Me-time? Wat is dat?
donderdag 11 oktober 2018 om 20:29
Ik ben moeder van twee jonge kinderen en ik worstel al enige tijd met een probleem. Het is druk momenteel, met het werk, de kinderen, huishouden etc. Ik kom bijna niet aan mezelf toe en als ik al een uur 'over' heb gaan er 10 dingen door mijn hoofd die ik zou kunnen/moeten doen of die nog moeten gebeuren. Conclusie: ik kan niet ontspannen. Een hobby vind ik lastig omdat ik niet echt meer weet wat ik nou leuk vind en wat je kunt doen als je weinig tijd hebt.
Iemand tips/ideeen? Ik hoor het graag.
Iemand tips/ideeen? Ik hoor het graag.
vrijdag 12 oktober 2018 om 11:36
Je moet iets doen waardoor je je ontspant, een boek lezen of een serie of film op Netflix of Videoland kijken of even de deur uit naar een vriendin of met een vriendin naar een leuk café iets lekkers drinken en bijkletsen. Op de bank zitten wachten op ontspanning lukt meestal niet als er zoveel prikkels zijn en de kinderen je aandacht die zich nergens op richt kunnen opeisen.
Het mooiste wat we kunnen ervaren, is het mysterie. Het is de bron van alle ware kunst en wetenschap. Einstein ♡
vrijdag 12 oktober 2018 om 12:31
Wow, wat een boel reacties! Bedankt allemaal, heel lief!
Ik zal de situatie wat duidelijker proberen te schetsen, waar ik momenteel mee zit.
Ik werk zelf 3 dagen, mijn man 5,5 meestal. De kinderen zijn 3 en 1 jaar en dus best nog wel afhankelijk van mij met een heleboel dingen.
Na mijn werkdagen ben ik dus ongeveer 2,5e dag alleen met de kinderen, los van de vrijdagavond.
Mijn werkdagen beginnen om 6.45 met opstaan etc, en voordat ik zit (eten/douchen/alles klaarleggen etc) is het tegen 20.00/20.30. Dan ligt er meestal nog wel een was te doen of iets. Ik kijk een uurtje tv en dan kan ik naar bed. Het probleem is dat ik in mijn hoofd dan nog vaak bezig ben met wat allemaal moet. komt de ontspanning niet ten goede natuurlijk..
Mijn "vrije dagen" beginnen rond 7.00 en eindigen dezelfde tijd ongeveer. De afgelopen tijd was en is er veel gedoe met slapen savonds en snachts (we slapen best wel wat hoor) maar regelmatig zijn we bezig met de kinderen of een van de twee savonds. Aangezien ik op zondag als we met zn tweeen zijn niet de hele dag bezig wil zijn met poetsen/wassen etc, probeer ik uiteraard het een en ander in de andere drie vrije dagen te doen.Maar het is zó veel. Ik ben iemand die alles zit, en constant de druk voel iets te moeten doen omdat niemand anders het doet.
Een greep uit ongeveer 2 uur tijd deze ochtend: kinderen douchen,fruit maken, consultatiebureau dingen regelen, poepluier, beker over tafel, brood smeren, vaatwasser uitruimen, stofzuigen, was in de droger, kind 1 troosten, puzzel maken aan tafel waarbij mama het weer kan opruimen/zelf kan puzzelen (waar doen we het voor he...) speelgoed opruimen, kind 2 schoenen aandoen waarbij de halve zandbak eruit komt en op de bank beland, bank schoonmaken, prullenbak legen boven. wasmiddel van de grond poetsen wat er langs is gelopen etc. En dan denkt mijn man dat ik het best een dag rustig aan kan doen. HOE dan?? Ik weet het echt niet. Dit gaat een groot deel van de dag, en dus bijkans drie dagen achter elkaar zo. Ik heb geen rust in mijn hoofd als het niet gedaan is. maar de ellende is dat het never klaar is.. Mijn man kan dingen veel beter naast zich neerleggen, maarja, hij heeft er de volgende dag geen last van he. En daarnaast ziet hij 7 van de 10 dingen die ik doe niet. Hij doet het echt wel hoor als ik hem wat vraag, en ik gun hem ook zijn vrije tijd. Hij playstationt graag, en zit daar dan ook helemaal in. Het is een achtbaan die niet lijkt te stoppen. Omdat de kinderen al 3 dagen naar oppas/creche gaan wil ik ze niet nog een dag(deel) uitbesteden.
Ik heb me nu aangemeld voor een proefles yoga, ben benieuwd. In de vorige berichten werd ook gevraagd naar vroegere hobby's. Ik weet het niet eens meer
ik houd van lezen en dat doe ik vaak even voor het slapengaan. Eigenlijk als ik het goed bekijk heb ik niet eens echt hobby's of een talent ergens voor. Ik weet ook even niet echt wat ik nou leuk vind om te doen. Wandelen vind ik best fijn, maarja, een duowagen voortduwen is niet echt relaxed ter ontspanning. Savonds alleen vind ik ook niet echt heel fijn, zeker nu het donker is... Bah, het klinkt als een gezeur en dat is het waarschijnlijk ook, maar ik zit nu in een spiraal die ik zelf niet kan doorbreken ofzo. Het punt is dat ik gewoon heel erg houd van opgeruimd en enigszins schoon (absoluut geen smetvrees of iets hoor), maar dat is geen doen met 2 kinderen in die leeftijd. Ik zoek een hobby of iets dat ik ook voor een uurtje kan doen thuis, iets anders dan lezen. iets dat je kan wegleggen als het nodig is. Ik heb ook wel eens gedacht om social media te stoppen, niet dat ik dat uuuuren doe hoor maar ik klik wel eens teveel voor wat ik eigenlijk wil,. Maar het is ook weer even een momentje wat anders zeg maar. Ik vind het lastig...
Ik zal de situatie wat duidelijker proberen te schetsen, waar ik momenteel mee zit.
Ik werk zelf 3 dagen, mijn man 5,5 meestal. De kinderen zijn 3 en 1 jaar en dus best nog wel afhankelijk van mij met een heleboel dingen.
Na mijn werkdagen ben ik dus ongeveer 2,5e dag alleen met de kinderen, los van de vrijdagavond.
Mijn werkdagen beginnen om 6.45 met opstaan etc, en voordat ik zit (eten/douchen/alles klaarleggen etc) is het tegen 20.00/20.30. Dan ligt er meestal nog wel een was te doen of iets. Ik kijk een uurtje tv en dan kan ik naar bed. Het probleem is dat ik in mijn hoofd dan nog vaak bezig ben met wat allemaal moet. komt de ontspanning niet ten goede natuurlijk..
Mijn "vrije dagen" beginnen rond 7.00 en eindigen dezelfde tijd ongeveer. De afgelopen tijd was en is er veel gedoe met slapen savonds en snachts (we slapen best wel wat hoor) maar regelmatig zijn we bezig met de kinderen of een van de twee savonds. Aangezien ik op zondag als we met zn tweeen zijn niet de hele dag bezig wil zijn met poetsen/wassen etc, probeer ik uiteraard het een en ander in de andere drie vrije dagen te doen.Maar het is zó veel. Ik ben iemand die alles zit, en constant de druk voel iets te moeten doen omdat niemand anders het doet.
Een greep uit ongeveer 2 uur tijd deze ochtend: kinderen douchen,fruit maken, consultatiebureau dingen regelen, poepluier, beker over tafel, brood smeren, vaatwasser uitruimen, stofzuigen, was in de droger, kind 1 troosten, puzzel maken aan tafel waarbij mama het weer kan opruimen/zelf kan puzzelen (waar doen we het voor he...) speelgoed opruimen, kind 2 schoenen aandoen waarbij de halve zandbak eruit komt en op de bank beland, bank schoonmaken, prullenbak legen boven. wasmiddel van de grond poetsen wat er langs is gelopen etc. En dan denkt mijn man dat ik het best een dag rustig aan kan doen. HOE dan?? Ik weet het echt niet. Dit gaat een groot deel van de dag, en dus bijkans drie dagen achter elkaar zo. Ik heb geen rust in mijn hoofd als het niet gedaan is. maar de ellende is dat het never klaar is.. Mijn man kan dingen veel beter naast zich neerleggen, maarja, hij heeft er de volgende dag geen last van he. En daarnaast ziet hij 7 van de 10 dingen die ik doe niet. Hij doet het echt wel hoor als ik hem wat vraag, en ik gun hem ook zijn vrije tijd. Hij playstationt graag, en zit daar dan ook helemaal in. Het is een achtbaan die niet lijkt te stoppen. Omdat de kinderen al 3 dagen naar oppas/creche gaan wil ik ze niet nog een dag(deel) uitbesteden.
Ik heb me nu aangemeld voor een proefles yoga, ben benieuwd. In de vorige berichten werd ook gevraagd naar vroegere hobby's. Ik weet het niet eens meer
vrijdag 12 oktober 2018 om 12:39
Dat kan alleen als je als gezin het geld heb om die dagen voor vol tarief het KVD te betalen. De meeste hebben geen 400- 1200 euro over in de maand.redbulletje schreef: ↑12-10-2018 12:34Doe je kinderen vaker naar de opvang zodat jouw vrije dagen ook echt vrije dagen zijn. En tijd om zonder gestoord te worden je huishouden te kunnen doen.
vrijdag 12 oktober 2018 om 12:49
Daar moet je aan denken vóór je een 2e kind neemt, of je je het wel kunt veroorloven. Sommige vrouwen schrijven op dit forum dat ze meer rust ondervinden op hun werk dan thuis zolang ze kleine kinderen hebben, dus dan zou TO ook kunnen overwegen om 5 dagen te gaan werken en 'n gastouder en poets in te huren van de extra inkomsten.Lucifer2018 schreef: ↑12-10-2018 12:39Dat kan alleen als je als gezin het geld heb om die dagen voor vol tarief het KVD te betalen. De meeste hebben geen 400- 1200 euro over in de maand.
vrijdag 12 oktober 2018 om 13:09
Dit is denk ik wel de sleutel tot de oplossing. Man gaat een dag minder werken en jij meer. Dan hoeven de kinderen niet vaker naar het kdv, heb jij meer rust (want op werk) en moet je man ook een dag in de week alleen voor de kinderen en het huishouden zorgen. En dan maak je een weekschema wat er op welke dag moet gebeuren in het huishouden en dan kan je man daar zijn deel van doen op de dag dat hij thuis is voor de kinderen én in het weekeinde. Dan snapt hij na één week al waarom jij zo druk bent.redbulletje schreef: ↑12-10-2018 12:49Daar moet je aan denken vóór je een 2e kind neemt, of je je het wel kunt veroorloven. Sommige vrouwen schrijven op dit forum dat ze meer rust ondervinden op hun werk dan thuis zolang ze kleine kinderen hebben, dus dan zou TO ook kunnen overwegen om 5 dagen te gaan werken en 'n gastouder en poets in te huren van de extra inkomsten.
vrijdag 12 oktober 2018 om 15:17
Liesje28 schreef: ↑12-10-2018 12:31Wow, wat een boel reacties! Bedankt allemaal, heel lief!
Ik zal de situatie wat duidelijker proberen te schetsen, waar ik momenteel mee zit.
Ik werk zelf 3 dagen, mijn man 5,5 meestal. De kinderen zijn 3 en 1 jaar en dus best nog wel afhankelijk van mij met een heleboel dingen.
Na mijn werkdagen ben ik dus ongeveer 2,5e dag alleen met de kinderen, los van de vrijdagavond.
Mijn werkdagen beginnen om 6.45 met opstaan etc, en voordat ik zit (eten/douchen/alles klaarleggen etc) is het tegen 20.00/20.30. Dan ligt er meestal nog wel een was te doen of iets. Ik kijk een uurtje tv en dan kan ik naar bed. Het probleem is dat ik in mijn hoofd dan nog vaak bezig ben met wat allemaal moet. komt de ontspanning niet ten goede natuurlijk..
Mijn "vrije dagen" beginnen rond 7.00 en eindigen dezelfde tijd ongeveer. De afgelopen tijd was en is er veel gedoe met slapen savonds en snachts (we slapen best wel wat hoor) maar regelmatig zijn we bezig met de kinderen of een van de twee savonds. Aangezien ik op zondag als we met zn tweeen zijn niet de hele dag bezig wil zijn met poetsen/wassen etc, probeer ik uiteraard het een en ander in de andere drie vrije dagen te doen.Maar het is zó veel. Ik ben iemand die alles zit, en constant de druk voel iets te moeten doen omdat niemand anders het doet.
