Straf

01-08-2018 14:31 147 berichten
Alle reacties Link kopieren
(OP aangepast, het bleek niet geheel duidelijk dat het met een knipoog is)

Het praten, praten, praten, uitleggen en zinvol dreigen daargelaten, als het aankomt op overige vormen van slecht gedrag aanpakken ben ik weinig origineel. Tablet/game-tijd wordt ingekort / ze moeten naar hun kamer / mogen niet meedoen / krijgen extra klusjes.. dat soort dingen. Ik ben op zoek naar leukere, originelere manieren om misdragingen aan te pakken. Heb je weleens een afwijkende straf uitgedeeld en ook niet onbelangrijk: had het nut ;-D ?

http://i68.tinypic.com/a1pchc.jpg
englishmaninnewyork wijzigde dit bericht op 01-08-2018 15:12
24.30% gewijzigd
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
Moemoe64 schreef:
01-08-2018 16:15
Praat jij echt zo tegen jouw kleuters?
Ik heb nu geen kleuters meer, maar ik legde dingen vaak wel op die manier uit. Voor sommige kinderen werkt dat goed, om inzicht op te bouwen in oorzaak en gevolg.
Oh ik geef wel straf en ga echt niet semantisch zitten pietlutten over consequentie of straf blablabla.
Als er vervelend gedrag is, heeft degene die het gedrag vertoont er last van.
En ik ben de moeder dus ik bepaal wat vervelend is en wat niet.
Leuker is het niet.
Alle reacties Link kopieren
Toen ik voor de klas stond...
Jongetje wat alleen maar schelden kon.

Ik heb hem een scheld-abc laten opschrijven. Bij het horen van de opdracht keek hij me vreemd aan. Bij het uitvoeren enig gemopper. Na afloop geen gescheld meer.
Alle reacties Link kopieren
Het-groepje schreef:
01-08-2018 16:21
Onaardig maar ik denk nu: hij heeft al een boete en een taakstraf gehad, had je niet eerder kunnen beginnen met dingen bijbrengen? Ik zou dat wel een falen van mezelf vinden, terecht of niet terecht
Wat mij betreft is dit topic hier niet voor bedoeld. Gedane zaken nemen geen keer en het is ook niet mijn intentie geweest een topic te starten over wie wat wanneer terecht of onterecht wel/niet heeft gefaalt, ik denk dat dit topic dan heel snel ontspoort en dat zou ik jammer vinden.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
EnglishmaninNewYork schreef:
01-08-2018 16:01
Gevolg = straf. De straf = het gevolg van. Je plakt een consequentie aan ongewenst gedrag. Ik heb het idee dat er veelal hetzelfde bedoeld wordt alleen anders geformuleerd.

Gevolg is alleen een consequentie als het een logisch gevolg is.

Als je te laat thuis bent voor het eten is je eten koud. Dat is een logisch gevolg dus een consequentie.

Als je te laat thuis bent voor het eten moet je vroeg naar bed. Dat is geen logische gevolg dus een straf.
Alle reacties Link kopieren
EnglishmaninNewYork schreef:
01-08-2018 16:10
nicole123 schreef: ↑
01-08-2018 15:40
Ik heb nog redelijk jonge kinderen (3 en bijna 6), maar zoek het vooral in logische consequenties ipv echt straf. Dus:
- te wild/sloperig omgaan met spullen/speelgoed? (bijv rondmeppen met een speelgoedbezem, met een vork op de tafel rammen, etc.) => spullen/speelgoed afnemen en buiten bereik leggen, want blijkbaar kun je er niet mee omgaan

Dat zie ik dus als straf (en als gevolg/consequentie). Je straft je kind door speelgoed af te nemen.

- keihard gillen en niet daarmee stoppen als we vragen zachter te doen? => ga maar op de gang gillen (of op de wc, op je kamer of waar je maar wil, maar buiten mijn bereik), dan doen mijn oren er geen pijn van

Ook dat zie ik als straf. Je straft je kind door hem/haar weg te sturen.


- enorm treuzelen bij het naar bed gaan? => minder tijd over voor voorlezen

Da's gewoon gemeen. ;-)
Tsja, what's in a name? Je kunt het ook straf noemen, vind ik ook prima. Dat maakt op zich ook niet zoveel uit.

Wat ik bedoel is dat het iets is wat een logisch gevolg is, of je het nu straf of consequentie noemt. Dus 'gillen => vandaag niet op de Ipad' vind ik geen logische consequentie/straf. 'Onvoorzichtig doen met de Ipad => vandaag niet op de Ipad' wel en 'gillen => weg uit de woonkamer waar anderen last van je hebben' ook. Ik wil ze leren dat hun acties gevolgen hebben voor zichzelf en voor anderen en dat ze omdat ze dat gaan begrijpen zich anders gaan gedragen, niet puur om straf te voorkomen.
Alle reacties Link kopieren
Moemoe64 schreef:
01-08-2018 16:15
Praat jij echt zo tegen jouw kleuters?
Ja en ze begrijpen me best. Jij zegt niet tegen je kleuter dat het pijn doet als hij tegen je aanspringt dan? Ik vind het heel normaal om dingen uit te leggen en niet alleen 'stop daarmee' te zeggen of ze lukraak op de gang te zetten o.i.d. zonder enige uitleg.
Verder wil ik dat mijn kinderen gehoorzamen uit respect en niet uit angst voor straf.
viva-amber schreef:
01-08-2018 14:36
In 4 delen, Russisch roulette, onderste boven in het trap gat hangen....alle overige middeleeuwse lijfstraffen.
Ik heb een ijzeren maagd op zolder staan voor dit soort gelegenheden.
Alle reacties Link kopieren
Annelleke schreef:
01-08-2018 16:11
Leer ze dan wat sorry zeggen inhoudt. Dus laat ze de volledige reeks opzeggen ipv een woordje.

Sorry/het spijt me dat ik X heb gedaan en dat Y consequenties voor je had. Ik zal Z doen om het in het vervolg te voorkomen.

Dat is excuses aanbieden, niet sorry zeggen.
Hoe laat ik mijn kleuter (die nog vol emoties en frustraties zit) dat zeggen dan? Die slaat alleen maar op tilt van zoiets. En mijn dochter zal zoiets snel uit haar hoofd stampen en het nog steeds zonder alteveel gevoelens erbij opdreunen, net als het woordje sorry zelf. Met oudere kinderen snap ik het wel, dat je dan als ze weer wat gekalmeerd zijn ze zelf laat bedenken wat de consequenties voor de ander waren en wat ze kunnen doen om het te voorkomen in de toekomst. Maar voor kleintjes vind ik dit wel erg geforceerd.
EnglishmaninNewYork schreef:
01-08-2018 16:01
Gevolg = straf. De straf = het gevolg van. Je plakt een consequentie aan ongewenst gedrag. Ik heb het idee dat er veelal hetzelfde bedoeld wordt alleen anders geformuleerd.
Nee.
Straf is geen tv mogen kijken, omdat je toch op de muur hebt getekend.
Gevolg is de muur schoon maken en de kleurtjes inleveren totdat we opnieuw goede afspraken hebben kunnen maken.
Het-groepje schreef:
01-08-2018 16:28
Oh ik geef wel straf en ga echt niet semantisch zitten pietlutten over consequentie of straf blablabla.
Als er vervelend gedrag is, heeft degene die het gedrag vertoont er last van.
En ik ben de moeder dus ik bepaal wat vervelend is en wat niet.
Leuker is het niet.
Ja, daar ben ik het wel mee eens. Ik ga dan niet oeverloos in discussie. Liefst ga ik zelfs helemaal niet in discussie. Ik heb daar heel weinig geduld mee.

Straffen doe ik dan weer niet (behalve de gevolgen laten ervaren, wat je inderdaad ook als straffen kunt zien). Hoewel, toen mijn kind maar niet van de snoeppot af kon blijven, was de consequentie uiteindelijk wel dat ze een paar dagen geen snoep kreeg (en dat de snoeppot volledig uit zicht ging). Ik heb dat toen ook wel benoemd als straf. Maar verder dan dat ben ik nooit gegaan.

Waarschijnlijk hangt het ook af van het temperament van het kind. Ik heb vrij relaxte kinderen, dus ik hoef eigenlijk nooit all out te gaan. Met een halsstarriger kind zal dat misschien wel moeten. Duidelijke regels doen hier ook een hoop: scheelt enorm in het gezeur en het vragen naar de bekende weg.
RegretteRien schreef:
01-08-2018 15:47
Tja, dan meen je het maar niet. Als je de ander op zijn hoofd timmert is er straf (of 'uit de situatie gehaald worden') en dienen er na de straf uitgepraat worden wat er gebeurde, hoe het anders moet de volgende keer en excuses gemaakt worden.

Dat vinden wij de logische consequenties van iemand op zijn hoofd timmeren. (Kinderen zijn 6 en 3)
Ik geef zelf alleen excuses die ik oprecht meen en dat verwacht ik van mijn kind ook. Sorry (moeten) zeggen zodat je straf over is vind ik geen wenselijk effect.
Alle reacties Link kopieren
En om nog even goed on topic te blijven met een leuke 'straf': we proberen soms als dingen ons irriteren (dat zijn dan geen heel erge misdragingen, maar gewoon dingen waar wij een beetje simpel van worden) om het om te buigen en er zo'n draai aan te geven dat het ofwel voor ons als ouders ook leuk wordt ofwel er voor de kinderen niks meer aan is. Bijv. als ze aan de eettafel de hele tijd vieze woorden roepen, dan maken we er een soort wedstrijdje van. Om en om een vies woord zeggen, tot we niks meer weten. 2 minuten dikke lol voor de kinderen (meer dan bij het gewoon vieze woorden roepen, wat meer uit verveling was dan dat het plezier opleverde) en daarna zijn alle vieze woorden wel genoemd dus het spel klaar en de rust weergekeerd. Een stuk beter voor de sfeer dan je ergeren, boos worden of de kinderen afzonderen/straf geven.
Madeliefjees schreef:
01-08-2018 15:32
Toen zoon zich misdragen had tijdens t stappen en een boete kreeg van 250 euro, moest hij als straf net zolang zn autowasgeld inleveren totdat alles betaald was.

Dat is geen straf. Gewoon zelf de consequenties dragen. Wat vrij normaal zou moeten zijn.
Poppy_del_Rio schreef:
01-08-2018 15:33


Ze zijn inmiddels 8 en 10 en nu hanteer ik weleens een andere aanpak. Dan roep ik uit dat ik maar een slechte opvoeder ben, want ze luisteren niet naar mij/doen dingen die ik al 1000 keer verboden heb etc. Dan schieten ze meteen in luistermodus: “Nee hoor mama! Je bent wél een goede opvoeder! De beste zelfs!” :rofl:

Wat manipulatief. Dus 1 van de belangrijkste mensen op de wereld zeikt zichzelf af en jij vind het *rolling on floor laughing* als ze je dan troosten, verdedigen en lief hebben?
Alle reacties Link kopieren
Nemaìn’ schreef:
01-08-2018 16:49
Nee.
Straf is geen tv mogen kijken, omdat je toch op de muur hebt getekend.
Gevolg is de muur schoon maken en de kleurtjes inleveren totdat we opnieuw goede afspraken hebben kunnen maken.
En dan vind ik schoonmaken en de potloden inleveren voldoende.
lilalinda schreef:
01-08-2018 17:17
En dan vind ik schoonmaken en de potloden inleveren voldoende.
Ik ook.
nicole123 schreef:
01-08-2018 16:54
En om nog even goed on topic te blijven met een leuke 'straf': we proberen soms als dingen ons irriteren (dat zijn dan geen heel erge misdragingen, maar gewoon dingen waar wij een beetje simpel van worden) om het om te buigen en er zo'n draai aan te geven dat het ofwel voor ons als ouders ook leuk wordt ofwel er voor de kinderen niks meer aan is. Bijv. als ze aan de eettafel de hele tijd vieze woorden roepen, dan maken we er een soort wedstrijdje van. Om en om een vies woord zeggen, tot we niks meer weten. 2 minuten dikke lol voor de kinderen (meer dan bij het gewoon vieze woorden roepen, wat meer uit verveling was dan dat het plezier opleverde) en daarna zijn alle vieze woorden wel genoemd dus het spel klaar en de rust weergekeerd. Een stuk beter voor de sfeer dan je ergeren, boos worden of de kinderen afzonderen/straf geven.

Hier mag zoontje 's avonds 3 vieze woorden zeggen, die wij dan nazeggen. Als hij overdag onnodig een vies woord gebruikt dan gaat er een vies woord vanaf. Als hij ons overdag betrapt op een vies woord, dan krijgt ie er eentje bij. Werkt ook goed
GlitterCupcake schreef:
01-08-2018 16:58
Wat manipulatief. Dus 1 van de belangrijkste mensen op de wereld zeikt zichzelf af en jij vind het *rolling on floor laughing* als ze je dan troosten, verdedigen en lief hebben?
Natuurlijk lach ik ze dan niet uit, maar ik denk dat je dat ook niet bedoelde. Soms werken dit soort dingen gewoon om de spanning even te breken. Dat kun je inderdaad manipulatief noemen, maar mijn kinderen zijn al wat ouder en kunnen al wat op hun eigen gedrag reflecteren. Ze weten ook heel goed dat het onze taak is om ze op te voeden en dat we daarom soms ook dingen doen die zij niet leuk vinden, maar waar wij wel een reden voor hebben.
lilalinda schreef:
01-08-2018 17:17
En dan vind ik schoonmaken en de potloden inleveren voldoende.
Hier ligt het aan de context. Gebeuren dit soort dingen praktisch dagelijks, dan maakt potloden afpakken en schoonmaken blijkbaar niet voldoende indruk en dan zou ik toch echt een straf gaan bedenken die wél indruk maakt
snorriemorrie schreef:
01-08-2018 17:34
Hier ligt het aan de context. Gebeuren dit soort dingen praktisch dagelijks, dan maakt potloden afpakken en schoonmaken blijkbaar niet voldoende indruk en dan zou ik toch echt een straf gaan bedenken die wél indruk maakt
Ik vind indruk maken niet nodig.
Zelf nadenken wel.
Nemaìn’ schreef:
01-08-2018 17:34
Ik vind indruk maken niet nodig.
Zelf nadenken wel.

Tsja, hier zou dat betekenen dat bepaalde ongewenste gedragingen gewoon blijven doorgaan. Daar heb ik geen zin in, Dus dan worden de gevolgen zwaarder, tot het punt waarop hij wél ophoudt met het gedrag. Fijn dat jouw kinderen blijkbaar wél direct ophouden met onwenselijk gedrag, mijne doet dat pas als hij écht last heeft van de consequenties. Niet altijd overigens, maar soms wel.
Alle reacties Link kopieren
Poppy_del_Rio schreef:
01-08-2018 16:49
Ja, daar ben ik het wel mee eens. Ik ga dan niet oeverloos in discussie. Liefst ga ik zelfs helemaal niet in discussie. Ik heb daar heel weinig geduld mee.

Straffen doe ik dan weer niet (behalve de gevolgen laten ervaren, wat je inderdaad ook als straffen kunt zien). Hoewel, toen mijn kind maar niet van de snoeppot af kon blijven, was de consequentie uiteindelijk wel dat ze een paar dagen geen snoep kreeg (en dat de snoeppot volledig uit zicht ging). Ik heb dat toen ook wel benoemd als straf. Maar verder dan dat ben ik nooit gegaan.

Waarschijnlijk hangt het ook af van het temperament van het kind. Ik heb vrij relaxte kinderen, dus ik hoef eigenlijk nooit all out te gaan. Met een halsstarriger kind zal dat misschien wel moeten. Duidelijke regels doen hier ook een hoop: scheelt enorm in het gezeur en het vragen naar de bekende weg.


Mwao, ik heb een buitengewoon temperamentvolle peuter van 3. Wij straffen nooit en hebben ook zelden ruzie met ons kind en hij is voor zijn karakter behoorlijk rustig en onder controle. Mensen met methoden zoals TO en Moemoe zouden 24/7 ellende met hem hebben.

Een hoop heeft te maken met voorbereiden, sensitief zijn, duidelijk zijn en vooral: redelijk naar de leeftijd. Waarom niet je peuter haar schoentjes aantrekken ondanks dat ze het zelf kan? Waarom je peuter dingen laten eten die het niet lust? Waarom niet uitleggen waarom en hoe? Denken dat ze wel straf en sorry zeggen snappen en niet de uitleg dat broer verdriet heeft als peuter de tekening bekrast? Dat snappen ze prima.

Heel veel ouders zoeken ook echt vaak ruzie met hun peuter omdat ze bang zijn dat ze anders verwend/onopgevoed/niks eten/weetikwat zijn op hun 18e. Terwijl dat helemaal niet zo werkt bij peuters.
Alle reacties Link kopieren
Oh, en vergeet honger, dorst en moe niet.. als die van mij constant vervelend gedrag vertoont en hypersensitief is omdat de banaan breekt/vork 2milimeter naar links ligt. Dan ga ik er niet eens op in maar vraag ik of hij honger heeft en dan geef ik snel wat te eten, desnoods een beker melk als niks goed is of de hysterie te groot. Heel vaak helpt dat tegen de prikkelbaarheid. Als de ergste honger eraf is.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven