Overig
alle pijlers
carpool dilemma
woensdag 13 september 2017 om 09:58
Graag hoor ik wat jullie mening is.
3 personen carpoolen geregeld naar dezelfde locatie. Persoon A woont het dichtstbij deze locatie, persoon C ongeveer 2x zo ver als A en B ongeveer in het midden tussen A en C. Carpoolen gebeurt vooral ivm slecht weer.
Als persoon C rijdt, mag iedereen onderweg instappen vanaf zijn eigen woonplaats. Als persoon A rijdt, zou deze dan mogen verwachten dat iedereen zich verzamelt in zijn woonplaats (zij moeten daar per fiets/ov naar toe). Is het gek om bijv in plaats B te verzamelen, zodat A eerst van de doellocatie af moet rijden om er vervolgens weer naar toe te rijden.
De frequentie van wie er rijdt is wat onregelmatig wegens wel/niet beschikbaar hebben van auto, maar dat is het probleem niet.
3 personen carpoolen geregeld naar dezelfde locatie. Persoon A woont het dichtstbij deze locatie, persoon C ongeveer 2x zo ver als A en B ongeveer in het midden tussen A en C. Carpoolen gebeurt vooral ivm slecht weer.
Als persoon C rijdt, mag iedereen onderweg instappen vanaf zijn eigen woonplaats. Als persoon A rijdt, zou deze dan mogen verwachten dat iedereen zich verzamelt in zijn woonplaats (zij moeten daar per fiets/ov naar toe). Is het gek om bijv in plaats B te verzamelen, zodat A eerst van de doellocatie af moet rijden om er vervolgens weer naar toe te rijden.
De frequentie van wie er rijdt is wat onregelmatig wegens wel/niet beschikbaar hebben van auto, maar dat is het probleem niet.
donderdag 14 september 2017 om 11:43
Die van mij zijn door de storm gefietst gisteren. Gaat echt wel goed hoorcoravanmora schreef: ↑14-09-2017 11:33Brugklas en 2e.
Ze fietsen ook meestal gewoon. B en C meer dan 15 km. Ik vind zelf dat gewone regen fietsbaar is, maar sneeuw/hagel/gladheid/storm met losvliegende takken (ik had gisteren zelf twee keer een tak op mijn auto), dan hoeven ze van mij niet op de fiets.
donderdag 14 september 2017 om 11:49
Maar even concreet, hoe vaak is dit nu echt een probleem?
De keren dat het zo hard waait/regent/sneeuwt dat er niet gefietst kan worden door in ieder geval kind A is wat? 1 of 2 keer per jaar maximaal?
Als je daar een rij schema voor maakt dat is iedereen dat weer vergeten de volgende keer dat het nodig is.
Ik zou als ouder A daar ook niet voor om gaan rijden, zeker omdat de kans groot is dat ouders B en C eerder besluiten dat er gereden wordt vanwege de afstand dan dat ouder A dat zou doen. Ouder B en C kunnen A meenemen als ze dat willen en zo niet ouder A het zelf op laten lossen als het een keer nodig is.
De keren dat het zo hard waait/regent/sneeuwt dat er niet gefietst kan worden door in ieder geval kind A is wat? 1 of 2 keer per jaar maximaal?
Als je daar een rij schema voor maakt dat is iedereen dat weer vergeten de volgende keer dat het nodig is.
Ik zou als ouder A daar ook niet voor om gaan rijden, zeker omdat de kans groot is dat ouders B en C eerder besluiten dat er gereden wordt vanwege de afstand dan dat ouder A dat zou doen. Ouder B en C kunnen A meenemen als ze dat willen en zo niet ouder A het zelf op laten lossen als het een keer nodig is.
donderdag 14 september 2017 om 12:13
Aan elektrische fiets zit toch geen minimum leeftijd?
donderdag 14 september 2017 om 12:23
Met wat rekenwerk kun je vergelijken hoeveel tijd iedereen bespaart door te carpoolen -waarbij alle kinderen thuis, of vlak bij huis aan de route, opgehaald worden- in plaats van ieder voor zich te gaan rijden. Ik ben er nu vanuit gegaan dat iedereen terugrijdt naar huis. De uitkomst wordt iets anders als dat niet zo is.
Als A rijdt bij carpoolen, kost dat A 40 minuten meer dan gewoon zelf rijden (de tijd die het kost om via B heen en weer te rijden naar C). B bespaart dan 50 minuten (de tijd die het kost om heen en weer te rijden naar school) en C bespaart 70 minuten (de tijd die het kost om heen en weer te rijden naar school).
Net zo: als B rijdt, bespaart A 30 minuten, B is 20 minuten extra kwijt en C bespaart 70 minuten.
En: als C rijdt, bespaart A 30 minuten, B bespaart 50 minuten en voor C maakt het niets uit.
Je kunt nu berekenen dat als B 7 keer zo vaak rijdt als A, en C 13 keer zo vaak, iedereen evenveel voordeel heeft van de constructie.
Tegen de tijd dat A dan 1 keer aan de beurt geweest is, B 7 keer gereden heeft en C 13 heeft iedereen zich bijna 10 uur in de auto zitten bespaard.
Iedereen is er dan evenveel beter op geworden.
De vraag is natuurlijk wel of het minstens 21 keer per jaar zulk slecht weer is dat er gereden moet worden
Als A rijdt bij carpoolen, kost dat A 40 minuten meer dan gewoon zelf rijden (de tijd die het kost om via B heen en weer te rijden naar C). B bespaart dan 50 minuten (de tijd die het kost om heen en weer te rijden naar school) en C bespaart 70 minuten (de tijd die het kost om heen en weer te rijden naar school).
Net zo: als B rijdt, bespaart A 30 minuten, B is 20 minuten extra kwijt en C bespaart 70 minuten.
En: als C rijdt, bespaart A 30 minuten, B bespaart 50 minuten en voor C maakt het niets uit.
Je kunt nu berekenen dat als B 7 keer zo vaak rijdt als A, en C 13 keer zo vaak, iedereen evenveel voordeel heeft van de constructie.
Tegen de tijd dat A dan 1 keer aan de beurt geweest is, B 7 keer gereden heeft en C 13 heeft iedereen zich bijna 10 uur in de auto zitten bespaard.
Iedereen is er dan evenveel beter op geworden.
De vraag is natuurlijk wel of het minstens 21 keer per jaar zulk slecht weer is dat er gereden moet worden
donderdag 14 september 2017 om 12:36
Dit is wat ik ook denk hoor, maar dan moet C dus tegen kind A zeggen: we rijden wel langs je huis maar nemen je niet mee omdat je ouders ook nooit wat voor ons doen. Moeilijk hoor. Dat doet ook wat voor de verhouding tussen die kinderen onderling. Dan vind ik de karma gedachte van Tiessa wel weer mooi.Zwartvlekje schreef: ↑14-09-2017 11:49Maar even concreet, hoe vaak is dit nu echt een probleem?
De keren dat het zo hard waait/regent/sneeuwt dat er niet gefietst kan worden door in ieder geval kind A is wat? 1 of 2 keer per jaar maximaal?
Als je daar een rij schema voor maakt dat is iedereen dat weer vergeten de volgende keer dat het nodig is.
Ik zou als ouder A daar ook niet voor om gaan rijden, zeker omdat de kans groot is dat ouders B en C eerder besluiten dat er gereden wordt vanwege de afstand dan dat ouder A dat zou doen. Ouder B en C kunnen A meenemen als ze dat willen en zo niet ouder A het zelf op laten lossen als het een keer nodig is.
Voor Redbulletje: een electrische fiets kan, maar vind ik niet de eerst aangewezen oplossing.
donderdag 14 september 2017 om 12:38
donderdag 14 september 2017 om 12:39
Die kinderen lekker met de bus laten gaan of fietsen met regenpak is geen optie? Dan heb je dit probleem niet.
Ik moest 15 km fietsen en ben hooguit 5x gebracht in 6 jaar tijd. Dat was voor mij gewoon normaal, want mijn moeder moest thuis blijven voor de andere kinderen en mijn vrienden woonden in de stad waar mijn school stond.
En als het echt erg was pakte ik de bus, en die betaalde ik zelf.
anoniem_6382b7bf2d481 wijzigde dit bericht op 14-09-2017 12:44
54.21% gewijzigd
donderdag 14 september 2017 om 12:41
A gewoon laten betalen voor het meerijden omdat ze niet de anderen willen ophalen/wegbrengencoravanmora schreef: ↑14-09-2017 12:36Dit is wat ik ook denk hoor, maar dan moet C dus tegen kind A zeggen: we rijden wel langs je huis maar nemen je niet mee omdat je ouders ook nooit wat voor ons doen. Moeilijk hoor. Dat doet ook wat voor de verhouding tussen die kinderen onderling. Dan vind ik de karma gedachte van Tiessa wel weer mooi.
Voor Redbulletje: een electrische fiets kan, maar vind ik niet de eerst aangewezen oplossing.
donderdag 14 september 2017 om 12:41
Het idee van carpoolen is dus dat je als ouder niet kan en dat de andere ouder gaat.
B kan wel naar A fietsen en C ook naar B (C naar B gebeurt zelfs heel vaak), maar C naar A is (inclusief alle verzamelmomenten) nogal zinloos. En het doel van A is natuurlijk ook niet om kind C tijd te besparen ofzo, maar C bespaart A wel tijd en geld.
donderdag 14 september 2017 om 12:42
Plus dat het waarschijnlijk ook echt maar heel weinig scheelt met helemaal eerlijk delen.coravanmora schreef: ↑14-09-2017 12:36Dit is wat ik ook denk hoor, maar dan moet C dus tegen kind A zeggen: we rijden wel langs je huis maar nemen je niet mee omdat je ouders ook nooit wat voor ons doen. Moeilijk hoor. Dat doet ook wat voor de verhouding tussen die kinderen onderling. Dan vind ik de karma gedachte van Tiessa wel weer mooi.
Voor Redbulletje: een electrische fiets kan, maar vind ik niet de eerst aangewezen oplossing.
donderdag 14 september 2017 om 12:44
ik ben wel eens een keertje gaan rijden, maar vond en vind het onzin.lunaleeflang schreef: ↑14-09-2017 12:39Die kinderen lekker met de bus laten gaan of fietsen met regenpak is geen optie? Dan heb je dit probleem niet.
Ik moest 15 km fietsen en ben hooguit 5x gebracht in 6 jaar tijd. Dat was voor mij gewoon normaal, want mijn moeder moest thuis blijven voor de andere kinderen en mijn vrienden woonden in de stad waar mijn school stond.
Ze fietsen en dat gaat prima
en als er ook nog een bus rijdt, zou ik echt nooit gaan carpoolen
donderdag 14 september 2017 om 12:53
Ik vind, behalve de praktische oplossing, dit wel een interessant dilemma omdat je er van veel kanten naar kunt kijken. Jullie reacties bevestigen dat. De meeste oplossingen voelen ergens wel maar ook ergens niet goed.
Bus, scooters, electrische fietsen zijn allemaal technische oplossingen. Die nuttig zijn overigens, ik vind vooral de rekenvoorbeeldjes heel verhelderend en nuttig en die helpen ook wel in de oplossing.
Ik merk dat vooral het intermenselijke aspect dit dilemma maakt. Wat heb je wel en niet voor de ander over? Ieder mag zijn eigen grens trekken maar wat als het trekken van de grens door de ander voelt als misbruik maken voor jou?
A trekt een grens (waarom zou ik omrijden, ik heb geen belang), maar rijdt (zonder daar woorden aan vuil te maken door ouders) wel mee met C.
De vraag is wat dat met je doet. Kan je van alles doen waar een ander van mee geniet zonder er iets voor terug te verwachten? Of gaat dat uiteindelijk altijd wrikken? is dat een menselijk ding of is dat heel persoonlijk, en waar komt dat dan door?
In de praktijk spelen dan ook nog andere dingen mee, zoals het wel/niet tonen van dankbaarheid door ouders/kind A, de verhouding tussen de kinderen, etc.
