Kinderen
alle pijlers
Frustraties!!
woensdag 1 februari 2017 om 20:37
Help!! Ik merk dat mijn gedrag ten opzichte van mijn kind mij heel erg tegen staat, maar dat het me niet lukt om dit zelf positief te veranderen, ik hoop dat jullie mij tips kunnen geven.
Mijn dochter is 8 jaar en momenteel wordt ze getest op autisme. Het is over het algemeen een schat van een meid, tot ze moe en overprikkeld bij haar vader vandaan komt, dan gaat ze compleet overstuur en schopt, slaat en zuigt net zo lang bij mij tot ze een negatieve reactie krijgt en dan kalmeert ze (meestal is dit een kleine tik op haar billen) dit is bekend bij de instantie die haar nu onderzoekt.
De laatste tijd merk ik echter dat ze consequent niet luistert, dwars is, brutaal en dat ik af en toe haar echt 'bij kop en kont' pak om haar te laten doen wat ik vraag of zeg (tanden poetsen, omkleden) we schreeuwen tegen elkaar uit frustratie, want zij wil niet naar mij luisteren en ik op mijn beurt niet naar haar.. ik ben niet de moeder die ik wil zijn, dat zij als ze volwassen is zegt dat er thuis alleen geschreeuwd werd (zoals ik zelf kan zeggen) ik wil dit doorbreken, maar ik weet niet hoe!! Ik baal zo enorm van mezelf en voel me zo inmens schuldig naar m'n kind..
De instantie waar we de onderzoeken doen heb ik over een paar weken een gesprek mee en daar zal ik ook open en eerlijk communiceren over deze ontwikkelingen, maar ik wil niet nog weken wachten. Haar vader heeft zogezegd nooit problemen met haar en ik lijk ze alleen maar te hebben...ik wil het ook leuk hebben met m'n kind!
Mijn dochter is 8 jaar en momenteel wordt ze getest op autisme. Het is over het algemeen een schat van een meid, tot ze moe en overprikkeld bij haar vader vandaan komt, dan gaat ze compleet overstuur en schopt, slaat en zuigt net zo lang bij mij tot ze een negatieve reactie krijgt en dan kalmeert ze (meestal is dit een kleine tik op haar billen) dit is bekend bij de instantie die haar nu onderzoekt.
De laatste tijd merk ik echter dat ze consequent niet luistert, dwars is, brutaal en dat ik af en toe haar echt 'bij kop en kont' pak om haar te laten doen wat ik vraag of zeg (tanden poetsen, omkleden) we schreeuwen tegen elkaar uit frustratie, want zij wil niet naar mij luisteren en ik op mijn beurt niet naar haar.. ik ben niet de moeder die ik wil zijn, dat zij als ze volwassen is zegt dat er thuis alleen geschreeuwd werd (zoals ik zelf kan zeggen) ik wil dit doorbreken, maar ik weet niet hoe!! Ik baal zo enorm van mezelf en voel me zo inmens schuldig naar m'n kind..
De instantie waar we de onderzoeken doen heb ik over een paar weken een gesprek mee en daar zal ik ook open en eerlijk communiceren over deze ontwikkelingen, maar ik wil niet nog weken wachten. Haar vader heeft zogezegd nooit problemen met haar en ik lijk ze alleen maar te hebben...ik wil het ook leuk hebben met m'n kind!
woensdag 1 februari 2017 om 21:08
quote:DG2015 schreef op 01 februari 2017 @ 21:04:
Mocht je al voor de eindgesprekken je willen inlezen in autisme; aan veel mensen geeft het boek 'Geef me de vijf' veel houvast. Het is niet zo dat als je de structuur en aanpak hiervan aanbiedt aan je dochter en ze blijkt geen autisme te hebben, je het helemaal verkeerd hebt gedaan: eigenlijk hebben alle kinderen baat bij de duidelijkheid die daarmee wordt geboden.
Als je je echt wilt verplaatsen in iemand met autisme, vind ik 'The Reason I Jump' een echte aanrader: het is geschreven door een jongen van twaalf met autisme en hij legt uit waarom hij bepaald gedrag vertoont.Dank voor de tip, het gaat me ook helemaal niet om een label, maar om de hulp die wij heel hard nodig hebben. Ik heb een planbord hangen, maar we hebben hem nog niet in gebruik (zeker niet zoals het hoort) wel hebben we vaste routines voor de ochtend en avond. Alleen de middag ligt nog niet helemaal vast in routines, maar ruimte voor spontaniteit is er minder en minder, want zodra we dat doen, heb ik weer een kind dat overstuur raakt..
Mocht je al voor de eindgesprekken je willen inlezen in autisme; aan veel mensen geeft het boek 'Geef me de vijf' veel houvast. Het is niet zo dat als je de structuur en aanpak hiervan aanbiedt aan je dochter en ze blijkt geen autisme te hebben, je het helemaal verkeerd hebt gedaan: eigenlijk hebben alle kinderen baat bij de duidelijkheid die daarmee wordt geboden.
Als je je echt wilt verplaatsen in iemand met autisme, vind ik 'The Reason I Jump' een echte aanrader: het is geschreven door een jongen van twaalf met autisme en hij legt uit waarom hij bepaald gedrag vertoont.Dank voor de tip, het gaat me ook helemaal niet om een label, maar om de hulp die wij heel hard nodig hebben. Ik heb een planbord hangen, maar we hebben hem nog niet in gebruik (zeker niet zoals het hoort) wel hebben we vaste routines voor de ochtend en avond. Alleen de middag ligt nog niet helemaal vast in routines, maar ruimte voor spontaniteit is er minder en minder, want zodra we dat doen, heb ik weer een kind dat overstuur raakt..
woensdag 1 februari 2017 om 21:10
Heb je het idee dat je haar vader moet compenseren? Omdat hij niet opvoedt dat jij het dubbel moet doen?
Kun je normale gesprekken met hem voeren? Misschien praat je dochter wel met haar vader over jou, wat zegt ze dan? Kun je ervan leren van wat ze zegt? Zegt ze ook de positieve dingen over jou tegen hem? Wie weer brengt het wat inzicht als je dat van hem hoort?
Kun je normale gesprekken met hem voeren? Misschien praat je dochter wel met haar vader over jou, wat zegt ze dan? Kun je ervan leren van wat ze zegt? Zegt ze ook de positieve dingen over jou tegen hem? Wie weer brengt het wat inzicht als je dat van hem hoort?
woensdag 1 februari 2017 om 21:12
Wat naar als je de controle over jezelf verliest he, je doet en zegt dingen die je niet zou willen doen en zeggen en voelt je vervolgens schuldig. Een teken dat de situatie je allemaal teveel wordt denk ik. Ik kan alleen zeggen, heel veel sterkte, zorg goed voor jezelf, zolang jij je niet goed voelt kan je ook niet de moeder zijn voor je dochter die zij verdiend en jij graag wilt zijn. Liefs
woensdag 1 februari 2017 om 21:12
quote:miedo schreef op 01 februari 2017 @ 20:51:
[...]
koop anders een ander bed voor haar, eentje waar jij ook in kan.We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen
[...]
koop anders een ander bed voor haar, eentje waar jij ook in kan.We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen
woensdag 1 februari 2017 om 21:14
Juist autistische kinderen hebben regelmaat nodig. Ik heb er een paar in mijn omgeving (beter gezegd; vriendinnen die een autistisch kind hebben en daarover praten). Op zich is het heel herkenbaar wat je schrijft en wat anderen ook zeggen; ergens anders gedragen ze zich en thuis knalt het.
Als je dat weet is er al veel gewonnen, ´gewoon´ even laten uitrazen. Is het een optie om iets op te hangen waar ze op/tegen kan schoppen en slaan? Een boksbal of een grote fitnessbal, een kussen of een enorme beer, een (oude) bank.
En gooi haar uit je bed. Of spreek dagen af waarop het mag en voor de rest mag het niet. Jij moet ook slapen. Dat kun je best uitleggen; een vermoeide mama is doorgaans niet de liefste. En hoe vermoeider jij bent, hoe slechter je haar gedrag aankunt, waardoor het erger wordt, jij nog slechter slaapt enzovoorts. Dat patroon moet je zien te doorbreken.
En bedenk, het is winter. Korte dagen, veel mensen zijn wat prikkelbaarder, kinderen kunnen niet naar buiten dus zijn over het algemeen wat drukker. Als je dochter werkelijk autistisch is, dan moet je dat nog bij het totaalplaatje optellen.
Structuur en een strakke regelmaat zijn het beste. Alleen, als pa daar niet aan meewerkt gaan jullie het nog heel moeilijk krijgen.
Sterkte.
Als je dat weet is er al veel gewonnen, ´gewoon´ even laten uitrazen. Is het een optie om iets op te hangen waar ze op/tegen kan schoppen en slaan? Een boksbal of een grote fitnessbal, een kussen of een enorme beer, een (oude) bank.
En gooi haar uit je bed. Of spreek dagen af waarop het mag en voor de rest mag het niet. Jij moet ook slapen. Dat kun je best uitleggen; een vermoeide mama is doorgaans niet de liefste. En hoe vermoeider jij bent, hoe slechter je haar gedrag aankunt, waardoor het erger wordt, jij nog slechter slaapt enzovoorts. Dat patroon moet je zien te doorbreken.
En bedenk, het is winter. Korte dagen, veel mensen zijn wat prikkelbaarder, kinderen kunnen niet naar buiten dus zijn over het algemeen wat drukker. Als je dochter werkelijk autistisch is, dan moet je dat nog bij het totaalplaatje optellen.
Structuur en een strakke regelmaat zijn het beste. Alleen, als pa daar niet aan meewerkt gaan jullie het nog heel moeilijk krijgen.
Sterkte.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 1 februari 2017 om 21:16
[quote]jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 21:12:
[...]
We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen[/quote
Lijkt me erg vermoeiend voor je! Kan ze niet bijvoorbeeld 1 nacht per week bij jou in bed als echt een gezellige afspraak en de andere dagen in eigen bed? Is toch een structuur dan? Dan heb je de nachten in ieder geval voor jezelf en kan zij en jij zich verheugen op die ene nacht per week samen
[...]
We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen[/quote
Lijkt me erg vermoeiend voor je! Kan ze niet bijvoorbeeld 1 nacht per week bij jou in bed als echt een gezellige afspraak en de andere dagen in eigen bed? Is toch een structuur dan? Dan heb je de nachten in ieder geval voor jezelf en kan zij en jij zich verheugen op die ene nacht per week samen
woensdag 1 februari 2017 om 21:17
quote:plukjeroos schreef op 01 februari 2017 @ 21:10:
Heb je het idee dat je haar vader moet compenseren? Omdat hij niet opvoedt dat jij het dubbel moet doen?
Kun je normale gesprekken met hem voeren? Misschien praat je dochter wel met haar vader over jou, wat zegt ze dan? Kun je ervan leren van wat ze zegt? Zegt ze ook de positieve dingen over jou tegen hem? Wie weer brengt het wat inzicht als je dat van hem hoort?Dat is exact het gevoel dat ik heb! Hij leert haaar ook gewoon best onbeschoft gedrag (grote mond, bijdehante opmerkingen waar zij vervolgens voor gestraft wordt) en wat ik dus moet afleren. Ik heb t idee dat hij het me eigenlijk best moeilijk maakt (doet hij ook niet eens expres denk ik) maar hij is gewoon kortzichtig ofzo.. ook 1,5 jaar bezig geweest om haar te laten testen, hij vond het niet nodig, pad na een gesprek op school met de juf zag hij in wat ik al die tijd al zei..
Heb je het idee dat je haar vader moet compenseren? Omdat hij niet opvoedt dat jij het dubbel moet doen?
Kun je normale gesprekken met hem voeren? Misschien praat je dochter wel met haar vader over jou, wat zegt ze dan? Kun je ervan leren van wat ze zegt? Zegt ze ook de positieve dingen over jou tegen hem? Wie weer brengt het wat inzicht als je dat van hem hoort?Dat is exact het gevoel dat ik heb! Hij leert haaar ook gewoon best onbeschoft gedrag (grote mond, bijdehante opmerkingen waar zij vervolgens voor gestraft wordt) en wat ik dus moet afleren. Ik heb t idee dat hij het me eigenlijk best moeilijk maakt (doet hij ook niet eens expres denk ik) maar hij is gewoon kortzichtig ofzo.. ook 1,5 jaar bezig geweest om haar te laten testen, hij vond het niet nodig, pad na een gesprek op school met de juf zag hij in wat ik al die tijd al zei..
woensdag 1 februari 2017 om 21:23
quote:plukjeroos schreef op 01 februari 2017 @ 21:16:
[quote]jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 21:12:
[...]
We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen[/quote
Lijkt me erg vermoeiend voor je! Kan ze niet bijvoorbeeld 1 nacht per week bij jou in bed als echt een gezellige afspraak en de andere dagen in eigen bed? Is toch een structuur dan? Dan heb je de nachten in ieder geval voor jezelf en kan zij en jij zich verheugen op die ene nacht per week samenDat heb ik geprobeerd, maar dan ligt ze halverwege de nacht te huilen omdat ze bang is en niet naar me toe 'mag'. Want dat is ook nog een puntje, ze is bang voor het donker, dus ze komt in de avond ook vaak het bed uit tenzij ik 10 minuten erbij ga liggen tot ze bijna slaapt. Om 19 uur gaat de tv/ tablet uit (als die aan staat) en kunnen we een spelletje doen of lezen, dan om 19.30 omkleden en tanden poetsen. Het is dan aan haar hoe snel of langzaam ze dit doet, ik blijf dan als ze op bed gaat liggen tot 20 uur bij haar, om te kletsen, boekje te lezen of gewoon haar te kriebelen... als ze pas na 20 in bed ligt geef ik alleen een kus en ga dan ook weg, maar dan blijft ze bed uitkomen tot soms wel 22.30 (op doordeweekse dagen)
[quote]jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 21:12:
[...]
We liggen samen in mijn 2-persoonsbed van 1.80 breed en dan ligt ze alsnog helemaal strak tegen me aan. Ze heeft een nieuw bed, maar slaapt nooit in haar kamer. Ze begint op een matras onderaan mijn bed en komt rond 1 uur bij mij in bed liggen[/quote
Lijkt me erg vermoeiend voor je! Kan ze niet bijvoorbeeld 1 nacht per week bij jou in bed als echt een gezellige afspraak en de andere dagen in eigen bed? Is toch een structuur dan? Dan heb je de nachten in ieder geval voor jezelf en kan zij en jij zich verheugen op die ene nacht per week samenDat heb ik geprobeerd, maar dan ligt ze halverwege de nacht te huilen omdat ze bang is en niet naar me toe 'mag'. Want dat is ook nog een puntje, ze is bang voor het donker, dus ze komt in de avond ook vaak het bed uit tenzij ik 10 minuten erbij ga liggen tot ze bijna slaapt. Om 19 uur gaat de tv/ tablet uit (als die aan staat) en kunnen we een spelletje doen of lezen, dan om 19.30 omkleden en tanden poetsen. Het is dan aan haar hoe snel of langzaam ze dit doet, ik blijf dan als ze op bed gaat liggen tot 20 uur bij haar, om te kletsen, boekje te lezen of gewoon haar te kriebelen... als ze pas na 20 in bed ligt geef ik alleen een kus en ga dan ook weg, maar dan blijft ze bed uitkomen tot soms wel 22.30 (op doordeweekse dagen)
woensdag 1 februari 2017 om 21:24
Het is inderdaad goed om te leren van situaties waarin het misloopt en uitbarstingen te voorkomen; dat leer je gaandeweg steeds beter omdat je steeds beter begrijpt wat triggers zijn voor je dochter.
Altijd een uitbarsting in een bepaalde situatie kan ook een routine worden; ik merkte dat dat er bij mijn dochter ook weleens insloop. Routines zijn prettig en daar kan iemand zich ook aan vastklampen.
Altijd een uitbarsting in een bepaalde situatie kan ook een routine worden; ik merkte dat dat er bij mijn dochter ook weleens insloop. Routines zijn prettig en daar kan iemand zich ook aan vastklampen.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
woensdag 1 februari 2017 om 21:25
Ik heb mijn kindjes jarenlang dubbel opgevoed. Leidde nergens naar. Na veel hulp heb ik losgelaten wat ex doet. In mijn huis gelden mijn regels en mijn kinderen krijgen mijn normen en waarden mee in de helft van de tijd. Ik kan mijn ex nergens toe dwingen en veranderen doet hij niet. Ik kreeg het advies dat dubbel zo streng zijn niets oplost en ik het niet opvoeden van vader los moet laten. Sinds ik dat doe ( met vallen en opstaan en soms is het rete moeilijk) merk ik dat er op de een of andere manier meer lucht is. Maar hierbij had ik hulp nodig. Net zoals jij hulp krijgt. Je hoeft t niet alleen te doen. Je wilt het beste voor je kind en je gaat er voor zorgen dat het komt. Maar je kan niet toveren en het zal tijd en moeite kosten, en die tijd en moeite zijn jullie waard
woensdag 1 februari 2017 om 21:28
quote:plukjeroos schreef op 01 februari 2017 @ 21:25:
Ik heb mijn kindjes jarenlang dubbel opgevoed. Leidde nergens naar. Na veel hulp heb ik losgelaten wat ex doet. In mijn huis gelden mijn regels en mijn kinderen krijgen mijn normen en waarden mee in de helft van de tijd. Ik kan mijn ex nergens toe dwingen en veranderen doet hij niet. Ik kreeg het advies dat dubbel zo streng zijn niets oplost en ik het niet opvoeden van vader los moet laten. Sinds ik dat doe ( met vallen en opstaan en soms is het rete moeilijk) merk ik dat er op de een of andere manier meer lucht is. Maar hierbij had ik hulp nodig. Net zoals jij hulp krijgt. Je hoeft t niet alleen te doen. Je wilt het beste voor je kind en je gaat er voor zorgen dat het komt. Maar je kan niet toveren en het zal tijd en moeite kosten, en die tijd en moeite zijn jullie waardDank je wel! Voel me al een stuk beter nu ik het gewoon even van me heb afgeschreven en jullie reacties lees! Ik ben niet de enige en sta ook niet alleen in mijn gevoelens..
Ik heb mijn kindjes jarenlang dubbel opgevoed. Leidde nergens naar. Na veel hulp heb ik losgelaten wat ex doet. In mijn huis gelden mijn regels en mijn kinderen krijgen mijn normen en waarden mee in de helft van de tijd. Ik kan mijn ex nergens toe dwingen en veranderen doet hij niet. Ik kreeg het advies dat dubbel zo streng zijn niets oplost en ik het niet opvoeden van vader los moet laten. Sinds ik dat doe ( met vallen en opstaan en soms is het rete moeilijk) merk ik dat er op de een of andere manier meer lucht is. Maar hierbij had ik hulp nodig. Net zoals jij hulp krijgt. Je hoeft t niet alleen te doen. Je wilt het beste voor je kind en je gaat er voor zorgen dat het komt. Maar je kan niet toveren en het zal tijd en moeite kosten, en die tijd en moeite zijn jullie waardDank je wel! Voel me al een stuk beter nu ik het gewoon even van me heb afgeschreven en jullie reacties lees! Ik ben niet de enige en sta ook niet alleen in mijn gevoelens..
woensdag 1 februari 2017 om 21:29
Ze zoekt wrs een manier om alle onrust en prikkels te ontladen. Het is lastig om tips te geven, kinderen met autisme zijn zo verschillend. Ik zou het schreeuwen en schoppen proberen niet te zien als uitdagend gedrag maar eerder ontlading opzoeken. En dan kijken of je haar daarin kunt volgen (bijv een half uur samen liedjes meezingen oid en lekker springen op de muziek) of beter op zoek kunt naar een heel rustige activiteit waardoor ze weer kan landen en aarden bij je.
Ik zou haar iig een handje helpen met het verwerken, dat lijkt niet zo vanzelf te gaan als bij 'normale' kinderen. Maar da's dan ook maar weer mijn ervaring, dus korrel zout en zo Ik hoop dat je hulp gaat krijgen waar je wat aan hebt.
Ik zou haar iig een handje helpen met het verwerken, dat lijkt niet zo vanzelf te gaan als bij 'normale' kinderen. Maar da's dan ook maar weer mijn ervaring, dus korrel zout en zo Ik hoop dat je hulp gaat krijgen waar je wat aan hebt.
woensdag 1 februari 2017 om 21:31
Ik zou hulp inschakelen. Vooral ook voor je zelf om als ouder begeleiding te krijgen. Want zodra je als ouder gaat schreeuwen tegen een 8 jarige ben je een grens over. Of een kind fysiek zo aanpakt als je nu doet, met de nare lading erbij, nu kan het nog maar straks is ze sterker en gaat ze jou zo aanpakken. Je bent je rust en controle kwijt, terwijl je als ouder bij kinderen toch degene moet zijn die niet zichzelf verliest in emoties of woede.
Met goede hulp kan je dit doorbreken. En grote kans dat je misschien ook autisme hebt wellicht, zoals je denkt dat je dochter heeft. En dan heb je dus met een dubbele handicap te maken. Dan wordt er teveel van je gevraagd om dingen op te vangen voor je kind die jezelf ook al niet kan. Dus externe hulp. En ga ernaar van uit dat je minstens een jaar in een goed traject zit als ouder en kind, om er uit te komen. er is ook geen 2e volwassene die de stress en onmacht van jou kan opvangen, een bliksemafleider, dus daarom alleen is een externe volwassene die dat kan doen, zodat je niet door blijft gaan in negatieve interactie, van belang. Hoe eerder hoe beter, haar school en sociale leven zal er onder gaan leiden, naast dat je dochter te heftige en negatieve gebeurtenissen dan steeds te verwerken heeft van alle stress en ruzies thuis met jou. Heel slecht voor haar. En ja, ook voor jou zoals je nu merkt, dat je op en moe bent. Dat is voor je dochter denk ik nog 10 keer erger.
