Zwanger
alle pijlers
1 jaar proberen.....
woensdag 12 april 2017 om 08:11
Goedemorgen,
Ik ben Lindsay, 33 jaar. Samen met mijn man probeer ik nu 1 jaar zwanger te worden, Helaas ben ik vannacht weer ongesteld geworden. En daar baal ik van.
De logische stap is om nu naar de huisarts te gaan. Toch ben ik wat bang om die medische molen in te gaan. Maar ook door mijn leeftijd het beste om te doen.
Hopelijk vind ik hier lotgenoten die daarover hun ervaringen willen delen met mij. Ook omdat verder niemand van dit probleem af weet.
Groetjes Lindsay
Ik ben Lindsay, 33 jaar. Samen met mijn man probeer ik nu 1 jaar zwanger te worden, Helaas ben ik vannacht weer ongesteld geworden. En daar baal ik van.
De logische stap is om nu naar de huisarts te gaan. Toch ben ik wat bang om die medische molen in te gaan. Maar ook door mijn leeftijd het beste om te doen.
Hopelijk vind ik hier lotgenoten die daarover hun ervaringen willen delen met mij. Ook omdat verder niemand van dit probleem af weet.
Groetjes Lindsay
woensdag 12 april 2017 om 08:17
Hoi Lindsey, ik begrijp je dubbele gevoel helemaal. Doen jullie op het moment ook aan temperaturen of ovulatietesten?
Wij hebben na 1 jaar proberen gezegd; we proberen het nog 1 maand.. anders gaan we naar de huisarts. Ook ik was hier een beetje benauwd voor. Want dan wordt het wel gelijk een heel ding. Iedere maand buikpijn op 1 dag. Laatste keer toch seks gehad en wat blijkt: zwanger! Wij hebben dus de stap naar de huisarts niet hoeven te maken.
Wens je veel sterkte. Vreselijk onzeker werd ik ervan.
Wij hebben na 1 jaar proberen gezegd; we proberen het nog 1 maand.. anders gaan we naar de huisarts. Ook ik was hier een beetje benauwd voor. Want dan wordt het wel gelijk een heel ding. Iedere maand buikpijn op 1 dag. Laatste keer toch seks gehad en wat blijkt: zwanger! Wij hebben dus de stap naar de huisarts niet hoeven te maken.
Wens je veel sterkte. Vreselijk onzeker werd ik ervan.
woensdag 12 april 2017 om 08:20
woensdag 12 april 2017 om 08:23
De afspraak bij de dokter betekend niet direct malle molen he. Bij ons lukte het ook niet. Toen we na een jaar bij de dokter kwamen en ik voor een eerste check naar de gynaecoloog ging bleek ik een cyste ter grote van een grapefruit in mijn baarmoeder te hebben. Nadat die verwijderd is en ze nog wat gerommeld hebben met mijn eileiders ( doorgeblazen ofzoiets.. dacht ik hoor) is het uiteindelijk wel gelukt.
Het hoeft dus niet te betekenen dat je direct aan de hormonen moet.
Sterkte! Het is en blijft een lastig en pijnlijk traject, de kinderwens.
Het hoeft dus niet te betekenen dat je direct aan de hormonen moet.
Sterkte! Het is en blijft een lastig en pijnlijk traject, de kinderwens.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 12 april 2017 om 08:28
@ hssharon2 : ovolatietesten van 2 merken al gebruikt, en het "volgende maand naar de dokter gaan" is ook al 1 keer uitgesteld.....maar nu moet het echt Ik hoop dat het bij mij net zo gaat als bij jou....dat zou fijn zijn
@camomilla : lief van je. Maar ik zoek juist vrouwen die nog "voor" de grote stap staan. Juist de verhalen van onderzoeken ben ik nog niet aan toe. Want daar zie ik heel erg tegenop. Ook al weet ik dat die gaan gebeuren.
@camomilla : lief van je. Maar ik zoek juist vrouwen die nog "voor" de grote stap staan. Juist de verhalen van onderzoeken ben ik nog niet aan toe. Want daar zie ik heel erg tegenop. Ook al weet ik dat die gaan gebeuren.
woensdag 12 april 2017 om 08:34
woensdag 12 april 2017 om 08:48
Hey Nancy het duurde bij mijn oudste ook ruim een jaar voor ik zwanger was. De afspraak met de dokter was al gemaakt toen ik zwanger bleek. En bij mijn tweede kindje was ik binnen 2 maanden zwanger. Het hoeft dus niet altijd wat te betekenen als het lang duurt. Je kunt ook gewoon heel veel pech hebben. Heel veel succes en sterkte.
woensdag 12 april 2017 om 08:51
quote:nancy999 schreef op 12 april 2017 @ 08:28:
@ hssharon2 : ovolatietesten van 2 merken al gebruikt, en het "volgende maand naar de dokter gaan" is ook al 1 keer uitgesteld.....maar nu moet het echt Ik hoop dat het bij mij net zo gaat als bij jou....dat zou fijn zijn
@camomilla : lief van je. Maar ik zoek juist vrouwen die nog "voor" de grote stap staan. Juist de verhalen van onderzoeken ben ik nog niet aan toe. Want daar zie ik heel erg tegenop. Ook al weet ik dat die gaan gebeuren.Ten eerste zitten in dat topic juist ook vrouwen die net als jij nog niet aan de MMM begonnen zijn en ten tweede lijkt me dat een beetje relativering (die de vrouwen die er wel net aan begonnen zijn kunnen bieden) ook geen kwaad kan.
@ hssharon2 : ovolatietesten van 2 merken al gebruikt, en het "volgende maand naar de dokter gaan" is ook al 1 keer uitgesteld.....maar nu moet het echt Ik hoop dat het bij mij net zo gaat als bij jou....dat zou fijn zijn
@camomilla : lief van je. Maar ik zoek juist vrouwen die nog "voor" de grote stap staan. Juist de verhalen van onderzoeken ben ik nog niet aan toe. Want daar zie ik heel erg tegenop. Ook al weet ik dat die gaan gebeuren.Ten eerste zitten in dat topic juist ook vrouwen die net als jij nog niet aan de MMM begonnen zijn en ten tweede lijkt me dat een beetje relativering (die de vrouwen die er wel net aan begonnen zijn kunnen bieden) ook geen kwaad kan.
woensdag 12 april 2017 om 08:57
Die angst dat ze je misschien vertellen dat het niet mogelijk is om kinderen te krijgen herken ik van de stap naar het ziekenhuis. Daar vertelde de dokter me al snel dat er maar heel weinig stellen zijn die echt geen kinderen kunnen krijgen met medische hulp. Mijn dochtertje kruipt nu over de vloer hier al brabbelend en ze was elk bezoek aan t ziekenhuis meer dan waard!
where ever you go, go with your heart
woensdag 12 april 2017 om 09:10
woensdag 12 april 2017 om 09:15
@Nancy, inmiddels zwanger na wel een intensief medisch traject maar herken de emotie "angst voor..". Het enige wat ik kan zeggen is, luister naar je hart. Als er iets niet goed voelt, schakel de deskundige in. Het hoeft niet nodig te zijn achteraf, maar zou je wel wat hulp nodig moeten hebben, danben je in ieder geval onderweg. Die keuze moet je zelf maken, maar de dokters die hiervoor zijn opgeleid kunnen je goed begeleiden in het maken van keuzes die bij jullie passen. Ik wens je sterkte want het is moeilijk, ook het wachtbankje...
woensdag 12 april 2017 om 09:40
Nancy, Toen het bij ons niet wilde lukken en ik het terloops tegen mijn HA zei hebben we bij ons wat testen laten uitvoeren. Bleek dat mijn man's zaadkwaliteit echt niet goed was en dat wij minder dan 10% kans hadden op een natuurlijke zwangerschap. Ik vond het juist fijn dat er meteen een uitslag en een duidelijke oorzaak was. Soms kan dat ook de geruststelling geven omdat je in ieder geval weet waar je aan toe bent en je stappen kan zetten om verder te kijken naar mogelijkheden. Overigens ben ik thans 14 weken en 3 dagen zwanger na een intensief IVF-ICSI traject.
Gewoon naar de HA gaan lijkt me. Je hebt met 33 nog wel heel even, maar als blijkt dat je de MMM in zou moeten, en dat is helemaal nog niet gezegd, gaat daar ook weer tijd overheen. Succes!
Gewoon naar de HA gaan lijkt me. Je hebt met 33 nog wel heel even, maar als blijkt dat je de MMM in zou moeten, en dat is helemaal nog niet gezegd, gaat daar ook weer tijd overheen. Succes!
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 12 april 2017 om 09:45
Hé TO,
Ook ik sta al aan de andere kant van de MM (36 weken zwanger van eerste IVF wegens slecht zaad), maar ik herken je angst ook wel. Wílde ik het wel weten als ik of man echt onvruchtbaar bleek? En wat zou dat betekenen voor onze relatie, voor onze levens? En toen bleek dat het 'aan man lag' (tussen aanhalingstekens omdat vruchtbaarheid toch ook een samenspel is en ik dus niet denk dat het alleen maar aan hem lag) de vraag: kan ik ermee leven als wij samen geen kinderen kunnen krijgen, of wil ik dan een ander?
Donoropties hebben we zelfs besproken. Emotioneel was het echt een enorme rollercoaster met veel angst, onzekerheid, gesprekken met elkaar, met een psycholoog (voor mij).. en toen opeens was ik na 1 miezerig IVF'je zwanger van een kind dat gewoon gezond lijkt te zijn. En 3 broertjes/zusjes in de vriezer. En dat was het dan. Na 10 weken stond ik weer buiten en was ik zwanger van een gezond jongetje en was alles weer 'normaal'.
En zo gaat het natuurlijk niet voor iedereen, wij hebben geluk gehad. Maar zo gaat het voor een boel vrouwen ook wél. En achteraf denk ik: ik was zo bezig met die hele MM verwerken nog voor ik ermee begonnen was, daarmee heb ik het mezelf alleen maar moeilijk gemaakt. De volgende keer dat ik voor zoiets kom te staan ga ik proberen wat meer stapje voor stapje te leven, proberen wat minder in mijn angst voor de verre toekomst te leven, maar gewoon te beginnen in het hier en nu. Die verre toekomst komt toch wel en op wat voor manier dan ook, daar heb je geen enkele invloed op door er bang voor te zijn.
Veel sterkte en ik hoop dat je snel zwanger bent
Ook ik sta al aan de andere kant van de MM (36 weken zwanger van eerste IVF wegens slecht zaad), maar ik herken je angst ook wel. Wílde ik het wel weten als ik of man echt onvruchtbaar bleek? En wat zou dat betekenen voor onze relatie, voor onze levens? En toen bleek dat het 'aan man lag' (tussen aanhalingstekens omdat vruchtbaarheid toch ook een samenspel is en ik dus niet denk dat het alleen maar aan hem lag) de vraag: kan ik ermee leven als wij samen geen kinderen kunnen krijgen, of wil ik dan een ander?
Donoropties hebben we zelfs besproken. Emotioneel was het echt een enorme rollercoaster met veel angst, onzekerheid, gesprekken met elkaar, met een psycholoog (voor mij).. en toen opeens was ik na 1 miezerig IVF'je zwanger van een kind dat gewoon gezond lijkt te zijn. En 3 broertjes/zusjes in de vriezer. En dat was het dan. Na 10 weken stond ik weer buiten en was ik zwanger van een gezond jongetje en was alles weer 'normaal'.
En zo gaat het natuurlijk niet voor iedereen, wij hebben geluk gehad. Maar zo gaat het voor een boel vrouwen ook wél. En achteraf denk ik: ik was zo bezig met die hele MM verwerken nog voor ik ermee begonnen was, daarmee heb ik het mezelf alleen maar moeilijk gemaakt. De volgende keer dat ik voor zoiets kom te staan ga ik proberen wat meer stapje voor stapje te leven, proberen wat minder in mijn angst voor de verre toekomst te leven, maar gewoon te beginnen in het hier en nu. Die verre toekomst komt toch wel en op wat voor manier dan ook, daar heb je geen enkele invloed op door er bang voor te zijn.
Veel sterkte en ik hoop dat je snel zwanger bent
woensdag 12 april 2017 om 22:39
