Psyche
alle pijlers
Abortus na ICSI?
zaterdag 15 oktober 2016 om 09:49
Mijn man en ik hebben jarenlang besproken of we wel of niet een tweede kind willen hebben. Hij wil het niet, ik wil het wel. Na vele gesprekken, verdriet, een gesprek met een hulpverlener, proberen erbij neer te leggen dat er geen tweede kind komt, hebben we een ICSI poging ondergaan. Omdat ik me geen leven zonder kind voor kon stellen en man geen keihard 'nee' zei. Wij kunnen trouwens enkel kinderen via ICSI krijgen, andere opties zijn er niet. En nu ben ik zwanger en heeft mijn man gezegd uit elkaar te willen gaan.
WAT moet ik in hemelsnaam doen?
- we hebben al een kind van 4,5 jaar
- wel/niet een tweede kind beheerst al 3 jaar ons leven
- ik heb enorm veel, nee ik heb verschrikkelijk idioot veel lopen pushen voor een tweede kind
- ik heb veel te weinig oog gehad voor het feit dat mijn man het niet wil
- mijn man heeft meegeholpen aan de ICSI poging
- mijn man staat op het randje van totaal instorten (en ik ook, denk ik)
Ik heb 2 keuzes, me nu realiserende in wat voor ellende ik zit. Embryo weg laten halen, dit leidt tot heel veel verdriet, een leven lang spijt maar ik kan er wel mijn relatie misschien mee redden. Vraag is dan wel hoe ik de rest van mijn leven ervoor ga zorgen dat ik dit niet nadraag en mijn man dit continue blijf verwijten. En daarmee alsnog in een scheiding terecht kom.
Andere keuze is embryo houden en kind krijgen (ervan uitgaande dat alles goed gaat.). Betekent scheiding, mijn kind gaat in een gebroken gezin opgroeien, hoe ga ik dit redden, wat doe ik mijn man en kind aan.
Ik hoop ondertussen eigenlijk op een miskraam, want dan lost het probleem vanzelf op. Ik heb ook geen idee hoe ik de fertiliteitsarts zou moeten vertellen dat ik abortus zou doen, maar ik neig op dit moment wel iets meer naar abortus. Wil mijn man niet kwijt.
Jullie mogen me voor rotte vis uitmaken (zo voel ik me ook) dat ik het zo ver heb laten komen, maar ik zou heel graag een paar serieuze reacties krijgen wat ik nu moet doen.....
WAT moet ik in hemelsnaam doen?
- we hebben al een kind van 4,5 jaar
- wel/niet een tweede kind beheerst al 3 jaar ons leven
- ik heb enorm veel, nee ik heb verschrikkelijk idioot veel lopen pushen voor een tweede kind
- ik heb veel te weinig oog gehad voor het feit dat mijn man het niet wil
- mijn man heeft meegeholpen aan de ICSI poging
- mijn man staat op het randje van totaal instorten (en ik ook, denk ik)
Ik heb 2 keuzes, me nu realiserende in wat voor ellende ik zit. Embryo weg laten halen, dit leidt tot heel veel verdriet, een leven lang spijt maar ik kan er wel mijn relatie misschien mee redden. Vraag is dan wel hoe ik de rest van mijn leven ervoor ga zorgen dat ik dit niet nadraag en mijn man dit continue blijf verwijten. En daarmee alsnog in een scheiding terecht kom.
Andere keuze is embryo houden en kind krijgen (ervan uitgaande dat alles goed gaat.). Betekent scheiding, mijn kind gaat in een gebroken gezin opgroeien, hoe ga ik dit redden, wat doe ik mijn man en kind aan.
Ik hoop ondertussen eigenlijk op een miskraam, want dan lost het probleem vanzelf op. Ik heb ook geen idee hoe ik de fertiliteitsarts zou moeten vertellen dat ik abortus zou doen, maar ik neig op dit moment wel iets meer naar abortus. Wil mijn man niet kwijt.
Jullie mogen me voor rotte vis uitmaken (zo voel ik me ook) dat ik het zo ver heb laten komen, maar ik zou heel graag een paar serieuze reacties krijgen wat ik nu moet doen.....
Lekker laten waaien.....
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:23
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:24
Ik val ook over het "ik kon me geen leven zonder kind voorstellen" uit de OP. Ben je vergeten dat je al een kind hebt?? Ik begrijp werkelijk niet dat je je man zo gedwongen hebt voor een tweede (!!) kind te gaan dat hij heeft toegestemd in een ICSI poging waar hij achteraf gezien niet achter staat.
Ik ben zeker niet tegen abortus maar een abortus om je huwelijk te redden gaat in dit geval te ver. Ik denk sowieso dat het niet meer goed komt met jullie relatie, er is teveel kapot gemaakt.
Ik wens je veel wijsheid. En denk vooral aan het welzijn van je eerste kind.
Ik ben zeker niet tegen abortus maar een abortus om je huwelijk te redden gaat in dit geval te ver. Ik denk sowieso dat het niet meer goed komt met jullie relatie, er is teveel kapot gemaakt.
Ik wens je veel wijsheid. En denk vooral aan het welzijn van je eerste kind.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:24
Je vergeeft het jezelf nooit als je abortus pleegt. Ik zou het risico nemen. Als man bijdraait, prima! Doet hij dat niet, ook prima. Dan ga je alleen verder.
Ik ken iemand die ook van zijn vrouw verwachtte dat ze abortus zou plegen toen ze ongepland zwanger werd van een 2de. Zij heeft dat niet gedaan. Na de geboorte was hij net zo gek op zijn tweede als op zijn eerste kind... Misschien is je man nu wat overdonderd maar verandert hij nog van gedacht...
Ik ken iemand die ook van zijn vrouw verwachtte dat ze abortus zou plegen toen ze ongepland zwanger werd van een 2de. Zij heeft dat niet gedaan. Na de geboorte was hij net zo gek op zijn tweede als op zijn eerste kind... Misschien is je man nu wat overdonderd maar verandert hij nog van gedacht...
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:25
quote:Star schreef op 15 oktober 2016 @ 10:05:
En gaat je man dan maar over 1 kind co-ouderschappen als je het tweede kindje ook houdt? Zo van 'deze wilde ik niet dus ik zorg er maar voor eentje'? Oh ja, dat kan ook nog . Ik hoop het niet. Ik hoop echt dat hij alleen maar niet verder kan met haar en dat dit kleintje niet zo klote op moet groeien... En zus ook niet, want hoe dan ook is het schadelijk voor beide kinderen.
En gaat je man dan maar over 1 kind co-ouderschappen als je het tweede kindje ook houdt? Zo van 'deze wilde ik niet dus ik zorg er maar voor eentje'? Oh ja, dat kan ook nog . Ik hoop het niet. Ik hoop echt dat hij alleen maar niet verder kan met haar en dat dit kleintje niet zo klote op moet groeien... En zus ook niet, want hoe dan ook is het schadelijk voor beide kinderen.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:27
nounou, icsi nog maar 3 wk geleden dus denk meer aan een paniekreactie van je man? Heb niet het idee dat jullie relatie überhaupt nog veel kans heeft dus daar zou ik je beslissing zeker niet van af laten hangen.
vraag me af of de gyn/ fertiliteitsarts mee zal willen werken aan abortus. Mensen die icsi doen zijn hebben vaak al een heel traject achter de rug, lang niet alle pogingen slagen, bij jullie lukt het vlot en jij zegt eigenlijk "foutje, toch maar niet" .......
Denk je dat je het aankunt om 2 kinderen alleen op te voeden?
vraag me af of de gyn/ fertiliteitsarts mee zal willen werken aan abortus. Mensen die icsi doen zijn hebben vaak al een heel traject achter de rug, lang niet alle pogingen slagen, bij jullie lukt het vlot en jij zegt eigenlijk "foutje, toch maar niet" .......
Denk je dat je het aankunt om 2 kinderen alleen op te voeden?
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:30
Doe niet zo kinderachtig Anyco, natuurlijk weet ik wat loepen is en ik wens je er veel plezier mee. Feit is dat de situatie anders is dan een jaar geleden en dat ik daar nu mee moet dealen. En ja, ik weet dat dit onzinnig is maar ik wist niet dat mijn man zo zou reageren. Als ik dat geweten had was ik er nooit aan begonnen, maar dat heeft nu niet zo veel nut meer....
Diverse mensen hebben het over mijn kind (het kind wat dus als 4,5 is): dit is NATUURLIJK het belangrijkste wat er is. Daar gaat het om. En ik heb NOOIT gewild dat mijn kind in een gebroken gezin opgroeit maar dat dreigt het nu wel te worden. En als ik denk dat het voor mijn dochter beter gaat zijn dat mama abortus pleegt, dan pleegt mama abortus. Punt uit. Vraag is alleen of de situatie daarna beter wordt: abortus en mogelijk einde relatie of geen abortus en gebroken gezin. Maar als ik uiteindelijk besluit dat abortus beter is, dan moet je eens opletten hoe sterk ik ben. Zie het leger therapeuten al voor mij en alle bijbehorende ellende, maar ik doe ALLES om mijn kind gelukkig te houden.
Diverse mensen hebben het over mijn kind (het kind wat dus als 4,5 is): dit is NATUURLIJK het belangrijkste wat er is. Daar gaat het om. En ik heb NOOIT gewild dat mijn kind in een gebroken gezin opgroeit maar dat dreigt het nu wel te worden. En als ik denk dat het voor mijn dochter beter gaat zijn dat mama abortus pleegt, dan pleegt mama abortus. Punt uit. Vraag is alleen of de situatie daarna beter wordt: abortus en mogelijk einde relatie of geen abortus en gebroken gezin. Maar als ik uiteindelijk besluit dat abortus beter is, dan moet je eens opletten hoe sterk ik ben. Zie het leger therapeuten al voor mij en alle bijbehorende ellende, maar ik doe ALLES om mijn kind gelukkig te houden.
Lekker laten waaien.....
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:30
Misschien houdt man genoeg van je om je grootste wens uit te laten komen. Maar hij is er daarna niet meer bij.
Verder pleit ik nogmaals voor vruchtbaarheids/conceptie behandelingen uit basis pakket. Als TO abortus pleegt mag ze ook opdraaien voor de kosten van de icsi. Te belachelijk dat ik hiet mede aan mee heb betaald.
Verder pleit ik nogmaals voor vruchtbaarheids/conceptie behandelingen uit basis pakket. Als TO abortus pleegt mag ze ook opdraaien voor de kosten van de icsi. Te belachelijk dat ik hiet mede aan mee heb betaald.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:30
Dit is geen foutje, geen gescheurd condoom, geen vergeten pil, geen dronken onbeschermde vrij partij. Dit is bewust gecreëerd in een buisje met materiaal van beide ouders en ingebracht met het doel zwanger te worden en een kind te krijgen, geen enkel ander doel had die ingreep, hoezo foutje?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:32
Wat een ellende vrouw! Werkt je man eindelijk mee aan een ICSI poging, dreigt hij daarna met een scheiding. Je man zit er duidelijk doorheen en heeft het allemaal niet meer op een rijtje. Wat heftig dat jij dit niet door had door jouw eigen verlangen.
Dit zal altijd tussen jullie in blijven staan, met of zonder 2e kindje.
Wat anderen ook zeggen: ga samen in therapie.
En abortus: je hebt hier beiden heel bewust aan meegewerkt....
Dit zal altijd tussen jullie in blijven staan, met of zonder 2e kindje.
Wat anderen ook zeggen: ga samen in therapie.
En abortus: je hebt hier beiden heel bewust aan meegewerkt....
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:32
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:32
quote:Cruise2015 schreef op 15 oktober 2016 @ 10:30:
Doe niet zo kinderachtig Anyco, natuurlijk weet ik wat loepen is en ik wens je er veel plezier mee. Feit is dat de situatie anders is dan een jaar geleden en dat ik daar nu mee moet dealen. En ja, ik weet dat dit onzinnig is maar ik wist niet dat mijn man zo zou reageren. Als ik dat geweten had was ik er nooit aan begonnen, maar dat heeft nu niet zo veel nut meer....
En nog steeds zit je met je kop in het zand. Ongelooflijk. Je man zegt al drie jaar nee maar je had geen idee dat hij zo zou reageren? En dan zeg je dat Anyco kinderachtig doet?
Doe niet zo kinderachtig Anyco, natuurlijk weet ik wat loepen is en ik wens je er veel plezier mee. Feit is dat de situatie anders is dan een jaar geleden en dat ik daar nu mee moet dealen. En ja, ik weet dat dit onzinnig is maar ik wist niet dat mijn man zo zou reageren. Als ik dat geweten had was ik er nooit aan begonnen, maar dat heeft nu niet zo veel nut meer....
En nog steeds zit je met je kop in het zand. Ongelooflijk. Je man zegt al drie jaar nee maar je had geen idee dat hij zo zou reageren? En dan zeg je dat Anyco kinderachtig doet?
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:36
Je vraagt of je na de abortus weer gelukkig kunt worden met je man...ik denk het niet. Jullie relatie is verknipt..ziek zeg maar. De kans dat je huidige kind dat mee krijgt op termijn is aanwezig. Praat anders eens met mensen van het FIOM voor je weer een overhaaste niet goed doordachte beslissing maakt.
Eerst was een nieuw kind het belangrijkste in je leven en nu ineens niet meer. Hoe komt dat?
Eerst was een nieuw kind het belangrijkste in je leven en nu ineens niet meer. Hoe komt dat?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:36
quote:Cruise2015 schreef op 15 oktober 2016 @ 10:30:
Doe niet zo kinderachtig Anyco, natuurlijk weet ik wat loepen is en ik wens je er veel plezier mee. Feit is dat de situatie anders is dan een jaar geleden en dat ik daar nu mee moet dealen. En ja, ik weet dat dit onzinnig is maar ik wist niet dat mijn man zo zou reageren. Als ik dat geweten had was ik er nooit aan begonnen, maar dat heeft nu niet zo veel nut meer....
Diverse mensen hebben het over mijn kind (het kind wat dus als 4,5 is): dit is NATUURLIJK het belangrijkste wat er is. Daar gaat het om. En ik heb NOOIT gewild dat mijn kind in een gebroken gezin opgroeit maar dat dreigt het nu wel te worden. En als ik denk dat het voor mijn dochter beter gaat zijn dat mama abortus pleegt, dan pleegt mama abortus. Punt uit. Vraag is alleen of de situatie daarna beter wordt: abortus en mogelijk einde relatie of geen abortus en gebroken gezin. Maar als ik uiteindelijk besluit dat abortus beter is, dan moet je eens opletten hoe sterk ik ben. Zie het leger therapeuten al voor mij en alle bijbehorende ellende, maar ik doe ALLES om mijn kind gelukkig te houden.Je hebt 3 jaar lang gedramd om een tweede kind. Dat gaat er nu misschien voor zorgen dat je kind(eren) opgroeien in een gebroken gezin. Heb je er dan alles aan gedaan om je dochter gelukkig te houden?
Doe niet zo kinderachtig Anyco, natuurlijk weet ik wat loepen is en ik wens je er veel plezier mee. Feit is dat de situatie anders is dan een jaar geleden en dat ik daar nu mee moet dealen. En ja, ik weet dat dit onzinnig is maar ik wist niet dat mijn man zo zou reageren. Als ik dat geweten had was ik er nooit aan begonnen, maar dat heeft nu niet zo veel nut meer....
Diverse mensen hebben het over mijn kind (het kind wat dus als 4,5 is): dit is NATUURLIJK het belangrijkste wat er is. Daar gaat het om. En ik heb NOOIT gewild dat mijn kind in een gebroken gezin opgroeit maar dat dreigt het nu wel te worden. En als ik denk dat het voor mijn dochter beter gaat zijn dat mama abortus pleegt, dan pleegt mama abortus. Punt uit. Vraag is alleen of de situatie daarna beter wordt: abortus en mogelijk einde relatie of geen abortus en gebroken gezin. Maar als ik uiteindelijk besluit dat abortus beter is, dan moet je eens opletten hoe sterk ik ben. Zie het leger therapeuten al voor mij en alle bijbehorende ellende, maar ik doe ALLES om mijn kind gelukkig te houden.Je hebt 3 jaar lang gedramd om een tweede kind. Dat gaat er nu misschien voor zorgen dat je kind(eren) opgroeien in een gebroken gezin. Heb je er dan alles aan gedaan om je dochter gelukkig te houden?
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:36
quote:Cruise2015 schreef op 15 oktober 2016 @ 10:32:
Dat verhaal van de kosten is leuk maar totaal niet relevant. Ik betaal met liefde de kosten hiervoor. Net als dat ik me bij Moeders voor Moeders aanmeld als ik het kind wel ga houden.Je snapt het echt niet hé?
Dat verhaal van de kosten is leuk maar totaal niet relevant. Ik betaal met liefde de kosten hiervoor. Net als dat ik me bij Moeders voor Moeders aanmeld als ik het kind wel ga houden.Je snapt het echt niet hé?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 oktober 2016 om 10:41
quote:nienkejj schreef op 15 oktober 2016 @ 10:27:
nounou, icsi nog maar 3 wk geleden dus denk meer aan een paniekreactie van je man? Heb niet het idee dat jullie relatie überhaupt nog veel kans heeft dus daar zou ik je beslissing zeker niet van af laten hangen.
vraag me af of de gyn/ fertiliteitsarts mee zal willen werken aan abortus. Mensen die icsi doen zijn hebben vaak al een heel traject achter de rug, lang niet alle pogingen slagen, bij jullie lukt het vlot en jij zegt eigenlijk "foutje, toch maar niet" .......
Denk je dat je het aankunt om 2 kinderen alleen op te voeden?Keuze van de ouders. De arts zal hooguit niet meewerken aan een nieuwe poging als er abortus om deze reden gepleegd wordt. Of de abortus door een collega (ziekenhuis) laten uitvoeren. Een abortus laten plegen kan overal in Nederland, dus als dit ziekenhuis niet mee wil werken zijn er genoeg opties over.
nounou, icsi nog maar 3 wk geleden dus denk meer aan een paniekreactie van je man? Heb niet het idee dat jullie relatie überhaupt nog veel kans heeft dus daar zou ik je beslissing zeker niet van af laten hangen.
vraag me af of de gyn/ fertiliteitsarts mee zal willen werken aan abortus. Mensen die icsi doen zijn hebben vaak al een heel traject achter de rug, lang niet alle pogingen slagen, bij jullie lukt het vlot en jij zegt eigenlijk "foutje, toch maar niet" .......
Denk je dat je het aankunt om 2 kinderen alleen op te voeden?Keuze van de ouders. De arts zal hooguit niet meewerken aan een nieuwe poging als er abortus om deze reden gepleegd wordt. Of de abortus door een collega (ziekenhuis) laten uitvoeren. Een abortus laten plegen kan overal in Nederland, dus als dit ziekenhuis niet mee wil werken zijn er genoeg opties over.
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