Bus, scooters, electrische fietsen zijn allemaal technische oplossingen. Die nuttig zijn overigens, ik vind vooral de rekenvoorbeeldjes heel verhelderend en nuttig en die helpen ook wel in de oplossing.
Ik merk dat vooral het intermenselijke aspect dit dilemma maakt. Wat heb je wel en niet voor de ander over? Ieder mag zijn eigen grens trekken maar wat als het trekken van de grens door de ander voelt als misbruik maken voor jou?
A trekt een grens (waarom zou ik omrijden, ik heb geen belang), maar rijdt (zonder daar woorden aan vuil te maken door ouders) wel mee met C.
De vraag is wat dat met je doet. Kan je van alles doen waar een ander van mee geniet zonder er iets voor terug te verwachten? Of gaat dat uiteindelijk altijd wrikken? is dat een menselijk ding of is dat heel persoonlijk, en waar komt dat dan door?
In de praktijk spelen dan ook nog andere dingen mee, zoals het wel/niet tonen van dankbaarheid door ouders/kind A, de verhouding tussen de kinderen, etc.
donderdag 14 september 2017 om 12:55
Daarom gewoon 'n vergoeding rekenen per rit, dan hoeven zij geen wederdienst te bieden maar hebben jullie ook niet 't gevoel dat er van jullie geprofiteerd wordt.A trekt een grens (waarom zou ik omrijden, ik heb geen belang), maar rijdt (zonder daar woorden aan vuil te maken door ouders) wel mee met C.
donderdag 14 september 2017 om 12:58
Ik weet niet waarom dat een reactie is op mijn post, en eigenlijk ook niet waarom een elektrische fiets helpt bij sneeuw en gladheid...redbulletje schreef: ↑14-09-2017 12:45De gedachte achter 'n elektrische fiets is dat ze dan zelfstandig zijn en hun ouders niet meer met allerlei ophaaldiensten belasten.
donderdag 14 september 2017 om 12:58
Cora: ik was zeg maar C. Ik had klasgenoten en die waren B (al was b-c maar 5 minuten rijden). Van B naar school was zo'n 20 minuten rijden.
Die paar keer dat mijn moeder me bracht mochten klasgenoten uit B mee. Maar als klasgenoten uit B werden gebracht of gehaald op school, kon ik nooit mee. Want 'dan moesten ze helemaal naar C'.
Dus fietste ik dan alleen naar school. 15 km. Dat was echt niet tof. Vooral als je bedenkt dat ik juist altijd met die klasgenoten naar school fietste. En zij dan dus samen in de auto zaten. En ik alleen op de fiets. Ik begreep die ouders echt niet.
Dus ik vind het lastig. Ik snap dat A niet zo ver wil rijden, 20 minuten extra x2 is gewoon veel. Bij B vind ik dat lastiger.
Die paar keer dat mijn moeder me bracht mochten klasgenoten uit B mee. Maar als klasgenoten uit B werden gebracht of gehaald op school, kon ik nooit mee. Want 'dan moesten ze helemaal naar C'.
Dus fietste ik dan alleen naar school. 15 km. Dat was echt niet tof. Vooral als je bedenkt dat ik juist altijd met die klasgenoten naar school fietste. En zij dan dus samen in de auto zaten. En ik alleen op de fiets. Ik begreep die ouders echt niet.
Dus ik vind het lastig. Ik snap dat A niet zo ver wil rijden, 20 minuten extra x2 is gewoon veel. Bij B vind ik dat lastiger.
donderdag 14 september 2017 om 20:29
Vragen de ouders van A aan B en C of ze A alsjeblieft willen meenemen? Of is het een keer aangeboden en is het nu een gewoonte die ergernis geeft? Ik zou zelf A niet meenemen, die hoeft maar een klein stukje. Alleen als A echt aan de route woont, en ik er dus geen minuut en geen kilometer extra aan kwijt ben, dan zou ik A wel meenemen en er helemaal niets voor terugverwachten.
Het klinkt een beetje alsof C vindt dat als daar geen auto beschikbaar is, en het weer toch te slecht is om te fietsen, dat A (of
kind C dan maar moet ophalen. En dat vind ik persoonlijk niet ok. Als je het zelf niet kunt regelen zoek je een oplossing waarbij je niet afhankelijk bent van anderen. Dus de bus, of je eigen plannen veranderen.
Overigens ben ik in 6 jaar tijd ook vrijwel nooit gebracht, ik denk nog geen 2x per jaar. Ik moest 15km en de eerste drie jaar kon er gecarpoold worden. De laatste 3 jaar had ik een brommer.
Het klinkt een beetje alsof C vindt dat als daar geen auto beschikbaar is, en het weer toch te slecht is om te fietsen, dat A (of
kind C dan maar moet ophalen. En dat vind ik persoonlijk niet ok. Als je het zelf niet kunt regelen zoek je een oplossing waarbij je niet afhankelijk bent van anderen. Dus de bus, of je eigen plannen veranderen.Overigens ben ik in 6 jaar tijd ook vrijwel nooit gebracht, ik denk nog geen 2x per jaar. Ik moest 15km en de eerste drie jaar kon er gecarpoold worden. De laatste 3 jaar had ik een brommer.
vrijdag 15 september 2017 om 04:14
Of gaat dat uiteindelijk altijd wrikken? is dat een menselijk ding of is dat heel persoonlijk, en waar komt dat dan door?
Ik denk dat dat een interessante is. Als ik je zo lees, lijkt het ook een beetje een persoonlijke principe-kwestie?
Hebben jullie t er al over gehad? Ik zou mezelf zeker eerst laten horen erover. Een openhartig gesprek kan van beide kanten een heel ander licht op de zaak werpen. En als niet... Je blijft vrij om te kiezen, en ermee te stoppen als het echt niet goed voelt. In deze zin kan je niet misbruikt worden als je dat niet zelf toelaat (tenzij hij een geweer heeft etc). En ik vraag me af of je echt misbruikt wordt als je toch nog kind A ophaalt. Welke schade loop je er werkelijk mee op? Naast wellicht die deuk in je ego?
Ik vraag me af wat die lading erop is. Er zijn van die dingen waarvan een ander zegt "tja stom, en ach", schouders worden opgehaald en men gaat verder. Maar waar een ander getriggerd raakt en geactiveerd blijft en het moeilijk los laat. "Ennnn nog een rondje...
" Mijn ervaring is dat er vaak een persoonlijke lading zit op dit soort issues. Van die thema's die gedurende ons leven geregeld terugkeren. En dat die vaak gaan over een oud pijnstuk van bv onze vroege jeugd.Hoe vaak ik wel niet overhoop heb gelegen met een vrouwelijke leidinggevende. Kon om iets kleins als reiskosten gaan en natuurlijk ging het niet om die euro's, maar om het principe dat die vrouw niet goed naar mij luisterde. En ach, o jaaa, dusss... eigenlijk deed mijn moeder dat ook niet...
Nu ik daar wat rust in heb gevonden in mezelf, ga ik veel minder op mn kop staan van de stomme dingen die andere mensen doen. Natuurlijk raak ik nog geactiveerd (vraag het mijn vriend 
). Maar het wordt losser van de ander, doordat ik kijk naar wat er in míj geraakt wordt. Doordat ik dat zie als verantwoordelijkheid van mij, niet van de ander en doordat ik met die emotie/ pijn/ lading leer omgaan.Een docent vroeg me ooit "Wat zoek je bij die ander? Hoe kun je jezelf dat geven?" Eigenlijk gaat het om het leren een goede ouder voor jezelf te zijn, voor die delen in jezelf die gekwetst zijn geraakt toen je nog heel jong en afhankelijk was.
Geen idee of je er wat mee kan. Het is 4:25 en ik zou al duizend uur moeten slapen met mijn snothoofd.
De bedoeling is goed. 
vrijdag 15 september 2017 om 15:06
Ik fietste vroeger in weer en wind. Als het regende kreeg ik een vuilniszak aan om me droog te houden. Kinderen van die leeftijd brengen en halen vind ik vrij belachelijk. Gewoon op de fiets, beter voor kind, ouders, milieu en je bent meteen van dat gezeik af. Leren kinderen ook meteen dat ze niet van suiker zijn gemaakt.