Met goede hulp kan je dit doorbreken. En grote kans dat je misschien ook autisme hebt wellicht, zoals je denkt dat je dochter heeft. En dan heb je dus met een dubbele handicap te maken. Dan wordt er teveel van je gevraagd om dingen op te vangen voor je kind die jezelf ook al niet kan. Dus externe hulp. En ga ernaar van uit dat je minstens een jaar in een goed traject zit als ouder en kind, om er uit te komen. er is ook geen 2e volwassene die de stress en onmacht van jou kan opvangen, een bliksemafleider, dus daarom alleen is een externe volwassene die dat kan doen, zodat je niet door blijft gaan in negatieve interactie, van belang. Hoe eerder hoe beter, haar school en sociale leven zal er onder gaan leiden, naast dat je dochter te heftige en negatieve gebeurtenissen dan steeds te verwerken heeft van alle stress en ruzies thuis met jou. Heel slecht voor haar. En ja, ook voor jou zoals je nu merkt, dat je op en moe bent. Dat is voor je dochter denk ik nog 10 keer erger.
woensdag 1 februari 2017 om 21:31
quote:Thanateros schreef op 01 februari 2017 @ 20:48:
Bel morgen de instantie om het gesprek te vervroegen. Dit kan niet langer.
Misschien kan de vader wat meer zorg overnemen, dat jij even kunt bijtanken?
En je klinkt moe, en ziet je gedrag in, maar als het de 'anonieme' buurvrouw was geweest had heel het vivaforum al advies gevraagd bij Veilig Thuis.
Succes, ik hoop dat je snel ondersteuning vind zodat je het weer leuk kunt gaan hebben met je dochter.Als ze niet reeds hulp had, had ik alsnog gezegd dat ze haar eigen HA of idd veilig thuis kon bellen voor advies en begeleiding.
Bel morgen de instantie om het gesprek te vervroegen. Dit kan niet langer.
Misschien kan de vader wat meer zorg overnemen, dat jij even kunt bijtanken?
En je klinkt moe, en ziet je gedrag in, maar als het de 'anonieme' buurvrouw was geweest had heel het vivaforum al advies gevraagd bij Veilig Thuis.
Succes, ik hoop dat je snel ondersteuning vind zodat je het weer leuk kunt gaan hebben met je dochter.Als ze niet reeds hulp had, had ik alsnog gezegd dat ze haar eigen HA of idd veilig thuis kon bellen voor advies en begeleiding.
woensdag 1 februari 2017 om 21:32
Tegen bang in het donker zijn er lampjes? Ganglampen, knuffels, dromenvangers..
Ze weet dat ze bij der mama mag liggen. Misschien wel de fijnste plek ooit, maar jij hebt ook je slaap en rust nodig en 1x per week bijvoorbeeld op de fijnste plek is ook leuk.
Als je duidelijke grenzen wilt zal je ze zelf ook moeten stellen. Nu is het onduidelijk want je zegt ze moet in haar eigen bed, maar oke kom om 1 uur maar naar mama..
Ze weet dat ze bij der mama mag liggen. Misschien wel de fijnste plek ooit, maar jij hebt ook je slaap en rust nodig en 1x per week bijvoorbeeld op de fijnste plek is ook leuk.
Als je duidelijke grenzen wilt zal je ze zelf ook moeten stellen. Nu is het onduidelijk want je zegt ze moet in haar eigen bed, maar oke kom om 1 uur maar naar mama..
woensdag 1 februari 2017 om 21:34
quote:Heksehazel schreef op 01 februari 2017 @ 21:29:
Ze zoekt wrs een manier om alle onrust en prikkels te ontladen. Het is lastig om tips te geven, kinderen met autisme zijn zo verschillend. Ik zou het schreeuwen en schoppen proberen niet te zien als uitdagend gedrag maar eerder ontlading opzoeken. En dan kijken of je haar daarin kunt volgen (bijv een half uur samen liedjes meezingen oid en lekker springen op de muziek) of beter op zoek kunt naar een heel rustige activiteit waardoor ze weer kan landen en aarden bij je.
Ik zou haar iig een handje helpen met het verwerken, dat lijkt niet zo vanzelf te gaan als bij 'normale' kinderen. Maar da's dan ook maar weer mijn ervaring, dus korrel zout en zo Ik hoop dat je hulp gaat krijgen waar je wat aan hebt.En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..
