Geld & Recht alle pijlers

Scheiding

17-01-2016 16:56 268 berichten
Ook hier gebeurt het; man wil een scheiding. We zijn net 12,5 jaar getrouwd en zo'n jaar of 27 bij elkaar.



Samen hebben we 3 kinderen; woonhuis (parterre appartement met grote voor- en achtertuin). Ik heb een WAO uitkering en hij een goed salaris.



Hij wil proberen in ons huis te kunnen blijven en ik moet op zoek naar een ander appartement. Dat laatste zal niet meevallen. Bij de woningbouwvereniging wordt er gereageerd op huizen waar ik wel wat in zie, door mensen die al sinds 2005 ingeschreven staan..



Bijkomend nadeel is dat ik een rolstoel gebruik. Niet alle woningen zijn hierdoor bruikbaar.. Ik moet iets zonder trap, een aangepaste keuken en aangepaste badkamer. Voor dat laatste kan ik naar de gemeente (? denk ik?).



Ik zie de toekomst somber in.. Man kwam met een voorstel om de scheiding te laten regelen door een scheidingsmakelaar; ik heb gezegd dat ik dat niet wil en liever een mediator wil.



Zijn zus is gescheiden met behulp van een advocaat. Volgens man heeft dat zo'n 20.000 gekost en daarom wil hij geen advocaat. Mocht een mediator toch problematisch blijven wil ik misschien toch een advocaat.



Ik wil het niet tot een vechtscheiding laten komen, maar ik wil het goed voor mezelf (en de kinderen natuurlijk!) regelen. Hij komt er wel weer bovenop. Het is een leuke man, goede vader en kan terugvallen op zijn (rijke) ouders.



Waarom ik dit topic open? Wil graag mijn verhaal kwijt, misschien hebben jullie nog tips voor mij?
Ja, nieuwsbrief, het voelde echt zoooo slecht.. Ik zag meteen: het komt echt niet meer goed. Zo jammer; ik hou van hem en ik denk dat er nog genoeg is om voor te vechten.. Hij geeft het op.
Zo klote voor je. Hier gaat het ook niet goed, maar echt anders dan bij jou. Daarnaast zit jij behoorlijk klem wb aangepaste woonruimte.

Je kunt het ook omdraaien, je man zit daar klem mee.
Klopt, hij zit er ook mee vast. Een goede vriendin zij ook: hij is de situatie beu, niet jullie..



Dat zou best kunnen zijn; de ziekte, de aanpassingen en niet mij qua persoon. (beetje kort door de bocht, maar in die hoek moet je het zoeken)



Nog een paar dagen en dan hebben wij de eerste afspraak met een mediator. Spannend. Dat hij weg wil weet ik wel, maar ik wil prettig blijven wonen (woonomgeving en financien) en geen grote dingen voor de kinderen.



Het liefste wil ik ze de hele week (en ja, ik weet dat dat niet gaat lukken; man zou ze ook het liefste de hele week hebben).



Mijn hart huilt..
Marjolein snap ik. Probeer het nu wel zakelijk te houden en te vechten voor wat redelijk is. Je moet qua gezondheid al veel inleveren, dus hoop ik dat je er qua woonruimte, kinderen , financiën etc goed uitspringt. Geld maakt niet gelukkig, maar het is wel heel makkelijk.
Marjolein, hoe gaat het?
Tja.. Ik voel me rot. Ik wou dat we een jaar verder waren. Nu staat alles stil. Nog 2 dagen en dan hebben we het eerste gesprek met de mediator. Ben benieuwd/bang voor wat hij allemaal gaat zeggen en doen.



Nu doen we net alsof er niks aan de hand is..
Zo doen wij het ook. Niks aan de hand, maar ieder is voor zichzelf aan het uitzoeken hoe nu verder.

Ging gisteren weg en bedacht me , waarom toch.....totdat er weer een enorme ego-opmerking kwam, wat me gelijk met 2 voeten op de grond zette. Helaas.

Voor jou vind ik het echt mega kut.
Nieuwsbrief. ook voor jou is het k.
Serieus, ik zit echt wel in een ander pakket!
Succes vandaag Marjolein met het gesprek.
Succes Marjolein!
Dank..



1e gesprek gehad. Ging redelijk, maar ik krijg sterk het idee dat man denkt dat ik niet voor de kinderen kan zorgen. Daar ben ik erg van geschrokken. Grootste angst is nu dat hij de kinderen wil voor 5 of meer dagen per week. Hij zei dat het met zijn werk al is geregeld; dat hij ze goed kan opvangen.. Ik wordt daar heel, heel, heel verdrietig van.
Ik zou ook geen vangnet hebben.. (terwijl ik een paar goede vriendinnen heb en hij alleen kennissen)
Snap dat je daar heel verdrietig van wordt. Misschien moeten jullie de uitgangspunten voor deze gesprekken goed definiëren . Want dit is blijkbaar iets wat je niet verwacht had en waarschijnlijk ook onredelijk is.
quote:marjolein852 schreef op 27 januari 2016 @ 12:17:

Dank..



1e gesprek gehad. Ging redelijk, maar ik krijg sterk het idee dat man denkt dat ik niet voor de kinderen kan zorgen. Daar ben ik erg van geschrokken. Grootste angst is nu dat hij de kinderen wil voor 5 of meer dagen per week. Hij zei dat het met zijn werk al is geregeld; dat hij ze goed kan opvangen.. Ik wordt daar heel, heel, heel verdrietig van.



Niet dingen zelf gaan invullen, maar praat erover met je man wat hij hiermee bedoelt!

Ik denk dat je blij mag zijn dat je man de kinderen graag wil opvangen, een heleboel mannen kijken niet meer naar hun kinderen om na de scheiding. Dit is ook in het belang van je kinderen.
Mary, ik ben zeker blij dat man graag de kinderen heeft; ben er alleen niet zo blij mee dat hij mij nu wegzet als niet capabel voor de zorg..



Nieuwsbrief, we zullen zien hoe de gesprekken zullen verlopen.
Jeetje Marjolein, wat rot



Hij leek heel wat beter voorbereid het gesprek in te gaan dan jij, of lees ik dat verkeerd? Zelfs al alles geregeld op zijn werk, wat zal je geschrokken zijn. Pas goed op dat je je niet laat overbluffen door hem hoor. Heb je wel kans gezien jouw vraagstukken over bijvoorbeeld het huis ter sprake te brengen?
Alle reacties Link kopieren
Allereerst een



Maar nu het volgende (en dit is geen aanval). Je klinkt gelaten, dat snap ik. Maar je moet jezelf nu even bij de spreekwoordelijke lurven gaan pakken en gaan bedenken wat jij wilt.



Dus hierbij mijn vraag. Wat wil jij? Wat willen de kinderen? En dan even buiten het feit of het allemaal te realiseren is. Wat heb jij nodig per maand om rond te komen? Weet jij wat jouw rechten zijn?
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
quote:marjolein852 schreef op 27 januari 2016 @ 12:53:

Mary, ik ben zeker blij dat man graag de kinderen heeft; ben er alleen niet zo blij mee dat hij mij nu wegzet als niet capabel voor de zorg..



Nieuwsbrief, we zullen zien hoe de gesprekken zullen verlopen.



Jij had het idee dat dat zo was, dan neem ik aan dat hij het niet gezegd heeft.

Ergens vind ik het wel realistisch dat je man een deel van de zorg voor de kinderen op zich wil nemen, het zal voor jou best vermoeiend zijn om dat helemaal alleen te gaan doen. Ik denk dat hij alleen op de situatie inspeelt. Maar als jij het ergens niet mee eens bent, laat het hem dan weten.

Het is de bedoeling dat er een convenant opgesteld wordt waar jullie het allebei mee eens zijn.
Mary, een van de dingen die speelt is dat hij vind dat hij alles doet en ik niks. Dat is natuurlijk niet zo.. Hij werkt full time, dus is overdag niet thuis en ziet niet wat ik wel doe..



Tuurlijk is het realistisch dat hij een deel van de zorg doet. Het zijn tenslotte ook zijn kinderen. Hij houd van zijn kinderen en is een goede vader. Zo ben ik ook een goede moeder. Ik ga er nog steeds vanuit dat we goede verdeling gaan krijgen/maken. Of het wel of niet vermoeiend voor mij is, mag hij niet voor mij bepalen. Hij mag er naar informeren, naar mijn ideeen vragen, voorstellen doen, maar niet bepalen!



Dertigmin, ik wil een 50-50 verdeling van de zorg voor de kinderen, ik wil een aangepast huis in de buurt. Of dat te realiseren is? Geen idee. De woonruimte wordt de grootste hobbel. Afhankelijk daarvan, weet ik ook wat ik nodig heb om rond te komen. De kinderen willen niet dat we uit elkaar gaan... Tja. Ze willen bij ons allebei zijn.



Nu zijn we beide bezig met de nodige papieren bij elkaar te zoeken en uit te vogelen wat ons kapitaal is. Aan de hand daarvan moet er een verdeling komen. Ik kan dan een proefberekening maken voor toeslagen etc..



Moeilijk allemaal..
Wat valt dat dan tegen Marjolein. Maar wat Nieuwsbrief zegt: ga uit van jouzelf en wat jij zou willen. Dat je man al een plan heeft betekent niet dat dat het uitgangspunt wordt van jullie onderhandeling. Niets let je om een los tegenvoorstel te doen.



Maar eerst maar even bijkomen van dit gesprek.
quote:marjolein852 schreef op 27 januari 2016 @ 14:09:

Mary, een van de dingen die speelt is dat hij vind dat hij alles doet en ik niks. Dat is natuurlijk niet zo.. Hij werkt full time, dus is overdag niet thuis en ziet niet wat ik wel doe..



Tuurlijk is het realistisch dat hij een deel van de zorg doet. Het zijn tenslotte ook zijn kinderen. Hij houd van zijn kinderen en is een goede vader. Zo ben ik ook een goede moeder. Ik ga er nog steeds vanuit dat we goede verdeling gaan krijgen/maken. Of het wel of niet vermoeiend voor mij is, mag hij niet voor mij bepalen. Hij mag er naar informeren, naar mijn ideeen vragen, voorstellen doen, maar niet bepalen!



Dertigmin, ik wil een 50-50 verdeling van de zorg voor de kinderen, ik wil een aangepast huis in de buurt. Of dat te realiseren is? Geen idee. De woonruimte wordt de grootste hobbel. Afhankelijk daarvan, weet ik ook wat ik nodig heb om rond te komen. De kinderen willen niet dat we uit elkaar gaan... Tja. Ze willen bij ons allebei zijn.



Nu zijn we beide bezig met de nodige papieren bij elkaar te zoeken en uit te vogelen wat ons kapitaal is. Aan de hand daarvan moet er een verdeling komen. Ik kan dan een proefberekening maken voor toeslagen etc..



Moeilijk allemaal..Zeker is het allemaal moeilijk. Misschien is het ook handig als je alvast eens opschrijft wat de kosten van je kinderen zijn vwb de kinderalimentatie. Hiermee bedoel ik kosten voor school, sport, gezondheidszorg etc. Alles wordt wel ongeveer berekend naar de tremanormen, maar soms zijn er per kind aparte kosten die daar buiten vallen.
Alle reacties Link kopieren
quote:erizo schreef op 27 januari 2016 @ 14:51:

Wat valt dat dan tegen Marjolein. Maar wat Nieuwsbrief zegt: ga uit van jouzelf en wat jij zou willen. Dat je man al een plan heeft betekent niet dat dat het uitgangspunt wordt van jullie onderhandeling. Niets let je om een los tegenvoorstel te doen.



Maar eerst maar even bijkomen van dit gesprek.Dit is een hele belangrijke. Nogmaals het is belangrijk dat je je goed laat informeren. Je kan gewoon zelf naar een advocaat en je daar laten voorlichten. Zo kom je wat beter beslagen ten ijs. Op dit moment heb ik het gevoel dat ze je van alles kunnen wijs maken? Of heb ik dat helemaal mis.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven