Thuis
alle pijlers
terug verhuizen?
zaterdag 5 januari 2019 om 15:57
Hallo allemaal,
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
woensdag 9 januari 2019 om 19:40
Ja, Evelien2010, dat bedoel ik een beetje. Maar zelfs dat zou je in zekere zin nog als een soort "zij zijn op hun manier tevreden met hoe zíj leven" kunnen zien. Maar zelfs dat is heel vaak niet het geval. Ik vind mensen in een dorp - vaker dan mensen in de stad - een beetje "bozig berustend" overkomen. Lastig uit te leggen hoe ik dat bedoel. En zelfs mensen van mijn eigen leeftijd of jonger komen over alsof ze "vroeger" geen andere keuzes konden maakten. Terwijl veel stadskinderen naar mijn idee veel vaker opgroeien met het idee dat de wereld aan hun voeten ligt. Niet alleen vanuit hun ouders/opvoeding maar de gehele omgeving - waaronder ook school - is daarvan doorspekt.
Misschien dat het meer regio is wellicht , dan stad versus dorp, ik weet het niet... en ik heb ook geen twijfel aan onze manier van opvoeden
maar ik heb het idee dat er nog steeds veel kinderen hier opgroeien met het idee dat ze vooral niet in het hoofd hoeven te halen heel veel verder te kijken. Mee laten lopen in de pas, al bevalt die pas je niet, want zo gaat het immers sinds tijden.
Dus redbulletje, nee, ik wens geen burn out omgeving voor mijn kind maar ik waak ook voor een bore out.
Misschien dat het meer regio is wellicht , dan stad versus dorp, ik weet het niet... en ik heb ook geen twijfel aan onze manier van opvoeden
maar ik heb het idee dat er nog steeds veel kinderen hier opgroeien met het idee dat ze vooral niet in het hoofd hoeven te halen heel veel verder te kijken. Mee laten lopen in de pas, al bevalt die pas je niet, want zo gaat het immers sinds tijden.Dus redbulletje, nee, ik wens geen burn out omgeving voor mijn kind maar ik waak ook voor een bore out.
woensdag 9 januari 2019 om 20:02
Wat een bullshit.NYC schreef: ↑08-01-2019 22:39Simpeler, trager, kabbelender bedoel ik. Minder blootgesteld aan voortdurende veranderingen, indrukken, impulsen. Die m.i. heel inspirerend kunnen zijn, juist voor kinderen. En zoals over deze kinderen soms gezegd wordt dat ze op een burn out afstevenen zo vrees ik anderzijds voor kinderen dat een omgeving met te weinig impulsen ook later leidt tot gebrek aan vooruitgang en innovatie en alles bij het oude blijft (verenigingen, politiek, onderwijs) en in die zin een stedeling/stadskind zixh in een meer bevoorrechte positie bevindt (tussen mensen bedoel ik dan vooral, niet de ruimte of het groen etc)
Waar is een jachtig leven met veel veranderingen goed voor? En wat een onzin dat alles bij hetzelfde blijft in een dorp!
woensdag 9 januari 2019 om 20:06
Wat een raar beeld heb jij van dorpen. Het slaat echt helemaal nergens op ookNYC schreef: ↑09-01-2019 19:40Ja, Evelien2010, dat bedoel ik een beetje. Maar zelfs dat zou je in zekere zin nog als een soort "zij zijn op hun manier tevreden met hoe zíj leven" kunnen zien. Maar zelfs dat is heel vaak niet het geval. Ik vind mensen in een dorp - vaker dan mensen in de stad - een beetje "bozig berustend" overkomen. Lastig uit te leggen hoe ik dat bedoel. En zelfs mensen van mijn eigen leeftijd of jonger komen over alsof ze "vroeger" geen andere keuzes konden maakten. Terwijl veel stadskinderen naar mijn idee veel vaker opgroeien met het idee dat de wereld aan hun voeten ligt. Niet alleen vanuit hun ouders/opvoeding maar de gehele omgeving - waaronder ook school - is daarvan doorspekt.
Misschien dat het meer regio is wellicht , dan stad versus dorp, ik weet het niet... en ik heb ook geen twijfel aan onze manier van opvoeden
Dus redbulletje, nee, ik wens geen burn out omgeving voor mijn kind maar ik waak ook voor een bore out.
woensdag 9 januari 2019 om 20:17
Zolang je jezelf maar geen comfort ontzegt. Maar toch, ik heb het idee dat mensen over het algemeen zwaardere levens hebben of hebben gehad.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 20:11Als je geen hoogvlieger bent kun je in een dorp nog comfortabel leven. In een stad is het leven vele malen duurder.
woensdag 9 januari 2019 om 20:41
Ja, daar heb je ook wel gelijk in hoor. Misschien dat die rat-race, die nadruk op presteren, het jachtige leven etc daardoor al zo vroeg in het leven van kinderen zichtbaar wordt en dat ook niet per se gezonder is voor hun ontwikkeling.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 20:30In een stad lijkt me de kans in elk geval groter dat je aan de onderkant van de samenleving terecht komt. Daar moet je structureel optimaal presteren in de ratrace om een woonsituatie te evenaren die je in een dorp al kunt hebben met een minimum inkomen.
Maar op een bepaalde manier ook een zelfverzekerde houding, de wereld aan hun voeten. Of zie je dat ook als bluf en overleven?
woensdag 9 januari 2019 om 20:52
Ik denk dat dat meer met de status van de ouders te maken heeft. De kinderen van CEO's, artsen, advocaten e.d. zullen meekrijgen dat ze dat ook kunnen worden als ze gaan studeren. Die mensen wonen ook gewoon in dorpen vooral omdat je in een dorp een villa met tuin kunt hebben.NYC schreef: ↑09-01-2019 20:41Ja, daar heb je ook wel gelijk in hoor. Misschien dat die rat-race, die nadruk op presteren, het jachtige leven etc daardoor al zo vroeg in het leven van kinderen zichtbaar wordt en dat ook niet per se gezonder is voor hun ontwikkeling.
Maar op een bepaalde manier ook een zelfverzekerde houding, de wereld aan hun voeten. Of zie je dat ook als bluf en overleven?
woensdag 9 januari 2019 om 21:01
Ja denk je? Ik heb het gevoel dat juist veel meer plattelandskinderen op die manier denken/opgevoed worden maar misschien vergelijk ik de doelgroepen niet eerlijk.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 20:55Als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje. Denk dat dat nog meer geldt voor stadskinderen dan voor die op het platteland.
woensdag 9 januari 2019 om 21:01
Ik zelf ben opgegroeid in de stad. Helaas voor mij. Ik was in mijn hart altijd al een plattelandskind. Ik haal mijn schade in sinds 2004, toen ik in Twente buitenaf ben gaan wonen. Mijn jeugd kan ik hier niet meer over doen natuurlijk, maar ik ben blij dat ik daar weg ben. Drukte, rumoer, stank....
Ik ben een natuurmens. Ik hou van stilte, de vogels en andere dieren. De stad is leuk als je eens wilt winkelen of een bioscoopje wilt pakken. Hoewel we hier trouwens zo in Almelo zitten. We zijn afgelopen zondag nog naar Bohemian Rhapsody gegaan en hebben na afloop ergens een hapje gegeten.
Als ik naar de stad wil, ga ik naar de stad.
Maar ik wil er dus nooit naartoe...
Ik ben een natuurmens. Ik hou van stilte, de vogels en andere dieren. De stad is leuk als je eens wilt winkelen of een bioscoopje wilt pakken. Hoewel we hier trouwens zo in Almelo zitten. We zijn afgelopen zondag nog naar Bohemian Rhapsody gegaan en hebben na afloop ergens een hapje gegeten.
Als ik naar de stad wil, ga ik naar de stad.
Maar ik wil er dus nooit naartoe...
woensdag 9 januari 2019 om 21:07
Ik vind het allebei prima hoor. Laat ik daar duidelijk over zijn. Het is meer een houding die ik bedoel ("Het zal er voor mij toch wel niet inzitten"). Jij bent opgegroeid in de stad iones en wilde naar het platteland en hebt dat gedaan.
Maar soms lonkt het stedelijk leven en gaan mensen toch dat avontuur niet aan. En dát vind ik jammer/een gemis. Dat mensen dat dan bijv ook nooit uitgesproken hebben. Of pas uitspreken als ze 80 zijn.
Maar soms lonkt het stedelijk leven en gaan mensen toch dat avontuur niet aan. En dát vind ik jammer/een gemis. Dat mensen dat dan bijv ook nooit uitgesproken hebben. Of pas uitspreken als ze 80 zijn.
woensdag 9 januari 2019 om 21:09
woensdag 9 januari 2019 om 21:11
Een stad vind ik voor het overgrote deel achterstandswijken.
Je moet al een flink salaris hebben wil je in de betere wijken kunnen wonen en je kind naar een school kunnen doen waar kinderen uit het betere milieu zitten.
woensdag 9 januari 2019 om 21:12
En dat geldt meer dan dubbel voor Amsterdam. Ik denk dat je kinderen beter af zijn in een dorpsgemeente. Ook omdat ze vrijheid om zich heen hebben. Hoe moet je nou buiten spelen in de stad? Op straat tussen de auto's.....redbulletje schreef: ↑09-01-2019 21:11Een stad vind ik voor het overgrote deel achterstandswijken.
Je moet al een flink salaris hebben wil je in de betere wijken kunnen wonen en je kind naar een school kunnen doen waar kinderen uit het betere milieu zitten.
woensdag 9 januari 2019 om 21:16
Ja, ik vergelijk de doelgroepen waarschijnlijk niet eerlijk, ik schreef het al.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 21:11Een stad vind ik voor het overgrote deel achterstandswijken.
Je moet al een flink salaris hebben wil je in de betere wijken kunnen wonen en je kind naar een school kunnen doen waar kinderen uit het betere milieu zitten.
woensdag 9 januari 2019 om 21:17
Maar dat is toch gewoon afhankelijk van wat de ouder op zn kind projecteert? Je hebt mensen (in dorp en stad) die hun kind vertellen dat alles mogelijk is en ze alles mogen studeren wat ze willen. En mensen die dat niet doen omdat ze zelf niet konden leren en genoegen nemen met een klein baantje.NYC schreef: ↑09-01-2019 21:07Ik vind het allebei prima hoor. Laat ik daar duidelijk over zijn. Het is meer een houding die ik bedoel ("Het zal er voor mij toch wel niet inzitten"). Jij bent opgegroeid in de stad iones en wilde naar het platteland en hebt dat gedaan.
Maar soms lonkt het stedelijk leven en gaan mensen toch dat avontuur niet aan. En dát vind ik jammer/een gemis. Dat mensen dat dan bijv ook nooit uitgesproken hebben. Of pas uitspreken als ze 80 zijn.
woensdag 9 januari 2019 om 21:23
Ik denk dat ik je wel een beetje snap NYC. Het doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg uit het dorp.
Ik ken mensen die in een dorp op zijn gegroeid en er altijd zullen blijven met een vrij klein wereldje (niks mis mee). Ik ken ze ook die juist het dorp ontvlucht zijn en naar de stad zijn getrokken (een zelfs naar New York).
Ik voel me zelf het meest thuis is een kleine stad. Wel met alle gemakken maar niet dat hele hectische.
Ik ken mensen die in een dorp op zijn gegroeid en er altijd zullen blijven met een vrij klein wereldje (niks mis mee). Ik ken ze ook die juist het dorp ontvlucht zijn en naar de stad zijn getrokken (een zelfs naar New York).
Ik voel me zelf het meest thuis is een kleine stad. Wel met alle gemakken maar niet dat hele hectische.