Zwanger
alle pijlers
Slapend bevallen
donderdag 6 juli 2017 om 11:12
Tijdens mijn laatste bevalling heb ik de laatste 45 minuten van de ontsluitingsfase liggen slapen. Drie keer werd ik wakker van een monsterwee en de vierde keer had ik persdrang en knalden mijn vliezen. Zo ging ik in rap tempo van vier naar tien cm, terwijl de eerste vier cm 12 uur hard werken was met non-stop staan en lopen om de rug- en beenweeën op te vangen (voordat je denkt dat ik een mazzelaar ben, ik heb mijn portie wel gehad hoor).
Ik was zelf erg verbaasd over dat ik bijna slapend die laatste zes cm heb gedaan en vroeg me af of nog meer vrouwen dit hebben meegemaakt.
Ik was zelf erg verbaasd over dat ik bijna slapend die laatste zes cm heb gedaan en vroeg me af of nog meer vrouwen dit hebben meegemaakt.
donderdag 6 juli 2017 om 11:54
Ja, ik vroeg me ook af of ik niet "gewoon" bewusteloos wasBladiebladiebla2016 schreef: ↑06-07-2017 11:15Ik viel ook steeds tussen de weeen in slaap maar was gewoon helemaal op.
donderdag 6 juli 2017 om 11:57
Geen pijnstilling idd. Bij mijn eerste bevalling mocht ik daardoor alleen nog maar liggend in bed persen en dat beviel niet zo goed (pun intended).
donderdag 6 juli 2017 om 11:57
Geen pijnstiller maar ik was gewoon kapot, val je in slaap en schrik je wakker van de volgende wee en denk je, "shit ik ben aan het bevallen".
Echt een hele rare ervaring
Mijn man die zei later , je snurkte ook nog
donderdag 6 juli 2017 om 12:13
donderdag 6 juli 2017 om 12:14
Heel raar! En die laatste drie weeën waren wel heeeel pijnlijk, ik zei zelfs tegen mijn partner dat doodgaan een betere optie was dan nog zo'n wee. Als de verloskundige er wel bij was geweest dan had ze daardoor waarschijnlijk geweten dat ik bijna volledige ontsluiting had
Tijdens de wee nam ik me telkens voor om weer te gaan staan, maar direct als ie voorbij was ging het lichtje weer uit.
donderdag 6 juli 2017 om 12:16
Ik viel ook in slaap tussen de weeën door en daardoor vond de verpleegkundige dat het tijd was voor pijnmedicatie. Omdat zij vond/dacht, dat ik uitgeput raakte. Ik had maar zes uur weeën, maar was gewoon moe blijkbaar. Voor een ruggenprik was het al te laat, vond de gynaecoloog. Mij maakte het niet zoveel uit eigenlijk. Toen de persweeën begonnen, was ik ineens weer klaarwakker en werd mijn dochter snel geboren.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
donderdag 6 juli 2017 om 12:17
Bij volledige ontsluiting was ik direct helder ("bel de verloskundige! ik heb persdrang!") en toen baby er was viel mijn partner in een diepe slaap en ik zat er nog een paar uurtjes dolgelukkig en klaarwakker bij
Ook dolgelukkig omdat ik niet kon geloven dat het na 12 uur ploeteren zonder duidelijke vooruitgang ineens zo snel gebeurd was!
donderdag 6 juli 2017 om 12:20
Uitputting waren ze bij mij ook nu weer bang voor. Maar het lijkt wel alsof ik die ontspanning in mijn slaap nodig had om die ontsluiting te krijgen, wat denk jij?toedeledokie schreef: ↑06-07-2017 12:16Ik viel ook in slaap tussen de weeën door en daardoor vond de verpleegkundige dat het tijd was voor pijnmedicatie. Omdat zij vond/dacht, dat ik uitgeput raakte. Ik had maar zes uur weeën, maar was gewoon moe blijkbaar. Voor een ruggenprik was het al te laat, vond de gynaecoloog. Mij maakte het niet zoveel uit eigenlijk. Toen de persweeën begonnen, was ik ineens weer klaarwakker en werd mijn dochter snel geboren.
donderdag 6 juli 2017 om 12:22
Ik heb bij de jongste ook de halve bevalling slapend doorgebracht, maar dat was vanwege de morfine. Overigens wel net zo goed een hele rare gewaarwording.
Verder was de bevalling en het komen van de placenta een drama, en dan denk je dat na 3 kinderen ervaring de 4e wel vlot zal verlopen. Allesbehalve dus.
Verder was de bevalling en het komen van de placenta een drama, en dan denk je dat na 3 kinderen ervaring de 4e wel vlot zal verlopen. Allesbehalve dus.
donderdag 6 juli 2017 om 12:27
Ja, klopt...eerst beetje zeurende pijn ( als menstruatie) Dan was iedereen in een hieperdepiep stemming,want het ging zo lekker snel...,maar die laatste cm duurde gerust een paar uur. En dan wel persrang hebben,maar niet mogen persen. Vreselijk..maar als ik eenmaal mocht persen,ging ik los ookRoosjediedeldoosje schreef: ↑06-07-2017 12:22Oh bah! Dan dacht je er bijna te zijn en moest je nog een hele tijd?
Maar wat jij mee hebt gemaakt,lijkt mij goddelijk!
donderdag 6 juli 2017 om 12:35
Ik denk idd dat je lichaam zelf aan geeft wat je op dat moment nodig hebt. En als de omgeving rustig en ontspannen is, dat je er aan toe kunt geven. Ik zou haast zeggen dat ik een soort van high was. Even puffen tijdens een wee en weg was ik weer. Heel raar, ik kan me zelfs de dromen nog herinneren.Roosjediedeldoosje schreef: ↑06-07-2017 12:20Uitputting waren ze bij mij ook nu weer bang voor. Maar het lijkt wel alsof ik die ontspanning in mijn slaap nodig had om die ontsluiting te krijgen, wat denk jij?
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
donderdag 6 juli 2017 om 13:21
Ik zou me dat goed voor kunnen stellen, dat die ontspanning voor je nodig is en je lichaam op een soort zelfsturende manier daarvoor zorgt. Wel een mooi idee ook. Bijzonder dat je dan bij volledige ontsluiting opeens helemaal wakker bent!Roosjediedeldoosje schreef: ↑06-07-2017 12:20Uitputting waren ze bij mij ook nu weer bang voor. Maar het lijkt wel alsof ik die ontspanning in mijn slaap nodig had om die ontsluiting te krijgen, wat denk jij?
donderdag 6 juli 2017 om 13:30
Wat cool!toedeledokie schreef: ↑06-07-2017 12:35Ik denk idd dat je lichaam zelf aan geeft wat je op dat moment nodig hebt. En als de omgeving rustig en ontspannen is, dat je er aan toe kunt geven. Ik zou haast zeggen dat ik een soort van high was. Even puffen tijdens een wee en weg was ik weer. Heel raar, ik kan me zelfs de dromen nog herinneren.
donderdag 6 juli 2017 om 15:15
Idd, "Aan het werk jij!" is het signaal dat je krijgt.
donderdag 6 juli 2017 om 15:24
Ik heb itt bij mijn eerste bevalling nu wel dagenlang op een echte roze wolk gezeten en dat had denk ik veel met het einde van de bevalling te maken. Het was echt wel hard werken en de verloskundige en wij zelf maakten ons best wel zorgen over of ik nog wel thuis kon bevallen, ivm de naderende uitputting. Dat het toen toch ineens zo snel ging was idd echt een groot cadeau. Ik zou het iedereen gunnen. Helaas en gelukkig hebben we allemaal onze eigen unieke ervaring, met hopelijk zo weinig mogelijk fysieke en psychische schade achteraf.Blaise* schreef: ↑06-07-2017 12:27Ja, klopt...eerst beetje zeurende pijn ( als menstruatie) Dan was iedereen in een hieperdepiep stemming,want het ging zo lekker snel...,maar die laatste cm duurde gerust een paar uur. En dan wel persrang hebben,maar niet mogen persen. Vreselijk..maar als ik eenmaal mocht persen,ging ik los ook
Maar wat jij mee hebt gemaakt,lijkt mij goddelijk!
vrijdag 7 juli 2017 om 11:30
Ik was ook tussen mijn weeen door steeds bijna in slaap (volgens mij net niet helemaal). Praatte ook met dubbele tong enzo. Mensen moesten dingen een paar keer tegen me zeggen voor het doordrong.
Ik had letterlijk maandenlang bijna niet geslapen en was dus echt kapot.
En verder is het een manier om helemaal in je eigen bubbel te zitten ofzo denk ik
Ik had letterlijk maandenlang bijna niet geslapen en was dus echt kapot.
En verder is het een manier om helemaal in je eigen bubbel te zitten ofzo denk ik
