Overig
alle pijlers
Ik had ooit....
woensdag 9 maart 2016 om 16:41
Een topic over iets wat je ooit had van emotionele waarde en kwijt geraakt ben, mag over alles gaan.
TO trapt uiteraard af;
Ik had ooit een antieke commode gekregen voor mijn oudste dochter, blauw/wit geverfd. Na haar babytijd heb ik hem laten logen en restaureren bij een antiquer (sorry als ik het fout spel taalpolitie).
Antiquer bood me bij het terug brengen een aanzienlijk bedrag maar vanuit emotionele overwegingen heb ik het niet aangenomen.
Jaren later en vele verhuizingen later raakte ik zwanger van zoon. De commode werd wat wankelig. Ik had schatten van buren die zo goed als vervangende ouders voor me waren. Buurman verteld van wankelige commode (had al heel wat klussen voor me gedaan naar volle tevredenheid). Buurman nam de commode mee met een; meid, komt dik voor elkaar!!
Een week naderhand kwam de buurman vol trots en na uren klussen de commode terugbrengen; nou meid, die staat weer als een huis!! En dat stond hij na vele zilveren kruiskopschroeven in de laadjes en deurtjes, de sier zij en voor kantjes vervangen door triplex. Ergste was; tranen schoten in mijn ogen, buurman dacht van dankbaarheid en sloeg, hevig geemotioneerd, zijn arm om mijn schouder en zei; je weet dat ik het graag gedaan heb voor je he meid?
Ik heb hem later aan een vriendin gegeven die hem beplakt heeft met sierplastic
Wat of wie en hoe ben jij dingen kwijtgeraakt waar je aan gehecht was?
TO trapt uiteraard af;
Ik had ooit een antieke commode gekregen voor mijn oudste dochter, blauw/wit geverfd. Na haar babytijd heb ik hem laten logen en restaureren bij een antiquer (sorry als ik het fout spel taalpolitie).
Antiquer bood me bij het terug brengen een aanzienlijk bedrag maar vanuit emotionele overwegingen heb ik het niet aangenomen.
Jaren later en vele verhuizingen later raakte ik zwanger van zoon. De commode werd wat wankelig. Ik had schatten van buren die zo goed als vervangende ouders voor me waren. Buurman verteld van wankelige commode (had al heel wat klussen voor me gedaan naar volle tevredenheid). Buurman nam de commode mee met een; meid, komt dik voor elkaar!!
Een week naderhand kwam de buurman vol trots en na uren klussen de commode terugbrengen; nou meid, die staat weer als een huis!! En dat stond hij na vele zilveren kruiskopschroeven in de laadjes en deurtjes, de sier zij en voor kantjes vervangen door triplex. Ergste was; tranen schoten in mijn ogen, buurman dacht van dankbaarheid en sloeg, hevig geemotioneerd, zijn arm om mijn schouder en zei; je weet dat ik het graag gedaan heb voor je he meid?
Ik heb hem later aan een vriendin gegeven die hem beplakt heeft met sierplastic
Wat of wie en hoe ben jij dingen kwijtgeraakt waar je aan gehecht was?
vrijdag 11 maart 2016 om 00:08
vrijdag 11 maart 2016 om 00:18
quote:Marthe. schreef op 10 maart 2016 @ 10:37:
[...]
Dit is echt mijn grootste nachtmerrie. Ik hecht in vergelijking met anderen overdreven veel waarde aan mijn spullen.
Ik weet niet of ik het jou mag vragen maar vraag me altijd af hoe lang het duurt voor je over zoiets heen bent/hebt verwerkt.Ik ben ook maar even zo vrij om te reageren. Eigenlijk heb ik me er direct bij neergelegd, omdat er toch niets anders op zat. En dat ik wel ergere dingen mee heb gemaakt, speelde ook een rol. Maar belangrijkste is wel dat ik me direct realiseerde dat er ook mensen gewond of gedood hadden kunnen worden tijdens de brand. Dan besef je dat je ondanks alles, blij mag zijn dat je er goed vanaf bent gekomen. En dat materieel bezit, maar relatief is.
[...]
Dit is echt mijn grootste nachtmerrie. Ik hecht in vergelijking met anderen overdreven veel waarde aan mijn spullen.
Ik weet niet of ik het jou mag vragen maar vraag me altijd af hoe lang het duurt voor je over zoiets heen bent/hebt verwerkt.Ik ben ook maar even zo vrij om te reageren. Eigenlijk heb ik me er direct bij neergelegd, omdat er toch niets anders op zat. En dat ik wel ergere dingen mee heb gemaakt, speelde ook een rol. Maar belangrijkste is wel dat ik me direct realiseerde dat er ook mensen gewond of gedood hadden kunnen worden tijdens de brand. Dan besef je dat je ondanks alles, blij mag zijn dat je er goed vanaf bent gekomen. En dat materieel bezit, maar relatief is.
vrijdag 11 maart 2016 om 00:49
quote:Tijdschriftenverslindster schreef op 11 maart 2016 @ 00:05:
[...]
Weet je dat je die opnieuw op kunt vragen? Diploma's worden centraal geregistreerd.
Ja, weet ik! Maar dank je wel
Nooit gedaan, want ik zat al lang en breed op het HBO toen ik erachter kwam dat ik mijn HAVOdiploma kwijt was.
En aangezien ik toen de propedeuse al op zak had vroeg natuurlijk niemand meer naar mijn HAVOdiploma
Maar toch....zonde
[...]
Weet je dat je die opnieuw op kunt vragen? Diploma's worden centraal geregistreerd.
Ja, weet ik! Maar dank je wel
Nooit gedaan, want ik zat al lang en breed op het HBO toen ik erachter kwam dat ik mijn HAVOdiploma kwijt was.
En aangezien ik toen de propedeuse al op zak had vroeg natuurlijk niemand meer naar mijn HAVOdiploma
Maar toch....zonde
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
vrijdag 11 maart 2016 om 00:51
Maar het is natuurlijk niks bij het kwijtraken van je gezondheid of kwijtraken van al je bezittingen door een brand.
Voor hen die dat overkwamen ->
Voor hen die dat overkwamen ->
'Tell people there's an invisible man in the sky who created the universe, and the vast majority will believe you. Tell them the paint is wet, and they have to touch it to be sure.' -George Carlin
vrijdag 11 maart 2016 om 00:54
vrijdag 11 maart 2016 om 01:03
Ik lees een aantal herkenbare reacties die een nieuw topic waard zijn wat betreft het verlies van het leven wat je had kunnen / willen hebben door gezondheidsproblemen.
Misschien ga ik dat nog openen.
Mijn lievelingspop die ik zo'n beetje mijn hele jeugd naast mijn zijde heb gehad.
Mijn monchichi aapje, waar ik altijd mee sliep. Van mijn dochter heb ik een keer een vervangende gehad en die is mij nu net zo dierbaar geworden vanwege dit enorme liefdevolle gebaar van haar.
Heel veel foto's van mijn kinderen die ik jaren niet heb gemaakt door een zware persoonlijke periode.
Misschien ga ik dat nog openen.
Mijn lievelingspop die ik zo'n beetje mijn hele jeugd naast mijn zijde heb gehad.
Mijn monchichi aapje, waar ik altijd mee sliep. Van mijn dochter heb ik een keer een vervangende gehad en die is mij nu net zo dierbaar geworden vanwege dit enorme liefdevolle gebaar van haar.
Heel veel foto's van mijn kinderen die ik jaren niet heb gemaakt door een zware persoonlijke periode.
vrijdag 11 maart 2016 om 03:37
De houten Brio treinbaan van mijn kinderen. Elke verjaardag, Sint, etc. kregen ze een onderdeel en ze hebben er zoveel mee gespeeld. Toen ex en ik uit elkaar gingen vroeg hij op een gegeven moment of de zoon van zijn vriendin ermee mocht spelen. Ik vond dat ok op voorwaarde dat de treinbaan bij hem in huis bleef. Twee weken voor ze uit elkaar gingen had ze de treinbaan mee naar haar huis genomen en ik heb de treinbaan nooit meer terug gezien. Ex vond dat ik niet moest zeuren, het was maar een treinbaan. Ik en de kinderen vonden het vreselijk. Ik hoop dat ze de baan een goede bestemming heeft gegeven, dat zou een schrale troost zijn maar ik ben bang dat ze de baan verkocht heeft op Marktplaats.
vrijdag 11 maart 2016 om 23:23
quote:VlammendeTroela schreef op 11 maart 2016 @ 00:51:
Maar het is natuurlijk niks bij het kwijtraken van je gezondheid of kwijtraken van al je bezittingen door een brand.
Voor hen die dat overkwamen ->
Zo zie ik dat echt niet hoor (heb met beide ervaring). Het kwijt raken van een diploma is net zo goed vervelend. Trouwens wel 'grappig' dat je er pas veel later achter kwam. Diploma's liggen inderdaad altijd in een kast, op zolder o.d. tot er een nieuwe baan voorbij komt waar ze je diploma's willen hebben e.d. Dus je mist ze ook niet snel
Goed weekend gewenst.
Maar het is natuurlijk niks bij het kwijtraken van je gezondheid of kwijtraken van al je bezittingen door een brand.
Voor hen die dat overkwamen ->
Zo zie ik dat echt niet hoor (heb met beide ervaring). Het kwijt raken van een diploma is net zo goed vervelend. Trouwens wel 'grappig' dat je er pas veel later achter kwam. Diploma's liggen inderdaad altijd in een kast, op zolder o.d. tot er een nieuwe baan voorbij komt waar ze je diploma's willen hebben e.d. Dus je mist ze ook niet snel
Goed weekend gewenst.