Slim kind
vrijdag 23 juni 2017 om 10:13
Ik heb een slim kind, zei de test zojuist. Slimmer dan ik dacht. Ze heeft het niet zo leuk op school; school is niet zo gezellig en sterk gericht op toetsen. Ze gaat met buikpijn naar school. Ze is er eenzaam. We zijn bezig met het zoeken van een andere school, maar passend onderwijs gaan we hier niet krijgen. En nu pieker ik. Hoe kunnen we ons kind een fijne jeugd bezorgen? Mijn dochter is een geweldig kind: ze is grappig, lief, zonnig. Ik zou haar zo graag gewoon gelukkig en onbezorgd zien.
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
vrijdag 23 juni 2017 om 10:22
Nee niet in het algemeen, maar dat kan hier best meespelen. Wellicht krijg je relevantere antwoorden op http://hb-kind-forum.nl/karin12345 schreef: ↑23-06-2017 10:20Eenzaam en met buikpijn naar school gaan heeft niets te maken met slim zijn.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:24
Mijn kind zit (hopelijk) nog (maar heel eventjes) in mijn buik, dus wat dat betreft geen ervaring, maar ik herken mezelf wel in je verhaal. Volgens mij is het echt een kwestie van verschillende scholen bezoeken en kijken hoe het voelt voor jullie en voor jullie kind.
Ik zat zelf ook op een school gericht op presteren, veel toetsen, veel hoogopgeleide ouders die hun kind allemaal op het categoraal gymnasium wilden hebben, en weinig ruimte voor kinderen die niet enorm brutaal waren. Ik heb mijn ouders toen gevraagd of ik van school mocht, en we hebben gekozen voor een school die heel erg gericht was op samenwerken, muziek, theater, en helemaal niet op presteren. De stof bleef overigens veel te makkelijk, maar er werd heel veel ruimte geboden om vanalles om het normale programma heen te doen. Ik heb het er heel fijn gehad en waar op mijn rapport op school 1 nog stond dat ik niet zo sociaal was (want verlegen) werd ik op mijn rapport van school 2 ineens opgehemeld omdat ik zo behulpzaam was.
Ik ben overigens op hetzelfde gymnasium terechtgekomen als alle kinderen van school 1 (waarvan een kwart na een jaar weer weg moest, omdat hun daadwerkelijke niveau toch wat lager bleek dan de zo fanatiek geoefende cito-score deed vermoeden).
Maar goed, dit is mijn ervaring. Wel een ervaring waaruit blijkt dat een andere school écht een groot verschil kan maken, maar nog steeds gebaseerd op wat ik toen nodig had. Mijn boodschap is denk ik: ben niet bang om je kind naar een 'slecht presterende' school te sturen, als dat de school is waar ze zich goed voelt, want ze komt er toch wel.
Ik zat zelf ook op een school gericht op presteren, veel toetsen, veel hoogopgeleide ouders die hun kind allemaal op het categoraal gymnasium wilden hebben, en weinig ruimte voor kinderen die niet enorm brutaal waren. Ik heb mijn ouders toen gevraagd of ik van school mocht, en we hebben gekozen voor een school die heel erg gericht was op samenwerken, muziek, theater, en helemaal niet op presteren. De stof bleef overigens veel te makkelijk, maar er werd heel veel ruimte geboden om vanalles om het normale programma heen te doen. Ik heb het er heel fijn gehad en waar op mijn rapport op school 1 nog stond dat ik niet zo sociaal was (want verlegen) werd ik op mijn rapport van school 2 ineens opgehemeld omdat ik zo behulpzaam was.
Ik ben overigens op hetzelfde gymnasium terechtgekomen als alle kinderen van school 1 (waarvan een kwart na een jaar weer weg moest, omdat hun daadwerkelijke niveau toch wat lager bleek dan de zo fanatiek geoefende cito-score deed vermoeden).
Maar goed, dit is mijn ervaring. Wel een ervaring waaruit blijkt dat een andere school écht een groot verschil kan maken, maar nog steeds gebaseerd op wat ik toen nodig had. Mijn boodschap is denk ik: ben niet bang om je kind naar een 'slecht presterende' school te sturen, als dat de school is waar ze zich goed voelt, want ze komt er toch wel.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:25
Mijn oudste mocht op haar basisschool meedenken over hoe ze zinvol haar tijd kon besteden. Er was twee dagdelen per week een plusklas en een groot deel van de week was ze bezig met de opdrachten daarvoor. Instructie taal en rekenen hoefde ze niet mee te doen (dan werkte ze aan haar projectjes of zelf verder met taal en rekenen). Het bleef desondanks wel een beetje de tijd uitzitten totdat ze naar de brugklas kon. Versnellen vonden we geen optie.
Hier in de buurt zit ook een Leonardoschool. Daar gaan mijn buurjongetjes heen. Die zijn ook wel superhoogbegaafd en ik denk niet dat mijn dochter daar had kunnen aarden. Die is nogal onzeker en moest er op het vwo erg aan wennen dat ze daar klasgenoten kreeg die nog slimmer waren en hogere cijfers haalden dan zij.
Hier in de buurt zit ook een Leonardoschool. Daar gaan mijn buurjongetjes heen. Die zijn ook wel superhoogbegaafd en ik denk niet dat mijn dochter daar had kunnen aarden. Die is nogal onzeker en moest er op het vwo erg aan wennen dat ze daar klasgenoten kreeg die nog slimmer waren en hogere cijfers haalden dan zij.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:25
Dank, ik ga er even kijken.nimbus schreef: ↑23-06-2017 10:22Nee niet in het algemeen, maar dat kan hier best meespelen. Wellicht krijg je relevantere antwoorden op http://hb-kind-forum.nl/
vrijdag 23 juni 2017 om 10:26
Ik was ook zo. Op de kleuter- en de lagere school was daar weinig aan te doen, thuis vond ik wel genoeg uitdaging. Heb de halve bibliotheek en encyclopedie uitgelezen en was ook gek op allerlei 'onderzoekers-setjes' (elektronica, microscoop, ingewikkelde bouwpakketten).
Het werd pas beter toen ik naar het vwo ging en tussen soortgenoten terecht kwam.
Overigens wil bovengemiddelde slimheid niet zeggen dat ze ook op andere vlakken bovengemiddeld ontwikkeld is. Er is een kans dat ze daardoor ook weer óverschat wordt. Een klas overslaan was om die reden bv geen goed idee voor mij.
Het werd pas beter toen ik naar het vwo ging en tussen soortgenoten terecht kwam.
Overigens wil bovengemiddelde slimheid niet zeggen dat ze ook op andere vlakken bovengemiddeld ontwikkeld is. Er is een kans dat ze daardoor ook weer óverschat wordt. Een klas overslaan was om die reden bv geen goed idee voor mij.
impala wijzigde dit bericht op 23-06-2017 10:27
16.42% gewijzigd
.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:27
Door enerzijds genoeg aandacht te hebben voor het feit dat het kind helemaal goed is zoals het is, en dat slim zijn heel veel voordelen heeft (niet problematiseren dus), en door extra uitdaging te bieden.
En anderzijds, door het kind ook te helpen om leeftijdsgenoten te begrijpen, zodat het in staat is om hun gedachtegang te begrijpen, en te leren om hun taal te spreken.
En natuurlijk: dat je alleen jezelf maar nodig hebt om gelukkig te zijn, het is nergens voor nodig om je continu aan te passen aan anderen omdat je anders zielig zou zijn. Met een goed boek / game / iPad ben je nooit alleen
En anderzijds, door het kind ook te helpen om leeftijdsgenoten te begrijpen, zodat het in staat is om hun gedachtegang te begrijpen, en te leren om hun taal te spreken.
En natuurlijk: dat je alleen jezelf maar nodig hebt om gelukkig te zijn, het is nergens voor nodig om je continu aan te passen aan anderen omdat je anders zielig zou zijn. Met een goed boek / game / iPad ben je nooit alleen
vrijdag 23 juni 2017 om 10:29
.-jolijn- schreef: ↑23-06-2017 10:27Door enerzijds genoeg aandacht te hebben voor het feit dat het kind helemaal goed is zoals het is, en dat slim zijn heel veel voordelen heeft (niet problematiseren dus), en door extra uitdaging te bieden.
En anderzijds, door het kind ook te helpen om leeftijdsgenoten te begrijpen, zodat het in staat is om hun gedachtegang te begrijpen, en te leren om hun taal te spreken.
En natuurlijk: dat je alleen jezelf maar nodig hebt om gelukkig te zijn, het is nergens voor nodig om je continu aan te passen aan anderen omdat je anders zielig zou zijn. Met een goed boek / game / iPad ben je nooit alleen![]()
Dit ja. Het is geen ramp als je liever alleen speelt. Dat wordt het pas als mensen dat niet van je accepteren en je gaan dwingen om 'normaal' en 'sociaal' te doen. Ik vermaakte me prima met mijn boekje in een hoekje.
.
vrijdag 23 juni 2017 om 10:45
Inderdaad ja, heel vermoeiend dat "sociaal wenselijk gedrag".
vrijdag 23 juni 2017 om 11:03
Ik heb 3 slimme kinderen. Mijn oudste was in de kleuterklassen ook niet zo dol op school. Heel verlegen en onzeker ook en daardoor moest hij nog een jaartje langer kleuteren. Uiteindelijk bleek dat hij behoorlijk voorliep op de rest van de klas en zich verveelde en onderpresteerde, want hij liet dat vooral niet zien in de klas. Stel je voor, je zit nog maar in groep 2, de juf mag echt niet weten dat jij al boekjes Avi4 leest thuis. En ook niet dat je makkelijk al klok kunt kijken, want dat mag echt nog niet in groep 2. Dat dacht hij echt en daarom was hij best ongelukkig, want hij voelde zich er gewoon schuldig over dat hij dat 'stiekem thuis deed.
Uiteindelijk is het met hem helemaal goed gekomen, de school heeft het goed opgepakt en sinds hij in groep 4 een hele goede juf kreeg, is hij helemaal opgebloeid. Hij zit in een plusklas, doet een deel van het werk mee met een groep hoger, doet extra werk en heeft het nu prima naar zijn zin op school.
Zijn jongere broertjes hebben het een stuk makkelijker. Die zijn minstens zo slim, maar hoefden geen moeite te doen om de school daarvan te overtuigen. 'Oh, jij bent een broertje van X, nou, laten we maar eens kijken hoe we dit met jou gaan aanpakken'. Voor de middelste hebben ze speciaal voor hem en 2 klasgenootjes in groep 3 al een plusklasje opgericht, omdat dat normaal hier pas vanaf groep 5 is, maar hij zich in groep 3 al te pletter zat te vervelen. Hij mag ook extra werkstukken maken, wat hij erg leuk vindt om te doen. En de jongste is net een paar maanden in groep 0 begonnen, maar de juf laat hem al doorgaan naar groep 2, omdat ze in de tweede week op school al zag dat hij al voorliep en nog een jaar groep 1 niet zo goed zou uitpakken voor hem.
Als je dochter niet goed tegen het prestatiegerichte van de school kan, zou je idd wel eens op een andere school kunnen gaan kijken. Bij ons heeft de school het zelf heel goed aangepakt, dat is natuurlijk het fijnste, want dan hoeft ze niet te wisselen. Het is wel belangrijk dat ze met plezier naar school gaat, het grootste deel van de week brengt ze tenslotte daar door. Dus nog eens met de school gaan praten en kijken wat er mogelijk is, lijkt me wel de eerste optie.
En kijk ook naar hoe het in de klas gaat. Onze oudste moest lang kleuteren, vanwege de datumgrens die de school hanteerde en omdat hij best wel onzeker en verlegen was vonden wij dat in eerste instantie geen probleem. Hij zit nu ook wel echt in een klas die qua leeftijd het best bij hem past, alleen qua niveau had hij makkelijk toch een jaar hoger kunnen zitten, omdat hij het grootste deel van het werk toch al meedoet met die hogere groep. Toch ben ik wel blij dat hij niet op zijn elfde al van school komt, omdat hij nog steeds heel jong in zijn doen en laten is. Maar kan best zijn dat het voor jouw dochter precies andersom is, dat ze eigenlijk qua sociale ontwikkeling ook al voorloopt en het best bij een hogere klas zou passen. Ik denk dat dat ook wel meespeelt of je je prettig voelt op school of niet.
Mijn kinderen zijn overigens wel heel streberig ingesteld. Ze gaan echt voor de hoogste cijfers, alles onder een 9 is eigenlijk al mislukt. Zij zouden het op jouw school wel naar hun zin hebben, haha. Ik moet ze daar soms wel wat in afremmen, vooral de middelste had er een handje van om zich in de klas op zijn hoge cijfers te laten voorstaan. Daar hou ik niet zo van, is ook niet leuk voor andere kinderen die er meer moeite mee hebben.
Tenslotte deden en doen wij zelf ook best veel om de slimheid in onze kinderen tevreden te stellen. Ze zijn heel leergierig en ontdekkerig, dus we gaan vaak naar musea of science centers etc. Ik hou van geschiedenis en op vakantie bezoeken wij dan ook best vaak kastelen en dat soort plaatsen. Mijn man is een natuurmens, en leert ze veel over eetbare planten, paddenstoelen, vogels herkennen aan hun gefluit etc. Mijn jongste van 4 vindt het leuk om Engelse woordjes te leren, dus dat doen we ook. Onderweg in de auto laat ik ze moeilijke sommen maken als wedstrijdje of kaartlezen. Even uitzoeken wat ze leuk vindt om te doen en dan kun je zelf ook wel veel doen.
Uiteindelijk is het met hem helemaal goed gekomen, de school heeft het goed opgepakt en sinds hij in groep 4 een hele goede juf kreeg, is hij helemaal opgebloeid. Hij zit in een plusklas, doet een deel van het werk mee met een groep hoger, doet extra werk en heeft het nu prima naar zijn zin op school.
Zijn jongere broertjes hebben het een stuk makkelijker. Die zijn minstens zo slim, maar hoefden geen moeite te doen om de school daarvan te overtuigen. 'Oh, jij bent een broertje van X, nou, laten we maar eens kijken hoe we dit met jou gaan aanpakken'. Voor de middelste hebben ze speciaal voor hem en 2 klasgenootjes in groep 3 al een plusklasje opgericht, omdat dat normaal hier pas vanaf groep 5 is, maar hij zich in groep 3 al te pletter zat te vervelen. Hij mag ook extra werkstukken maken, wat hij erg leuk vindt om te doen. En de jongste is net een paar maanden in groep 0 begonnen, maar de juf laat hem al doorgaan naar groep 2, omdat ze in de tweede week op school al zag dat hij al voorliep en nog een jaar groep 1 niet zo goed zou uitpakken voor hem.
Als je dochter niet goed tegen het prestatiegerichte van de school kan, zou je idd wel eens op een andere school kunnen gaan kijken. Bij ons heeft de school het zelf heel goed aangepakt, dat is natuurlijk het fijnste, want dan hoeft ze niet te wisselen. Het is wel belangrijk dat ze met plezier naar school gaat, het grootste deel van de week brengt ze tenslotte daar door. Dus nog eens met de school gaan praten en kijken wat er mogelijk is, lijkt me wel de eerste optie.
En kijk ook naar hoe het in de klas gaat. Onze oudste moest lang kleuteren, vanwege de datumgrens die de school hanteerde en omdat hij best wel onzeker en verlegen was vonden wij dat in eerste instantie geen probleem. Hij zit nu ook wel echt in een klas die qua leeftijd het best bij hem past, alleen qua niveau had hij makkelijk toch een jaar hoger kunnen zitten, omdat hij het grootste deel van het werk toch al meedoet met die hogere groep. Toch ben ik wel blij dat hij niet op zijn elfde al van school komt, omdat hij nog steeds heel jong in zijn doen en laten is. Maar kan best zijn dat het voor jouw dochter precies andersom is, dat ze eigenlijk qua sociale ontwikkeling ook al voorloopt en het best bij een hogere klas zou passen. Ik denk dat dat ook wel meespeelt of je je prettig voelt op school of niet.
Mijn kinderen zijn overigens wel heel streberig ingesteld. Ze gaan echt voor de hoogste cijfers, alles onder een 9 is eigenlijk al mislukt. Zij zouden het op jouw school wel naar hun zin hebben, haha. Ik moet ze daar soms wel wat in afremmen, vooral de middelste had er een handje van om zich in de klas op zijn hoge cijfers te laten voorstaan. Daar hou ik niet zo van, is ook niet leuk voor andere kinderen die er meer moeite mee hebben.
Tenslotte deden en doen wij zelf ook best veel om de slimheid in onze kinderen tevreden te stellen. Ze zijn heel leergierig en ontdekkerig, dus we gaan vaak naar musea of science centers etc. Ik hou van geschiedenis en op vakantie bezoeken wij dan ook best vaak kastelen en dat soort plaatsen. Mijn man is een natuurmens, en leert ze veel over eetbare planten, paddenstoelen, vogels herkennen aan hun gefluit etc. Mijn jongste van 4 vindt het leuk om Engelse woordjes te leren, dus dat doen we ook. Onderweg in de auto laat ik ze moeilijke sommen maken als wedstrijdje of kaartlezen. Even uitzoeken wat ze leuk vindt om te doen en dan kun je zelf ook wel veel doen.
..
vrijdag 23 juni 2017 om 11:05
Wat ontzettend snot
vrijdag 23 juni 2017 om 11:11
Ik ben ook best zoekende. Hier 3 kinderen die ronduit een hekel aan school hebben. 2 Van hen hebben het ook sociaal gezien niet prettig op school. Bij mijn jongste dochter uitte zich dit jarenlang in elke dag buikpijn en veel overgeven.
Het niet naar je zin hebben op school is vaak een complex geheel, waarbij meerdere dingen meespelen.Vooral bij jongste dochter is het denk ik niet alleen verveling, maar speelt er veel meer.
Desalniettemin blijft het een zoektocht. Oudste dochter is nu 12 en ziet school louter als iets dat moet. Ze heeft het geluk dat ze weinig lesuren heeft en niets voor school hoeft te doen. Na school stort ze zich op haar hobby's. De uren dat ze op school zit beschouwt ze "als totaal niet nuttig", alhoewel ze gelukkig nog wel een paar sociale contacten heeft (niet veel).
Het niet naar je zin hebben op school is vaak een complex geheel, waarbij meerdere dingen meespelen.Vooral bij jongste dochter is het denk ik niet alleen verveling, maar speelt er veel meer.
Desalniettemin blijft het een zoektocht. Oudste dochter is nu 12 en ziet school louter als iets dat moet. Ze heeft het geluk dat ze weinig lesuren heeft en niets voor school hoeft te doen. Na school stort ze zich op haar hobby's. De uren dat ze op school zit beschouwt ze "als totaal niet nuttig", alhoewel ze gelukkig nog wel een paar sociale contacten heeft (niet veel).
vrijdag 23 juni 2017 om 11:12
Pantax schreef: ↑23-06-2017 11:05Wat ontzettend snotIs een andere school geen optie? Hier is de spoeling uitermate dun, dus ik snap het als dat niet zo is... Ik heb net gehoord dat je via het samenwerkingsverband misschien extra ondersteuning kan regelen, dus ik ga dat nu uitzoeken. Zou dat iets voor je dochter zijn?
De school zelf doet echt ontzettend hun best (ze krijgt van alle kanten hulp, samenwerkingsverband is ook betrokken inderdaad) en kind is ook echt gek op haar juffen, het is gewoon het leren en het dingen moeten en daarbij de pesterijen waardoor ze het echt niet leuk vindt.
En dat vind ik moeilijk, de lagere school kan zo ontzettend leuk zijn, maar zij ervaart dat niet zo.