Autisme en onbegrip

15-10-2013 13:56 27 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik zou graag eens advies willen over hoe je met onbegrip om moet gaan. Doe productiewerk op een sociale werkplaats en zit in een leuke groep. Het zijn aardige, rustige mensen van 55-65 jaar. Ik ben 28 jaar. Zij hebben lichamelijke klachten. Bij mij is het psychisch.

Er zit 1 collega bij die weinig kan hebben van anderen en ook van mij.

Nu zaten we gisteren met elkaar te praten over wat voor werkzaamheden we niet graag doen. De leiding was er niet bij. Iedereen noemde iets op en ik dus ook. Dat wat ik noemde gebeurt in een rumoerige hal. Onze hal is rustig. Toen zei ze: "Ja maar hoevaak heb jij dat nou gedaan he. "Jij mankeert toch niks lichamelijks". Met andere woorden: jij moet niet zeuren.



Vandaag zaten we stickers in te pakken. Mijn stapel was op en pakte een nieuwe flinke stapel. Zegt een andere collega aardig: "Zo jij bent nogal wat plan zo te zien". Zegt die ene weer: "Ja maar zij is jong he, dus zij kan het hardste werken". Ze trok een serieus gezicht naar me.

Dat is niet waar, ik ben langzamer dan gemiddeld. En kan slecht tegen rumoerigheid (= veel prikkels). Ook heb ik moeite met dingen zien, wat soms lui overkomt. Ook al ben ik jong. Dat hoort bij autisme. En dat snapt zij niet, zij vind jongeren van tegenwoordig lui. Zij gooit het altijd op haar leeftijd. Dan zegt ze dat zij op haar 14e al moest werken. Ja, daar kan ik toch niks aan doen, De tijden zijn veranderd. Ik ben nu eenmaal jonger dan hun.. Ze snapt niet dat de jeugd niet doorgaat tot ze erbij neervallen. Alleen omdat haar generatie dat ook moest.



Ik voel me op zulke momenten aangevallen. Ben erg gevoelig en negatieve kritiek blijft hangen bij mij. Heb sinds dit jaar een vast contract, dus ik zal mijn werk toch goed doen.. Krijg ook geen klachten van de leiding. Maar sommige mensen hebben zo gauw een oordeel.



Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
Alle reacties Link kopieren
Dus je hebt aardige en rustige collega's, maar er is 1 mopperaar. Tsja, heb je overal. En ze zegt dingen als: je bent jong en je kan hard werken. Dus ze kan zich niet echt in jou en je beperking inleven, maar verder verspreidt ze geen vervelende roddels, ze pest/beledigt je niet?

Gewoon dat soort opmerkingen negeren lijkt me dan het beste. Ik neem aan dat zij ook om een reden op een beschutte werkplek werkt i.p.v. met aanpassingen in een gewoon bedrijf.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou een keer vriendelijk doch kordaat zeggen,

Beste collega, als ik beter en harder kon werken, dan werkte ik niet hier.Het kwetst mij wanneer u constant insinueert dat ik meer aan kan dan de werkelijkheid is voor mij.



Nou ja of zoiets.

Je hoeft het allemaal niet te pikken toch?
Alle reacties Link kopieren
Wat consuelabanahammock zegt, je mag best voor jezelf opkomen. Zeker als het je zo stoort. Die persoon zal niet vanzelf ophouden, jij moet je grenzen trekken. Anders blijft de situatie natuurlijk hetzelfde.
Some flies are too awesome for the wall
Is het probleem van autisme niet ook een beetje dat je alles heel letterlijk neemt? (Ik heb er geen ervaring mee dus ik kan fout zitten hoor).



Als ´normaal´ mens kan ik soms dingen zeggen en iets heel anders bedoelen. Een ander ´normaal´ mens pikt dat wel op als humor of sarcasme, een autist zal eerder geneigd zijn om te denken dat ik meen wat ik zeg. Ik vraag me dus af of je collega het werkelijk zo bedoelt als het op jou overkomt.



Dat neemt niet weg dat je daar niet zomaar werkt. Je zou het er eens met iemand van de leiding over kunnen hebben.



En verder krijg ik zo een beetje de indruk dat ze misschien ook wel jaloers is. Door je leeftijd heb je nog wel carriere-kansen daar, het kan best zijn dat jij over een aantal jaar zelf in staat bent om op een bepaald nivo leiding te geven. Voor iemand die hard richting 60 gaat zijn die mogelijkheden veel kleiner. Je collega zal niet verder komen dan dit. Voor jou ligt de toekomst nog open.
Alle reacties Link kopieren
Ik neem vaak dingen letterlijk. Zie soms het verschil niet tussen grapjes en menens. Denk ook gauw dat anderen boos op me zijn. Maar zij doet over sommige anderen ook bot. Ze is op haar vorige werk met ruzie weggegaan en vindt dat zij meer reden heeft om te klagen. Verschillende mensen hebben al conflicten met haar gehad. Maar de rest van ons groepje vind haar blijkbaar aardig. Ook al zeggen ze wel dat ze soms weinig begrip voor anderen heeft.



Leiding geven gaat er niet in zitten. Ik heb denkniveau 4, maar kan qua zelfstandig werken maar niveau 2 aan. Dat is gebleken tijdens stages en dat zeggen psychologen ook. Ik heb meer begeleiding en tijd nodig om iets onder de knie te krijgen. Dat lukt alleen met goede begeleiding en geduld. Dat ik verbaal normaal overkom, is mijn struikelblok.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ooit eens met een autistisch meisje gewerkt, zonder dat ik wist dat zij dat was. Snapte in het begin niks van haar en vond haar erg irritant.



Na een paar dagen kwam ik er zelf achter. Heb hele interessante gesprekken gevoerd erover met haar. We hebben daarna echt nog een toptijd gehad samen. Ik ben namelijk erg direct en vrij bot (zegt men....) en dat was juist een goede combi. Zij vatte mijn gedrag namelijk niet op als bot. En dat directe vond zij ook prettig.



Wat ik met dit verhaal wil? Beetje een hart onder de riem steken denk ik. En trek je lekker niks aan van die zuurpruim. Volgens mij heb je het prima naar je zin op je werk. Houden zo!
Als ze naar anderen toe ook zo is, dan ligt het dus niet aan jou, bedenk dat gewoon elke keer als ze wat vervelends zegt.



Als ze tegen iemand anders vervelend is, zou je daar dan wel wat van kunnen zeggen? Voor iemand anders opkomen is vaak makkelijker dan voor jezelf opkomen. En als jij voor een collega opkomt, dan is de kans groot dat die collega dat later ook weer voor jou doet.

Je hoeft dan niet zelf vervelend te worden maar je kunt wel iets zeggen in de trant van; hadden we het allemaal maar zo zwaar als jij he. (Dat is een zin met een snufje sarcasme).



Sommige mensen zijn zo. Die hebben het altijd moeilijker en zwaarder dan alle anderen. En als dat echt niet kan, dan kennen ze wel iemand die het moeilijker heeft.



En er zijn heel veel vormen van leidinggeven hoor, ik heb heel lang steeds nieuwe meisjes moeten inwerken. Wijzen waar alles ligt en hoe de kassa werkte enzo. Niet echt een leidinggevende baan maar wel net ietsje meer dan de anderen. Na een aantal jaar eerste verkoopster, dan vertelde ik anderen ook wat ze moesten doen. Dat is voor jou misschien een stap te ver. Maar wie weet wat de toekomst brengt.
Ik zou het eens met de leiding daar bespreken, en dan vragen of zij jou en die collega willen ondersteunen bij een gesprek 'om de werksfeer te bevorderen'. Geef aan dat je er last van hebt omdat je niet goed weet wat je met het gedrag moet, en het daardoor op jezelf betrekt. Dit komt vaak voor bij mensen met autisme, vooral bij vrouwen, dus het zal de leiding (als het goed is) niet vreemd in de oren klinken.



Heb je trouwens verder ook nog hulp of ondersteuning? Van een psycholoog of woonbegeleiding ofzo? Daar zou je dit ook eens kunnen bespreken, zeker als je het vaker hebt, en ook bij andere mensen. Dan kunnen zij je helpen om er wat beter mee om te gaan, zodat jij je niet zo rot hoeft te voelen over zo'n opmerking.



Geloof me, je kunt het echt leren! Ik ben ook autistisch en ik leer het ook.
Alle reacties Link kopieren
Ik woon zelfstandig, zonder begeleiding en dit gaat goed. Af en toe wel klusjes die ik niet zelf kan, maar daar helpen mijn ouders bij. Ik kan altijd bij ze terecht.

Ben niet meer bij een psycholoog op het moment. Die heb ik wel gehad. En die zei dat ik dingen niet zo op mezelf moest betrekken. Toen deed ik vrijwilligerswerk op een school en daar zat ook iemand die me niet snapte. Ze zei toen dat ik het kon aankaarten bij die collega en kon vragen of ze duidelijker in haar uitleg wou zijn. Ben toen dat gesprek aangegaan die vrouw in de hoop dat ze het zou begrijpen. Dat ik onzeker werd van haar gesnauw. Maar het hielp weinig, ze vond mij gewoon koppig. Discussie was niet echt mogelijk. Ben vlak daarna met dat werk gestopt. Ik kon er niet meer tegen. Wel jammer, het werk was leuk. Maar het moet wel van 2 kanten komen.



blueeyes*3:

Welke vorm van autisme heb jij? Heb jij gewoon werk?

Ik ken niet veel andere autisten en ik wil wel eens weten hoe zij dingen ervaren.
Uit de Op kan ik niet herleiden wat dit alles heeft te maken met autisme, kan je dat uitleggen?
Alle reacties Link kopieren
Ik bedoel dat bij autisme vaak dingen verkeerd begrepen worden. Zowel van de autist als de niet-autist. Dat vaak gedacht wordt dat mensen met autisme niet willen en lui zijn. En omdat ik niks lichamelijks mankeer, denkt die collega dat ik te beroerd ben om iets te doen, wat niet waar is.
Alle reacties Link kopieren
Als het steeds weer gebeurt, diegene er op aanspreken.
Alle reacties Link kopieren
Iedereen loopt tegen vooroordelen aan. Het is niet alleen omdat je autisme zou hebben.

Mensen zien je alleen maar en trekken al een oordeel, denken al alles te weten over je. Dat is wel moeilijk, dat weet ik. Maar het overkomt iedereen.



Maar weet je, je moet beseffen dat het niets over jóu zegt, maar veel meer over henzelf. Namelijk dat ze kortzichtig zijn.



Daarnaast zul je ook altijd mensen tegen komen die om de een of andere (voor jou vage) reden afgunstig op je zijn. En daar worden ze naar van in hun gedrag.



Heeft niets te maken met jouw autisme. En je bent ze ook geen verantwoording schuldig. Dus laat van je afglijden en neem afstand van zulke mensen. Dat is het enige advies wat ik je kan geven.
Alle reacties Link kopieren
Wat vervelend dat jij je zo rot/onzeker gaat voelen door het gedrag van je collega. Ik herken het wel hoor, dat alles op jezelf betrekken. Dat doe ik ook (ook autistisch).

Maar het is inderdaad zoals men hierboven al heeft geschreven: het zegt meer over de ander dan over jou.



Misschien voor jezelf fijn om het toch een keer met haar aan te kaarten, zoals consuelabananahammok zegt. Misschien is zij zich er niet van bewust en gaat het daarna een stuk beter. Misschien boeit het haar ook niet, maar dan heb jij in ieder geval geprobeerd er iets aan te doen en kun je het verder proberen naast je neer te leggen.

Je kan ook cynische opmerkingen terug gaan plaatsen, maar dat kan de sfeer nog verder verpesten en het moet wel bij je passen.



Jij weet wat je kan en wie je bent, laat een andere mafkees je niet van de wijs brengen door ongefundeerde opmerkingen.
Hoi TO,



Ik herken wel het onbegrip.

Ik heb ook een beperking die niet aan de buitenkant te zien is.

(ik heb iets anders dan jij)



Ik snap wel dat mensen die mij niet kennen verwachten dat ik 'normaal' ben en hetzelfde doe als iedereen, echter ik vind het nog steeds wel erg lastig dat ik zoveel uit moet leggen.

Ik vind ook wel dat mensen heel snel oordelen ipv dat ze bedenken dat het misschien een rede kan hebben.

Ik probeer tegenwoordig mijn gevoel te volgen, als ik geen zin heb om het uit te leggen doe ik het lekker niet.



Verder geen tips, sorry. Probeer het maar een beetje langs je heen te laten gaan.
Alle reacties Link kopieren
Weet jouw collega dat je autistisch bent? Ik heb wel eens autisten in mijn omgeving gehad, waarbij ik het eerst niet door had. Hoewel ik ze meestal niet leuker vond als ik het wel wist, dwz dat ik niet opeens bevriend met ze raakte, had ik wel meer begrip als ik het wist, omdat ik wist dat bepaalde reacties echt uit onkunde voort kwamen en niet uit onwil of asociaal gedrag. Dus ik zou je collega eens uitleggen wat autisme inhoudt en waar jij tegenaan loopt in je dagelijkse funtioneren.
quote:hondenmens schreef op 15 oktober 2013 @ 15:35:

Ik neem vaak dingen letterlijk. Zie soms het verschil niet tussen grapjes en menens. Denk ook gauw dat anderen boos op me zijn. Maar zij doet over sommige anderen ook bot. Ze is op haar vorige werk met ruzie weggegaan en vindt dat zij meer reden heeft om te klagen. Verschillende mensen hebben al conflicten met haar gehad. Maar de rest van ons groepje vind haar blijkbaar aardig. Ook al zeggen ze wel dat ze soms weinig begrip voor anderen heeft.

Leiding geven gaat er niet in zitten. Ik heb denkniveau 4, maar kan qua zelfstandig werken maar niveau 2 aan. Dat is gebleken tijdens stages en dat zeggen psychologen ook. Ik heb meer begeleiding en tijd nodig om iets onder de knie te krijgen. Dat lukt alleen met goede begeleiding en geduld. Dat ik verbaal normaal overkom, is mijn struikelblok.





en dat is misschien haar beperking

zij zal de jouwe moeten accepteren, maar jij de hare ok ;)



(en ik weet waar ik over praat wb autisme)
Alle reacties Link kopieren
quote:hondenmens schreef op 15 oktober 2013 @ 13:56:

Hoi allemaal,



Ik zou graag eens advies willen over hoe je met onbegrip om moet gaan.Door dingen duidelijk uit te leggen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Hondenmens, mensen zeggen vaak dingen om maar iets te zeggen. Om een beetje conversatie te onderhouden op de werkvloer. Vaak betekent het niets, ook al komt er het letterlijk gezien niet echt positief uit. Als er weer iets wordt gezegd waar je moeit mee hebt zou je dat in je hoofd kunnen herhalen.
Wat ik denk (nadruk op denk): die vrouw zal buiten een fysieke beperking misschien ook psychisch wat mankeren maar zich hiervoor schamen of dit niet willen inzien (iedereen om haar heen is gek, behalve zijzelf).



Misschien kan zij gewoonweg niets met de mededeling dat jij autistisch bent, niet iedereen bezit de capaciteiten of empathisch vermogen om dit te kunnen plaatsen en hierop te anticiperen. Daar kun jij verder niets aan doen, behalve voor jouw eigen gemoedsrust eens er wat van zeggen zoals Consuela-hele-lange-Nick al aangeeft.
Alle reacties Link kopieren
De hulplijn voor mensen zónder psychische ziekte! :D
Another Tale of Infinite Dreams
Alle reacties Link kopieren
Suuschi: Dat is een hele goeie! Dan hoef ik ook niet veel te zeggen. Vaak als ik moet zeggen dat me iets dwars zit, kom ik slecht uit mijn woorden. Ben dan erg zenuwachtig en denk dat mensen dat ook merken. Ik wil graag zelfverzekerd iets kunnen zeggen. Heb trouwens een tijd geen last van haar gehad, maar de laatste tijd weer wel.

Als iemand mij vraagt om iets te pakken ofzo, doe ik daar niet moeilijk over. De toon waarop het gevraagd wordt maakt me wel uit.
Alle reacties Link kopieren
Heb heel leuk nieuws!

Die collega is van de week overgeplaatst naar een andere vestiging van diezelfde sociale werkplaats Ze hadden daar mensen tekort en omdat zij in die gemeente woont moet ze daar blijven. Ze mag niet meer terug komen. Ze had helemaal geen zin om weg te gaan, want ze heeft eerder op die andere vestiging gezeten. En daar is ze met ruzie weggegaan. Hoe zou dat toch komen Volgens haar werken er alleen maar "gehandicapten", waar je geen goed gesprek mee kan voeren. Net of zij zo goed is.

Maar oooo wat ben ik blij! Ik ben van haar af! Ga weer met plezier naar mijn werk toe. Dit wou ik even met jullie delen.




Fijn dat je het nu weer naar je zin hebt!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven