Kinderen
alle pijlers
Jongensmoeder
dinsdag 30 januari 2018 om 14:05
Altijd heb ik gedacht en geroepen; 'ik hoop echt dat ik geen jongensmoeder wordt' :p nou je raad het al... 1 zoon van 2 jaar en sinds gister weten we dat de 2e onderweg is. Stiekem had ik gehoopt op een meisje, na even een Baal momentje heb ik me erbij neergelegd dat ik misschien nooit een dochter zal krijgen (geen idee of er nog een 3e kindje komt ooot). En begrijp me niet verkeerd ik Ben dol verliefd op mijn zoon en volgende zoon is meer dan welkom. Maar soms denk ik dan aan later; leek me zo leuk te winkelen met dochter, meiden dingen te doen, enzovoort. Ik Ben altijd een beetje bang om jongens meer kwijt te raken dan meiden als ze ouder worden. Wie weet slaat dit idee helemaal nergens op. Ik begrijp ook zeker wel dat veel moeder -dochter relaties van buitenaf beter lijken dan ze echt zijn maar toch... het is gewoon even schakelen 
Wat wil ik hier mee? Ik vraag me af of meerdere moeders dit grovel hebben, en hoor graag verhalen over hele leuke jongens gezinnen :p
Wat wil ik hier mee? Ik vraag me af of meerdere moeders dit grovel hebben, en hoor graag verhalen over hele leuke jongens gezinnen :p
woensdag 31 januari 2018 om 09:10
Ja dat is fijn. En het is ook fijn als ze zich beseft dat het maar een idee/plaatje in haar hoofd is. Ik denk dat als je er bij voorbaat al vanuit gaat dat je minder zult hebben met de kinderen van je zoon en dat dat toch nooit zo bijzonder kan zijn als de kinderen van je dochter, dat je dan vooral zelf jezelf al enorm op achterstand zet.
En dat je nog wel eens teleurgesteld kunt worden als je je nu al loopt te verheugen op de bruiloft van je dochter.
woensdag 31 januari 2018 om 09:11
Ik snap het niet...
Ik kom eigenlijk weer tot de conclusie dat dit allemaal te maken heeft met verwachtingen mbt tot onze eigen rol in de toekomst. Laat toch niet zoveel afhangen van je kinderen. Alsof zij verantwoordelijk zijn voor je geluk in de toekomst...
Ik heb 3 heerlijke kinderen waar ik nu van geniet (en die ik soms achter het behang zou willen plakken
) en waarvan ik hoop dat ik ze in de maatschappij kan loslaten als fijne, verantwoordelijke volwassenen die op hun eigen manier een bijdrage leveren en daarmee gelukkig zijn..
Of ze homo, hetero, vrijgezel, ouders, directeur, putjesschepper worden is allemaal bijzaak. Ze zullen voor mij ook dan op nr. 1 blijven staan en ik zal er altijd voor ze zijn, maar ik heb ook gewoon mijn eigen leven. Nu al, maar dan nog meer en dat lijkt me eigenlijk ook heerlijk
Ik weet niet eens of ik er over 30 jaar nog ben of hoe mijn leven er dan uit ziet. Geniet van wat je krijgt. Het vliegt voorbij.
Ik kom eigenlijk weer tot de conclusie dat dit allemaal te maken heeft met verwachtingen mbt tot onze eigen rol in de toekomst. Laat toch niet zoveel afhangen van je kinderen. Alsof zij verantwoordelijk zijn voor je geluk in de toekomst...
Ik heb 3 heerlijke kinderen waar ik nu van geniet (en die ik soms achter het behang zou willen plakken
) en waarvan ik hoop dat ik ze in de maatschappij kan loslaten als fijne, verantwoordelijke volwassenen die op hun eigen manier een bijdrage leveren en daarmee gelukkig zijn.. Of ze homo, hetero, vrijgezel, ouders, directeur, putjesschepper worden is allemaal bijzaak. Ze zullen voor mij ook dan op nr. 1 blijven staan en ik zal er altijd voor ze zijn, maar ik heb ook gewoon mijn eigen leven. Nu al, maar dan nog meer en dat lijkt me eigenlijk ook heerlijk
Ik weet niet eens of ik er over 30 jaar nog ben of hoe mijn leven er dan uit ziet. Geniet van wat je krijgt. Het vliegt voorbij.
woensdag 31 januari 2018 om 09:42
Ik denk dat ze, na deze eerste teleurstelling, echt heel snel de voordelen ziet van twee jongens (volgens mij is het voor de kinderen leuker om met twee jongens (of twee meisjes) te zijn. (neeee nu niet iedereen met 1 zoon en 1 dochter over me heen!)).lux. schreef: ↑31-01-2018 09:10Ja dat is fijn. En het is ook fijn als ze zich beseft dat het maar een idee/plaatje in haar hoofd is. Ik denk dat als je er bij voorbaat al vanuit gaat dat je minder zult hebben met de kinderen van je zoon en dat dat toch nooit zo bijzonder kan zijn als de kinderen van je dochter, dat je dan vooral zelf jezelf al enorm op achterstand zet.
Mensen zijn veerkrachtig en vooral geneigd te zien, wat in hun straatje past. Natuurlijk roepen vrouwen dat ze noooooit anders zouden willen.
Want natuurlijk is je eigen kind / gezin het mooiste wat er is. En dat ga je vooral niet afvallen.
woensdag 31 januari 2018 om 09:49
Ik heb 1 zoon van 13 maanden. Het zal nu de leeftijd zijn, maar hij is een echte mama's boy. Al komt dat misschien ook omdat ik een thuismoeder ben.
edit; Ik bedoel dus niet omdat ik altijd thuis ben dat mijn zoon daardoor zo gehecht aan mij is. Maar meer omdat hij zo gewent is dat ik er altijd ben en daardoor meer naar mij toe trekt dan naar zijn vader.
Niet omdat ik denk dat ik daardoor een zogenaamd betere band met hem heb. Thuismoeder of niet, dat staat er los van in mijn ogen.
Maar gewoon omdat ik altijd in de buurt ben een logische keuze ben om hem te troosten of whatever, dat hij uit gewoonte vaker naar mij toe te komt dan naar zijn vader.
Ik heb mezelf altijd gezien als een jongensmoeder, geen idee waarom. Maar met een meisje was ik ook net zo blij geweest.
edit; Ik bedoel dus niet omdat ik altijd thuis ben dat mijn zoon daardoor zo gehecht aan mij is. Maar meer omdat hij zo gewent is dat ik er altijd ben en daardoor meer naar mij toe trekt dan naar zijn vader.
Niet omdat ik denk dat ik daardoor een zogenaamd betere band met hem heb. Thuismoeder of niet, dat staat er los van in mijn ogen.
Maar gewoon omdat ik altijd in de buurt ben een logische keuze ben om hem te troosten of whatever, dat hij uit gewoonte vaker naar mij toe te komt dan naar zijn vader.
Ik heb mezelf altijd gezien als een jongensmoeder, geen idee waarom. Maar met een meisje was ik ook net zo blij geweest.
anoniem_363465 wijzigde dit bericht op 31-01-2018 10:38
48.72% gewijzigd
woensdag 31 januari 2018 om 10:32
Daarom heb ik mijn post ook aangepast. Het stond er inderdaad een beetje ongelukkig, maar zo bedoelde ik het niet.Morgenstond schreef: ↑31-01-2018 10:31Bohemia, misschien vanwege het thuismoeder-gedeelte.
Ik werk 4 dagen, net als mijn man. Ons zoontje is altijd al een mama's kindje geweest en is nu bijna 2. Door omstandigheden heb ik nu geen 'mamadag' en mijn man wel zijn 'papadag' en toch blijf ik favoriet.
woensdag 31 januari 2018 om 10:47
Ik had graag een moeder gehad die meiden dingen met mij deed, maar daar hield ze niet van, dus omgekeerd kan ook. Zelf moeder van zonen twee totaal verschillende en ja ik had ook bij de 2de het idee dat het leuk zou zijn geweest als het een meisje zou zijn. Maar dat was hij niet en daar stap je dan ook weer overheen. Het is nou eenmaal zo. Je neemt tenslotte niet een geslacht maar een kind. Maar als ik 100%zekerheid had gehad dat een 3de een meisje zou zijn was ik daar zeker voor gegaan.
woensdag 31 januari 2018 om 10:52
Maar dat is toch ook zo omdat je niet weet hoe het is om een andere situatie te hebben?lilalinda schreef: ↑31-01-2018 09:42Ik denk dat ze, na deze eerste teleurstelling, echt heel snel de voordelen ziet van twee jongens (volgens mij is het voor de kinderen leuker om met twee jongens (of twee meisjes) te zijn. (neeee nu niet iedereen met 1 zoon en 1 dochter over me heen!)).
Mensen zijn veerkrachtig en vooral geneigd te zien, wat in hun straatje past. Natuurlijk roepen vrouwen dat ze noooooit anders zouden willen.
Want natuurlijk is je eigen kind / gezin het mooiste wat er is. En dat ga je vooral niet afvallen.
