkoord gaan. Misschien is dat een optie?Dat kan helemaal niet. Of je moet een ots bedoelen en dat kun je als ouders niet zelf aanvragen.
quote:patchouli_ schreef op 02 november 2016 @ 01:07:

[...]





Dat kan helemaal niet. Of je moet een ots bedoelen en dat kun je als ouders niet zelf aanvragen.Natuurlijk wel, je kunt als ouders via het kanton een voogd aanvragen.
De ouders die ik ken hebben dat aangevraagd via het kantongerecht.
En die is toen toegewezen. Als een soort van bemiddelaar maar ook voornamelijk voor de kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Het kantongerecht gaat niet over voogdij.

Een voogd komt er als er niet in het ouderlijk gezag wordt voorzien en de rechtbank (kinderrechter) een voogdijmaatregel uitspreekt.

Een gezinsvoogd komt er als de rechtbank op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming een ondertoezichtstelling uitspreekt.



Als ouders zelf een bemiddelaar willen en daar beiden achter staan, gaat dat via vrijwillige hulpverlening en is er dus geen kinderbeschermingsmaatregel nodig.
Een kantonrechter gaat over al het recht wat snel beslist moet worden.



Als ouders er niet meer uitkomen samen kunnen ze kiezen voor een voogd, dat leg je voor aan een rechter. Zo is het gegaan in een situatie waar ik zeer betrokken bij ben geraakt.
Helaas komt deze situatie vaker voor:

Gedwongen omgang van kinderen met hun gewelddadige vader.

Zie www.bezorgdemoeders.nl



"Bezorgdemoeders.nl is een webnetwerk van gescheiden moeders en hun kinderen die huiselijk geweld zijn ontvlucht, maar na een scheiding door de rechter worden gedwongen tot omgang. Hoewel het volgens het meest recente onderzoek om 16-17 % van alle scheidingen in gezinnen met kinderen gaat, is er nauwelijks aandacht voor onze problemen.

Sinds 1998 is het uitgangspunt in het familierecht dat ouders na een echtscheiding gezamenlijk het gezag over de kinderen blijven uitoefenen. Er wordt daarom de laatste 10 jaar vrijwel altijd een omgangsregeling getroffen met de uitwonende ouder - doorgaans de vader.

De achterliggende gedachte is dat het in het belang is van kinderen om contact te houden met beide ouders - in principe een goede zaak.

In de praktijk leidt deze wetgeving tot grote conflicten en spanningen wanneer er sprake was van huiselijk geweld. De dader behoudt - ook na een eventuele strafrechterlijke veroordeling - ruime mogelijkheden om ook na de scheiding de confrontatie met zijn voormalige gezin te blijven zoeken.

Incestplegers, mannen die een moeder voor de ogen van hun kinderen hebben vermoord of zeer zwaar mishandeld en mannen die dreigen met ontvoering, blijven niet alleen in veel gevallen automatisch gezamenlijk gezag behouden, maar kunnen ook nog rekenen op een omgangsregeling zonder toezicht.

Bezorgde moeders die hier niet aan mee willen werken, worden volgens de huidige wetgeving op straffe van dwangsommen of lijfsdwang - gevangenisstraf dus -, verplicht hun kinderen aan hun ex-partner over te dragen."
laat maar
laat maar
V
quote:patchouli_ schreef op 02 november 2016 @ 00:33:

Misvatting: kinderen mogen niet zelf kiezen als ze 12 zijn.



Volwassenen blijven over kinderen beslissen tot hun 18de. In eerste instantie zijn dat hun ouders en als die er niet uitkomen beslist de rechter. Met 12 jaar hebben ze wel het recht om zelf een verzoek in te dienen en om gehoord te worden door de rechter. Hun mening wordt dan mee gewogen. De rechter kan beslissen om kinderen jonger dan 12 jaar te horen.Wettelijk gezien is dit inderdaad zo, maar als je zoon van 15 op een gegeven moment tegen moeder zegt 'ik ga bij pa wonen', dan heb je het nakijken. Van dichtbij meegemaakt bij een vriendin, vader had zelfs geen gezag, maar zoon ging. Op z'n 16e verjaardag heeft zoon zelf bij de gemeente zijn woonadres laten aanpassen naar vader, want dat kan wettelijk dan weer wel!? Vriendin stond met haar rug tegen de muur, want je laat je kind op zn 16e ook niet door instanties weghalen bij zn vader, terwijl hij deze keuze zelf heeft gemaakt!
quote:blijfgewoonbianca schreef op 02 november 2016 @ 00:14:

Als ik er van overtuigd zou zijn dat omgang met hun vader mijn kinderen zou schaden dan belde ik de krant, de tv, spande ik rechtzaken aan, ging ik in hongerstaking, huurde ik een knokploeg in en verdween ik, met kinderen, naar een onbekende bestemming.Dit. Ik zou in elk geval niet terug gaan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven