Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
zaterdag 23 mei 2009 om 00:08
Even een ego bericht,
Gaat hier redelijk. Heb morgen mijn vrijgezellenfeest en merk wel dat ik daar wat gespannen voor ben.
Zondag de laatste pas van mijn jurk spannend allemaal hoor.
Daarnaast is komende week ook mijn laatste week in de groep. Kan daar beter niet over nadenken. Vindt het zo moeilijk.
Veel veranderingen hier dus.
Hoe is het met jullie?
Gaat hier redelijk. Heb morgen mijn vrijgezellenfeest en merk wel dat ik daar wat gespannen voor ben.
Zondag de laatste pas van mijn jurk spannend allemaal hoor.
Daarnaast is komende week ook mijn laatste week in de groep. Kan daar beter niet over nadenken. Vindt het zo moeilijk.
Veel veranderingen hier dus.
Hoe is het met jullie?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zaterdag 23 mei 2009 om 10:04
hey ikbenik
egoberichten bestaan hier niet he... je mag hier gewoon af en toe eens lekker spuien. en gezien de veranderingen die er staan te gebeuren snap ik dat het niet niks voor je is!
hopelijk kun je het allemaal een plekje geven en kun je genieten van je vrijgezellenfeest!!! ik ben wel erg benieuwd hoe dit gaat worden, dus hou ons maar op de hoogte als je wil hihi
waar blijft die tijd, alweer je laatste week voor je groep... waar zie je het meest tegenop? je kunt het ikbenik, iedereen heeft daar vertrouwen in, geloof vooral ook in jezelf! en vergeet niet dat je nog steeds om hulp mag vragen, je staat er niet helemaal alleen voor!
Hier gaat alles z'n gangetje, nog steeds niet super (maar dat laat ik maar eens achterwegen) ga vandaag lkkr een dagje uit met een goede vriendin, kijk ik echt naar uit!
verder alles goed met iedereen???
egoberichten bestaan hier niet he... je mag hier gewoon af en toe eens lekker spuien. en gezien de veranderingen die er staan te gebeuren snap ik dat het niet niks voor je is!
hopelijk kun je het allemaal een plekje geven en kun je genieten van je vrijgezellenfeest!!! ik ben wel erg benieuwd hoe dit gaat worden, dus hou ons maar op de hoogte als je wil hihi
waar blijft die tijd, alweer je laatste week voor je groep... waar zie je het meest tegenop? je kunt het ikbenik, iedereen heeft daar vertrouwen in, geloof vooral ook in jezelf! en vergeet niet dat je nog steeds om hulp mag vragen, je staat er niet helemaal alleen voor!
Hier gaat alles z'n gangetje, nog steeds niet super (maar dat laat ik maar eens achterwegen) ga vandaag lkkr een dagje uit met een goede vriendin, kijk ik echt naar uit!
verder alles goed met iedereen???
zondag 24 mei 2009 om 23:35
Ha die Its,
Wat een lieve post!
Feest was erg leuk. Heb een stukje erover geschreven op het 100 plus topic dus als je wilt kun je daar kijken.
Heb voor mijn 3 groepgenoten ieder een cd gemaakt met 3 nummers erop die ik typerend voor hen vindt. Morgen mag ik de creatieve therapie leiden. Hierin zal ik dan ook de muziek verwerken.
Ga nu slapen ben zo moe.
Hoe gaat het met jullie? Ben je al een beetje aan het wennen its?
Wat een lieve post!
Feest was erg leuk. Heb een stukje erover geschreven op het 100 plus topic dus als je wilt kun je daar kijken.
Heb voor mijn 3 groepgenoten ieder een cd gemaakt met 3 nummers erop die ik typerend voor hen vindt. Morgen mag ik de creatieve therapie leiden. Hierin zal ik dan ook de muziek verwerken.
Ga nu slapen ben zo moe.
Hoe gaat het met jullie? Ben je al een beetje aan het wennen its?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 25 mei 2009 om 15:45
hey ikbenik,
graag gedaan hoor;) wat een ontzettend leuk idee om een persoonlijke cd'tje te maken! hopelijk is de creatieve therapie ervan geworden wat je had verwacht.
hier alles z'n gangetje, vandaag de therapeute van de groep gebeld, om aan te geven dat ik nog het een en ander wil bespreken buiten de groep zodat ik open en eerlijk de therapie in ga. ik hoor donderdag meer over een evt. afspraak en met wie. ook mijn manager gebeld om een afspraak te maken, zodat ik ook mijn werk in ga lichten (waah vind het nix, maar het moet nu eenmaal) tot zover de stand van zaken. deze week 2e keer bijeenkomst (leuk he al die feestdagen) dus wennen... nog niet van gekomen haha
hoe is het verder met iedereen?
tot snel xxx
graag gedaan hoor;) wat een ontzettend leuk idee om een persoonlijke cd'tje te maken! hopelijk is de creatieve therapie ervan geworden wat je had verwacht.
