Psyche
alle pijlers
Hoogbegaafd
donderdag 1 januari 2015 om 22:11
Ik heb lang gedacht dat je hoogbegaafd was als je mega super intelligent was en je daardoor uitblonk in meerdere dingen tegelijk: vioolspelen, wiskunde en triviant. En dat je naast die handvol hoogbegaafden allerlei mensen had die goed zijn in verschillende dingen (wiskunde, talen, voetballen, muziek, etc).
Maar sinds ik schoolgaande kinderen heb weet ik dat hoogbegaafdheid blijkbaar vaak alleen opgehangen wordt aan iq, wat een deceptie....
Maar sinds ik schoolgaande kinderen heb weet ik dat hoogbegaafdheid blijkbaar vaak alleen opgehangen wordt aan iq, wat een deceptie....
donderdag 1 januari 2015 om 22:11
donderdag 1 januari 2015 om 22:17
quote:HelgaV schreef op 01 januari 2015 @ 22:11:
Ik mag beroepsmatig regelmatig naar scholen en helaas moet ik constateren dat het RTTI-gebeuren of de kennis daarvan nog niet overal is doorgedrongen.Hier toch al twee studiemiddagen, een pilotproject en afspraken voor de toekomst. Maar ik werk ook op een supergoede school! Dat geheel en al offtopic, terzijde.
Ik mag beroepsmatig regelmatig naar scholen en helaas moet ik constateren dat het RTTI-gebeuren of de kennis daarvan nog niet overal is doorgedrongen.Hier toch al twee studiemiddagen, een pilotproject en afspraken voor de toekomst. Maar ik werk ook op een supergoede school! Dat geheel en al offtopic, terzijde.
donderdag 1 januari 2015 om 22:19
quote:barbaracartland schreef op 01 januari 2015 @ 22:09:
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.Laat gaan die frustratie. Je bent niet wat je IQ is.
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.Laat gaan die frustratie. Je bent niet wat je IQ is.
donderdag 1 januari 2015 om 22:21
quote:barbaracartland schreef op 01 januari 2015 @ 22:17:
[...]
Hier toch al twee studiemiddagen, een pilotproject en afspraken voor de toekomst. Maar ik werk ook op een supergoede school! Dat geheel en al offtopic, terzijde.Of het nu RTTI, OBIT, OVUR of wat voor model dan ook is: in het onderwijs mag er wat mij betreft meer nagedacht worden over hoe je lesstof aanbiedt, wat prikkelt de leerling, waar is een leerling bij gebaat, hoe leert een leerling. RTTI is hierin niet meer dan een middel. Maar ik weet zeker dat hele slimme leerlingen door middel van deze kennis bij docenten uitdagender lessen krijgen.
[...]
Hier toch al twee studiemiddagen, een pilotproject en afspraken voor de toekomst. Maar ik werk ook op een supergoede school! Dat geheel en al offtopic, terzijde.Of het nu RTTI, OBIT, OVUR of wat voor model dan ook is: in het onderwijs mag er wat mij betreft meer nagedacht worden over hoe je lesstof aanbiedt, wat prikkelt de leerling, waar is een leerling bij gebaat, hoe leert een leerling. RTTI is hierin niet meer dan een middel. Maar ik weet zeker dat hele slimme leerlingen door middel van deze kennis bij docenten uitdagender lessen krijgen.
donderdag 1 januari 2015 om 22:24
quote:barbaracartland schreef op 01 januari 2015 @ 22:09:
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.
Maar de universiteit is toch niet alleen voor die 2% hoogbegaafden? Ookal hoor je net niet bij die 2% (volgens deze test), dan nog functioneer je op hoog niveau.
En dan zeggen die opleiding en je werkniveau mij heel wat meer dan dat testje.
(welke ik zelf net overigens ook gedaan heb uit interesse)
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.
Maar de universiteit is toch niet alleen voor die 2% hoogbegaafden? Ookal hoor je net niet bij die 2% (volgens deze test), dan nog functioneer je op hoog niveau.
En dan zeggen die opleiding en je werkniveau mij heel wat meer dan dat testje.
(welke ik zelf net overigens ook gedaan heb uit interesse)
donderdag 1 januari 2015 om 22:35
Bij mij op het gymnasium had ik maar met een paar mensen een klik. Er waren ook hoop omhooggevallen kids waarvan de ouders heel intellectueel waren en ze overal mee hielpen. Mijn vader was automonteur en mijn moeder werkte in een kledingzaak en moest dan op de ouderavond van die ouders aanhoren hoe zwaar hun kind het op school had met al dat huiswerk. Dan zaten mijn ouders elkaar aan te kijken van euhhhh tsjaaaaa want mij hoorden ze nergens over. Ik heb heel wat in mijn ogen domme mensen in de klas gehad op het gymnasium. Niet dom qua cijfers halen maar dom qua hoe ze dachten. Terwijl ik met mijn vrachtwagenchauffeur gevoelsmatig wél op 1 lijn zit en de uitslag van die Mensa test bevestigt dat voor mij wel een beetje.
donderdag 1 januari 2015 om 22:43
quote:barbaracartland schreef op 01 januari 2015 @ 22:09:
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.
Trots zijn vanwege een aangeboren talent? Heb dat altijd bizar gevonden.
Ik scoorde, toen ik ik wilde weten of mijn onvoldoendes bij mijn studie in een vrij algemeen als "moeilijk" erkende richting het gevolg waren van domheid, ruimschoots aan de rechterkant van de curve waarbij de gemiddelde TU-student in het midden zat. Dus ik beschik aangetoond over een intelligentie waarmee het erelidmaatschap van de mensa mogelijk zou moeten zijn. En, waar moet ik dan trots op zijn? Op de opleiding die ik staakte omdat ik geen zin had in de cursus studievaardigheden die ze me aanboden? Op de nooit waargemaakte mogelijkheden die ik had? Waar in hemelsnaam zou ik trots op moeten zijn?
[...]
Nee, want ik heb een academische opleiding nominaal afgerond, doe werk op universitair niveau -zegt men- en ik zit niet bij die 2%. Ik voel toch wat frustratie opkomen Laat je vriend maar mooi trots op zichzelf zijn.
Trots zijn vanwege een aangeboren talent? Heb dat altijd bizar gevonden.
Ik scoorde, toen ik ik wilde weten of mijn onvoldoendes bij mijn studie in een vrij algemeen als "moeilijk" erkende richting het gevolg waren van domheid, ruimschoots aan de rechterkant van de curve waarbij de gemiddelde TU-student in het midden zat. Dus ik beschik aangetoond over een intelligentie waarmee het erelidmaatschap van de mensa mogelijk zou moeten zijn. En, waar moet ik dan trots op zijn? Op de opleiding die ik staakte omdat ik geen zin had in de cursus studievaardigheden die ze me aanboden? Op de nooit waargemaakte mogelijkheden die ik had? Waar in hemelsnaam zou ik trots op moeten zijn?
donderdag 1 januari 2015 om 22:44
Ik heb altijd het idee dat hoogbegaafdheid wordt verward met goed kunnen leren en hoge cijfers halen. Ik zie het meer als een bepaalde manier van denken en ik merk in een gesprek gelijk of ik met een HBer van doen heb omdat die dezelfde kronkels in het gesprek heeft en even snel gaat als ik. Terwijl ik ook weleens op een verjaardag heb gezeten tussen een groep universitair geschoolden en totaal geen raakvlakken had in het gesprek. Maar ik geloof dat ik een beetje de van de wagen gekukelde HBers tref die er vaak ook wat naast hebben zoals HSP of asperger. Misschien komt het omdat ik een nerd ben en dus beetje in de hobby sfeer met ze omga (yeuh gezellig naar de doctor Who fanclubdag in cosplay enzo)
donderdag 1 januari 2015 om 22:44
quote:GalaxyGuardian schreef op 01 januari 2015 @ 22:35:
Bij mij op het gymnasium had ik maar met een paar mensen een klik. Er waren ook hoop omhooggevallen kids waarvan de ouders heel intellectueel waren en ze overal mee hielpen. Mijn vader was automonteur en mijn moeder werkte in een kledingzaak en moest dan op de ouderavond van die ouders aanhoren hoe zwaar hun kind het op school had met al dat huiswerk. Dan zaten mijn ouders elkaar aan te kijken van euhhhh tsjaaaaa want mij hoorden ze nergens over. Ik heb heel wat in mijn ogen domme mensen in de klas gehad op het gymnasium. Niet dom qua cijfers halen maar dom qua hoe ze dachten. Terwijl ik met mijn vrachtwagenchauffeur gevoelsmatig wél op 1 lijn zit en de uitslag van die Mensa test bevestigt dat voor mij wel een beetje.
Wat grappig, dit herken ik wel een beetje. Ik zat niet op het gymnasium, maar heb het atheneum zonder al te veel moeite doorlopen. Was na school anderhalf uur onderweg om thuis te komen en heb nog nooit 's avonds huiswerk gemaakt, dus echt veel kan het niet geweest zijn.
Mijn vader was vergelijkbaar met jouw vrachtwagenchauffeur, slimme man zonder opleiding.
Zit nu met een zwaar onderpresterend kind op school en probeer zo in de gaten te houden dat ik niet meer van hem verwacht dan haalbaar is, ik wil niet zo'n ouder worden als jij beschrijft. Ik wil wel mijn kind gelukkig zien op school.
Vandaar dat ik in dit soort topics terecht kom...
Bij mij op het gymnasium had ik maar met een paar mensen een klik. Er waren ook hoop omhooggevallen kids waarvan de ouders heel intellectueel waren en ze overal mee hielpen. Mijn vader was automonteur en mijn moeder werkte in een kledingzaak en moest dan op de ouderavond van die ouders aanhoren hoe zwaar hun kind het op school had met al dat huiswerk. Dan zaten mijn ouders elkaar aan te kijken van euhhhh tsjaaaaa want mij hoorden ze nergens over. Ik heb heel wat in mijn ogen domme mensen in de klas gehad op het gymnasium. Niet dom qua cijfers halen maar dom qua hoe ze dachten. Terwijl ik met mijn vrachtwagenchauffeur gevoelsmatig wél op 1 lijn zit en de uitslag van die Mensa test bevestigt dat voor mij wel een beetje.
Wat grappig, dit herken ik wel een beetje. Ik zat niet op het gymnasium, maar heb het atheneum zonder al te veel moeite doorlopen. Was na school anderhalf uur onderweg om thuis te komen en heb nog nooit 's avonds huiswerk gemaakt, dus echt veel kan het niet geweest zijn.
Mijn vader was vergelijkbaar met jouw vrachtwagenchauffeur, slimme man zonder opleiding.
Zit nu met een zwaar onderpresterend kind op school en probeer zo in de gaten te houden dat ik niet meer van hem verwacht dan haalbaar is, ik wil niet zo'n ouder worden als jij beschrijft. Ik wil wel mijn kind gelukkig zien op school.
Vandaar dat ik in dit soort topics terecht kom...
donderdag 1 januari 2015 om 22:48
Zelf ben ik heel verdrietig omdat alles qua school mislukt is, ik dingen in mijn hoofd 100x te moeilijk maak, me altijd pijnlijk bewust ben van mezelf, het me tonnen energie kost om 'normaal sociaal acceptabel' uit de hoek te komen terwijl als ik op volle sterkte klets mensen me echt aan zitten te kijken van WTF waar heb jij het nou weer over. Het me anders voordoen is een tweede natuur geworden en een overlevingsmechanisme. Ik vind het heerlijk om nu een vriend te hebben die ook net als ik helemaal geen dikke vette baan heeft of status maar MIJ wel snapt. En dan die verwaande lui die dan neerbuigend doen over zijn beroep bah!
donderdag 1 januari 2015 om 22:53
quote:GalaxyGuardian schreef op 01 januari 2015 @ 22:48:
Zelf ben ik heel verdrietig omdat alles qua school mislukt is, ik dingen in mijn hoofd 100x te moeilijk maak, me altijd pijnlijk bewust ben van mezelf, het me tonnen energie kost om 'normaal sociaal acceptabel' uit de hoek te komen terwijl als ik op volle sterkte klets mensen me echt aan zitten te kijken van WTF waar heb jij het nou weer over. Het me anders voordoen is een tweede natuur geworden en een overlevingsmechanisme. Ik vind het heerlijk om nu een vriend te hebben die ook net als ik helemaal geen dikke vette baan heeft of status maar MIJ wel snapt. En dan die verwaande lui die dan neerbuigend doen over zijn beroep bah!Dan sta je nu op een mooi punt om jezelf eens te gaan accepteren en iets van je leven te maken op de manier waarop jij er gelukkig van wordt. Dat verdriet proberen los te laten en gaan voor de dingen die je gelukkig maken. Los van iq en andere verwachtingen (waar mogelijk op basis van je huidige situatie natuurlijk).
Zelf ben ik heel verdrietig omdat alles qua school mislukt is, ik dingen in mijn hoofd 100x te moeilijk maak, me altijd pijnlijk bewust ben van mezelf, het me tonnen energie kost om 'normaal sociaal acceptabel' uit de hoek te komen terwijl als ik op volle sterkte klets mensen me echt aan zitten te kijken van WTF waar heb jij het nou weer over. Het me anders voordoen is een tweede natuur geworden en een overlevingsmechanisme. Ik vind het heerlijk om nu een vriend te hebben die ook net als ik helemaal geen dikke vette baan heeft of status maar MIJ wel snapt. En dan die verwaande lui die dan neerbuigend doen over zijn beroep bah!Dan sta je nu op een mooi punt om jezelf eens te gaan accepteren en iets van je leven te maken op de manier waarop jij er gelukkig van wordt. Dat verdriet proberen los te laten en gaan voor de dingen die je gelukkig maken. Los van iq en andere verwachtingen (waar mogelijk op basis van je huidige situatie natuurlijk).
donderdag 1 januari 2015 om 22:54
quote:eldorado schreef op 01 januari 2015 @ 22:43:
[...]
Trots zijn vanwege een aangeboren talent? Heb dat altijd bizar gevonden.
Ik scoorde, toen ik ik wilde weten of mijn onvoldoendes bij mijn studie in een vrij algemeen als "moeilijk" erkende richting het gevolg waren van domheid, ruimschoots aan de rechterkant van de curve waarbij de gemiddelde TU-student in het midden zat. Dus ik beschik aangetoond over een intelligentie waarmee het erelidmaatschap van de mensa mogelijk zou moeten zijn. En, waar moet ik dan trots op zijn? Op de opleiding die ik staakte omdat ik geen zin had in de cursus studievaardigheden die ze me aanboden? Op de nooit waargemaakte mogelijkheden die ik had? Waar in hemelsnaam zou ik trots op moeten zijn?Ach ja. Dat snap ik dan ook wel. Maar het zal mijn beperkte intelligentie zijn die maakt dat ik best trots kan zijn op aangeboren kwaliteiten. Natuurlijk zou je meer waarde kunnen toekennen aan zaken die je daadwerkelijk bereikt of bewerkstelligd hebt, maar dat is een ander verhaal. Wellicht was het ook gewoon een goedbedoelde communicatievulling mijnerzijds waar je nu teveel waarde aan toekent. En je laatste zin klinkt heel verdrietig, maar ik interpreteer het vast verkeerd.
[...]
Trots zijn vanwege een aangeboren talent? Heb dat altijd bizar gevonden.
Ik scoorde, toen ik ik wilde weten of mijn onvoldoendes bij mijn studie in een vrij algemeen als "moeilijk" erkende richting het gevolg waren van domheid, ruimschoots aan de rechterkant van de curve waarbij de gemiddelde TU-student in het midden zat. Dus ik beschik aangetoond over een intelligentie waarmee het erelidmaatschap van de mensa mogelijk zou moeten zijn. En, waar moet ik dan trots op zijn? Op de opleiding die ik staakte omdat ik geen zin had in de cursus studievaardigheden die ze me aanboden? Op de nooit waargemaakte mogelijkheden die ik had? Waar in hemelsnaam zou ik trots op moeten zijn?Ach ja. Dat snap ik dan ook wel. Maar het zal mijn beperkte intelligentie zijn die maakt dat ik best trots kan zijn op aangeboren kwaliteiten. Natuurlijk zou je meer waarde kunnen toekennen aan zaken die je daadwerkelijk bereikt of bewerkstelligd hebt, maar dat is een ander verhaal. Wellicht was het ook gewoon een goedbedoelde communicatievulling mijnerzijds waar je nu teveel waarde aan toekent. En je laatste zin klinkt heel verdrietig, maar ik interpreteer het vast verkeerd.
donderdag 1 januari 2015 om 22:54
Ik ben er zelf iig totaal niet trots op. Sterker, ik merk dat ik een bijna natuurlijke afkeer heb van mensen die zichzelf hoogbegaafd noemen, en een nog enorm veel sterkere afkeer van mensen die hun kinderen hoogbegaafd noemen. En een bijna onpeilbare weerzin tegen mensen die professioneel in die sector bezig zijn.
Met mijn excuses aan GalaxyGuardian, want het zit puur in mezelf, maar ik merk dat ik bij haar posts al die ergernis voel. de basisschool die mijn zoon naar een "hb-projectje" wil sturen, echt geen schijn van kans dat dat gaat gebeuren.
Nee, geen enkele trots. Maar een bij vlagen ongezonde afkeer van het etiket.
Met mijn excuses aan GalaxyGuardian, want het zit puur in mezelf, maar ik merk dat ik bij haar posts al die ergernis voel. de basisschool die mijn zoon naar een "hb-projectje" wil sturen, echt geen schijn van kans dat dat gaat gebeuren.
Nee, geen enkele trots. Maar een bij vlagen ongezonde afkeer van het etiket.
donderdag 1 januari 2015 om 22:56
Gewoon ter duiding hoe ik dingen geleerd heb te verstaan. Het vetgedrukte deel uit je bericht maakt dat ik je hele bericht lees als pure sarcastische minachting mijn kant op. Terecht of niet, ik kan dat niet inschatten, maar dat is wat ik lees, en niets anders.quote:barbaracartland schreef op 01 januari 2015 @ 22:54:
[...]
Ach ja. Dat snap ik dan ook wel. Maar het zal mijn beperkte intelligentie zijn die maakt dat ik best trots kan zijn op aangeboren kwaliteiten. Natuurlijk zou je meer waarde kunnen toekennen aan zaken die je daadwerkelijk bereikt of bewerkstelligd hebt, maar dat is een ander verhaal. Wellicht was het ook gewoon een goedbedoelde communicatievulling mijnerzijds waar je nu teveel waarde aan toekent. En je laatste zin klinkt heel verdrietig, maar ik interpreteer het vast verkeerd.
[...]
Ach ja. Dat snap ik dan ook wel. Maar het zal mijn beperkte intelligentie zijn die maakt dat ik best trots kan zijn op aangeboren kwaliteiten. Natuurlijk zou je meer waarde kunnen toekennen aan zaken die je daadwerkelijk bereikt of bewerkstelligd hebt, maar dat is een ander verhaal. Wellicht was het ook gewoon een goedbedoelde communicatievulling mijnerzijds waar je nu teveel waarde aan toekent. En je laatste zin klinkt heel verdrietig, maar ik interpreteer het vast verkeerd.
donderdag 1 januari 2015 om 22:59
quote:eldorado schreef op 01 januari 2015 @ 22:56:
Gewoon ter duiding hoe ik dingen geleerd heb te verstaan. Het vetgedrukte deel uit je bericht maakt dat ik je hele bericht lees als pure sarcastische minachting mijn kant op. Terecht of niet, ik kan dat niet inschatten, maar dat is wat ik lees, en niets anders.
[...]
Ik lees het als grapje...
Gewoon ter duiding hoe ik dingen geleerd heb te verstaan. Het vetgedrukte deel uit je bericht maakt dat ik je hele bericht lees als pure sarcastische minachting mijn kant op. Terecht of niet, ik kan dat niet inschatten, maar dat is wat ik lees, en niets anders.
[...]
Ik lees het als grapje...
donderdag 1 januari 2015 om 23:01
donderdag 1 januari 2015 om 23:02
quote:eldorado schreef op 01 januari 2015 @ 22:54:
Ik ben er zelf iig totaal niet trots op. Sterker, ik merk dat ik een bijna natuurlijke afkeer heb van mensen die zichzelf hoogbegaafd noemen, en een nog enorm veel sterkere afkeer van mensen die hun kinderen hoogbegaafd noemen. En een bijna onpeilbare weerzin tegen mensen die professioneel in die sector bezig zijn.
Met mijn excuses aan GalaxyGuardian, want het zit puur in mezelf, maar ik merk dat ik bij haar posts al die ergernis voel. de basisschool die mijn zoon naar een "hb-projectje" wil sturen, echt geen schijn van kans dat dat gaat gebeuren.
Nee, geen enkele trots. Maar een bij vlagen ongezonde afkeer van het etiket.Euh dan lees je me totaal niet goed want ik deel je gevoel compleet. Ik schrijf ook eerder al, dat ik in principe nooit het woord HB noem in mijn omgeving en de koningin der underachievements ben. Ik kan niet tegen intellectueel gelul, kom uit een doorsnee gezin en mijn vriendenkring zijn allemaal beetje gevalletjes apart die het helemaal niet ver hebben geschopt op de sociale ladder. Ik ben geen lid van Mensa, heb mijn school niet afgemaakt en de testen zijn op mijn pad gekomen omdat ik met andere zaken kampte en de psychiater zoiets had van er is hier meer aan de hand dus gaan we je ook daarop testen. Terwijl ik daar zelf met mijn ogen rollend op de stoel zat van Whatever.
Ik ben er zelf iig totaal niet trots op. Sterker, ik merk dat ik een bijna natuurlijke afkeer heb van mensen die zichzelf hoogbegaafd noemen, en een nog enorm veel sterkere afkeer van mensen die hun kinderen hoogbegaafd noemen. En een bijna onpeilbare weerzin tegen mensen die professioneel in die sector bezig zijn.
Met mijn excuses aan GalaxyGuardian, want het zit puur in mezelf, maar ik merk dat ik bij haar posts al die ergernis voel. de basisschool die mijn zoon naar een "hb-projectje" wil sturen, echt geen schijn van kans dat dat gaat gebeuren.
Nee, geen enkele trots. Maar een bij vlagen ongezonde afkeer van het etiket.Euh dan lees je me totaal niet goed want ik deel je gevoel compleet. Ik schrijf ook eerder al, dat ik in principe nooit het woord HB noem in mijn omgeving en de koningin der underachievements ben. Ik kan niet tegen intellectueel gelul, kom uit een doorsnee gezin en mijn vriendenkring zijn allemaal beetje gevalletjes apart die het helemaal niet ver hebben geschopt op de sociale ladder. Ik ben geen lid van Mensa, heb mijn school niet afgemaakt en de testen zijn op mijn pad gekomen omdat ik met andere zaken kampte en de psychiater zoiets had van er is hier meer aan de hand dus gaan we je ook daarop testen. Terwijl ik daar zelf met mijn ogen rollend op de stoel zat van Whatever.
donderdag 1 januari 2015 om 23:03
quote:Chihiro89 schreef op 01 januari 2015 @ 23:01:
Echt hoogbegaafde mensen gaan van school om een miljoenenbedrijf op te starten, of hebben op hun 14e al baanbrekend onderzoek gedaan. Het zijn zeker geen mensen die niks afmaken en al hun problemen afschuiven op hun zogenaamde hoogbegaafdheid.Haha tuurlijk, en hoe kom jij tot die conclusie?
Echt hoogbegaafde mensen gaan van school om een miljoenenbedrijf op te starten, of hebben op hun 14e al baanbrekend onderzoek gedaan. Het zijn zeker geen mensen die niks afmaken en al hun problemen afschuiven op hun zogenaamde hoogbegaafdheid.Haha tuurlijk, en hoe kom jij tot die conclusie?
