Psyche
alle pijlers
Psychiater zegt ongepaste dingen.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:36
Sinds twee jaar loop ik wegens een depressie bij een grote instelling verspreid door heel Amsterdam. Ik krijg daar ook medicijnen voor, anti depressiva en, omdat ze eerst niet goed wisten wat het was, anti psychotica. Daar ging het al mis, want ik heb nooit een psychose of waanbeelden gehad, alleen een negatief zelfbeeld.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:51
Seroquell wordt inderdaad ook toegediend bij mensen met (irreële) angsten die het dagelijks functioneren belemmeren. Geen last meer van je angsten of angsten goed onder controle, dan afbouwen onder begeleiding. Huisarts kan Seroquell niet voorschrijven maar mag het recept wel uitgeven na bewijs van psychiater.
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!
woensdag 15 augustus 2012 om 00:57
quote:Sjembekje schreef op 15 augustus 2012 @ 00:51:
Seroquell wordt inderdaad ook toegediend bij mensen met (irreële) angsten die het dagelijks functioneren belemmeren. Geen last meer van je angsten of angsten goed onder controle, dan afbouwen onder begeleiding. Huisarts kan Seroquell niet voorschrijven maar mag het recept wel uitgeven na bewijs van psychiater.
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!
Maar ik wil niet meer bij Punt P, Mentrum of die andere ongein zitten, en al helemaal niet meer bij die psychiater... Hoe regel ik dat dan? Het zit allemaal onder hetzelfde dakje en een second opinion betekent dat ik weer in een ander gebouw van de zelfde baggerinstelling kom.
Bestaan er ook vrijgevestigde psychiaters?
Seroquell wordt inderdaad ook toegediend bij mensen met (irreële) angsten die het dagelijks functioneren belemmeren. Geen last meer van je angsten of angsten goed onder controle, dan afbouwen onder begeleiding. Huisarts kan Seroquell niet voorschrijven maar mag het recept wel uitgeven na bewijs van psychiater.
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!
Maar ik wil niet meer bij Punt P, Mentrum of die andere ongein zitten, en al helemaal niet meer bij die psychiater... Hoe regel ik dat dan? Het zit allemaal onder hetzelfde dakje en een second opinion betekent dat ik weer in een ander gebouw van de zelfde baggerinstelling kom.
Bestaan er ook vrijgevestigde psychiaters?
woensdag 15 augustus 2012 om 00:58
quote:istar_ schreef op 15 augustus 2012 @ 00:52:
Verslavend als in: bij langdurig gebruik wordt de werking minder en moet er voor hetzelfde resultaat een hogere dosering geslikt worden.
Het afbouwen is logisch, omdat je lichaam een lange tijd gewend is bepaalde stoffen te krijgen die het ineens niet meer krijgt.Aha, ja, nou , ik bouw vooral af. Er is allang gezegd dat ik die medicatie niet nodig heb, dus ik bouw het af om er vanaf te komen. Ik heb de werking niet nodig want ik slik al AD...
Verslavend als in: bij langdurig gebruik wordt de werking minder en moet er voor hetzelfde resultaat een hogere dosering geslikt worden.
Het afbouwen is logisch, omdat je lichaam een lange tijd gewend is bepaalde stoffen te krijgen die het ineens niet meer krijgt.Aha, ja, nou , ik bouw vooral af. Er is allang gezegd dat ik die medicatie niet nodig heb, dus ik bouw het af om er vanaf te komen. Ik heb de werking niet nodig want ik slik al AD...
woensdag 15 augustus 2012 om 01:06
quote:Sjembekje schreef op 15 augustus 2012 @ 00:51:
Seroquell wordt inderdaad ook toegediend bij mensen met (irreële) angsten die het dagelijks functioneren belemmeren. Geen last meer van je angsten of angsten goed onder controle, dan afbouwen onder begeleiding. Huisarts kan Seroquell niet voorschrijven maar mag het recept wel uitgeven na bewijs van psychiater.
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!Dankjewel voor het compliment! (k) Ja, ik wil gewoon beter worden, en wie kan dat beter dan ikzelf...
Seroquell wordt inderdaad ook toegediend bij mensen met (irreële) angsten die het dagelijks functioneren belemmeren. Geen last meer van je angsten of angsten goed onder controle, dan afbouwen onder begeleiding. Huisarts kan Seroquell niet voorschrijven maar mag het recept wel uitgeven na bewijs van psychiater.
Je hebt toch 'gewoon' recht op een second opinion bij een andere instelling? Daar zou ik voor gaan in jouw situatie. Top dat je je zo hebt ingezet de afgelopen 2,5 jr! Knap! Mooi dat je ondanks deze ervaring winst ziet. Ja, sec opt, heb je recht op!!Dankjewel voor het compliment! (k) Ja, ik wil gewoon beter worden, en wie kan dat beter dan ikzelf...
woensdag 15 augustus 2012 om 01:11
quote:DeKenau schreef op 15 augustus 2012 @ 00:15:
Steeds vragenlijsten invullen? Dat is toch eenmalig en wordt toegespitst op leeftijd?
Nee, hoeft niet. Je hebt vragenlijsten voor een initiële diagnose en dan heb je ook nog tussentijdse. Dan meten ze telkens op een bepaalde schaal hoe depressief je bent en of er vooruitgang in zit of niet.
Steeds vragenlijsten invullen? Dat is toch eenmalig en wordt toegespitst op leeftijd?
Nee, hoeft niet. Je hebt vragenlijsten voor een initiële diagnose en dan heb je ook nog tussentijdse. Dan meten ze telkens op een bepaalde schaal hoe depressief je bent en of er vooruitgang in zit of niet.
woensdag 15 augustus 2012 om 01:34
quote:DeKenau schreef op 15 augustus 2012 @ 01:16:
Waarom dan doorgaan met AD?Angstklachten, maarja, het is ook meer dat ze me daar graag aan willen houden bij Punt P, terwijl dat niet nodig is, lijkt mij. ik functioneerde voor mijn depressie ook gewoon, altijd alles goed gegaan met school enzo, alleen moeizamere relaties met mensen, omdat ik onzekerder was. Een dokter zei zelfs, dat ik het misschien mijn leven lang moest slikken :S. Dat is echt totaal niet nodig denk ik, want ik heb maar een depressie gehad, ik lag niet elke andere maand weer depressief in bed. Ik weet het niet, ik denk dat het inderdaad zo is, dat ik ze geld oplever en dat ze mij daarom willen houden en het erger maken dan het is. De schematherapie heeft meer geholpen dan al die andere ongein met andere therapeuten en dokters bij elkaar.
Waarom dan doorgaan met AD?Angstklachten, maarja, het is ook meer dat ze me daar graag aan willen houden bij Punt P, terwijl dat niet nodig is, lijkt mij. ik functioneerde voor mijn depressie ook gewoon, altijd alles goed gegaan met school enzo, alleen moeizamere relaties met mensen, omdat ik onzekerder was. Een dokter zei zelfs, dat ik het misschien mijn leven lang moest slikken :S. Dat is echt totaal niet nodig denk ik, want ik heb maar een depressie gehad, ik lag niet elke andere maand weer depressief in bed. Ik weet het niet, ik denk dat het inderdaad zo is, dat ik ze geld oplever en dat ze mij daarom willen houden en het erger maken dan het is. De schematherapie heeft meer geholpen dan al die andere ongein met andere therapeuten en dokters bij elkaar.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:05
Ik begrijp heel goed dat je er helemaal uit wilt. Zolang je medicijnen gebruikt kan huisarts helpen afbouwen maar dat is psychisch gezien niet genoeg: er moet toezicht / supervisie zijn van een shrink o.i.d. Nou, aangezien je deze weg gaat doen (enge man) maar je afbouw nog niet volledig is en dus supervisie nodig, moet je een andere. Buiten de A'damse. En toch kan ik me ook niet vóórstellen dat ze allemaal bij dezelfde instelling zitten. Al is het maar vanwege verbod op monopoly in zulke zaken. Ben benieuwd voor je! Wijk uit als nodig, leg het verhaal bij externe (niet bij die ene instelling horende) hulpverleners, daar komen vaak de beste tips uit (mond op mond reclame werkt ook in de psychiatrie!)
woensdag 15 augustus 2012 om 02:14
quote:Sjembekje schreef op 15 augustus 2012 @ 02:05:
Ik begrijp heel goed dat je er helemaal uit wilt. Zolang je medicijnen gebruikt kan huisarts helpen afbouwen maar dat is psychisch gezien niet genoeg: er moet toezicht / supervisie zijn van een shrink o.i.d. Nou, aangezien je deze weg gaat doen (enge man) maar je afbouw nog niet volledig is en dus supervisie nodig, moet je een andere. Buiten de A'damse. En toch kan ik me ook niet vóórstellen dat ze allemaal bij dezelfde instelling zitten. Al is het maar vanwege verbod op monopoly in zulke zaken. Ben benieuwd voor je! Wijk uit als nodig, leg het verhaal bij externe (niet bij die ene instelling horende) hulpverleners, daar komen vaak de beste tips uit (mond op mond reclame werkt ook in de psychiatrie!)Nouja, je kan kiezen tussen de instellingen, of de vrijgevestigde neem ik aan. Dus misschien een psycholoog naast de supervisie van de huisarts. En evt. een vrijgevestigde psychiater. Ik kan je zeggen, in mijn oude woonplaats had e gevestigde instelling enorm veel contact met Mentrum. Het is echt eng, dat close-knitted network.
Ik begrijp heel goed dat je er helemaal uit wilt. Zolang je medicijnen gebruikt kan huisarts helpen afbouwen maar dat is psychisch gezien niet genoeg: er moet toezicht / supervisie zijn van een shrink o.i.d. Nou, aangezien je deze weg gaat doen (enge man) maar je afbouw nog niet volledig is en dus supervisie nodig, moet je een andere. Buiten de A'damse. En toch kan ik me ook niet vóórstellen dat ze allemaal bij dezelfde instelling zitten. Al is het maar vanwege verbod op monopoly in zulke zaken. Ben benieuwd voor je! Wijk uit als nodig, leg het verhaal bij externe (niet bij die ene instelling horende) hulpverleners, daar komen vaak de beste tips uit (mond op mond reclame werkt ook in de psychiatrie!)Nouja, je kan kiezen tussen de instellingen, of de vrijgevestigde neem ik aan. Dus misschien een psycholoog naast de supervisie van de huisarts. En evt. een vrijgevestigde psychiater. Ik kan je zeggen, in mijn oude woonplaats had e gevestigde instelling enorm veel contact met Mentrum. Het is echt eng, dat close-knitted network.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:16
Maar bij wie moet ik het dan nog meer vertellen? Het liefst zou ik gewoon niks meer van mij willen laten horen bij Punt P, want zodra ik ga bellen, gaan ze mij toch proberen binnen te hengelen, of moeilijk doen. Ik heb geen behoefte meer aan het aan de telefoon hangen met zo'n baliemiep, die dan alles doorvertelt aan meneer de dokter.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:19
Maar ik wil ook geen therapie meer enzo, voor mij is het klaar nu, ik heb alles al 10tallen keren herkauwd, de laatste tijd gebeurt er niks bijzonders meer, en mocht het erger worden, dan kan ik gewoon naar een psycholoog toch? Als ik onzeker ben over mijn opleiding bijvoorbeeld. Ik zie het niet zitten om weer aan iemand vast te zitten, die mij dan weer 2 jaar "dwingt' te blijven.
Ik ben trouwens wel bang om het financiele aspect. Als vrijgevestigd heel duur is, zit ik in de puree, dan moet ik gaan lenen. En mijn ouders hebben liever gratis hulp (via Punt P) dan dat ze de knip open trekken. Mijn moeder begrijpt niet zo goed dat het een hele organisatie is die faalt, en denkt waarschijnlijk dat ik overdrijf. Ik verdien nu namelijk niet genoeg om zulke dingen zelf te kunnen betalen...
Ik ben trouwens wel bang om het financiele aspect. Als vrijgevestigd heel duur is, zit ik in de puree, dan moet ik gaan lenen. En mijn ouders hebben liever gratis hulp (via Punt P) dan dat ze de knip open trekken. Mijn moeder begrijpt niet zo goed dat het een hele organisatie is die faalt, en denkt waarschijnlijk dat ik overdrijf. Ik verdien nu namelijk niet genoeg om zulke dingen zelf te kunnen betalen...
woensdag 15 augustus 2012 om 02:22
Nee nee snap ik! Maar ken je hulpverleners buiten dat netwerk om? Mensen in je privé, vrienden van? Misschien weten zij een goede psychiatrisch onderlegd persoon die je via officiële wegen kan uitbegeleiden zodat je helemaal van dat A'damse netwerk af bent? Ik denk mee. Hik er tegenaan voor je dat 'gewoon kappen' geen optie is vanwege medicatie. Overleg met huisarts? Vertrouw je die?
woensdag 15 augustus 2012 om 02:27
Ik ken mijn huisarts niet zo goed, maar hij verwees mij wel snel door toen het slecht met mij ging, dus op hoop van zegen.
Waarom kan ik niet gewoon medicatie afbouwen onder toezicht van dokter, dat als het slechter met mij gaat vanwege het tekort aan het stofje, dat hij dat dan even in de gaten houdt. Want het is puur een chemische reactie, niets psychisch verder.
Ik voel mij zo gevangen in dit rotsysteem, het liefst zouden ze mij jaren willen houden heb ik het gevoel. Ben het zo zat allemaal.
Ik wil gewoon helemaal van die AP-ongein af zijn,het liefst al begin komend jaar. ik hoef maar 2 keer af te bouwen nog, dus als ik dat goed in plan, in vakanties, dat ik niet onzeker op mijn nieuwe opleiding zit en tentamens faal, dan moet het wel goed gaan toch. Mijn dosis is nog maar 100 mg, dus het is geen enorm verschil meer. Het liefst beslis ik over mijn eigen lichaam. Ik ben intelligent genoeg om te weten wanneer het mis gaat en hulp te zoeken.
Waarom kan ik niet gewoon medicatie afbouwen onder toezicht van dokter, dat als het slechter met mij gaat vanwege het tekort aan het stofje, dat hij dat dan even in de gaten houdt. Want het is puur een chemische reactie, niets psychisch verder.
Ik voel mij zo gevangen in dit rotsysteem, het liefst zouden ze mij jaren willen houden heb ik het gevoel. Ben het zo zat allemaal.
Ik wil gewoon helemaal van die AP-ongein af zijn,het liefst al begin komend jaar. ik hoef maar 2 keer af te bouwen nog, dus als ik dat goed in plan, in vakanties, dat ik niet onzeker op mijn nieuwe opleiding zit en tentamens faal, dan moet het wel goed gaan toch. Mijn dosis is nog maar 100 mg, dus het is geen enorm verschil meer. Het liefst beslis ik over mijn eigen lichaam. Ik ben intelligent genoeg om te weten wanneer het mis gaat en hulp te zoeken.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:28
woensdag 15 augustus 2012 om 02:30
Snelle navraag levert iets op: vrijgevestigde psychiater gaat via je verzekering, eigen bijdrage is er niet meer sinds 1-09-09. Kosten dus niet voor jou. Vriendin kent er 1 in A'dam maar mag ik hier niet posten (reclame). Ik zou specifiek om uitbegeleiding vragen. En blijf niet zitten in het idee dat alle psychiaters en instanties hetzelfde willen. Zolang er medicatie is zul je het er nog ff mee moeten doen. Psycholoog mag geen medicatie superviseren. Zal echt shrink moeten doen, sorry.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:35
woensdag 15 augustus 2012 om 02:36
Dus het is geen verschil of ik bij Punt P zit, of bij een vrijgevestigde? Dat is prettig nieuws.
Amsterdam is groot, dus mits je vriendin in mijn buurt woont, heb ik er minder aan;) En ik geef liever niet mijn exacte locatie.
Ik denk ook niet dat ALLE psychiaters en instanties hetzelfde willen. Maar Punt P is een enorme chaos. Psychiaters lezen hun dossiers slecht, de overdracht is slecht, en ze willen alleen maar je geld lijkt het wel. Alles om je zo lang mogelijk aan de pillen te houden. Het is walgelijk.
Ik ben geen borderliner (sorry voor de patienten hier), maar toch durfde die idioot eerst te opperen dat ik misschien wel mijn leven lang aan de pillen moest blijven. Dat alles voor een depressie... alleen omdat hij zag dat ik al eerder bij een psycholoog had gelopen, zonder te kijken waarvoor (om om te gaan met gepest worden dus). Ik vind mijzelf geen vreselijk geval, en mijn vrienden ook niet, dus waarom willen ze mij dan toch gedrogeerd houden? Als ik nu waanbeelden had, kinderen wat aan wilde doen of mijzelf, dan zou ik het begrijpen, maar dit, het voelt niet goed.
Amsterdam is groot, dus mits je vriendin in mijn buurt woont, heb ik er minder aan;) En ik geef liever niet mijn exacte locatie.
Ik denk ook niet dat ALLE psychiaters en instanties hetzelfde willen. Maar Punt P is een enorme chaos. Psychiaters lezen hun dossiers slecht, de overdracht is slecht, en ze willen alleen maar je geld lijkt het wel. Alles om je zo lang mogelijk aan de pillen te houden. Het is walgelijk.
Ik ben geen borderliner (sorry voor de patienten hier), maar toch durfde die idioot eerst te opperen dat ik misschien wel mijn leven lang aan de pillen moest blijven. Dat alles voor een depressie... alleen omdat hij zag dat ik al eerder bij een psycholoog had gelopen, zonder te kijken waarvoor (om om te gaan met gepest worden dus). Ik vind mijzelf geen vreselijk geval, en mijn vrienden ook niet, dus waarom willen ze mij dan toch gedrogeerd houden? Als ik nu waanbeelden had, kinderen wat aan wilde doen of mijzelf, dan zou ik het begrijpen, maar dit, het voelt niet goed.