hier alles z'n gangetje, vandaag de therapeute van de groep gebeld, om aan te geven dat ik nog het een en ander wil bespreken buiten de groep zodat ik open en eerlijk de therapie in ga. ik hoor donderdag meer over een evt. afspraak en met wie. ook mijn manager gebeld om een afspraak te maken, zodat ik ook mijn werk in ga lichten (waah vind het nix, maar het moet nu eenmaal) tot zover de stand van zaken. deze week 2e keer bijeenkomst (leuk he al die feestdagen) dus wennen... nog niet van gekomen haha
hoe is het verder met iedereen?
tot snel xxx
dinsdag 26 mei 2009 om 10:05
Goed van je dat je zo open en eerlijk mogelijk de therapie in wilt gaan.
Ikzelf heb nu een therapieblok gemist. Was zo moe vanmorgen en kon niet opstaan. Nou vond ik de therapeute die dit blok gaf ook niet zo heel prettig dus misschien was het ook wat vermijding van min kant uit.
Ikzelf heb nu een therapieblok gemist. Was zo moe vanmorgen en kon niet opstaan. Nou vond ik de therapeute die dit blok gaf ook niet zo heel prettig dus misschien was het ook wat vermijding van min kant uit.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 26 mei 2009 om 12:01
Even een berichtje van mij.
Het gaat met mij inmiddels alweer een stukje beter. Ik zit nog steeds erg in de stress over mijn werkloosheid, maar kan er nu ook een stukje rust in vinden.
Ikbenik: heel veel succes met je afscheid deze week. Hoe gaat het afscheid tot nu toe?
It's me: wanneer ga je met de gewone groep beginnen, of weet je dat nog niet?
Het gaat met mij inmiddels alweer een stukje beter. Ik zit nog steeds erg in de stress over mijn werkloosheid, maar kan er nu ook een stukje rust in vinden.
Ikbenik: heel veel succes met je afscheid deze week. Hoe gaat het afscheid tot nu toe?
It's me: wanneer ga je met de gewone groep beginnen, of weet je dat nog niet?
dinsdag 26 mei 2009 om 13:28
hallo, ik vraag me af hoe jullie dat deden of doen, na therapie, met werk. ik zelf weet namelijk nog steeds niet wat ik wil, of kan. hebben jullie een soort coach(gehad) die jullie begeleidt naar passend werk, of stromen jullie in naar de werkplek waar je zat voordat jullie in therapie gingen?
groetjes landa
groetjes landa
dinsdag 26 mei 2009 om 15:47
hey ikbenik,
nog even doorzetten met je therapie! het zal niet altijd meevallen en dat er een therapeut is die je wat minder vind tja zal het er niet makkelijker op maken. maar je doet dit voor jezelf, niet voor haar. hopelijk verder een goed dagje gehad?!
hey tink,
fijn om te lezen dat het weer wat beter met je gaat! is ook balen die zorgen over werk, wel fijn dat je het een plekje kan geven. uhm de gewone groep... duurt nog ongeveer 3 maanden, maar is afhankelijk van de doorstroom :s
hey Landa,
kwa ervaring kan ik helaas nog niks zeggen over werk enz. omdat ik nog zo op het begin van het traject zit. Ik kan me voorstellen als je nog niet goed weet wat je wil dat het fijn is om een persoon die samen met jou kijkt wat je zou willen doen, en wat past. succes!
nog even doorzetten met je therapie! het zal niet altijd meevallen en dat er een therapeut is die je wat minder vind tja zal het er niet makkelijker op maken. maar je doet dit voor jezelf, niet voor haar. hopelijk verder een goed dagje gehad?!
hey tink,
fijn om te lezen dat het weer wat beter met je gaat! is ook balen die zorgen over werk, wel fijn dat je het een plekje kan geven. uhm de gewone groep... duurt nog ongeveer 3 maanden, maar is afhankelijk van de doorstroom :s
hey Landa,
kwa ervaring kan ik helaas nog niks zeggen over werk enz. omdat ik nog zo op het begin van het traject zit. Ik kan me voorstellen als je nog niet goed weet wat je wil dat het fijn is om een persoon die samen met jou kijkt wat je zou willen doen, en wat past. succes!
dinsdag 26 mei 2009 om 21:15
quote:landa0 schreef op 26 mei 2009 @ 13:28:
hallo, ik vraag me af hoe jullie dat deden of doen, na therapie, met werk. ik zelf weet namelijk nog steeds niet wat ik wil, of kan. hebben jullie een soort coach(gehad) die jullie begeleidt naar passend werk, of stromen jullie in naar de werkplek waar je zat voordat jullie in therapie gingen?
groetjes landa
In de instelling waar ik therapie volgde was er de mogelijkheid om een cursus er bij te doen, die gericht was op werk. Daarnaast kon je er ook gewoon een punt van maken op je behandelplan. Ik heb beide gedaan, en dat heeft me goed geholpen. Bij beide was het wel zo dat je eigen inzet bepaalde wat je er uit kon halen, ik heb er voor mezelf veel uitgehaald.
Ik weet niet of je in de ziektewet zit of in de ww, maar daar kun je ook reïntegratietrajecten aanvragen. Dat is een best wel uitgebreide procedure waarin je gaat kijken wat voor werk je leuk vindt of wat bij je past. Ik weet zo niet meer hoe zo'n traject heet.
Toen ik therapie kwam zat ik vooral met de vraag; wat ik moet ik nu met mijn leven en wie ben ik eigenlijk. Ik moest er eerst vooral achter komen wie ik was, en hoe ik in elkaar stak voordat ik kon gaan bedenken wat ik leuk zou vinden voor werk of wat bij me past.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
hallo, ik vraag me af hoe jullie dat deden of doen, na therapie, met werk. ik zelf weet namelijk nog steeds niet wat ik wil, of kan. hebben jullie een soort coach(gehad) die jullie begeleidt naar passend werk, of stromen jullie in naar de werkplek waar je zat voordat jullie in therapie gingen?
groetjes landa
In de instelling waar ik therapie volgde was er de mogelijkheid om een cursus er bij te doen, die gericht was op werk. Daarnaast kon je er ook gewoon een punt van maken op je behandelplan. Ik heb beide gedaan, en dat heeft me goed geholpen. Bij beide was het wel zo dat je eigen inzet bepaalde wat je er uit kon halen, ik heb er voor mezelf veel uitgehaald.
Ik weet niet of je in de ziektewet zit of in de ww, maar daar kun je ook reïntegratietrajecten aanvragen. Dat is een best wel uitgebreide procedure waarin je gaat kijken wat voor werk je leuk vindt of wat bij je past. Ik weet zo niet meer hoe zo'n traject heet.
Toen ik therapie kwam zat ik vooral met de vraag; wat ik moet ik nu met mijn leven en wie ben ik eigenlijk. Ik moest er eerst vooral achter komen wie ik was, en hoe ik in elkaar stak voordat ik kon gaan bedenken wat ik leuk zou vinden voor werk of wat bij me past.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
donderdag 28 mei 2009 om 21:54
Morgen mijn laatste dag. Zit al bijna te janken als ik eraan denk. Ik ben hier nog helemaal niet aan toe. Wat moet ik doen in mijn tijd. Hoe voorkom ik een terugval?
Ik wil niet, maar ik moet. Ik ben afgedankt.
Ik wil niet, maar ik moet. Ik ben afgedankt.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
donderdag 28 mei 2009 om 23:48
ikbenik allereerst een dikke ik snap echt dat dit erg moeilijk voor je is! je mag voelen wat je voelt! ben even ''streng'' : je bent niet afgedankt! je bent het waard en ze hebben het vertrouwen in je om na je therapie alles wat je hebt geleerd in praktijk te brengen. moeilijk??? absoluut, maar het is een stap vooruit al lijkt het nu van niet. je hebt zo hard je best gedaan! zoals ik eerder al zei je mag nog steeds om hulp vragen... maak dingen waar je tegenaan loopt bespreekbaar bij je nazorg!!!
echt ikbenik... ik hoop dat je je snel beter voeld. houd moed!!!
echt ikbenik... ik hoop dat je je snel beter voeld. houd moed!!!
zondag 7 juni 2009 om 12:00
Dank je voor je reactie its. Hoe is het bij jou gegaan?
Ik ga morgen voor het eerst naar de nazorg groep, ben toch wel een beetje nieuwsgierig. Ken er niemand.
Ik ga morgen voor het eerst naar de nazorg groep, ben toch wel een beetje nieuwsgierig. Ken er niemand.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zondag 7 juni 2009 om 12:08
hey ikbenik,
spannend morgen de nazorggroep! heb je nog steeds dat reddeloze gevoel (miss niet helemaal het goede woord, maar kom er even niet op hihi) of heb je het wel een plekje kunnen geven? ben benieuwt ikbenik... hou ons maar op de hoogte als je wil
ik heb een uitnodigng gekregen om t psychologisch onderzoek door te spreken... staat voor komende week (moet wel de afspraak verzetten want t tijdstip komt niet uit) maar vind het echt spannend! verder alles z'n gangetje, heb nu het gevoel de voorbereidende groep ook wat meer mee te kunnen, heb een beetje duidelijk wat de doelstelling is. dus doe mn best ga aan de slag met de opdrachten en dan maar hopen dat de behandeling snel start!
Hoe is het met de anderen?
XXX
spannend morgen de nazorggroep! heb je nog steeds dat reddeloze gevoel (miss niet helemaal het goede woord, maar kom er even niet op hihi) of heb je het wel een plekje kunnen geven? ben benieuwt ikbenik... hou ons maar op de hoogte als je wil
ik heb een uitnodigng gekregen om t psychologisch onderzoek door te spreken... staat voor komende week (moet wel de afspraak verzetten want t tijdstip komt niet uit) maar vind het echt spannend! verder alles z'n gangetje, heb nu het gevoel de voorbereidende groep ook wat meer mee te kunnen, heb een beetje duidelijk wat de doelstelling is. dus doe mn best ga aan de slag met de opdrachten en dan maar hopen dat de behandeling snel start!
Hoe is het met de anderen?
XXX
dinsdag 9 juni 2009 om 11:17
Hier gaat alles wel goed. Ik ben nog een beetje aan het bedenken of de nazorg groep wel wat voor me is. Voor mijn gevoel kom ik niet echt voorruit. Maar ik geef het nog even een kans.
Ik ben nog steeds gedeeltelijk werkloos, en dat levert ook nog steeds veel stress op. Ik word daar zo chagrijnig van
Ik ben nog steeds gedeeltelijk werkloos, en dat levert ook nog steeds veel stress op. Ik word daar zo chagrijnig van
dinsdag 9 juni 2009 om 11:25
Tink,
wat vervelend dat je nog gedeeltelijk werkeloos bent. Logisch dat dit stress oplevert.
Is bij jullie ook de nazorg groep elke week weer een andere samenstelling?
Its,
Spannend hoor de uitslag van je po. Ik vond het wel fijn om dat deel af te kunnen sluiten.
Ik heb mijn afscheid inmiddels wel een plekje kunnen geven, maar denk nog veel aan mijn groep. Wat ze nu aan het doen zijn en hoe het zal gaan. Best moeilijk.
Allen,
Gisteren voor het eerst naar de nazorg groep gegaan. Waren met 4 mensen. 1 persoon verkondigde dat hij een sterfdatum vastgesteld had ik september 2010. Hij is bezig om een instantie te zoeken die hem hierin gaat begeleiden.
Daarnaast erg boos dit persoon. Ik schok er nogal van en wilde aangeven dat ik dit niet zie zitten. Therapeute gaf wel aan dat de nazorg groep hiervoor niet is en dat ze moesten kijken voor andere hulp.
Verder gaf ze ook aan dat dit een veel heftigere dag was dan normaal bij de nazorg.
wat vervelend dat je nog gedeeltelijk werkeloos bent. Logisch dat dit stress oplevert.
Is bij jullie ook de nazorg groep elke week weer een andere samenstelling?
Its,
Spannend hoor de uitslag van je po. Ik vond het wel fijn om dat deel af te kunnen sluiten.
Ik heb mijn afscheid inmiddels wel een plekje kunnen geven, maar denk nog veel aan mijn groep. Wat ze nu aan het doen zijn en hoe het zal gaan. Best moeilijk.
Allen,
Gisteren voor het eerst naar de nazorg groep gegaan. Waren met 4 mensen. 1 persoon verkondigde dat hij een sterfdatum vastgesteld had ik september 2010. Hij is bezig om een instantie te zoeken die hem hierin gaat begeleiden.
Daarnaast erg boos dit persoon. Ik schok er nogal van en wilde aangeven dat ik dit niet zie zitten. Therapeute gaf wel aan dat de nazorg groep hiervoor niet is en dat ze moesten kijken voor andere hulp.
Verder gaf ze ook aan dat dit een veel heftigere dag was dan normaal bij de nazorg.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 9 juni 2009 om 17:59
Lieve Allemaal,
Ik heb zojuist wat berichtjes op dit forum gelezen... Ik ben zelf ook al een tijdje in behandeling bij een psycholoog met klachten. Eigenlijk ben ik, net als waarschijnlijk velen hier, gewoon mijn grootste vijand. Veel worstelingen met mezelf, acceptatie, kritisch zijn op mezelf, weinig vertrouwen in het leven etc....
Nu door externe ingrijpende gebeurtenissen, als werkeloosheid, druk van een HBO deeltijd studie, druk van een verkeerde relatie en later verbroken relatie, denkt de huisarts dat ik een depressie heb ontwikkeld.
Soms vraag ik me af, of het niet goed zou zijn, om ook dagbehandeling te gaan doen. De gesprekken met een spych zijn fijn, ik groei en ontwikkel zeker, maar ik blijf mijn grootste vijand, ook na al die gesprekken.
Wanneer is het keerpunt dat je moet zeggen, dit is niet genoeg? En hoe doe je dat met je werk, je inkomen e.d. ?
Liefs
Ik heb zojuist wat berichtjes op dit forum gelezen... Ik ben zelf ook al een tijdje in behandeling bij een psycholoog met klachten. Eigenlijk ben ik, net als waarschijnlijk velen hier, gewoon mijn grootste vijand. Veel worstelingen met mezelf, acceptatie, kritisch zijn op mezelf, weinig vertrouwen in het leven etc....
Nu door externe ingrijpende gebeurtenissen, als werkeloosheid, druk van een HBO deeltijd studie, druk van een verkeerde relatie en later verbroken relatie, denkt de huisarts dat ik een depressie heb ontwikkeld.
Soms vraag ik me af, of het niet goed zou zijn, om ook dagbehandeling te gaan doen. De gesprekken met een spych zijn fijn, ik groei en ontwikkel zeker, maar ik blijf mijn grootste vijand, ook na al die gesprekken.
Wanneer is het keerpunt dat je moet zeggen, dit is niet genoeg? En hoe doe je dat met je werk, je inkomen e.d. ?
Liefs
woensdag 10 juni 2009 om 08:06
hey sensi me,
Dat keerpunt om te zeggen dat dit niet genoeg is kan helaas niemand voor jou maken? luister naar je gevoel, kijk hierbij ook in hoeverre je dagelijks functioneren e.d. beinvloed wordt door de klachten. ik lees dat de individuele sessies wel baat hebben, dat is al een positief punt natuurlijk. heb je met je psych besproken dat je twijfeld of dagbehandeling iets voor jou is? hij/zij zal je wrsch beter kunnen uitleggen of dit iets is waarvoor je in aanmerking komt en waar je baat bij hebt. hoelang ben je nu bezig met deze individuele gesprekken? want depressieve klachten verdwijnen niet snel. wel heel goed dat je ermee bezig bent!
Ik heb zoals je miss wel gelezen hebt andere klachten.
mijn werk dit komt op een 2e plaats, dit heb ik ook angegeven op mijn werk, gelukkig willen ze samen met mij kijken naar een oplossing (bijv. gedeeltelijk in ziektewet) al heb ik bij onze groep vernomen dat de therapie zo intensief wordt ervaren dat er eigenlijk niemand werkt (toch wil ik het proberen)
heel veel succes! en goed dat je je opties bekijkt... ik ben er wel achter dat dagbehandeling een hele inpact heeft op je leven en je structuur dus maak de afweging bewust en bespreekbaar zou ik willen adviseren. succes!
het tink,
waar loop je tegenaan in de nazorggroep? goed dat je het een kans geeft! hopelijk is de stress van je werk snel weg.
ikbenik,
jeetje wat een verhaal zo op je eerste dag! pff hopelijk wordt de volgende keer een betere ervaring. hoe is het verder met je?
Hier alles z'n gangetje (lees niet geweldig, maar we moeten door) zit een opdracht te maken voor therapie maar vind t maar lastig, blijf ermee bezig en kan het nu even niet zo goed verwoorden... dus denk dat ik de opdra maar even weg leg, en vanmiddag weer even kijk hihi.
fijne dag allemaal XXX
Dat keerpunt om te zeggen dat dit niet genoeg is kan helaas niemand voor jou maken? luister naar je gevoel, kijk hierbij ook in hoeverre je dagelijks functioneren e.d. beinvloed wordt door de klachten. ik lees dat de individuele sessies wel baat hebben, dat is al een positief punt natuurlijk. heb je met je psych besproken dat je twijfeld of dagbehandeling iets voor jou is? hij/zij zal je wrsch beter kunnen uitleggen of dit iets is waarvoor je in aanmerking komt en waar je baat bij hebt. hoelang ben je nu bezig met deze individuele gesprekken? want depressieve klachten verdwijnen niet snel. wel heel goed dat je ermee bezig bent!
Ik heb zoals je miss wel gelezen hebt andere klachten.
mijn werk dit komt op een 2e plaats, dit heb ik ook angegeven op mijn werk, gelukkig willen ze samen met mij kijken naar een oplossing (bijv. gedeeltelijk in ziektewet) al heb ik bij onze groep vernomen dat de therapie zo intensief wordt ervaren dat er eigenlijk niemand werkt (toch wil ik het proberen)
heel veel succes! en goed dat je je opties bekijkt... ik ben er wel achter dat dagbehandeling een hele inpact heeft op je leven en je structuur dus maak de afweging bewust en bespreekbaar zou ik willen adviseren. succes!
het tink,
waar loop je tegenaan in de nazorggroep? goed dat je het een kans geeft! hopelijk is de stress van je werk snel weg.
ikbenik,
jeetje wat een verhaal zo op je eerste dag! pff hopelijk wordt de volgende keer een betere ervaring. hoe is het verder met je?
Hier alles z'n gangetje (lees niet geweldig, maar we moeten door) zit een opdracht te maken voor therapie maar vind t maar lastig, blijf ermee bezig en kan het nu even niet zo goed verwoorden... dus denk dat ik de opdra maar even weg leg, en vanmiddag weer even kijk hihi.
fijne dag allemaal XXX
woensdag 10 juni 2009 om 17:50
Jeetje Ikbenik, dat lijkt me echt niet een fijne binnenkomer in die groep. Lijkt me echt heel naar. Hoe lang is die nazorggroep bij jullie?
Bij mij bestaat de groep uit 7 personen, maar er kunnen nog meer mensen bij komen. Het zal maximaal wel 9 zijn. Tot nu toe heb ik nog geen wisselingen meegemaakt. Het is eigenlijk een beetje het zelfde als de gewone therapie groep. Bij mij duurt de sessie 1,5 uur. Het is eerst een half uur werkpunten bespreken, dan is er 1 persoon die intensieve (schema-)therapie krijgt en dan is er nog een half uur groepsgesprek.
Ik merk zelf dat ik al een hele tijd ergens mee rond loop (mijn relatie), en dat ik daar op zich wel verder mee kom, maar dat ik veel individuele begeleiding mis. Ik heb altijd heel veel gehad aan inzichten die ik opdeed, en die doe ik niet op tijdens de werkpunten of tijdens het groepsgesprek. Dus dat houdt eigenlijk in dat ik eerst 6 weken zelf mee moet klooien voordat je er echt iets mee kunt doen. En dat valt me nogal tegen, het duurt me dan te lang en ik voel me te lang heel erg rot.
Sensi Me: Moeilijk vraag wanneer je de keuze moet maken. Ik denk dat je voor jezelf eens moet nagaan of je ook patronen herkent, of je merkt dat je vaker in dingen vast loopt, of je hele leven al vage klachten hebt. De groep waar ik in zat was echt voor die mensen, op zich niet hele grote klachten, maar wel dat het steeds niet helemaal goed ging. Individuele gesprekken zijn dan gewoon niet genoeg om voor gedachten- of gedragsverandering te zorgen. Bovendien loop je door de dynamiek van een groep ook tegen veel van klachten aan, waar je in het dagelijks leven ook tegen aan loopt. Maar zoals ik zeg, ik vind het een moeilijk vraag. Het is een keuze die je zelf moet maken. Er zijn natuurlijk heel veel therapie mogelijkheden, en als het goed is kan je psycholoog ook samen met jou kijken wat de beste keuze is.
Sommige mensen werken naast de therapie en er zijn ook mensen die werkloos zijn, en dan kom je in de ziektewet via het UWV. Ik werkte naast de therapie, maar zat de overige uren in de ziektewet op mijn werk. Werken naast de therapie werd bij mij ook afgeraden, maar ik vond het niet heel erg zwaar. Ligt er denk ik ook aan wat voor werk je doet, dat van mij vergt weinig geestelijke inspanning.
Its simply me: Ik hoop dat het goed met je gaat, ik merk een beetje dat je goed je best doet om dingen goed te praten. Als het niet lekker gaat, dan is dat gewoon even zo. Je hoeft dus helemaal niet door, soms houdt het even op.
Zo wat een verhaal, daar mogen jullie het mee doen voor vandaag
Bij mij bestaat de groep uit 7 personen, maar er kunnen nog meer mensen bij komen. Het zal maximaal wel 9 zijn. Tot nu toe heb ik nog geen wisselingen meegemaakt. Het is eigenlijk een beetje het zelfde als de gewone therapie groep. Bij mij duurt de sessie 1,5 uur. Het is eerst een half uur werkpunten bespreken, dan is er 1 persoon die intensieve (schema-)therapie krijgt en dan is er nog een half uur groepsgesprek.
Ik merk zelf dat ik al een hele tijd ergens mee rond loop (mijn relatie), en dat ik daar op zich wel verder mee kom, maar dat ik veel individuele begeleiding mis. Ik heb altijd heel veel gehad aan inzichten die ik opdeed, en die doe ik niet op tijdens de werkpunten of tijdens het groepsgesprek. Dus dat houdt eigenlijk in dat ik eerst 6 weken zelf mee moet klooien voordat je er echt iets mee kunt doen. En dat valt me nogal tegen, het duurt me dan te lang en ik voel me te lang heel erg rot.
Sensi Me: Moeilijk vraag wanneer je de keuze moet maken. Ik denk dat je voor jezelf eens moet nagaan of je ook patronen herkent, of je merkt dat je vaker in dingen vast loopt, of je hele leven al vage klachten hebt. De groep waar ik in zat was echt voor die mensen, op zich niet hele grote klachten, maar wel dat het steeds niet helemaal goed ging. Individuele gesprekken zijn dan gewoon niet genoeg om voor gedachten- of gedragsverandering te zorgen. Bovendien loop je door de dynamiek van een groep ook tegen veel van klachten aan, waar je in het dagelijks leven ook tegen aan loopt. Maar zoals ik zeg, ik vind het een moeilijk vraag. Het is een keuze die je zelf moet maken. Er zijn natuurlijk heel veel therapie mogelijkheden, en als het goed is kan je psycholoog ook samen met jou kijken wat de beste keuze is.
Sommige mensen werken naast de therapie en er zijn ook mensen die werkloos zijn, en dan kom je in de ziektewet via het UWV. Ik werkte naast de therapie, maar zat de overige uren in de ziektewet op mijn werk. Werken naast de therapie werd bij mij ook afgeraden, maar ik vond het niet heel erg zwaar. Ligt er denk ik ook aan wat voor werk je doet, dat van mij vergt weinig geestelijke inspanning.
Its simply me: Ik hoop dat het goed met je gaat, ik merk een beetje dat je goed je best doet om dingen goed te praten. Als het niet lekker gaat, dan is dat gewoon even zo. Je hoeft dus helemaal niet door, soms houdt het even op.
Zo wat een verhaal, daar mogen jullie het mee doen voor vandaag
woensdag 10 juni 2009 om 21:24
Hoi Tinkeldel en simply me,
Bedankt voor jullie reacties. Dingen zitten zo diep in mij geworteld, dat ik er al wel jaren mee bezig ben ja. Het is niet zo dat ik niet kan functioneren. Ik draai volledig mee in de maatschappij. Alleen op dit moment is het teveel, omdat ik gezien meerdere ingrijpende gebeurtenissen, een lange tijd veel stress heb ervaren. En daar ben ik depressief van geworden.
Het is ook moeilijk.. om zo een keuze te maken. Soms vraag ik me gewoon af, is het praten wel genoeg. Tuurlijk verander ik, ontwikkel ik.. maar ik ben zo moe van alsmaar dat worstelen met mezelf, mijn moeilijkheden etc... Maak het mezelf gewoon zo lastig en wil er vanaf!!!
Ik ga het es aan de psych voorleggen, of ze vind dat het wel op schiet, of er alternatieven zijn etc...
Ik zie het niet zitten om te stoppen met werken eigenlijk... Ik weet niet waarom... gevoelsmatig waarschijnlijk.
Wens jullie heel veel sterkte en bedankt voor het 'luisteren'.
Liefs
Bedankt voor jullie reacties. Dingen zitten zo diep in mij geworteld, dat ik er al wel jaren mee bezig ben ja. Het is niet zo dat ik niet kan functioneren. Ik draai volledig mee in de maatschappij. Alleen op dit moment is het teveel, omdat ik gezien meerdere ingrijpende gebeurtenissen, een lange tijd veel stress heb ervaren. En daar ben ik depressief van geworden.
Het is ook moeilijk.. om zo een keuze te maken. Soms vraag ik me gewoon af, is het praten wel genoeg. Tuurlijk verander ik, ontwikkel ik.. maar ik ben zo moe van alsmaar dat worstelen met mezelf, mijn moeilijkheden etc... Maak het mezelf gewoon zo lastig en wil er vanaf!!!
Ik ga het es aan de psych voorleggen, of ze vind dat het wel op schiet, of er alternatieven zijn etc...
Ik zie het niet zitten om te stoppen met werken eigenlijk... Ik weet niet waarom... gevoelsmatig waarschijnlijk.
Wens jullie heel veel sterkte en bedankt voor het 'luisteren'.
Liefs
woensdag 10 juni 2009 om 23:03
Hallo Sensi Me. Ik heb me altijd best wel verkeken op mijn functioneren. Naar mijn idee functioneerde ik goed, want ik werkte tenslotte 36 uur/etc. Maar dat is niet alleen maar goed functioneren, als je bij de psych zit...dan functioneer je blijkbaar toch niet helemaal goed. En nu na 1,5 jaar therapie, zie ik pas echt dat ik helemaal niet goed functioneerde.
En die moeilijkheden, wil je niet ontmoedigen...maar dat blijf je altijd houden. Zo is het leven nu eenmaal, je krijgt alleen handvatten om er evenwichtiger mee om te gaan. Ik zit nu beter in mijn vel en ik ben veel positiever, maar ik kan me af en toe nog steeds net zo rot voelen als voor de therapie.
Ik hoop dat je een goede oplossing vindt, iets waar je achter staat en waar je beter van wordt.
En die moeilijkheden, wil je niet ontmoedigen...maar dat blijf je altijd houden. Zo is het leven nu eenmaal, je krijgt alleen handvatten om er evenwichtiger mee om te gaan. Ik zit nu beter in mijn vel en ik ben veel positiever, maar ik kan me af en toe nog steeds net zo rot voelen als voor de therapie.
Ik hoop dat je een goede oplossing vindt, iets waar je achter staat en waar je beter van wordt.
zondag 14 juni 2009 om 23:19
Morgen weer naar de nazorg groep. Heb er ook wel behoefte aan merk ik. Er is toch een leegte in mijn leven gekomen.
Ben vanavond best somber. Ben gebeld door 1 van mijn ceremoniemeesters die boos klonk. Hij had nog te weinig info. Komt morgen voor een gesprek enz. Terwijl ik eerder op de dag contact heb gehad met de andere ceremoniemeester en dacht alles rond te hebben.\
Verder weer gedonder met schoonfamilie. Schoonvader belde naar vriend en zei ook gelijk naar schoonzus te bellen (die 2 hebben al maanden geen contact gehad)
Ging hij ineens ook praten met schoonmoeder (vreselijke scheiding geweest en nu nog gedoe met de alimentatie. )
Dat hij begrepen had van vriend (heb hele gesprek gehoord heeft hij niet gezegd) dat ze er nogal tegenop zag om weer met hem in een ruimte te zijn. Dat hij van plan was er een leuke dag van te maken voor ons en het niet over hun problemen wilde hebben.
Schoonmoeder later aan de lijn wat er nu weer gezegd was en dat dat niet waar was enz enz.
Ben er gewoon aan toe om gewoon te trouwen. Klaar nu met het gezeur en nu het feestje, maar ja moet nog wachten tot vrijdag he.
Ben vanavond best somber. Ben gebeld door 1 van mijn ceremoniemeesters die boos klonk. Hij had nog te weinig info. Komt morgen voor een gesprek enz. Terwijl ik eerder op de dag contact heb gehad met de andere ceremoniemeester en dacht alles rond te hebben.\
Verder weer gedonder met schoonfamilie. Schoonvader belde naar vriend en zei ook gelijk naar schoonzus te bellen (die 2 hebben al maanden geen contact gehad)
Ging hij ineens ook praten met schoonmoeder (vreselijke scheiding geweest en nu nog gedoe met de alimentatie. )
Dat hij begrepen had van vriend (heb hele gesprek gehoord heeft hij niet gezegd) dat ze er nogal tegenop zag om weer met hem in een ruimte te zijn. Dat hij van plan was er een leuke dag van te maken voor ons en het niet over hun problemen wilde hebben.
Schoonmoeder later aan de lijn wat er nu weer gezegd was en dat dat niet waar was enz enz.
Ben er gewoon aan toe om gewoon te trouwen. Klaar nu met het gezeur en nu het feestje, maar ja moet nog wachten tot vrijdag he.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
zaterdag 20 juni 2009 om 15:18
vrijdag 26 juni 2009 om 18:00
Hoi allemaal.
Ik kon helaas een hele poos niet reageren vanwege een foutmelding (nu via een andere internetbrowser lukt dat gelukkig wel)
Ik ben benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat???
ikbenik, natuurlijk van harte gefeliciteerd!!! hoe is het allemaal verlopen?
Hier alles nog niet zo best maar ik begin steeds meer besef te krijgen dat ik straks therapie gaan volgens, waar probleem gebieden liggen. Juist dit besef heeft een enorme (negatieve) weerslag op m'n eetstoornis, ik kan het momenteel niet loslaten. Toch ga ik door, alleen lukt het me niet dat weet ik ook. heb ook een beetje een haat liefdes verhouding met de prégroep aan de ene kant kijk ik ernaar uit, andere kant wil ik er ook voor vluchten, gewoon niet aan willen denken. hebben jullie dit ook zo ervaren??? ben vandaag bezig geweest aan een opdracht, heb de brief al 4x overgeschreven, nu bewust de keuze gemaakt er niks meer aan te doen hihi.
allemaal een fijne avond! XXX
Ik kon helaas een hele poos niet reageren vanwege een foutmelding (nu via een andere internetbrowser lukt dat gelukkig wel)
Ik ben benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat???
ikbenik, natuurlijk van harte gefeliciteerd!!! hoe is het allemaal verlopen?
Hier alles nog niet zo best maar ik begin steeds meer besef te krijgen dat ik straks therapie gaan volgens, waar probleem gebieden liggen. Juist dit besef heeft een enorme (negatieve) weerslag op m'n eetstoornis, ik kan het momenteel niet loslaten. Toch ga ik door, alleen lukt het me niet dat weet ik ook. heb ook een beetje een haat liefdes verhouding met de prégroep aan de ene kant kijk ik ernaar uit, andere kant wil ik er ook voor vluchten, gewoon niet aan willen denken. hebben jullie dit ook zo ervaren??? ben vandaag bezig geweest aan een opdracht, heb de brief al 4x overgeschreven, nu bewust de keuze gemaakt er niks meer aan te doen hihi.
allemaal een fijne avond! XXX
zondag 5 juli 2009 om 22:08
Dank jullie wel!
Morgen weer naar de nazorg groep. Heb verhalen gehoord over mijn oude groep die me niet bevallen en ook hoe ze om zijn gegaan met een oud groepsgenoot vindt ik schandalig. Ik vraag me af of er wat van moet zeggen of dat ik me in kan houden.
Ben nu erg moe en heb hoofdpijn. Hectische dagen gehad.
Hoe gaat het met jullie?
Morgen weer naar de nazorg groep. Heb verhalen gehoord over mijn oude groep die me niet bevallen en ook hoe ze om zijn gegaan met een oud groepsgenoot vindt ik schandalig. Ik vraag me af of er wat van moet zeggen of dat ik me in kan houden.
Ben nu erg moe en heb hoofdpijn. Hectische dagen gehad.
Hoe gaat het met jullie?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
