Ik had ooit....

09-03-2016 16:41 87 berichten
Een topic over iets wat je ooit had van emotionele waarde en kwijt geraakt ben, mag over alles gaan.

TO trapt uiteraard af;



Ik had ooit een antieke commode gekregen voor mijn oudste dochter, blauw/wit geverfd. Na haar babytijd heb ik hem laten logen en restaureren bij een antiquer (sorry als ik het fout spel taalpolitie).

Antiquer bood me bij het terug brengen een aanzienlijk bedrag maar vanuit emotionele overwegingen heb ik het niet aangenomen.



Jaren later en vele verhuizingen later raakte ik zwanger van zoon. De commode werd wat wankelig. Ik had schatten van buren die zo goed als vervangende ouders voor me waren. Buurman verteld van wankelige commode (had al heel wat klussen voor me gedaan naar volle tevredenheid). Buurman nam de commode mee met een; meid, komt dik voor elkaar!!



Een week naderhand kwam de buurman vol trots en na uren klussen de commode terugbrengen; nou meid, die staat weer als een huis!! En dat stond hij na vele zilveren kruiskopschroeven in de laadjes en deurtjes, de sier zij en voor kantjes vervangen door triplex. Ergste was; tranen schoten in mijn ogen, buurman dacht van dankbaarheid en sloeg, hevig geemotioneerd, zijn arm om mijn schouder en zei; je weet dat ik het graag gedaan heb voor je he meid?



Ik heb hem later aan een vriendin gegeven die hem beplakt heeft met sierplastic



Wat of wie en hoe ben jij dingen kwijtgeraakt waar je aan gehecht was?
quote:GateKeeper schreef op 09 maart 2016 @ 16:51:

mijn pup van 8 mnd oud, doodgebeten door een mechelaar, had geen schijn van kans. Overleden op de operatietafel. Ik mocht hem nog zien, hing zijn tongetje uit zijn bek. Heeft een tijd geduurd voordat ik dat beeld kwijt was dat is echt traumatisch
.
quote:GateKeeper schreef op 09 maart 2016 @ 16:51:

mijn pup van 8 mnd oud, doodgebeten door een mechelaar, had geen schijn van kans. Overleden op de operatietafel. Ik mocht hem nog zien, hing zijn tongetje uit zijn bek. Heeft een tijd geduurd voordat ik dat beeld kwijt was O, verschrikkelijk
Bij mij ook gezondheid, daar zijn 2 chronische ziektes(astma en diabetes) en Ptts, en daardoor mijn wil om nog verder te moeten leven bijna niet meer aanwezig
Herkenbaar Kensi
Gatekeeper, wat ontzettend verdrietig!
Een eindeloze lijst aan juwelen (slordigheid en ik geef er geen moer om) maar heb ze allemaal wel met liefde gekregen. Schooldiploma's, een schitterend bureau, een stukje gezondheid maar de woorden van Moira doen me meer dan het verlies van al mijn spullen.
Mijn verstand toen ik begon te puberen . Hij is weer terug hoor.



Nu even serieus: mijn dure, mooie schoenen . Ik had ze jaren geleden aan een vriendin uitgeleend, en toen ik 1 jaar later dacht: Hee, die wil ik wel terug. Waren de neuzen er volledig afgeschaafd. Terwijl ze wist dat die dingen behoorlijk wat kostten.



Gelukkig paste ik toen niet meer in die schoenen dus ik had er niks meer aan, anders had dat echt best wel eens voor een breuk kunnen zorgen . Maar we waren toen allebei 15 en 16, dus ik was zo dom om ze uit te lenen en zij hield er gewoon geen rekening mee dat ze èn duur waren, èn geleend. Ach ja, shit happens .
Alle reacties Link kopieren
quote:ana_isabel schreef op 09 maart 2016 @ 17:25:

[...]

dat is echt traumatischHet is al een paar jaar geleden en inmiddels heb ik een nieuwe kleine vriend maar dat doet wel wat met je ja.
Een oorbel die ik droeg toen ik trouwde. De ander heb ik nog. Ik ben m op huwelijksreis in de sneeuw verloren.



Mijn eerste verhaaltjesschrift uit groep 3. Ik weet uit mijn hoofd hoe mijn eerste opstel luidde. Ik heb het schriftje zelf weggegooid in een vlaag van opruimwoede. Heb daar al jaren spijt van.
quote:JeMappelle schreef op 09 maart 2016 @ 16:52:

Ik had vroeger toen ik klein was een 'familie' knuffel rupsen... Volgens mij kopten we die af en toe bij de kringloop op de kop en zo werd mijn rupsen familie steeds groter. Tot op een dag mijn moeder aan het opruimen gegaan was en mijn favoriete rups aan de kindjes in Afrika heeft gegeven. Ze wist niet dat ik die rups zo leuk vond. Ik was nog vrij jong maar ben het nooit meer vergeten. Moeder en ik waren allebei in tranen, wat een gedoe was dat



[img] http://www.repackedpodcas ... ds/2014/08/02_Acq_Stu.jpg [/img]





Aaaah... En van deze rupsen kwam afgelopen week een lading voorbij op m'n werk. (Kringloop)

Had er vroeger ook één, een groene, vond die ook zo leuk!
Een hele kinderachtige:

Er kwam ooit een familielid langs en die had 'zomaar' voor iedereen dure cadeaus meegenomen.

Ik had de telefoon aangenomen toen hij belde of hij kon komen en hij had me rien gevraagd wat mijn liefste wens was.

Een bepaalde pop.

Mijn moeder was woest, vond dat hebberig.

Dus de man kwam langs en iedereen kreeg een cadeau. En ik de pop.

Moeder geërgerd en wilde hem wegleggen voor mijn verjaardag. Gever ingegrepen: Die pop was nu voor mij, iedereen kreeg iets dus ik ook.

Mijn zusje werd enige tijd later wat ziekig en huilde om de pop.

Die moest ik dus afgeven.

Zusje sneakte weg met de pop en een balpen en kladderde de hele pop onder.

Mijn moeder vond dat reuze grappig en noemde het een typische streek voor mijn zusje, vertelde het ook lacherig aan anderen.

En zowel mijn zusje en moeder bleven het een soort 'verdiende loon' vinden omdat ik zo hebberig was geweest.

Terwijl ik echt verder geen hebberig kind was (het verhaal is dus 'die slome groepje had ook eens wat moois en hahaha zusje sloopt het natuurlijk).

Nog steeds niet te begrijpen.
Alle reacties Link kopieren
Een gouden ring die ik op onverklaarbare wijze ben kwijtgeraakt. Het was een antiek gouden ringetje met een onleesbare inscriptie. Er is nog een foto in de familie, zo'n foto van toen er net foto's gemaakt konden worden, en daar staat een oudtante op die die ring om heeft. Toen ik hem kreeg, was ik een jaar of vijftien en deed hem af om aan mijn vriendengroepje van toen te laten zien. En daar is hij kwijtgeraakt...hoe of wat weet ik niet, maar vind het nog steeds ontzettend jammer.
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.
Alle reacties Link kopieren
Ik ook mijn gezondheid en daardoor ook mijn baan

En de knuffel die ik als kind had, een miereneter.

Ws weggegooid door mijn ex
quote:Het-groepje schreef op 09 maart 2016 @ 18:05:

Een hele kinderachtige:

Er kwam ooit een familielid langs en die had 'zomaar' voor iedereen dure cadeaus meegenomen.

Ik had de telefoon aangenomen toen hij belde of hij kon komen en hij had me rien gevraagd wat mijn liefste wens was.

Een bepaalde pop.

Mijn moeder was woest, vond dat hebberig.

Dus de man kwam langs en iedereen kreeg een cadeau. En ik de pop.

Moeder geërgerd en wilde hem wegleggen voor mijn verjaardag. Gever ingegrepen: Die pop was nu voor mij, iedereen kreeg iets dus ik ook.

Mijn zusje werd enige tijd later wat ziekig en huilde om de pop.

Die moest ik dus afgeven.

Zusje sneakte weg met de pop en een balpen en kladderde de hele pop onder.

Mijn moeder vond dat reuze grappig en noemde het een typische streek voor mijn zusje, vertelde het ook lacherig aan anderen.

En zowel mijn zusje en moeder bleven het een soort 'verdiende loon' vinden omdat ik zo hebberig was geweest.

Terwijl ik echt verder geen hebberig kind was (het verhaal is dus 'die slome groepje had ook eens wat moois en hahaha zusje sloopt het natuurlijk).

Nog steeds niet te begrijpen.Wat erg. Echt heel erg dat je moeder zo met je omging.
Alle reacties Link kopieren
Geen emotionele waarde en ook geen bijzonder voorwerp maar ik kan nog steeds pisnijdig worden op degene die, waarschijnlijk in een flits, een héél aparte en bovendien heel fijne zonnebril heeft gepikt die ik in Frankrijk in een klein winkeltje had gekocht. Ik zat op een terras in de stad, leg hem even op tafel, doe een bestelling en weg. Ee junk heeft er weinig aan, omgerekend, uit de tijd van de Ffr en Hfl, kostte het ding misschien ¤ 10 maar hij was zoooooo leuk.
verba volant, scripta manent.
quote:made@kate schreef op 09 maart 2016 @ 18:15:

[...]





Wat erg. Echt heel erg dat je moeder zo met je omging.



Het is zo gek omdat we eigenlijk helemaal niet zo met elkaar omgingen of omgaan.

Mijn zusje was normaal een soort sue heck (altijd blij en heel braaf),ik te sloom om hebberig te zijn en mijn moeder heel ernstig. Maar dit vond ze toch komisch.
Wat ik ook kwijt ben is het kettinkje dat ik heb uitgezocht uit het juwelenkistje van mijn oma toen ze overleed. Hoop het nog altijd terug te vinden, want het ligt ergens in huis. Het heeft geen financiële waarde, wel emotionele.



En een heel mooi houten kistje uit Indonesië wat ik ooit heb gekregen toen ik jong was. Maar die zal ik nooit meer vinden.
Mijn beste vriendin.



Het gouden kruisje dat ik bij mijn communie kreeg van mijn lieve oma die op mijn twaalfde overleed.
Oh, en vanmiddag had ik frustraties over de totaal onmogelijke service van DHL. Maar die ben ik ook kwijt, na een heel pittig mailtje aan de verkoper.
Alle reacties Link kopieren
JeMappelle, die knuffelrupsen zijn cool! Ik had ze ook en volgens mij nog steeds, ik noemde ze allemaal Lotje



Heb van mijn oma ooit oude zilveren rijksdaalders gekregen en die heb ik niet meer, en van mijn andere oma ooit een hanger van bladgoud. Was een slordige puber. Verder een mooi porseleinen schaaltje wat ik echt jammer vind dat ik die niet meer heb.



En een hele mooie pasfoto van mezelf. Ik was toen zeventien en had blond haar. Was zo'n ontzettend coole foto.



Tegenwoordig ben ik gelukkig een stuk zuiniger op mijn spullen.
Alle reacties Link kopieren
En wat ik nog wel heb is een heel mooi gedichtje van mijn oma in mijn poëzie-album, maar toen schreef een toenmalig vriendinnetje er iets in met een stomme tekening met viltstift. Helemaal doorgedrukt op de pagina van gedichtje van oma. Wat baalde ik daarvan! En nu stiekem nog steeds een beetje
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet of ze nog ergens op zolder rond slingeren Blue Lagoon, kan best dat m'n moeder ze uiteindelijk allemaal naar de kindjes Afrika heeft gedaan. Grappig dat jij ze ook kent! Als ik er ooit nog een tegen kom bij de kringloop neem ik 'm misschien toch wel weer mee Ze waren inderdaad erg leuk, vooral ook omdat je er af en toe sporadisch een tegen kwam en het verzamelen dus een uitdaging was. Ik had ook een super lange, van 1 meter denk ik. Die lag altijd in de spleet tussen de muur en mijn bed. Konden er geen enge monsters door hahaha

Alle reacties Link kopieren
quote:Ingenium schreef op 09 maart 2016 @ 17:58:

[...]





Aaaah... En van deze rupsen kwam afgelopen week een lading voorbij op m'n werk. (Kringloop)

Had er vroeger ook één, een groene, vond die ook zo leuk!



Oooo wat leuk! De groene had ik ook, en een paarse en heeeeeele lange roze, van wel 1 meter

Misschien is er nu ook wel een klein kind verdrietig omdat mama ze naar de kringloop heeft gebracht, net als ik destijds

Alle reacties Link kopieren
Ik werd op mijn werk regelmatig overgeplaatst naar een ander filiaal. Ik kreeg dan weer de sleutelbos waar vaak grappige hangertjes aan zaten. Zodra ik naar een ander filiaal ging haalde ik er één af voor aan mijn sleutelbos. Ik vond ze stuk voor stuk een fijne herinnering aan het filiaal waar ik gewerkt had. Voor mij hadden ze heel veel waarde al waren ze geen stuiver waard. Tot er ingebroken werd in mijn huis en mijn tas met de sleutels en hangertjes dus gestolen werd en ik ze kwijt was. Ik vond het echt vreselijk dat ze weg waren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven