Werk & Studie
alle pijlers
concentratievermogen van 0
woensdag 19 oktober 2016 om 22:43
Mijn concentratie is nooit echt bijster goed geweest, maar ik leer erg makkelijk. Met school en studie dus nooit problemen gehad. Nooit huiswerk maken en tentamens leren en dan toch een 8 halen.
Maar nu ik werk begint het wel een probleem te vormen. Ik kan mijn aandacht nergens bijhouden. Honderd keer per dag geef ik mezelf een mentale schop onder mijn kont en dan doe ik even wat. Totdat ik mezelf erop betrap dat ik op een irrelevant linkje heb geklikt of aan het rekenen ben hoeveel minuten ik nog moet werken, of simpelweg met een lege blik naar een beeldscherm aan het staren ben (bijvoorbeeld). Het werk dat af moet, krijg ik wel af op een dag, maar ik doe ook heel veel tijd op een dag niets, waar ik best wat extra taken op zou kunnen pakken. Nieuwe taken zijn een tijdje leuk, totdat ik ook daarbij iedere minuut afdwaal. En daar voel ik me ontzettend schuldig over, want ik ben op een werkdag erg veel tijd aan het verkwisten. Op het moment kan ik me niet voorstellen dat iets interessant genoeg is om mijn aandacht voor langere tijd vast te houden, en ik voorzie dan ook al een 'carrière' als jobhopper.
Is dit voor mensen herkenbaar? Heeft iemand tips? Ik wil niet een jobhopper worden, ik wil een leuke baan waarbij ik niet het idee heb dat er iedere seconde weer een hersencel afsterft van verveling.
En een 'hup, gewoon aan de slag' of iets dergelijks helpt dus helaas niet. Ja, voor een paar minuten, maar dan dwaal ik alweer af en dat gaat echt niet bewust.
Maar nu ik werk begint het wel een probleem te vormen. Ik kan mijn aandacht nergens bijhouden. Honderd keer per dag geef ik mezelf een mentale schop onder mijn kont en dan doe ik even wat. Totdat ik mezelf erop betrap dat ik op een irrelevant linkje heb geklikt of aan het rekenen ben hoeveel minuten ik nog moet werken, of simpelweg met een lege blik naar een beeldscherm aan het staren ben (bijvoorbeeld). Het werk dat af moet, krijg ik wel af op een dag, maar ik doe ook heel veel tijd op een dag niets, waar ik best wat extra taken op zou kunnen pakken. Nieuwe taken zijn een tijdje leuk, totdat ik ook daarbij iedere minuut afdwaal. En daar voel ik me ontzettend schuldig over, want ik ben op een werkdag erg veel tijd aan het verkwisten. Op het moment kan ik me niet voorstellen dat iets interessant genoeg is om mijn aandacht voor langere tijd vast te houden, en ik voorzie dan ook al een 'carrière' als jobhopper.
Is dit voor mensen herkenbaar? Heeft iemand tips? Ik wil niet een jobhopper worden, ik wil een leuke baan waarbij ik niet het idee heb dat er iedere seconde weer een hersencel afsterft van verveling.
En een 'hup, gewoon aan de slag' of iets dergelijks helpt dus helaas niet. Ja, voor een paar minuten, maar dan dwaal ik alweer af en dat gaat echt niet bewust.
woensdag 19 oktober 2016 om 22:48
woensdag 19 oktober 2016 om 22:50
woensdag 19 oktober 2016 om 22:53
Heb je dan wel leuk werk? Mijn concentratie is ook ruk, maar ik wissel gewoon de verschillende taken steeds af in plaats van langdurig met 1 ding bezig te zijn. En regelmatig 'onnodig' de benen strekken. Koffie halen, bij iemand langsgaan i.p.v. bellen of mailen, spullen van hot naar her zeulen. Een echte concentratieklus doen op een tijdstip van de dag waarop je het 'helderst' bent... Ik vind mijn werk echt leuk en voor mij is mijn slechte concentratie zo geen probleem.
woensdag 19 oktober 2016 om 22:53
woensdag 19 oktober 2016 om 22:55
Ik lees ook graag mee. Dat ik nu zit te forummen in plaats van te werken aan de vele deadlines zegt genoeg (zit in de VS vandaar de rare tijd). Ik probeer "to do" lijstjes te maken waarbij ik taken opknip, zodat het overzichtelijk wordt en ik niet tegen een enorme klus aan zit te hikken. Zo kan ik ook vaker wat afvinken en dat motiveert dan weer.
En uit de OP krijg ik ook het idee dat je je gewoon een beetje verveelt, dat je werk niet uitdagend genoeg is.
En uit de OP krijg ik ook het idee dat je je gewoon een beetje verveelt, dat je werk niet uitdagend genoeg is.
happiness = reality - expectations
woensdag 19 oktober 2016 om 22:57
- ik vind mijn werk niet leuk nee. Ook niet vreselijk, maar niet leuk. Probleem is dat ik niet weet wat ik wel leuk vind.
- met hobby's heb ik het ook. Vaak begin ik enthousiast, maar maak niks af. Cursussen/clubs/etc. ga ik een paar keer naartoe en dan niet meer. Creatieve dingen begin ik aan en liggen dan een half jaar stof te vergaren totdat ik ze op zolder gooi.
- ik kan het werk wel in kleine taakjes opdelen, maar ik ben slecht in prioriteiten stellen. Dus dan maak ik een mentaal to do lijstje, maar verschuif dan de volgorde iedere minuut (als in: nee dat moet eerst, ohnee dat moet eerst, nou laat ik met A beginnen, om dan halverwege toch verder te gaan met B etc.)
Ik heb inderdaad weinig te doen, maar zoals gezegd kan ik er wel nog iets bij doen. Ik moet bijvoorbeeld iedere dag de telefoon beantwoorden en vier notulen uitwerken (hypthetisch voorbeeld) en dat krijg ik uiteindelijk wel af, maar ik zou ook best de dossiers kunnen ordenen en daar komt niets van terecht. Als de telefoon roodgloeiend zou staan, dan zou ik wel de hele dag in de weer zijn ja, maar dat is niet zo.
- met hobby's heb ik het ook. Vaak begin ik enthousiast, maar maak niks af. Cursussen/clubs/etc. ga ik een paar keer naartoe en dan niet meer. Creatieve dingen begin ik aan en liggen dan een half jaar stof te vergaren totdat ik ze op zolder gooi.
- ik kan het werk wel in kleine taakjes opdelen, maar ik ben slecht in prioriteiten stellen. Dus dan maak ik een mentaal to do lijstje, maar verschuif dan de volgorde iedere minuut (als in: nee dat moet eerst, ohnee dat moet eerst, nou laat ik met A beginnen, om dan halverwege toch verder te gaan met B etc.)
Ik heb inderdaad weinig te doen, maar zoals gezegd kan ik er wel nog iets bij doen. Ik moet bijvoorbeeld iedere dag de telefoon beantwoorden en vier notulen uitwerken (hypthetisch voorbeeld) en dat krijg ik uiteindelijk wel af, maar ik zou ook best de dossiers kunnen ordenen en daar komt niets van terecht. Als de telefoon roodgloeiend zou staan, dan zou ik wel de hele dag in de weer zijn ja, maar dat is niet zo.
woensdag 19 oktober 2016 om 23:27
Ik heb het andersom, en ik zou zo graag willen weten waar het vandaan komt.. Op de werkvloer is het mij snel te hektisch en ik kan het allemaal niet verwerken, maak fouten en pik dingen niet op. Ik ben hierdoor veel aan het jobhoppen en op dit moment heb ik wel een hele leuke werkplek gevonden maar het wil gewoon niet. Ook vooral de concentratie en misschien ook wel onzekerheid, ik weet het niet, maar alle uitleg komt niet binnen, en ik ben steeds onoplettend.
In ieder geval zou ik in jouw geval eens langs de huisarts gaan en een doorverwijzing halen om bloed te laten prikken, van ijzertekort van bv vitamine B12 kun je ook klachten krijgen met de concentratie.
In ieder geval zou ik in jouw geval eens langs de huisarts gaan en een doorverwijzing halen om bloed te laten prikken, van ijzertekort van bv vitamine B12 kun je ook klachten krijgen met de concentratie.
woensdag 19 oktober 2016 om 23:43
Ook dat is wel herkenbaar Joni. Mijn vorige baan kon ik mentaal niet aan. Teveel verantwoordelijkheid, te bang om fouten te maken. Alles was nieuw en ik durf gewoon niet aan het werk te gaan omdat ik wist dat alles wat ik zou doen niet goed (genoeg) zou zijn. Mijn huidige baan was dan ook een verademing. Iets dat ik goed aankon en niet bang om fouten te maken, want ik vond en vind het peanuts. Nu hink ik dus op twee gedachten: dit is te simpel, maar van meer verantwoordelijkheid/uitdaging krijg ik angst.
Dat klopt kia ora, maar dat is nu sinds acht maanden erg goed in bedwang. Geen last meer van depressie! Blijf gevoelig voor angst (angst was ook de oorzaak van de depressie) maar ook dat gaat over het algemeen boven verwachting goed
de bijbehorende onzekerheden kunnen wel een oorzaak zijn (als ik nergens aan begin, kan ik het ook niet fout doen!), maar heb toch het idee dat de concentratie er wel wat meer los van staat.
Dat klopt kia ora, maar dat is nu sinds acht maanden erg goed in bedwang. Geen last meer van depressie! Blijf gevoelig voor angst (angst was ook de oorzaak van de depressie) maar ook dat gaat over het algemeen boven verwachting goed
de bijbehorende onzekerheden kunnen wel een oorzaak zijn (als ik nergens aan begin, kan ik het ook niet fout doen!), maar heb toch het idee dat de concentratie er wel wat meer los van staat.
woensdag 19 oktober 2016 om 23:44
Ja klopt Kia Ora, knap dat je dat niet weet. Maar als ik terug kijk dan heb ik het altijd wel gehad, alleen de laatste jaren is het echt een dingetje geworden. Ik zit verder wel goed in mijn vel op het moment en toch blijft het zo lastig om bij te benen op de werkvloer, en er zal gewerkt moeten worden natuurlijk.
woensdag 19 oktober 2016 om 23:46
O Kia Ora, wie bedoel je nou? Zanahoria, ik wist niet dat jij ook met een depressie kampte. Zo hebben we toch veel overeenkomsten. Ook je laatste post herken ik, ik zou het liefst simpel werk gaan doen maar dan ben ik ook weer bang dat het te simpel is. Ik weet gewoon niet echt wat nou bij me past, en ook als ik het wel weet dan liggen de banen niet voor het oprapen.
woensdag 19 oktober 2016 om 23:59
quote:Joni_de_tweede schreef op 19 oktober 2016 @ 23:46:
O Kia Ora, wie bedoel je nou? Zanahoria, ik wist niet dat jij ook met een depressie kampte. Zo hebben we toch veel overeenkomsten. Ook je laatste post herken ik, ik zou het liefst simpel werk gaan doen maar dan ben ik ook weer bang dat het te simpel is. Ik weet gewoon niet echt wat nou bij me past, en ook als ik het wel weet dan liggen de banen niet voor het oprapen.
Ik bedoelde inderdaad worteltje.
Depressie sucks.
O Kia Ora, wie bedoel je nou? Zanahoria, ik wist niet dat jij ook met een depressie kampte. Zo hebben we toch veel overeenkomsten. Ook je laatste post herken ik, ik zou het liefst simpel werk gaan doen maar dan ben ik ook weer bang dat het te simpel is. Ik weet gewoon niet echt wat nou bij me past, en ook als ik het wel weet dan liggen de banen niet voor het oprapen.
Ik bedoelde inderdaad worteltje.
Depressie sucks.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
donderdag 20 oktober 2016 om 00:05
quote:Zanahoria schreef op 19 oktober 2016 @ 23:43:
Ook dat is wel herkenbaar Joni. Mijn vorige baan kon ik mentaal niet aan. Teveel verantwoordelijkheid, te bang om fouten te maken. Alles was nieuw en ik durf gewoon niet aan het werk te gaan omdat ik wist dat alles wat ik zou doen niet goed (genoeg) zou zijn. Mijn huidige baan was dan ook een verademing. Iets dat ik goed aankon en niet bang om fouten te maken, want ik vond en vind het peanuts. Nu hink ik dus op twee gedachten: dit is te simpel, maar van meer verantwoordelijkheid/uitdaging krijg ik angst.
Dat klopt kia ora, maar dat is nu sinds acht maanden erg goed in bedwang. Geen last meer van depressie! Blijf gevoelig voor angst (angst was ook de oorzaak van de depressie) maar ook dat gaat over het algemeen boven verwachting goed
de bijbehorende onzekerheden kunnen wel een oorzaak zijn (als ik nergens aan begin, kan ik het ook niet fout doen!), maar heb toch het idee dat de concentratie er wel wat meer los van staat.
Ik denk echt dat je teveel wil/moet van jezelf. Geef jezelf de kans en eis niet teveel. Je werkt komt af, en je doet ook extra taakjes, ik zie het probleem niet zo. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat we gemiddeld een kwartiertje in volle concentratie met iets bezig kunnen zijn en studenten wordt dan vaak ook geadviseerd om het leerwerk zo ook in te delen, kwartiertje leren, minuutje wat anders en weer verder. Dus het is niet zo gek dat je gedachten afdwalen.
Wellicht kun je daar iets mee.
Ook dat is wel herkenbaar Joni. Mijn vorige baan kon ik mentaal niet aan. Teveel verantwoordelijkheid, te bang om fouten te maken. Alles was nieuw en ik durf gewoon niet aan het werk te gaan omdat ik wist dat alles wat ik zou doen niet goed (genoeg) zou zijn. Mijn huidige baan was dan ook een verademing. Iets dat ik goed aankon en niet bang om fouten te maken, want ik vond en vind het peanuts. Nu hink ik dus op twee gedachten: dit is te simpel, maar van meer verantwoordelijkheid/uitdaging krijg ik angst.
Dat klopt kia ora, maar dat is nu sinds acht maanden erg goed in bedwang. Geen last meer van depressie! Blijf gevoelig voor angst (angst was ook de oorzaak van de depressie) maar ook dat gaat over het algemeen boven verwachting goed
de bijbehorende onzekerheden kunnen wel een oorzaak zijn (als ik nergens aan begin, kan ik het ook niet fout doen!), maar heb toch het idee dat de concentratie er wel wat meer los van staat.
Ik denk echt dat je teveel wil/moet van jezelf. Geef jezelf de kans en eis niet teveel. Je werkt komt af, en je doet ook extra taakjes, ik zie het probleem niet zo. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat we gemiddeld een kwartiertje in volle concentratie met iets bezig kunnen zijn en studenten wordt dan vaak ook geadviseerd om het leerwerk zo ook in te delen, kwartiertje leren, minuutje wat anders en weer verder. Dus het is niet zo gek dat je gedachten afdwalen.
Wellicht kun je daar iets mee.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
donderdag 20 oktober 2016 om 00:07
quote:Joni_de_tweede schreef op 19 oktober 2016 @ 23:44:
Ja klopt Kia Ora, knap dat je dat niet weet. Maar als ik terug kijk dan heb ik het altijd wel gehad, alleen de laatste jaren is het echt een dingetje geworden. Ik zit verder wel goed in mijn vel op het moment en toch blijft het zo lastig om bij te benen op de werkvloer, en er zal gewerkt moeten worden natuurlijk.Ik zit er al even over na te denken. Maar wat bedoel je met die zin?
Ja klopt Kia Ora, knap dat je dat niet weet. Maar als ik terug kijk dan heb ik het altijd wel gehad, alleen de laatste jaren is het echt een dingetje geworden. Ik zit verder wel goed in mijn vel op het moment en toch blijft het zo lastig om bij te benen op de werkvloer, en er zal gewerkt moeten worden natuurlijk.Ik zit er al even over na te denken. Maar wat bedoel je met die zin?
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
donderdag 20 oktober 2016 om 08:13
quote:Joni_de_tweede schreef op 19 oktober 2016 @ 23:27:
Ik heb het andersom, en ik zou zo graag willen weten waar het vandaan komt.. Op de werkvloer is het mij snel te hektisch en ik kan het allemaal niet verwerken, maak fouten en pik dingen niet op. Ik ben hierdoor veel aan het jobhoppen en op dit moment heb ik wel een hele leuke werkplek gevonden maar het wil gewoon niet. Ook vooral de concentratie en misschien ook wel onzekerheid, ik weet het niet, maar alle uitleg komt niet binnen, en ik ben steeds onoplettend.
In ieder geval zou ik in jouw geval eens langs de huisarts gaan en een doorverwijzing halen om bloed te laten prikken, van ijzertekort van bv vitamine B12 kun je ook klachten krijgen met de concentratie.Kun je jezelf niet beter wat trucjes aanleren om dingen beter te onthouden? Bijvoorbeeld aantekeningen maken als je uitleg krijgt? Meteen nadoen wat je uitgelegd hebt gekregen. Nieuwe dingen 1 voor 1 oppakken en pas doorgaan naar het andere als je het kan.
Ik heb het andersom, en ik zou zo graag willen weten waar het vandaan komt.. Op de werkvloer is het mij snel te hektisch en ik kan het allemaal niet verwerken, maak fouten en pik dingen niet op. Ik ben hierdoor veel aan het jobhoppen en op dit moment heb ik wel een hele leuke werkplek gevonden maar het wil gewoon niet. Ook vooral de concentratie en misschien ook wel onzekerheid, ik weet het niet, maar alle uitleg komt niet binnen, en ik ben steeds onoplettend.
In ieder geval zou ik in jouw geval eens langs de huisarts gaan en een doorverwijzing halen om bloed te laten prikken, van ijzertekort van bv vitamine B12 kun je ook klachten krijgen met de concentratie.Kun je jezelf niet beter wat trucjes aanleren om dingen beter te onthouden? Bijvoorbeeld aantekeningen maken als je uitleg krijgt? Meteen nadoen wat je uitgelegd hebt gekregen. Nieuwe dingen 1 voor 1 oppakken en pas doorgaan naar het andere als je het kan.
donderdag 20 oktober 2016 om 08:18
Heel herkenbaar TO. Als ik computerwerk moet doen raak ik ook totaal de draad kwijt. Brrrr niks voor mij.
Als ik in de zorg werk (zoals nu) gaat het prima. Ik ben gewoon bezig en heb simpelweg niet eens tijd om m'n gedachten te laten afdwalen. De meeste banen vragen echter wel deels computerwerk van je, maar ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel, zo'n beeldschermbaan werkt niet voor mij. En ook al krijg ik m'n werk wel af, het geeft geen voldoening omdat het elke dag weer uit je tenen moet komen.
Wat bij mij verder helpt, naast geen computerwerk doen en lekker bezig zijn, is zelfstandig zijn (hoe meer iets van hogerhand wordt opgedragen, hoe minder zin ik erin heb. Ik heb een tijdje een baas gehad die me precies wilde vertellen hoe iets moest, wanneer en voortdurend achter m'n scherm kwam staan om te kijken of ik het wel op De Manier deed (lees: zijn manier). Ik word helemaal tureluurs van zo'n micromanager. Vind het niet erg om voor een bedrijf te werken, maar wil graag gewoon zelfstandig kunnen werken.
En tenslotte moet ik het gevoel hebben dat ik iets núttigs doe. En niet het gevoel van 'als ik dit niet doe ben ik degene die er het meeste last van heeft, want ik krijg dan geen geld.' Nu in de zorg (als bijbaan omdat ik weer ben gaan studeren), lijden mensen eronder als ik niet kom. Dan hebben ze geen eten, kunnen ze zich niet uitkleden, hun medicijnen niet nemen of hun kousen niet aan of uitdoen, zijn ze ongewassen of liggen ze in hun eigen ontlasting of urine. Niet dat dat werk nou zo intellectueel uitdagend is, maar ik voel me dan dus verantwoordelijk. En ik neem ook de tijd per cliënt, dus heb geen tijd om te lummelen. Want ik weet dat die mevrouw van 98 graag samen nog even een kopje chocomel drinkt en wil horen hoe het met m'n studie gaat. En ik weet dat die demente vrouw me weer wil vertellen over het hondje dat ze vroeger had. En ik weet dat die meneer weer foto's van mijn echo's wil zien, sinds hij doorheeft dat ik zwanger ben, en dan maar verwonderd blijft staren: 'wat knap hè. Dat ze dat gewoon zo door je buik heen kunnen zien! Zo knap. En hoe groot is het kind nu?'
En ik weet ook dat ik weer langs die meneer ga die het niet meer ziet zitten en altijd moet huilen van de pijn en de uitzichtloosheid en die een beetje troost nodig heeft.
En dan besteed ik liever daar m'n tijd aan dan aan tijdverdrijf.
Bij mij heeft het ook echt heel sterk te maken met het gevoel dat iemand er wat aan heeft, aan wat ik doe.
Mijn tip is dan ook: ga niet naar iets op zoek dat je heel erg léúk vindt (ik vind mensen wassen helemaal niet zo leuk), maar ga op zoek naar iets dat je heel erg belángrijk vindt. Toen ik eenmaal ging nadenken over wat ik belangrijk vond was het opeens zo obvious wat voor soort werk ik mijn hele leven ging kunnen volhouden. En nee, dat is niet wat ik nu doe, maar het heeft wel raakvlakken. Daarom studeer ik weer, zodat ik datgene straks wel kan doen.
Veel succes!
Als ik in de zorg werk (zoals nu) gaat het prima. Ik ben gewoon bezig en heb simpelweg niet eens tijd om m'n gedachten te laten afdwalen. De meeste banen vragen echter wel deels computerwerk van je, maar ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel, zo'n beeldschermbaan werkt niet voor mij. En ook al krijg ik m'n werk wel af, het geeft geen voldoening omdat het elke dag weer uit je tenen moet komen.
Wat bij mij verder helpt, naast geen computerwerk doen en lekker bezig zijn, is zelfstandig zijn (hoe meer iets van hogerhand wordt opgedragen, hoe minder zin ik erin heb. Ik heb een tijdje een baas gehad die me precies wilde vertellen hoe iets moest, wanneer en voortdurend achter m'n scherm kwam staan om te kijken of ik het wel op De Manier deed (lees: zijn manier). Ik word helemaal tureluurs van zo'n micromanager. Vind het niet erg om voor een bedrijf te werken, maar wil graag gewoon zelfstandig kunnen werken.
En tenslotte moet ik het gevoel hebben dat ik iets núttigs doe. En niet het gevoel van 'als ik dit niet doe ben ik degene die er het meeste last van heeft, want ik krijg dan geen geld.' Nu in de zorg (als bijbaan omdat ik weer ben gaan studeren), lijden mensen eronder als ik niet kom. Dan hebben ze geen eten, kunnen ze zich niet uitkleden, hun medicijnen niet nemen of hun kousen niet aan of uitdoen, zijn ze ongewassen of liggen ze in hun eigen ontlasting of urine. Niet dat dat werk nou zo intellectueel uitdagend is, maar ik voel me dan dus verantwoordelijk. En ik neem ook de tijd per cliënt, dus heb geen tijd om te lummelen. Want ik weet dat die mevrouw van 98 graag samen nog even een kopje chocomel drinkt en wil horen hoe het met m'n studie gaat. En ik weet dat die demente vrouw me weer wil vertellen over het hondje dat ze vroeger had. En ik weet dat die meneer weer foto's van mijn echo's wil zien, sinds hij doorheeft dat ik zwanger ben, en dan maar verwonderd blijft staren: 'wat knap hè. Dat ze dat gewoon zo door je buik heen kunnen zien! Zo knap. En hoe groot is het kind nu?'
En ik weet ook dat ik weer langs die meneer ga die het niet meer ziet zitten en altijd moet huilen van de pijn en de uitzichtloosheid en die een beetje troost nodig heeft.
En dan besteed ik liever daar m'n tijd aan dan aan tijdverdrijf.
Bij mij heeft het ook echt heel sterk te maken met het gevoel dat iemand er wat aan heeft, aan wat ik doe.
Mijn tip is dan ook: ga niet naar iets op zoek dat je heel erg léúk vindt (ik vind mensen wassen helemaal niet zo leuk), maar ga op zoek naar iets dat je heel erg belángrijk vindt. Toen ik eenmaal ging nadenken over wat ik belangrijk vond was het opeens zo obvious wat voor soort werk ik mijn hele leven ging kunnen volhouden. En nee, dat is niet wat ik nu doe, maar het heeft wel raakvlakken. Daarom studeer ik weer, zodat ik datgene straks wel kan doen.
Veel succes!
donderdag 20 oktober 2016 om 12:26
quote:Lady_Vintage schreef op 20 oktober 2016 @ 08:13:
[...]
Kun je jezelf niet beter wat trucjes aanleren om dingen beter te onthouden? Bijvoorbeeld aantekeningen maken als je uitleg krijgt? Meteen nadoen wat je uitgelegd hebt gekregen. Nieuwe dingen 1 voor 1 oppakken en pas doorgaan naar het andere als je het kan.Dat doe ik al en daar heb ik vaak wel wat aan. Maar dit werk is gewoon te hektisch voor mij. Het is horeca, met allerlei verschillende arrangementen en prijzen, er moet heel veel tegelijk gebeuren en dan heb je gewoon niet de tijd om op je briefje te kijken, wat op kantoor weer gemakkelijker zou zijn. En ik heb altijd het gevoel dat ik bij drukte in een soort van trace kom, dan denk ik niet meer helder en maak ik fouten, ik kan dan niet scherp blijven en schakelen.
[...]
Kun je jezelf niet beter wat trucjes aanleren om dingen beter te onthouden? Bijvoorbeeld aantekeningen maken als je uitleg krijgt? Meteen nadoen wat je uitgelegd hebt gekregen. Nieuwe dingen 1 voor 1 oppakken en pas doorgaan naar het andere als je het kan.Dat doe ik al en daar heb ik vaak wel wat aan. Maar dit werk is gewoon te hektisch voor mij. Het is horeca, met allerlei verschillende arrangementen en prijzen, er moet heel veel tegelijk gebeuren en dan heb je gewoon niet de tijd om op je briefje te kijken, wat op kantoor weer gemakkelijker zou zijn. En ik heb altijd het gevoel dat ik bij drukte in een soort van trace kom, dan denk ik niet meer helder en maak ik fouten, ik kan dan niet scherp blijven en schakelen.
donderdag 20 oktober 2016 om 15:20
quote:Mieshka schreef op 20 oktober 2016 @ 15:09:
"ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel,"
Whut!? Een veelgehoorde op kantoor is 'niemand is onmisbaar', en ja dat is ook zo. Degene die anders denken voelen zich vaak belangrijker dan ze zijn.
"ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel,"
Whut!? Een veelgehoorde op kantoor is 'niemand is onmisbaar', en ja dat is ook zo. Degene die anders denken voelen zich vaak belangrijker dan ze zijn.
Tjah, tjah, tjah...