Kinderen
alle pijlers
Horror bevallingen
zondag 14 februari 2016 om 09:32
Plaats dit in kinderen omdat die doelgroep allemaal kinderen heeft waarschijnlijk. Als je zwanger bent kan je dit daarom ook beter niet lezen!!
Afgelopen jaar ben ik bevallen en ik merk dat ik er nog vaak aan terug denk. Voor mijn gevoel is het toch traumatisch geweest en hopelijk helpt het een beetje om van me af te schrijven. Daarnaast denk ik dat het me helpt om te lezen dat het bij meer mensen echt niet zo makkelijk is geweest en hopelijk hebben we dan een beetje steun aan elkaar.
Kortom, post hier je horror bevalling!
Afgelopen jaar ben ik bevallen en ik merk dat ik er nog vaak aan terug denk. Voor mijn gevoel is het toch traumatisch geweest en hopelijk helpt het een beetje om van me af te schrijven. Daarnaast denk ik dat het me helpt om te lezen dat het bij meer mensen echt niet zo makkelijk is geweest en hopelijk hebben we dan een beetje steun aan elkaar.
Kortom, post hier je horror bevalling!
zondag 14 februari 2016 om 16:27
quote:tantejo schreef op 14 februari 2016 @ 14:10:
Ik had een geplande keizersnede (ivm stuitligging) maar de verdoving werkte niet, ondanks het zetten van een stuk of 3 ruggenprikken. Ik heb werkelijk een gruwelijke pijn gehad. Voelt alsof je in brand staat.
Heb er een Post Traumatische Stress Stoornis aan overgehouden. Gelukkig inmiddels wel behandeld maar praten over mijn 'bevalling' zal altijd heftig blijven voor mij.Waarom kreeg je geen volledige narcose? Het is een operatie!
Ik had een geplande keizersnede (ivm stuitligging) maar de verdoving werkte niet, ondanks het zetten van een stuk of 3 ruggenprikken. Ik heb werkelijk een gruwelijke pijn gehad. Voelt alsof je in brand staat.
Heb er een Post Traumatische Stress Stoornis aan overgehouden. Gelukkig inmiddels wel behandeld maar praten over mijn 'bevalling' zal altijd heftig blijven voor mij.Waarom kreeg je geen volledige narcose? Het is een operatie!
zondag 14 februari 2016 om 16:54
Met 42 weken spontane rugweeen. In het ziekenhuis extra gestimuleerd om ontsluiting te laten vorderen. 3 dagen later nog geen kind en complete uitputting en paniek ( heb zo erg gekrijst) heb gesmeekt om euthanasie maar die kreeg ik niet. Tijdens het persen kwamen ze er na 1,5 uur achter dat ik echt niet meer kon. Dochter haar hartje stopte erbij en ik ging bewusteloos. Compleet verrot geknipt en met een pomp baby gehaald. Baby aan de beademing en ik door naar de OK waar mijn placenta is verwijderd en een plastisch chirurg mij weer in elkaar heeft gezet. NOOIT meer ga ik door zo'n hel en heb hoop om gesteriliseerd te worden.
zondag 14 februari 2016 om 17:08
Een horror-bevalling had ik niet, zeker als ik sommige verhalen hier lees. Maar ik vond het geen pretje: na twee nachten zonder slaap, al kotsend een weeënstorm hebben, vruchtwater dat er werkelijk uitgutste, persweeën weg'puffen' (eerder schreeuwen ), toen ik mocht persen had ik geen weeën meer maar was te uitgeput om dat aan te geven, dus heb maar wat liggen persen (hallo verzakking), inmiddels gelukkig totaal gevoelloos. Maar goed, medisch gezien was er niets spannends aan.
Over een maandje of twee mag ik weer
Over een maandje of twee mag ik weer
zondag 14 februari 2016 om 21:38
Toch wel echt heftig dat sommigen niet meer aan nog een tweede kindje denken ivm de heftige bevalling. Dikke knuffel voor jullie.
Bedankt voor al jullie verhalen, het is niet fijn om te horen wat jullie hebben meegemaakt maar wel goed om te beseffen dat niet alleen ik zo'n horror bevalling heb gehad en dat relativeert het op de een of andere manier.
Bedankt voor al jullie verhalen, het is niet fijn om te horen wat jullie hebben meegemaakt maar wel goed om te beseffen dat niet alleen ik zo'n horror bevalling heb gehad en dat relativeert het op de een of andere manier.
zondag 14 februari 2016 om 22:14
zondag 14 februari 2016 om 22:15
quote:lionlily schreef op 14 februari 2016 @ 22:14:
Ik ben twee maanden geleden bevallen en heg ook een horrorbevalling gehad helaas. Ik kan er nog niet over posten maar vanaf volgende week krijg ik daar hulp bij. Maar of er een tweede komt bij ons? Dat durf ik inderdaad nog niet te zeggen. Ik mag in elk geval niet meer natuurlijk bevallen.
Wat naar om te horen!
Kun je er in je omgeving wel al over praten?
Ik ben twee maanden geleden bevallen en heg ook een horrorbevalling gehad helaas. Ik kan er nog niet over posten maar vanaf volgende week krijg ik daar hulp bij. Maar of er een tweede komt bij ons? Dat durf ik inderdaad nog niet te zeggen. Ik mag in elk geval niet meer natuurlijk bevallen.
Wat naar om te horen!
Kun je er in je omgeving wel al over praten?
zondag 14 februari 2016 om 23:05
quote:HelgaV schreef op 14 februari 2016 @ 10:28:
Drama-zwangerschap gehad met Hyperimesis Gravidarum (HG, veel overgeven), aan het eind van de zwangerschap bekkeninstabiliteit. Ik was blij dat ik naar het zkh mocht om in te laten leiden (bij 39w5d). Ik zou al in het zkh bevallen omdat mijn bloedwaardes niet goed waren (laag HB).
Bevalling verliep voorspoedig tot ik mocht gaan persen. Ik heb 90min geperst. Daarna bleef de placenta voor een deel vastzitten, dus een enorme bloeding. Onder narcose bleek ik een totaalruptuur te hebben. Tijdens de operatie heb ik een bloedtransfusie gehad, na de operatie ook nog 2. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, daarna heel langzaam herstel vanwege bloedverlies, totaalruptuur en narcose.
Er komt bij ons geen tweede. We zijn blij dat ik in het zkh ben bevallen, anders was het mogelijk anders afgelopen voor mij.
Mag ik vragen hoe jullie kindje nou ter wereld is gekomen? Was het een kunstverlossing (pomp of tang), of was het de natuurlijke manier?
Ik vraag dit omdat mijn grootste angst bij de tweede was dat het een kunstverlossing zou worden met allerlei complicaties van dien, omdat het persen te lang zou duren. Bij de eerste ben ik (per ongeluk) thuis bevallen en duurde het persen langer dan ze in het ziekenhuis toe zouden staan. Maar baby maakte het goed en ik deed het ook prima. Uiteindelijk ook allemaal goed gegaan op de natuurlijke manier. Bij de tweede moest ik in zknhuis bevallen en ik heb toen in een bevallingsplan opgenomen dat ik net zo lang wilde persen als baby en ik aankonden. Hoe lang dat ook mocht duren. Allemaal dus uit angst voor een tang/pomp en verder onnatuurlijk geweld
Drama-zwangerschap gehad met Hyperimesis Gravidarum (HG, veel overgeven), aan het eind van de zwangerschap bekkeninstabiliteit. Ik was blij dat ik naar het zkh mocht om in te laten leiden (bij 39w5d). Ik zou al in het zkh bevallen omdat mijn bloedwaardes niet goed waren (laag HB).
Bevalling verliep voorspoedig tot ik mocht gaan persen. Ik heb 90min geperst. Daarna bleef de placenta voor een deel vastzitten, dus een enorme bloeding. Onder narcose bleek ik een totaalruptuur te hebben. Tijdens de operatie heb ik een bloedtransfusie gehad, na de operatie ook nog 2. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, daarna heel langzaam herstel vanwege bloedverlies, totaalruptuur en narcose.
Er komt bij ons geen tweede. We zijn blij dat ik in het zkh ben bevallen, anders was het mogelijk anders afgelopen voor mij.
Mag ik vragen hoe jullie kindje nou ter wereld is gekomen? Was het een kunstverlossing (pomp of tang), of was het de natuurlijke manier?
Ik vraag dit omdat mijn grootste angst bij de tweede was dat het een kunstverlossing zou worden met allerlei complicaties van dien, omdat het persen te lang zou duren. Bij de eerste ben ik (per ongeluk) thuis bevallen en duurde het persen langer dan ze in het ziekenhuis toe zouden staan. Maar baby maakte het goed en ik deed het ook prima. Uiteindelijk ook allemaal goed gegaan op de natuurlijke manier. Bij de tweede moest ik in zknhuis bevallen en ik heb toen in een bevallingsplan opgenomen dat ik net zo lang wilde persen als baby en ik aankonden. Hoe lang dat ook mocht duren. Allemaal dus uit angst voor een tang/pomp en verder onnatuurlijk geweld
zondag 14 februari 2016 om 23:37
Heftig allemaal, bij mij kwamen ze ook niet met de ooievaar; wie dat ooit heeft verzonnen… 2 keer een spoed keizersnede, mijn buik in paniek klaarmaken voor een keizersnede, terwijl ik nog graaide naar het narcose masker. Maar achteraf toch zo blij met een gezond kind en de wetenschap dat onder andere omstandigheden ik of de baby het niet gehaald hadden. De tweede ging bijna hetzelfde alleen nu wist ik wat me te wachten stond. Anyway, ik ben fan van bevallen in het ziekenhuis. Thuisbevallen is zo … ik zou het niet doen.
maandag 15 februari 2016 om 06:06
South: ik weet natuurlijk niet hoe het in andere ziekenhuizen is hoor maar hier gebruiken ze alleen een pomp of een tang als ze echt niet anders kunnen. En op het moment zelf als je echt niet meer kan en het gaat met je kind erg slecht dan ben je alleen maar blij als ze iets gaan doen om je te helpen. Toen ik daar lag en ze zeiden we gaan de pomp gebruiken was dat echt een enorme opluchting en alle angst was toen ook weg. Pijnlijk vond ik het gebruik van de pomp ook echt niet, voelde er niet veel van. Dochter is wel geboren met een punthoofd mer bloeduitstortingen rond het stuk waar de pomp zat maar dat was na een paar uur weg. Eat er wel weken heeft gezeten waren alle schaafwonden in haar gezicht. Blijkbaar ben ik erg scherp van binnen
maandag 15 februari 2016 om 07:14
quote:Bloemetje2016 schreef op 15 februari 2016 @ 06:06:
South: ik weet natuurlijk niet hoe het in andere ziekenhuizen is hoor maar hier gebruiken ze alleen een pomp of een tang als ze echt niet anders kunnen. En op het moment zelf als je echt niet meer kan en het gaat met je kind erg slecht dan ben je alleen maar blij als ze iets gaan doen om je te helpen. Toen ik daar lag en ze zeiden we gaan de pomp gebruiken was dat echt een enorme opluchting en alle angst was toen ook weg. Pijnlijk vond ik het gebruik van de pomp ook echt niet, voelde er niet veel van. Dochter is wel geboren met een punthoofd mer bloeduitstortingen rond het stuk waar de pomp zat maar dat was na een paar uur weg. Eat er wel weken heeft gezeten waren alle schaafwonden in haar gezicht. Blijkbaar ben ik erg scherp van binnen Dat zou je inderdaad zeggen, dat ze dat doen als het echt niet anders kan. Maar bij onze eerste hadden ze, als ik in het zknhuis was, er zeker een kunstverlossing van gemaakt. Terwijl dat dus thuis niet is gebeurd en alles goed ging (alleen wat langer duurde).
South: ik weet natuurlijk niet hoe het in andere ziekenhuizen is hoor maar hier gebruiken ze alleen een pomp of een tang als ze echt niet anders kunnen. En op het moment zelf als je echt niet meer kan en het gaat met je kind erg slecht dan ben je alleen maar blij als ze iets gaan doen om je te helpen. Toen ik daar lag en ze zeiden we gaan de pomp gebruiken was dat echt een enorme opluchting en alle angst was toen ook weg. Pijnlijk vond ik het gebruik van de pomp ook echt niet, voelde er niet veel van. Dochter is wel geboren met een punthoofd mer bloeduitstortingen rond het stuk waar de pomp zat maar dat was na een paar uur weg. Eat er wel weken heeft gezeten waren alle schaafwonden in haar gezicht. Blijkbaar ben ik erg scherp van binnen Dat zou je inderdaad zeggen, dat ze dat doen als het echt niet anders kan. Maar bij onze eerste hadden ze, als ik in het zknhuis was, er zeker een kunstverlossing van gemaakt. Terwijl dat dus thuis niet is gebeurd en alles goed ging (alleen wat langer duurde).
maandag 15 februari 2016 om 07:36
maandag 15 februari 2016 om 10:09
quote:Bloemetje2016 schreef op 15 februari 2016 @ 07:36:
Juist dat " wat langer duren" is gewoon echt heel erg gevaarlijk. Persoonlijk vind ik het echt onverantwoord als ze je toch thuis laten als het te lang duurt. Je hele baby wordt fijn geknepen en dat is niet goed om dat lang te laten duren.Bij mij is juist door mijn zeer korte stortbevalling een heel gevaarlijke situatie ontstaan, als ik thuis was bevallen had ik het niet overleefd.
Juist dat " wat langer duren" is gewoon echt heel erg gevaarlijk. Persoonlijk vind ik het echt onverantwoord als ze je toch thuis laten als het te lang duurt. Je hele baby wordt fijn geknepen en dat is niet goed om dat lang te laten duren.Bij mij is juist door mijn zeer korte stortbevalling een heel gevaarlijke situatie ontstaan, als ik thuis was bevallen had ik het niet overleefd.
maandag 15 februari 2016 om 10:31
Dat is inderdaad heel erg eng! En traumatisch, ja.
Ik kreeg door de stortbevalling persdrang zonder ontsluiting. Ik heb die uur persweeën moeten wegzuchten, waaronder een half uur in de auto. Toen ik eindelijk mocht persen, de ontsluiting ging van 1 tot 10 in anderhalf uur, viel de persdrang weg. Maar ik kreeg mijn dochter op eigen kracht r gelukkig ook uit. Helaas kreeg ik door de lange duur van persweeën zonder ontsluiting een inwendige bloeding, plus een totaal ruptuur en een baarmoeder die niet wilde samenknijpen.
Ik kreeg door de stortbevalling persdrang zonder ontsluiting. Ik heb die uur persweeën moeten wegzuchten, waaronder een half uur in de auto. Toen ik eindelijk mocht persen, de ontsluiting ging van 1 tot 10 in anderhalf uur, viel de persdrang weg. Maar ik kreeg mijn dochter op eigen kracht r gelukkig ook uit. Helaas kreeg ik door de lange duur van persweeën zonder ontsluiting een inwendige bloeding, plus een totaal ruptuur en een baarmoeder die niet wilde samenknijpen.
