Is het gaslighting?

belgali schreef: ↑

02-09-2024 10:37

Ik vind dit voorbeeld geen gaslighting

Hij speelt wel de "weaponized incompetence" kaart met zijn ADD.
Daar komt hij op zijn baan ook niet mee weg en dan zal hij ook work-arounds moeten vinden om daar mee om te gaan.
Zo ook mag je verwachten dat hij tools gebruikt m.b.t. zijn verantwoordelijkheden betreffende de kinderen.

Op zijn werk niet, maar binnen het huwelijk kwam hij er wel mee weg. Het is dan juist niet reëel om te verwachten dat hij het nu ineens wél anders gaat doen. Wil niet zeggen dat je niet moet kaderen, maar als ouder 1 goed/scherp kadert, ouder 2 het alsnog niet oppakt dan heeft ouder 1 het mooi geregeld voor zichzelf, is ouder 2 een lapzwans en is het kind degene die de prijs betaalt.

Ik zou het doen zoals iemand eerder adviseerde: aangeven dat jij x denkt en dat als je geen tegenbericht krijgt je dan x gaat uitvoeren/regelen/...

S-Groot schreef: ↑

02-09-2024 13:12

Ik zou het doen zoals iemand eerder adviseerde: aangeven dat jij x denkt en dat als je geen tegenbericht krijgt je dan x gaat uitvoeren/regelen/...

Dat zou ik echt alleen maar doen als je weet dat de ander daarmee kan leven. Het zal toch snel in ruzie kunnen ontaarden lijkt mij.

Eve schreef: ↑

02-09-2024 14:01

Dat zou ik echt alleen maar doen als je weet dat de ander daarmee kan leven. Het zal toch snel in ruzie kunnen ontaarden lijkt mij.

Het lijkt me juist heel redelijk en duidelijk om het zo te doen als mensen structureel slecht communiceren en plannen.

Vaak zijn ze het ook wel gewend, misschien niet van TO die er jaren in meegegaan is maar van anderen wel.

Iets zal toch moeten veranderen in dit gebeuren.

bijtie schreef: ↑

02-09-2024 14:16

Het lijkt me juist heel redelijk en duidelijk om het zo te doen als mensen structureel slecht communiceren en plannen.

Vaak zijn ze het ook wel gewend, misschien niet van TO die er jaren in meegegaan is maar van anderen wel.

Iets zal toch moeten veranderen in dit gebeuren.

Het is helemaal niet redelijk vind ik. Als je co ouderschap hebt, dan moet je samen beslissingen nemen. Wie zwijgt stemt toe geldt dan echt niet. Dus je zit al fout daarmee.

Hoe zou jij reageren als jij niet wil dat jouw kind een tatoeage krijgt en jouw ex stuurt een mail dat hij het komende weekend met jullie minderjarige dochter een tatoeage wil laten zetten en dat als jij bezwaar hebt je dat maar moet laten weten. Jij ziet de mail over het hoofd.

Redelijk?

Of een fikse ruzie waard?

Als er slecht gecommuniceerd wordt kun je dat beter op een constructieve manier oplossen.

Eve schreef: ↑

02-09-2024 15:50

Het is helemaal niet redelijk vind ik. Als je co ouderschap hebt, dan moet je samen beslissingen nemen. Wie zwijgt stemt toe geldt dan echt niet. Dus je zit al fout daarmee.

Hoe zou jij reageren als jij niet wil dat jouw kind een tatoeage krijgt en jouw ex stuurt een mail dat hij het komende weekend met jullie minderjarige dochter een tatoeage wil laten zetten en dat als jij bezwaar hebt je dat maar moet laten weten. Jij ziet de mail over het hoofd.

Redelijk?

Of een fikse ruzie waard?

Als er slecht gecommuniceerd wordt kun je dat beter op een constructieve manier oplossen.

Ja prima toch? Als ik nooit reageer op berichten en vragen moet je toch iets op een gegeven moment.

Waarschijnlijk is het ook nog zo dat ik dan opeens wél reageer. Dus het werkt.

Deze man geeft aan dat het door zijn afwijking niet mogelijk is om beter te communiceren. Dus zijn er consequenties. Dat is logisch, en is hij gewend als het goed is, want zo is het leven.

Als dat voor hem aanleiding is tot "fikse ruzie" gaat hij maar even afkoelen.

bijtie schreef: ↑

02-09-2024 16:11

Ja prima toch? Als ik nooit reageer op berichten en vragen moet je toch iets op een gegeven moment.

Waarschijnlijk is het ook nog zo dat ik dan opeens wél reageer. Dus het werkt.

Deze man geeft aan dat het door zijn afwijking niet mogelijk is om beter te communiceren. Dus zijn er consequenties. Dat is logisch, en is hij gewend als het goed is, want zo is het leven.

Als dat voor hem aanleiding is tot "fikse ruzie" gaat hij maar even afkoelen.

Als co ouders zul je gewoon samen beslissingen moeten maken. En jouw manier valt daar nu eenmaal niet onder.

Je kan het voorstellen om het zo te doen en als hij dat anders wil dat hij dan maar iets moet bedenken. Misschien vindt hij het wel makkelijker om een vaste tijd in de week te hebben om te overleggen. Of liever via de app. Maar bedenk gewoon samen iets waar je achter kan staan.

Eve schreef: ↑

02-09-2024 15:50

Hoe zou jij reageren als jij niet wil dat jouw kind een tatoeage krijgt en jouw ex stuurt een mail dat hij het komende weekend met jullie minderjarige dochter een tatoeage wil laten zetten en dat als jij bezwaar hebt je dat maar moet laten weten. Jij ziet de mail over het hoofd.

Het gaat natuurlijk nooit over een kind dat een tatoeage krijgt. Door zo te overdrijven wordt je punt niet krachtiger ofzo.

Het gaat over een cadeautje dat moet worden gekocht voor een partijtje in zijn week. Of nieuwe voetbalspullen aanschaffen.

Of iets anders dat voor kind heel belangrijk is maar voor hem niet.

Pee schreef: ↑

02-09-2024 16:12

Misschien ga ik hem op den duur niet meer vragen te helpen.

Ik denk dat dit veel rust gaat geven. Je blijft nu trekken aan je ex. Het is niet eerlijk, je moet meer doen, je bent geen goede vader.

Al die boosheid en frustratie kost waarschijnlijk meer energie dan het alleen doen.

Want je bent feitelijk alleen. Je accepteert het alleen nog niet.

Je wil het samen doen, maar dat gaat hij niet doen.

Ik weet niet welke taken er allemaal zijn omtrent je zoon, maar is het een optie om zaken heel strak te scheiden?

Hem verantwoordelijk maken voor een taak (bij voorkeur met weinig administratie en bel-werk) en dan ook echt je handen er vanaf trekken.

Want jullie zitten in een dynamiek waarbij jij steeds alles opraapt wat je ex laat vallen. Je doet dat al 20 jaar. En je moet dat niet meer doen.

Je kunt niet 2 ouders tegelijk zijn. En ja je kinderen zullen daar last van hebben, maar dat is zijn pakkie an. Hij stelt ze teleur. Hij doet ze tekort.

Jij doet jouw deel en meer kun je niet doen.

Ik ben wel van mening dat degene die een mail stuurt, niet de verantwoordelijkheid heeft om te controleren of er wel een antwoord komt, zeker niet als er nadrukkelijk bij staat dat je moet reageren.

Die mening mag je hebben, maar 1. het klopt niet en 2. al zou het kloppen dan nog heb je er helemaal niets aan om in je 'gelijk' te blijven zitten.

1. Het ligt eraan wie wat van wie nodig heeft. Als jij wat van de ander nodig hebt is het jouw verantwoordelijkheid om bij te houden of je al reactie hebt gehad. Heeft de ander wat van jou nodig, dan moet die ander het lekker bijhouden en kun jij het inderdaad over de schutting gooien.
In jullie geval: in beginsel hebben jullie iets van elkaar nodig want het gaat om jullie kind. Maarrrr: door de jaren heen is gebleken dat hij het niet (adequaat) doet en jij het dus oppakt (ten bate van jullie kind). Dus hij heeft eigenlijk niks van jou nodig (hij vindt het niet zo belangrijk) en jij wel van hem (want jij wil het goed geregeld hebben voor kind). Dan kom je dus uit bij: jij hebt iets van hem nodig, dus het is jouw verantwoording om bij te houden of je op tijd je info hebt.
Dat werkt natuurlijk niet in jullie situatie, dat kost jou veel te veel energie (logisch). Dus ga je het anders inrichten om met zo min mogelijk energie en frustratie zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen. Dus niet: ik wil potverdorie dat jij het na 20 jaar toch echt gaat oppakken, ik zal aan je blijven trekken al val ik erbij neer! Wel: ik zorg dat ik zo min mogelijk afhankelijk ben van jouw organiseerkunde (en doe dus vooral mededelingen, waarbij ik aangeef dat ik het zo regel tenzij hij het anders wil, dus als hij het laat weten kunnen we ook andere opties kunnen bespreken).

Liedje over de slang:
(tekst van Oscar Brown)

On her way to work one morning
Down the path alongside the lake
A tender-hearted woman saw a poor half-frozen snake
His pretty colored skin had been all frosted with the dew
"Oh well, " she cried, "I'll take you in and I'll take care of you"
"Take me in, oh, tender woman (yes, come on in)
Take me in, for heaven's sake (yes, come on in)
Take me in, tender woman, " sighed the snake
Now she wrapped him up all cozy in a coverture of silk
And laid him by the fireside with some honey and some milk
Now she hurried home from work that night, as soon she arrived
Now she found that pretty snake she'd taken in had been revived
"Take me in, oh, tender woman (yes, come on in)
Take me in, for heaven's sake (yes, come on in)
Take me in, tender woman, " sighed the snake
Now she clutched him to her bosom, "You're so beautiful, " she cried
"But if I hadn't brought you in by now you might have died"
Now she stroked his pretty skin again and then kissed and held him tight
But instead of saying thanks, that snake gave her a vicious bite (ooh)
"Take me in, oh, tender woman (yes, come on in)
Take me in, for heaven's sake (yes, come on in)
Take me in, tender woman, " sighed the snake
"I saved you, " cried that woman
"And you've bitten me, even why?
And you know your bite is poisonous and now I'm gonna die"
"Oh, shut up, silly woman, " said that reptile with a grin
"Now you knew darn well I was a snake before you brought me in"
"Please take me in, oh, tender woman (yes, come on in)
Take me in, for heaven's sake (yes, come on in)
Take me in, tender woman, " sighed the snake
Sighed the snake
Take me in tender woman
(Come on in you pretty snake, come on in)
Snake, snake (yeah, come on in you pretty snake)
Take me in, tender woman (come on in, yeah, yeah, yeah)
Snake (come on in yeah, yeah, yeah)

TLDR: waarom een slang helpen als je al weet dat het een slang is? Dat kun je toch niet veranderen. Net zoals je je ex niet kan veranderen.

Dropdrop schreef: ↑

02-09-2024 16:31

Het gaat natuurlijk nooit over een kind dat een tatoeage krijgt. Door zo te overdrijven wordt je punt niet krachtiger ofzo.

Het gaat over een cadeautje dat moet worden gekocht voor een partijtje in zijn week. Of nieuwe voetbalspullen aanschaffen.

Of iets anders dat voor kind heel belangrijk is maar voor hem niet.

Ik heb jarenlang de ruzies van dichtbij mogen meemaken. En zelfs over hele kinderachtige dingen kunnen dan enorme ruzies gemaakt worden.

Pee schreef: ↑

02-09-2024 19:07

Ik denk gewoon: verzender stuurt, ontvanger antwoordt. Maar misschien ben ik wel véél te simpel

Dat is inderdaad veel te simpel gedacht.

Dit ging over een mail van de diëtiste. Mijn ex heeft de pakbon van de bijvoeding voor onze zoon die bijbesteld moest worden.
Het is belangrijk want hij het iedere dag bijvoeding nodig.
En dit is maar 1 detail van de hele zorgafdeling. En dan heb ik het nog niet eens over school/sportclubjes/ortho en andere "normale" praktische zaken.
Als ik voor ieder contact een extra reminder in mijn agenda moet zetten dan zit mijn agenda wel heel erg vol. En ja, hij is passief maar not a complete moron.
Maar je hebt wel gelijk dat ik er mijn weg in moet gaan vinden. Het is nu óf frustratie óf tering veel werk in mijn eentje.
Misschien geef ik hem de minder destructieve opdrachten.

Ik snap dat dit ontzettend frustrerend is, er valt eigenlijk gewoon niet samen te werken met zo iemand toch? Toen jullie nog samen waren kon je waarschijnlijk ook niet een appje sturen over die pakbon en dat hij dat later erbij zou pakken, toen moest je hem waarschijnlijk echt bij z'n jasje pakken 'heb jij die pakbon voor mij?'? En nu jullie niet meer bij elkaar wonen kun jij dat moment (van aan z'n jasje pakken) dus niet meer afstemmen want hij is er niet. En dan loopt het (verder) spaak.

Echt, het is helemaal te begrijpen dat je vindt dat hij het gewoon moet doen en je het oneerlijk vindt dat jij er anders weer een weg omheen moet zien te vinden, maar het kost je bakken aan energie om in die overtuiging, dat gelijk te blijven hangen. Zonde! Echt zonde van je kostbare energie.

Sommige mensen zeggen: op z'n werk komt ie er ook niet mee weg! Nee dat klopt, want als ie dan niet doet wat hoort dan kan hem dat uiteindelijk op ontslag komen te staan (en voor sommige mensen geldt dat ze het ook daar gewoon niet lukt en ze nooit dat vaste contract krijgen want elke keer geen contractverlenging). Als ie het in jullie situatie als 'samenwerkende' ouders doet heeft hij er zelf geen last van, dat is 'slechts' jij of je kind. Dus tja, niet genoeg stok achter de deur voor hem. Het is triest dat ie er geen hulp bij wil zoeken, maar na de eerste boosheid daarover helpt het niet om daarop te blijven hangen.

Overal een reminder voor zetten is inderdaad veel werk, dus vandaar liever niet afhankelijk meer hoeven zijn van een reactie. Met de meeste dingen kun je dat gewoon doen in de praktijk, met sommige dingen niet dus dan zul je wel zelf moeten zorgen voor opvolging. Hoe ik dat doe: ik ga ervoor zitten, werk mijn lijstje af en maak meteen een lijstje voor de volgende week van de dingen die ik dan moet opvolgen.

Dat met die pakbon voor de bijvoeding, dat is dan typisch zo'n voorbeeld waaruit blijkt dat het echt beter is om de taken gescheiden te maken. Dat jullie elkaar dus niet nodig hebben om zo'n taak uit te kunnen voeren (dus of hij houdt die bijvoeding geheel bij - als je dat aandurft - of jij geheel - en dan heeft hij dus nooit een pakbon die jij nodig hebt om verder te kunnen - ).

S-Groot schreef: ↑

02-09-2024 20:06

dat is dan typisch zo'n voorbeeld waaruit blijkt dat het echt beter is om de taken gescheiden te maken. Dat jullie elkaar dus niet nodig hebben om zo'n taak uit te kunnen voeren (dus of hij houdt die bijvoeding geheel bij - als je dat aandurft - of jij geheel - en dan heeft hij dus nooit een pakbon die jij nodig hebt om verder te kunnen - ).

Waarbij je je dan kunt afvragen of deze taak bij je ex zijn vermogens past. Bijhouden hoeveel in beide huizen staat, weten wanneer hoeveel is binnengekomen, tijdig bestellen.

Kijk kritisch naar de taken en hoeveel energie je kwijt bent om de taak alsnog te doen met je ex zijn gebrek aan medewerking als extra struikelblok.