bang voor de dood

25-08-2012 12:46 96 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik hield mij er nooit zo veel mee bezig met de dood, vond het zelfs een beetje raar dat mensen er bang voor waren.

Maar sinds dat ik de laatste tijd veel gemerkt heb dat er opeens mensen overlijden vind ik het ook eng..

ik ben zo bang dat ik mijn ouders kwijt raak! vooral mijn vader, want hoe komt mijn moeder dan aan geld terwijl ze geen baan heeft? kunnen we dan nog wel normaal leven? Hoe moet ik mijn studie dan verder betalen? ik weet wel dat ik mij daar nu echt niet druk om moet en mag maken maar zulke gedachtes heb ik.. dat we op straat belanden als er iemand overlijd van mijn ouders.

Gister avond in bed was ik er zo mee bezig dat ik zelfs niet meer goed kon ademen en half in schock was.

Wat als ik opeens een erg bericht krijg te horen dat iemand is overleden? Het gevoel komt naar boven dat ik het zelf niet eens overleef wanneer ik zoiets hoor..

op vakantie zelfs als ik ver weg ben van mijn ouders kan ik mij er ook nog veel erger druk om maken, zo erg dat ik 10 x per uur mijn telefoon check of niemand mij gebelt heeft.

Heeft iemand ook zulke angsten? En heeft iemand tips hoe ik er niet zo veel aan kan denken?
er is maar 1 zekerheid in dit leven en dat is dat je doodgaat. iedereen! Vroeg of laat. Je kan je nu wakker liggen van dat probleem, maar wellicht leven je ouders nog 50 jaar. Dan moet je dus 50 jaar wakker liggen terwijl je eigenlijk al weet dat ze een keer doodgaat. Zonde van je nachtrust.
en je valt heus niet dood neer als je hoort dat iemand overleden is
hoe oud ben je?
je krijgt er ook vanzelf ervaring mee.
Dat is het mooie van dit leven, hoe ouder je wordt hoe meer ervaring je krijgt met de dood van anderen. Dat is handig voor als je zelf doodgaat.
De meest nutteloze gedachte, is de gedachte aan de dood.

De dood komt, hoe dan ook. Er sterven meer dan 100.000 mensen per dag van doodgeboren tot honderdzoveel en alle leeftijden die daar tussen zitten. Wensen, hopen of vrezen heeft geen enkele nut, want niemand heeft het voor het zeggen, onder normale omstandigheden. De enige manier om er mee om te gaan is het los te laten en te leven. Ik vind het ook heel erg dat je in feite nu al om je ouders in pseudorouw verkeert, terwijl er helemaal niets aan de hand is. Zonde hoor, je behoort hun leven te vieren en je liefde voor hen niet in zo'n negatief plaatje te plaatsen, dat is allemaal maar verloren tijd en je maakt jezelf er alleen maar gek mee.

Dus, laat het los, trek het niet dichterbij dan het is. Allemaal verloren tijd en energie.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 22.

Heb zelf nog niet echt ervaring gehad met de dood, alleen mijn opa maar die zag ik maar 1 keer per jaar en de vader van mijn vriendin is een paar maanden geleden plotseling overleden.
geen zorgen hoor, dit hoort wel een beetje bij jong zijn, het gaat vanzelf over
Alle reacties Link kopieren
Tips?

-Maak je niet druk of zoek hulp.
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 augustus 2012 @ 12:52:

Dat is het mooie van dit leven, hoe ouder je wordt hoe meer ervaring je krijgt met de dood van anderen. Dat is handig voor als je zelf doodgaat.Mooi
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 augustus 2012 @ 12:56:

geen zorgen hoor, dit hoort wel een beetje bij jong zijn, het gaat vanzelf overIk vind 22 niet jong, voor zulke gedachten.
Alle reacties Link kopieren
Spreek naar je ouders de angst voor de financien eens uit.



Waarschijnlijk heeft je moeder recht op partner pensioen als je (werkende) vader overleid.

Ook als ze een koophuis hebben is de kans groot dat ze een verzekering hebben afgesloten zodat (een deel van) de hypotheek afbetaald wordt bij overleiden.



Ben jij bang voor wie je studie gaat betalen als je ouders er niet zijn? Dan kun je misschien met je ouders overleggen of je een verzekering op hun leven mag afsluiten. Jij betaalt dan een paar euro premie per maand en als je ouders overleiden krijg jij je verzekerd bedrag gestort.

Sparen levert op de lange termijn vaak meer op, maar als het je grust stelt is het ook veel waard toch?
sabbaticalmeds, 8 minuten geleden

Dat is het mooie van dit leven, hoe ouder je wordt hoe meer ervaring je krijgt met de dood van anderen. Dat is handig voor als je zelf doodgaat.



Mooi omschreven!
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 augustus 2012 @ 12:56:

geen zorgen hoor, dit hoort wel een beetje bij jong zijn, het gaat vanzelf overEens, best logisch dat je een keer nadenkt hierover hoor. Zorg er maar voor dat deze gedachten je niet gaan beheersen. Kan je niet erover praten met één van je ouders? Of een vriendin?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Ik denk dat iedereen wel eens van die momenten heeft dat je bang bent voor de dood. Als je bv de rouwadvertenties leest en je ziet dat er iemand is overleden die jouw leeftijd heeft. Dan word je er op dat moment bewust van je morgen zelf ook dood kunt zijn.



Toen mijn 1e kindje was geboren was ik opeens heel bang voor de dood. Hoe moest het toch als ik dood ging met mijn kindje? Maar gaat wel weer over en je leeft gewoon verder
Alle reacties Link kopieren
@kusunum je spellingscontrole is overleden
Alle reacties Link kopieren
quote:daydream, 3 minuten geleden

@kusunum je spellingscontrole is overleden



Schaam



Als dyslect valt het niet mee om mobiel te forummen. Ik mis mijn kringeltjes

Maar dat maakt mijn tip niet minder oprecht.
Ik zie rationeel gezien geen reden om me hier druk om te maken.



Als je dood bent is alles voorbij, je hebt dan geen 'last' van nare gedachtes over het feit dat het allemaal voorbij is want je bent er gewoon niet meer.
quote:ondernemer schreef op 25 augustus 2012 @ 13:12:

Ik zie rationeel gezien geen reden om me hier druk om te maken.



Als je dood bent is alles voorbij, je hebt dan geen 'last' van nare gedachtes over het feit dat het allemaal voorbij is want je bent er gewoon niet meer.Handig om dat in de je vorm te schrijven hè, is niet zo confronterend.
Alle reacties Link kopieren
Ondernemer, het gaat TO juist om de angst dat een dierbare haart ontvalt en niet om dat zij er tussenuit knijpt.
Alle reacties Link kopieren
@Daydream



Haar juf Nederlands denk ik niet, maar voor het geval ze ooit een nieuwe zoekt kun je natuurlijk alvast een open sollicitatie sturen. ;)
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar... Ik lees graag mee !

Ik ben al helemaal in paniek als ik een gemiste oproep heb op een rare tijdstip: s avonds laat op juist s ochtends vroeg. Zit ook erg snel in de stress als ouders niet op mijn smsje reageren...

Geen tips helaas
Ondernemer, dat is dus iets wat ik een hele vervelende gedachte vind. Dat alles doorgaat zonder mij en dat ik eigenlijk in het grote geheel ook niet gemist wordt. Dat je je hele leven je best doet om dingen te bereiken, en dat je dan doodgaat en alles in principe voor niets geweest is. En gewoon het idee om er niet meer te zijn. Dat beangstigt mij wel. Misschien een andere angst dan TO, maar die angst voor de dood, die heb ik wel.
Alle reacties Link kopieren
Hoe oud zijn je ouders ? Misschien worden ze wel honderd jaar oud, zo onvoorstelbaar is dat niet meer in deze tijd !

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven