Kinderen
alle pijlers
Bonusmoeder
zaterdag 14 april 2018 om 22:40
Hoi ik ben nieuw hier dus geen idee wat ik moet verwachten, maar hier komt het 
Ik woon al bijna 4 jaar samen met mijn inmiddels man (geregistreerd partnerschap). Hij heeft een zoon met zijn ex en samen hebben we een zoontje van bijna anderhalf nu. Sinds de geboorte van ons zoontje heeft mijn man co-ouderschap. Zijn zoon is hier om de week 7 dagen. Nu is het al een tijdje zo dat ik mij ontzettend kan ergeren hoe mijn man met zijn zoon omgaat. Alles wat ik zeg is maar onzin of wordt afgedaan. Als ik iets zeg over opruimen, school etc dan wordt het maar weggewuifd en neemt hij het altijd voor zijn zoon op. Ik noem het al zo dat hij zijn zoon op handen draagt. Dat botst on ontzettend vaak tussen ons. Mijn schoonouders helpen ook nog een handje mee want ze verwennen hem op en top. Hij heeft het al moeilijk zat en bla bla bla. Is het gek dat ik mij daar aan erger? Ik heb zelf geleerd van huis uit dat verwennen e.d. vervelende kinderen oplevert. Maar het grootste punt is bij mij dat ik me niet gewaardeerd voel. Alles wat je zegt of doet wordt maar weggewuifd met als antwoord wees niet zo streng, zie de lol er van in. Heeft er iemand tips of iets?
Ik woon al bijna 4 jaar samen met mijn inmiddels man (geregistreerd partnerschap). Hij heeft een zoon met zijn ex en samen hebben we een zoontje van bijna anderhalf nu. Sinds de geboorte van ons zoontje heeft mijn man co-ouderschap. Zijn zoon is hier om de week 7 dagen. Nu is het al een tijdje zo dat ik mij ontzettend kan ergeren hoe mijn man met zijn zoon omgaat. Alles wat ik zeg is maar onzin of wordt afgedaan. Als ik iets zeg over opruimen, school etc dan wordt het maar weggewuifd en neemt hij het altijd voor zijn zoon op. Ik noem het al zo dat hij zijn zoon op handen draagt. Dat botst on ontzettend vaak tussen ons. Mijn schoonouders helpen ook nog een handje mee want ze verwennen hem op en top. Hij heeft het al moeilijk zat en bla bla bla. Is het gek dat ik mij daar aan erger? Ik heb zelf geleerd van huis uit dat verwennen e.d. vervelende kinderen oplevert. Maar het grootste punt is bij mij dat ik me niet gewaardeerd voel. Alles wat je zegt of doet wordt maar weggewuifd met als antwoord wees niet zo streng, zie de lol er van in. Heeft er iemand tips of iets?
zaterdag 14 april 2018 om 22:48
zaterdag 14 april 2018 om 22:51
Snap de topictitel niet eigenlijk...
Tsja, dit lijkt me nou typisch iets wat je met je man moet bespreken ipv hier op een forum. Aan de ene kant is de opvoeding een zaak van hem en zijn ex, maar als die jongen in jouw huis verblijft heb je daar wel degelijk wat over te zeggen.
Als je eigen zoon een half jaar bij een gastgezin gaat wonen, dan lijkt me toch ook dat daar hun regels gelden ipv die van jou? Zo is het ook tijdens de 7 dagen dat hij bij jou zit.
Maar je moet hier wel een consensus over bereiken. Anders word jij de boze stiefmoeder en gaat je relatie er uiteindelijk aan onderdoor.
Tsja, dit lijkt me nou typisch iets wat je met je man moet bespreken ipv hier op een forum. Aan de ene kant is de opvoeding een zaak van hem en zijn ex, maar als die jongen in jouw huis verblijft heb je daar wel degelijk wat over te zeggen.
Als je eigen zoon een half jaar bij een gastgezin gaat wonen, dan lijkt me toch ook dat daar hun regels gelden ipv die van jou? Zo is het ook tijdens de 7 dagen dat hij bij jou zit.
Maar je moet hier wel een consensus over bereiken. Anders word jij de boze stiefmoeder en gaat je relatie er uiteindelijk aan onderdoor.
zaterdag 14 april 2018 om 23:22
Het klinkt voor mij als iemand die 1 lijn wil trekken, maar hier niet de gelegenheid voor krijgt. Ook haar huis, haar regels toch?
anoniem_297763 wijzigde dit bericht op 15-04-2018 00:43
0.41% gewijzigd
zaterdag 14 april 2018 om 23:38
zaterdag 14 april 2018 om 23:39
Dus op 4 jaar tijd ...
Ben je gaan samenwonen.
Ben je zwanger geworden.
Is er een extra kind part-time komen inwonen.
En stel je nu vast dat jouw opvoedingsstijl versus zijn opvoedingsstijl niet matchen.
Waarom moest alles bovendien zo snel en tegelijk?
Waarom niet eerder eerst een lat-relatie, dan samenwonen, ondertussen eventueel co-ouder en kijken hoe hij zijn kind opvoedt én dan pas eventueel een extra kind?
Zolang hij kind niet mishandelt is zijn kind overigens toch écht zijn zaak.
Je kan suggesties doen, maar hij heeft perfect het recht om die straal te negeren.
Als er dan ook nog es een oma en opa in zijn nek staan te hijgen ...
Weet je tegelijk ook hoe hij straks omgaat met de opvoeding van jullie kind.
Er zijn dus een aantal opties:
Ofwel blijf je je eraan ergeren, ofwel leg je je erbij neer, ofwel trap je het af.
Veel meer smaken zijn er niet.
Je kan bij je eigen kind hier en daar andere accenten leggen, maar als vader nu éénmaal het nonchalante verwen-type is, gaat die dat voor kind 2 niet echt anders aanpakken, lijkt mij.
Ben je gaan samenwonen.
Ben je zwanger geworden.
Is er een extra kind part-time komen inwonen.
En stel je nu vast dat jouw opvoedingsstijl versus zijn opvoedingsstijl niet matchen.
Waarom moest alles bovendien zo snel en tegelijk?
Waarom niet eerder eerst een lat-relatie, dan samenwonen, ondertussen eventueel co-ouder en kijken hoe hij zijn kind opvoedt én dan pas eventueel een extra kind?
Zolang hij kind niet mishandelt is zijn kind overigens toch écht zijn zaak.
Je kan suggesties doen, maar hij heeft perfect het recht om die straal te negeren.
Als er dan ook nog es een oma en opa in zijn nek staan te hijgen ...
Weet je tegelijk ook hoe hij straks omgaat met de opvoeding van jullie kind.
Er zijn dus een aantal opties:
Ofwel blijf je je eraan ergeren, ofwel leg je je erbij neer, ofwel trap je het af.
Veel meer smaken zijn er niet.
Je kan bij je eigen kind hier en daar andere accenten leggen, maar als vader nu éénmaal het nonchalante verwen-type is, gaat die dat voor kind 2 niet echt anders aanpakken, lijkt mij.
zaterdag 14 april 2018 om 23:40
Mijn vriend heeft ook twee kinderen en ik heb ook weleens mijn twijfels bij sommige van zijn keuzes op opvoedgebied. Maar wij hebben heel duidelijk afgesproken: alles wat met zijn kinderen te maken heeft is zijn pakkie-an. Daar bemoei ik me dus niet mee. Natuurlijk kunnen we alles bespreken, maar dan laat ik het ook los.
Natuurlijk gelden er wel bepaalde regels hier in huis waar ik wel wat over te zeggen heb.
Natuurlijk gelden er wel bepaalde regels hier in huis waar ik wel wat over te zeggen heb.
zaterdag 14 april 2018 om 23:50
Nee, het is niet gek dat je je hieraan ergert. Natuurlijk, je partner moet zelf weten hoe hij zijn kind opvoedt, maar zijn kind leeft wel bij jullie in huis. Over opruimen kun je dus best iets zeggen. Ik vraag me ook af wat voor beeld je stiefzoon hierdoor van jou krijgt. Als zijn vader jou behandeld alsof jouw mening er niet toe doet, lijkt de kans dat hij jou respecteert ook kleiner.Proudmommy1987 schreef: ↑14-04-2018 22:40Zijn zoon is hier om de week 7 dagen. Nu is het al een tijdje zo dat ik mij ontzettend kan ergeren hoe mijn man met zijn zoon omgaat. Alles wat ik zeg is maar onzin of wordt afgedaan. Als ik iets zeg over opruimen, school etc dan wordt het maar weggewuifd en neemt hij het altijd voor zijn zoon op. Ik noem het al zo dat hij zijn zoon op handen draagt. Dat botst on ontzettend vaak tussen ons. Mijn schoonouders helpen ook nog een handje mee want ze verwennen hem op en top. Hij heeft het al moeilijk zat en bla bla bla. Is het gek dat ik mij daar aan erger?
zondag 15 april 2018 om 00:25
Hoezo, en bla bla bla?Proudmommy1987 schreef: ↑14-04-2018 22:40Hoi ik ben nieuw hier dus geen idee wat ik moet verwachten, maar hier komt het
Ik woon al bijna 4 jaar samen met mijn inmiddels man (geregistreerd partnerschap). Hij heeft een zoon met zijn ex en samen hebben we een zoontje van bijna anderhalf nu. Sinds de geboorte van ons zoontje heeft mijn man co-ouderschap. Zijn zoon is hier om de week 7 dagen. Nu is het al een tijdje zo dat ik mij ontzettend kan ergeren hoe mijn man met zijn zoon omgaat. Alles wat ik zeg is maar onzin of wordt afgedaan. Als ik iets zeg over opruimen, school etc dan wordt het maar weggewuifd en neemt hij het altijd voor zijn zoon op. Ik noem het al zo dat hij zijn zoon op handen draagt. Dat botst on ontzettend vaak tussen ons. Mijn schoonouders helpen ook nog een handje mee want ze verwennen hem op en top.Hij heeft het al moeilijk zat en bla bla bla. Is het gek dat ik mij daar aan erger? Ik heb zelf geleerd van huis uit dat verwennen e.d. vervelende kinderen oplevert. Maar het grootste punt is bij mij dat ik me niet gewaardeerd voel. Alles wat je zegt of doet wordt maar weggewuifd met als antwoord wees niet zo streng, zie de lol er van in. Heeft er iemand tips of iets?
Beeld je eens in in je stiefkind. Zijn broertje heeft wel lekker 7 dagen per week papa én mama, en hij moet de helft van de tijd één van de twee missen. Een tweede leg is altijd zielig voor kinderen van gescheiden ouders.
Misschien kun je beter aan je man vragen wat hij goede regels vindt voor in huis. Je zoontje van 1,5 hoeft immers nog niets op te ruimen neem ik aan, en ik ga er maar vanuit dat hij zijn beide kinderen wel gelijkwaardig behandeld.
En zie er de lol van in, inderdaad. Huttenbouwen is ook opvoeden.
