Zwanger
alle pijlers
Bevalling blunders
woensdag 7 oktober 2015 om 10:54
Hallo allemaal,
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
woensdag 14 oktober 2015 om 03:28
Dit soort topics wordt je tenminste vrolijk van! Nu 41 weken zwanger, en weer een heerlijke slapeloze nacht..
Bij onze eerste heb ik na 36 uur weeën, redelijk gedrogeerd gezegd 'laat maar.. Ik doe het morgen anders wel verder!'
Leek mij op dat moment best goed, even lekker een nacht goed slapen, en er dan weer volop tegenaan!
Bij onze eerste heb ik na 36 uur weeën, redelijk gedrogeerd gezegd 'laat maar.. Ik doe het morgen anders wel verder!'
Leek mij op dat moment best goed, even lekker een nacht goed slapen, en er dan weer volop tegenaan!
woensdag 14 oktober 2015 om 06:55
Tijdens mijn bevalling duurde het persen heel lang. Op een gegeven moment geloofde ik niet meer dat ik het goed deed, maar dat ze me niet in de put konden praten, dus daarom toch maar zeiden dat ik het zo goed deed.
Na een tijdje geloofde ik niet meer dat er een baby kwam en was ik er ook wel klaar mee. Daarom had ik bedacht dat ik gewoon niet mee ging aankondigen dat ik een wee had, dat iedereen dan naar huis kon gaan en dat we de volgende dag dan wel weer verder zouden kijken.
Vonden ze niet goed, heel flauw
Na een tijdje geloofde ik niet meer dat er een baby kwam en was ik er ook wel klaar mee. Daarom had ik bedacht dat ik gewoon niet mee ging aankondigen dat ik een wee had, dat iedereen dan naar huis kon gaan en dat we de volgende dag dan wel weer verder zouden kijken.
Vonden ze niet goed, heel flauw
woensdag 14 oktober 2015 om 10:21
woensdag 14 oktober 2015 om 10:35
Wat betekent TVP?
Ik ben zelf 3 weken te vroeg geboren en wist zeker dat dat bij mijn dochtertje ook zo zou gaan.. 40 wkn... niets.. 41 weken, strippen, niets... 41+5 strippen... niets. Toen naar het ziekenhuis en een ballonnetje gekregen. De dag daarna werden de vliezen gebroken en ging ik aan het infuus, de weeën kwamen goed op gang. Na vier uur kwam de verpleegkundige mijn ontsluiting checken. Ze schrok zich een hoedje, omdat mijn dochter haar vinger vastpakte. Haar handje had ze al naar buiten gestoken, super woman style
De Turkse gynaecoloog met vierkant postuur en kolenschoppen van handen zou dat handje wel even terugduwen.. AUW!
2 uur later lag het handje gewoon weer naar buiten en had ik nog steeds 4 centimeter. Uiteindelijk hebben ze haar toen met een keizersnede gehaald, want dat gewone bevallen vertikte ze..
Ik ben zelf 3 weken te vroeg geboren en wist zeker dat dat bij mijn dochtertje ook zo zou gaan.. 40 wkn... niets.. 41 weken, strippen, niets... 41+5 strippen... niets. Toen naar het ziekenhuis en een ballonnetje gekregen. De dag daarna werden de vliezen gebroken en ging ik aan het infuus, de weeën kwamen goed op gang. Na vier uur kwam de verpleegkundige mijn ontsluiting checken. Ze schrok zich een hoedje, omdat mijn dochter haar vinger vastpakte. Haar handje had ze al naar buiten gestoken, super woman style
De Turkse gynaecoloog met vierkant postuur en kolenschoppen van handen zou dat handje wel even terugduwen.. AUW!
2 uur later lag het handje gewoon weer naar buiten en had ik nog steeds 4 centimeter. Uiteindelijk hebben ze haar toen met een keizersnede gehaald, want dat gewone bevallen vertikte ze..
woensdag 14 oktober 2015 om 10:55
Ik dacht zeker dat ik hier vorige week al gepost had, maar zie m er niet tussen staan. Dan nog maar een keer...
In zkh bevallen. Hele nacht een lieve verpleegkundige en een lieve verloskundige. Tegen de ochtend wisseling van de wacht en er kwam me toch een norse chagerijnige verloskundige. Ze leek kwaad op de hele wereld. Toen ik eindelijk voldoende ontsluiting had moest en zou ik eerst gaan plassen voordat ik mocht persen:
Zij: je moet eerst even gaan plassen
Ik: ja maar ik hoef niet.
Zij: ja het moet hoor, anders mag je niet gaan persen.
Ik: maar ik hoef écht niet (18 uur weeën waarvan de laatste 6 uur bij elke wee overgeven. Al die tijd geen slok gedronken. Ik was zo leeg als maar zijn kan)
Zij (op boze toon): als je nu niet plast krijg je een katheter.
Ik: ja maar ik hoef gewoon echt niet!
*PLOP, daar werd niet al te zachtzinnig het katheter al naar binnen geduwd*
Zij, uiterst verbaasd: Hè? Hoe kan dat nou, je blaas is helemaal leeg!
Ik: GRRRrMBLLL
En tijdens het persen, wat eigenlijk best goed ging want in 20 minuten was zoon geboren, bleef ze maar afkeurend en hoofdschuddend zeggen dat ik NAAR BENEDEN moest persen. Verder geen vriendelijke woord, alleen dat ik wel echt NAAR BENEDEN moest persen. Ja hallo, wat denk je dan dat ik aan het doen ben, dat kind er bovenlangs door mijn neusgaten uit aan het persen? NATUURLIJK PERS IK NAAR BENEDEN!!!! Stom mens...
Maar toen kwam (onbewust) mijn wraak... Toen de placenta eruit kwam moest ik van haar nog eventjes persen, dus ik perste uit alle macht (wist ik veel dat het niet zo hard hoefde...) en lanceerde dat ding zo de halve kamer door; alles, inclusief de verloskundige en de muur achter haar, onder de bloedspetters en smurrie. En ik kon alleen maar denken 'wat ben ik blij dat we dit in het ziekenhuis doen en niet thuis met onze mooie houten vloer en nieuwe gordijnen'. Ik vond het trouwens een weerzinwekkend gevoel, die warme zachte kwabbel die uit me naar buiten floepte. En dat geluid er ook bij van de splash. Brrrrrr....
Overigens is, toen ik op afdeling lag, nog het halve ziekenhuis mijn hechtingen komen bewonderen. En iedereen verzuchtte dat ze wel konden zien dat die specifieke verloskundige dat gedaan had, zo mooi kon verder niemand hechten (zij gebruikte een andere techniek ofzoiets?). Ook naderhand nog complimenten van de kraamverzorgster gehad dat het wel bijzonder mooi gedaan was. Tja. Dus iedereen heeft zijn talenten. Maar vriendelijk kunnen doen zou toch ook wel mooi meegenomen zijn voor een verloskundige.
In zkh bevallen. Hele nacht een lieve verpleegkundige en een lieve verloskundige. Tegen de ochtend wisseling van de wacht en er kwam me toch een norse chagerijnige verloskundige. Ze leek kwaad op de hele wereld. Toen ik eindelijk voldoende ontsluiting had moest en zou ik eerst gaan plassen voordat ik mocht persen:
Zij: je moet eerst even gaan plassen
Ik: ja maar ik hoef niet.
Zij: ja het moet hoor, anders mag je niet gaan persen.
Ik: maar ik hoef écht niet (18 uur weeën waarvan de laatste 6 uur bij elke wee overgeven. Al die tijd geen slok gedronken. Ik was zo leeg als maar zijn kan)
Zij (op boze toon): als je nu niet plast krijg je een katheter.
Ik: ja maar ik hoef gewoon echt niet!
*PLOP, daar werd niet al te zachtzinnig het katheter al naar binnen geduwd*
Zij, uiterst verbaasd: Hè? Hoe kan dat nou, je blaas is helemaal leeg!
Ik: GRRRrMBLLL
En tijdens het persen, wat eigenlijk best goed ging want in 20 minuten was zoon geboren, bleef ze maar afkeurend en hoofdschuddend zeggen dat ik NAAR BENEDEN moest persen. Verder geen vriendelijke woord, alleen dat ik wel echt NAAR BENEDEN moest persen. Ja hallo, wat denk je dan dat ik aan het doen ben, dat kind er bovenlangs door mijn neusgaten uit aan het persen? NATUURLIJK PERS IK NAAR BENEDEN!!!! Stom mens...
Maar toen kwam (onbewust) mijn wraak... Toen de placenta eruit kwam moest ik van haar nog eventjes persen, dus ik perste uit alle macht (wist ik veel dat het niet zo hard hoefde...) en lanceerde dat ding zo de halve kamer door; alles, inclusief de verloskundige en de muur achter haar, onder de bloedspetters en smurrie. En ik kon alleen maar denken 'wat ben ik blij dat we dit in het ziekenhuis doen en niet thuis met onze mooie houten vloer en nieuwe gordijnen'. Ik vond het trouwens een weerzinwekkend gevoel, die warme zachte kwabbel die uit me naar buiten floepte. En dat geluid er ook bij van de splash. Brrrrrr....
Overigens is, toen ik op afdeling lag, nog het halve ziekenhuis mijn hechtingen komen bewonderen. En iedereen verzuchtte dat ze wel konden zien dat die specifieke verloskundige dat gedaan had, zo mooi kon verder niemand hechten (zij gebruikte een andere techniek ofzoiets?). Ook naderhand nog complimenten van de kraamverzorgster gehad dat het wel bijzonder mooi gedaan was. Tja. Dus iedereen heeft zijn talenten. Maar vriendelijk kunnen doen zou toch ook wel mooi meegenomen zijn voor een verloskundige.
woensdag 14 oktober 2015 om 13:58
quote:PlayingTheAngel schreef op 14 oktober 2015 @ 10:35:
Wat betekent TVP?
Ik ben zelf 3 weken te vroeg geboren en wist zeker dat dat bij mijn dochtertje ook zo zou gaan.. 40 wkn... niets.. 41 weken, strippen, niets... 41+5 strippen... niets. Toen naar het ziekenhuis en een ballonnetje gekregen. De dag daarna werden de vliezen gebroken en ging ik aan het infuus, de weeën kwamen goed op gang. Na vier uur kwam de verpleegkundige mijn ontsluiting checken. Ze schrok zich een hoedje, omdat mijn dochter haar vinger vastpakte. Haar handje had ze al naar buiten gestoken, super woman style
De Turkse gynaecoloog met vierkant postuur en kolenschoppen van handen zou dat handje wel even terugduwen.. AUW!
2 uur later lag het handje gewoon weer naar buiten en had ik nog steeds 4 centimeter. Uiteindelijk hebben ze haar toen met een keizersnede gehaald, want dat gewone bevallen vertikte ze..
Wow, wat een dochter, haha. Dat heb ik echt nog nooit gehoord.
Mijn moeder is ook twee keer te vroeg bevallen, dus ik had ook het idee dat ik eerder zou zijn. Dan duurt het wachten wel erg lang als jij zelfs over de uitgerekende datum heen gaat...
Wat betekent TVP?
Ik ben zelf 3 weken te vroeg geboren en wist zeker dat dat bij mijn dochtertje ook zo zou gaan.. 40 wkn... niets.. 41 weken, strippen, niets... 41+5 strippen... niets. Toen naar het ziekenhuis en een ballonnetje gekregen. De dag daarna werden de vliezen gebroken en ging ik aan het infuus, de weeën kwamen goed op gang. Na vier uur kwam de verpleegkundige mijn ontsluiting checken. Ze schrok zich een hoedje, omdat mijn dochter haar vinger vastpakte. Haar handje had ze al naar buiten gestoken, super woman style
De Turkse gynaecoloog met vierkant postuur en kolenschoppen van handen zou dat handje wel even terugduwen.. AUW!
2 uur later lag het handje gewoon weer naar buiten en had ik nog steeds 4 centimeter. Uiteindelijk hebben ze haar toen met een keizersnede gehaald, want dat gewone bevallen vertikte ze..
Wow, wat een dochter, haha. Dat heb ik echt nog nooit gehoord.
Mijn moeder is ook twee keer te vroeg bevallen, dus ik had ook het idee dat ik eerder zou zijn. Dan duurt het wachten wel erg lang als jij zelfs over de uitgerekende datum heen gaat...
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
donderdag 15 oktober 2015 om 16:04
Hmmm, ik vind die knip, plak en scheur en hechtverhalen heul niet zo grappig. Ik dank God op mijn blote knietjes voor de geplande sectio. Geen gedoe aan mijn poes, ik geniet teveel van mijn Poort van Jade om haar te laten vernietigen. Denk ik.
Ik heb bij de eerste -oké, ook na 30 uur weeën en wee-opwekkers en remmers en toestanden en een niet werkende ruggeprik- de gyn uitgescholden. Die kwam met een vacuümpomp en ik heb hem toegefluisterd dat ik het ding in zijn kont zou schuiven als hij ermee in mijn buurt zou komen.
Het werd een keizersnede.
Ik heb bij de eerste -oké, ook na 30 uur weeën en wee-opwekkers en remmers en toestanden en een niet werkende ruggeprik- de gyn uitgescholden. Die kwam met een vacuümpomp en ik heb hem toegefluisterd dat ik het ding in zijn kont zou schuiven als hij ermee in mijn buurt zou komen.
Het werd een keizersnede.
donderdag 15 oktober 2015 om 17:33
quote:nessemeisje schreef op 15 oktober 2015 @ 17:17:
Ik werd ingeleid en had een foldertje meegekregen. Ze zouden weeënopwekkende gel gebruiken. Gelukkig had ik het foldertje daadwerkelijk gelezen want ik dacht dat die gel een soort tijgerbalsem was die ze op mijn buik zouden smeren.
hihi, leuk zoals je er anders tegenaan kijkt he.
Zo ben ik ingeleid dmv een ballonnetje. Ik dacht altijd dat ze het ballonnetje in de baarmoedermond deden om het zo op te rekken, maar dat is ook niet helemaal hoe t gaat haha.
Ze doen m tot in de baarmoeder en blazen m dan op (met water) zodat ie van binnenuit druk zet ipv ertussenin
Ow ow ow en mijn 'schoonvader' (vriend van mijn schoonmoeder die zelf geen kids heeft, schoonvader zelf leeft niet meer) die was helemaal in de boontjes.
Die dacht dus dat als een vrouw een wee had, dat dat zoiets was als klaarkomen. Die dacht dus dat een vrouw met weeën een continue stroom aan orgasmes had. YEAH i wish!!! Die hebben we even snel uit de droom geholpen haha.
Ik werd ingeleid en had een foldertje meegekregen. Ze zouden weeënopwekkende gel gebruiken. Gelukkig had ik het foldertje daadwerkelijk gelezen want ik dacht dat die gel een soort tijgerbalsem was die ze op mijn buik zouden smeren.
hihi, leuk zoals je er anders tegenaan kijkt he.
Zo ben ik ingeleid dmv een ballonnetje. Ik dacht altijd dat ze het ballonnetje in de baarmoedermond deden om het zo op te rekken, maar dat is ook niet helemaal hoe t gaat haha.
Ze doen m tot in de baarmoeder en blazen m dan op (met water) zodat ie van binnenuit druk zet ipv ertussenin
Ow ow ow en mijn 'schoonvader' (vriend van mijn schoonmoeder die zelf geen kids heeft, schoonvader zelf leeft niet meer) die was helemaal in de boontjes.
Die dacht dus dat als een vrouw een wee had, dat dat zoiets was als klaarkomen. Die dacht dus dat een vrouw met weeën een continue stroom aan orgasmes had. YEAH i wish!!! Die hebben we even snel uit de droom geholpen haha.
donderdag 15 oktober 2015 om 23:01
Hilarisch dit haha!
Het leukste deel van mijn bevallingsverhaal:
Twee dagen na spoedkeizersnede (na oorspronkelijke thuisbevalling ivm sterrenkijker en een beetje een dwarsligger) mocht ik naar huis. had vaak een kriebel in mn keel en hoesten en uit bed komen ging dus zeer moeizaam ivm operatiewond dus vroeg man om een glas water. Hij loopt naar de badkamer, waarop ik zeg: joh daar staat geen glas hoor..
Hij zegt jawel hoor heb ik ook uit gedronken toen jij nog in het ziekenhuis lag..
Dus ik vraag aan hem of dat glas uit de wc op de eerste verdieping komt, waarop hij ja zegt. Ik lig te proesten en kreunen en schudden van het lachen en de pijn, hij kijkt me aan met zo'n verbaasde blik en ik kan niets uitbrengen..
Eenmaal bijgekomen heb ik even gevraagd hoe het vruchtwater had gesmaakt.
Het leukste deel van mijn bevallingsverhaal:
Twee dagen na spoedkeizersnede (na oorspronkelijke thuisbevalling ivm sterrenkijker en een beetje een dwarsligger) mocht ik naar huis. had vaak een kriebel in mn keel en hoesten en uit bed komen ging dus zeer moeizaam ivm operatiewond dus vroeg man om een glas water. Hij loopt naar de badkamer, waarop ik zeg: joh daar staat geen glas hoor..
Hij zegt jawel hoor heb ik ook uit gedronken toen jij nog in het ziekenhuis lag..
Dus ik vraag aan hem of dat glas uit de wc op de eerste verdieping komt, waarop hij ja zegt. Ik lig te proesten en kreunen en schudden van het lachen en de pijn, hij kijkt me aan met zo'n verbaasde blik en ik kan niets uitbrengen..
Eenmaal bijgekomen heb ik even gevraagd hoe het vruchtwater had gesmaakt.
donderdag 15 oktober 2015 om 23:02
quote:Moedertje89 schreef op 15 oktober 2015 @ 23:01:
Hilarisch dit haha!
Het leukste deel van mijn bevallingsverhaal:
De hele thuisbevalling ging goed totdat dochter niet langs bekken kwam met krachtige persweeen, dus hop naar ziekenhuis en uiteindelijk spoedkeizersnede (dochter bleek sterrenkijker en wat dwars te liggen, fijne combi)
Na twee dagen mocht ik naar huis en had vaak een kriebel in mn keel en hoesten en uit bed komen ging dus zeer moeizaam ivm wond dus vroeg man om een glas water. Hij loopt naar de badkamer, waarop ik zeg: joh daar staat geen glas hoor..
Hij zegt jawel hoor heb ik ook uit gedronken toen jij nog in het ziekenhuis lag..
Dus ik vraag aan hem of dat glas uit de wc op de eerste verdieping komt, waarop hij ja zegt. Ik lig te proesten en kreunen en schudden van het lachen en de pijn, hij kijkt me aan met zo'n verbaasde blik en ik kan niets uitbrengen..
Eenmaal bijgekomen heb ik even gevraagd hoe het vruchtwater had gesmaakt.Niet waar?!
Hilarisch dit haha!
Het leukste deel van mijn bevallingsverhaal:
De hele thuisbevalling ging goed totdat dochter niet langs bekken kwam met krachtige persweeen, dus hop naar ziekenhuis en uiteindelijk spoedkeizersnede (dochter bleek sterrenkijker en wat dwars te liggen, fijne combi)
Na twee dagen mocht ik naar huis en had vaak een kriebel in mn keel en hoesten en uit bed komen ging dus zeer moeizaam ivm wond dus vroeg man om een glas water. Hij loopt naar de badkamer, waarop ik zeg: joh daar staat geen glas hoor..
Hij zegt jawel hoor heb ik ook uit gedronken toen jij nog in het ziekenhuis lag..
Dus ik vraag aan hem of dat glas uit de wc op de eerste verdieping komt, waarop hij ja zegt. Ik lig te proesten en kreunen en schudden van het lachen en de pijn, hij kijkt me aan met zo'n verbaasde blik en ik kan niets uitbrengen..
Eenmaal bijgekomen heb ik even gevraagd hoe het vruchtwater had gesmaakt.Niet waar?!
donderdag 15 oktober 2015 om 23:15
Ik wilde thuis bevallen, maar bij het breken van de vliezen bleek ze in het vruchtwater gepoept te hebben. Ambulance komt, ik loop zelf nog de trap af, voelde me immers 'goed'. Mijn man was de spullen al beneden aan het klaarzetten. Stapt de ambulance broeder achteruit op de trap en de ander liep achter mij. Valt die eerste bijna van de trap door een misstap....mijn man schrok zich dood en dacht dat ik van de trap viel....uh nee schatje ik red me wel!
De verloskundige die ging uiteindelijk nog mee want ze was aan het einde van haar dienst en ze zei nog na afloop dat ze zelden zo gelachen had om mij..... toen ik thuis mijn weeen in bad aan het opvangen was hield ik een heel verhaal tegen haar en bij elke wee stopte ik en vertelde ik de rest van de zin gewoon weer door alsof er niks aan de hand was....dat klonk blijkbaar heel grappig! Want er zat steeds een paar min pauze tussen.....Want ik had in een paar uur tijd dus de hele tijd lopen kletsen hahaha
De verloskundige die ging uiteindelijk nog mee want ze was aan het einde van haar dienst en ze zei nog na afloop dat ze zelden zo gelachen had om mij..... toen ik thuis mijn weeen in bad aan het opvangen was hield ik een heel verhaal tegen haar en bij elke wee stopte ik en vertelde ik de rest van de zin gewoon weer door alsof er niks aan de hand was....dat klonk blijkbaar heel grappig! Want er zat steeds een paar min pauze tussen.....Want ik had in een paar uur tijd dus de hele tijd lopen kletsen hahaha
