Uitgerekend
donderdag 16 november 2017 om 14:30
Vandaag is het dan eindelijk zover, ik ben uitgerekend. Maar geen enkel teken dat de bevalling op handen is en ik zit maar te wachten en mijn tijd maar uit te zitten. Mijn oudste is met 37 weken gehaald met een keizersnede wegens complicaties, dus ik heb ook geen idee hoe het voelt als het natuurlijk begint. Gelukkig slaapt ze nog in de middag zodat ik ook even kan rusten, maar ik vind het zwaar en ik ben het beu. Ook al weet je dat het allemaal langer kan duren, toch kijk je uit naar die ene datum. Vandaag dus. En er gebeurt maar niks. Heeft er iemand nog ergens een hart liggen voor onder mijn riem?
donderdag 16 november 2017 om 14:39
Gefeliciteerd met het halen van de uitgerekende datum en het feit dat er bij je tweede kindje geen complicaties zijn!
Binnen twee weken ben je moeder van een prachtige baby, en al die tijd er tussenin: je krijgt hem wel om, je zal wel moeten, vertrouw erop dat je baby komt wanneer de tijd rijp is!
Kun je je dochter in de tussentijd af en toe even ergens laten spelen of naar opa/oma/ander geschikte oppas brengen, zodat jij zelf tijd hebt om te slapen/schoonheidsspecialiste te bezoeken/thee te drinken met een vriendin in de stad?
Binnen twee weken ben je moeder van een prachtige baby, en al die tijd er tussenin: je krijgt hem wel om, je zal wel moeten, vertrouw erop dat je baby komt wanneer de tijd rijp is!
Kun je je dochter in de tussentijd af en toe even ergens laten spelen of naar opa/oma/ander geschikte oppas brengen, zodat jij zelf tijd hebt om te slapen/schoonheidsspecialiste te bezoeken/thee te drinken met een vriendin in de stad?
donderdag 16 november 2017 om 15:07
Wat een lieve reactie Chezloeloe, dankjewel! Ik ben ook blij dat het deze keer zoveel 'normaler' verloopt. Dochter gaat gewoon naar de opvang alsof ik aan het werk ben, vind het wel lastig om haar meer dan die 2 dagen weg te brengen. Er verandert al zoveel voor haar en ik heb al tijden niet meer de energie om er met haar op uit te gaan. De rust zou ik heerlijk vinden, maar het voelt zo gek om haar steeds maar weg te brengen ipv vertrouwd thuis te zijn met alles wat komen gaat. Maar ik ben erg hormonaal, dat zal niet helpen
donderdag 16 november 2017 om 16:33
Ik heb bij de eerste ook de wijzers van de klok vooruit zitten kijken vanaf de uitgerekende datum. Hielp niet mee dat ik 22 uur per dag geschopt en geslagen werd en er al weken klaar mee was. Uiteindelijk pas met 41+5 bevallen. Die laatste twee weken waren echt verschrikkelijk en ik had het idee dat er geen eind aan kwam.
Heb me nu bij nummer 2 maar ingesteld op een zwangerschap van 42 weken dan kan het alleen maar meevallen.
Heb me nu bij nummer 2 maar ingesteld op een zwangerschap van 42 weken dan kan het alleen maar meevallen.