Psyche
alle pijlers
Gek van mezelf
woensdag 6 november 2013 om 18:09
Daar gaan we weer. En het ging zo goed!
Mijn vriend ken ik al heel lang. We hebben ook al eens eerder een relatie gehad, maar door mijn zenuwen,- en misselijkheidsprobleem is dit stuk gelopen (hij wist hier niks van mijn zenuwen etc.)
Het is meer dan drie maanden uit geweest, ook geen contact gehad, tot eind augustus. We kwamen elkaar tegen op een feest en we hadden het heel gezellig.
Om onverklaarbare redenen werd ik tijdens onze vorige relatie ontzettend misselijk bij mijn vriend thuis. Hierdoor moest ik ook echt overgeven en daardoor kwam ik in een cirkel terecht dat ik niet maar naar hem toe durfde, bang om misselijk te worden.
Ik heb eind augustus toch besloten om er weer voor te gaan en het ging goed. Wel heel erg zenuwachtig als ik daar heenging, maar ik werd niet misselijk. Ik voelde me helemaal geweldig!
Maar nu begint het weer. Of het nou door hormonen komt, door mijn winterdepressie of omdat ik gewoon niet goed snik ben.
Ik voel me constant zenuwachtig. Begin aan alles te twijfelen en mijn gedachten en gevoelens gaan alle kanten op.
Ik vind mijn vriend geweldig, hij is super lief en hij weet nu ook van mijn "probleem" en reageert daar heel goed op. Maar zelfs aan hem begin ik te twijfelen, maar volgens mij komt dat gewoon puur door de angst om weer misselijk te worden.
Zelfs als ik naast hem zit denk ik het ene moment "oh, wil ik dit wel, ik voel me er helemaal niet lekker bij" en een minuut later denk ik met een verliefd gevoel "hij is zo lief!"
Ik word gek! Ik wil niet weer constant lopen te zenuwen en misselijk zijn. Gadverdamme.
Sorry, ik moest het even van me afschrijven. Ik word er gewoon heel erg verdrietig van en ben zo bang dat het door mij weer stuk loopt.
Mijn vriend ken ik al heel lang. We hebben ook al eens eerder een relatie gehad, maar door mijn zenuwen,- en misselijkheidsprobleem is dit stuk gelopen (hij wist hier niks van mijn zenuwen etc.)
Het is meer dan drie maanden uit geweest, ook geen contact gehad, tot eind augustus. We kwamen elkaar tegen op een feest en we hadden het heel gezellig.
Om onverklaarbare redenen werd ik tijdens onze vorige relatie ontzettend misselijk bij mijn vriend thuis. Hierdoor moest ik ook echt overgeven en daardoor kwam ik in een cirkel terecht dat ik niet maar naar hem toe durfde, bang om misselijk te worden.
Ik heb eind augustus toch besloten om er weer voor te gaan en het ging goed. Wel heel erg zenuwachtig als ik daar heenging, maar ik werd niet misselijk. Ik voelde me helemaal geweldig!
Maar nu begint het weer. Of het nou door hormonen komt, door mijn winterdepressie of omdat ik gewoon niet goed snik ben.
Ik voel me constant zenuwachtig. Begin aan alles te twijfelen en mijn gedachten en gevoelens gaan alle kanten op.
Ik vind mijn vriend geweldig, hij is super lief en hij weet nu ook van mijn "probleem" en reageert daar heel goed op. Maar zelfs aan hem begin ik te twijfelen, maar volgens mij komt dat gewoon puur door de angst om weer misselijk te worden.
Zelfs als ik naast hem zit denk ik het ene moment "oh, wil ik dit wel, ik voel me er helemaal niet lekker bij" en een minuut later denk ik met een verliefd gevoel "hij is zo lief!"
Ik word gek! Ik wil niet weer constant lopen te zenuwen en misselijk zijn. Gadverdamme.
Sorry, ik moest het even van me afschrijven. Ik word er gewoon heel erg verdrietig van en ben zo bang dat het door mij weer stuk loopt.
woensdag 6 november 2013 om 20:54
Ik heb al vaak op je gereageerd. Ik herken je misselijkheid, zelf ook enorm gehad. Zoek alsjeblieft hulp! Omdat dit alleen nog maar erger wordt als je er niets, of het verkeerde aan doet. Je bent namelijk bang om misselijk te worden en je gaat nu situaties vermijden. Angst groeit razendsnel, als je blijft vermijden durf je straks de deur niet meer uit. En ja, ik weet waar ik het over heb. Ik wist niet wat ik had en ging vermijden....tot ik niet meer naar mijn werk durfde uit angst misselijk te worden....
Dus, voor de laatste keer!! Zoek hulp. En niet 'later', maar morgen. Nu is het nog relatief eenvoudig terug te draaien, straks misschien niet meer.
Sterkte!
Dus, voor de laatste keer!! Zoek hulp. En niet 'later', maar morgen. Nu is het nog relatief eenvoudig terug te draaien, straks misschien niet meer.
Sterkte!
woensdag 6 november 2013 om 21:10
quote:jovo schreef op 06 november 2013 @ 20:09:
Oke, zal geen topics meer openen.
En als het binnenkort niks veranderd is toch maar eens naar de HA.
Bedankt!
ten eerste: doe eens niet zo aangevallen
ten tweede: dit lost zichzelf niet op en het belemmert je, ga naar de HA en laat je doorverwijzen.
ja, dat is eng, doodeng.
maar hoe tevreden ben je over je leven met hoe het nu gaat?
echt eerlijk?
ga gewoon, een HA en psycholoog horen echt wel eens gekkere dingen dan dit hoor!
het is goed te behandelen, geef jezelf die kans
Oke, zal geen topics meer openen.
En als het binnenkort niks veranderd is toch maar eens naar de HA.
Bedankt!
ten eerste: doe eens niet zo aangevallen
ten tweede: dit lost zichzelf niet op en het belemmert je, ga naar de HA en laat je doorverwijzen.
ja, dat is eng, doodeng.
maar hoe tevreden ben je over je leven met hoe het nu gaat?
echt eerlijk?
ga gewoon, een HA en psycholoog horen echt wel eens gekkere dingen dan dit hoor!
het is goed te behandelen, geef jezelf die kans
donderdag 7 november 2013 om 05:56
donderdag 7 november 2013 om 08:13
je voelde je in de zomer niet zo omdat je toen nog niet ging vermijden. Je weet nu nog helemaal niet hoe je je straks in de zomer voelt. Vermijden doe je nu wel en gaat het van kwaad tot erger. Meid, ik dacht ook 'maar ik ben nu ziek, dus daarom'......en toen ging ik dingen vermijden en werd een dagje Ikea al een hele uitdaging. Binnen 1/2 jaar kon ik niet meer wat ik daarvoor wel kon.
En wie weet het ik het mis hoor! prima dan.....sterker nog, ik hoop het voor je.
En wie weet het ik het mis hoor! prima dan.....sterker nog, ik hoop het voor je.
donderdag 7 november 2013 om 08:36
quote:jovo schreef op 06 november 2013 @ 19:15:
Oke, maar kan iemand vertellen hoe zoiets in zijn werk gaat? Daar ben ik wel benieuwd naar. Cognitieve therapie bijvoorbeeld zoals hierboven genoemd wordt.
Je krijgt een doorverwijzing van de huisarts. Dan maak je een afspraak bij een psycholoog of bij een instelling (bijvoorbeeld studentenpsychologen).
Die afspraak is een intake. Je vertelt daar wat het orobleem is. Bij een instelling kijken ze dan wat voor jou de beste therapie zou zijn. Of de psycholoog kijkt zelf of hij of zij iets voor je kan doen. De therapie begint pas na de intake, die intake hoef je niet zenuwachtiger voor te zijn dan voor een bezoek aan de huisarts.
