Ik had ooit....

09-03-2016 16:41 87 berichten
Een topic over iets wat je ooit had van emotionele waarde en kwijt geraakt ben, mag over alles gaan.

TO trapt uiteraard af;



Ik had ooit een antieke commode gekregen voor mijn oudste dochter, blauw/wit geverfd. Na haar babytijd heb ik hem laten logen en restaureren bij een antiquer (sorry als ik het fout spel taalpolitie).

Antiquer bood me bij het terug brengen een aanzienlijk bedrag maar vanuit emotionele overwegingen heb ik het niet aangenomen.



Jaren later en vele verhuizingen later raakte ik zwanger van zoon. De commode werd wat wankelig. Ik had schatten van buren die zo goed als vervangende ouders voor me waren. Buurman verteld van wankelige commode (had al heel wat klussen voor me gedaan naar volle tevredenheid). Buurman nam de commode mee met een; meid, komt dik voor elkaar!!



Een week naderhand kwam de buurman vol trots en na uren klussen de commode terugbrengen; nou meid, die staat weer als een huis!! En dat stond hij na vele zilveren kruiskopschroeven in de laadjes en deurtjes, de sier zij en voor kantjes vervangen door triplex. Ergste was; tranen schoten in mijn ogen, buurman dacht van dankbaarheid en sloeg, hevig geemotioneerd, zijn arm om mijn schouder en zei; je weet dat ik het graag gedaan heb voor je he meid?



Ik heb hem later aan een vriendin gegeven die hem beplakt heeft met sierplastic



Wat of wie en hoe ben jij dingen kwijtgeraakt waar je aan gehecht was?
Mijn gezondheid.
Alle reacties Link kopieren
Mijn rust.
Mijn gezondheid en daardoor mijn werk
Een van de twee kleine gouden diamanten oorstekers van m'n overleden oma. Gewoon doordat ik ze toen ik een jaar of 14 was steeds ondoordacht los weglegde en er waarschijnlijk 1 gevallen en opgezogen is. Vele zoektochten onder en achter het kastje, rond de verwarming, in de laatjes van de kast en in mijn sieradenbakjes hebben niets opgeleverd. Ik had er meteen spijt van zodra ik doorhad dat hij kwijt was.



De ander bewaar ik nog steeds, ondanks dat ik er niets meer mee kan. Eeuwig zonde dat ik toen niet zo'n slordige puber was die de waarde ervan wel inschatte, maar niet de benodigde zorgvuldigheid in de omgang ermee had. Bovendien waren ze prachtig en had ik ze nu graag gedragen!
Alle reacties Link kopieren
mijn pup van 8 mnd oud, doodgebeten door een mechelaar, had geen schijn van kans. Overleden op de operatietafel. Ik mocht hem nog zien, hing zijn tongetje uit zijn bek. Heeft een tijd geduurd voordat ik dat beeld kwijt was
Alle reacties Link kopieren
Ik had vroeger toen ik klein was een 'familie' knuffel rupsen... Volgens mij kopten we die af en toe bij de kringloop op de kop en zo werd mijn rupsen familie steeds groter. Tot op een dag mijn moeder aan het opruimen gegaan was en mijn favoriete rups aan de kindjes in Afrika heeft gegeven. Ze wist niet dat ik die rups zo leuk vond. Ik was nog vrij jong maar ben het nooit meer vergeten. Moeder en ik waren allebei in tranen, wat een gedoe was dat




Ik ook Moiren. En daarmee mijn vrijheid en autonomie.
Wat erg van je pup GateKeeper.
Alle reacties Link kopieren
quote:korfje13 schreef op 09 maart 2016 @ 16:51:

Een van de twee kleine gouden diamanten oorstekers van m'n overleden oma. Gewoon doordat ik ze toen ik een jaar of 14 was steeds ondoordacht los weglegde en er waarschijnlijk 1 gevallen en opgezogen is. Vele zoektochten onder en achter het kastje, rond de verwarming, in de laatjes van de kast en in mijn sieradenbakjes hebben niets opgeleverd. Ik had er meteen spijt van zodra ik doorhad dat hij kwijt was.



De ander bewaar ik nog steeds, ondanks dat ik er niets meer mee kan. Eeuwig zonde dat ik toen niet zo'n slordige puber was die de waarde ervan wel inschatte, maar niet de benodigde zorgvuldigheid in de omgang ermee had. Bovendien waren ze prachtig en had ik ze nu graag gedragen!kun je er geen hangertje van laten maken. Heeft mijn moeder ook gedaan met oorbelletjes van haar moeder die ze niet droeg omdat ze altijd al oorbelletjes in had.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
quote:Ikbenanoniem schreef op 09 maart 2016 @ 16:53:

Ik ook Moiren. En daarmee mijn vrijheid en autonomie.En gewoon een stuk van mezelf. Ik ben niet meer wie ik zou willen zijn.
quote:GateKeeper schreef op 09 maart 2016 @ 16:51:

mijn pup van 8 mnd oud, doodgebeten door een mechelaar, had geen schijn van kans. Overleden op de operatietafel. Ik mocht hem nog zien, hing zijn tongetje uit zijn bek. Heeft een tijd geduurd voordat ik dat beeld kwijt was Wat erg zeg.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ikbenanoniem schreef op 09 maart 2016 @ 16:53:

Ik ook Moiren. En daarmee mijn vrijheid en autonomie.Ik ook. en dan ook nog hierdoor mijn man..
Alle reacties Link kopieren
Een beer, ca. 40 jaar oud, was eigenlijk van jongste zus, verkregen met een Blue-Band actie. Heeft diverse verhuizingen overleefd, diverse kinderknuffelpartijen, diverse wasbeurten.

Tijdens de laatste verhuizing waarschijnlijk per abuis bij de 'kan weg' stapel gekomen.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)

"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
quote:Moiren_ schreef op 09 maart 2016 @ 16:57:

[...]



En gewoon een stuk van mezelf. Ik ben niet meer wie ik zou willen zijn.Herkenbaar.
quote:september1 schreef op 09 maart 2016 @ 16:57:

[...]





Ik ook. en dan ook nog hierdoor mijn man..Dat vind ik heel erg voor je. Ziek zijn is moeilijk, zeker met mobiliteitsproblemen en als je man je dan ook nog laat zitten.
En als ik toch bezig ben: ik had ooit een fantastische band met mijn zus. Toen ontdekte zij drank en pillen en sindsdien heb ik geen zus meer. Haar verslaving gaat voor alles.
Mijn beste vriend
Alle reacties Link kopieren
Het wachten is op de eerste die zijn vader of moeder is kwijt geraakt... wat begon als een leuk en origineel topic is alweer snel gekaapt door emotioneel gedoe.
Ik had ooit een set snoopi knuffel, maar ik ben de helft verloren. Vind het nog steeds zonde dat ik die kwijt ben.



Ik had ooit ook een mooie zilveren ring met diamanten en die is naar de bodem van het meer gezonken tijdens het zwemmen. Uiteraard heb ik die nooit meer gevonden.
Kom op spectral, iets of iemand verliezen waar je emotioneel aan gehecht was is per definitie emotioneel gedoe.
quote:spectral schreef op 09 maart 2016 @ 17:11:

Het wachten is op de eerste die zijn vader of moeder is kwijt geraakt... wat begon als een leuk en origineel topic is alweer snel gekaapt door emotioneel gedoe.

Ik deed gewoon een constatering hoor. Zit geen traantje aan vast.

Ik hecht geen waarde aan spullen, dus mis ze ook niet.

Mijn gezondheid wel.
Mijn moeder
Alle reacties Link kopieren
Wat n onzin spectral.er staat toch dat het over alles mag gaan.

Niks emotioneels hier gelezen. Geen tranen of iets dergelijks .
Am ende wird alles gut.und wen es nicht gut ist .ist es nicht das ende .
Alle reacties Link kopieren
Ik kan het eerste pakje van mijn dochter nergens meer vinden...
Hallo?!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven