Kinderen
alle pijlers
Jongensmoeder
dinsdag 30 januari 2018 om 14:05
Altijd heb ik gedacht en geroepen; 'ik hoop echt dat ik geen jongensmoeder wordt' :p nou je raad het al... 1 zoon van 2 jaar en sinds gister weten we dat de 2e onderweg is. Stiekem had ik gehoopt op een meisje, na even een Baal momentje heb ik me erbij neergelegd dat ik misschien nooit een dochter zal krijgen (geen idee of er nog een 3e kindje komt ooot). En begrijp me niet verkeerd ik Ben dol verliefd op mijn zoon en volgende zoon is meer dan welkom. Maar soms denk ik dan aan later; leek me zo leuk te winkelen met dochter, meiden dingen te doen, enzovoort. Ik Ben altijd een beetje bang om jongens meer kwijt te raken dan meiden als ze ouder worden. Wie weet slaat dit idee helemaal nergens op. Ik begrijp ook zeker wel dat veel moeder -dochter relaties van buitenaf beter lijken dan ze echt zijn maar toch... het is gewoon even schakelen 
Wat wil ik hier mee? Ik vraag me af of meerdere moeders dit grovel hebben, en hoor graag verhalen over hele leuke jongens gezinnen :p
Wat wil ik hier mee? Ik vraag me af of meerdere moeders dit grovel hebben, en hoor graag verhalen over hele leuke jongens gezinnen :p
dinsdag 30 januari 2018 om 15:03
Ik denk eerder dat ouders van een zoon toch vaak op een achterstand beginnen als hun kind een relatie krijgen. Lees er maar een aantal topics op na hier. Zeker als er kinderen komen, trekken de grootouders van vaders kant vaak aan het kortste eind.NYC schreef: ↑30-01-2018 14:54at.
Eén ding vraag ik mij vaak wel af: worden ouders die een zoon opvoeden vaker een conservatief/ouderwets denkend mens dan ouders die een dochter opvoeden? Ik lees vaak zoveel klachten over schoonouders dat ik wel eens denk: wat is dat toch? waarom zijn de ouders van "de man" toch vaker mensen van wie de ideeën als ouderwets/achterhaald/conservatief (en vaak ook weinig hartelijk, afstandelijk) worden gezien? Nou ja, gewoon even een gedachtesprongetje.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:12
dat heb ik eens aan mijn tantes gevraagd (na paar glazen wijn) en die geven allemaal (jaja N=klein) toe, dat band met kleinkinderen via dochter beter isElizabethThatcher schreef: ↑30-01-2018 15:03Ik denk eerder dat ouders van een zoon toch vaak op een achterstand beginnen als hun kind een relatie krijgen. Lees er maar een aantal topics op na hier. Zeker als er kinderen komen, trekken de grootouders van vaders kant vaak aan het kortste eind.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:12
Dat lees ik inderdaad ook maar wat ik in die topics vaak lees als argumenten (over de grootouders aan vaders' kant) is bijv: "Mijn schoonouders vinden dat een baby gewoon in zijn eigen bed moet slapen" "Mijn schoonouders vinden dat de vrouw gewoon full time thuis hoort te zijn" "Bij mijn schoonouders moeten de kinderen hun bord leegeten" Als het over ideeën/opvoeding gaat dan lijkt het heel erg vaak of de ouders van moeders allemaal hele moderne, meelevende ideeën hebben en de ouders van vaders allemaal heel erg ouderwets en bekrompen denken.ElizabethThatcher schreef: ↑30-01-2018 15:03Ik denk eerder dat ouders van een zoon toch vaak op een achterstand beginnen als hun kind een relatie krijgen. Lees er maar een aantal topics op na hier. Zeker als er kinderen komen, trekken de grootouders van vaders kant vaak aan het kortste eind.
Nu zijn (door leeftijdsverschil tussen man en vrouw) de ouders van mannen misschien enkele jaren ouder maar het is geen leeftijdsverschil van 100 jaar.
Dus was wel benieuwd.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:21
Ik heb 3 jongens en heb bij de jongste ook even moeten slikken, had ook graag een meisje gehad om mee te tutten.
Mijn man wees me even op het feit dat mijn middelste zoon ook van tutten houdt en dat klopt! Ik heb mijn tutje dus al alleen was ik erg op geslacht gefocust.
Mijn zonen zijn 16, 12 en 6. De oudste is meer op zichzelf maar geeft me elke avond nog een welterusten kus, terwijl die gozer ook al een vriendin heeft, die overigens ook elk weekend bij ons zit omdat zij enig kind is en het zo gezellig vindt bij ons. Prima! Hij is echt een knul en een rouwdouwer maar ontzettend lief en zorgzaam. De dagen dat ik moet werken zorgt hij dat er
gestofzuigd wordt en dat het opgeruimd is beneden, en ik hoef het niet eens te vragen, zijn kamer is aan de andere kant nog steeds een troep.
Mijn middelste is een gevoelig en heel lief ventje, hij lijkt qua karakter ook onwijs op mij, ook qua uiterlijk trouwens. We zijn gek op honden en Halloween, ik ben nu al aan het voorbereiden met het maken van maskers en andere vieze dingen en hij helpt me daarbij, ik heb al een face cast van hem gemaakt en ben zo bezig met tutten met hem. Onder het mom van, het is maar schmink mag ik me helemaal uitleven op hem. Hij gaat ook altijd mee boodschappen doen of winkelen, vindt hij gezellig.
De jongste is echt een combi van die twee, altijd vrolijk, flinke rouwdouwer maar oh zo lief en speelt liever bij ons thuis dan bij vriendjes. Oh ja en hij is echt de clown van het stel.
Ik prijs me echt gelukkig met mijn gezin, hoewel ik moest slikken en wennen aan het idee dat er geen meid zou komen, zie ik in dat ik geen "meid" nodig heb in mijn gezin. De dingen die ik wilde doen met een meisje kan ik dus ook met mijn zonen doen. En trouwens, vriendin van de oudste vind tutten ook leuk en daar tut ik mee qua make up, dat kan ik echt niet bij die middelste doen hahahah
Mijn man wees me even op het feit dat mijn middelste zoon ook van tutten houdt en dat klopt! Ik heb mijn tutje dus al alleen was ik erg op geslacht gefocust.
Mijn zonen zijn 16, 12 en 6. De oudste is meer op zichzelf maar geeft me elke avond nog een welterusten kus, terwijl die gozer ook al een vriendin heeft, die overigens ook elk weekend bij ons zit omdat zij enig kind is en het zo gezellig vindt bij ons. Prima! Hij is echt een knul en een rouwdouwer maar ontzettend lief en zorgzaam. De dagen dat ik moet werken zorgt hij dat er
gestofzuigd wordt en dat het opgeruimd is beneden, en ik hoef het niet eens te vragen, zijn kamer is aan de andere kant nog steeds een troep.
Mijn middelste is een gevoelig en heel lief ventje, hij lijkt qua karakter ook onwijs op mij, ook qua uiterlijk trouwens. We zijn gek op honden en Halloween, ik ben nu al aan het voorbereiden met het maken van maskers en andere vieze dingen en hij helpt me daarbij, ik heb al een face cast van hem gemaakt en ben zo bezig met tutten met hem. Onder het mom van, het is maar schmink mag ik me helemaal uitleven op hem. Hij gaat ook altijd mee boodschappen doen of winkelen, vindt hij gezellig.
De jongste is echt een combi van die twee, altijd vrolijk, flinke rouwdouwer maar oh zo lief en speelt liever bij ons thuis dan bij vriendjes. Oh ja en hij is echt de clown van het stel.
Ik prijs me echt gelukkig met mijn gezin, hoewel ik moest slikken en wennen aan het idee dat er geen meid zou komen, zie ik in dat ik geen "meid" nodig heb in mijn gezin. De dingen die ik wilde doen met een meisje kan ik dus ook met mijn zonen doen. En trouwens, vriendin van de oudste vind tutten ook leuk en daar tut ik mee qua make up, dat kan ik echt niet bij die middelste doen hahahah
dinsdag 30 januari 2018 om 15:25
Ik heb niet eens een schoonmoeder, maar als ze er nog was geweest had ik zeker niet akelig tegen haar gedaan en mijn schoonvader vertrouw ik net zo goed met mijn kind als mijn moeder. Misschien wel meer. Hij heeft er 4 groot gekregen, waaronder mijn man, dus hij kan iig iets, denk ik dan maar. Maar goed ik heb niet zoveel controledrang.Koffiekop schreef: ↑30-01-2018 14:56Oh, en als troost voor moeders zonder dochters: ik heb een hele hechte band met mijn schoonmoeder. Zie haar echt als moeder en ik bel haar eerder dan mijn echte moeder. Zij ziet onze kinderen ook vaker (woont dichterbij ook).
Het moet natuurlijk maar klikken met een schoondochter maar dat moet het met je echte kinderen eigenlijk ook om echt hecht te worden.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:27
In mijn ervaring: het ligt allemaal HEEL ERG GEVOELIG bij pasbevallen hormonstersvrouwen. VOORAL van mensen die niet vlakbij ze staan (zoals de schoonouders).NYC schreef: ↑30-01-2018 15:12Dat lees ik inderdaad ook maar wat ik in die topics vaak lees als argumenten (over de grootouders aan vaders' kant) is bijv: "Mijn schoonouders vinden dat een baby gewoon in zijn eigen bed moet slapen" "Mijn schoonouders vinden dat de vrouw gewoon full time thuis hoort te zijn" "Bij mijn schoonouders moeten de kinderen hun bord leegeten" Als het over ideeën/opvoeding gaat dan lijkt het heel erg vaak of de ouders van moeders allemaal hele moderne, meelevende ideeën hebben en de ouders van vaders allemaal heel erg ouderwets en bekrompen denken.
Nu zijn (door leeftijdsverschil tussen man en vrouw) de ouders van mannen misschien enkele jaren ouder maar het is geen leeftijdsverschil van 100 jaar.
Dus was wel benieuwd.
Dat had ik zelf trouwens ook toen ik net bevallen was, maar dan vooral met mijn eigen moeder. Ik heb me wel redelijk in weten te houden omdat ik ook wel wist dat ik niet helemaal toerekeningsvatbaar was en nu gaat het eigenlijk wel prima. Ben weer een beetje op aarde zeg maar.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:33
Ik zou zelf liever zoons willen.
Dat komt doordat mijn moeder erg graag een dochter wou om 'meiden-dingen' mee te doen en allerhande verwachtingen van me had vanwege mijn vagina; die ik niet kon waarmaken. Als je zo dochter-zoon denkt, ben ik meer een zoon. Dit vond mijn moeder een teleurstelling. Die teleurstelling voelde ik ook.
Om die reden wil ik zoons; en ben ik even idioot bezig. Ik verwacht zaken als ik een zoon krijg; dat hij mij beter zal begrijpen dan mijn moeder deed. Zul je uiteraard zien dat ik zoons krijg die meer interesses delen met hun oma want karma
Als ik om me heen kijk zie ik allerhande relaties tussen moeder-dochter, vader-dochter, moeder-zoon, vader-zoon. Of je er later veel gezellige dingen mee kan doen en intieme zaken kan delen, een diepe band hebt, ligt aan zo veel meer factoren. Het wordt toch een individu waar een bepaalde 'klik' zou kunnen missen. De beste relaties zie ik echter, op allerhande manieren, bij gezinnen die hun zoon/dochter zichzelf hebben laten zijn, hun eigen beslissingen mochten laten maken en achter kun keuzes stonden, hun eigen fouten lieten maken en er waren als het misging of goed ging.
Dat komt doordat mijn moeder erg graag een dochter wou om 'meiden-dingen' mee te doen en allerhande verwachtingen van me had vanwege mijn vagina; die ik niet kon waarmaken. Als je zo dochter-zoon denkt, ben ik meer een zoon. Dit vond mijn moeder een teleurstelling. Die teleurstelling voelde ik ook.
Om die reden wil ik zoons; en ben ik even idioot bezig. Ik verwacht zaken als ik een zoon krijg; dat hij mij beter zal begrijpen dan mijn moeder deed. Zul je uiteraard zien dat ik zoons krijg die meer interesses delen met hun oma want karma
Als ik om me heen kijk zie ik allerhande relaties tussen moeder-dochter, vader-dochter, moeder-zoon, vader-zoon. Of je er later veel gezellige dingen mee kan doen en intieme zaken kan delen, een diepe band hebt, ligt aan zo veel meer factoren. Het wordt toch een individu waar een bepaalde 'klik' zou kunnen missen. De beste relaties zie ik echter, op allerhande manieren, bij gezinnen die hun zoon/dochter zichzelf hebben laten zijn, hun eigen beslissingen mochten laten maken en achter kun keuzes stonden, hun eigen fouten lieten maken en er waren als het misging of goed ging.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:35
nou ja,, dat dus.Brejules schreef: ↑30-01-2018 15:33Ik zou zelf liever zoons willen.
Dat komt doordat mijn moeder erg graag een dochter wou om 'meiden-dingen' mee te doen en allerhande verwachtingen van me had vanwege mijn vagina; die ik niet kon waarmaken. Als je zo dochter-zoon denkt, ben ik meer een zoon. Dit vond mijn moeder een teleurstelling. Die teleurstelling voelde ik ook.
Om die reden wil ik zoons; en ben ik even idioot bezig. Ik verwacht zaken als ik een zoon krijg; dat hij mij beter zal begrijpen dan mijn moeder deed. Zul je uiteraard zien dat ik zoons krijg die meer interesses delen met hun oma want karma
Pas je op??
dinsdag 30 januari 2018 om 15:41
. Ja, ze luidruchtig en druk maar leuker dan ik ooit had durven dromen.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:41
Als je nou eens stopt met denken in termen als "jongensmoeder". Je bent gewoon moeder, klaar.
Verder zijn niet alle jongens rouwdouwers. Ook de karakters van zoons/broers kunnen onderling heel erg verschillen. Je hebt straks gewoon twee kinderen.
Tenslotte: Mijn zoon trekt meer naar mij, mijn dochter meer naar mijn man.
Verder zijn niet alle jongens rouwdouwers. Ook de karakters van zoons/broers kunnen onderling heel erg verschillen. Je hebt straks gewoon twee kinderen.
Tenslotte: Mijn zoon trekt meer naar mij, mijn dochter meer naar mijn man.
dinsdag 30 januari 2018 om 15:43
Mijn broertje trok als klein kind vreselijk naar mijn moeder, hij moest echt niets van mijn vader hebben. Dat trok bij en nu hij midden 20 is, zijn het echt twee maatjes. Hebben dezelfde interesses, gaan geregeld met elkaar op stap en liggen geregeld nog met elkaar over de vloer te rollen in een 'mannengevecht' zoals broertje dat altijd noemt.
En toch.. Mijn moeder heeft een speciaal plekje, hij doet alles voor haar. En daar waar mijn moeder mijn zusje en mij in onze pubertijd wat los heeft gelaten, is mijn broertje nog steeds degene die ze soms denkt te moeten helpen. Dat slaat verder niet door en hier is ze zich ook heel erg van bewust. Ze zegt zelf wel eens dat mijn zusje en ik de meest vervelende dingen kunnen zeggen ( en reken maar dat we dat als pubers hebben gedaan) en dat mijn broertje haar met een simpel woord vreselijk kan kwetsen. Wat dat dan precies is..
De band tussen mijn broertje en moeder is wel van een andere orde dan de band tussen mijn moeder en mij.
Mijn moeder is degene die denk ik alles van mij weet, we hebben dezelfde interesses, snappen elkaar zonder dat we iets hoeven te zeggen. Daar waar ze bij mijn broertje soms de behoefte heeft om te beschermen, zijn wij denk ik meer vriendinnen( in hoeverre dat kan met een moeder). En nu ik zelf een dochter heb, merk ik pas hoeveel ik naar mijn moeder trek. Mijn vader is de allerbeste vader die ik me kan indenken, maar hij heeft niet datgene wat ik bij mijn moeder wel kan vinden.
Mijn zusje heeft dat niet, die band met mijn moeder als in elkaar begrijpen zonder wat te zeggen. Zij begrijpen elkaar op andere vlakken en delen andere dingen, die ik niet ken.
Uiteindelijk zegt het karakter ( en de bijbehorende interesses) zoveel meer dan of je jongen of meisje bent.
Hier overigens geen onderscheid tussen ouders en schoonouders, beiden zijn welkom en beiden vertrouw ik volledig mijn kind toe. Ik vind juist dat de band versterkt is sinds de geboorte van onze dochter tussen ons allemaal.
En toch.. Mijn moeder heeft een speciaal plekje, hij doet alles voor haar. En daar waar mijn moeder mijn zusje en mij in onze pubertijd wat los heeft gelaten, is mijn broertje nog steeds degene die ze soms denkt te moeten helpen. Dat slaat verder niet door en hier is ze zich ook heel erg van bewust. Ze zegt zelf wel eens dat mijn zusje en ik de meest vervelende dingen kunnen zeggen ( en reken maar dat we dat als pubers hebben gedaan) en dat mijn broertje haar met een simpel woord vreselijk kan kwetsen. Wat dat dan precies is..
De band tussen mijn broertje en moeder is wel van een andere orde dan de band tussen mijn moeder en mij.
Mijn moeder is degene die denk ik alles van mij weet, we hebben dezelfde interesses, snappen elkaar zonder dat we iets hoeven te zeggen. Daar waar ze bij mijn broertje soms de behoefte heeft om te beschermen, zijn wij denk ik meer vriendinnen( in hoeverre dat kan met een moeder). En nu ik zelf een dochter heb, merk ik pas hoeveel ik naar mijn moeder trek. Mijn vader is de allerbeste vader die ik me kan indenken, maar hij heeft niet datgene wat ik bij mijn moeder wel kan vinden.
Mijn zusje heeft dat niet, die band met mijn moeder als in elkaar begrijpen zonder wat te zeggen. Zij begrijpen elkaar op andere vlakken en delen andere dingen, die ik niet ken.
Uiteindelijk zegt het karakter ( en de bijbehorende interesses) zoveel meer dan of je jongen of meisje bent.
Hier overigens geen onderscheid tussen ouders en schoonouders, beiden zijn welkom en beiden vertrouw ik volledig mijn kind toe. Ik vind juist dat de band versterkt is sinds de geboorte van onze dochter tussen ons allemaal.
dinsdag 30 januari 2018 om 19:20
Ik begrijp het wel. Niet bij kinderen, dan maakt t niet uit, maar de periode dat je kinderen ook volwassenen zijn.
Tuuuurlijk, er zijn uitzonderingen, die al genoemd zijn hier, maar over het algemeen is het toch zo dat een volwassen dochter dicht bij een moeder/vader is. Mannen gaan vaak wat meer op afstand.
Een dochter die moeder wordt, daar ben je als ouders zo dichtbij, een schoondochter die moeder wordt,daar zijn haar ouders het meest bij betrokken.
Het kan anders gaan, maar zo gaat het vaak.
Mijn zussen en ik zijn veel bij mijn moeder. Praten over alles met elkaar. Mijn broers zijn haar even lief, maar minder vaak en minder vertrouwd.
Het 'houden van' staat hier geheel los van. Dat is precies hetzelfde. Maar ik ben heel blij dat ik naast zonen ook een dochter heb.
Tuuuurlijk, er zijn uitzonderingen, die al genoemd zijn hier, maar over het algemeen is het toch zo dat een volwassen dochter dicht bij een moeder/vader is. Mannen gaan vaak wat meer op afstand.
Een dochter die moeder wordt, daar ben je als ouders zo dichtbij, een schoondochter die moeder wordt,daar zijn haar ouders het meest bij betrokken.
Het kan anders gaan, maar zo gaat het vaak.
Mijn zussen en ik zijn veel bij mijn moeder. Praten over alles met elkaar. Mijn broers zijn haar even lief, maar minder vaak en minder vertrouwd.
Het 'houden van' staat hier geheel los van. Dat is precies hetzelfde. Maar ik ben heel blij dat ik naast zonen ook een dochter heb.
dinsdag 30 januari 2018 om 21:28
Nee niet herkenbaar. Ik heb 2 zoontjes en vind het echt geweldig. Ikzelf ben helemaal niet van het zgn. 'getut' en 'meisjesdingen' en ben ook helemaal niet angstig de jongens kwijt te raken als ze ouder worden, misschien ook omdat mijn vader altijd een hèle sterke band had met mijn oma. Zo zie ik dat later ook voor me met mijn zoons. Zelf heb ik helemaal geen band met mijn moeder en dat sterkt dat gevoel alleen nog maar meer. Maar zoals hier ook al gezegd is, hebben die (en de andere dingen die je noemt) uiteindelijk denk ik meer te maken met karakters en het individu dan het geslacht haha.
dinsdag 30 januari 2018 om 22:17
Ook hier een tweede zoontje op komst. Als ie net zo leuk is als de eerste wordt het geweldig Ik heb bij de 20 weken echo ook wel even gedacht dat ik nu dus nooit zal ervaren hoe het is om een dochter te hebben (het plan is toch wel om het bij twee te laten), maar die gedachte was al heel snel weer weg. Nu kijk ik uit naar de komst van nog een mannetje.
Ik heb zelf trouwens geen geweldige band met mijn moeder en bij de vorige kraamperiode werd het even pijnlijk duidelijk dat het gewoon niet zo lukt om dingen met haar te delen. Ik heb veel meer met mijn schoonmoeder en zie die ook vaker.
Ik heb bij de 20 weken echo ook wel even gedacht dat ik nu dus nooit zal ervaren hoe het is om een dochter te hebben (het plan is toch wel om het bij twee te laten), maar die gedachte was al heel snel weer weg. Nu kijk ik uit naar de komst van nog een mannetje.Ik heb zelf trouwens geen geweldige band met mijn moeder en bij de vorige kraamperiode werd het even pijnlijk duidelijk dat het gewoon niet zo lukt om dingen met haar te delen. Ik heb veel meer met mijn schoonmoeder en zie die ook vaker.
dinsdag 30 januari 2018 om 22:35
Hier twee jonge knullen en het is genieten. Ik snap het gemis van een meisje deels, maar denk dat je eigenlijk een bepaald ideaalplaatje mist, wat je waarschijnlijk ook nog zal missen als je wél een meisje krijgt. Want dan blijkt jouw meisje waarschijnlijk niet aan jouw (stereotiepe) beeld te voldoen en is het nog niet goed..
Mijn jongens zijn enooooorme mama’s kindjes en echte knuffelaars. De oudste is dol op knutselen en tuttebellen.
De jongste wat meer de rouwdouwer. En ze vinden elkaar ergens in het midden en zijn dan zo leuk samen
Mijn jongens zijn enooooorme mama’s kindjes en echte knuffelaars. De oudste is dol op knutselen en tuttebellen.
De jongste wat meer de rouwdouwer. En ze vinden elkaar ergens in het midden en zijn dan zo leuk samen
woensdag 31 januari 2018 om 00:16
Ja. Het feit dat ik het zelf al zie spreekt al boekdelen dunkt me.
Maar het zal zo nu en dan mezelf corrigeren blijven aan mijn eigen gedachtegang en waar hij vandaan komt. En dat mag. Niet alles is makkelijk en gaat vanzelf. Zolang ik hopelijk deze gedachten nooit op mijn dochter projecteer, en zo wel op een slecht moment, naar haar toe ga om me te verontschuldigen en uitleggen waarom het stom was dat ik zaken van haar verwachtte. En dat ik die eigenlijk niet verwacht. Dat ze mag zijn hoe ze is.
woensdag 31 januari 2018 om 06:58
Ik heb 2 jongens (19 en 17) en een meisje (14) Mijn oudste zoon, vind het heerlijk om met zijn moeder op stap te gaan en te winkelen, dochter heeft hier niets mee.WWW7 schreef: ↑30-01-2018 14:05Altijd heb ik gedacht en geroepen; 'ik hoop echt dat ik geen jongensmoeder wordt' :p nou je raad het al... 1 zoon van 2 jaar en sinds gister weten we dat de 2e onderweg is. Stiekem had ik gehoopt op een meisje, na even een Baal momentje heb ik me erbij neergelegd dat ik misschien nooit een dochter zal krijgen (geen idee of er nog een 3e kindje komt ooot). En begrijp me niet verkeerd ik Ben dol verliefd op mijn zoon en volgende zoon is meer dan welkom. Maar soms denk ik dan aan later; leek me zo leuk te winkelen met dochter, meiden dingen te doen, enzovoort. Ik Ben altijd een beetje bang om jongens meer kwijt te raken dan meiden als ze ouder worden. Wie weet slaat dit idee helemaal nergens op. Ik begrijp ook zeker wel dat veel moeder -dochter relaties van buitenaf beter lijken dan ze echt zijn maar toch... het is gewoon even schakelen
Wat wil ik hier mee? Ik vraag me af of meerdere moeders dit grovel hebben, en hoor graag verhalen over hele leuke jongens gezinnen :p
Such a beautiful place to be with Friends.
woensdag 31 januari 2018 om 08:46
Toch staat TO dus niet alleen in haar gevoelens. Als uit cijfers blijkt, dat als de eerste 2 een jongen zijn, de kans groter is, dat er nog een 3e kindje komt.
Ik snap het hoor, niemand wil zijn eigen kinderen afvallen! Dus iedereen vindt zijn eigen jongensgezin het fijnst. Maar het gevoel van TO is niet heel raar. Maar trekt wel weg.
En natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar als er iets met 1 van mijn kinderen is, bel ik mijn moeder. Hoe leuk ik mijn schoonmoeder ook vind (ik heb een hele leuke, misschien wel liever dan mijn eigen moeder).
Ik snap het hoor, niemand wil zijn eigen kinderen afvallen! Dus iedereen vindt zijn eigen jongensgezin het fijnst. Maar het gevoel van TO is niet heel raar. Maar trekt wel weg.
En natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar als er iets met 1 van mijn kinderen is, bel ik mijn moeder. Hoe leuk ik mijn schoonmoeder ook vind (ik heb een hele leuke, misschien wel liever dan mijn eigen moeder).
woensdag 31 januari 2018 om 08:55
Oh, ik niet.
Mijn schoonmoeder past 1 dag per week op, we eten er elke zondag, gaan samen winkelen. Ik zie mijn moeder eens per maand ongeveer.
woensdag 31 januari 2018 om 08:56
En je man? Belt die ook jouw moeder?lilalinda schreef: ↑31-01-2018 08:46Toch staat TO dus niet alleen in haar gevoelens. Als uit cijfers blijkt, dat als de eerste 2 een jongen zijn, de kans groter is, dat er nog een 3e kindje komt.
Ik snap het hoor, niemand wil zijn eigen kinderen afvallen! Dus iedereen vindt zijn eigen jongensgezin het fijnst. Maar het gevoel van TO is niet heel raar. Maar trekt wel weg.
En natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar als er iets met 1 van mijn kinderen is, bel ik mijn moeder. Hoe leuk ik mijn schoonmoeder ook vind (ik heb een hele leuke, misschien wel liever dan mijn eigen moeder).
woensdag 31 januari 2018 om 09:01
Hopelijk is dat bij een volgende generatie over, zou ook zomaar kunnen. Ik help het haar hopen.
woensdag 31 januari 2018 om 09:04
Dat is bij mij het geval... Ik ben de jongste en enige dochter met alleen broers. En in tegenstelling tot mijn broers wil ik niet trouwen en ben ik bewust kinderloos. Oh en als meisje wilde ik geen meisjes dingen doen en al helemaal niet met mijn moeder.... Mijn moeder had een ideaal beeld met perfecte dochter in haar hoofd die het leuk zou vinden om te helpen met de strijk en wilde gaan winkelen. Ze kreeg een dochter daar een grondige hekel aan had. Dat heeft mijn moeder me lang kwalijk genomen en heeft onze relatie toen ik puber was behoorlijk onder druk gezet. Overigens is nu alles goed en heb ik nu een goede band met mijn moeder! Maar ze zal het altijd jammer blijven vinden dat ik nooit zwanger zal zijn (waar ze zich wel bij neergelegd heeft).
