Werk & Studie
alle pijlers
Dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:10
Hoi allemaal,
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:59
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 17:52:
[...]
Iedere docent weet wat dyslexie is, weet waar de informatie te vinden is. Met dyscalculie is dit niet zo.
Ik kan dit natuurlijk alleen relateren aan wat op mijn school gebeurt, maar ik krijg kinderen voor mijn neus met veel meer diagnoses waar ik ook niet heel veel van afweet. De school informeert mij daarover en vertelt mij hoe ik moet handelen in bepaalde situaties.
[...]
Iedere docent weet wat dyslexie is, weet waar de informatie te vinden is. Met dyscalculie is dit niet zo.
Ik kan dit natuurlijk alleen relateren aan wat op mijn school gebeurt, maar ik krijg kinderen voor mijn neus met veel meer diagnoses waar ik ook niet heel veel van afweet. De school informeert mij daarover en vertelt mij hoe ik moet handelen in bepaalde situaties.
zondag 28 februari 2010 om 18:06
quote:Whiskers schreef op 28 februari 2010 @ 17:59:
Weet je wat wel heel goed gaat?
Cijfers opschrijven vanuit de Engelse taal.
Dan hoor je het cijfer dat je het eerst moet opschrijven ook als eerste.
In het Nederlands klopt het gewoon niet.
Waar ik me wel altijd onnozel over voel is als iemand een telefoonnummer opnoemt.
Bijvoorbeeld. nul twintig, drie zevenenveertig vijf honderd twee. 020 34751002.
Leuk, maar dat is dan één cijfer teveel. En na vier keer gevraagd te hebben het nummer te herhalen wordt dat erg irritant. Cijfer voor cijfer benoemen wat je hebt opgeschreven snapt die ánder dan vaak weer niet.
Weet je wat wel heel goed gaat?
Cijfers opschrijven vanuit de Engelse taal.
Dan hoor je het cijfer dat je het eerst moet opschrijven ook als eerste.
In het Nederlands klopt het gewoon niet.
Waar ik me wel altijd onnozel over voel is als iemand een telefoonnummer opnoemt.
Bijvoorbeeld. nul twintig, drie zevenenveertig vijf honderd twee. 020 34751002.
Leuk, maar dat is dan één cijfer teveel. En na vier keer gevraagd te hebben het nummer te herhalen wordt dat erg irritant. Cijfer voor cijfer benoemen wat je hebt opgeschreven snapt die ánder dan vaak weer niet.
zondag 28 februari 2010 om 18:06
Ik heb laatst iets gezien (en met laatst bedoel ik pas een week of 3 geleden) over dyscalculie en dacht toen: 'jeetje, dat kon ik wel hebben'. Op de lagere school altijd heel slecht in rekenen. Cijferen had ik een speciaal programma voor en hoofdrekenen was dramatisch. Als ik een som moest optellen bijv. 27+25, dan telde ik 27+ 20, nou dat is 27 +20 iiiisssss ehhh.....En dan was ik de som dus alweer kwijt. Op de lts (op aruba) mocht ik gelukkig een rekenmachine gebruiken en daardoor werden mavo en havo een stuk makkelijker te doen. Ik denk dus ook niet dat ik het in extreme mate heb, want ik heb wel wiskunde in mijn pakket gehad.
Maar wat Whiskers schrijft, over het noteren van telefoonnummers als iemand bijv. noemt 38, 63, 42...ja, dat gaat dus mis. Dan moet ik altijd nadenken '38...dat is eerst 3 en dan 8'. Of ik schrijf eerst 8 en dan de 3 ervoor.Tja...
Links en rechts onthoud ik altijd omdat ik linkshandig ben en ik kijk dus altijd even naar mijn handen en weet zo wat links is. Maar als mijn zoon zegt 'mama, als ik daar langs ga dan ga ik naar rechts hè?', dan kan het maar zo zijn dat ik het verkeerde antwoord geef en dat mijn zoon van 7 mij moet verbeteren.
Waar ik ook moeite mee heb, en waar ik achterkwam toen wij een nieuwbouwhuis hadden gekocht, ik kan ruimtes niet inschatten. 4x5 zegt me niks.
@ Whiskers,
Ik kan ook na een aantal winkels niet meer bij elkaar optellen wat ik nu verspild heb, maar ik heb altijd gedacht dat dat aan mijn koopziekte lag..
Maar wat Whiskers schrijft, over het noteren van telefoonnummers als iemand bijv. noemt 38, 63, 42...ja, dat gaat dus mis. Dan moet ik altijd nadenken '38...dat is eerst 3 en dan 8'. Of ik schrijf eerst 8 en dan de 3 ervoor.Tja...
