Psyche
alle pijlers
Balans houden?
dinsdag 9 juni 2015 om 12:53
Er gebeurt zó veel in mijn leven nu, niet te zuinig. Ook heel leuke dingen, dus ondanks dat ik onder de Psyche pijler schrijf, is er niet direct iets loos, maar toch. Ik start met een nieuwe baan, heb een prille relatie, woon tijdelijk elders vanwege verbouwing van mijn huis... Ook heb ik nog een paard, waarbij mijn streven is er vier keer per week mee aan de slag te zijn, wat de laatste weken al weleens lastig wordt, omdat ik zo ontiegelijk druk ben Dit levert me heel vaak een schuldgevoel op, ook al gaat mijn nicht ook een of twee keer per week naar hem toe. Hiernaast doe ik ook nog twee avonden in de week aan een andere sport, zucht.
Ik merk dat ik het gevoel heb geleefd te worden. Ik doe graag leuke dingen met vrienden, wil mijn vriend gaat zien, mijn paard, maar de dagen lijken te kort. Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten? Ik heb niet het gevoel dat ik tegen een burn-out aan zit, maar zou wel dingen anders willen, zonder me schuldig te hoeven voelen. Mijn paard en de zorg hieromtrent voelt nu het vervelendst. Ik doe hem niet tekort, maar heb eigenlijk alleen maar zin om het bos in te gaan ipv van alles in de dressuurring te moeten, want dat levert ook weer frustratie op, omdat dat niet altijd van een leien dakje gaat.
Gewoon even dit topic dus, om te spuien en dingen op een rij te zetten. Hoe ga ik de balans behouden, voor zover die er al is?
Ik merk dat ik het gevoel heb geleefd te worden. Ik doe graag leuke dingen met vrienden, wil mijn vriend gaat zien, mijn paard, maar de dagen lijken te kort. Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten? Ik heb niet het gevoel dat ik tegen een burn-out aan zit, maar zou wel dingen anders willen, zonder me schuldig te hoeven voelen. Mijn paard en de zorg hieromtrent voelt nu het vervelendst. Ik doe hem niet tekort, maar heb eigenlijk alleen maar zin om het bos in te gaan ipv van alles in de dressuurring te moeten, want dat levert ook weer frustratie op, omdat dat niet altijd van een leien dakje gaat.
Gewoon even dit topic dus, om te spuien en dingen op een rij te zetten. Hoe ga ik de balans behouden, voor zover die er al is?
dinsdag 9 juni 2015 om 15:54
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 14:13:
Daar heb je gelijk in Jadaiswa. Het lijkt ook wel een samenloop van dingen die hopelijk maar tijdelijk aan de hand is. De nieuwe baan komt vanzelf waarschijnlijk in rustiger vaarwater, het huis komt een keer af..maar de andere dingen blijven natuurlijk tijd vragen. Ik denk dat ik wel moet beginnen met loslaten wat ik met mijn paard zou willen nu, want dat is gewoon niet haalbaar. Ik heb een abonnement op de andere sport voor twee keer per week, want volgende maand afloopt, misschien moet ik daarvoor wat anders gaan bedenken wat ook goed voelt? Kan zo niet bedenken wat eigenlijk. Sporten doe ik ook niet voor niets namelijk.
Waarom ben jij zo bang om los te laten? Om even stil te staan? Om niet te allen tijden aan alle spiergroepen te werken?
Je hoopt dat je nieuwe baan vanzelf in rustiger vaarwater komt. Echter als jij steeds op je tenen blijft lopen kan het ook gebeuren dat die nieuwe baan uit elkaar klapt door de druk. Hoeft niet, deze sluimerende, net niet kunnen, net niet tevreden, net niet oké gevoel kan je ook heel lang volhouden.
Als je echt zou mogen kiezen, zonder consequenties, zou je voor wat vrije avonden kiezen. Avonden waarin je even niks 'moet' na het werk. Dan zou je wat meer lucht en rust hebben. Nu de vraag dus, wat maakt dat je die ruimte niet durft te creëren? Waarom lukt/mag/kan 'gewoon even niet' van jou?
Daar heb je gelijk in Jadaiswa. Het lijkt ook wel een samenloop van dingen die hopelijk maar tijdelijk aan de hand is. De nieuwe baan komt vanzelf waarschijnlijk in rustiger vaarwater, het huis komt een keer af..maar de andere dingen blijven natuurlijk tijd vragen. Ik denk dat ik wel moet beginnen met loslaten wat ik met mijn paard zou willen nu, want dat is gewoon niet haalbaar. Ik heb een abonnement op de andere sport voor twee keer per week, want volgende maand afloopt, misschien moet ik daarvoor wat anders gaan bedenken wat ook goed voelt? Kan zo niet bedenken wat eigenlijk. Sporten doe ik ook niet voor niets namelijk.
Waarom ben jij zo bang om los te laten? Om even stil te staan? Om niet te allen tijden aan alle spiergroepen te werken?
Je hoopt dat je nieuwe baan vanzelf in rustiger vaarwater komt. Echter als jij steeds op je tenen blijft lopen kan het ook gebeuren dat die nieuwe baan uit elkaar klapt door de druk. Hoeft niet, deze sluimerende, net niet kunnen, net niet tevreden, net niet oké gevoel kan je ook heel lang volhouden.
Als je echt zou mogen kiezen, zonder consequenties, zou je voor wat vrije avonden kiezen. Avonden waarin je even niks 'moet' na het werk. Dan zou je wat meer lucht en rust hebben. Nu de vraag dus, wat maakt dat je die ruimte niet durft te creëren? Waarom lukt/mag/kan 'gewoon even niet' van jou?
dinsdag 9 juni 2015 om 17:12
Zonn, zo he, ik word al moe als ik het lees wat jij allemaal van jezelf moet.
Het zijn in principe allemaal leuke dingen die je voor je plezier doet (vriend zien, paardrijden, nieuw werk, andere sport). De grap is alleen: als je dat allemaal wil doen wordt het een verplichting en op het moment dat het een verplichting is, is het ook niet leuk meer maar een checklist om af te werken. En dat is weer het recept voor overspannen raken.
Waarom is alles zo belangrijk?
Doe jezelf dus een plezier, maak keuzes en geniet daarvan!
Het zijn in principe allemaal leuke dingen die je voor je plezier doet (vriend zien, paardrijden, nieuw werk, andere sport). De grap is alleen: als je dat allemaal wil doen wordt het een verplichting en op het moment dat het een verplichting is, is het ook niet leuk meer maar een checklist om af te werken. En dat is weer het recept voor overspannen raken.
Waarom is alles zo belangrijk?
Doe jezelf dus een plezier, maak keuzes en geniet daarvan!
dinsdag 9 juni 2015 om 18:14
Iemand een burnout gunnen klinkt ook niet erg aardig, maar ik snap je punt. Gaat niet gebeuren, want ik zie wat er aan de hand is. Ik merk dat dit topic heel erg zwaar beladen lijkt te worden (wellicht door de pijler keuze), maar het was mijn intentie vooral om te delen wat ik lastig vind en benieuwd ben naar hoe anderen dingen aanpakken en waar men waarde aan hecht.
Als ik stop met sporten, dan heeft dat ook gevolgen waar ik denk ik niet blij van word. In die zin dus mijn nadenken over hoe ik dat stuk toch prettig kan houden voor mezelf. En ja, ik heb een druk leven, en ja, ik zou wel meer uren in een dag willen, want al met al is alles waar ik mee bezig ben leuk, maar toch..!
Misschien om die reden wel lastig om dingen los te laten of minder belangrijk te gaan vinden.
Als ik stop met sporten, dan heeft dat ook gevolgen waar ik denk ik niet blij van word. In die zin dus mijn nadenken over hoe ik dat stuk toch prettig kan houden voor mezelf. En ja, ik heb een druk leven, en ja, ik zou wel meer uren in een dag willen, want al met al is alles waar ik mee bezig ben leuk, maar toch..!
Misschien om die reden wel lastig om dingen los te laten of minder belangrijk te gaan vinden.
dinsdag 9 juni 2015 om 18:22
Ik zou echt dingen gaan combineren. Met je vriend gaan sporten? Naar het werk fietsen en sport laten vallen? Met je vriend gaan paardrijden? Op zich zou je niks moeten hoeven opgeven, omdat een aantal dingen tijdelijk zijn: even ergens anders wonen vanwege verbouwing, het nieuwe van je baan gaat er ook wel af (en dan kost het minder energie), de relatie met je vriend wordt sterker. Dus hoe die dingen nu zijn, is tijdelijk. Door dingen voor nu te gaan combineren, krijg je hier en daar misschien wat momenten dat even niks hoeft.
dinsdag 9 juni 2015 om 18:25
Wat is dan precies je probleem Zonn? Je hebt een druk leven met leuke dingen (hoezo geen luxeprobleem!?) Soms zou je wat meer tijd voor jezelf willen hebben, maar eigenlijk vind je alles te leuk/belangrijk om ermee te stoppen/even opzij te schuiven. Toch bezorgen al die leuke dingen je ook wel regelmatig een schuldgevoel en het gevoel dat je geleefd wordt, en dat zou je anders willen (zie OP). Mensen dragen ideeën aan die je grotendeels afwijst, want het is allemaal te belangrijk en te leuk wat je doet...en eigenlijk is het allemaal niet zo'n probleem en maken anderen het zwaar beladen. Wat wil je nu eigenlijk? Een paar avonden voor jezelf? Dan zet je iets anders op een lager pitje en leer je het onrustige gevoel dat dat je geeft verdragen. Wat ik lees dat velen hier doen is prioriteiten stellen.
dinsdag 9 juni 2015 om 18:28
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 18:14:
En ja, ik heb een druk leven, en ja, ik zou wel meer uren in een dag willen, want al met al is alles waar ik mee bezig ben leuk, maar toch..!Vul dat 'maar toch...' eens aan zonn. Want er blijft een flinke tegenstrijdigheid zitten in je juichverhaal over je leuke, drukke leven en de zin in je OP "Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten?"
En ja, ik heb een druk leven, en ja, ik zou wel meer uren in een dag willen, want al met al is alles waar ik mee bezig ben leuk, maar toch..!Vul dat 'maar toch...' eens aan zonn. Want er blijft een flinke tegenstrijdigheid zitten in je juichverhaal over je leuke, drukke leven en de zin in je OP "Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten?"
dinsdag 9 juni 2015 om 18:29
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 18:14:
Iemand een burnout gunnen klinkt ook niet erg aardig, maar ik snap je punt. Gaat niet gebeuren, want ik zie wat er aan de hand is.
Bijna gunnen hè
En hoewel je zegt te snappen dat er iets niet oké is zie ik je eigenlijk aan alle kanten alleen maar je keuzes verdedigen. Werkelijk alle suggesties werpen een 'ja maar' op. Terwijl geen van de dingen die je als essentieel noemt rampzalig zijn om achterwege te laten. Sterker nog. Op het moment dat je om een of andere reden wél een aantal dingen achterwege zou laten zonder meteen iets anders daarvoor in te plannen zou je wel eens blij verrast kunnen raken.
Maar goed. Het wordt een rondje draaien zo. Jammer dat je niet openstaat voor een experiment 'Nu Even Niet'
Succes. En sterkte. Ik word al moe als ik je lijstje met moetjes zie (heten daarom ook 'moetjes' denk ik)
Iemand een burnout gunnen klinkt ook niet erg aardig, maar ik snap je punt. Gaat niet gebeuren, want ik zie wat er aan de hand is.
Bijna gunnen hè
En hoewel je zegt te snappen dat er iets niet oké is zie ik je eigenlijk aan alle kanten alleen maar je keuzes verdedigen. Werkelijk alle suggesties werpen een 'ja maar' op. Terwijl geen van de dingen die je als essentieel noemt rampzalig zijn om achterwege te laten. Sterker nog. Op het moment dat je om een of andere reden wél een aantal dingen achterwege zou laten zonder meteen iets anders daarvoor in te plannen zou je wel eens blij verrast kunnen raken.
Maar goed. Het wordt een rondje draaien zo. Jammer dat je niet openstaat voor een experiment 'Nu Even Niet'
Succes. En sterkte. Ik word al moe als ik je lijstje met moetjes zie (heten daarom ook 'moetjes' denk ik)
dinsdag 9 juni 2015 om 18:31
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 18:14:
Gaat niet gebeuren, want ik zie wat er aan de hand is. .
O en zien wat er aan de hand is, voorkomt geen burn-out trouwens.
Die kondigt zich ook niet met veel bombarie in de verte aan, maar besluipt je op het moment dat jij het druk hebt met denken dat je een burn-out wel kunt voorkomen...just sayin'
Gaat niet gebeuren, want ik zie wat er aan de hand is. .
O en zien wat er aan de hand is, voorkomt geen burn-out trouwens.
Die kondigt zich ook niet met veel bombarie in de verte aan, maar besluipt je op het moment dat jij het druk hebt met denken dat je een burn-out wel kunt voorkomen...just sayin'
dinsdag 9 juni 2015 om 18:33
dinsdag 9 juni 2015 om 18:33
Klopt Blijekip, dingen gaan combineren klinkt niet gek en in sommige dingen wel haalbaar. Dank je wel voor de tip Ikea!
Iemandanders, tja, goede vraag. Ondanks dat het leuke dingen zijn, mis ik toch soms de rust om even niks te doen en hoeven. Deels voel ik me verantwoordelijk voor een aantal eerder genoemde zaken, maar deels zou ik het ook wat meer los willen laten. Dat is het probleem waarschijnlijk: dat dat loslaten niet lukt zonder schuldgevoel.
Iemandanders, tja, goede vraag. Ondanks dat het leuke dingen zijn, mis ik toch soms de rust om even niks te doen en hoeven. Deels voel ik me verantwoordelijk voor een aantal eerder genoemde zaken, maar deels zou ik het ook wat meer los willen laten. Dat is het probleem waarschijnlijk: dat dat loslaten niet lukt zonder schuldgevoel.
dinsdag 9 juni 2015 om 18:35
dinsdag 9 juni 2015 om 18:40
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 18:33:
Deels voel ik me verantwoordelijk voor een aantal eerder genoemde zaken, maar deels zou ik het ook wat meer los willen laten. Dat is het probleem waarschijnlijk: dat dat loslaten niet lukt zonder schuldgevoel.
Je kunt je energie maar één keer besteden, daarna moet je weer opladen. Als je niet oplaadt, blijft dat niet goed gaan. Je breekt dan je reserve aan. Zo werkt een burn-out ongeveer. Als een batterij die op een gegeven moment niet meer kan opladen, omdat je al te ver dat reservegebiedje hebt opgebruikt.
Ik heb zelf behoorlijk veel me-time nodig. Als ik die tijd niet heb, word ik er niet gezelliger op. Dat is ook voor anderen niet leuk. Dus als ik een paar dagen veel te doen heb, zeg ik gerust dat ik een zondag niet kan. Niet omdat ik dan met anderen heb afgesproken, maar juist omdat ik dan een dagje met mezelf heb gepland. Veel gezelliger voor anderen en vooral ook voor mezelf.
Deels voel ik me verantwoordelijk voor een aantal eerder genoemde zaken, maar deels zou ik het ook wat meer los willen laten. Dat is het probleem waarschijnlijk: dat dat loslaten niet lukt zonder schuldgevoel.
Je kunt je energie maar één keer besteden, daarna moet je weer opladen. Als je niet oplaadt, blijft dat niet goed gaan. Je breekt dan je reserve aan. Zo werkt een burn-out ongeveer. Als een batterij die op een gegeven moment niet meer kan opladen, omdat je al te ver dat reservegebiedje hebt opgebruikt.
Ik heb zelf behoorlijk veel me-time nodig. Als ik die tijd niet heb, word ik er niet gezelliger op. Dat is ook voor anderen niet leuk. Dus als ik een paar dagen veel te doen heb, zeg ik gerust dat ik een zondag niet kan. Niet omdat ik dan met anderen heb afgesproken, maar juist omdat ik dan een dagje met mezelf heb gepland. Veel gezelliger voor anderen en vooral ook voor mezelf.
dinsdag 9 juni 2015 om 19:07
dinsdag 9 juni 2015 om 19:22
Oke oke oke, wat directief weer. Ik kom hier niet voor een 'lesje', hè. Vind het juist fijn als er frisse blikken komen, dat geeft namelijk inzicht. En ik ben hardop aan het nadenken. Natuurlijk zie ik dat ik een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel heb voor de dingen die ik doe, ergens logisch ook, want ik doe ze vrijwillig. Maar dat betekent voor mij niet dat het me alsmaar energie blijft opleveren en het dan dús ineens allemaal kan wijzigen. Zo werkt dat gewoon niet. Kan niet praktisch en is daarbij ook een proces lijkt me (vandaar dit schrijven).
dinsdag 9 juni 2015 om 19:42
quote:zonn schreef op 09 juni 2015 @ 19:22:
Natuurlijk zie ik dat ik een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel heb voor de dingen die ik doe, ergens logisch ook, want ik doe ze vrijwillig. Maar dat betekent voor mij niet dat het me alsmaar energie blijft opleveren en het dan dús ineens allemaal kan wijzigen. Zo werkt dat gewoon niet. Kan niet praktisch en is daarbij ook een proces lijkt me (vandaar dit schrijven).Je weet het allemaal prachtig te omschrijven, onderbouwen en beargumenteren, maar het komt in wezen op hetzelfde neer: je wilt niets loslaten. Hoeveel woorden je er ook aan spendeert.
Natuurlijk zie ik dat ik een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel heb voor de dingen die ik doe, ergens logisch ook, want ik doe ze vrijwillig. Maar dat betekent voor mij niet dat het me alsmaar energie blijft opleveren en het dan dús ineens allemaal kan wijzigen. Zo werkt dat gewoon niet. Kan niet praktisch en is daarbij ook een proces lijkt me (vandaar dit schrijven).Je weet het allemaal prachtig te omschrijven, onderbouwen en beargumenteren, maar het komt in wezen op hetzelfde neer: je wilt niets loslaten. Hoeveel woorden je er ook aan spendeert.
zaterdag 13 juni 2015 om 09:32
Even een update: ik heb afspraken afgezegd gisteren en vandaag weer. Merk dat dat heel goed is, even tijd voor mezelf te hebben. Neem mijn agenda onder handen en ga meer dingen afzeggen, want dat is gewoon echt beter nu. Na het schrijven hier voelde het alleen maar minder goed voor me, een teken dat ik inderdaad echt in actie moest komen. Het enige wat ik nog wel vervelend vind is dat ik nu ik wat tijd heb gemaakt niet eens echt zin heb om naar mijn paard te gaan, maar ook andere dingen wil doen: even shoppen, of gewoon relaxen op de bank. Toch weer dat schuldgevoel dat dan opspeelt... Bah.
zaterdag 13 juni 2015 om 09:52
Maar als je toch al 4xnper week naar je paard gaat hoef je nu toch ook niet op de momenten die je hebt vrij gepland voor jezelf ?
Wat is dat toch met schuldgevoel en niet stil kunnen zitten. Ik ken ook iemand die dat nooit kon. Nu moet ze soms wel ivm fysieke problemen maar dan nog, rennen en vliegen zodra het weer kan.
Denk als een Spanjaard; mañana!
O ja en wat mij helpt als ik onrustig of te druk ben:
Er is maar 1 dag, 1 moment waarop je leeft en dat is vandaag, nu. Aan gisteren kun je niks veranderen en morgen kan zomaar anders gaan dan je dacht. dus het is belangrijk dat je 'nu' kunt zijn, vrede met jezelf kunt hebben. Neemt niet weg dat wij mensen plannen en doelen stellen. Maar in feite leef je echt alleen maar nu. Persoonlijk vind ik het jammer om dan zo vaak een schuldgevoel of opgejaagd gevoel te hebben, dus ik heb geleerd om wat minder veel te willen en blij te zijn met het feit dat mijn leven niet meer gehaast is. Ik heb de tijd. Ook al heb ik het druk, altijd tijd voor een praatje. Even forummen (is voor mij ook sociaal contact!)
Gezellig wandelen met m'n hond en genieten van de natuur.
Dat vele willen en moeten van jezelf is een soort verslaving en ik herken het echt. Ook met sporten. Grappige is dat dat nu allemaal mijlenver van me af staat en ik veel meer geniet.
Vertragen, lees anders eens 'stil de tijd' van Joke Hermsen.
(Heb je vast geen tijd voor )
Wat is dat toch met schuldgevoel en niet stil kunnen zitten. Ik ken ook iemand die dat nooit kon. Nu moet ze soms wel ivm fysieke problemen maar dan nog, rennen en vliegen zodra het weer kan.
Denk als een Spanjaard; mañana!
O ja en wat mij helpt als ik onrustig of te druk ben:
Er is maar 1 dag, 1 moment waarop je leeft en dat is vandaag, nu. Aan gisteren kun je niks veranderen en morgen kan zomaar anders gaan dan je dacht. dus het is belangrijk dat je 'nu' kunt zijn, vrede met jezelf kunt hebben. Neemt niet weg dat wij mensen plannen en doelen stellen. Maar in feite leef je echt alleen maar nu. Persoonlijk vind ik het jammer om dan zo vaak een schuldgevoel of opgejaagd gevoel te hebben, dus ik heb geleerd om wat minder veel te willen en blij te zijn met het feit dat mijn leven niet meer gehaast is. Ik heb de tijd. Ook al heb ik het druk, altijd tijd voor een praatje. Even forummen (is voor mij ook sociaal contact!)
Gezellig wandelen met m'n hond en genieten van de natuur.
Dat vele willen en moeten van jezelf is een soort verslaving en ik herken het echt. Ook met sporten. Grappige is dat dat nu allemaal mijlenver van me af staat en ik veel meer geniet.
Vertragen, lees anders eens 'stil de tijd' van Joke Hermsen.
(Heb je vast geen tijd voor )
zaterdag 13 juni 2015 om 10:19
Nee, Storm, ik lees graag, maar dan andere dingen. Vind ik sowieso mijn rust wel in. Lijkt nu alsof ik constant ren en vlieg, maar dat is niet altijd zo. Ik kan ook heel goed avonden op de bank zitten, series kijken, e.d. Maar in deze periode is het gewoon veel drukker dan eerder en daar had (heb) ik last van. Kwestie van pas op de plaats, zeker!
Het schuldgevoel is er wel degelijk, maar enkel naar mijn paard. Ik ben deze week dus niet aan vier keer gekomen, maar twee keer. Daar ben ik gewoon niet blij mee, ook al weet ik dat hij niets tekort komt. Ik weet zeker dat er ook weer andere tijden komen en dat relativeert dan enigszins.
Het schuldgevoel is er wel degelijk, maar enkel naar mijn paard. Ik ben deze week dus niet aan vier keer gekomen, maar twee keer. Daar ben ik gewoon niet blij mee, ook al weet ik dat hij niets tekort komt. Ik weet zeker dat er ook weer andere tijden komen en dat relativeert dan enigszins.
