Werk & Studie
alle pijlers
concentratievermogen van 0
woensdag 19 oktober 2016 om 22:43
Mijn concentratie is nooit echt bijster goed geweest, maar ik leer erg makkelijk. Met school en studie dus nooit problemen gehad. Nooit huiswerk maken en tentamens leren en dan toch een 8 halen.
Maar nu ik werk begint het wel een probleem te vormen. Ik kan mijn aandacht nergens bijhouden. Honderd keer per dag geef ik mezelf een mentale schop onder mijn kont en dan doe ik even wat. Totdat ik mezelf erop betrap dat ik op een irrelevant linkje heb geklikt of aan het rekenen ben hoeveel minuten ik nog moet werken, of simpelweg met een lege blik naar een beeldscherm aan het staren ben (bijvoorbeeld). Het werk dat af moet, krijg ik wel af op een dag, maar ik doe ook heel veel tijd op een dag niets, waar ik best wat extra taken op zou kunnen pakken. Nieuwe taken zijn een tijdje leuk, totdat ik ook daarbij iedere minuut afdwaal. En daar voel ik me ontzettend schuldig over, want ik ben op een werkdag erg veel tijd aan het verkwisten. Op het moment kan ik me niet voorstellen dat iets interessant genoeg is om mijn aandacht voor langere tijd vast te houden, en ik voorzie dan ook al een 'carrière' als jobhopper.
Is dit voor mensen herkenbaar? Heeft iemand tips? Ik wil niet een jobhopper worden, ik wil een leuke baan waarbij ik niet het idee heb dat er iedere seconde weer een hersencel afsterft van verveling.
En een 'hup, gewoon aan de slag' of iets dergelijks helpt dus helaas niet. Ja, voor een paar minuten, maar dan dwaal ik alweer af en dat gaat echt niet bewust.
Maar nu ik werk begint het wel een probleem te vormen. Ik kan mijn aandacht nergens bijhouden. Honderd keer per dag geef ik mezelf een mentale schop onder mijn kont en dan doe ik even wat. Totdat ik mezelf erop betrap dat ik op een irrelevant linkje heb geklikt of aan het rekenen ben hoeveel minuten ik nog moet werken, of simpelweg met een lege blik naar een beeldscherm aan het staren ben (bijvoorbeeld). Het werk dat af moet, krijg ik wel af op een dag, maar ik doe ook heel veel tijd op een dag niets, waar ik best wat extra taken op zou kunnen pakken. Nieuwe taken zijn een tijdje leuk, totdat ik ook daarbij iedere minuut afdwaal. En daar voel ik me ontzettend schuldig over, want ik ben op een werkdag erg veel tijd aan het verkwisten. Op het moment kan ik me niet voorstellen dat iets interessant genoeg is om mijn aandacht voor langere tijd vast te houden, en ik voorzie dan ook al een 'carrière' als jobhopper.
Is dit voor mensen herkenbaar? Heeft iemand tips? Ik wil niet een jobhopper worden, ik wil een leuke baan waarbij ik niet het idee heb dat er iedere seconde weer een hersencel afsterft van verveling.
En een 'hup, gewoon aan de slag' of iets dergelijks helpt dus helaas niet. Ja, voor een paar minuten, maar dan dwaal ik alweer af en dat gaat echt niet bewust.
donderdag 20 oktober 2016 om 15:22
Je bent secretaresse begrijp ik? Ik ook, heb zo te lezen hetzelfde probleem.
Ik weet alleen wel dat ik mijn werk niet super boeiend vind, ik werk hard genoeg - volgens baas harder dan collega's - en houd meer tijd over tijdens de dag als mijn collega's. Ik denk wel is dat ik gewoon wel veel meer aan kan, maar of ik daar nu zin in heb.... Vind veel dingen leuk, maar niks leuk genoeg voor lange tijd.
Ik weet alleen wel dat ik mijn werk niet super boeiend vind, ik werk hard genoeg - volgens baas harder dan collega's - en houd meer tijd over tijdens de dag als mijn collega's. Ik denk wel is dat ik gewoon wel veel meer aan kan, maar of ik daar nu zin in heb.... Vind veel dingen leuk, maar niks leuk genoeg voor lange tijd.
Tjah, tjah, tjah...
donderdag 20 oktober 2016 om 15:37
quote:Mieshka schreef op 20 oktober 2016 @ 15:09:
"ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel,"
Whut!?
Nou ja het is toch zo? Niemand die ervan baalt als je op maandag iets laat liggen en het op dinsdag doet. Tenzij je een deadline hebt, maar je hebt niet elke dag een deadline. En er springt in de praktijk zo even iemand in als dat nodig is, 99 van de 100 keer. Dat vind ik makkelijk aan mijn werk nu: als ik het niet doe, dan ligt zo iemand de hele nacht in zijn eigen ontlasting. Het is niet dat ik liever iemand verschoon dan een administratief klusje doe. Maar dat eerste doe ik wel met veel meer liefde en aandacht, omdat ik het gevoel heb dat ik echt iets nuttigs aan het doen ben wat ook op dat precieze moment móét gebeuren.
Maar ik ben heel blij dat andere mensen dat probleem niet hebben bij een kantoorbaan, maar daarom is het niks voor mij.
"ik weet wel dat ik nooit (meer) een kantoorbaan wil. Hoe relaxt het ook is qua werktijden en niemand die je echt mist als je er niet bent, want je werk kan morgen ook nog wel,"
Whut!?
Nou ja het is toch zo? Niemand die ervan baalt als je op maandag iets laat liggen en het op dinsdag doet. Tenzij je een deadline hebt, maar je hebt niet elke dag een deadline. En er springt in de praktijk zo even iemand in als dat nodig is, 99 van de 100 keer. Dat vind ik makkelijk aan mijn werk nu: als ik het niet doe, dan ligt zo iemand de hele nacht in zijn eigen ontlasting. Het is niet dat ik liever iemand verschoon dan een administratief klusje doe. Maar dat eerste doe ik wel met veel meer liefde en aandacht, omdat ik het gevoel heb dat ik echt iets nuttigs aan het doen ben wat ook op dat precieze moment móét gebeuren.
Maar ik ben heel blij dat andere mensen dat probleem niet hebben bij een kantoorbaan, maar daarom is het niks voor mij.
donderdag 20 oktober 2016 om 18:01
Ik herken het verhaal over kantoorwerk gewoon niet. Ik heb echt niet de illusie dat ik onmisbaar ben. Maar als ik er niet ben, schijn ik toch wel gemist te worden. Mijn werk moet vaak wel voor/binnen 'n bepaalde tijd gedaan worden.
Als mensen zoals ik hun kantoorwerk niet zouden doen, hebben heel veel mensen in de zorg geen materiaal om hun werk te doen.
Groetjes vanaf de afdeling inkoop van een medische artikelen bedrijf.
Als mensen zoals ik hun kantoorwerk niet zouden doen, hebben heel veel mensen in de zorg geen materiaal om hun werk te doen.
Groetjes vanaf de afdeling inkoop van een medische artikelen bedrijf.
donderdag 20 oktober 2016 om 18:20
quote:Mieshka schreef op 20 oktober 2016 @ 18:01:
Ik herken het verhaal over kantoorwerk gewoon niet. Ik heb echt niet de illusie dat ik onmisbaar ben. Maar als ik er niet ben, schijn ik toch wel gemist te worden. Mijn werk moet vaak wel voor/binnen 'n bepaalde tijd gedaan worden.
Als mensen zoals ik hun kantoorwerk niet zouden doen, hebben heel veel mensen in de zorg geen materiaal om hun werk te doen.
Groetjes vanaf de afdeling inkoop van een medische artikelen bedrijf.
Sorry, ik had duidelijker moeten zijn, ik had het over commerciële bedrijven. Zoals Sanoma bijvoorbeeld. Ik kan niks met zo'n 'maar mensen lezen ons blad graag'-motivatie. Dat werkt gewoon niet voor mij. Dan denk ik: ach als de VIVA er niet was lazen vrouwen wel wat anders.
Maar ook het medisch kantoorwerk dat ik heb gedaan motiveerde me veel minder. Ik had dan het gevoel dat ik niet tot de kern kwam ofzo, niet was waar 'de actie' was.
Dat triggert mij. Dat is hoe ik het voel. Ik denk dat het heel goed is voor de economie dat we dat niet allemaal zo voelen
Ik herken het verhaal over kantoorwerk gewoon niet. Ik heb echt niet de illusie dat ik onmisbaar ben. Maar als ik er niet ben, schijn ik toch wel gemist te worden. Mijn werk moet vaak wel voor/binnen 'n bepaalde tijd gedaan worden.
Als mensen zoals ik hun kantoorwerk niet zouden doen, hebben heel veel mensen in de zorg geen materiaal om hun werk te doen.
Groetjes vanaf de afdeling inkoop van een medische artikelen bedrijf.
Sorry, ik had duidelijker moeten zijn, ik had het over commerciële bedrijven. Zoals Sanoma bijvoorbeeld. Ik kan niks met zo'n 'maar mensen lezen ons blad graag'-motivatie. Dat werkt gewoon niet voor mij. Dan denk ik: ach als de VIVA er niet was lazen vrouwen wel wat anders.
Maar ook het medisch kantoorwerk dat ik heb gedaan motiveerde me veel minder. Ik had dan het gevoel dat ik niet tot de kern kwam ofzo, niet was waar 'de actie' was.
Dat triggert mij. Dat is hoe ik het voel. Ik denk dat het heel goed is voor de economie dat we dat niet allemaal zo voelen
donderdag 20 oktober 2016 om 21:48
Geen sorry nodig, ieder z'n ding.
Ik snap nu wel wat je bedoelt hoor. Je wilt wel achter het werk kunnen staan wat je doet. Ik denk ook niet dat ik voor een 'nutteloze producten' bedrijf zou kunnen werken.
Zo snap ik op mijn beurt weer niks van al die nagel- en wimpersalons die als paddenstoelen uit de grond schieten. Nagelstyliste of wimperstyliste vind ik van die typische nonberoepen. Ik kom er dan ook nooit. (Inb4: ja, dat is te zien, ja! )
Ik snap nu wel wat je bedoelt hoor. Je wilt wel achter het werk kunnen staan wat je doet. Ik denk ook niet dat ik voor een 'nutteloze producten' bedrijf zou kunnen werken.
Zo snap ik op mijn beurt weer niks van al die nagel- en wimpersalons die als paddenstoelen uit de grond schieten. Nagelstyliste of wimperstyliste vind ik van die typische nonberoepen. Ik kom er dan ook nooit. (Inb4: ja, dat is te zien, ja! )
vrijdag 21 oktober 2016 om 16:01
quote:Mieshka schreef op 20 oktober 2016 @ 21:48:
Geen sorry nodig, ieder z'n ding.
Ik snap nu wel wat je bedoelt hoor. Je wilt wel achter het werk kunnen staan wat je doet. Ik denk ook niet dat ik voor een 'nutteloze producten' bedrijf zou kunnen werken.
Zo snap ik op mijn beurt weer niks van al die nagel- en wimpersalons die als paddenstoelen uit de grond schieten. Nagelstyliste of wimperstyliste vind ik van die typische nonberoepen. Ik kom er dan ook nooit. (Inb4: ja, dat is te zien, ja! )
Haha dat zou ik ook niet willen worden maar ik ben wel heel blij dat ze er zijn, want dat vind ik dus heeeeerlijk. Toen ik in Amerika woonde ging ik elke week, daar was het betaalbaar geweldig vond ik het! Naar de nagelstyliste dan.
Maar ik wilde het TO meegeven omdat ik ook nooit wist wat ik leuk vind. En wat ik belangrijk vond wist ik wel. En binnen wat ik belangrijk vind is er nog weer een heleboel te doen, dus kan ik rustig uitzoeken wat ik leuk vind binnen wat ik belangrijk vind maar heb ik ondertussen ook gewoon de motivatie om de rest te doen. Vandaar mijn tip.
Geen sorry nodig, ieder z'n ding.
Ik snap nu wel wat je bedoelt hoor. Je wilt wel achter het werk kunnen staan wat je doet. Ik denk ook niet dat ik voor een 'nutteloze producten' bedrijf zou kunnen werken.
Zo snap ik op mijn beurt weer niks van al die nagel- en wimpersalons die als paddenstoelen uit de grond schieten. Nagelstyliste of wimperstyliste vind ik van die typische nonberoepen. Ik kom er dan ook nooit. (Inb4: ja, dat is te zien, ja! )
Haha dat zou ik ook niet willen worden maar ik ben wel heel blij dat ze er zijn, want dat vind ik dus heeeeerlijk. Toen ik in Amerika woonde ging ik elke week, daar was het betaalbaar geweldig vond ik het! Naar de nagelstyliste dan.
Maar ik wilde het TO meegeven omdat ik ook nooit wist wat ik leuk vind. En wat ik belangrijk vond wist ik wel. En binnen wat ik belangrijk vind is er nog weer een heleboel te doen, dus kan ik rustig uitzoeken wat ik leuk vind binnen wat ik belangrijk vind maar heb ik ondertussen ook gewoon de motivatie om de rest te doen. Vandaar mijn tip.