Links en rechts onthoud ik altijd omdat ik linkshandig ben en ik kijk dus altijd even naar mijn handen en weet zo wat links is. Maar als mijn zoon zegt 'mama, als ik daar langs ga dan ga ik naar rechts hè?', dan kan het maar zo zijn dat ik het verkeerde antwoord geef en dat mijn zoon van 7 mij moet verbeteren.
Waar ik ook moeite mee heb, en waar ik achterkwam toen wij een nieuwbouwhuis hadden gekocht, ik kan ruimtes niet inschatten. 4x5 zegt me niks.
@ Whiskers,
Ik kan ook na een aantal winkels niet meer bij elkaar optellen wat ik nu verspild heb, maar ik heb altijd gedacht dat dat aan mijn koopziekte lag..
zondag 28 februari 2010 om 18:12
@Helianthus2106
Fijn dat het in jouw omgeving wel altijd adviezen worden opgevolgd. Als dat bij mij ook gedaan was had ik misschien minder last van faalangst gehad, Hetgeen ik zeg in de beginpost is wat ik persoonlijk heb meegemaakt en meemaak.
Inderdaad, mijn lijst met aanpassingen voor leerlingen met dyslexie is niet compleet. De punten die ik heb genoemd is wat ik het vaakst naar voren hoor komen door vrienden/kennissen met dyslexie.
Fijn dat het in jouw omgeving wel altijd adviezen worden opgevolgd. Als dat bij mij ook gedaan was had ik misschien minder last van faalangst gehad, Hetgeen ik zeg in de beginpost is wat ik persoonlijk heb meegemaakt en meemaak.
Inderdaad, mijn lijst met aanpassingen voor leerlingen met dyslexie is niet compleet. De punten die ik heb genoemd is wat ik het vaakst naar voren hoor komen door vrienden/kennissen met dyslexie.
zondag 28 februari 2010 om 18:12
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 18:01:
En.. een standaard protocol bestaat helaas niet.
Daarom neem ik zelf altijd folders en informatieboekjes mee naar nieuwe docenten om ze te informeren.
De praktijk wijst echter uit dat ze meestal niet gelezen worden.
Ik merk aan mijzelf dat ik veel ook weer vergeet met 300 leerlingen voor mijn neus en zelfstandig een toets verlengen mag niet. Als de schoolleiding een verlenging accordeert dan ben ik verplicht verlenging te geven. Het kan dus zijn dat er geen standaardprotocol bestaat (bij veel diagnoses bestaat er geen protocol) maar via de schoolleiding wordt er dus een beslissing genomen gebaseerd op het advies van een deskundige.
En natuurlijk weer, ik spreek nu alleen uit mijn eigen ervaring.
En.. een standaard protocol bestaat helaas niet.
Daarom neem ik zelf altijd folders en informatieboekjes mee naar nieuwe docenten om ze te informeren.
De praktijk wijst echter uit dat ze meestal niet gelezen worden.
Ik merk aan mijzelf dat ik veel ook weer vergeet met 300 leerlingen voor mijn neus en zelfstandig een toets verlengen mag niet. Als de schoolleiding een verlenging accordeert dan ben ik verplicht verlenging te geven. Het kan dus zijn dat er geen standaardprotocol bestaat (bij veel diagnoses bestaat er geen protocol) maar via de schoolleiding wordt er dus een beslissing genomen gebaseerd op het advies van een deskundige.
En natuurlijk weer, ik spreek nu alleen uit mijn eigen ervaring.
zondag 28 februari 2010 om 18:16
@ Madhe
Dat met die telefoonnummers kom ik ook erg vaak tegen. Of het gaat te snel.
Het is natuurlijk zo dat je het van jezelf moet leren accepteren dat je dit hebt. Dat zou makkelijker zijn als je het 'mag' hebben. Veel mensen zijn erg kritisch en je moet jezelf altijd verdedigen en bewijzen. Wanneer dit een bekender probleem zou zijn zouden mensen eerder zeggen 'oke, je hebt dyscalculie, je doet je best, neem de tijd'.
Nu is het echter vaak de onwetendheid dat mensen tot domme opmerkingen drijft.
Dat met die telefoonnummers kom ik ook erg vaak tegen. Of het gaat te snel.
Het is natuurlijk zo dat je het van jezelf moet leren accepteren dat je dit hebt. Dat zou makkelijker zijn als je het 'mag' hebben. Veel mensen zijn erg kritisch en je moet jezelf altijd verdedigen en bewijzen. Wanneer dit een bekender probleem zou zijn zouden mensen eerder zeggen 'oke, je hebt dyscalculie, je doet je best, neem de tijd'.
Nu is het echter vaak de onwetendheid dat mensen tot domme opmerkingen drijft.
zondag 28 februari 2010 om 18:16
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 17:59:
Docenten vinden het niet prettig als je vragen over de stof blijft stellen terwijl de rest van de klas verder wil met de stof (en dit ook kan). Docenten worden ongeduldig, kortaf, maken opmerkingen als 'ben je nu echt zo dom' 'jij haalt het nooit' 'als ik jou was zal ik wat beter mijn best doen'
Ook als je na de lessen aan diezelfde docenten om uitleg vraagt zijn ze niet bereid deze te geven..
Dit zijn natuurlijk voorbeelden van docenten die zelf nogal dom zijn.
Hoewel, uitleg na de les soms moeilijk in te plannen is, maar je leerlingen dom noemen vind ik echt heel erg.
Docenten vinden het niet prettig als je vragen over de stof blijft stellen terwijl de rest van de klas verder wil met de stof (en dit ook kan). Docenten worden ongeduldig, kortaf, maken opmerkingen als 'ben je nu echt zo dom' 'jij haalt het nooit' 'als ik jou was zal ik wat beter mijn best doen'
Ook als je na de lessen aan diezelfde docenten om uitleg vraagt zijn ze niet bereid deze te geven..
Dit zijn natuurlijk voorbeelden van docenten die zelf nogal dom zijn.
Hoewel, uitleg na de les soms moeilijk in te plannen is, maar je leerlingen dom noemen vind ik echt heel erg.
zondag 28 februari 2010 om 18:17
zondag 28 februari 2010 om 18:19
@Mevrouw75
Het wisselt ook per school/instelling hoor. Het is nu dat ik het zo ervaren heb.. misschien zijn er anderen die wel de juiste behandeling hebben gekregen/krijgen.
Op mijn MBO ben ik namelijk vaak naar het schoolbestuur gestapt, brieven geschreven. 0,0 reactie. Klachten ingediend.. weinig tot geen reactie. Dit terwijl mij voordat ik met de opleiding was begonnen nota bene door de coördinator zelf was verteld dat er bij de opleiding geen wiskunde kwam kijken.
Uiteindelijk heb ik bedrijfseconomie, wiskunde, statistiek, balansrekenen gehad.. 2 jaar lang.
Het doel van dit topic is ook om ervaringen uit te wisselen. Waar kun je wel goed geholpen worden, hoe kom je aan de juiste diagnose etc.
Het wisselt ook per school/instelling hoor. Het is nu dat ik het zo ervaren heb.. misschien zijn er anderen die wel de juiste behandeling hebben gekregen/krijgen.
Op mijn MBO ben ik namelijk vaak naar het schoolbestuur gestapt, brieven geschreven. 0,0 reactie. Klachten ingediend.. weinig tot geen reactie. Dit terwijl mij voordat ik met de opleiding was begonnen nota bene door de coördinator zelf was verteld dat er bij de opleiding geen wiskunde kwam kijken.
Uiteindelijk heb ik bedrijfseconomie, wiskunde, statistiek, balansrekenen gehad.. 2 jaar lang.
Het doel van dit topic is ook om ervaringen uit te wisselen. Waar kun je wel goed geholpen worden, hoe kom je aan de juiste diagnose etc.
zondag 28 februari 2010 om 18:21
quote:Mevrouw75 schreef op 28 februari 2010 @ 18:16:
[...]
Dit zijn natuurlijk voorbeelden van docenten die zelf nogal dom zijn.
Hoewel, uitleg na de les soms moeilijk in te plannen is, maar je leerlingen dom noemen vind ik echt heel erg.
Dat begrijp ik, docenten hebben ook meer te doen. Maar als er afspraken liggen over opgaven voor de toets mee naar huis krijgen om extra te oefenen en deze worden door de docent afgedaan als 'onzin' op het moment suprême om het zo maar te zeggen.. dan is dat ook heel pijnlijk en vervelend.
Ook toetsen die je tot in den treuren moet herkansen omdat ze er van overtuigd zijn dat je 'heus wel, net zoals iedereen een voldoende kan halen'... gefrustreerd werd ik ervan.
[...]
Dit zijn natuurlijk voorbeelden van docenten die zelf nogal dom zijn.
Hoewel, uitleg na de les soms moeilijk in te plannen is, maar je leerlingen dom noemen vind ik echt heel erg.
Dat begrijp ik, docenten hebben ook meer te doen. Maar als er afspraken liggen over opgaven voor de toets mee naar huis krijgen om extra te oefenen en deze worden door de docent afgedaan als 'onzin' op het moment suprême om het zo maar te zeggen.. dan is dat ook heel pijnlijk en vervelend.
Ook toetsen die je tot in den treuren moet herkansen omdat ze er van overtuigd zijn dat je 'heus wel, net zoals iedereen een voldoende kan halen'... gefrustreerd werd ik ervan.
zondag 28 februari 2010 om 18:25
Als je wilt dat je omgeving rekening houdt met jou dan zul je daar zelf voor moeten zorgen. Niet door in beperkingen te denken en op voorhand allerlei tekortkomingen te scharen onder je afwijking maar wel door in mogelijkheden te denken en anderen aan te reiken op welke wijze zij jou kunnen faciliteren.
zondag 28 februari 2010 om 18:25
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 18:21:
[...]
Dat begrijp ik, docenten hebben ook meer te doen. Maar als er afspraken liggen over opgaven voor de toets mee naar huis krijgen om extra te oefenen en deze worden door de docent afgedaan als 'onzin' op het moment suprême om het zo maar te zeggen.. dan is dat ook heel pijnlijk en vervelend.
Ook toetsen die je tot in den treuren moet herkansen omdat ze er van overtuigd zijn dat je 'heus wel, net zoals iedereen een voldoende kan halen'... gefrustreerd werd ik ervan.Dat snap ik heel goed dat je daar gefrustreerd van wordt, zou ik ook worden. Vandaar dat ik die docenten zelf ook heel dom vind.
[...]
Dat begrijp ik, docenten hebben ook meer te doen. Maar als er afspraken liggen over opgaven voor de toets mee naar huis krijgen om extra te oefenen en deze worden door de docent afgedaan als 'onzin' op het moment suprême om het zo maar te zeggen.. dan is dat ook heel pijnlijk en vervelend.
Ook toetsen die je tot in den treuren moet herkansen omdat ze er van overtuigd zijn dat je 'heus wel, net zoals iedereen een voldoende kan halen'... gefrustreerd werd ik ervan.Dat snap ik heel goed dat je daar gefrustreerd van wordt, zou ik ook worden. Vandaar dat ik die docenten zelf ook heel dom vind.
zondag 28 februari 2010 om 18:26
zondag 28 februari 2010 om 18:27
@ Wuiles
Dat doe ik ook. Dat ik bij voorbaat de informatie meeneem wil niet zeggen dat ik een negatieve instelling heb.
Ik wil juist alles proberen. Het is alleen zelfinzicht en door werkgevers/scholen te informeren kun je dus zoeken naar activiteiten die je wel goed uit kunt voeren.
De nadruk in dit topic ligt echter op de negatieve zijde omdat je daar het meest mee te maken krijgt.
Dat doe ik ook. Dat ik bij voorbaat de informatie meeneem wil niet zeggen dat ik een negatieve instelling heb.
Ik wil juist alles proberen. Het is alleen zelfinzicht en door werkgevers/scholen te informeren kun je dus zoeken naar activiteiten die je wel goed uit kunt voeren.
De nadruk in dit topic ligt echter op de negatieve zijde omdat je daar het meest mee te maken krijgt.
zondag 28 februari 2010 om 18:31
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 18:27:
@ Wuiles
Dat doe ik ook. Dat ik bij voorbaat de informatie meeneem wil niet zeggen dat ik een negatieve instelling heb.
Ik wil juist alles proberen. Het is alleen zelfinzicht en door werkgevers/scholen te informeren kun je dus zoeken naar activiteiten die je wel goed uit kunt voeren.
De nadruk in dit topic ligt echter op de negatieve zijde omdat je daar het meest mee te maken krijgt.Wat je doet werkt klaarblijkelijk niet. Dan lijkt het mij tijd om een andere strategie te gaan proberen.
@ Wuiles
Dat doe ik ook. Dat ik bij voorbaat de informatie meeneem wil niet zeggen dat ik een negatieve instelling heb.
Ik wil juist alles proberen. Het is alleen zelfinzicht en door werkgevers/scholen te informeren kun je dus zoeken naar activiteiten die je wel goed uit kunt voeren.
De nadruk in dit topic ligt echter op de negatieve zijde omdat je daar het meest mee te maken krijgt.Wat je doet werkt klaarblijkelijk niet. Dan lijkt het mij tijd om een andere strategie te gaan proberen.