Ze zoekt wrs een manier om alle onrust en prikkels te ontladen. Het is lastig om tips te geven, kinderen met autisme zijn zo verschillend. Ik zou het schreeuwen en schoppen proberen niet te zien als uitdagend gedrag maar eerder ontlading opzoeken. En dan kijken of je haar daarin kunt volgen (bijv een half uur samen liedjes meezingen oid en lekker springen op de muziek) of beter op zoek kunt naar een heel rustige activiteit waardoor ze weer kan landen en aarden bij je.
Ik zou haar iig een handje helpen met het verwerken, dat lijkt niet zo vanzelf te gaan als bij 'normale' kinderen. Maar da's dan ook maar weer mijn ervaring, dus korrel zout en zo Ik hoop dat je hulp gaat krijgen waar je wat aan hebt.En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..
woensdag 1 februari 2017 om 21:38
quote:jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 20:54:
[...]
Mijn dochter is heel enthousiast, creatief, ze wil graag voldoen aan de verwachtingen (op school), ze heeft een sterk karakter, pienter. Onze band is op zich ijzersterk, ik ben voor haar altijd haar veilige haven geweest & ik merk dat ik dat nu niet meer ben. Ik heb deze week geprobeerd zelf een eerste stap in de positieve richting te maken door samen met haar te gaan hardlopen (ik lopen, zij op de fiets) we waren allebei op en zo trots op elkaar dat ik dat er zeker in wil houden. We spelen regelmatig samen een spelletje (dammen), ik lees haar op haar verzoek nog regelmatig voor..
Wat mooi! En wat goed om te lezen.
Misschien kun je elke avond 1 positief ding van de dag benoemen tegen haar. Is voor jullie beide fijn.
Goed van dat hardlopen samen!
[...]
Mijn dochter is heel enthousiast, creatief, ze wil graag voldoen aan de verwachtingen (op school), ze heeft een sterk karakter, pienter. Onze band is op zich ijzersterk, ik ben voor haar altijd haar veilige haven geweest & ik merk dat ik dat nu niet meer ben. Ik heb deze week geprobeerd zelf een eerste stap in de positieve richting te maken door samen met haar te gaan hardlopen (ik lopen, zij op de fiets) we waren allebei op en zo trots op elkaar dat ik dat er zeker in wil houden. We spelen regelmatig samen een spelletje (dammen), ik lees haar op haar verzoek nog regelmatig voor..
Wat mooi! En wat goed om te lezen.
Misschien kun je elke avond 1 positief ding van de dag benoemen tegen haar. Is voor jullie beide fijn.
Goed van dat hardlopen samen!
Het is zoals het is
woensdag 1 februari 2017 om 21:42
Hoe slaapt ze bij haar vader?
Ik zou inderdaad iets proberen met lichten aan laten, of sterretjes op het plafond.
Misschien kunnen jullie samen brainstormen en haar kamer een make-over geven, zodat ze het er leuker vindt? Mooie lampjes erbij.
Ik denk als de slaap situatie te verbeteren valt, dat jou heel veel zal helpen.
Ik zou inderdaad iets proberen met lichten aan laten, of sterretjes op het plafond.
Misschien kunnen jullie samen brainstormen en haar kamer een make-over geven, zodat ze het er leuker vindt? Mooie lampjes erbij.
Ik denk als de slaap situatie te verbeteren valt, dat jou heel veel zal helpen.
woensdag 1 februari 2017 om 21:44
woensdag 1 februari 2017 om 21:48
Ik herken best wat dingen van mijn zoon, al is het bij hem minder heftig nu. Hij is ook 8.
Sinds kort hebben wij voor het inslapen de cd van het boek 'stil zitten als een kikker'. Werkt bij ons heel erg goed!
Het slaapprobleem geeft denk ik duidelijk aan hoe onoverzichtelijk de wereld nu voor haar is. Daarom zuigt ze wellicht ook zo tot jij ontploft: dat is voorspelbaar.
Misschien zou je kunnen proberen om juist eerder in het proces heel boos te reageren. Liefst zonder tik of anders een zachte. Je schrijft dat het daarna over is, ik denk dat dat door de voorspelbaarheid en ontlading komt.
Het klinkt allemaal niet makkelijk. Logisch dat jullie er beide doorheen zitten.
Sinds kort hebben wij voor het inslapen de cd van het boek 'stil zitten als een kikker'. Werkt bij ons heel erg goed!
Het slaapprobleem geeft denk ik duidelijk aan hoe onoverzichtelijk de wereld nu voor haar is. Daarom zuigt ze wellicht ook zo tot jij ontploft: dat is voorspelbaar.
Misschien zou je kunnen proberen om juist eerder in het proces heel boos te reageren. Liefst zonder tik of anders een zachte. Je schrijft dat het daarna over is, ik denk dat dat door de voorspelbaarheid en ontlading komt.
Het klinkt allemaal niet makkelijk. Logisch dat jullie er beide doorheen zitten.
Het is zoals het is
woensdag 1 februari 2017 om 21:49
quote:jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 21:34:
[...]
En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..
Ja het zou beter zijn om het te voorkomen en haar gedrag te draaien in je voordeel. Dus niet negeren maar kijken hoe je er een positieve wending aan kunt geven voor het ontspoort. Dat is soms best lastig, zeker als je zelf doodop bent dus heb geduld met jezelf .
Het scheelt als je het niet persoonlijk aantrekt en observeert wat je kind blijkbaar nodig heeft, en dat dan op vriendelijke manier gebruikt. Een soort positief spiegelen. Liefst met wat humor die ze kan volgen, dat breekt ook spanning.
Wb het slapen, misschien helpt een joekel van een knuffel, of een bedrol oid. Mijn dochter slaapt ook nog steeds met een flink formaat knuffel, het geeft haar een heel veilig gevoel als iets stevigs en groots naast haar ligt.
[...]
En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..
Ja het zou beter zijn om het te voorkomen en haar gedrag te draaien in je voordeel. Dus niet negeren maar kijken hoe je er een positieve wending aan kunt geven voor het ontspoort. Dat is soms best lastig, zeker als je zelf doodop bent dus heb geduld met jezelf .
Het scheelt als je het niet persoonlijk aantrekt en observeert wat je kind blijkbaar nodig heeft, en dat dan op vriendelijke manier gebruikt. Een soort positief spiegelen. Liefst met wat humor die ze kan volgen, dat breekt ook spanning.
Wb het slapen, misschien helpt een joekel van een knuffel, of een bedrol oid. Mijn dochter slaapt ook nog steeds met een flink formaat knuffel, het geeft haar een heel veilig gevoel als iets stevigs en groots naast haar ligt.
woensdag 1 februari 2017 om 21:53
quote:elfje26 schreef op 01 februari 2017 @ 21:44:
En ik heb verder geen verstand van autisme, ik begrijp dat regelmaat heel belangrijk is.
Beslis jij alles? Misschien voelt ze zich teveel nog het kleine kind? Heeft ze inspraak in de regels? Waar ze zich dan vervolgens wel aan moet gaan blijven houden.Ik zat daar zelf ook over na te denken, ik bepaal eigenlijk alles omdat spontaniteit vaak resulteert in n negatieve ervaring. Ik denk dat hierin ms ook nog n flinke verbetering in kan zitten, zeker omdat ze pienter genoeg is
En ik heb verder geen verstand van autisme, ik begrijp dat regelmaat heel belangrijk is.
Beslis jij alles? Misschien voelt ze zich teveel nog het kleine kind? Heeft ze inspraak in de regels? Waar ze zich dan vervolgens wel aan moet gaan blijven houden.Ik zat daar zelf ook over na te denken, ik bepaal eigenlijk alles omdat spontaniteit vaak resulteert in n negatieve ervaring. Ik denk dat hierin ms ook nog n flinke verbetering in kan zitten, zeker omdat ze pienter genoeg is
woensdag 1 februari 2017 om 21:54
quote:jojo1981 schreef op 01 februari 2017 @ 21:34:
[...]
En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..Kun je niet gewoon samen afspreken dat jullie op maandagochtend tussen zeven en acht (ofzo) op elkaar mogen schelden zoveel jullie willen? Als het mag, is de druk er vaak al vanaf. En jullie hoeven je allebei niet schuldig te voelen.
[...]
En mogelijk dus dat ze het niet luisteren doet zodat ze kan ontladen? Even lekker tegen elkaar foeteren en weer door? We zeggen altijd sorry tegen elkaar (ik ook tegen haar), maar wat zou het fijn zijn als we kunnen voorkomen dat t steeds zo ver gaat.. ik voel ook dat ik als volwassene beter zou moeten weten dan de dingen zeggen die ik af en toe zeg..Kun je niet gewoon samen afspreken dat jullie op maandagochtend tussen zeven en acht (ofzo) op elkaar mogen schelden zoveel jullie willen? Als het mag, is de druk er vaak al vanaf. En jullie hoeven je allebei niet schuldig te voelen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.