Werk & Studie
alle pijlers
Belangst
vrijdag 26 juni 2015 om 11:26
Voor mijn stage moet ik best veel bellen. Echter, ik vind dat heel lastig. Ik ben bang dat ik niet goed uit mijn woorden kom, dat ik commentaar krijg van collega's. Op mijn vorige stage deden ze mij soms na als ik belde en kreeg ik de kritiek dat ik een monotone stem had. Daardoor heb ik eigenlijk belangst ontwikkeld. Daarvoor vond ik het ook wel spannend, maar nu blokkeer ik totaal. Ook ben ik bang dat de persoon aan de andere kant van de lijn mij dom vindt. Wat kan ik hier nu tegen doen? Er is veel leegstaande kantoorruimte, daar zou ik ook kunnen bellen. Maar dan denk ik weer dat het zwak overkomt t.o.v. andere collega's die wel gewoon durven bellen. Als ik bel op een andere plek, waar geen mensen zijn, gaat het mij een stuk makkelijker af.
Wat kan ik het best doen hier tegen? Is het stom om ergens anders te bellen? Moet ik dat dan ook aangeven? of me er over heen zetten, met alle risico's van dien?
Wat kan ik het best doen hier tegen? Is het stom om ergens anders te bellen? Moet ik dat dan ook aangeven? of me er over heen zetten, met alle risico's van dien?
vrijdag 26 juni 2015 om 14:53
Werken in een callcenter lijkt me dan weer niet het meest geschikt voor iemand met belangst. Waarom zou je dat willen?
Ik had vroeger ook moeite met persoonlijke gesprekken, eigenlijk met alle communicatie die niet schriftelijk was Verschillende RET-trainingen gehad, heel veel aan gehad, en voor gesprekken (werk) maakte ik vooraf altijd een lijstje. Bovenaan de lijst stond 'koetjes en kalfje' omdat ik vaak zo nerveus was dat ik gelijk to the point kwam. Inmiddels heb ik al honderden zakelijke gesprekken gevoerd, dus die koetjes en kalfjes ken ik nu wel. Ik raak nog wel een beetje van mijn a propos als ik iemand tref die daar niet in mee gaat maar gelijk to te point komt. Daarom heb ik voor niet-standaard gesprekken nog steeds een lijstje. En tijdens gesprekken geef ik ook aan dat ik die even naloop en afvink. Dat vindt eigenlijk niemand gek (of ze zeggen het niet omdat dat onbeleefd is).
Ik had vroeger ook moeite met persoonlijke gesprekken, eigenlijk met alle communicatie die niet schriftelijk was Verschillende RET-trainingen gehad, heel veel aan gehad, en voor gesprekken (werk) maakte ik vooraf altijd een lijstje. Bovenaan de lijst stond 'koetjes en kalfje' omdat ik vaak zo nerveus was dat ik gelijk to the point kwam. Inmiddels heb ik al honderden zakelijke gesprekken gevoerd, dus die koetjes en kalfjes ken ik nu wel. Ik raak nog wel een beetje van mijn a propos als ik iemand tref die daar niet in mee gaat maar gelijk to te point komt. Daarom heb ik voor niet-standaard gesprekken nog steeds een lijstje. En tijdens gesprekken geef ik ook aan dat ik die even naloop en afvink. Dat vindt eigenlijk niemand gek (of ze zeggen het niet omdat dat onbeleefd is).