Psyche
alle pijlers
Psychiater zegt ongepaste dingen.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:36
Sinds twee jaar loop ik wegens een depressie bij een grote instelling verspreid door heel Amsterdam. Ik krijg daar ook medicijnen voor, anti depressiva en, omdat ze eerst niet goed wisten wat het was, anti psychotica. Daar ging het al mis, want ik heb nooit een psychose of waanbeelden gehad, alleen een negatief zelfbeeld.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:47
Ik kan niet zomaar cold turkey gaan. Ik moet nog zeker in 5 stappen afbouwen. Ik ben al flink afgebouwd en elke keer krijg ik er angstaanvallen door omdat het net als met drugs is: mijn lichaam is verslaafd.
Als ik nu cold turkey ga, zit ik zeker een maand in bed te shaken en dan kan ik wel fluiten naar mijn nieuwe opleiding in september...
Als ik nu cold turkey ga, zit ik zeker een maand in bed te shaken en dan kan ik wel fluiten naar mijn nieuwe opleiding in september...
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:49
quote:FullHouse schreef op 14 augustus 2012 @ 23:47:
De basis voor een goede band met je psychiater lijkt me wel dat je je op je gemak voelt bij hem of haar. Dat is niet het geval. Een goede reden om een ander te vragen. Zelfs ongeacht de toespelingen.
dit dus.
Zeker niet op eigen houtje kappen met medicatie.
Sterkte meiske, jij hebt al wat voor de kiezen gehad.
De basis voor een goede band met je psychiater lijkt me wel dat je je op je gemak voelt bij hem of haar. Dat is niet het geval. Een goede reden om een ander te vragen. Zelfs ongeacht de toespelingen.
dit dus.
Zeker niet op eigen houtje kappen met medicatie.
Sterkte meiske, jij hebt al wat voor de kiezen gehad.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:50
Eigenlijk zit die hele instelling mij dwars. Ik hoop ook, dat er mensen zijn die de instelling kennen (hij is hier vrij herkenbaar neergezet, alleen noem liever niet het beestje bij de naam), en die er weg zijn gegaan en hoe.
Want als ik naar een andere afdeling word geplaatst, zit ik sowieso nog in dat gebouw, hebben de andere dokters nog steeds contact met hem (misschien is hij ook de enige dokter in het hele gebouw, dat kan ook nog, want ze zijn vrij schaars), en dan zit ik alsnog vast aan die snatekraam.
Ik wil er gewoon weg, ik wil mijn anti psychotica afbouwen en verder gaan met de anti depressiva onder begeleiding van een huisarts, en naar een reguliere psycholoog.
Want als ik naar een andere afdeling word geplaatst, zit ik sowieso nog in dat gebouw, hebben de andere dokters nog steeds contact met hem (misschien is hij ook de enige dokter in het hele gebouw, dat kan ook nog, want ze zijn vrij schaars), en dan zit ik alsnog vast aan die snatekraam.
Ik wil er gewoon weg, ik wil mijn anti psychotica afbouwen en verder gaan met de anti depressiva onder begeleiding van een huisarts, en naar een reguliere psycholoog.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:54
Oh, dat is een goed idee. Ik wil eigenlijk gewoon per direct weg bij die instelling, ik ben er helemaal klaar mee. Maarja, hoe weet ik of die psychiater die de huisarts verwijst wel goed is? En hoe zit het met de medicatie? Ik wil echt alleen maar afbouwen, als ik meer stress krijg met de opleiding tijdens de tentamens kan ik er wel een oxazepam 10 mg bijslikken (zwak kalmeringsmiddel), maar wil geen langdurig verslavende onzin meer.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:57
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:58
Sterkte, volg het advies op van je vriendin en je moeder en wat je zelf al voelde: per direct daar stoppen en niet meer naar die behandelaar gaan. Ik zou in overleg met je huisarts afbouwen van deze medicatie. Kun je aan de huisarts niet alles vertellen?
Iig aangeven dat je wilt stoppen en dat je onnodig deze medicatie hebt gekregen.
Iig aangeven dat je wilt stoppen en dat je onnodig deze medicatie hebt gekregen.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:59
quote:kuukelesaan schreef op 14 augustus 2012 @ 23:57:
Je loopt daar alleen vanwege een negatief zelfbeeld. Maar je weet van jezelf dat je een knappe meid bent, schrijf je.....
Probeer een andere psychiater te zoeken, desnoods buiten je woonplaats. En ga vooral niet zelf met je medicatie stoppen.
Succes iig!
Twee jaar geleden ging het uit met mijn ex, die mij ook geestelijk mishandelde. Ik voelde mij lelijk en dom en kreeg een enorme depressie waar ik alleen een lelijk, dom onmens voor me zag als ik in de spiegel keek.
Inmiddels ben ik stabiel: ik weet dat ik knap genoeg ben om voor veel jongens aantrekkelijk te zijn, geen topmodel, maar gewoon, een mooie meid. Toen was ik het spoort even bijster.
Je loopt daar alleen vanwege een negatief zelfbeeld. Maar je weet van jezelf dat je een knappe meid bent, schrijf je.....
Probeer een andere psychiater te zoeken, desnoods buiten je woonplaats. En ga vooral niet zelf met je medicatie stoppen.
Succes iig!
Twee jaar geleden ging het uit met mijn ex, die mij ook geestelijk mishandelde. Ik voelde mij lelijk en dom en kreeg een enorme depressie waar ik alleen een lelijk, dom onmens voor me zag als ik in de spiegel keek.
Inmiddels ben ik stabiel: ik weet dat ik knap genoeg ben om voor veel jongens aantrekkelijk te zijn, geen topmodel, maar gewoon, een mooie meid. Toen was ik het spoort even bijster.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:00
ik lees niet dat jij vind dat jij nog therapie nodig hebt voor jouw probleem.
wat die man doet is niet correct, maar als je vind dat je geen therapie nodig hebt, of het niet meer van hun te willen kan je stoppen. en kan je bv bij een andere hulpverlener terecht.
we hebben nu al jaren therapie voor ons gezin (kinderen) we zijn een jaar aan het afsluiten geweest, gesprekken om het te borgen. en te evalueren. laatst werd ik gebeld om afspraken te maken voor ouderbegeleiding. sorry daar waren we jaren geleden mee begonnen. ik moest afspraken maken. ik zei nee, u wordt dan uit ons systeem gezet. sorry hoor, maar ggz en al die instanties kunnen van dienst zijn maar ze laten je niet los. pas na 2 afsluitings gesprekken. tja weer geld in het laatje.
wat die man doet is niet correct, maar als je vind dat je geen therapie nodig hebt, of het niet meer van hun te willen kan je stoppen. en kan je bv bij een andere hulpverlener terecht.
we hebben nu al jaren therapie voor ons gezin (kinderen) we zijn een jaar aan het afsluiten geweest, gesprekken om het te borgen. en te evalueren. laatst werd ik gebeld om afspraken te maken voor ouderbegeleiding. sorry daar waren we jaren geleden mee begonnen. ik moest afspraken maken. ik zei nee, u wordt dan uit ons systeem gezet. sorry hoor, maar ggz en al die instanties kunnen van dienst zijn maar ze laten je niet los. pas na 2 afsluitings gesprekken. tja weer geld in het laatje.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:01
quote:_lupine_ schreef op 14 augustus 2012 @ 23:56:
Je hebt hebt het over afdelingen; zit je vast in die instelling?
Haha, nee, het is geen opname.Er zijn verschillende gebouwen en je hebt daarin de afdeling jeugd (tot 23 jaar) en volwassenen (23>). Maar ik hoor dus al een tijd bij de volwassenen.
Ja, ik wil het wel aan mijn dokter vertellen, maar ik ben bang dat hij me niet serieus neemt en een verhaal op hangt dat ik niet voor niets therapie krijg. Ik krijg wel vaker neerbuigende reacties van mensen die weten van mijn medicatie. Bovendien ben ik er afgelopen week nog geweest voor eczeem, de maand ervoor voor buikgriep en daarvoor weer voor een ander probleem, dus straks denkt hij dat ik een aandachtsprobleem heb, ofzo. Daar ben ik bang voor. Als psychisch patient is serieus genomen worden een stuk moeilijker.
Je hebt hebt het over afdelingen; zit je vast in die instelling?
Haha, nee, het is geen opname.Er zijn verschillende gebouwen en je hebt daarin de afdeling jeugd (tot 23 jaar) en volwassenen (23>). Maar ik hoor dus al een tijd bij de volwassenen.
Ja, ik wil het wel aan mijn dokter vertellen, maar ik ben bang dat hij me niet serieus neemt en een verhaal op hangt dat ik niet voor niets therapie krijg. Ik krijg wel vaker neerbuigende reacties van mensen die weten van mijn medicatie. Bovendien ben ik er afgelopen week nog geweest voor eczeem, de maand ervoor voor buikgriep en daarvoor weer voor een ander probleem, dus straks denkt hij dat ik een aandachtsprobleem heb, ofzo. Daar ben ik bang voor. Als psychisch patient is serieus genomen worden een stuk moeilijker.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:03
woensdag 15 augustus 2012 om 00:05
Therapie lijkt me weinig zinvol als je je niet prettig voelt bij je behandelaar, maar na het lezen van je post vroeg ik me in eerste instantie af of hij bepaalde opmerkingen niet gemaakt kan hebben juist omdat je blijkbaar een laag/onterecht zelfbeeld hebt? Zo van, nergens voor nodig je zo te voelen, je bent een mooie meid?
woensdag 15 augustus 2012 om 00:05
quote:graspolletje schreef op 15 augustus 2012 @ 00:00:
ik lees niet dat jij vind dat jij nog therapie nodig hebt voor jouw probleem.
wat die man doet is niet correct, maar als je vind dat je geen therapie nodig hebt, of het niet meer van hun te willen kan je stoppen. en kan je bv bij een andere hulpverlener terecht.
we hebben nu al jaren therapie voor ons gezin (kinderen) we zijn een jaar aan het afsluiten geweest, gesprekken om het te borgen. en te evalueren. laatst werd ik gebeld om afspraken te maken voor ouderbegeleiding. sorry daar waren we jaren geleden mee begonnen. ik moest afspraken maken. ik zei nee, u wordt dan uit ons systeem gezet. sorry hoor, maar ggz en al die instanties kunnen van dienst zijn maar ze laten je niet los. pas na 2 afsluitings gesprekken. tja weer geld in het laatje.
Als ik geen medicatie slikte was ik er al vorig jaar weg gegaan. Die medicatie is toch een soort contract met de duivel...
En ik krijg al 10 jaar lang nutteloze therapie, eerst omdat ik gepest werd, toen omdat er thuis strubbelingen waren, toen weer om mijn depressie.. ze laten me maar niet los, zelfs toen ik verhuisde moest ik weer in Amsterdam verder. Ik wil er echt weg.
ik lees niet dat jij vind dat jij nog therapie nodig hebt voor jouw probleem.
wat die man doet is niet correct, maar als je vind dat je geen therapie nodig hebt, of het niet meer van hun te willen kan je stoppen. en kan je bv bij een andere hulpverlener terecht.
we hebben nu al jaren therapie voor ons gezin (kinderen) we zijn een jaar aan het afsluiten geweest, gesprekken om het te borgen. en te evalueren. laatst werd ik gebeld om afspraken te maken voor ouderbegeleiding. sorry daar waren we jaren geleden mee begonnen. ik moest afspraken maken. ik zei nee, u wordt dan uit ons systeem gezet. sorry hoor, maar ggz en al die instanties kunnen van dienst zijn maar ze laten je niet los. pas na 2 afsluitings gesprekken. tja weer geld in het laatje.
Als ik geen medicatie slikte was ik er al vorig jaar weg gegaan. Die medicatie is toch een soort contract met de duivel...
En ik krijg al 10 jaar lang nutteloze therapie, eerst omdat ik gepest werd, toen omdat er thuis strubbelingen waren, toen weer om mijn depressie.. ze laten me maar niet los, zelfs toen ik verhuisde moest ik weer in Amsterdam verder. Ik wil er echt weg.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:08
quote:swf1976 schreef op 15 augustus 2012 @ 00:05:
Therapie lijkt me weinig zinvol als je je niet prettig voelt bij je behandelaar, maar na het lezen van je post vroeg ik me in eerste instantie af of hij bepaalde opmerkingen niet gemaakt kan hebben juist omdat je blijkbaar een laag/onterecht zelfbeeld hebt? Zo van, nergens voor nodig je zo te voelen, je bent een mooie meid?Maar ik voel mij al jaren niet meer zo, ik krijg die schema therapie om om te gaan met de ruzies thuis en het pesten. Mijn zelfbeeld is vrij hoog nu, ik heb veel vrienden, ben hoog opgeleid en ga nog hoger op, ik vind mezelf mooi... ik heb alleen een trauma door mijn pestverleden, dat is het. En een beetje faalangst. En hij weet dat, want ik zit daar altijd heel rustig en kalm. Ik heb het ook al vaak genoeg gezegd.
Therapie lijkt me weinig zinvol als je je niet prettig voelt bij je behandelaar, maar na het lezen van je post vroeg ik me in eerste instantie af of hij bepaalde opmerkingen niet gemaakt kan hebben juist omdat je blijkbaar een laag/onterecht zelfbeeld hebt? Zo van, nergens voor nodig je zo te voelen, je bent een mooie meid?Maar ik voel mij al jaren niet meer zo, ik krijg die schema therapie om om te gaan met de ruzies thuis en het pesten. Mijn zelfbeeld is vrij hoog nu, ik heb veel vrienden, ben hoog opgeleid en ga nog hoger op, ik vind mezelf mooi... ik heb alleen een trauma door mijn pestverleden, dat is het. En een beetje faalangst. En hij weet dat, want ik zit daar altijd heel rustig en kalm. Ik heb het ook al vaak genoeg gezegd.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:09
Jij zit daar in eerste instantie voor jezelf, het gaat erom dat jij je beter gaat voelen. Als deze behandelaar jou op een verkeerde manier benadert, dan moet je dat aangeven. Niemand wil dat en als het klopt wat jij schrijft dan zul je die steun ook vinden. Daar vertrouw ik op.
Het wordt wel een ander verhaal als jij ervan uitgaat dat die hele instelling tegen jou is, en er alles aan doet om jou maar dwars te zitten. Dat is niet zo namelijk, echt niet.
Het wordt wel een ander verhaal als jij ervan uitgaat dat die hele instelling tegen jou is, en er alles aan doet om jou maar dwars te zitten. Dat is niet zo namelijk, echt niet.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:10
Ik ben absoluut niet thuis in dit soort zaken, maar kun je je huisarts niet duidelijk maken dat je hulp wil bij het afbouwen van de medicijnen en wil stoppen met de andere therapie? Zoals je zelf al schreef, je neemt een dienst af en je klinkt nu alsof je wil stoppen met het afnemen van de dienst. Daar heb je toch ook het recht toe?
