Zwanger
alle pijlers
Bevalling blunders
woensdag 7 oktober 2015 om 10:54
Hallo allemaal,
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:12
Na 2 uur persen zonder fatsoenlijke weeën en daarna een infuus met wee-opwekkers is oudste met de vacuümpomp gehaald. Ergens halverwege die toestand geloofde ik er niet meer in, maar de arts-assistent zei: voor de lunch is je kindje geboren. Waarop ik gezegd schijn te hebben: hoe laat lunchen jullie hier, om een uur of 3 zeker??
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:15
Ik wilde in het zh bevallen, maar dochter dacht daar anders over
. Toen de vk de 1e keer kwam had ik 3 cm ontsluiting. Toen ze 2,5 uur later weer langskwam, had ik al een half uur persweeen (wat ik op dat moment niet wist). Ik moest naar de slaapkamer zodat ze kon toucheren, waarna ze zegt: goh jij bent snel gegaan, je hebt volledige ontsluiting en je mag gaan persen. Waarop ik zei: nee dat kan nog helemaal niet, want ik heb mijn bevallings t-shirt nog niet aan!
Afijn na een half uurtje persen lanceerde ik dochter. Vk kon haar nog net opvangen.
Na de nageboorte zei ik: gelukkig ben ik niet ingescheurd
. Haar antwoord: uhhh jawel hoor dat ben je wel! Had ik dus niks van gemerkt
. Toen de vk de 1e keer kwam had ik 3 cm ontsluiting. Toen ze 2,5 uur later weer langskwam, had ik al een half uur persweeen (wat ik op dat moment niet wist). Ik moest naar de slaapkamer zodat ze kon toucheren, waarna ze zegt: goh jij bent snel gegaan, je hebt volledige ontsluiting en je mag gaan persen. Waarop ik zei: nee dat kan nog helemaal niet, want ik heb mijn bevallings t-shirt nog niet aan!
Afijn na een half uurtje persen lanceerde ik dochter. Vk kon haar nog net opvangen.
Na de nageboorte zei ik: gelukkig ben ik niet ingescheurd
. Haar antwoord: uhhh jawel hoor dat ben je wel! Had ik dus niks van gemerkt
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:58
Bij de 2e zat haar schouder klem onder mijn schaambeen. Een noodsituatie.
De vk riep daarom, noodbel, McRoberts.
Ik hoorde McDonalds, en dacht
Eerst probeerde ze het op te lossen door in een bepaalde positie mee te drukken op de buik, heel onplezierig overigens. Daarna moest ik mijn benen omhoog doen en mijn man en de verpleegkundige zouden dan mijn benen een stuk op moeten tillen. Mijn man had wel door dat er iets aan de hand was dus deed iets te goed zijn best en tilde me aan een been ongeveer de lucht in.
Is overigens wel goed gekomen, dochter kwam daarna 'los'. Gelukkig duurde het al met al een minuut ofzo twee, dus heeft verder geen gevolgen gehad.
Oja ik had tijdens de hele (verder super soepele bevalling) geen onvertogen woord gezegd maar toen ze me optilden en de vk volgens mij ook nog iets deed met haar hand, krijste ik echt de hele boel bij elkaar.
De vk riep daarom, noodbel, McRoberts.
Ik hoorde McDonalds, en dacht
Eerst probeerde ze het op te lossen door in een bepaalde positie mee te drukken op de buik, heel onplezierig overigens. Daarna moest ik mijn benen omhoog doen en mijn man en de verpleegkundige zouden dan mijn benen een stuk op moeten tillen. Mijn man had wel door dat er iets aan de hand was dus deed iets te goed zijn best en tilde me aan een been ongeveer de lucht in.
Is overigens wel goed gekomen, dochter kwam daarna 'los'. Gelukkig duurde het al met al een minuut ofzo twee, dus heeft verder geen gevolgen gehad.
Oja ik had tijdens de hele (verder super soepele bevalling) geen onvertogen woord gezegd maar toen ze me optilden en de vk volgens mij ook nog iets deed met haar hand, krijste ik echt de hele boel bij elkaar.
if we all light up, we can scare away the dark...
vrijdag 9 oktober 2015 om 22:07
Geweldig dit!
Bij de bevalling van mijn dochter veranderde ik in iemand met een ernstige vorm van Tourette. De versie waar men onbeheerst gaat vloeken. Heb vooral heel hard geroepen wat er precies pijn deed.. Er was een mannelijke stagiair bij (arts in opleiding) die had de tijd van z'n leven. Ik kan me niet veel herinneren, maar m'n man herhaalt het graag.
Op moment dat ik mocht persen, riep de vk dat ik er bijna was. Dus ik ging ervoor. Na derde perswee zei ze nog steeds dat ik er bijna was, waarop ik vroeg hoe lang ze nog inschatte. Haar antwoord was nog 45-60 minuten, waarop ik riep " WTF, dat is toch niet bijna!".
Bij de bevalling van mijn dochter veranderde ik in iemand met een ernstige vorm van Tourette. De versie waar men onbeheerst gaat vloeken. Heb vooral heel hard geroepen wat er precies pijn deed.. Er was een mannelijke stagiair bij (arts in opleiding) die had de tijd van z'n leven. Ik kan me niet veel herinneren, maar m'n man herhaalt het graag.
Op moment dat ik mocht persen, riep de vk dat ik er bijna was. Dus ik ging ervoor. Na derde perswee zei ze nog steeds dat ik er bijna was, waarop ik vroeg hoe lang ze nog inschatte. Haar antwoord was nog 45-60 minuten, waarop ik riep " WTF, dat is toch niet bijna!".
vrijdag 9 oktober 2015 om 23:52
haha leuk dit.
ik ben in het ziekenhuis bevallen werd ingeleid door middel van ballon. na een paar uur viel dat ding eruit ik kreeg een slaappil en de volgende dag zouden vliezen gebroken worden en aan de weenopwekkers gaan en zou het echte werk beginnen . rond 2 uur snachts begonnen de weeen dus dat plan ging al niet door. ik werd naar een andere kamer gebracht en ik heb daar heel paniekerig mijn man gebeld want de baby kwam er aan. die wist vervolgens niet hoe snel hij weer in het ziekenhuis moest zijn want die dacht door mijn paniek de babys hoofdje al te zien was haha.(ik kan slecht tegen dingen die anders gaan dan ik denk)
ik heb tijdens mijn bevalling een ruggeprik gehad en daar werd ik heerlijk relax van. ik heb de hele dag niks gezegd lekker geslapen en als de verloskundige kwam vragen hoe het ging zei ik : jaaa goeeeeed en dan echt op een manier alsof ik stoned was heel erg man heeft het 1.keer opgenomen om me terug te laten zien.
tijdens het bevallen zelf schijn ik tegen mijn man gezegt te hebben: als je er nog 1 wil.dan haal je die maar uit china!
maar toen mijn zoontje geboren werd heb ik 10 minuten lang alleen maar gezegt ooo wat is hij mooi. dat hebben we echt goed gemaakt. wij hebben echt de allermooiste baby dus was het allemaal snel vergeten haha
ik ben in het ziekenhuis bevallen werd ingeleid door middel van ballon. na een paar uur viel dat ding eruit ik kreeg een slaappil en de volgende dag zouden vliezen gebroken worden en aan de weenopwekkers gaan en zou het echte werk beginnen . rond 2 uur snachts begonnen de weeen dus dat plan ging al niet door. ik werd naar een andere kamer gebracht en ik heb daar heel paniekerig mijn man gebeld want de baby kwam er aan. die wist vervolgens niet hoe snel hij weer in het ziekenhuis moest zijn want die dacht door mijn paniek de babys hoofdje al te zien was haha.(ik kan slecht tegen dingen die anders gaan dan ik denk)
ik heb tijdens mijn bevalling een ruggeprik gehad en daar werd ik heerlijk relax van. ik heb de hele dag niks gezegd lekker geslapen en als de verloskundige kwam vragen hoe het ging zei ik : jaaa goeeeeed en dan echt op een manier alsof ik stoned was heel erg man heeft het 1.keer opgenomen om me terug te laten zien.
tijdens het bevallen zelf schijn ik tegen mijn man gezegt te hebben: als je er nog 1 wil.dan haal je die maar uit china!
maar toen mijn zoontje geboren werd heb ik 10 minuten lang alleen maar gezegt ooo wat is hij mooi. dat hebben we echt goed gemaakt. wij hebben echt de allermooiste baby dus was het allemaal snel vergeten haha
Life is like an hourglass glued to the table.
zaterdag 10 oktober 2015 om 07:55
maandag 12 oktober 2015 om 12:36
Niet echt een blunder, maar vertel het toch even.
Bij de 2e was ik 41 weken toen de vk me ging strippen. Daar had ik minimaal 1 cm ontsluiting voor nodig, na controle bleek ik 2 cm te hebben. Dus de vk ging strippen. Daarna zei ze dat ik thuis rustig op de bank moest gaan liggen en ze zag me in de middag nog wel. Ik dacht nog : "die is zeker van d'r zaak" (ik had in m'n hoofd zitten dat strippen meestal niets doet..). Ik vriendlief verslag gebracht, dat ik gestript was en dat er nog niets aan de hand was.
Een uur later stond ze ineens aan de deur, het was het einde van haar dienst en ze kwam me even controleren. Dus naar boven, en ze ging kijken of ik meer ontsluiting had. Ze zei : "mystic, je wilt in het ziekenhuis bevallen he? Dan moeten we NU gaan". Ik had zoiets van Wat?!. "Ja", zei ze, "vanochtend met strippen heb ik je ook kunnen toucheren van 2 cm naar 5 cm. En nu heb je 6 cm ontsluiting!"
Dat had ze er even niet bij gezegd
Ik vriend gebeld dat hij binnen een kwartier thuis moest zijn, anders moest hij maar rechtstreeks naar het ziekenhuis komen. Zelf nog schone kleding voor hem klaar gelegd, de tas en de maxi cosi naar beneden gehaald. De vk keek me aan en zei : "heb je eigenlijk wel weeën?" Die had ik wel, maar waren niet hevig, meer lichte rugpijn. In het ziekenhuis heeft ze met het breken van de vliezen, met die haak in m'n bil geprikt.. Auw..
Gelukkig allemaal goed gegaan, ik was om half 1 in het ziekenhuis en zoon is rond 4 uur geboren na 6 minuten persen..
Vriend was wel boos op mij, omdat ik eerder gebeld had dat er niets aan de hand was nog. Maar dat was de schuld van de vk.
Bij de 2e was ik 41 weken toen de vk me ging strippen. Daar had ik minimaal 1 cm ontsluiting voor nodig, na controle bleek ik 2 cm te hebben. Dus de vk ging strippen. Daarna zei ze dat ik thuis rustig op de bank moest gaan liggen en ze zag me in de middag nog wel. Ik dacht nog : "die is zeker van d'r zaak" (ik had in m'n hoofd zitten dat strippen meestal niets doet..). Ik vriendlief verslag gebracht, dat ik gestript was en dat er nog niets aan de hand was.
Een uur later stond ze ineens aan de deur, het was het einde van haar dienst en ze kwam me even controleren. Dus naar boven, en ze ging kijken of ik meer ontsluiting had. Ze zei : "mystic, je wilt in het ziekenhuis bevallen he? Dan moeten we NU gaan". Ik had zoiets van Wat?!. "Ja", zei ze, "vanochtend met strippen heb ik je ook kunnen toucheren van 2 cm naar 5 cm. En nu heb je 6 cm ontsluiting!"
Dat had ze er even niet bij gezegd
Ik vriend gebeld dat hij binnen een kwartier thuis moest zijn, anders moest hij maar rechtstreeks naar het ziekenhuis komen. Zelf nog schone kleding voor hem klaar gelegd, de tas en de maxi cosi naar beneden gehaald. De vk keek me aan en zei : "heb je eigenlijk wel weeën?" Die had ik wel, maar waren niet hevig, meer lichte rugpijn. In het ziekenhuis heeft ze met het breken van de vliezen, met die haak in m'n bil geprikt.. Auw..
Gelukkig allemaal goed gegaan, ik was om half 1 in het ziekenhuis en zoon is rond 4 uur geboren na 6 minuten persen..
Vriend was wel boos op mij, omdat ik eerder gebeld had dat er niets aan de hand was nog. Maar dat was de schuld van de vk.
maandag 12 oktober 2015 om 12:43
Superleuk topic! Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik weet wel dat toen mijn moeder voor de eerste keer ging bevallen, ze een glas rode wijn moest drinken toen m'n pa de arts belde. (M'n ouders woonden toen voor m'n vaders werk in Frankrijk, dus niet alleen andere tijden maar ook een bourgondischer slag mensen denk ik zo ). Toen het dan echt tijd was, heeft mijn vader m'n moeder achterop z'n fiets naar het ziekenhuis gebracht! Kun je het geloven? Ze hadden geen auto en het was niet heel ver, maar hij moest wel een heel steile heuvel op trappen. Ze moeten wel gedacht hebben: die rare Hollanders...
maandag 12 oktober 2015 om 18:41
quote:86Saar schreef op 12 oktober 2015 @ 17:25:
Geweldige verhalen
Ik ben nu 21 weken maar absoluut geen zin in de bevalling!! Zelfs niet met al deze leuke verhalen Daar krijg je vanzelf zin in door pijn overal, maagzuur, beurs getrapte ribben en slapeloze nachten. Dan wil je maar 1 ding en dat is bevalleeeeeeen!!!
Geweldige verhalen
Ik ben nu 21 weken maar absoluut geen zin in de bevalling!! Zelfs niet met al deze leuke verhalen Daar krijg je vanzelf zin in door pijn overal, maagzuur, beurs getrapte ribben en slapeloze nachten. Dan wil je maar 1 ding en dat is bevalleeeeeeen!!!
maandag 12 oktober 2015 om 19:25
Bij de geboorte van onze tweede kwamen we 's nachts aan in het ziekenhuis. Manlief op zoek naar een rolstoel. Hij vond er eentje die losstond, dat kwam mooi uit want daar hoefde geen muntje in. Helaas bleek er een reden voor; gedurende ons ritje naar de kraamsuites verloren we allerlei onderdelen. Dus uiteindelijk kwam ik boven aan met allemaal losse onderdelen op mijn schoot. De verpleegsters die ons aan zagen komen, kwamen niet meer bij...
maandag 12 oktober 2015 om 19:42
Heerlijk topic! Ik heb vooral vervelende dingen gezegd tijdens mijn bevalling;
Het was woensdagavond al begonnen met gebroken vliezen, heel slecht geslapen, zaterdagochtend om 3 uur kwamen we aan in het ziekenhuis. Het schoot maar niet op, ging echt niet soepel. Uiteindelijk kreeg ik rond de middag een ruggenprik. Compleet uitgeput en ik lag te kronkelen op het bed van de pijn. Had al verschillende keren geroepen dat ik naar huis wilde en ook al tegen een verpleegster fuck you geroepen toen ze zei dat ik de weeen moest omarmen... ai ai ai .
Eindelijk die ruggenprik. Het werkte meteen. Dus toen ik na het voorover zitten op mijn rug moest liggen en getest werd of ik nog wat voelde, zakte ik weg (in slaap). Maar toen werd ik wakker van een hoop gepets tegen mijn wangen. Dachten ze dat ik flauwviel. Eindelijk heerlijk even slapen, wordt je zo gewekt!
Toen kwamen ze tot de ontdekking dat dochter raar gedraaid lag. Je mag nog 1 keer persen en dan wordt het een keizersnede zei de gyn. En ik riep "nee! geen keizersnede! ga maar klaar staan want ze komt er NU uit!!!"
En de drollen; t is maar goed dat je op dat moment ergens anders mee bezig bent. Vind het nog steeds niet zo fijn dat man al die dingen gezien heeft, maar hij heeft me heel goed gecoacht en je kan er toch niet echt omheen kijken als je een been moet vasthouden.
Toen dochter geboren was had ik zo'n honger dat ik zei "mag ik nou alsjeblieft wat eten, ik sterf van de honger heb net een marathon gelopen zonder ontbijt of lunch"
En nog een after-bevalling blunder; helemaal blij dat ik geen aambeien had overgehouden aan de bevalling. Dag later, aambeien zo groot als walnoten
Pffff, een heel avontuur
Zou het zo weer doen!
Het was woensdagavond al begonnen met gebroken vliezen, heel slecht geslapen, zaterdagochtend om 3 uur kwamen we aan in het ziekenhuis. Het schoot maar niet op, ging echt niet soepel. Uiteindelijk kreeg ik rond de middag een ruggenprik. Compleet uitgeput en ik lag te kronkelen op het bed van de pijn. Had al verschillende keren geroepen dat ik naar huis wilde en ook al tegen een verpleegster fuck you geroepen toen ze zei dat ik de weeen moest omarmen... ai ai ai .
Eindelijk die ruggenprik. Het werkte meteen. Dus toen ik na het voorover zitten op mijn rug moest liggen en getest werd of ik nog wat voelde, zakte ik weg (in slaap). Maar toen werd ik wakker van een hoop gepets tegen mijn wangen. Dachten ze dat ik flauwviel. Eindelijk heerlijk even slapen, wordt je zo gewekt!
Toen kwamen ze tot de ontdekking dat dochter raar gedraaid lag. Je mag nog 1 keer persen en dan wordt het een keizersnede zei de gyn. En ik riep "nee! geen keizersnede! ga maar klaar staan want ze komt er NU uit!!!"
En de drollen; t is maar goed dat je op dat moment ergens anders mee bezig bent. Vind het nog steeds niet zo fijn dat man al die dingen gezien heeft, maar hij heeft me heel goed gecoacht en je kan er toch niet echt omheen kijken als je een been moet vasthouden.
Toen dochter geboren was had ik zo'n honger dat ik zei "mag ik nou alsjeblieft wat eten, ik sterf van de honger heb net een marathon gelopen zonder ontbijt of lunch"
En nog een after-bevalling blunder; helemaal blij dat ik geen aambeien had overgehouden aan de bevalling. Dag later, aambeien zo groot als walnoten
Pffff, een heel avontuur
Zou het zo weer doen!
maandag 12 oktober 2015 om 20:38
quote:Rinzwind schreef op 12 oktober 2015 @ 19:25:
Bij de geboorte van onze tweede kwamen we 's nachts aan in het ziekenhuis. Manlief op zoek naar een rolstoel. Hij vond er eentje die losstond, dat kwam mooi uit want daar hoefde geen muntje in. Helaas bleek er een reden voor; gedurende ons ritje naar de kraamsuites verloren we allerlei onderdelen. Dus uiteindelijk kwam ik boven aan met allemaal losse onderdelen op mijn schoot. De verpleegsters die ons aan zagen komen, kwamen niet meer bij...
Bij de geboorte van onze tweede kwamen we 's nachts aan in het ziekenhuis. Manlief op zoek naar een rolstoel. Hij vond er eentje die losstond, dat kwam mooi uit want daar hoefde geen muntje in. Helaas bleek er een reden voor; gedurende ons ritje naar de kraamsuites verloren we allerlei onderdelen. Dus uiteindelijk kwam ik boven aan met allemaal losse onderdelen op mijn schoot. De verpleegsters die ons aan zagen komen, kwamen niet meer bij...
maandag 12 oktober 2015 om 21:09
Mijn verhaal. Met 39.3 weken werd geconstateerd dat er een tweeling onderweg was ipv eentje (let wel, pre echo tijdperk). Ik zou met 39.5 ingeleid worden. Dat vorderde niet. Gewoon echt niet. Op de derde dag werd ik het zat. Heb alle in- en uitwendige draden losgetrokken en gezegd dat ik ermee stopte. En ik meende het ook. Wilde gewoon echt niet meer. Heb toen echt een kz geëist.
Die kreeg ik dezelfde avond, zodat exact met 40 weken onze kinderen geboren werden.
Toen ik van de verkoever naar mijn kamer werd gereden, kwam er een verpleegster naar me toe. Of ik soms wist waar de nageboortes gebleven waren. Die waren kwijt
Weet ik veel. Breng me nou maar naar mijn kamer en naar mijn kinderen!
Na een tijdje raakte de ruggenprik uitgewerkt, en ik verschoof mijn benen. Toen trapte ik ergens tegenaan. 'Eh.... zuster? Ik denkt dat ik de nageboortes gevonden heb!'
Die kreeg ik dezelfde avond, zodat exact met 40 weken onze kinderen geboren werden.
Toen ik van de verkoever naar mijn kamer werd gereden, kwam er een verpleegster naar me toe. Of ik soms wist waar de nageboortes gebleven waren. Die waren kwijt
Weet ik veel. Breng me nou maar naar mijn kamer en naar mijn kinderen!
Na een tijdje raakte de ruggenprik uitgewerkt, en ik verschoof mijn benen. Toen trapte ik ergens tegenaan. 'Eh.... zuster? Ik denkt dat ik de nageboortes gevonden heb!'
maandag 12 oktober 2015 om 21:14
Tussen de persweeën door heb ik nog een hele tirade gehouden dat we het geheim gingen houden dat ik was bevallen, dat niemand MIJN zoon mocht aanraken, behalve ik. Dat we absoluut niet gingen bellen met mensen, dat ze met hun poten van hem af moesten blijven en dat ik VAN MIJ was, want ik had er pijn voor geleden….
… om vervolgens zo'n beetje direct na de bevalling mijn moeder te bellen om te vertellen hoe mooi hij was en te vragen of ze langskwam om hem te bewonderen
En mijn man had een filmpje gemaakt toen ik net was bevallen, en echt alles wat de verloskundige zei, herhaalde ik voor mijn zoontje…
VK tegen mij: je hebt het echt heel goed gedaan!
Ik tegen zoontje: je hebt het echt heel goed gedaan!!
VK tegen mij: ik zet hem even een mutsje op, hoor
Ik tegen zoontje: ze zet je even een mutsje op, hoor….
Ik schijn volgens mijn man een kwartier lang alles herhaalt te hebben, haha
… om vervolgens zo'n beetje direct na de bevalling mijn moeder te bellen om te vertellen hoe mooi hij was en te vragen of ze langskwam om hem te bewonderen
En mijn man had een filmpje gemaakt toen ik net was bevallen, en echt alles wat de verloskundige zei, herhaalde ik voor mijn zoontje…
VK tegen mij: je hebt het echt heel goed gedaan!
Ik tegen zoontje: je hebt het echt heel goed gedaan!!
VK tegen mij: ik zet hem even een mutsje op, hoor
Ik tegen zoontje: ze zet je even een mutsje op, hoor….
Ik schijn volgens mijn man een kwartier lang alles herhaalt te hebben, haha