Ik heb zelf nooit cognitieve therapie gedaan, dus misschien kan iemand anders daar wat over vertellen. Ik weet dat het relatief kort is, dus je hoeft niet bang te zijn dat je jarenlang in therapie moet.
Waarschijnlijk ga je praten over je misselijkheid en een situatie uitgebreid onder de loep nemen. Wat je allemaal denkt als je bang bent om misselijk te worden. Dan leer je dat je ook andere dingen kunt denken. En met een beetje mazzel lukt dat op den duur.
Oke, maar kan iemand vertellen hoe zoiets in zijn werk gaat? Daar ben ik wel benieuwd naar. Cognitieve therapie bijvoorbeeld zoals hierboven genoemd wordt.
Je krijgt een doorverwijzing van de huisarts. Dan maak je een afspraak bij een psycholoog of bij een instelling (bijvoorbeeld studentenpsychologen).
Die afspraak is een intake. Je vertelt daar wat het orobleem is. Bij een instelling kijken ze dan wat voor jou de beste therapie zou zijn. Of de psycholoog kijkt zelf of hij of zij iets voor je kan doen. De therapie begint pas na de intake, die intake hoef je niet zenuwachtiger voor te zijn dan voor een bezoek aan de huisarts.
Ik heb zelf nooit cognitieve therapie gedaan, dus misschien kan iemand anders daar wat over vertellen. Ik weet dat het relatief kort is, dus je hoeft niet bang te zijn dat je jarenlang in therapie moet.
Waarschijnlijk ga je praten over je misselijkheid en een situatie uitgebreid onder de loep nemen. Wat je allemaal denkt als je bang bent om misselijk te worden. Dan leer je dat je ook andere dingen kunt denken. En met een beetje mazzel lukt dat op den duur.
donderdag 7 november 2013 om 09:01
ik heb cognitieve gedragstherapie. Bij mij gaat het vooral om het 'hier en nu', dus niet urenlang praten over 'vroeger', maar gewoon Actie!!
simpel gezegd wordt de gedachte die je hebt onderzoek op juistheid. Dus jij denkt 'als ik misselijk ben, kan ik niet naar een etentje'. Deze gedachte wordt onderzoek met waarom vragen. Waarom denk je dat? klopt het wel wat je denkt? welke feiten heb je om te denken dat dit juist is?
Altijd kom je erop uit dat je gedachte niet juist is. Dan ga je deze onjuiste gedachte vervangen door juiste. Dus, 'ook al ben ik misselijk, ik kan best naar een etentje'.
dit is puur voor je gedachte. Daarnaast moet je ook de uitdaging aangaan en jezelf in spannende situaties plaatsen. Je moet namelijk ervaren dat je lijf verkeerde signalen afgeeft en dat je ondanks je misselijkheid toch op het etentje kan blijven.
simpel gezegd wordt de gedachte die je hebt onderzoek op juistheid. Dus jij denkt 'als ik misselijk ben, kan ik niet naar een etentje'. Deze gedachte wordt onderzoek met waarom vragen. Waarom denk je dat? klopt het wel wat je denkt? welke feiten heb je om te denken dat dit juist is?
Altijd kom je erop uit dat je gedachte niet juist is. Dan ga je deze onjuiste gedachte vervangen door juiste. Dus, 'ook al ben ik misselijk, ik kan best naar een etentje'.
dit is puur voor je gedachte. Daarnaast moet je ook de uitdaging aangaan en jezelf in spannende situaties plaatsen. Je moet namelijk ervaren dat je lijf verkeerde signalen afgeeft en dat je ondanks je misselijkheid toch op het etentje kan blijven.
donderdag 7 november 2013 om 09:38
Hoi,
Ik vind het onzin dat je geen topics meer zou mogen openen. Als jij daar behoefte aan hebt moet je het gewoon doen. Willen mensen niet reageren, dan moeten ze dat gewoon niet doen.
Zelf ben ik GZ-psycholoog en emdr-therapeut (emdr wordt gebruikt bij mensen die traumatische ervaringen hebben gehad in het verleden en daar in het hier-en-nu nog heel erg door worden belemmerd). Ik vroeg mij af of je ooit een nare ervaring hebt gehad rondom iets met misselijkheid oid? Daarnaast ben ik benieuwd of je er vroeger ook last van hebt gehad of dat het meer iets is van de laatste tijd? Verder zou ook ik je adviseren om wel psychologische hulp te zoeken, want het zou zo zonde zijn als dit probleem steeds tussen je relatie in komt te staan. Wens je veel sterkte!
Ik vind het onzin dat je geen topics meer zou mogen openen. Als jij daar behoefte aan hebt moet je het gewoon doen. Willen mensen niet reageren, dan moeten ze dat gewoon niet doen.
Zelf ben ik GZ-psycholoog en emdr-therapeut (emdr wordt gebruikt bij mensen die traumatische ervaringen hebben gehad in het verleden en daar in het hier-en-nu nog heel erg door worden belemmerd). Ik vroeg mij af of je ooit een nare ervaring hebt gehad rondom iets met misselijkheid oid? Daarnaast ben ik benieuwd of je er vroeger ook last van hebt gehad of dat het meer iets is van de laatste tijd? Verder zou ook ik je adviseren om wel psychologische hulp te zoeken, want het zou zo zonde zijn als dit probleem steeds tussen je relatie in komt te staan. Wens je veel sterkte!
donderdag 7 november 2013 om 09:47
hoi, ik vergat nog te melden dat ik ook de opleiding voor Cognitief Gedragstherapeut heb gevolgd (ik heb het helaas niet af kunnen maken, omdat ik de ziekte van Lyme heb opgelopen). Ik heb echter wel veel gewerkt met Cognitieve Gedragstherapie en precies wat Thula zegt, er wordt gewerkt aan het hier-en-nu en je krijgt concrete opdrachten mee naar huis en je vaak irreëele en niet-helpende gedachten worden op hun waarheidsgehalte getoetst. Je gaat vaak gedragsexperimenten aan, waarin je toetst of de gedachte die jij hebt wel echt klopt. Vaak, zoals Thula ook aangeeft, blijkt die niet te kloppen. Je hoeft ook niet bang te zijn voor deze vorm van therapie, aangezien er vaak een hierarchie wordt gemaakt van gedragsexperimenten in oplopende moeilijkheidsgraad en je begint dan vaak met datgene waarvan je zeker weer dat je het aandurft. Ik hoop dat je de stap durft te zetten en dat je snel bij een psycholoog terecht kunt. In welke provincie woon je eigenlijk, tenminste als je dat kwijt wilt ?
donderdag 7 november 2013 om 09:56
Hoi Iris, bedankt voor je reactie!
Ik heb hier een keer eerder last van gehad toen ik een jaar of 12 was. Toen ging ik voor het eerst naar een discotheek. Daar werd ik helemaal duizelig, zweterig en begon te kokhalzen. Ik heb het twee of drie keer geprobeerd, maar het gebeurde steeds weer. Ik ben toen heel lang niet uit geweest. Toen ik 15 was heb ik leuke meiden leren kennen en toen ben ik ook weer voor het eerst op stap geweest. Nooit meer ergens last van gehad.
Ik woon in de provincie Drenthe.
Ik heb hier een keer eerder last van gehad toen ik een jaar of 12 was. Toen ging ik voor het eerst naar een discotheek. Daar werd ik helemaal duizelig, zweterig en begon te kokhalzen. Ik heb het twee of drie keer geprobeerd, maar het gebeurde steeds weer. Ik ben toen heel lang niet uit geweest. Toen ik 15 was heb ik leuke meiden leren kennen en toen ben ik ook weer voor het eerst op stap geweest. Nooit meer ergens last van gehad.
Ik woon in de provincie Drenthe.
donderdag 7 november 2013 om 14:13
Hoi Jovo,
Deels herken ik jou verhaal. Zelf heb ik dit ook een tijdje gehad dat ik snel misselijk werd. en dan vooral in de ochtend als ik net wakker was. ik had hier bij mijn vriend meer last van dan thuis, maar dus ook thuis overkwam mij dit. Dit kwam denk ik doordat ik er thuis open over was en bij mijn vriend probeerde voor de rest van het gezin te verbergen. opgeven moment heb ik toen gewoon tegen mijzelf gezegd, oke ik ben misselijk en mag kotsen jammer dan. Doordat je het dan oke gaat vinden werd het bij mij makkelijker. en het eten lukt niet, nou jammer dan dan eet ik later wel weer wanneer het wel lukt. Zo was er voor mij minder druk achter en ging het steeds beter in het begin ging namelijk continu door mij hoofd ik moet ontbijten want dat is belangrijk en ik wil niet misselijk zijn. Dan verzet je je continu waardoor het alleen maar erger wordt. tenminste zo ging het bij mij.
Deels herken ik jou verhaal. Zelf heb ik dit ook een tijdje gehad dat ik snel misselijk werd. en dan vooral in de ochtend als ik net wakker was. ik had hier bij mijn vriend meer last van dan thuis, maar dus ook thuis overkwam mij dit. Dit kwam denk ik doordat ik er thuis open over was en bij mijn vriend probeerde voor de rest van het gezin te verbergen. opgeven moment heb ik toen gewoon tegen mijzelf gezegd, oke ik ben misselijk en mag kotsen jammer dan. Doordat je het dan oke gaat vinden werd het bij mij makkelijker. en het eten lukt niet, nou jammer dan dan eet ik later wel weer wanneer het wel lukt. Zo was er voor mij minder druk achter en ging het steeds beter in het begin ging namelijk continu door mij hoofd ik moet ontbijten want dat is belangrijk en ik wil niet misselijk zijn. Dan verzet je je continu waardoor het alleen maar erger wordt. tenminste zo ging het bij mij.
donderdag 7 november 2013 om 16:34
Ik kan natuurlijk ook gewoon vragen of het goed is dat ik overdag en 's avonds gewoon bij hem kom, want ik ben vaker bij hem dan dat we bij mij zijn -dit doe ik bewust om te wennen aan de situatie - en of hij dan 's nachts in het weekend bij mij is. Maar ooit is zijn geduld ook wel eens op lijkt me.. En dat kan ik me ook heel goed voorstellen.
donderdag 7 november 2013 om 18:17
donderdag 7 november 2013 om 20:50
quote:jovo schreef op 07 november 2013 @ 16:34:
Ik kan natuurlijk ook gewoon vragen of het goed is dat ik overdag en 's avonds gewoon bij hem kom, want ik ben vaker bij hem dan dat we bij mij zijn -dit doe ik bewust om te wennen aan de situatie - en of hij dan 's nachts in het weekend bij mij is. Maar ooit is zijn geduld ook wel eens op lijkt me.. En dat kan ik me ook heel goed voorstellen.
dat kan je natuurlijk gewoon doen. Maar dan voorspel ik vast je volgende topic.....'help! ik word misselijk als ik naar de supermarkt moet'.
Maar goed, ook dan zal ik reageren en je advies geven.
Ik kan natuurlijk ook gewoon vragen of het goed is dat ik overdag en 's avonds gewoon bij hem kom, want ik ben vaker bij hem dan dat we bij mij zijn -dit doe ik bewust om te wennen aan de situatie - en of hij dan 's nachts in het weekend bij mij is. Maar ooit is zijn geduld ook wel eens op lijkt me.. En dat kan ik me ook heel goed voorstellen.
dat kan je natuurlijk gewoon doen. Maar dan voorspel ik vast je volgende topic.....'help! ik word misselijk als ik naar de supermarkt moet'.
Maar goed, ook dan zal ik reageren en je advies geven.