Een greep uit ongeveer 2 uur tijd deze ochtend: kinderen douchen,fruit maken, consultatiebureau dingen regelen, poepluier, beker over tafel, brood smeren, vaatwasser uitruimen, stofzuigen, was in de droger, kind 1 troosten, puzzel maken aan tafel waarbij mama het weer kan opruimen/zelf kan puzzelen (waar doen we het voor he...) speelgoed opruimen, kind 2 schoenen aandoen waarbij de halve zandbak eruit komt en op de bank beland, bank schoonmaken, prullenbak legen boven. wasmiddel van de grond poetsen wat er langs is gelopen etc. En dan denkt mijn man dat ik het best een dag rustig aan kan doen. HOE dan?? Ik weet het echt niet.
hoe? Wat doet je man op zo'n dag? Want ik zie niet in waarom hij niet de vaat en de was kan doen, en waarom hij niet savonds of sochtends het fruit maakt voor jullie kinderen. Of waarom jullie niet samen boterhammen smeren voor een week en in de vriezer leggen, dan hoef je alleen effe te ontdooien. Dat kan trouwens ook prima met fruit. Wat nou als 1 van jullie de was er in doet, en de ander het opbergt? De een de vaatwasser inruimen en de ander uitruimen. Waarom niet samen de kinderen badderen savonds, of dat de een het doet terwijl de ander kookt en wat opruimt. Of waarom jullie niet allebei 4 dagen werken.
Dit gaat een groot deel van de dag, en dus bijkans drie dagen achter elkaar zo. Ik heb geen rust in mijn hoofd als het niet gedaan is. maar de ellende is dat het never klaar is.. Mijn man kan dingen veel beter naast zich neerleggen, maarja, hij heeft er de volgende dag geen last van he. En daarnaast ziet hij 7 van de 10 dingen die ik doe niet. Hij doet het echt wel hoor als ik hem wat vraag, en ik gun hem ook zijn vrije tijd. Hij playstationt graag, en zit daar dan ook helemaal in. Het is een achtbaan die niet lijkt te stoppen. Omdat de kinderen al 3 dagen naar oppas/creche gaan wil ik ze niet nog een dag(deel) uitbesteden.
Ik heb me nu aangemeld voor een proefles yoga, ben benieuwd. In de vorige berichten werd ook gevraagd naar vroegere hobby's. Ik weet het niet eens meerik houd van lezen en dat doe ik vaak even voor het slapengaan. Eigenlijk als ik het goed bekijk heb ik niet eens echt hobby's of een talent ergens voor. Ik weet ook even niet echt wat ik nou leuk vind om te doen. Wandelen vind ik best fijn, maarja, een duowagen voortduwen is niet echt relaxed ter ontspanning.
laat de kinderen bij je man, dan hoef je geen wagen te duwen.
Savonds alleen vind ik ook niet echt heel fijn, zeker nu het donker is... Bah, het klinkt als een gezeur en dat is het waarschijnlijk ook, maar ik zit nu in een spiraal die ik zelf niet kan doorbreken ofzo. Het punt is dat ik gewoon heel erg houd van opgeruimd en enigszins schoon (absoluut geen smetvrees of iets hoor), maar dat is geen doen met 2 kinderen in die leeftijd. goed dat je beseft dat je iets onmogelijks nastreeft. En dat is niet alleen voor jou schadelijk, maar heeft negatieve invloed op het hele gezin
Ik zoek een hobby of iets dat ik ook voor een uurtje kan doen thuis, iets anders dan lezen. iets dat je kan wegleggen als het nodig is. Ik heb ook wel eens gedacht om social media te stoppen, niet dat ik dat uuuuren doe hoor maar ik klik wel eens teveel voor wat ik eigenlijk wil,. Maar het is ook weer even een momentje wat anders zeg maar. Ik vind het lastig...
vrijdag 12 oktober 2018 om 15:33
Toen onze kinderen die leeftijd hadden hadden wij ook de verdeling dat ik 2/3 dagen werkte en man 5 (voordat jongste er was werkten we allebei 4 dagen). Toen jongste 2 werd zijn we weer naar 4/4 gegaan en werd het zoveel gelijkwaardiger. Niet dat man eerder niet doorhad hoeveel ik deed, maar hij was gewoon het overzicht kwijt. En dat besefte hij, dus trok hij er iig elk weekend 1 of 2 uur alleen met de kinderen op uit zodat ik ongestoord alleen thuis een boek kon lezen en hebben we een lijstje gemaakt voor het huishouden zodat hij ook kon zien wat er wel en niet gebeurd was. Dat hielp wel.
En verder gewoon af en toe de boel de boel laten en wachten tot je kinderen oud genoeg zijn zodat je dat boek kan lezen terwijl zij boven met de lego spelen.
