Ongewenst zwanger

31-07-2021 12:50 78 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ongewenst zwanger en open dit topic om van me af te schrijven.
Volgende week heb ik een afspraak bij de huisarts om een abortus te bespreken en het weekend kan me niet snel genoeg gaan. Het idee dat er nu iets in mijn lijf groeit, waarvan ik al weet dat het weg moet, maakt me heel verdrietig.
Wie heeft er een abortus ondergaan en viel het mee? Had je last van schuldgevoelens?
Alle reacties Link kopieren
Hoi Liselotte, als eerste een knuffel :hug:. Ik heb ook een abortus (overtijdbehandeling) ondergaan en de tijd die ik moest afwachten tot het zover was kon me ook niet snel genoeg gaan. Het voelde als een parasiet in me. De behandeling zelf is in 10 minuten gepiept, dus dat viel me heel erg mee. Heb er ook nog nooit een seconde spijt van gehad of schuldig over gevoeld.
Hallo Liselotte, je hoeft niet eerst naar de huisarts, die doet zelf niks daarin. Behalve het er over hebben. Je kan gewoon contact opnemen met een abortuskliniek. Scheelt weer wachten. En het daar bespreken. Wanneer ben je voor het laatst ongesteld geweest?
Alle reacties Link kopieren
Verdrietig voor je!, sterkte met deze beslissing
Alle reacties Link kopieren
Hier ervaring, ik was 20 en absoluut nooit spijt van gehad. Nu ben ik 33 en probeer ik al een jaar zwanger te worden (zonder succes) en ik denk wel eens: wat als... maar spijt? Nooit. Maar zorg ervoor dat je 100% zeker bent dat je dit wil
allesbestaatal wijzigde dit bericht op 31-07-2021 13:29
0.21% gewijzigd
Ik heb een overtijdbehandeling gehad. Ze stelden eerst vast hoe lang ik zwanger was. Daarna kreeg ik pillen en mijn lichaam begon de zwangerschap af te stoten. Ik heb me nooit schuldig gevoeld, het voelde alsof ik geen keus had. Ik heb een vriendin op de hoogte gesteld, ze is meegegaan, dat vond ik erg fijn. Ik hoop dat jij ook bij een een vriend of vriendin steun kan vinden. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Oh het doet trouwens geen pijn
Alle reacties Link kopieren
Je hoeft hiervoor niet naar de huisarts, dat voegt niks toe en vertraagt alleen maar. Je kan rechtstreeks een afspraak maken bij een abortuskliniek. Ik vond de mensen daar zeer kundig en prettig in de omgang, ik ben ze echt heel dankbaar voor de goede zorgen. Ik was er snel bij en heb pillen meegekregen. Ik vond het erg meevallen, maar dat wisselt per persoon. Geen seconde spijt van gehad. Het vervelendste vond ik inderdaad de dagen dat ik moest wachten en ongewenst zwanger was, vreselijk was dat. Sterkte met het doorkomen van de komende dagen.
Het liefst wou ik mijn kop in het zand steken. Maar ik moest er wel aan. Heb de wachtruimte doorgekeken, deze vrouwen hebben hier allemaal het zelfde gaande. Ik hoef me niet te schamen of iets. Het voelt raar. Je hoeft ook niet verdrietig te zijn. Je hoeft dat niet persee te voelen. Ik merkte gewoon een soort opluchting eigenlijk.

Ik heb ook gewoon meegekeken op de echo, deed me echt niets.
Hier geen ervaring, maar wel een dikke knuffel. Gaat er iemand met je mee naar de abortuskliniek? Hou er rekening mee dat hier soms (vaak?) activisten voor de deur staan die jouw afspraak/ervaring zwaarder zullen maken. Mocht je niemand hebben om mee te gaan: koptelefoon op en recht door lopen.

Veel sterkte :heart:
Alle reacties Link kopieren
Is de verwekker betrokken? Heb je iets aan hem?
Lijkt me een lastige situatie, ook als je wel weet welke keuze je wilt maken. Veel sterkte!
Veel sterkte!

Ik zou zoals meerderen al noemen naar een abortuskliniek gaan. Daar moet je namelijk ook weer een gesprek hebben. Of je moet nog je keuze graag met je huisarts willen bespreken?

Sommige huisartsen mogen trouwens wel een overtijdbehandeling doen. Maar dat zijn niet heel veel.

https://sense.info/nl/zwanger/zwanger-e ... sklinieken Overzicht waar je terecht kunt.

Zelf nooit een abortus gehad, wel een vriendin ondersteund in het proces. Zij heeft er geen spijt van gehad.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor alle reacties, dat stelt me wel gerust. Een ook dank voor de tip om rechtstreeks naar een abortuskliniek te gaan, die ga ik maandag meteen bellen.
Want hoef mijn keuze niet meer te bespreken.

Die activisten hoop ik niet tegen te komen, dat lijkt me oprecht heel naar.

Ben wel opgelucht om jullie reacties te lezen en voel me ook iets minder stom nu dat ik niet de enigste ben.

De verwekker is wel op de hoogte, maar zal verder niet betrokken zijn. Hij wilt ook ook dat ik het weg laat halen, dus is het er wel mee eens

Oh en ik hoop trouwens ook heel erg dat ik die pillen kan krijgen, dat lijkt me veel minder belastend. maar ik weet niet hoe ver ik ben. Heel erg onregelmatig ongesteld, dus dat is wel wel spannend.
Alle reacties Link kopieren
Ja hoor ik heb onlangs een abortus gehad. Ik schaamde me ook dood, 35 jr moeder van twee meiden, alles op de rit en toch ongewenst zwanger.

Ik wist het heeeel zeker en heb geen schuldgevoelens gehad. Ik was wel verdrietig in de kliniek ik moest helemaal alleen door Corona en voelde me daar erg eenzaam bij.
Ze waren erg lief daar.

Ik ben wel via de huisarts gegaan, ik had bedenktijd verplicht en die ging in vanaf het bezoek aan de huisarts anders gaat hij in als je de eerste keer bij de kliniek bent tenzij je nog maar heeeeel kort zwanger bent.
Ik heb de curretage gedaan wilde ook niet meer wachten na innemen pillen gewoon in 1 dag klaar zijn.

Daarna nooit meer verdrietig over geweest.

Veel sterkte!!!
where ever you go, go with your heart
Ik ben twee keer bij een abortuskliniek geweest. Voor mezelf en om een vriendin te steunen. Geen activisten gezien hoor. Mocht je hier schrik voor hebben, vraag het aan degene die je aan de lijn krijgt, of dat je dat kan verwachten daar. Hopelijk kunnen ze die schrik weghalen.

Die pillen vond ik fijn. Het zijn er twee, de eerste neem je daar, en de volgende neem je op een ander moment thuis. Het begint te bloeden en je kan krampen krijgen, ik voelde me heel rillerig. Dan stopte dat bloeden bij mij na een dag of 10. Geen nacontrole. Omdat het een overtijdbehandeling was was er geen bedenktijd. Ben je langer zwanger dan wordt het gecuretteerd, daar heb ik ook ervaring mee maar dat was in het ziekenhuis ivm een miskraam. De behandeling is wel hetzelfde, hoewel dat bij mij onder narcose ging.

Wanneer was je voor het laatst ongesteld?
blablablablabla schreef:
31-07-2021 13:08
Hoi Liselotte, als eerste een knuffel :hug:. Ik heb ook een abortus (overtijdbehandeling) ondergaan en de tijd die ik moest afwachten tot het zover was kon me ook niet snel genoeg gaan. Het voelde als een parasiet in me. De behandeling zelf is in 10 minuten gepiept, dus dat viel me heel erg mee. Heb er ook nog nooit een seconde spijt van gehad of schuldig over gevoeld.
Precies dezelfde ervaring. Het is nu bijna 16 jaar geleden en ik heb nooit spijt gehad.

Het prettige van de curettage vond ik trouwens dat het meteen klaar was. Ze waren heel lief en begripvol in de kliniek. Ik kreeg een roesje maar was wel bij kennis, heb er weinig van gemerkt.

Hopelijk kan je een beetje afleiding vinden tot maandagochtend en is het snel voorbij.
Alle reacties Link kopieren
Ik kom heel vaak langs een abortuskliniek waar in het verleden regelmatig activisten op de stoep stonden. Tegenwoordig staan ze verplicht een stuk verder van de ingang en kun je ze makkelijk vermijden. Verhalen van een tijdje geleden over activisten hoeven nu dus niet meer van toepassing te zijn.
Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
allesbestaatal schreef:
31-07-2021 13:29
Oh het doet trouwens geen pijn
Misschien ben jij niet de norm. Krampen kunnen pijn doen. Ik stel me iets voor als een wat hevige menstruatie.

Stetkte TO.
Grant me the serenity to accept the things I cannot change, courage to change the things I can and wisdom to know the difference.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte TO. Ik lees dat je een voorkeur hebt voor pillen ivm currutage. Ik weet niet waarom dit is. Weet je dat je bij sommige klinieken een currutage onder narcose kunt doen? Je maakt het daardoor niet mee. Als je dit wil is het verstandig om hier naar te vragen als je de kliniek belt.
Ik heb ook een abortus ondergaan, twintig jaar geleden nu. Ik vond de behandeling niet zo vreselijk als ik dacht, deed niet bijzonder veel pijn. Ik heb er nooit spijt van gehad, het was gewoon op dat moment de juiste beslissing. Het is ook nooit een groot trauma geweest. Ja, het was wel even verdrietig, maar geen trauma, schuldgevoel of spijt.
Alle reacties Link kopieren
Fijn om te horen allemaal!
Ja pillen hebben wel mijn voorkeur, want dat lijkt mij het minst ingrijpend. Onder een roesje wil ik juist niet..
De pijn zie ik ook niet zo tegen op, maar veel meer het schuldgevoel etc, dus ben wel blij om te lezen dat dat bij jullie allemaal mee is gevallen.

Ik neem aan dat ze ook een echo maken? Dat zou ik dan bijvoorbeeld eigenlijk niet willen zien/horen. Kan dat denken jullie?
Liselotte1984 schreef:
31-07-2021 23:24
Fijn om te horen allemaal!
Ja pillen hebben wel mijn voorkeur, want dat lijkt mij het minst ingrijpend. Onder een roesje wil ik juist niet..
De pijn zie ik ook niet zo tegen op, maar veel meer het schuldgevoel etc, dus ben wel blij om te lezen dat dat bij jullie allemaal mee is gevallen.

Ik neem aan dat ze ook een echo maken? Dat zou ik dan bijvoorbeeld eigenlijk niet willen zien/horen. Kan dat denken jullie?
Ja. Ik ben er geweest vanwege een missed abortion die met pillen niet ‘afkwam’ (was de tweede miskraam al). Via het reguliere ziekenhuis mocht ik nog vier dagen lopen met zes pakken maansverband voordat ik terecht kon. Zo wilde ik echt niet nog dagen gaan lopen. Heb toen een abortuskliniek gebeld voor een curretage, daar kon ik een dag later al terecht.

Hele vriendelijke mensen, ze vragen/leggen echt alles (uit). Of je iets wil zien of niet, enz. Ik vond het daar zo fijn qua meedenken en professionaliteit dat ik er later ook mijn spiraal heb laten zetten.
Liselotte1984 schreef:
31-07-2021 23:24

Ik neem aan dat ze ook een echo maken? Dat zou ik dan bijvoorbeeld eigenlijk niet willen zien/horen. Kan dat denken jullie?
Ja hoor! Je bent niets verplicht! Behalve dan de denktijd als je langer dan 16 dagen over tijd bent. Bij mijn weten maken ze standaard een echo om de duur vast te stellen.
Heb er ook een gehad toen mijn hele leven op losse schroeven stond en er nog nooit spijt van gehad, ondanks dat ik nog steeds samen ben met de verwekker die ik toen net had leren kennen. Echt meid, geeft niks, kan gebeuren. Heel veel sterkte, hoop dat je net zo overtuigd bent als ik en zo niet; slaap er nog een nachtje over.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb erg getwijfeld tussen de pillen en de curretage. Heb gekozen voor de curretage omdat het gelijk klaar was en zeker. Bij de pillen moet je nog twee dagen extra en dan is het niet zeker dat het weg is.

Ik heb het zonder roesje gedaan, doet twee minuten best pijn dan is het over.
where ever you go, go with your heart

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven