Psyche
alle pijlers
Balans houden?
dinsdag 9 juni 2015 om 12:53
Er gebeurt zó veel in mijn leven nu, niet te zuinig. Ook heel leuke dingen, dus ondanks dat ik onder de Psyche pijler schrijf, is er niet direct iets loos, maar toch. Ik start met een nieuwe baan, heb een prille relatie, woon tijdelijk elders vanwege verbouwing van mijn huis... Ook heb ik nog een paard, waarbij mijn streven is er vier keer per week mee aan de slag te zijn, wat de laatste weken al weleens lastig wordt, omdat ik zo ontiegelijk druk ben Dit levert me heel vaak een schuldgevoel op, ook al gaat mijn nicht ook een of twee keer per week naar hem toe. Hiernaast doe ik ook nog twee avonden in de week aan een andere sport, zucht.
Ik merk dat ik het gevoel heb geleefd te worden. Ik doe graag leuke dingen met vrienden, wil mijn vriend gaat zien, mijn paard, maar de dagen lijken te kort. Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten? Ik heb niet het gevoel dat ik tegen een burn-out aan zit, maar zou wel dingen anders willen, zonder me schuldig te hoeven voelen. Mijn paard en de zorg hieromtrent voelt nu het vervelendst. Ik doe hem niet tekort, maar heb eigenlijk alleen maar zin om het bos in te gaan ipv van alles in de dressuurring te moeten, want dat levert ook weer frustratie op, omdat dat niet altijd van een leien dakje gaat.
Gewoon even dit topic dus, om te spuien en dingen op een rij te zetten. Hoe ga ik de balans behouden, voor zover die er al is?
Ik merk dat ik het gevoel heb geleefd te worden. Ik doe graag leuke dingen met vrienden, wil mijn vriend gaat zien, mijn paard, maar de dagen lijken te kort. Ik denk steeds vaker: wannneer kan ik nou eens gewoon zitten? Ik heb niet het gevoel dat ik tegen een burn-out aan zit, maar zou wel dingen anders willen, zonder me schuldig te hoeven voelen. Mijn paard en de zorg hieromtrent voelt nu het vervelendst. Ik doe hem niet tekort, maar heb eigenlijk alleen maar zin om het bos in te gaan ipv van alles in de dressuurring te moeten, want dat levert ook weer frustratie op, omdat dat niet altijd van een leien dakje gaat.
Gewoon even dit topic dus, om te spuien en dingen op een rij te zetten. Hoe ga ik de balans behouden, voor zover die er al is?
zaterdag 13 juni 2015 om 17:10
Nou zonn, alsof ik het zelf geschreven heb. Ik zit aardig in hetzelfde schuitje en hoe grappig: inclusief paard en dressuurwedstrijden!
Het zit hem vooral ook in dat schuldgevoel natuurlijk, daar heb ik zelf ook last van al kan ik het steeds beter handelen.
Maar mijn lichaam heeft me even een halt toegeroepen (niks psychisch, thank god!! Meer in de categorie griep & onstekingen) dus ik móet wel rust pakken. En weet je, de wereld gaat echt gewoon door. Je moet echt voor jezelf zorgen en voor jezelf opkomen, en dat er een probleem is dat realiseer je je, anders had je dit topic niet geopend. Natuurlijk is alles leuk, maar als er zoveel te doen is voelt het allemaal ook als moeten inderdaad, zoals al eerder gezegd.
Hier ook drukke fulltime baan met veel reistijd, een studie ernaast, paard (2/3 keer p.w., is alleen niet m'n eigen) andere sporten, sociaal leven, vriendje, bezig met nieuwe woonruimte zoeken, en dan is het ook nog eens zo dat mensen mijn gezelschap kennelijk fijn vinden en graag opzoeken en ook graag hun verhalen met mij delen, maar ik moet nu echt even pas op de plaats maken.
Wat doe ik nu concreet:
- Iets minder naar paard. Die vermaakt zich wel met z'n matties op de wei en bij ons op stal is heel veel te regelen. Dan maar even wat minder trainen
- Aankomende wedstrijden even afgezegd. Het is geen moeten natuurlijk, ik doe het wel voor m'n lol!!
- Even geen andere sport dan maar, of minder.
- Minder afspraken inplannen. M'n studie duurt nog 9 maanden, daarna wordt e.e.a. ook weer makkelijker.
- Bij bestaande afspraken goed kijken per keer of ik er echt de energie voor heb.
Ik ben best wel een 'gever' naar vrienden en kennissen, en dat afspraken afzeggen komt soms voor mensen ook wat verrassend en dat vinden ze in eerste instantie niet tof, maar ik ga me er echt niet schuldig over voelen en druk over maken (doe ik soms nog wel een beetje hoor). Na uitleg snappen ze het prima. M'n valkuil is dat ik energie-high periodes altijd van alles afspreek en alles leuk vind... Moet ik mee oppassen.
Ik heb al eens een depressie gehad, mede ook door veel geven en zelf te weinig nemen, en dat nooit meer!!
Ben het wel met de rest eens dat alleen klagen geen zin heeft natuurlijk. Je moet echt kijken wat je wilt/kunt veranderen. Succes!!
Ik kom uit een familie van hard werken en niet zeuren trouwens. En het is niet snel goed genoeg. Vandaar ook die veeleisendheid naar mezelf en alles maar moeten doen en kunnen. Hoe zit dat bij jou?
Het zit hem vooral ook in dat schuldgevoel natuurlijk, daar heb ik zelf ook last van al kan ik het steeds beter handelen.
Maar mijn lichaam heeft me even een halt toegeroepen (niks psychisch, thank god!! Meer in de categorie griep & onstekingen) dus ik móet wel rust pakken. En weet je, de wereld gaat echt gewoon door. Je moet echt voor jezelf zorgen en voor jezelf opkomen, en dat er een probleem is dat realiseer je je, anders had je dit topic niet geopend. Natuurlijk is alles leuk, maar als er zoveel te doen is voelt het allemaal ook als moeten inderdaad, zoals al eerder gezegd.
Hier ook drukke fulltime baan met veel reistijd, een studie ernaast, paard (2/3 keer p.w., is alleen niet m'n eigen) andere sporten, sociaal leven, vriendje, bezig met nieuwe woonruimte zoeken, en dan is het ook nog eens zo dat mensen mijn gezelschap kennelijk fijn vinden en graag opzoeken en ook graag hun verhalen met mij delen, maar ik moet nu echt even pas op de plaats maken.
Wat doe ik nu concreet:
- Iets minder naar paard. Die vermaakt zich wel met z'n matties op de wei en bij ons op stal is heel veel te regelen. Dan maar even wat minder trainen
- Aankomende wedstrijden even afgezegd. Het is geen moeten natuurlijk, ik doe het wel voor m'n lol!!
- Even geen andere sport dan maar, of minder.
- Minder afspraken inplannen. M'n studie duurt nog 9 maanden, daarna wordt e.e.a. ook weer makkelijker.
- Bij bestaande afspraken goed kijken per keer of ik er echt de energie voor heb.
Ik ben best wel een 'gever' naar vrienden en kennissen, en dat afspraken afzeggen komt soms voor mensen ook wat verrassend en dat vinden ze in eerste instantie niet tof, maar ik ga me er echt niet schuldig over voelen en druk over maken (doe ik soms nog wel een beetje hoor). Na uitleg snappen ze het prima. M'n valkuil is dat ik energie-high periodes altijd van alles afspreek en alles leuk vind... Moet ik mee oppassen.
Ik heb al eens een depressie gehad, mede ook door veel geven en zelf te weinig nemen, en dat nooit meer!!
Ben het wel met de rest eens dat alleen klagen geen zin heeft natuurlijk. Je moet echt kijken wat je wilt/kunt veranderen. Succes!!
Ik kom uit een familie van hard werken en niet zeuren trouwens. En het is niet snel goed genoeg. Vandaar ook die veeleisendheid naar mezelf en alles maar moeten doen en kunnen. Hoe zit dat bij jou?