Wij hebben 3 meiden en daar ben ik heel gelukkig mee. Hoogstwaarschijnlijk was ik met een andere samenstelling ook heel gelukkig geweest.
anoniem_270703 wijzigde dit bericht op 31-01-2018 10:54
16.63% gewijzigd
woensdag 31 januari 2018 om 10:53
Hier een jongen en een meisje.. En het was eerst even wennen, toen wel heel erg blij. Nu heb ik ook helemaal het beeld, lekker winkelen en tutten met mijn dochter. Helemaal geweldig! Maar haha, deze dame is dus echt een papa's kindje.. Is wel echt een prinsesje, ze gedraagt zich ook zo.. Maar echt wel een verschil met een jongen. De cliché dingen over kattig en hoe sniekie ze kunnen zijn.. Soms maak ik weleens een grapje, hadden we maar 2 jongens 
Mijn moeder zegt trouwens ook heel vaak had je maar een 2e zoon die was misschien wel het tegenovergestelde geweest van de oudste. Want hij is best temperamentvol en druk maar tegelijk ook super lief en knuffelig. Echt een mama's kindje Dus al met al, je weet echt niet hoe het gaat lopen. Geniet van je zwangerschap en als je behoefte hebt aan een 'dochter', haha mijn diva dochter stuur ik naar je toe
Mijn moeder zegt trouwens ook heel vaak had je maar een 2e zoon die was misschien wel het tegenovergestelde geweest van de oudste. Want hij is best temperamentvol en druk maar tegelijk ook super lief en knuffelig. Echt een mama's kindje
Dus al met al, je weet echt niet hoe het gaat lopen. Geniet van je zwangerschap en als je behoefte hebt aan een 'dochter', haha mijn diva dochter stuur ik naar je toe
woensdag 31 januari 2018 om 12:19
woensdag 31 januari 2018 om 12:19
Dat hoop ik ook, want verwachtingen hebben we allemaal, maar die moet je juist niet cultiveren.lilalinda schreef: ↑31-01-2018 09:42Ik denk dat ze, na deze eerste teleurstelling, echt heel snel de voordelen ziet van twee jongens (volgens mij is het voor de kinderen leuker om met twee jongens (of twee meisjes) te zijn. (neeee nu niet iedereen met 1 zoon en 1 dochter over me heen!)).
Mensen zijn veerkrachtig en vooral geneigd te zien, wat in hun straatje past. Natuurlijk roepen vrouwen dat ze noooooit anders zouden willen.
Want natuurlijk is je eigen kind / gezin het mooiste wat er is. En dat ga je vooral niet afvallen.
En als ik hier zo lees heb ik het idee dat een aantal dat zeker wel doen.
woensdag 31 januari 2018 om 12:24
Je begrijpt me verkeerd. Ik zeg dat het meer uit gewoonte is dat zoon naar mij toekomt ipv naar mijn man.
Maar we merken wel dat hij naar mij toe aanhankelijker is, als in tegen mij aan willen hangen en vaker willen knuffelen. Maar ik zeg niet dat het komt doordat ik altijd thuis ben, het kan wel. Maat wat ik zei; misschien komt het daardoor, ik heb geen idee. Ik benoem het alleen als eventuele mogelijkheid, meer niet. Het kan ook de leeftijd zijn.
Feit is dat zoon wel echt een moederskindje is, maar waarom? géééén idee.
woensdag 31 januari 2018 om 12:32
Bij ons hield het niet op na de borstvoeding, haha. Bijna kleuterzoon hangt nog steeds aan mij en stopt soms zijn hand nog in mn decolleté
woensdag 31 januari 2018 om 12:34
Haha, mijn zoontje kent pas na het stoppen met borstvoeding het woord 'borsten/borstjes' en zegt dat ook met enthousiasme als hij ze zietCaptain_Obvious schreef: ↑31-01-2018 12:32Bij ons hield het niet op na de borstvoeding, haha. Bijna kleuterzoon hangt nog steeds aan mij en stopt soms zijn hand nog in mn decolleté
woensdag 31 januari 2018 om 12:35
Haha fond memoriesCaptain_Obvious schreef: ↑31-01-2018 12:32Bij ons hield het niet op na de borstvoeding, haha. Bijna kleuterzoon hangt nog steeds aan mij en stopt soms zijn hand nog in mn decolleté
woensdag 31 januari 2018 om 12:37
Oh dat blijft?Captain_Obvious schreef: ↑31-01-2018 12:32Bij ons hield het niet op na de borstvoeding, haha. Bijna kleuterzoon hangt nog steeds aan mij en stopt soms zijn hand nog in mn decolleté
Zodra zoon zijn bips op mij parkeert gaat zijn handje meteen in mijn shirt. Soms zit hij tot zijn oksel tussen mijn borsten.
woensdag 31 januari 2018 om 12:37
Mijn zoon is 6 en stopt nog steeds zijn handen in mijn bh. Ook in gezelschap.Captain_Obvious schreef: ↑31-01-2018 12:32Bij ons hield het niet op na de borstvoeding, haha. Bijna kleuterzoon hangt nog steeds aan mij en stopt soms zijn hand nog in mn decolleté
woensdag 31 januari 2018 om 12:41
