Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
dinsdag 19 november 2013 om 10:47
Zo te lezen hebben er meer mensen last van eenzaamheid. Ik heb periodes dat ik me eenzaam voel. En na wat tegenslagen, zit ik nou even in deze periode. Ik heb ook een tijdje gehad,dat ik heerlijk kon genieten in mijn eentje op de bank,met een leuke film. Ik mis nou echt de aandacht,en een arm om me heen, het lichamelijke contact. En ik ben geen type voor een ons,omdat ik echt iemand wil hebben,die echt om mij geeft,en niet alleen voor de seks. En aan de andere kant,weet ik ook,dat een man, je eenzaamheid niet kan op vullen,maar het maakt het toch even gezelliger.Suzie dat klinkt als hard werken,hopelijk ga je je snel beter voelen. Heel veel sterkte er mee
dinsdag 19 november 2013 om 20:25
Pfff wat herkenbaar dit allemaal. Ben ook single (nooit een relatie gehad ook, wel gescharreld) en voel me ook regelmatig eenzaam. Komt ook doordat veel vriendschappen zijn verwaterd. Veel dingen uit dit topic zijn herkenbaar. Ik snap soms gewoon niet wat er 'mis' met mij is..waarom geen enkele man moeite voor mij doet. Ik wil ook speciaal zijn voor iemand. Intiem kunnen zijn met iemand..en dan niet alleen voor de seks, want dat is leuk voor even, maar uiteindelijk voel ik me nog eenzamer. Vriendinnen zijn vooral met hun vriend bezig en lijken niet echt te beseffen hoe het voor mij is. Zelfs vriendinnen die zelf voorheen single waren. Dusja..
Irritant ook als mensen zeggen dat je kritisch bent. Ik ben totaal niet kritisch vind ik zelf. Je moet alleen verliefd worden en ja..dit moet dan ook nog eens wederzijds zijn.
Irritant ook als mensen zeggen dat je kritisch bent. Ik ben totaal niet kritisch vind ik zelf. Je moet alleen verliefd worden en ja..dit moet dan ook nog eens wederzijds zijn.
woensdag 20 november 2013 om 10:30
Hoi hoi,
Ben ook singel en vindt het soms ook wel eens moeilijk om alleen te zijn, het heeft ook wel zijn voordelen soms je kunt doen en laten wat je wil, en je leert je zelf wel beter kennen, zelf ben ik er nog niet uit hoe of wat op relatie gebied wil.
Ik heb al meerdere relaties gehad, maar elke keer benauwde dat zo erg, dus heb nu wel het besluit genomen om voorlopig maar eens vrijgezel te blijven, ik vindt het nu niet meer eng om alleen te zijn, heb leuke vriendinnen en ga wel eens alleen op pad, binnenkort ga ik weer lekker sporten, en wil me een beetje gaan verdiepen in het spirituele wereldje, wil wat meer rust in mijn hoofd en lichaam.
Ouders en familie heb ik niet meer dus dat is soms wel erg moeilijk, maar ik schrijf altijd in mijn boekje als ik het even moeilijk heb dat geeft ook wel wat meer rust.
Ben ook singel en vindt het soms ook wel eens moeilijk om alleen te zijn, het heeft ook wel zijn voordelen soms je kunt doen en laten wat je wil, en je leert je zelf wel beter kennen, zelf ben ik er nog niet uit hoe of wat op relatie gebied wil.
Ik heb al meerdere relaties gehad, maar elke keer benauwde dat zo erg, dus heb nu wel het besluit genomen om voorlopig maar eens vrijgezel te blijven, ik vindt het nu niet meer eng om alleen te zijn, heb leuke vriendinnen en ga wel eens alleen op pad, binnenkort ga ik weer lekker sporten, en wil me een beetje gaan verdiepen in het spirituele wereldje, wil wat meer rust in mijn hoofd en lichaam.
Ouders en familie heb ik niet meer dus dat is soms wel erg moeilijk, maar ik schrijf altijd in mijn boekje als ik het even moeilijk heb dat geeft ook wel wat meer rust.
woensdag 20 november 2013 om 16:23
Hier nog een single van 28 jaar. Ik vind het tot nu toe heerlijk, vooral de vrijheid. Kan me goed vermaken en verwen mezelf ook wel eens. Ik kook bijna dagelijks en trakteer mezelf soms ook wel eens op een gebakje. Heb wel 2 kleine hondjes, waar ik veel mee wandel en doe dat graag. Materialistisch ben ik wel gelukkig.
Maar heb nog nooit een serieuze relatie gehad en nooit echte liefde van een man gevoeld. Wel een paar keer kort een vriendje en een scharrel gehad. Maar dat waren eigenlijk niet mijn types. Ben ook nooit echt verliefd geweest, weet niet eens hoe dat voelt. Misschien kan ik dat gewoon niet worden. Maar ik wilde gewoon een vriendje, net als de rest. Toen die scharrel eens kwam slapen, voelde ik me erg ongemakkelijk. Hij is een ochtendmens en ik een avondmens. Hij wou om 8 uur uit bed en ik ging ook maar dan. Was nog doodmoe, want slaap uit in het weekend. Hij ging gelijk na het ontbijt weer weg en ik was zo blij. Zo hoort het toch niet? Je moet toch juist graag bij elkaar willen zijn? Het voelde zo beklemmend. En dat was nog maar 1 nacht.
Toch lijkt het me mooi als iemand helemaal voor je gaat. Het gevoel te hebben van: dit is mijn maatje. Mijn moeder en stiefvader zijn alles voor me. Maar zij hebben ook niet het eeuwige leven. Dat maakt me ook bang, het idee om later op niemand meer terug te kunnen vallen. Tegen die tijd hoop ik toch wel iemand gevonden te hebben. Maar ik ben bang dat ik niet geschikt ben voor een relatie. Dat ik niet sociaal genoeg ben. Aan de ene kant wil ik het, maar vind mezelf aanpassen zo vermoeiend. Helemaal als je verschillende interesses hebt.
Nieuwe vriendschappen maken vind ik ook lastiger dan vroeger. Als kind ging het vanzelf. Toen al mijn vriendinnen een vriend kregen, verwaterde alles. Die hadden alleen nog maar oog voor hun vriend. Als afspreken dan wel sporadisch lukte, praatten ze alleen maar over hem. Dat raakte ik zo beu. Alsmaar hij dit en hij dat. Als ik met een bezette vriendin afspreek, gaat het vaak niet door omdat hun vriend ineens iets anders wil. Vriend gaat altijd voor. Heb gelukkig ook een single vriendin en dat gaat veel beter. De gesprekken zijn ook leuker, die gaan niet steeds over vriendjes.
Maar heb nog nooit een serieuze relatie gehad en nooit echte liefde van een man gevoeld. Wel een paar keer kort een vriendje en een scharrel gehad. Maar dat waren eigenlijk niet mijn types. Ben ook nooit echt verliefd geweest, weet niet eens hoe dat voelt. Misschien kan ik dat gewoon niet worden. Maar ik wilde gewoon een vriendje, net als de rest. Toen die scharrel eens kwam slapen, voelde ik me erg ongemakkelijk. Hij is een ochtendmens en ik een avondmens. Hij wou om 8 uur uit bed en ik ging ook maar dan. Was nog doodmoe, want slaap uit in het weekend. Hij ging gelijk na het ontbijt weer weg en ik was zo blij. Zo hoort het toch niet? Je moet toch juist graag bij elkaar willen zijn? Het voelde zo beklemmend. En dat was nog maar 1 nacht.
Toch lijkt het me mooi als iemand helemaal voor je gaat. Het gevoel te hebben van: dit is mijn maatje. Mijn moeder en stiefvader zijn alles voor me. Maar zij hebben ook niet het eeuwige leven. Dat maakt me ook bang, het idee om later op niemand meer terug te kunnen vallen. Tegen die tijd hoop ik toch wel iemand gevonden te hebben. Maar ik ben bang dat ik niet geschikt ben voor een relatie. Dat ik niet sociaal genoeg ben. Aan de ene kant wil ik het, maar vind mezelf aanpassen zo vermoeiend. Helemaal als je verschillende interesses hebt.
Nieuwe vriendschappen maken vind ik ook lastiger dan vroeger. Als kind ging het vanzelf. Toen al mijn vriendinnen een vriend kregen, verwaterde alles. Die hadden alleen nog maar oog voor hun vriend. Als afspreken dan wel sporadisch lukte, praatten ze alleen maar over hem. Dat raakte ik zo beu. Alsmaar hij dit en hij dat. Als ik met een bezette vriendin afspreek, gaat het vaak niet door omdat hun vriend ineens iets anders wil. Vriend gaat altijd voor. Heb gelukkig ook een single vriendin en dat gaat veel beter. De gesprekken zijn ook leuker, die gaan niet steeds over vriendjes.
woensdag 20 november 2013 om 16:57
Hey hondenmens,
Is zó herkenbaar wat jij schrijft? ik ben 35 en ben één keer echt verliefd geweest maar helaas is die relatie op de klippen gelopen, daarna nooit meer echt verliefd geweest, heb wel eens vriendjes gehad maar dat was het toch weer net niet.
Het aanpassen vindt ik zelf ook niks hoor, woon graag alleen daarom wil ik nooit samenwonen maar een lat relatie zou wel beter bij me passen.
Ik heb wel geleerd om eerst zelf gelukkig te worden voordat je iemand anders gelukkig kunt maken, ik snap je angst ook wel als de mensen waar je om geeft wegvallen dat is ook moeilijk hoor.
Ik heb gelukkig wel vriendinnen die ook singel zijn, maar twee daar van zijn aan het date dus hoor heel veel die verhalen aan, kan er ook wel om lachen hoor, maar soms denk ik ook wel eens zou er iemand voor me zijn die echt bij me past? ik weet het niet, vindt het ook wel lekker zo, heerlijk je eigen dingen doen, vrijgezel zijn heeft zijn voor en nadelen.
Ben op zich ook wel sociaal, maar voel me niet prettig in een grote groep mensen, ben nu eenmaal ook graag thuis!
Is zó herkenbaar wat jij schrijft? ik ben 35 en ben één keer echt verliefd geweest maar helaas is die relatie op de klippen gelopen, daarna nooit meer echt verliefd geweest, heb wel eens vriendjes gehad maar dat was het toch weer net niet.
Het aanpassen vindt ik zelf ook niks hoor, woon graag alleen daarom wil ik nooit samenwonen maar een lat relatie zou wel beter bij me passen.
Ik heb wel geleerd om eerst zelf gelukkig te worden voordat je iemand anders gelukkig kunt maken, ik snap je angst ook wel als de mensen waar je om geeft wegvallen dat is ook moeilijk hoor.
Ik heb gelukkig wel vriendinnen die ook singel zijn, maar twee daar van zijn aan het date dus hoor heel veel die verhalen aan, kan er ook wel om lachen hoor, maar soms denk ik ook wel eens zou er iemand voor me zijn die echt bij me past? ik weet het niet, vindt het ook wel lekker zo, heerlijk je eigen dingen doen, vrijgezel zijn heeft zijn voor en nadelen.
Ben op zich ook wel sociaal, maar voel me niet prettig in een grote groep mensen, ben nu eenmaal ook graag thuis!
donderdag 28 november 2013 om 19:00
quote:liekske78 schreef op 20 november 2013 @ 16:57:
ben één keer echt verliefd geweest maar helaas is die relatie op de klippen gelopen, daarna nooit meer echt verliefd geweest, heb wel eens vriendjes gehad maar dat was het toch weer net niet.
Hey Liekske78,
Je klinkt wel een beetje als ik.. Ben bijna 28 en ook 1x echt verliefd geweest en daarna de afgelopen 6 jaar niet meer.
Soms denk ik ook wel 'is er wel iemand die bij mij past?', maar kan aan de andere kant ook goed alleen zijn. Lekker mn eigen dingen doen, hoe ik het wil.. niet aanpassen..
Zo dubbel,.. af en toe wel het verlangen om een arm om je heen te hebben, lekker verliefd te zijn, vlinders te voelen etc.. Date wel regelmatig, maar tot nu toe zat 'hij' er niet tussen, en dan benauwd het me ook weer snel. Vandaag weer een date afgerond, en vind het nu ook wel ff prima, voorlopig even date-pauze
Heeft zn voor- en nadelen inderdaad. Maar nu wel met mezelf afgesproken, dat als ik niet denk 'dit is HET', ik er geen tijd en energie meer in ga steken..
Lekker genieten van andere dingen!
ben één keer echt verliefd geweest maar helaas is die relatie op de klippen gelopen, daarna nooit meer echt verliefd geweest, heb wel eens vriendjes gehad maar dat was het toch weer net niet.
Hey Liekske78,
Je klinkt wel een beetje als ik.. Ben bijna 28 en ook 1x echt verliefd geweest en daarna de afgelopen 6 jaar niet meer.
Soms denk ik ook wel 'is er wel iemand die bij mij past?', maar kan aan de andere kant ook goed alleen zijn. Lekker mn eigen dingen doen, hoe ik het wil.. niet aanpassen..
Zo dubbel,.. af en toe wel het verlangen om een arm om je heen te hebben, lekker verliefd te zijn, vlinders te voelen etc.. Date wel regelmatig, maar tot nu toe zat 'hij' er niet tussen, en dan benauwd het me ook weer snel. Vandaag weer een date afgerond, en vind het nu ook wel ff prima, voorlopig even date-pauze
Heeft zn voor- en nadelen inderdaad. Maar nu wel met mezelf afgesproken, dat als ik niet denk 'dit is HET', ik er geen tijd en energie meer in ga steken..
Lekker genieten van andere dingen!
donderdag 28 november 2013 om 19:05
Hondenmens,...
Jouw verhaal ook erg herkenbaar! Dacht een aantal jaren geleden ook niet meer verliefd te kunnen worden.. Dacht dat het bij mn tienerperiode hoorde... Paar jaar geleden toch meegemaakt dat die vlinders nog wel bestaan, dankzij een kortstondig iets tijdens een periode in het buitenland. Dus was blij te weten dat het nog kan/de vlinders nog bestaan, ondanks dat het niks was geworden!
Helaas daarna geen vlinders meer.. Maar er is nog hoop
Jouw verhaal ook erg herkenbaar! Dacht een aantal jaren geleden ook niet meer verliefd te kunnen worden.. Dacht dat het bij mn tienerperiode hoorde... Paar jaar geleden toch meegemaakt dat die vlinders nog wel bestaan, dankzij een kortstondig iets tijdens een periode in het buitenland. Dus was blij te weten dat het nog kan/de vlinders nog bestaan, ondanks dat het niks was geworden!
Helaas daarna geen vlinders meer.. Maar er is nog hoop
donderdag 28 november 2013 om 20:25
donderdag 28 november 2013 om 21:31
Ik vind elk jaar wel iemand leuk en ben al drie keer serieus verliefd geweest. Dat vind ik het allernaarste wat er is. Want van elke vorm van intimiteit dan ook met die mensen mag en kan ik alleen maar dromen. Ik snap niet waarom er niet eens een leuk iemand op me verliefd kan worden, niet alleen van die kansloze losers. Ik hang mijn marktwaarde op aan t soort wat op mij valt. En even bot gezegd halen die mensen die op mij vallen mijn eigenwaarde ernstig naar beneden
vrijdag 29 november 2013 om 09:33
Ik kan ook prima alleen zijn, maar mis zo af en toe wel een arm om me heen en gezellig samen wakker worden en ontbijten dat zijn de dingen die ik wel mis.
Binnenkort ga ik me inschrijven bij een sportschool ook om weer nieuwe mensen te ontmoeten, nu is het zo ik kom van mijn werk en zit dan wéér alleen s'avonds thuis, spreek zo af en toe met een vriendin af maar die hebben het ook best wel druk met van alles en nog wat.
dat ik een thuis ben vindt ik niet erg, maar de laatste tijd heb ik steeds meer moeite mee, en ben het ook wel een beetje beu om te gaan date, het is af en toe heel tegenstrijdig het ene moment wil je iemand om je heen, en het andere moment ben je blij dat je singel bent.
Binnenkort ga ik me inschrijven bij een sportschool ook om weer nieuwe mensen te ontmoeten, nu is het zo ik kom van mijn werk en zit dan wéér alleen s'avonds thuis, spreek zo af en toe met een vriendin af maar die hebben het ook best wel druk met van alles en nog wat.
dat ik een thuis ben vindt ik niet erg, maar de laatste tijd heb ik steeds meer moeite mee, en ben het ook wel een beetje beu om te gaan date, het is af en toe heel tegenstrijdig het ene moment wil je iemand om je heen, en het andere moment ben je blij dat je singel bent.
vrijdag 29 november 2013 om 16:53
Ik vraag me af of het voor veel mensen geen idee zou zijn om bij een soort woongroep aan te sluiten.
Dat je gelijkgezinde mensen om je heen hebt maar ook je eigen woning. En wel samen leuke dingen kunt doen, kletsen en samen eten, film of series kijken en dergelijke.
In mijn ervaring is als je geen partner hebt wonen in een soort studentenhuis best erg gezellig!
Dat je gelijkgezinde mensen om je heen hebt maar ook je eigen woning. En wel samen leuke dingen kunt doen, kletsen en samen eten, film of series kijken en dergelijke.
In mijn ervaring is als je geen partner hebt wonen in een soort studentenhuis best erg gezellig!
vrijdag 29 november 2013 om 21:04
Inderdaad, ik kan ook prima alleen wezen,maar momenteel voel ik me ook eenzaam,ik mis ook een arm om me heen,iemand die van je houd, om wie je bent. Ook wel online gedate,maar je moet net iemand treffen waar mee je een klik hebt. Biobitch ik herken het ook ,ik vraag me ook af,waarom worden alleen mannen verliefd op mij,die ik niet wil hebben. En dat maakt mij ook onzeker,en eenzaam. Liekske wat knap dat je je in laat schrijven op een sportschool. Ik heb ook wel een tijdje gesport,maar nieuwe mensen ontmoeten is daar moeilijk. Bij ons kwamen ze alleen voor het sporten,en een gesprekje voeren hadden ze vaak niet echt zin in. Maar misschien verschild het per sportschool. Thorsson klinkt wel gezellig zo'n woongroep,maar denk ik niet iets voor mij. Iedereen alvast een goed weekend gewenst!
