Zwanger
alle pijlers
Bevalling blunders
woensdag 7 oktober 2015 om 10:54
Hallo allemaal,
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
Misschien bestaat een topic als dit al, maar ik kan hem niet vinden. Ik ben inmiddels zwanger van mijn tweede kindje en nou lijkt het me heel leuk om goede bevallingsverhalen te lezen. Geen horror verhalen maar juist van die mooie anekdotes die op het moment zelf misschien niet leuk zijn, maar achteraf best wel grappig blijken!
Om de spits af te bijten, ik heb er al een aantal verzameld van vriendinnen:
Vriendin A wist het geslacht van hun kindje niet. Na 8 cm ontsluiting was er een wisseling van de wacht in het ziekenhuis. En de nieuwe verloskundige zei bij binnenkomst: zooo, jullie dochter is al een aardig eind op weg zie ik!
Vriendin B wilde graag thuis bevallen, maar na uren weeen bleef ze maar op 2 cm zitten. Toch maar naar het ziekenhuis. Vriendlief was zo zenuwachtig dat hij te hard wegreed en veel te hard over de hobbel aan het einde van de straat scheurde (AU!) eenmaal in het ziekenhuis aangekomen bleek ze volledige ontsluiting te hebben! Lang leven de hobbel!
En de laatste die ik weet..
Na een tijdlang weeen werd vriendlief van mijn mede zwangerschapscursusist er niet relaxter op. Omdat ze zo gek werd van zijn (natuurlijk goedbedoelde) hulp vroeg ze hem ananas te maken voor haar. Niet dat ze ook maar iets wilde eten, maar met een verse ananas snijden was hij tenminste even een kwartiertje bezig zonder dat hij zenuwachtig om haar heen dartelde.
Ik word er vrolijk van ben benieuwd of jullie ook goede anekdotes hebben!
donderdag 8 oktober 2015 om 09:40
Ooh ik heb echt gelachen om de verhalen!
Hier werd na afloop van mjjn bevalling door co-ass gezegd dat die nog nooit zo had gelachen tijdens een bevalling. Maar goed ik had dan ook wel een aantal rare dingen haha!
Ik werd ingeleid en doordat ons kindje een (lichte)afwijking had moest de kinderarts bij de geboorte aanwezig zijn.
Maar die staan in het emc dan achter een doorkijkspiegel ipv in je kamer.
Tijdens het persen herrinerde ik me ineens dat die artsen achter die spiegel stonden en heb ik even uitgebreid naar ze gezwaaid
Ooh en je had het hoofd van de co-ass moeten zien toen ik vroeg of ik eerst even mocht kijken voordat die begon met hechten
Was gewoon heel benieuwd hoe het daar beneden eruit zag met knip
Hier werd na afloop van mjjn bevalling door co-ass gezegd dat die nog nooit zo had gelachen tijdens een bevalling. Maar goed ik had dan ook wel een aantal rare dingen haha!
Ik werd ingeleid en doordat ons kindje een (lichte)afwijking had moest de kinderarts bij de geboorte aanwezig zijn.
Maar die staan in het emc dan achter een doorkijkspiegel ipv in je kamer.
Tijdens het persen herrinerde ik me ineens dat die artsen achter die spiegel stonden en heb ik even uitgebreid naar ze gezwaaid
Ooh en je had het hoofd van de co-ass moeten zien toen ik vroeg of ik eerst even mocht kijken voordat die begon met hechten
Was gewoon heel benieuwd hoe het daar beneden eruit zag met knip
donderdag 8 oktober 2015 om 10:19
Tijdens de weeenstorm mijn eerste spuugbakje gevuld in mijn handen, komt de verpleegkundige vrolijk binnen met het ontbijt en een 'eet smakelijk!'.
Van te voren met mijn man afgesproken dat hij niet tussen mijn benen zou kijken (in het belang van toekomstig sexleven ), zegt de gynaecoloog tijdens het persen 'je ziet haar billetjes al, kijk maar even' (stuit). Roep ik 'Nee, niet kijken!'. Man en gynaecoloog lagen dubbel. Het is dus echt een illusie dat dit lukt Gelukkig heeft hij er geen trauma's aan over gehouden
Van te voren met mijn man afgesproken dat hij niet tussen mijn benen zou kijken (in het belang van toekomstig sexleven ), zegt de gynaecoloog tijdens het persen 'je ziet haar billetjes al, kijk maar even' (stuit). Roep ik 'Nee, niet kijken!'. Man en gynaecoloog lagen dubbel. Het is dus echt een illusie dat dit lukt Gelukkig heeft hij er geen trauma's aan over gehouden
donderdag 8 oktober 2015 om 10:22
Ik wilde eigenlijk bij de keizersnee wel meekijken, van mij hoefde dat groene scherm er echt niet tussen. Mijn man stond er tenslotte ook met zijn neus bovenop en ik ben wel wat gewend. Maar nee, mocht niet. Gelukkig spiegelde de ok-lamp een beetje en kon ik wel wat opvangen en man heeft speciaal voor mij foto's gemaakt van mijn openliggende buik en dochter die er beentje voor beentje werd uitgesjord.
De ruggenprik zetten vond ik vreselijk, ik moest maar steeds verder voorover buigen en dat kon helemaal niet want er zat een enorme toeter tussen, dochter was de samba aan het dansen, werd blijkbaar druk van mijn oplopende bloeddruk want de keizersnee kwam nogal onverwacht en toen prikte de anesthesist ook nog verkeerd waardoor mijn rechterbeen een eigen leven ging leiden, dat vloog ineens omhoog. Maar toen ie dan eindelijk zat kreeg ik het ineens zo lekker warm, terwijl ik al een uur lag te klappertanden.
De ruggenprik zetten vond ik vreselijk, ik moest maar steeds verder voorover buigen en dat kon helemaal niet want er zat een enorme toeter tussen, dochter was de samba aan het dansen, werd blijkbaar druk van mijn oplopende bloeddruk want de keizersnee kwam nogal onverwacht en toen prikte de anesthesist ook nog verkeerd waardoor mijn rechterbeen een eigen leven ging leiden, dat vloog ineens omhoog. Maar toen ie dan eindelijk zat kreeg ik het ineens zo lekker warm, terwijl ik al een uur lag te klappertanden.
donderdag 8 oktober 2015 om 11:15
quote:jola93 schreef op 08 oktober 2015 @ 09:40:
Ooh ik heb echt gelachen om de verhalen!
Hier werd na afloop van mjjn bevalling door co-ass gezegd dat die nog nooit zo had gelachen tijdens een bevalling. Maar goed ik had dan ook wel een aantal rare dingen haha!
Ik werd ingeleid en doordat ons kindje een (lichte)afwijking had moest de kinderarts bij de geboorte aanwezig zijn.
Maar die staan in het emc dan achter een doorkijkspiegel ipv in je kamer.
Tijdens het persen herrinerde ik me ineens dat die artsen achter die spiegel stonden en heb ik even uitgebreid naar ze gezwaaid
Ooh en je had het hoofd van de co-ass moeten zien toen ik vroeg of ik eerst even mocht kijken voordat die begon met hechten
Was gewoon heel benieuwd hoe het daar beneden eruit zag met knipSerieus?? Haha!!
Ooh ik heb echt gelachen om de verhalen!
Hier werd na afloop van mjjn bevalling door co-ass gezegd dat die nog nooit zo had gelachen tijdens een bevalling. Maar goed ik had dan ook wel een aantal rare dingen haha!
Ik werd ingeleid en doordat ons kindje een (lichte)afwijking had moest de kinderarts bij de geboorte aanwezig zijn.
Maar die staan in het emc dan achter een doorkijkspiegel ipv in je kamer.
Tijdens het persen herrinerde ik me ineens dat die artsen achter die spiegel stonden en heb ik even uitgebreid naar ze gezwaaid
Ooh en je had het hoofd van de co-ass moeten zien toen ik vroeg of ik eerst even mocht kijken voordat die begon met hechten
Was gewoon heel benieuwd hoe het daar beneden eruit zag met knipSerieus?? Haha!!
donderdag 8 oktober 2015 om 11:17
Ik ben ingeleid wegens langdurig gebroken vliezen, vanaf het begin dat we in het ziekenhuis waren werd er voortdurend gezegd: de gynaecoloog zegt... Even overleggen met de gynaecoloog etc. Zo'n 36 uur later toen ik eindelijk maar toch zo rond de 10cm ontsluiting zat kwam er ineens een man in gewone kleding binnen. Hij stelde zich voor als de gynaecoloog. Ik zei: Goh, de mysterieuze gynaecoloog. Hij: Mysterieus? Ja, zei ik, ik heb al zoveel over de gynaecoloog gehoord maar ik had tot nu toe nog geen bewijs dat u daadwerkelijk bestond.
Hij kon er om lachen...
Oh en tijdens de weeën mocht mijn partner van mij niet kauwen, dat klonk dan net alsof hij naar een voorstelling met popcorn zat te kijken. Hij heeft dat ook niet gedaan, hij heeft er tijden over gedaan om zijn bord leeg te krijgen
Hij kon er om lachen...
Oh en tijdens de weeën mocht mijn partner van mij niet kauwen, dat klonk dan net alsof hij naar een voorstelling met popcorn zat te kijken. Hij heeft dat ook niet gedaan, hij heeft er tijden over gedaan om zijn bord leeg te krijgen
donderdag 8 oktober 2015 om 11:26
Tijdens mijn eerste bevalling kwam mijn placenta niet goed los. Dus ik werd, onder narcose, na getast. Terwijl ik met spoed naar een OK werd gereden, vroeg iemand mij wat ik woog. Ik heel droog: 'Geen idee wat ik nu weeg, wel wat ik gisteren woog, en negen maanden geleden.' Moesten ze daar toen best wel om lachen.
donderdag 8 oktober 2015 om 11:29
Omdat ik al meer dan 24 uur met gebroken vliezen rondliep was ik in het ziekenhuis opgenomen. Toen ik binnenkwam in de geboortesuite zei ik "goh, wat is het knus hier! Toch wel gezelliger dan onze slaapkamer hè? Maar waarom zijn er geen planten?" Man keek me aan alsof ik gek was, verpleegster moest heel hard lachen.
30 uur onderweg besloot ik de informatiemap van het ziekenhuis te gaan lezen, omdat ik toch niet beters te doen had. Komt de verpleegster binnen ter controle, die vraagt "ben je lekker aan het lezen?" Waarop ik antwoordde "nou, ik vind jullie aanbod aan verschillende maaltijd vrij ruim. Ik wil vanavond geen bami."
+/- 34 uur onderweg was ik er klaar mee. bijna volledig ontsloten en ik was doodmoe. De verloskundige vroeg hoe het ging. Ik zei dat ik het wel gehad had, dat ik niet meer wilde en dat ze het kind er maar uit moesten snijden. Zegt ze "dat kan niet meer, hij zit al in het geboortekanaal, dus kan niet meer terug!" Toen riep ik dus helemaal verontwaardigd "Maar hoezo heb je het dan zover laten komen? Nu moet ik wachten tot hij eruit is en daar heb ik helemaal geen zin in!" Ik was oprecht een beetje boos, whahahaha.
Tijdens de persfase zag ik dat mijn man een beetje bleek werd, dus ik vroeg "gaat het wel, schat?" Zegt hij: "concentreer jij je nou maar op het persen." Zeg ik tegen de verloskundige (die tussen mijn benen zat) "zeg even tegen hem dat hij een Dextrootje neemt, van jou neemt hij het vast wel aan, want jij hebt zo'n jas." Man stond gewoon naast me, dus die hoorde alles.
Uiteindelijk na 38 uur was de kleine er en werd ik gehecht. Zegt de verloskundige "nu nog even een VIB'tje en dan ben je klaar!" Dus ik vraag wat een VIB'tje is, legt ze me uit dat ze haar vinger even in mijn bil moet steken, want dan kan ze de hechtingen checken. Zeg ik: "dat gaat je niet lukken hoor! Er zit daar namelijk een enorme aambei." Om daarna keihard te lachen.
Vooral die laatste doet het nog steeds erg goed bij mijn man.
30 uur onderweg besloot ik de informatiemap van het ziekenhuis te gaan lezen, omdat ik toch niet beters te doen had. Komt de verpleegster binnen ter controle, die vraagt "ben je lekker aan het lezen?" Waarop ik antwoordde "nou, ik vind jullie aanbod aan verschillende maaltijd vrij ruim. Ik wil vanavond geen bami."
+/- 34 uur onderweg was ik er klaar mee. bijna volledig ontsloten en ik was doodmoe. De verloskundige vroeg hoe het ging. Ik zei dat ik het wel gehad had, dat ik niet meer wilde en dat ze het kind er maar uit moesten snijden. Zegt ze "dat kan niet meer, hij zit al in het geboortekanaal, dus kan niet meer terug!" Toen riep ik dus helemaal verontwaardigd "Maar hoezo heb je het dan zover laten komen? Nu moet ik wachten tot hij eruit is en daar heb ik helemaal geen zin in!" Ik was oprecht een beetje boos, whahahaha.
Tijdens de persfase zag ik dat mijn man een beetje bleek werd, dus ik vroeg "gaat het wel, schat?" Zegt hij: "concentreer jij je nou maar op het persen." Zeg ik tegen de verloskundige (die tussen mijn benen zat) "zeg even tegen hem dat hij een Dextrootje neemt, van jou neemt hij het vast wel aan, want jij hebt zo'n jas." Man stond gewoon naast me, dus die hoorde alles.
Uiteindelijk na 38 uur was de kleine er en werd ik gehecht. Zegt de verloskundige "nu nog even een VIB'tje en dan ben je klaar!" Dus ik vraag wat een VIB'tje is, legt ze me uit dat ze haar vinger even in mijn bil moet steken, want dan kan ze de hechtingen checken. Zeg ik: "dat gaat je niet lukken hoor! Er zit daar namelijk een enorme aambei." Om daarna keihard te lachen.
Vooral die laatste doet het nog steeds erg goed bij mijn man.
donderdag 8 oktober 2015 om 11:36
Beide keren thuis bevallen. Tweede keer had ik het bed nog niet op klossen staan want zó zielig als oudste niet meer bij me op bed kon klimmen
Bevalling begint vroeg in de ochtend en meteen hevig. Snel uit bed om de klossen eronder te schuiven. Man tilt hoek van het bed op, ik schuif tussen de weeën door de klos eronder, en het bed klapt volledig uit elkaar. Nooit een bed aan één hoek optillen als je aan het bevallen bent!
Snel matrassen op de grond en man met boormachine in de weer. Daar werd de oudste van drie wakker van en kwam gezellig mee puffen. Zus kwam dochter ophalen, verloskundige kwam 10 minuten nadat het bed weer in elkaar zat en zoon was er een kwartier later. Kraamhulp was niet op tijd.
Het hele circus heeft nog geen drie uur geduurd en ik vond het vele malen pittiger dan de geboorte van de eerste die twaalf uur duurde maar veel relaxter was.
Bevalling begint vroeg in de ochtend en meteen hevig. Snel uit bed om de klossen eronder te schuiven. Man tilt hoek van het bed op, ik schuif tussen de weeën door de klos eronder, en het bed klapt volledig uit elkaar. Nooit een bed aan één hoek optillen als je aan het bevallen bent!
Snel matrassen op de grond en man met boormachine in de weer. Daar werd de oudste van drie wakker van en kwam gezellig mee puffen. Zus kwam dochter ophalen, verloskundige kwam 10 minuten nadat het bed weer in elkaar zat en zoon was er een kwartier later. Kraamhulp was niet op tijd.
Het hele circus heeft nog geen drie uur geduurd en ik vond het vele malen pittiger dan de geboorte van de eerste die twaalf uur duurde maar veel relaxter was.
Before you assume, there is this thing called asking.
donderdag 8 oktober 2015 om 11:57
quote:aquamarijne schreef op 08 oktober 2015 @ 11:36:
Beide keren thuis bevallen. Tweede keer had ik het bed nog niet op klossen staan want zó zielig als oudste niet meer bij me op bed kon klimmen
Bevalling begint vroeg in de ochtend en meteen hevig. Snel uit bed om de klossen eronder te schuiven. Man tilt hoek van het bed op, ik schuif tussen de weeën door de klos eronder, en het bed klapt volledig uit elkaar. Nooit een bed aan één hoek optillen als je aan het bevallen bent!
Snel matrassen op de grond en man met boormachine in de weer. Daar werd de oudste van drie wakker van en kwam gezellig mee puffen. Zus kwam dochter ophalen, verloskundige kwam 10 minuten nadat het bed weer in elkaar zat en zoon was er een kwartier later. Kraamhulp was niet op tijd.
Het hele circus heeft nog geen drie uur geduurd en ik vond het vele malen pittiger dan de geboorte van de eerste die twaalf uur duurde maar veel relaxter was.
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...
Beide keren thuis bevallen. Tweede keer had ik het bed nog niet op klossen staan want zó zielig als oudste niet meer bij me op bed kon klimmen
Bevalling begint vroeg in de ochtend en meteen hevig. Snel uit bed om de klossen eronder te schuiven. Man tilt hoek van het bed op, ik schuif tussen de weeën door de klos eronder, en het bed klapt volledig uit elkaar. Nooit een bed aan één hoek optillen als je aan het bevallen bent!
Snel matrassen op de grond en man met boormachine in de weer. Daar werd de oudste van drie wakker van en kwam gezellig mee puffen. Zus kwam dochter ophalen, verloskundige kwam 10 minuten nadat het bed weer in elkaar zat en zoon was er een kwartier later. Kraamhulp was niet op tijd.
Het hele circus heeft nog geen drie uur geduurd en ik vond het vele malen pittiger dan de geboorte van de eerste die twaalf uur duurde maar veel relaxter was.
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...
donderdag 8 oktober 2015 om 12:17
quote:ducktales schreef op 07 oktober 2015 @ 21:38:
Hier een spoedkeizersnede gehad. Was nog nooit geopereerd en ik wist dat je nuchter moest zijn dus terwijl ik naar OK werd gerent riep ik alleen maar heb ijs op heb ijs op.
De gyneacoloog kwam een paar uur later toch even bij mij vragen of ik wel had meegekregen wat er was gebeurd (duhh had een kind gehad) omdat ik het steeds over ijs had...
Over 11 weken mag ik weerHahaha! Ik lig echt dubbel hier van de verhalen!
Hier een spoedkeizersnede gehad. Was nog nooit geopereerd en ik wist dat je nuchter moest zijn dus terwijl ik naar OK werd gerent riep ik alleen maar heb ijs op heb ijs op.
De gyneacoloog kwam een paar uur later toch even bij mij vragen of ik wel had meegekregen wat er was gebeurd (duhh had een kind gehad) omdat ik het steeds over ijs had...
Over 11 weken mag ik weerHahaha! Ik lig echt dubbel hier van de verhalen!
donderdag 8 oktober 2015 om 13:04
quote:wesje schreef op 08 oktober 2015 @ 11:57:
[...]
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...Mijn tweede bevalling duurde ook maar 2,5 uur (Baby was er voor de verloskundige of wie dan ook) en die weeenstorm was ook een stuk pijnlijker dan de bevalling waar mijn lichaam gewoon de tijd had om te 'wennen' aan de opbouw en de kans had om endorfinen aan te maken. Ik was wel een stuk minder moe, omdat ik niet een nacht hebben hoeven 'doorhalen' zoals bij de eerste. Maar die naweeen... Die hebben bijna twee weken aangehouden.
[...]
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...Mijn tweede bevalling duurde ook maar 2,5 uur (Baby was er voor de verloskundige of wie dan ook) en die weeenstorm was ook een stuk pijnlijker dan de bevalling waar mijn lichaam gewoon de tijd had om te 'wennen' aan de opbouw en de kans had om endorfinen aan te maken. Ik was wel een stuk minder moe, omdat ik niet een nacht hebben hoeven 'doorhalen' zoals bij de eerste. Maar die naweeen... Die hebben bijna twee weken aangehouden.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
donderdag 8 oktober 2015 om 13:37
Mijn ziekenhuisbevalling schoot totaal niet op en dus werd ik aan het infuus gelegd voor weeënopwekkers. Zegt mijn man een kwartiertje later: "Zo, ik heb de infuuspomp even aangezet. Die stond nog uit". Hij werkt zelf in het ziekenhuis. Wij konden er wel om lachen, maar het personeel voelde zich er een beetje ongemakkelijk bij.
donderdag 8 oktober 2015 om 13:45
quote:wesje schreef op 08 oktober 2015 @ 11:57:
[...]
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...Ik heb ook ik weet niet hoelang persweeen weggepuft tijdens mijn bevalling van 19 uur. Dat soort grappen is niet voorbehouden aan mensen met snelle bevallingen helaas.
[...]
Dat kreeg ik dus ook steeds te horen na mijn snelle bevalling. Oh wat een relaxte bevalling!! Zei iedereen. Ze vergaten wel hoe beroerd het is om een half uur persweeën weg te puffen onder de douche omdat verloskundige er nog niet was. Dag na de bevalling had ik mega spierpijn in mijn armen van het steunen op mijn benen. 1 vriendin zei: "Wat moet dat zwaar zijn geweest". Dank je!!
Ik realiseer me wel dat ik eigenlijk niet mag klagen...Ik heb ook ik weet niet hoelang persweeen weggepuft tijdens mijn bevalling van 19 uur. Dat soort grappen is niet voorbehouden aan mensen met snelle bevallingen helaas.
donderdag 8 oktober 2015 om 16:15
quote:Honeymoonquiz schreef op 08 oktober 2015 @ 13:45:
[...]
Ik heb ook ik weet niet hoelang persweeen weggepuft tijdens mijn bevalling van 19 uur. Dat soort grappen is niet voorbehouden aan mensen met snelle bevallingen helaas.
Ik ook tijdens mijn eerste bevalling. Die was niet zo lang als de jouwe, maar in het ziekenhuis geloofde men niet dat ik al persweeen had, want dat was 'veel te snel voor een eerste'. En niemand die even keek hoe veel ontsluiting ik had: pas toen de verloskundige er uren later weer was werd er gecheckt.
Achteraf gezien heb ik bij de eerste bevalling minstens zo lang persweeen weggepuft als mijn hele tweede bevalling heeft geduurd. Van de vlos kreeg ik wel een 'maar dan had je toch al heel veel pijn?' maar ja, als je voor het eerst bevalt weet je ook niet beter dan dat het heel veel pijn doet - hóé veel pijn het 'hoort' te doen, kun je helemaal niet inschatten. En ja, als de verpleegkundigen de vlos er niet bij halen omdat ze niet geloven dat je al zo ver bent, kun je ook niet zo veel. Tijdens mijn bevallingen ben ik niet zo assertief...
[...]
Ik heb ook ik weet niet hoelang persweeen weggepuft tijdens mijn bevalling van 19 uur. Dat soort grappen is niet voorbehouden aan mensen met snelle bevallingen helaas.
Ik ook tijdens mijn eerste bevalling. Die was niet zo lang als de jouwe, maar in het ziekenhuis geloofde men niet dat ik al persweeen had, want dat was 'veel te snel voor een eerste'. En niemand die even keek hoe veel ontsluiting ik had: pas toen de verloskundige er uren later weer was werd er gecheckt.
Achteraf gezien heb ik bij de eerste bevalling minstens zo lang persweeen weggepuft als mijn hele tweede bevalling heeft geduurd. Van de vlos kreeg ik wel een 'maar dan had je toch al heel veel pijn?' maar ja, als je voor het eerst bevalt weet je ook niet beter dan dat het heel veel pijn doet - hóé veel pijn het 'hoort' te doen, kun je helemaal niet inschatten. En ja, als de verpleegkundigen de vlos er niet bij halen omdat ze niet geloven dat je al zo ver bent, kun je ook niet zo veel. Tijdens mijn bevallingen ben ik niet zo assertief...
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
donderdag 8 oktober 2015 om 16:22
Verloskundige: je hebt bijna 10 cm, je mag zachtjes mee gaan persen. En ik maar een half uur een betoog houden dat ik gelezen en gehoord had dat je pas bij 10 cm mocht gaan persen en dat ik dat toch echt niet ging doen voordat ik die volle 10 had. Die had ik ondertussen natuurlijk al lang en breed 
heb uiteindelijk geen enkele hechting gehoeven, dus misschien heeft het betoog geholpen 
Mijn vriend zit me er soms nog mee te plagen, ik was zeer serieus aan het uitleggen aan de verloskundige dat het toch echt niet mocht. Net of zij er geen verstand van heeft haha
heb uiteindelijk geen enkele hechting gehoeven, dus misschien heeft het betoog geholpen 
Mijn vriend zit me er soms nog mee te plagen, ik was zeer serieus aan het uitleggen aan de verloskundige dat het toch echt niet mocht. Net of zij er geen verstand van heeft haha
donderdag 8 oktober 2015 om 16:26
Bij de eerste naar het ziekenhuis gegaan om 6u 's ochtends, nieuwjaarsdag.
Ik stap uit de auto en was helemaal beroerd van de rit en weeên. kan mezelf nog net beheersen tot ik ben uitgestapt, maar moet dan toch echt wel kotsen. Zo recht voor de spoedingang.
Diezelfde ochtend om 9u45 bevallen en het eerste bezoek zat om 14u (nog steeds op nieuwjaarsdag dus) op de kamer. Zegt mijn schoonbroer in een propvolle kamer, met schoon- en eigen familie: "Zo vast één of andere dronkaard die daar recht voor de ingang heeft lopen kotsen!". Ehm nee.. dat was ik
Ik stap uit de auto en was helemaal beroerd van de rit en weeên. kan mezelf nog net beheersen tot ik ben uitgestapt, maar moet dan toch echt wel kotsen. Zo recht voor de spoedingang.
Diezelfde ochtend om 9u45 bevallen en het eerste bezoek zat om 14u (nog steeds op nieuwjaarsdag dus) op de kamer. Zegt mijn schoonbroer in een propvolle kamer, met schoon- en eigen familie: "Zo vast één of andere dronkaard die daar recht voor de ingang heeft lopen kotsen!". Ehm nee.. dat was ik
donderdag 8 oktober 2015 om 19:50
Haha, ik lig dubbel om de meeste reacties!
Bij mijn bevalling werd ik vooral raar aangekeken door al het personeel. De verloskundige die er in de ochtend was vond het wel grappig dat ik me afvroeg of hij nou genoot van z'n werk terwijl hij met z'n neus in m'n kraamverband zat om te ruiken of er vruchtwater in zat
De vk bij de bevalling vond het vooral vreemd dat ik opmerkte dat baby wel ontzettend smerig uit me was gekomen (veel huidsmeer) en wel een weerwolfje leek met al dat haar op z'n rug.
De verpleegsters vonden het vooral hilarisch dat ik maar bleef herhalen dat ik de avond ervoor Chili co. Carne had gegeten en echt nog even naar het toilet wilde voordat ik moest persen
Bij mijn bevalling werd ik vooral raar aangekeken door al het personeel. De verloskundige die er in de ochtend was vond het wel grappig dat ik me afvroeg of hij nou genoot van z'n werk terwijl hij met z'n neus in m'n kraamverband zat om te ruiken of er vruchtwater in zat
De vk bij de bevalling vond het vooral vreemd dat ik opmerkte dat baby wel ontzettend smerig uit me was gekomen (veel huidsmeer) en wel een weerwolfje leek met al dat haar op z'n rug.
De verpleegsters vonden het vooral hilarisch dat ik maar bleef herhalen dat ik de avond ervoor Chili co. Carne had gegeten en echt nog even naar het toilet wilde voordat ik moest persen
donderdag 8 oktober 2015 om 19:55
quote:GateKeeper schreef op 07 oktober 2015 @ 13:10:
Leuk topic.
Tijdens het persen zag je op een gegeven moment het hoofdje, man kijkt die Coentunnel in en ziet dat ze er bijna was. Hij kreeg zoveel motivatie dat hij half mijn nek brak. Hij dacht hoe sneller die kin op de borst ligt hoe sneller de baby er is. Dat ik geen diepe adem kon nemen was bijzaak.Zowel gisteren toen ik deze reactie las als vandaag:
Leuk topic.
Tijdens het persen zag je op een gegeven moment het hoofdje, man kijkt die Coentunnel in en ziet dat ze er bijna was. Hij kreeg zoveel motivatie dat hij half mijn nek brak. Hij dacht hoe sneller die kin op de borst ligt hoe sneller de baby er is. Dat ik geen diepe adem kon nemen was bijzaak.Zowel gisteren toen ik deze reactie las als vandaag:
Ik spreek toch geen Chinees?!
donderdag 8 oktober 2015 om 20:00
Bij de tweede heb ik een week in het ziekenhuis gelegen waarbij ze een week lang hebben geprobeerd om mijn bevalling op te wekken (ballonnetjes, hormoonveters, de hele rataplan). Het waren met name arts assistenten die mij behandelden (en toucheerden, 1 mannelijke deed dat zelfs met zijn ogen dicht, waar man en ik vreselijk de slappe lach van kregen).
Precies een week later werd ik weer getoucheerd door een arts-assistent. 'Nog steeds 1 centimeter ontsluiting, we gaan vandaag maar weer een hormoonveter proberen.' Uiteindelijk ging hij toch maar even overleggen. Een kwartier later kwam het hoofd van de afdeling binnen. Een beetje een kenau. Ik zie haar nog haar handschoenen aantrekken (in mijn herinnering zoals een dierenarts dat kan doen met van die hele lange handschoenen om even een koe te toucheren...). Ze zie 'zo het gaat nu al een week over je, nu wil ik zelf wel even kijken.' Ze toucheert, zegt '4 centimeter, ik ga je vliezen doorbreken, je gaat vandaag bevallen.' Mijn enige reactie (ik zat nog in de modus van weer een dag in het ziekenhuis omhangen, met zo'n hormoonveter) was: 'Hier ben ik iets te autistisch voor hoor...'
Later moest ik even naar de wc. Manlief mee om het infuus vast te houden. Daar kregen we de slappe lach en bij elke keer dat ik moest lachen kwam er weer een golf vruchtwater uit, wat natuurlijk niet hielp om de slappe lach te stoppen...
Precies een week later werd ik weer getoucheerd door een arts-assistent. 'Nog steeds 1 centimeter ontsluiting, we gaan vandaag maar weer een hormoonveter proberen.' Uiteindelijk ging hij toch maar even overleggen. Een kwartier later kwam het hoofd van de afdeling binnen. Een beetje een kenau. Ik zie haar nog haar handschoenen aantrekken (in mijn herinnering zoals een dierenarts dat kan doen met van die hele lange handschoenen om even een koe te toucheren...). Ze zie 'zo het gaat nu al een week over je, nu wil ik zelf wel even kijken.' Ze toucheert, zegt '4 centimeter, ik ga je vliezen doorbreken, je gaat vandaag bevallen.' Mijn enige reactie (ik zat nog in de modus van weer een dag in het ziekenhuis omhangen, met zo'n hormoonveter) was: 'Hier ben ik iets te autistisch voor hoor...'
Later moest ik even naar de wc. Manlief mee om het infuus vast te houden. Daar kregen we de slappe lach en bij elke keer dat ik moest lachen kwam er weer een golf vruchtwater uit, wat natuurlijk niet hielp om de slappe lach te stoppen...
donderdag 8 oktober 2015 om 20:07
Mijn zoon dreigde met 33 weken al geboren te worden. Ouders en schoonouders gebeld om te zeggen dat ik in het zkh lag. Stonden er een half uurtje later 3 toekomstige oma's en 2 toekomstige opa's in de verloskamer! Een opa inclusief boxpakje en met fototoestel. Kwamen er wat verpleegkundigen binnen "oh, meestal komt de familie pas als de baby geboren is 
".
Ik weet nog steeds niet hoe alle opa's en oma's op de verloskamer terechtkwamen maar we hebben ze snel weer weggestuurd omdat ik ook nog aan alle kanten onderzocht moest worden ivm mogelijke zwangerschapsvergiftiging. Overigens vond toekomstige vader de ecg-monitor ook erg interessant "oh, daar komt weer een wee!"
".Ik weet nog steeds niet hoe alle opa's en oma's op de verloskamer terechtkwamen maar we hebben ze snel weer weggestuurd omdat ik ook nog aan alle kanten onderzocht moest worden ivm mogelijke zwangerschapsvergiftiging. Overigens vond toekomstige vader de ecg-monitor ook erg interessant "oh, daar komt weer een wee!"
donderdag 8 oktober 2015 om 20:50
