Psyche
alle pijlers
Narcistische schoonmoeder?
zaterdag 13 februari 2021 om 17:40
Ik heb een schat van een schoonmoeder. Tenminste, dat lijkt zo. Ze is enorm charmant en heeft een gat in haar hand waardoor ze leuke cadeautjes voor ons koopt. Ze neemt altijd iets voor mijn kinderen mee en stuurt geld met de verjaardagen (op visite komen kan nu even niet).
Ze bemoeit zich nooit ergens mee. Nooit kritiek. Best ideaal eigenlijk.
Maar mijn vriend heeft andere ervaringen met haar waardoor hij haar niet zo vertrouwt.
Haar leven draait om in de spotligh staan. 3x per dag iets posten op Facebook. Alle berichten vol liefde en knuffels en veel selfies.
Als we op visite zijn merk ik wel dat ze zich niet zo goed kan inleven in anderen en graag over zichzelf praat. Maar ik heb er niet zoveel last van. Ze is wel optimistisch in haar praten en ik vind het niet manipuleerde om naar haar te luisteren.
Maar mijn vriend noemt haar narcistisch omdat alles om haar draait. Toen hij 11 jaar was zijn zijn ouders gescheiden. Omdat zijn moeder de kinderen zoveel manipuleerde is vader uit hun leven gestapt (om conflicten te vermijden) en heeft mijn vriend pas weer op 23 jarige leeftijd contact met hem opgezocht. Ze hebben nu weer goed contact. Zijn moeder heeft hij een paar jaar niet gesproken. Moeder heeft ook niet geprobeerd het contact te verbeteren.
Ze had in de tussentijd al zijn studiegeld opgemaakt.
Ik vind het lastig. Dit is iets dat ze onderling moeten uitvechten. Maar ik vind haar best aardig. Maar ik ben steeds op mijn hoede omdat mijn vriend zegt dat het niet verstandig is me aan haar te hechten.
Wat is jullie ervaring met narcisme? En dan bedoel ik echt narcisme. Zodra iemand wat egoïstisch is vind ik dat de omgeving al gauw de stempel narcist drukt. Hoeveel vrouwen niet zeggen dat hun ex narcist is. Daar geloof ik vaak niet zoveel van.
Maar welk charmant persoon is nou echt niet te vertrouwen? Waaraan kun je dat zien?
Ze bemoeit zich nooit ergens mee. Nooit kritiek. Best ideaal eigenlijk.
Maar mijn vriend heeft andere ervaringen met haar waardoor hij haar niet zo vertrouwt.
Haar leven draait om in de spotligh staan. 3x per dag iets posten op Facebook. Alle berichten vol liefde en knuffels en veel selfies.
Als we op visite zijn merk ik wel dat ze zich niet zo goed kan inleven in anderen en graag over zichzelf praat. Maar ik heb er niet zoveel last van. Ze is wel optimistisch in haar praten en ik vind het niet manipuleerde om naar haar te luisteren.
Maar mijn vriend noemt haar narcistisch omdat alles om haar draait. Toen hij 11 jaar was zijn zijn ouders gescheiden. Omdat zijn moeder de kinderen zoveel manipuleerde is vader uit hun leven gestapt (om conflicten te vermijden) en heeft mijn vriend pas weer op 23 jarige leeftijd contact met hem opgezocht. Ze hebben nu weer goed contact. Zijn moeder heeft hij een paar jaar niet gesproken. Moeder heeft ook niet geprobeerd het contact te verbeteren.
Ze had in de tussentijd al zijn studiegeld opgemaakt.
Ik vind het lastig. Dit is iets dat ze onderling moeten uitvechten. Maar ik vind haar best aardig. Maar ik ben steeds op mijn hoede omdat mijn vriend zegt dat het niet verstandig is me aan haar te hechten.
Wat is jullie ervaring met narcisme? En dan bedoel ik echt narcisme. Zodra iemand wat egoïstisch is vind ik dat de omgeving al gauw de stempel narcist drukt. Hoeveel vrouwen niet zeggen dat hun ex narcist is. Daar geloof ik vaak niet zoveel van.
Maar welk charmant persoon is nou echt niet te vertrouwen? Waaraan kun je dat zien?
zondag 14 februari 2021 om 11:40
Mijn moeder mocht er vroeger niet eens over praten.Ballenbak888 schreef: ↑14-02-2021 10:18Ik ga me inderdaad wel terughoudend opstellen. Gewoon oppervlakkig. Die nare opmerkingen doet mijn schoonmoeder niet. Maar ze reageert ook niet op andermans verhalen en emoties. Ze wil gewoon dat het daarna weer over haar gaat. Ze lijkt zich niet echt te kunnen inleven. Maar ze lijkt echt super vriendelijk. Facebook zit alweer vol met berichten over haar overleden kind (27 jaar geleden) en 5 berichten met alle hartjes die ze haar geliefde, familie en vrienden toewenst. Dat vind ik een beetje ergerlijk maar niet zo zeer narcistisch.
Echt hou op met analyseren. En anders zet je facebook zo in dat je haar nog wel als vriend hebt maar geen updates ziet even bij je instellingen kijken
anoniem_402172 wijzigde dit bericht op 14-02-2021 11:41
8.06% gewijzigd
zondag 14 februari 2021 om 11:41
Het gaat in dit geval ook vooral om TO en haar vriend en hoe zij binnen haar relatie recht kan doen aan zijn ervaringen met zijn moeder. Of zijn moeder wel of niet narcistisch/egoïstisch/naar is, is bijzaak.Led-lampje schreef: ↑14-02-2021 11:33Zo wat zit je enorm gestook hier. Niemand kent de schoonmoeder van to en je leest alleen de kant van to.
I
TO, ik vind het wel zorgelijk wat je zegt over dat hij voornamelijk 1 emotie (boosheid) kent. Dat wijst er inderdaad op dat hij zelf nog veel te verwerken heeft. Eens met bovenstaande dat dat, als hij het laat liggen, jullie relatie in de weg kan zitten. Let je erop dat je kinderen die frustratie/boosheid niet meekrijgen?
zondag 14 februari 2021 om 11:45
Ik ben het met je eens. En een partner die mij niet serieus neemt is niet de juiste partner voor mij.Luci_Mster2 schreef: ↑14-02-2021 08:55Of heeft hij dat allang eens geprobeerd in het verleden.
En anders wil hij dat gewoon niet en respecteer dat aub.
Dus laat het vooral aan je partner TO. Onder boosheid ligt een hoop aan emotie zoals verdriet en wantrouwen. Ik voorzie zelfs als je doordramt hij jou niet meer gaat vertrouwen.
zondag 14 februari 2021 om 11:56
Klopt, mijn moeder is ook zo. En ik merk dat ik ook mijn best moet doen niet zo te worden.
Ik was vroeger mijn moeders therapeut/ vriendin vanaf mijn 12de jaar. Ik wist niet beter dat ik alleen aandacht en liefde van andere mensen kreeg als ik emotioneel voor anderen klaar stond. Ik ging ook later een opleiding voor therapeut doen. Dat was mijn roeping.
Maar na een bepaalde therapie leerde ik dat mijn verhaal er ook mocht zijn en had ik ineens niet zo een behoefte meer naar andermans problemen te luisteren. Nu moet ik nog de balans zoeken.
Er zei net iemand dat ik nooit reageer op andere berichten. Dat heeft me wel aan het denken gezet. De tijd is wel rijp om me ook weer eens om anderen te bekommeren dan mezelf.
Maar in deze tijd vind ik het lastig. Ik zit al zolang alleen thuis.
Ik snap nu ineens mijn moeder wel die altijd meteen al haar problemen op me af begint te vuren zodra ze me ziet.
zondag 14 februari 2021 om 12:02
Dat is ook zo. Ik zeg er niets meer over. Fijn dat men hier dat me duidelijk gemaakt heeft. Ik luister en hoop dat hij zijn issues nog wel een keer verwerkt.miekemv schreef: ↑14-02-2021 11:45Ik ben het met je eens. En een partner die mij niet serieus neemt is niet de juiste partner voor mij.
Dus laat het vooral aan je partner TO. Onder boosheid ligt een hoop aan emotie zoals verdriet en wantrouwen. Ik voorzie zelfs als je doordramt hij jou niet meer gaat vertrouwen.
zondag 14 februari 2021 om 12:18
Dit vind ik vrij manipulatief. Ieder heeft zijn eigen tempo in het leven. Het is niet aan een ander om te bepalen wanneer iemand aan de slag moet met zijn problemen.
Natuurlijk is het aan TO om te bepalen wat ze wil.
zondag 14 februari 2021 om 12:23
nee hoor, je hoeft het niet manipulatief te brengenBlijenvrij schreef: ↑14-02-2021 12:18Dit vind ik vrij manipulatief. Ieder heeft zijn eigen tempo in het leven. Het is niet aan een ander om te bepalen wanneer iemand aan de slag moet met zijn problemen.
Natuurlijk is het aan TO om te bepalen wat ze wil.
zondag 14 februari 2021 om 12:26
Nou daar krijg je het helemaal benauwd van.Blijenvrij schreef: ↑14-02-2021 12:18Dit vind ik vrij manipulatief. Ieder heeft zijn eigen tempo in het leven. Het is niet aan een ander om te bepalen wanneer iemand aan de slag moet met zijn problemen.
Natuurlijk is het aan TO om te bepalen wat ze wil.
zondag 14 februari 2021 om 12:43
Ik heb het meegemaakt met een paar leidinggevenden. En wat zijn ze overweldigend charmant maar wat ze creeren is een angstcultuur met veelal gebakken lucht.
Ik zou een berisping krijgen voor een mij onbekend vergrijp en zittend op zijn kantoor barstte hij ineens in huilen uit omdat hij mensen gered zou hebben van the Harald of Free Enterprise.
Eenmaal een angstcultuur is er van buitenaf niemand die je gelooft want ze zijn zo aardig, sociaal en kundig. Ze willen shinen en heersen. Je ziet overigens heel vaak kinderlijk gedrag, mensen worden tegen elkaar uitgespeeld en je merkt op een gegeven moment dat sociaal gedrag is aangeleerd. Je merkt dat bijvoorbeeld doordat ze exact herhalen van wat een ander of jezelf eerder heeft gezegd.
Ik zou een berisping krijgen voor een mij onbekend vergrijp en zittend op zijn kantoor barstte hij ineens in huilen uit omdat hij mensen gered zou hebben van the Harald of Free Enterprise.
Eenmaal een angstcultuur is er van buitenaf niemand die je gelooft want ze zijn zo aardig, sociaal en kundig. Ze willen shinen en heersen. Je ziet overigens heel vaak kinderlijk gedrag, mensen worden tegen elkaar uitgespeeld en je merkt op een gegeven moment dat sociaal gedrag is aangeleerd. Je merkt dat bijvoorbeeld doordat ze exact herhalen van wat een ander of jezelf eerder heeft gezegd.
zondag 14 februari 2021 om 12:55
Ik zie dat je hiervoor berichten schreef die al weer weg zijn. Stuur anders een pb als ik iets gemist heb.
Punt is dat mijn schoonouders er geen kwaad in zien. Het zou jammer zijn als we ze niet meer kunnen laten meeleven terwijl zij enorm van verhalen kunnen genieten, puur omdat mijn moeder dingen soms verdraait.
Mijn moeder "geniet" helaas nooit van verhalen: daarvoor moet je je inleven in degene die het meemaakt, en zien wat voor die persoon belangrijk is.
Mijn moeder legt alles langs haar persoonlijke meetlat, en bepaalt aan de hand daarvan of ze je lof geeft (omdat ze kan pronken met iets), of kritiek omdat je het niet goed doet. Het gaat uiteindelijk altijd om wat het met haar doet. Ik wil nergens oordelen over: ook geen complimentjes. Want dan hoor ik enkel dat ik heb voldaan aan wat zij wil. Wat voor compliment is dat?!
Maar ja: mijn schoonmoeder denkt dat het leuk is om soms wat dingen te vertellen zodat mijn moeder mee kan genieten...
zondag 14 februari 2021 om 13:01
Ik ben ook enorm onderuit gegaan op mijn werk omdat een leidinggevende de knoppen indrukte die mijn moeder in mijn ziel geplant had. Niemand snapte dat ik me sommige dingen zo enorm aantrok, maar zij was ook echt bezig om "mij er onder te krijgen", in volle overtuiging dat ze het recht had om zo met mij om te gaan. Pas jaren na mijn uitval ben ik de patronen en de herhaling uit mijn verleden gaan herkennen.miekemv schreef: ↑14-02-2021 12:43Ik heb het meegemaakt met een paar leidinggevenden. En wat zijn ze overweldigend charmant maar wat ze creeren is een angstcultuur met veelal gebakken lucht.
Ik zou een berisping krijgen voor een mij onbekend vergrijp en zittend op zijn kantoor barstte hij ineens in huilen uit omdat hij mensen gered zou hebben van the Harald of Free Enterprise.
Eenmaal een angstcultuur is er van buitenaf niemand die je gelooft want ze zijn zo aardig, sociaal en kundig. Ze willen shinen en heersen. Je ziet overigens heel vaak kinderlijk gedrag, mensen worden tegen elkaar uitgespeeld en je merkt op een gegeven moment dat sociaal gedrag is aangeleerd. Je merkt dat bijvoorbeeld doordat ze exact herhalen van wat een ander of jezelf eerder heeft gezegd.
Bij een verknipte mannelijke leidinggevende van een ander wekplek had ik wel door dat hij gek was, en ben ik na 1 jaar vertrokken. Die man kon ook onbehoorlijk druk op je zetten. Toen ik hem daar op aansprak, dat ik dat geen zakelijke omgangsvormen vond, zei hij: "Maar je hebt het ook verdiend". Koekoek!
zondag 14 februari 2021 om 13:11
Ik heb er twee jaar overgedaan dat hij ontslagen werd terwijl het daar al zo lang uit de klauwen liep. Het andere mens heeft het wat langer volgehouden. Je zag toch zo dat die niet goed was, dit haar derde baan was binnen de organisatie omdat ze op de andere was geflopt en toch kunnen ze jaren hun gang gaan. Tjongejonge.
Maar ja dat zijn de plekken waar je ze tegenkomt inclusief de flying monkey's. Bij de witte boorden net zo goed als in de gevangenissen.
Maar ja dat zijn de plekken waar je ze tegenkomt inclusief de flying monkey's. Bij de witte boorden net zo goed als in de gevangenissen.
zondag 14 februari 2021 om 20:43
Ballenbak888 schreef: ↑14-02-2021 08:52Kokoro, wat mooi om te lezen dat je zover gekomen bent. Ik hoopte dat mijn partner ook ooit eens met zijn moeder zou gaan praten over zijn gevoel. Maar hij is het niet van plan. Het oppervlakkige contact bevalt hem prima. Wie weet verandert dat nog eens.
Dit is ook een lastige. Bij bepaalde typen moeders kom je er nooit doorheen met je eigen gevoel. Ik heb ook dat soort dingen met mijn moeder achter de rug, dat ze per se wilde weten waarom ik haar niet de beste moeder van de wereld vond. En als je dat dan vertelt is het allemaal een misverstand, deed ze alles met de beste bedoelingen en is het een dolk in haar rug. Het uitspreken maakt het niet altijd beter. De ontvangende kant moet dan wel echt willen weten en open staan, anders is het opnieuw een deksel op je neus.
Mijn strategie is nu gewoon oppervlakkig contact, vriendelijk zijn, niet te lang blijven en alleen over koetjes en kalfjes praten. Zij accepteert dit nu en ik heb me erbij neergelegd dat dit het hoogst haalbare is in onze relatie. Ik haat haar niet maar ik verwacht ook niks van haar. Ik hoop dat je vriend ook zo'n soort evenwicht kan vinden.
zondag 14 februari 2021 om 20:50
Ik denk dat dat wel gaat lukken. Maar lijkt me heel moeilijk om zo met je moeder om te gaan. Ook knap van jou dat je zo een weg gevonden hebt.Foechoer schreef: ↑14-02-2021 20:43Dit is ook een lastige. Bij bepaalde typen moeders kom je er nooit doorheen met je eigen gevoel. Ik heb ook dat soort dingen met mijn moeder achter de rug, dat ze per se wilde weten waarom ik haar niet de beste moeder van de wereld vond. En als je dat dan vertelt is het allemaal een misverstand, deed ze alles met de beste bedoelingen en is het een dolk in haar rug. Het uitspreken maakt het niet altijd beter. De ontvangende kant moet dan wel echt willen weten en open staan, anders is het opnieuw een deksel op je neus.
Mijn strategie is nu gewoon oppervlakkig contact, vriendelijk zijn, niet te lang blijven en alleen over koetjes en kalfjes praten. Zij accepteert dit nu en ik heb me erbij neergelegd dat dit het hoogst haalbare is in onze relatie. Ik haat haar niet maar ik verwacht ook niks van haar. Ik hoop dat je vriend ook zo'n soort evenwicht kan vinden.
maandag 15 februari 2021 om 09:31
Ik schrijf soms wat te herkenbare dingen. En alles samenhangend, ben ik voor sommigen herkenbaar als zij toevallig mijn berichten lezen. Dus voor de zekerheid verwijderd.blijmetmij schreef: ↑14-02-2021 12:55Ik zie dat je hiervoor berichten schreef die al weer weg zijn. Stuur anders een pb als ik iets gemist heb.
Punt is dat mijn schoonouders er geen kwaad in zien. Het zou jammer zijn als we ze niet meer kunnen laten meeleven terwijl zij enorm van verhalen kunnen genieten, puur omdat at mijn moeder dingen soms verdraait.
Mijn moeder "geniet" helaas nooit van verhalen: daarvoor moet je je inleven in degene die het meemaakt, en zien wat voor die persoon belangrijk is.
Mijn moeder legt alles langs haar persoonlijke meetlat, en bepaalt aan de hand daarvan of ze je lof geeft (omdat ze kan pronken met iets), of kritiek omdat je het niet goed doet. Het gaat uiteindelijk altijd om wat het met haar doet. Ik wil nergens oordelen over: ook geen complimentjes. Want dan hoor ik enkel dat ik heb voldaan aan wat zij wil. Wat voor compliment is dat?!
Maar ja: mijn schoonmoeder denkt dat het leuk is om soms wat dingen te vertellen zodat mijn moeder mee kan genieten...
Ik herken alles wat je schrijft. Alleen ik zit niet in zo'n lastige situatie meer. Andere wel. Zelf ben ik gelukkig nu helemaal losgekoppeld aan die persoon door instanties. Het moeilijkste vond ik dat vele mensen het niet inzien en meegaan in het charmante en manipulerende gedrag.
Fijn dat je voor jezelf toch een soort weg erin hebt gevonden. Het zal altijd lastig blijven. Het is voor jezelf het leren accepteren dat ze een deel van je leven blijft denk ik.
Mijn vriend en ik hebben schoonmoeder volledig losgelaten, omdat het heel belastend aanvoelde. Gelukkig heeft ze geen contact met mijn moeder. Maar het was zo mogelijk geweest. Dan zou ik daar ook een weg in hebben moeten vinden.
