
In therapie maar het gaat juist slechter
maandag 13 mei 2019 om 09:40
Goedemorgen,
Ik wil graag even weten of dit bekend voorkomt,
ik zit sinds een aantal weken in therapie, dit heb ik zelf in gang gesteld omdat ik wist dat er iets gebeuren moest,
er zitten me veel dingen dwars van het verleden die me de persoon gemaakt heeft die ik nu ben maar zo wil ik niet zijn.
nou heb ik hele goeie gesprekken en kan goed men ei kwijt, elke sessie is emotioneel en ik hoopte eigenlijk dat ik men eigen beter ging voelen,
nou is het dus zo dat ik me niet beter maar slechter ga voelen.. ik voel dat ik mezelf kwijt raak en dat ik me eigen af begin te sluiten
is het zo dat het normaal is dat het eerst slechter gaat voordat het beter gaat?
wat kan ik hieraan doen, dit is niet heel bevorderlijk voor mezelf maar ook zeker niet voor men relatie met partner en kinderen etc
Ik weet gewoon niet goed meer wat ik ermee aan moet.. ik ben het liefste heel de dag alleen in mijn bed als het kan en zodra ik daaraan denk
is het enige wat ik eigenlijk kan of wil huilen..
iemand tips?
Ik wil graag even weten of dit bekend voorkomt,
ik zit sinds een aantal weken in therapie, dit heb ik zelf in gang gesteld omdat ik wist dat er iets gebeuren moest,
er zitten me veel dingen dwars van het verleden die me de persoon gemaakt heeft die ik nu ben maar zo wil ik niet zijn.
nou heb ik hele goeie gesprekken en kan goed men ei kwijt, elke sessie is emotioneel en ik hoopte eigenlijk dat ik men eigen beter ging voelen,
nou is het dus zo dat ik me niet beter maar slechter ga voelen.. ik voel dat ik mezelf kwijt raak en dat ik me eigen af begin te sluiten
is het zo dat het normaal is dat het eerst slechter gaat voordat het beter gaat?
wat kan ik hieraan doen, dit is niet heel bevorderlijk voor mezelf maar ook zeker niet voor men relatie met partner en kinderen etc
Ik weet gewoon niet goed meer wat ik ermee aan moet.. ik ben het liefste heel de dag alleen in mijn bed als het kan en zodra ik daaraan denk
is het enige wat ik eigenlijk kan of wil huilen..
iemand tips?
maandag 13 mei 2019 om 09:43
Praat hierover met je therapeut.
Je bent aan het veranderen. Die verandering kan niet gepaard gaan zonder emoties, alles opnieuw tegen het licht houden en opnieuw een plekje geven.
Zie het als het opruimen van je kast. Eerst lag alles er in, de deur kon dicht. Maar netjes was het niet. Toen deed je de kast open, legde alles op het bed. Mijn hemel!! Wat een rotzooi! Hoe krijg ik dit allemaal weer op orde! Waaahh!
En dan begin je met sorteren. Wat blijft, wat mag weggegooid en wat mag een ander hebben. En stapel voor stapel wordt je kast ruimer en netter en de stapels weggooien en weggeven staan netjes op de gang.
En aan het einde van het project heb je een prachtige kast met veel ruimte en een voldaan gevoel.
Maar nu op dit moment heb jij nog alles op het bed liggen en sta je ernaar te staren. Het komt goed!
Je bent aan het veranderen. Die verandering kan niet gepaard gaan zonder emoties, alles opnieuw tegen het licht houden en opnieuw een plekje geven.
Zie het als het opruimen van je kast. Eerst lag alles er in, de deur kon dicht. Maar netjes was het niet. Toen deed je de kast open, legde alles op het bed. Mijn hemel!! Wat een rotzooi! Hoe krijg ik dit allemaal weer op orde! Waaahh!
En dan begin je met sorteren. Wat blijft, wat mag weggegooid en wat mag een ander hebben. En stapel voor stapel wordt je kast ruimer en netter en de stapels weggooien en weggeven staan netjes op de gang.
En aan het einde van het project heb je een prachtige kast met veel ruimte en een voldaan gevoel.
Maar nu op dit moment heb jij nog alles op het bed liggen en sta je ernaar te staren. Het komt goed!
I noticed how your people didn't support you. So, I sent you strangers -- The Universe

maandag 13 mei 2019 om 09:48
Ja heb dit inderdaad al wel besproken met mijn behandelaar,
ze zegt ook dat dit wel goed is want ik laat men emoties nu toe,
maar ik begin nu ook lichamelijke klachten te krijgen, en ik heb nu dus het idee dat zowel mijn geestelijke gesteldheid mij in de steek laat als mijn gezondheid en dat valt me een beetje zwaar..
ik ben iemand die heel graag de controle heeft en die ben ik een beetje verloren
ze zegt ook dat dit wel goed is want ik laat men emoties nu toe,
maar ik begin nu ook lichamelijke klachten te krijgen, en ik heb nu dus het idee dat zowel mijn geestelijke gesteldheid mij in de steek laat als mijn gezondheid en dat valt me een beetje zwaar..
ik ben iemand die heel graag de controle heeft en die ben ik een beetje verloren
maandag 13 mei 2019 om 09:52
Onderdrukken is heel zwaar. Je laat nu de touwtjes vieren. Daarmee hoef je niet meer zo hard te werken om de boel allemaal te onderdrukken. Je lijf mag zich ontspannen. Hoeft niet meer de energie daarvoor aan te wenden.DJDK2013 schreef: ↑13-05-2019 09:48Ja heb dit inderdaad al wel besproken met mijn behandelaar,
ze zegt ook dat dit wel goed is want ik laat men emoties nu toe,
maar ik begin nu ook lichamelijke klachten te krijgen, en ik heb nu dus het idee dat zowel mijn geestelijke gesteldheid mij in de steek laat als mijn gezondheid en dat valt me een beetje zwaar..
ik ben iemand die heel graag de controle heeft en die ben ik een beetje verloren
Alsof je 3 dagen opgevouwen in een bus hebt gezeten op weg naar een vakantiebestemming en er nu uit mag. Dan rol je helemaal stram en stijf uit die bus.
Je wordt nu meer en meer jezelf. maar dat is hard werken.
I noticed how your people didn't support you. So, I sent you strangers -- The Universe
maandag 13 mei 2019 om 10:41
Ja, dit komt vaak voor.
Nu je in therapie bent, word je geconfronteerd met dingen waarvan je misschien nog niet erg ‘bewust’ was of misschien wel wil vermijden.
Dat kan best een klap zijn en heel naar voelen. Dat mag ook. Het is nu juist de noodzaak om door te zetten en je problemen te erkennen en er aan te werken. Dat kan jij.
Nu je in therapie bent, word je geconfronteerd met dingen waarvan je misschien nog niet erg ‘bewust’ was of misschien wel wil vermijden.
Dat kan best een klap zijn en heel naar voelen. Dat mag ook. Het is nu juist de noodzaak om door te zetten en je problemen te erkennen en er aan te werken. Dat kan jij.
maandag 13 mei 2019 om 10:42
het is alleen zo lastig als je het idee hebt dat alles eronder lijd,
mijn man is niet gelukkig nu omdat ik hem niet kan bieden op t moment wat hij wilt, en af en toe heb ik het gevoel dat hij daar ook het begrip niet echt cvoor heeft..
het liefst ga ik niet werken maar blijf ik thuis op bed in mijn eentje in mijn eigen omgeving
maar we gaan gewoon door en proberen er wat van te maken
mijn man is niet gelukkig nu omdat ik hem niet kan bieden op t moment wat hij wilt, en af en toe heb ik het gevoel dat hij daar ook het begrip niet echt cvoor heeft..
het liefst ga ik niet werken maar blijf ik thuis op bed in mijn eentje in mijn eigen omgeving
maar we gaan gewoon door en proberen er wat van te maken

maandag 13 mei 2019 om 10:54
Waar wordt je voor behandeld?
En ja, in het begin valt het gewoon zwaar en komt er veel los. Daar wordt je moe van en is gewoon moeilijk.
Vooral blijven bespreken, dat het je zwaar valt maar ook dat je eigenlijk niet meer je bed uit wilt. Wellicht heb je even iets anders nodig of iets meer, of medicatie.
En ja, in het begin valt het gewoon zwaar en komt er veel los. Daar wordt je moe van en is gewoon moeilijk.
Vooral blijven bespreken, dat het je zwaar valt maar ook dat je eigenlijk niet meer je bed uit wilt. Wellicht heb je even iets anders nodig of iets meer, of medicatie.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
maandag 13 mei 2019 om 10:57
DJDK2013 schreef: ↑13-05-2019 10:42het is alleen zo lastig als je het idee hebt dat alles eronder lijd,
mijn man is niet gelukkig nu omdat ik hem niet kan bieden op t moment wat hij wilt, en af en toe heb ik het gevoel dat hij daar ook het begrip niet echt cvoor heeft..
het liefst ga ik niet werken maar blijf ik thuis op bed in mijn eentje in mijn eigen omgeving
maar we gaan gewoon door en proberen er wat van te maken![]()
Ik snap dat het lastig is dat je man niet gelukkig is. Maar uit je post maak ik uit dat je in therapie gaat om aan jezelf te werken. Daardoor kan je de persoon worden die je wil zijn, maar helaas kan dat niet binnen 1 dag of 1 week.
Oude gewoontes of gedachten doorbreken kosten tijd, gun jezelf die tijd.

maandag 13 mei 2019 om 10:58
En daar zou ik het ook met de behandelaar over hebben. Misschien is het mogelijk dat je man eens mee gaat. Niet perse dan naar een therapiesessie maar om te bespreken wat hij wel en niet kan verwachten en wat jij nodig hebt van hem. Soort ziekte inzichtpraatje. Soms helpt dat heel erg.DJDK2013 schreef: ↑13-05-2019 10:42het is alleen zo lastig als je het idee hebt dat alles eronder lijd,
mijn man is niet gelukkig nu omdat ik hem niet kan bieden op t moment wat hij wilt, en af en toe heb ik het gevoel dat hij daar ook het begrip niet echt cvoor heeft..
het liefst ga ik niet werken maar blijf ik thuis op bed in mijn eentje in mijn eigen omgeving
maar we gaan gewoon door en proberen er wat van te maken![]()
maandag 13 mei 2019 om 11:02
zoals er op mijn behandelingspapieren staan een zware depressie tegen het ernstige aan, en voor de relatie met mijn kinderen etc,Kia•Ora schreef: ↑13-05-2019 10:54Waar wordt je voor behandeld?
En ja, in het begin valt het gewoon zwaar en komt er veel los. Daar wordt je moe van en is gewoon moeilijk.
Vooral blijven bespreken, dat het je zwaar valt maar ook dat je eigenlijk niet meer je bed uit wilt. Wellicht heb je even iets anders nodig of iets meer, of medicatie.
het bespreken is juist een klein beetje het probleem ik ben niet goed in praten en als ik het kan ontwijken doe ik dit ook.. mijn man is exact hetzelfde dus die vraagt niet door en zo komt het er nooit van.. ik probeer het altijd maar het lukt nooit
wil andere niet tot last zijn
maandag 13 mei 2019 om 11:04
Ja dat denk ik ook hij is al eens mee geweest maar dit was meer met betrekking op de kinderen , de therapeut wilt iedereen meehebben hahaLucifer2018 schreef: ↑13-05-2019 10:58En daar zou ik het ook met de behandelaar over hebben. Misschien is het mogelijk dat je man eens mee gaat. Niet perse dan naar een therapiesessie maar om te bespreken wat hij wel en niet kan verwachten en wat jij nodig hebt van hem. Soort ziekte inzichtpraatje. Soms helpt dat heel erg.
moeder vader partner
maandag 13 mei 2019 om 11:08
Tja je ziet wat ervan komt... dus ik zou maar eens leren om wél te gaan praten, dan maar de ander tot last hoor.DJDK2013 schreef: ↑13-05-2019 11:02zoals er op mijn behandelingspapieren staan een zware depressie tegen het ernstige aan, en voor de relatie met mijn kinderen etc,
het bespreken is juist een klein beetje het probleem ik ben niet goed in praten en als ik het kan ontwijken doe ik dit ook.. mijn man is exact hetzelfde dus die vraagt niet door en zo komt het er nooit van.. ik probeer het altijd maar het lukt nooit
wil andere niet tot last zijn
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
maandag 13 mei 2019 om 11:14
Ja herkenbaar. Er komt heel veel naar boven, dingen die je lang onderdrukt hebt.
Iemand anders beschreef het als het opruimen van een kast. Ik moest juist denken aan iets wat iemand anders onlangs tegen me gezegd heeft, op een heel ander vlak, maar dat heeft me wel geholpen. Het gaat over de fasen van leren.
Eerst ben je onbewust onbekwaam, je hebt het weggedrukt en weet niet wat er allemaal is.
Dan komt er van alles naar boven en besef je dat je er nog niet goed mee om kunt gaan. Dit is bewust onbekwaam. Dat is een lastige periode, want je beseft wat je niet kan terwijl je dat wel graag wil. Volgens mij zit jij hier nu.
Terwijl je leert hiermee om te gaan, wordt je bewust bekwaam. Het gaat nog niet vanzelf, maar je wordt steeds beter. Uiteindelijk kan je bij sommige dingen onbewust bekwaam worden, bijvoorbeeld met fietsen. Dan hoef je er helemaal niet meer over na te denken, dan is het een automatisme.
Geen idee of je hier wat mee kunt en of het hiervoor ook toepasbaar is, maar ik dacht er ineens aan
Iemand anders beschreef het als het opruimen van een kast. Ik moest juist denken aan iets wat iemand anders onlangs tegen me gezegd heeft, op een heel ander vlak, maar dat heeft me wel geholpen. Het gaat over de fasen van leren.
Eerst ben je onbewust onbekwaam, je hebt het weggedrukt en weet niet wat er allemaal is.
Dan komt er van alles naar boven en besef je dat je er nog niet goed mee om kunt gaan. Dit is bewust onbekwaam. Dat is een lastige periode, want je beseft wat je niet kan terwijl je dat wel graag wil. Volgens mij zit jij hier nu.
Terwijl je leert hiermee om te gaan, wordt je bewust bekwaam. Het gaat nog niet vanzelf, maar je wordt steeds beter. Uiteindelijk kan je bij sommige dingen onbewust bekwaam worden, bijvoorbeeld met fietsen. Dan hoef je er helemaal niet meer over na te denken, dan is het een automatisme.
Geen idee of je hier wat mee kunt en of het hiervoor ook toepasbaar is, maar ik dacht er ineens aan

I'm not lazy
I'm on energy saving mode
I'm on energy saving mode