Slim kind
vrijdag 23 juni 2017 om 10:13
Ik heb een slim kind, zei de test zojuist. Slimmer dan ik dacht. Ze heeft het niet zo leuk op school; school is niet zo gezellig en sterk gericht op toetsen. Ze gaat met buikpijn naar school. Ze is er eenzaam. We zijn bezig met het zoeken van een andere school, maar passend onderwijs gaan we hier niet krijgen. En nu pieker ik. Hoe kunnen we ons kind een fijne jeugd bezorgen? Mijn dochter is een geweldig kind: ze is grappig, lief, zonnig. Ik zou haar zo graag gewoon gelukkig en onbezorgd zien.
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
vrijdag 23 juni 2017 om 13:56
Hoe hebben jullie de overgang naar het VO aangepakt?poldervrouw schreef: ↑23-06-2017 13:53Mijn slimme kind is volledig vastgelopen (mede door autisme ). Basisschool heeft dingen (achteraf ) verkeerd aangepakt en vo is ook lastig Wij focussen op sociale vaardigheden en niet zozeer op presteren (het een hangt samen met het ander ). Als hij goed jn zijn vel zit presteert hij beter. Dus.. zit hij nu inmiddels al in de 4e klas met vallen en opstaan. Door de verkeerde aanpak op
Basisschool hebben we veel gedoe gehad. Dus zorg voor goede begeleiding die vooral geen band heeft met school. Die er dus is voor je kind en niet voor school.
vrijdag 23 juni 2017 om 14:06
(heb niet alles hierboven gelezen) Buikpijn kan erop wijzen dat ze haar gevoelens moet inhouden, omdat de omgeving te strikt/serieus is. Dus een andere school kiezen waar de sfeer ongedwongener/speelser is zou nog goed kunnen werken ook. Slimmere kinderen hebben niet alleen baat bij extra werkjes, maar ook bij wat creatievere opdrachten in de les waar ze een eigen draai aan kunnen geven.
vrijdag 23 juni 2017 om 14:30
Je kunt haar wel uitleggen dat het nu eenmaal zo werkt, dat mensen die een beetje 'anders' zijn niet altijd makkelijk geaccepteerd worden. Dat het niet aan haar ligt, dat de andere kinderen ook geen boze opzet hebben, maar dat het nu eenmaal zo werkt. En kijken hoe ze daarmee kan leren omgaan. Misschie kan ze een keer een spreekbeurt houden? Ik heb wel eens een verhaal gehoord waarbij dat goed gewerkt heeft. Ik neem aan dat ze ook begeleiding heeft waarbij dit ter sprake komt? Dat geluk had ik niet. Ik ben er pas véél later achter gekomen, waarom ik het zo moeilijk had op de lagere school. Gelukkig was er een hoofdmeester die me wél begreep en besefte wat er aan de hand was (ook al werden er toen nog geen etiketjes geplakt).
.
vrijdag 23 juni 2017 om 15:33
Hier was het slim zijn absoluut gerelateerd aan het niet fijn hebben op school.
Gebrek aan uitdaging, onderpresteren, ontwikkeling van vele angsten en een juf die haar niet ( wilde) begreep.
vrijdag 23 juni 2017 om 15:44
impala schreef: ↑23-06-2017 14:30Je kunt haar wel uitleggen dat het nu eenmaal zo werkt, dat mensen die een beetje 'anders' zijn niet altijd makkelijk geaccepteerd worden. Dat het niet aan haar ligt, dat de andere kinderen ook geen boze opzet hebben, maar dat het nu eenmaal zo werkt. En kijken hoe ze daarmee kan leren omgaan. Misschie kan ze een keer een spreekbeurt houden? Ik heb wel eens een verhaal gehoord waarbij dat goed gewerkt heeft. Ik neem aan dat ze ook begeleiding heeft waarbij dit ter sprake komt? Dat geluk had ik niet. Ik ben er pas véél later achter gekomen, waarom ik het zo moeilijk had op de lagere school. Gelukkig was er een hoofdmeester die me wél begreep en besefte wat er aan de hand was (ook al werden er toen nog geen etiketjes geplakt).
Spreekbeurt heeft ze pas gedaan, hielp tijdelijk wel, kinderen leken haar beter te begrijpen. Maar kinderen blijven kinderen en het is toch weer terug naar voor de spreekbeurt.
Ze heeft hulp inderdaad, dat geluk had mijn vriend vroeger ook niet. Heb jij ook diagnose ASS dan? Schijnt bij vrouwen moeilijker aan te tonen te zijn, dus ik ben allang blij dat ze nu al hulp krijgt.
vrijdag 23 juni 2017 om 15:56
Ja. SInds kort pas, een jaar of twee. Ik heb ook altijd goed (genoeg) gefunctioneerd. Vwo, hbo, goede baan, alles. Tot ik tóch helemaal vastliep. Ik heb sindsdien een hoop bijgeleerd over mezelf. En nog steeds. Verklaart een hoop heStar schreef: ↑23-06-2017 15:44Spreekbeurt heeft ze pas gedaan, hielp tijdelijk wel, kinderen leken haar beter te begrijpen. Maar kinderen blijven kinderen en het is toch weer terug naar voor de spreekbeurt.
Ze heeft hulp inderdaad, dat geluk had mijn vriend vroeger ook niet. Heb jij ook diagnose ASS dan? Schijnt bij vrouwen moeilijker aan te tonen te zijn, dus ik ben allang blij dat ze nu al hulp krijgt.
.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:09
Ik heb ook een erg slim kind...... en die is omdat hij een pest hekel aan school heeft niet meer op het gymnasium..... Gelukkig weet hij wat hij wil worden ...... en zorgen wij er samen met zijn leerpersonen ervoor dat hij het op school uit houd. Nog 1 jaar en dan is het hier feest!!!! Hij is 15, en schrijft nu voor 3 klassen op school musicals..... gewoon omdat hij zich verveelt....
Gelukkig heeft hij een juf die hem begrijpt. En wonen we niet in Nederland....
Gelukkig heeft hij een juf die hem begrijpt. En wonen we niet in Nederland....
vrijdag 23 juni 2017 om 16:13
Nah, die vuurgeit verklaarde meer
Hoe ging het op de middelbare school dan? Vond je dat makkelijk?
vrijdag 23 juni 2017 om 16:19
Ik denk niet dat mijn dochter autistisch is. Ze is sociaal, gaat goed om met iedereen in de klas, maar ze mist echte vriendschap. Ze heeft veel kinderen waar ze vriendschappelijk mee omgaat, maar niemand die echt van haar is, en daardoor voelt ze zich eenzaam. Als ik later meer tijd heb zal ik nog wat bijdragen over autisme en hoogbegaafdheid, maar dan moet ik even achter een computer zitten.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:25
Het is een misverstand dat mensen en al helemaal vrouwen met autisme niet sociaal kunnen zijn. En er zijn zovéél vormen van ass.Pantax schreef: ↑23-06-2017 16:19Ik denk niet dat mijn dochter autistisch is. Ze is sociaal, gaat goed om met iedereen in de klas, maar ze mist echte vriendschap. Ze heeft veel kinderen waar ze vriendschappelijk mee omgaat, maar niemand die echt van haar is, en daardoor voelt ze zich eenzaam. Als ik later meer tijd heb zal ik nog wat bijdragen over autisme en hoogbegaafdheid, maar dan moet ik even achter een computer zitten.
Maar ik wil je natuurlijk ook niks aanpraten he, ik weet niks van jouw kind
.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:32
Dat ging beter. Ik begon op het gymnasium en kwam dus in een klas met kinderen die veel meer van mijn niveau waren. Ik was wel erg opstandig en eigenwijs, wist alles beter en ging steeds in discussie met leraren
Mijn sociale leven speelde zich vooral buiten de school af. In de buurt en op een jongerencentrum.
Ik heb wel een hele tijd 'last gehad' van de neiging om me minder slim voor te doen dan ik ben, omdat ik had ervaren dat er door leeftijdsgenoten slecht op gereageerd wordt als je laat merken dat je veel weet. Ik koos vriendjes die het andere uiterste waren van ikzelf, minder intellectueel maar veel meer sociaal begaafd. En daar heb ik een hoop van bijgeleerd.
Dat ik vanaf een jaar of dertien heel veel aandacht van jongens kreeg, heeft mijn zelfvertrouwen en het gevoel dat ik wél geaccepteerd werd, wel een boost gegeven
Het heeft dan ook weer een hele tijd geduurd voor ik die bevestiging niet meer nodig had.
impala wijzigde dit bericht op 23-06-2017 16:38
11.94% gewijzigd
.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:38
Dit zou ook kunnen liggen aan het feit dat ze ook gewoon afwijkt van de andere kinderen. Niet negatief, maar gewoon anders. Mijn kind speelt dat ze kind is, maar je merkt dat dat haar energie kost. Onlangs hadden we een kind op bezoek met een vergelijkbare achtergrond en dat was heel bijzonder, net alsof ze elkaar gevonden hadden. En dat heeft ze met andere kinderen minder en dat voelt eenzaam. Interesses zijn ook vaak anders. Ruimte, geografie, vlaggen, ik heb mijn eigen mini-Sheldon.Pantax schreef: ↑23-06-2017 16:19Ik denk niet dat mijn dochter autistisch is. Ze is sociaal, gaat goed om met iedereen in de klas, maar ze mist echte vriendschap. Ze heeft veel kinderen waar ze vriendschappelijk mee omgaat, maar niemand die echt van haar is, en daardoor voelt ze zich eenzaam. Als ik later meer tijd heb zal ik nog wat bijdragen over autisme en hoogbegaafdheid, maar dan moet ik even achter een computer zitten.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:39
impala schreef: ↑23-06-2017 16:32Dat ging beter. Ik begon op het gymnasium en kwam dus in een klas met kinderen die veel meer van mijn niveau waren. Ik was wel erg opstandig en eigenwijs, wist alles beter en ging steeds in discussie met leraren. Latijn en Grieks konden me niet boeien, daar zag ik het nut niet van in, dus toen ben ik naar het vwo gegaan. Nog steeds geen makkelijke leerling, en ik heb soms tijden niks gedaan om dan alles weer als een gek in te halen (zakken voor een examen zou mijn eer te na zijn
), en ik ben nooit blijven zitten en geslaagd.
Mijn sociale leven speelde zich vooral buiten de school af. In de buurt en op een jongerencentrum.
Ik heb wel een hele tijd 'last gehad' van de neiging om me minder slim voor te doen dan ik ben, omdat ik ervaren dat dat er door leeftijdsgenoten slecht op gereageerd wordt als je laat merken dat je veel weet. Ik koos vriendjes die het andere uiterste waren van ikzelf, minder intellectueel maar veel meer sociaal begaafd. En daar heb ik een hoop van bijgeleerd.
Dat ik vanaf een jaar of dertien heel veel aandacht van jongens kreeg, heeft mijn zelfvertrouwen en het gevoel dat ik wél geaccepteerd werd, wel een boost gegeven.
Het heeft dan ook weer een hele tijd geduurd voor ik die bevestiging niet meer nodig had.
Maar jij vond leren verder wel leuk dus?
vrijdag 23 juni 2017 om 16:40
vrouwjagersma schreef: ↑23-06-2017 16:38Dit zou ook kunnen liggen aan het feit dat ze ook gewoon afwijkt van de andere kinderen. Niet negatief, maar gewoon anders. Mijn kind speelt dat ze kind is, maar je merkt dat dat haar energie kost. Onlangs hadden we een kind op bezoek met een vergelijkbare achtergrond en dat was heel bijzonder, net alsof ze elkaar gevonden hadden. En dat heeft ze met andere kinderen minder en dat voelt eenzaam. Interesses zijn ook vaak anders. Ruimte, geografie, vlaggen, ik heb mijn eigen mini-Sheldon.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:41
vrouwjagersma schreef: ↑23-06-2017 16:38Dit zou ook kunnen liggen aan het feit dat ze ook gewoon afwijkt van de andere kinderen. Niet negatief, maar gewoon anders. Mijn kind speelt dat ze kind is, maar je merkt dat dat haar energie kost. Onlangs hadden we een kind op bezoek met een vergelijkbare achtergrond en dat was heel bijzonder, net alsof ze elkaar gevonden hadden. En dat heeft ze met andere kinderen minder en dat voelt eenzaam. Interesses zijn ook vaak anders. Ruimte, geografie, vlaggen, ik heb mijn eigen mini-Sheldon.
Mijn kind speelt dat ze kind is...
Dat vind ik heel herkenbaar.
En ook dat het heerlijk is om iemand tegen te komen die net zo denkt als jij en waarbij je jezelf kunt zijn.
.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:44
.
Ja leren an sich wel. Nog steeds
Ik was en ben grenzeloos nieuwsgierig.
Het enige waar ik wel moeite mee had, was feiten stampen die geen context hebben. Topografie. Of losse woordjes.
En ik had op de middelbare school veel moeite met het begrijpen van het concept 'theorie'. Ik snapte dat niet goed, dat er verschillende theorieën naast elkaar konden bestaan. Ik dacht dat een theorie 'de waarheid' moest zijn.
Dat kwam ook omdat dat zelden duidelijk uitgelegd werd. Veel theorieën worden gepresenteerd als feiten en dat snapte ik toen nog niet, hoe dat werkte.
impala wijzigde dit bericht op 23-06-2017 16:49
38.82% gewijzigd
.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:48
Ik vond mezelf voornamelijk dom. En anders. Pas op de universiteit werd ik mezelf, ontdekte ik hoe geweldig sociaal ik was, had ik sloten vrienden en was ik echt intens gelukkig. Ik denk daarom dat ik me hooguit autistisch kan gedragen als ik in een verkeerde omgeving zit, maar autistisch ben ik niet
Ik denk dat dat voor mijn dochter net zo geldt, daarom gaan we ook naar een andere school.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:50
Mijn slimme kind heeft een droom die totaal niks met school/leren te maken heeft. Die volgt hij, daar kan hij zijn energie in kwijt. Daar is hij ook enorm vasthoudend in.
Op school heeft hij een klas overgeslagen. Gaat nu nog steeds leuk mee. Maar wil er niet te veel moeite voor doen. Ben heel benieuwd hoe het straks gaat op het VO.
Op school heeft hij een klas overgeslagen. Gaat nu nog steeds leuk mee. Maar wil er niet te veel moeite voor doen. Ben heel benieuwd hoe het straks gaat op het VO.
vrijdag 23 juni 2017 om 16:51
Ik kan ook heel sociaal zijn, leg tegenwoordig ! ook makkelijk zélf contact en geniet daarvan. Toch kan ik me wel vinden in het label autistisch, omdat ik anders dénk dan de meeste mensen. En mij andere dingen opvallen. Ik herken het ook heel snel in anderen. Ik ben ook heel gevoelig voor prikkels, geluiden bijvoorbeeld of kleding die niet lekker zit of kriebelt.Pantax schreef: ↑23-06-2017 16:48Ik vond mezelf voornamelijk dom. En anders. Pas op de universiteit werd ik mezelf, ontdekte ik hoe geweldig sociaal ik was, had ik sloten vrienden en was ik echt intens gelukkig. Ik denk daarom dat ik me hooguit autistisch kan gedragen als ik in een verkeerde omgeving zit, maar autistisch ben ik nietIk denk dat dat voor mijn dochter net zo geldt, daarom gaan we ook naar een andere school.
Ik wist ook al heel jong dat ik geen kinderen wilde, omdat ik gewoon aanvoelde dat ik dat niet goed aan zou kunnen. Kinderen zouden teveel van mijn aandacht vragen op momenten dat ik die aandacht niet kan geven.
.
vrijdag 23 juni 2017 om 17:04
vrouwjagersma schreef: ↑23-06-2017 16:41Dat is lief. Ik ook. En ik vind het rot dat jouw dochter zich rot voelt en ik zou willen dat de hele wereld zou zien wat voor aanwinst onze kinderen zijn.
Dit, precies dit.