mansplaining

Ik had ooit op vakantie een betweter in de groep, sorry offtopic, want geen mansplainer. Hij deed het bij iedereen, wel vaker bij vrouwen had ik het idee.
Het was zo'n ouderwetse HBS'er, ontzettend veel feitenkennis dus en de les 'let op of je gesprekspartner zin heeft in jouw tips' gaven ze toen nog niet.
Man man man, die man wist overal wat van, elk denkbaar onderwerp trok hij naar zich toe. Menstruatie ook trouwens.
Toen hij mij begon te verbeteren toen ik bij vertrek mijn laarzen in mijn koffer deed, en zei dat ik ze een kwartslag moest draaien om het beter te laten passen, kreeg hij toch echt een onbeleefde zucht en oogrol van mij.

Net een gezellig zakelijk telefoongesprek met een man. Ik ben pril zwanger en ik moest er even van huilen toen we hadden opgehangen (ik weet niet of het aan mijn hormonen ligt of aan die klootzak).

Het ging over een contract, maar hij was het niet eens met de gang van zaken — of beter gezegd: hij snapte het niet en ging als een idioot tekeer. Dus ik liet hem uitrazen en toen hij rustig was zei ik:“Dus als ik u goed begrijp, wilt u XXX?” (waarop hij ja zei). “Laat dit nou net in het contract staan. Als u twee pagina’s omslaat, vindt u precies wat u zoekt. Is het probleem hiermee voor u opgelost?”

Nou, deze man ging vervolgens helemaal tekeer. Wat dacht ik wel niet met mijn leuke gezichtje? Daarna volgde een heel relaas over wat er allemaal niet goed was aan mij, mijn collega en het bedrijf waarvoor ik werk.

Ik weet niet of dit ook onder mansplaining valt, of dat het gewoon klootzakkengedrag is…

Haha dat doet me denken aan een groepsreis waar vooral vrouwen aan deelnamen.

Een van de mannen was begin 70. Hij was weduwenaar geworden en had heel zijn leven leiding had gegeven aan een klein kantoor. Overduidelijk een traditionele rolverdeling thuis, en de vrouwen op kantoor waren vooral ondersteunend medewerkers. Toen we met een groepje vrouwelijke vakantiegangers en die man op zoek waren naar een restaurant en overlegden over wat iedereen wilde, opperde hij een idee waar niet iedereen enthousiast over was. Na wat verder praten zei hij tegen mij "ik begrijp niet dat vrouwen hier zoveel overleg voor nodig hebben. De vrouwen die ik ken doen meestal wel wat je zegt, zijn veel meer volgzaam". Ik keek nogal verbijsterd, anderen schoten in de lach.

Ja de vrouwen in zijn leven deden blijkbaar wat hij zei, maar de 10 vrouwen die op die reis meegingen, waren óf al heel lang alleenstaand en gewend hun eigen boontjes te doppen, óf gescheiden en blij dat ze zelf konden doen waar ze zin in hadden, óf hadden om een andere reden bedacht dat op vakantie gaan zonder partner een prima idee was. Gemiddeld gezien niet bepaald het type volgzame dame dat ervoor zorgt dat je eten keurig om 18 uur op tafel staat en je pantoffels klaar staan bij de open haard

Gedurende de rest van de reis bleek hij regelmatig erg verrast over hoe we ons gedroegen. En ik denk niet eens dat het echt onwil of iets dergelijks was, echt een hele andere wereld.

Chardonnay schreef: ↑

26-05-2026 17:15

Net een gezellig zakelijk telefoongesprek met een man. Ik ben pril zwanger en ik moest er even van huilen toen we hadden opgehangen (ik weet niet of het aan mijn hormonen ligt of aan die klootzak).

Het ging over een contract, maar hij was het niet eens met de gang van zaken — of beter gezegd: hij snapte het niet en ging als een idioot tekeer. Dus ik liet hem uitrazen en toen hij rustig was zei ik:“Dus als ik u goed begrijp, wilt u XXX?” (waarop hij ja zei). “Laat dit nou net in het contract staan. Als u twee pagina’s omslaat, vindt u precies wat u zoekt. Is het probleem hiermee voor u opgelost?”

Nou, deze man ging vervolgens helemaal tekeer. Wat dacht ik wel niet met mijn leuke gezichtje? Daarna volgde een heel relaas over wat er allemaal niet goed was aan mij, mijn collega en het bedrijf waarvoor ik werk.

Ik weet niet of dit ook onder mansplaining valt, of dat het gewoon klootzakkengedrag is…

Nee, dan ben je gewoon een klootzak met een flinke dosis seksisme eroverheen. Met z'n leuke gezichtje. Dat zou ik echt bij mijn leidinggevende melden als iemand zo tekeer gaat, als dat een zakelijke relatie is.

MevrouwJack schreef: ↑

26-05-2026 17:19

Nee, dan ben je gewoon een klootzak met een flinke dosis seksisme eroverheen. Met z'n leuke gezichtje. Dat zou ik echt bij mijn leidinggevende melden als iemand zo tekeer gaat, als dat een zakelijke relatie is.

Gedaan. En toen moest ik weer janken (rot hormonen)

Boudica schreef: ↑

26-05-2026 16:41

Een aanname vind ik nog wel wat anders dan mansplaining, horecapersoneel (m/v/x) ziet vaak dat als er wijn wordt besteld, dit vaker door een vrouw is en bier vaker door een man.

Mansplaining is het volgens mij, als de man in kwestie bij een gelijk onderwerp, maar dan bij een man, geen behoefte voelt om uitleg te gaan geven aan die man. Het gaat er dus echt om dat zijn gesprekspartner een vrouw is.

Staat er ook bij he dat het geen mansplaining is.

Boudica schreef: ↑

26-05-2026 16:47

Toen hij mij begon te verbeteren toen ik bij vertrek mijn laarzen in mijn koffer deed, en zei dat ik ze een kwartslag moest draaien om het beter te laten passen, kreeg hij toch echt een onbeleefde zucht en oogrol van mij.

Ik haat mensen die denken dat ze iemand tips moeten geven over laarzen in een koffer doen, de eerste de beste kleuter kan laarzen in een koffer doen.

Edda schreef: ↑

26-05-2026 17:38

Ik haat mensen die denken dat ze iemand tips moeten geven over laarzen in een koffer doen, de eerste de beste kleuter kan laarzen in een koffer doen.

Ja bizar he.