En verder gewoon af en toe de boel de boel laten en wachten tot je kinderen oud genoeg zijn zodat je dat boek kan lezen terwijl zij boven met de lego spelen.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
vrijdag 12 oktober 2018 om 15:45
Hiermee heel erg eens. Mijn man was ook altijd 1 dag in de week met de kinderen thuis. Echt niet dat die ervan uitging dat de dag met de kinderen thuis een rustige dag was.Pipo8888 schreef: ↑12-10-2018 13:09Dit is denk ik wel de sleutel tot de oplossing. Man gaat een dag minder werken en jij meer. Dan hoeven de kinderen niet vaker naar het kdv, heb jij meer rust (want op werk) en moet je man ook een dag in de week alleen voor de kinderen en het huishouden zorgen. En dan maak je een weekschema wat er op welke dag moet gebeuren in het huishouden en dan kan je man daar zijn deel van doen op de dag dat hij thuis is voor de kinderen én in het weekeinde. Dan snapt hij na één week al waarom jij zo druk bent.
Verder viel deze me op:
Hem wel, maar jezelf niet? Waarom is dat?en ik gun hem ook zijn vrije tijd.
Er is hier een uitgebreide uitleg ooit geweest over 'de derde shift', die ook in gezinnen waar de verdeling 50-50 is, toch vaak bij de vrouw ligt. Niet alleen het doen van de boodschappen/was, maar ook het zorgen dat het gebeurt. Door de man eraan te herinneren, door de lijstjes te maken, door in het hoofd continu aan het regelen te zijn.
Je man heeft recht op rust JIJ OOK!
Maak een lijstje met dingen, die hij heel goed naast z'n werk kan doen. Boodschappen bijvoorbeeld. En schrap dat van het lijstje in jouw hoofd. en ja, dan kun je nog uitstekend samen het lijstje maken, maar dat de boodschappen in huis komen, is zijn zorg. En als hij dan toch boodschappen gaat doen, kan hij ook één van de kinderen meenemen (mijn man nam ze allebei mee.. vond ik heerlijk, maar deed dat zelf beslist niet)
Nog een manier om hem te laten zien en voelen dat een dagje met kinderen niet een rustig dagje is: ga een zaterdag weg. En daarna een heel weekend. Denk je dat dat niet kan? GA dan bij jezelf na waarom niet. Kan hij wél een weekend alleen weg? Kun jij het ook. Hij is niet achterlijk, het is geen vreemde, hij is de vader. Hij moet toch echt weten wat dat inhoudt. Ook tijdens een dagje alleen.
Zoek geen tijd voor jezelf
Néém tijd.
Na verloop van tijd leer je wel dingen uit je hoofd te schrappen, dat gaat niet vanzelf.
Ik heb met een bijna burn out bij de bedrijfsmaatschappelijk werk gezeten. Haar standaard antwoord als ik zei 'jamaar ik moet dit/dat' was, 'En wat gebeurt er als je dat niet doet?' Zo leer je wel prioriteiten stellen en doorschuiven.
Maak jezelf net zo belangrijk als dat je je man en kinderen maakt.
Later is nu
vrijdag 12 oktober 2018 om 17:36
Dit! Of als je nog 'n leuke (zolder)kamer over hebt: maak 'n women-cave. Comfortabele bank, tv, fles wijn etc.Lavendel_Madelief schreef: ↑12-10-2018 17:07Laat het los dat je woonkamer opgeruimd moet zijn en ga 's avonds in je slaapkamer lezen, Netfixen etc. Je slaapkamer opgeruimd houden kost veel minder werk en dan zit je toch een opgeruimde kamer.
vrijdag 12 oktober 2018 om 18:41
Zoals anderen al zeggen: buiten de deur werken geeft ook rust.
De dagen thuis met de 2 kleine kinderen zijn het drukst, niet eens tijd (me-time) om naar de wc te gaan! Geen pauze, tenzij de kinderen tegelijkertijd slapen.
En.. de taken verdelen. Als je dat niet doet, ja, dan is het druk. En ja, dan heeft je partner wel z'n 'welverdiende' rust en 'me-time'
Wat Vergeetmenietje zegt; veel vrouwen trekken de dingen naar zich toe. Hun man 'kan dat niet' of 'ziet het niet'.
Wat ook een valkuil is, is blijven benoemen dat je man 'ook helpt'. Als hij helpt, geef je (onbewust) aan dat het huishouden en de kinderen dus jóuw taak zijn en dat hij ook wel een dingetje doet, op jouw aanwijzen. Een man helpt niet, een man neemt z'n verantwoordelijkheid voor het gezamenlijk huishouden.
De dagen thuis met de 2 kleine kinderen zijn het drukst, niet eens tijd (me-time) om naar de wc te gaan! Geen pauze, tenzij de kinderen tegelijkertijd slapen.
En.. de taken verdelen. Als je dat niet doet, ja, dan is het druk. En ja, dan heeft je partner wel z'n 'welverdiende' rust en 'me-time'
Wat Vergeetmenietje zegt; veel vrouwen trekken de dingen naar zich toe. Hun man 'kan dat niet' of 'ziet het niet'.
Wat ook een valkuil is, is blijven benoemen dat je man 'ook helpt'. Als hij helpt, geef je (onbewust) aan dat het huishouden en de kinderen dus jóuw taak zijn en dat hij ook wel een dingetje doet, op jouw aanwijzen. Een man helpt niet, een man neemt z'n verantwoordelijkheid voor het gezamenlijk huishouden.
Later is nu
vrijdag 12 oktober 2018 om 19:45
Laat ik voorop stellen dat het niet zo is dat ik druk bezig ben smorgens en savonds en mijn man dat niet is hoor.. hij doet ook de dingen die moeten alleen ik doe er een stuk meer. Ik kan hem wel tassen laten inpakken of kleding klaar laten leggen maar dan mist er 8 van de 10 keer wat.. hij is dan alvast bezig met het douchen van de kids bijvoorbeeld dus wat dat betreft is de taak verdeling goed. Het punt is dat het in mijn hoofd niet rustig wordt. De kinderen werken soms ook zo niet mee, met ruzies en gedoe. Dat sloopt zo. Overdag kan mijn man natuurlijk niet helpen of bijspringen als hij aan het werk is.. het zal vast beter worden als ze ooit naar school gaan, maar het duurt nog bijna een jaar voordat er eentje naar school gaat.. tot die tijd moeten we het wel rooien. De afgelopen maanden zijn gewoon ontiegelijk zwaar. De avonden zijn vaak gebroken, kinderen wakker, huilen etc. Pas een avondje uitbesteed met logeren maar kon ze later op de avond weer ophalen want ze wilden niet slapen daar.. als ik het geld had ging ik een paar dagen in een hotel zitten. Maarja helaas.. ik zit vast voor mijn gevoel en wordt er doodongelukkig van. Is dit het nou...
zorgen zorgen zorgen.. een paar uurtjes niks is al heel lang geleden.. Ja snachts... hoewel de laatste keer doorslapen ook al een paar maanden geleden is.. ik heb echt het gevoel dat mijn eigen leven een tijd geleden is gestopt. En ik vind het ook niet eerlijk t.o.v de kinderen. Zij verdienen een moeder met geduld, die niet schreeuwt uit onmacht en frustratie en die goed in dr vel zit.. die burn-out zit er hier ook echt aan te komen. Kan niet anders. Ik wil mijn werk uiteraard ook niet kwijt en we hebben het geld simpelweg nodig. We hebben per maand ook niet echt wat over zodat we iemand kunnen vragen om hier eens per week te poetsen bijvoorbeeld. Dat had al zo veel gescheeld. Ik heb het gevoel dat ik aan alle kanten te kort schiet. Je wilt enigszins fatsoenlijk koken, beetje leuk er uit zien, met de kids wat ondernemen (wat in mijn eentje meer ellende dan plezier oplevert meestal). Het is gewoon niet leuk meer en ik geniet echt nergens meer van. De batterij gaat steeds verder omlaag i.p.v. aangevuld. Nu zit kind 2 weer naast me op de bank want huilen in bed. Weer geen rust. Pfieuw...
vrijdag 12 oktober 2018 om 19:51
Jij moet vooral van de gedachte af dat het werk van je man voor hem veel zwaarder is dan het thuis zijn met 2 kleine kinderen voor jou. Ga dat eens als gelijkwaardig zien en bespreek eens met je man wat je allemaal doet op een dag. En als hij dan nog denkt dat het rustig is, dan ga jij eens een dag weg op exact dezelfde manier als man.
Want jij zegt 'ze zijn nog zo jong en dus afhankelijk van mij'. Maar ze zijn afhankelijk van jullie. En het kan niet zo zijn dat je man wel vrij heeft en jik niet. Om tafel dus en je zelf gelijkwaardig voelen.
Want jij zegt 'ze zijn nog zo jong en dus afhankelijk van mij'. Maar ze zijn afhankelijk van jullie. En het kan niet zo zijn dat je man wel vrij heeft en jik niet. Om tafel dus en je zelf gelijkwaardig voelen.