Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
woensdag 15 december 2010 om 21:43
Een aantal zeiden het hier al...de Kerstdagen en Oud&nieuw komen er weer aan. En op zich heb ik wel een aantal plannen...niet heel bijzondere, maar het is iets. Alleen thuis zitten...ik vind het heel knap als je het kunt, maar momenteel zou ik het niet kunnen (behalve dan 2e kerstdag, omdat ik dat dan meer als een gewone zondag zie). Maar om eerlijk te zijn hoeven die knusse kerstdagen van mij niet. Als ik een relatie heb, vind ik het geweldig...kan het niet knus en 'overdone' genoeg zijn.
Ik merk steeds meer dat het eenzame gevoel wel voor een groot deel ligt in dat ik weet wat ik mis. Ik wéét/voel het nog heel goed, kan me nog veel helemaal voor mij halen. Ook al is een lange relatie alweer een tijdje terug...tussendoor ook wat losse 'relaties' gehad en al is het maar voor even, het laat je toch weer even 'ruiken' aan het gezellige samenzijn en bij iemand 'horen'. Ik kan er maar moeilijk aan wennen als dat er niet meer is. Tegelijkertijd vind ik dat ik alleen óók gelukkig moet kunnen zijn, moet kunnen genieten van dit soort feestdagen. En hoe lief mijn ouders ook zijn, maar als ik met hen ben tijdens 1e kerstdag, voelt het toch als incompleet. En nu krijgen we ook weer de tijd dat ik denk van: Hmmm, weer een jaar alleen. Elk oud & nieuw denk ik: dit jaar zal ik wel een leuke vent voor langere tijd tegenkomen. Maar dan gebeurt dat dus niet. Ook dit jaar zal ik daar wel weer aan denken. Apart moment is dat altijd als het 12 uur is geweest en je dan overal het vuurwerk hoort en mensen elkaar een gelukkig nieuwjaar wensen en je dan toch even bedenkt: wat zal volgend jaar voor mij brengen en hopelijk....sta ik dan hier met volgend oud&nieuw toch met iemand aan mij zijde. Herkennen jullie dat?
Ik merk steeds meer dat het eenzame gevoel wel voor een groot deel ligt in dat ik weet wat ik mis. Ik wéét/voel het nog heel goed, kan me nog veel helemaal voor mij halen. Ook al is een lange relatie alweer een tijdje terug...tussendoor ook wat losse 'relaties' gehad en al is het maar voor even, het laat je toch weer even 'ruiken' aan het gezellige samenzijn en bij iemand 'horen'. Ik kan er maar moeilijk aan wennen als dat er niet meer is. Tegelijkertijd vind ik dat ik alleen óók gelukkig moet kunnen zijn, moet kunnen genieten van dit soort feestdagen. En hoe lief mijn ouders ook zijn, maar als ik met hen ben tijdens 1e kerstdag, voelt het toch als incompleet. En nu krijgen we ook weer de tijd dat ik denk van: Hmmm, weer een jaar alleen. Elk oud & nieuw denk ik: dit jaar zal ik wel een leuke vent voor langere tijd tegenkomen. Maar dan gebeurt dat dus niet. Ook dit jaar zal ik daar wel weer aan denken. Apart moment is dat altijd als het 12 uur is geweest en je dan overal het vuurwerk hoort en mensen elkaar een gelukkig nieuwjaar wensen en je dan toch even bedenkt: wat zal volgend jaar voor mij brengen en hopelijk....sta ik dan hier met volgend oud&nieuw toch met iemand aan mij zijde. Herkennen jullie dat?
woensdag 15 december 2010 om 23:35
quote:Borninaugust schreef op 28 november 2010 @ 13:52:
Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam.
Kijk ... dit bedoel ik nou. Je zoekt een man en wat doe je?
1. altijd met een chaperonne op stap gaan
2. jezelf in je eentje mislukt voelen
Doe het anders, en ga ALLEEN erop uit! Dat is leuk & spannend! Zo'n chaperonne zorgt alleen maar voor een samen-uit-samen-thuis sfeer. Heel lastig.
Ga ergens zitten, bestel koffie en ga iets lezen. Spoedig zal er van alles gebeuren om je heen.
Ik kom zoveel leuke vrouwen tegen, maar .... met een vriendin. Daar kom ik niet tussen en daar heb ik dus niets aan.
Het is elk weekend weer de grote vraag of het me lukt om mensen te vinden die meewillen. Vaak lukt het, dit weekend zelfs twee avonden achter elkaar, maar soms ook niet. Dan voel ik me zo ongelofelijk mislukt en eenzaam.
Kijk ... dit bedoel ik nou. Je zoekt een man en wat doe je?
1. altijd met een chaperonne op stap gaan
2. jezelf in je eentje mislukt voelen
Doe het anders, en ga ALLEEN erop uit! Dat is leuk & spannend! Zo'n chaperonne zorgt alleen maar voor een samen-uit-samen-thuis sfeer. Heel lastig.
Ga ergens zitten, bestel koffie en ga iets lezen. Spoedig zal er van alles gebeuren om je heen.
Ik kom zoveel leuke vrouwen tegen, maar .... met een vriendin. Daar kom ik niet tussen en daar heb ik dus niets aan.
woensdag 15 december 2010 om 23:53
Herkenbaar?
Ben nu een jaar single, na een knipperlichtrelatie van enkele jaren..en verdraaid als de donkere dagen kwamen kwam de klad in de relatie...maar dat doet er nu even niet toe.
Ik had in het verre verleden altijd problemen met alleen zijn....en wat was een betere training om daarboven op te komen ? (voor mij tenminste).
Voorgaande jaren werd ik door famillie (die erg ver weg wonen) en vrienden uitgenodigd de kerst bij hen te vieren.....ik heb er toen juist bewust voor gekozen de kerst alleen te willen vieren....even puur op mezelf om mijn lamlendige gevoel te overwinnen en gelukkig begrepen mijn vrienden en famillie mij.
En eerlijk is eerlijk, het was iedere keer afzien,ppffff...tot vorig jaar, toen vond ik het helemaal prima.
En ik heb me met de kerst kostelijk vermaakt, lekker naar buiten,filmpje, koken.
Tja ik ga nu de 4e kerst als single tegemoed...heb er geen moeite meer mee.
Geleerd tevreden te zijn in de situatie waarin ik verkeer...zonder mezelf af te vragen of ik dan volgend jaar dan eindelijk samen met een partner op het strand ligt of kerst vier.
Natuurlijk blijft het een gezelligheidsfeest en nu ik voor mezelf weet waar ik toe in staat ben, gaan we met een vriendengroep gezamenlijk de 2e kerstdag door brengen.
Met in mijn achterhoofd wetende dat ik me ook goed alleen kan behappen.
Voor wie alleen zijn...heel veel sterkte en maak het voor jezelf gezellig!
Ben nu een jaar single, na een knipperlichtrelatie van enkele jaren..en verdraaid als de donkere dagen kwamen kwam de klad in de relatie...maar dat doet er nu even niet toe.
Ik had in het verre verleden altijd problemen met alleen zijn....en wat was een betere training om daarboven op te komen ? (voor mij tenminste).
Voorgaande jaren werd ik door famillie (die erg ver weg wonen) en vrienden uitgenodigd de kerst bij hen te vieren.....ik heb er toen juist bewust voor gekozen de kerst alleen te willen vieren....even puur op mezelf om mijn lamlendige gevoel te overwinnen en gelukkig begrepen mijn vrienden en famillie mij.
En eerlijk is eerlijk, het was iedere keer afzien,ppffff...tot vorig jaar, toen vond ik het helemaal prima.
En ik heb me met de kerst kostelijk vermaakt, lekker naar buiten,filmpje, koken.
Tja ik ga nu de 4e kerst als single tegemoed...heb er geen moeite meer mee.
Geleerd tevreden te zijn in de situatie waarin ik verkeer...zonder mezelf af te vragen of ik dan volgend jaar dan eindelijk samen met een partner op het strand ligt of kerst vier.
Natuurlijk blijft het een gezelligheidsfeest en nu ik voor mezelf weet waar ik toe in staat ben, gaan we met een vriendengroep gezamenlijk de 2e kerstdag door brengen.
Met in mijn achterhoofd wetende dat ik me ook goed alleen kan behappen.
Voor wie alleen zijn...heel veel sterkte en maak het voor jezelf gezellig!
donderdag 16 december 2010 om 16:43
Ik ben alleen, en heb daarnaast ook nog nauwelijks vrienden/familie/contacten.
Hoe denk je dat dat is? Uiteraard heel vervelend als je je eenzam voelt, maar ik zie toch een hoop mensen schrijven '.... gelukkig heb ik wel veel leuke vrienden'. Nou, koester dat, er zijn mensen die dat ook niet hebben!
Hoe denk je dat dat is? Uiteraard heel vervelend als je je eenzam voelt, maar ik zie toch een hoop mensen schrijven '.... gelukkig heb ik wel veel leuke vrienden'. Nou, koester dat, er zijn mensen die dat ook niet hebben!
donderdag 16 december 2010 om 21:08
quote:Ste_ schreef op 16 december 2010 @ 16:43:
Ik ben alleen, en heb daarnaast ook nog nauwelijks vrienden/familie/contacten.
Hoe denk je dat dat is? Uiteraard heel vervelend als je je eenzam voelt, maar ik zie toch een hoop mensen schrijven '.... gelukkig heb ik wel veel leuke vrienden'. Nou, koester dat, er zijn mensen die dat ook niet hebben!
Ste,
Dat is rot voor je zeg!...geen prettig gevoel inderdaad.
Sterkte en probeer een poging te wagen om het voor jezelf zo aangenaam mogelijk te maken.
Ik ben alleen, en heb daarnaast ook nog nauwelijks vrienden/familie/contacten.
Hoe denk je dat dat is? Uiteraard heel vervelend als je je eenzam voelt, maar ik zie toch een hoop mensen schrijven '.... gelukkig heb ik wel veel leuke vrienden'. Nou, koester dat, er zijn mensen die dat ook niet hebben!
Ste,
Dat is rot voor je zeg!...geen prettig gevoel inderdaad.
Sterkte en probeer een poging te wagen om het voor jezelf zo aangenaam mogelijk te maken.
zaterdag 18 december 2010 om 22:18
Ik ben alleen, heb eigenlijk nog nooit een echte relatie gehad maar ik vind het in 80% van de tijd geen probleem om alleen te zijn. Heb een drukke baan, leuke collega's en een paar goede vriendinnen. Maar ik herken dat het contact vaak van 1 kant moet komen en dat iedereen zich langzaam maar zeker settelt en dus minder tijd voor je heeft. Met de feestdagen in zicht zal de -ik ben eenzaam en alleen- bui wel weer even komen, maar ik laat het maar over me heen komen. Heb via Paiq.nl wel leuke chatcontacten en zo vermaak ik me prima!
Ik blijf (probeer tenminste te) geloven dat er ook voor mij iemand rondloopt. En zo niet, ach, dan zal ik me ook wel alleen redden... maar dat is niet mijn toekomst ideaal....
Ik blijf (probeer tenminste te) geloven dat er ook voor mij iemand rondloopt. En zo niet, ach, dan zal ik me ook wel alleen redden... maar dat is niet mijn toekomst ideaal....
zondag 19 december 2010 om 07:56
Ow jee. Ik ben begin 40, heb 2 kids en ben happy single.
Bedenk dat een relatie ook niet altijd zaligmakend is! T merendeel van mn getrouwde vriendinnen zou t liefst gaan scheide, als...ze maar durfden...ze maar geen kids hadden...ze maar niet met de hypotheek zaten...enzenz.
Heb wat familie en ook wat GOEDE vrienden, maar geen overdaad. Zit ook gewoon heel graag alleen! Kids gaan nu week naar ex, laat mij maar lekker aan keutelen! Heerlijk in mn eentje met zo nu en dan afspraak met vriendinnen.
1 Kerstdag zit ik alleen, maar dat zou niet hoeven. Kan zo ergens terecht, maar andere kerstdag heb ik broer met kids, ouders, mn eigen kids.... haha, dus die ene dag NIKS vind ik geen probleem. Oud op nieuw heb ik de kids. Nog geen idee of we alleen zijn ( met vast wat aanloop van buurtjes) of t met anderen gaan vieren.
Wat vervelend dat sommigen er zo'n moeite mee hebben, eenzaamheid is een heel rot gevoel! Maar echt, die roze wolk van een relatie bestaat 9 van de 10 keer niet. Net als met kinderen, haha, je ziet een schattig baytje voor je in gedachten. Maar met een puberende ADHDer met autistische trekken is t allemaal iets minder roze, om t nog maar zacht uit te drukken.
Ik zou iig proberen mn sociale net werk wat op te krikken. Je hebt zelf sites voor 'vriendinnen gezocht'. Die leuke vent komt wel, en JUIST als je er niet op zit te wachten!
Bedenk dat een relatie ook niet altijd zaligmakend is! T merendeel van mn getrouwde vriendinnen zou t liefst gaan scheide, als...ze maar durfden...ze maar geen kids hadden...ze maar niet met de hypotheek zaten...enzenz.
Heb wat familie en ook wat GOEDE vrienden, maar geen overdaad. Zit ook gewoon heel graag alleen! Kids gaan nu week naar ex, laat mij maar lekker aan keutelen! Heerlijk in mn eentje met zo nu en dan afspraak met vriendinnen.
1 Kerstdag zit ik alleen, maar dat zou niet hoeven. Kan zo ergens terecht, maar andere kerstdag heb ik broer met kids, ouders, mn eigen kids.... haha, dus die ene dag NIKS vind ik geen probleem. Oud op nieuw heb ik de kids. Nog geen idee of we alleen zijn ( met vast wat aanloop van buurtjes) of t met anderen gaan vieren.
Wat vervelend dat sommigen er zo'n moeite mee hebben, eenzaamheid is een heel rot gevoel! Maar echt, die roze wolk van een relatie bestaat 9 van de 10 keer niet. Net als met kinderen, haha, je ziet een schattig baytje voor je in gedachten. Maar met een puberende ADHDer met autistische trekken is t allemaal iets minder roze, om t nog maar zacht uit te drukken.
Ik zou iig proberen mn sociale net werk wat op te krikken. Je hebt zelf sites voor 'vriendinnen gezocht'. Die leuke vent komt wel, en JUIST als je er niet op zit te wachten!
donderdag 23 december 2010 om 12:54
quote:Henkjan41 schreef op 15 december 2010 @ 23:35:
[...]
Kijk ... dit bedoel ik nou. Je zoekt een man en wat doe je?
1. altijd met een chaperonne op stap gaan
2. jezelf in je eentje mislukt voelen
Doe het anders, en ga ALLEEN erop uit! Dat is leuk & spannend! Zo'n chaperonne zorgt alleen maar voor een samen-uit-samen-thuis sfeer. Heel lastig.
Ga ergens zitten, bestel koffie en ga iets lezen. Spoedig zal er van alles gebeuren om je heen.
Ik kom zoveel leuke vrouwen tegen, maar .... met een vriendin. Daar kom ik niet tussen en daar heb ik dus niets aan.Ik zou dat zo graag willen...maar durf dat echt niet. Zou me echt niet ontspannen kunnen voelen. Doe jij dat wel dan trouwens, alleen uitgaan als man?
[...]
Kijk ... dit bedoel ik nou. Je zoekt een man en wat doe je?
1. altijd met een chaperonne op stap gaan
2. jezelf in je eentje mislukt voelen
Doe het anders, en ga ALLEEN erop uit! Dat is leuk & spannend! Zo'n chaperonne zorgt alleen maar voor een samen-uit-samen-thuis sfeer. Heel lastig.
Ga ergens zitten, bestel koffie en ga iets lezen. Spoedig zal er van alles gebeuren om je heen.
Ik kom zoveel leuke vrouwen tegen, maar .... met een vriendin. Daar kom ik niet tussen en daar heb ik dus niets aan.Ik zou dat zo graag willen...maar durf dat echt niet. Zou me echt niet ontspannen kunnen voelen. Doe jij dat wel dan trouwens, alleen uitgaan als man?
donderdag 23 december 2010 om 12:57
Poosje niet geweest hier, even bijgelezen. Heb voor kerst nog geen echte concrete plannen, waarschijnlijk op tweede kerstdag 's avonds uit maar verder dus thuis. Iedereen zit bij familie... Om mezelf uit te nodigen bij mijn eigen familie (die hebben allemaal hun eigen gezinnetje) nee...Dus het ziet er naar uit dat ik voor het eerst in mijn leven kerstmis alleen door breng. Het is niet anders.
Veel erger had ik het gevonden als ik met Oud en Nieuw alleen was geweest. Dan ga ik gelukkig naar een groot feest met een groepje meiden, erg veel zin in.
Veel erger had ik het gevonden als ik met Oud en Nieuw alleen was geweest. Dan ga ik gelukkig naar een groot feest met een groepje meiden, erg veel zin in.
donderdag 23 december 2010 om 19:04
heb even meegelezen en wil graag reageren op de post van Henkjan41.
ik ben al een poosje single...3 jaar.
ben ALLEEN op wintersport gegaan...ALLEEN naar New York..ik ga ALLEEN shoppen,koffie drinken en ja ik stap ook ALLEEN een cafe binnen als het moet.
en het is NIET LEUK
het is helemaal niet leuk om alleen van alles te ondernemen.
simpelweg omdat je met niemand iets kunt delen.
het alleen weggaan...het alleen je ervaringen verwerken...fuck it..ik ben er zo enorm klaar mee.
ja..ik heb mensen leren kennen..mannen die me benaderden...meestal voor andere bedoelingen dan dat ik me wenstte.
want je bent vrouw alleen..dat is veiliger schijnt want ben je met tweeen schijnen ze niet zo goed onzedelijke voorstellen te durven uitkramen.
ik ben al een poosje single...3 jaar.
ben ALLEEN op wintersport gegaan...ALLEEN naar New York..ik ga ALLEEN shoppen,koffie drinken en ja ik stap ook ALLEEN een cafe binnen als het moet.
en het is NIET LEUK
het is helemaal niet leuk om alleen van alles te ondernemen.
simpelweg omdat je met niemand iets kunt delen.
het alleen weggaan...het alleen je ervaringen verwerken...fuck it..ik ben er zo enorm klaar mee.
ja..ik heb mensen leren kennen..mannen die me benaderden...meestal voor andere bedoelingen dan dat ik me wenstte.
want je bent vrouw alleen..dat is veiliger schijnt want ben je met tweeen schijnen ze niet zo goed onzedelijke voorstellen te durven uitkramen.
zaterdag 25 december 2010 om 11:22
Nou zit ik dan op 1e kerstdag, de meeste zijn nu gezellig aan het ontbijten en doen ik zit bored op de bank met mijn laptop op schoot.
Triest eigenlijk. Tuurlijk ga ik zo naar mijn ouders en doen zij hun best met eten en gezelligheid en wil ik niet met mijn verschrikkelijke gedrag dit verstoren. Maar ik heb de laatste tijd verschrikkelijk last van het denken dat alles ruk is. Een relatie die overging en die nu weer lopende is maar stiekum want mijn ouders en vrienden kan ik niet vertellen dat ik gewoonweg zielsveel van mijn mannetje hou en ik kapot ga als hij er niet is . Brengt wel mee dat hetzelfde voor hem geldt en dat we dus niet samen kunnen zijn en dat doet pijn.Dat is dan maar roep dat ik liever alleen wil zijn maar eerlijk gezegd is dat helemaal niet leuk. Ik wil niet liegen en zeker niet to mijn ouders zij doen echt alles voor me. Maar voel me ondanks alles zo alleen en eenzaam.
Ik hoop dat jullie allemaal de kerstdagen op welke manier dan ook doorkomen. Hoop dat er toch nog plezier en genieten bij zit.Ik weet het "de kerstdagen" het word zo opgeblazen. Het is maar een gewone dag.
Triest eigenlijk. Tuurlijk ga ik zo naar mijn ouders en doen zij hun best met eten en gezelligheid en wil ik niet met mijn verschrikkelijke gedrag dit verstoren. Maar ik heb de laatste tijd verschrikkelijk last van het denken dat alles ruk is. Een relatie die overging en die nu weer lopende is maar stiekum want mijn ouders en vrienden kan ik niet vertellen dat ik gewoonweg zielsveel van mijn mannetje hou en ik kapot ga als hij er niet is . Brengt wel mee dat hetzelfde voor hem geldt en dat we dus niet samen kunnen zijn en dat doet pijn.Dat is dan maar roep dat ik liever alleen wil zijn maar eerlijk gezegd is dat helemaal niet leuk. Ik wil niet liegen en zeker niet to mijn ouders zij doen echt alles voor me. Maar voel me ondanks alles zo alleen en eenzaam.
Ik hoop dat jullie allemaal de kerstdagen op welke manier dan ook doorkomen. Hoop dat er toch nog plezier en genieten bij zit.Ik weet het "de kerstdagen" het word zo opgeblazen. Het is maar een gewone dag.
zondag 26 december 2010 om 15:51
quote:marieke66 schreef op 23 december 2010 @ 19:04:
heb even meegelezen en wil graag reageren op de post van Henkjan41.
ik ben al een poosje single...3 jaar.
ben ALLEEN op wintersport gegaan...ALLEEN naar New York..ik ga ALLEEN shoppen,koffie drinken en ja ik stap ook ALLEEN een cafe binnen als het moet.
en het is NIET LEUK
het is helemaal niet leuk om alleen van alles te ondernemen.
simpelweg omdat je met niemand iets kunt delen.
het alleen weggaan...het alleen je ervaringen verwerken...fuck it..ik ben er zo enorm klaar mee.Dit had ik kunnen schrijven!
heb even meegelezen en wil graag reageren op de post van Henkjan41.
ik ben al een poosje single...3 jaar.
ben ALLEEN op wintersport gegaan...ALLEEN naar New York..ik ga ALLEEN shoppen,koffie drinken en ja ik stap ook ALLEEN een cafe binnen als het moet.
en het is NIET LEUK
het is helemaal niet leuk om alleen van alles te ondernemen.
simpelweg omdat je met niemand iets kunt delen.
het alleen weggaan...het alleen je ervaringen verwerken...fuck it..ik ben er zo enorm klaar mee.Dit had ik kunnen schrijven!
dinsdag 28 december 2010 om 19:30
wat een dubbel gevoel.. zo herkenbaarr! zo fijn dat je niet de enigste bent die zich alleen voelt, maar ook wel weer rot dat er meerdere mensen zich zo voelen.. ik herken het echt en vooral dat verhaal met het mooie weer de terasjes de mensen die leuke dingen doen! Oud en nieuw het liefst ook willen slapen om het niet mee te maken.. zo ontmoet je natuurlijk wel weer mensen maar toch.. ik woon nu 1.5 jaar opmijzelf heb leuke vrienden maar voor mijn gevoel hoor ik er niet meer bij. ze wonen samen of nog thuis of zwanger of een kindje.. en dan woon ik alleen nog steeds geen vriend en als ik een leuke jongen tegenkom gaat het vrijwel altijd mis.. hmm de tijd zal het wel leren maar wel leuk om al die verhalen zo te lezen! sterkte allemaal!!
dinsdag 28 december 2010 om 21:49
Bij mij ging het wel, de kerstdagen.Op mijn werk gestort. Maar de dagen tussen kerst en oud en nieuw vind ik moeilijker dan de feestdagen zelf. Iedereen heeft het gezellig met elkaar lijkt het, en het ziet er zo vanzelfsprekend uit dat ik me afvraag waarom ik daar buiten sta, het doet me verdriet.
De afgelopen dagen heb ik intensief gemaild met een vriendin over haar liefdesproblemen. Daarna zei ik iets over mezelf en het antwoord was "daar zal wel een reden voor zijn". Dan voel ik me zo niet gezien. Er iets van zeggen heeft weinig zin. De pijn zit in mij en die wordt dan zo aangeraakt.
Wat Marieke66 zegt, herken ik wel. Overal heen, jawel, maar ja.
De afgelopen dagen heb ik intensief gemaild met een vriendin over haar liefdesproblemen. Daarna zei ik iets over mezelf en het antwoord was "daar zal wel een reden voor zijn". Dan voel ik me zo niet gezien. Er iets van zeggen heeft weinig zin. De pijn zit in mij en die wordt dan zo aangeraakt.
Wat Marieke66 zegt, herken ik wel. Overal heen, jawel, maar ja.
dinsdag 28 december 2010 om 22:16
Herkenbaar hoor, ik vind het soms ontzettend lastig en erg jammer dat ik nog alleen ben. Heb ook te lang met mijn gedachten bij iemand anders gezeten waarmee het niet heeft gewerkt dus ben er deels ook wel zelf schuldig aan dat ik niet heb open gestaan voor een ander.
Maar heb in de afgelopen jaren ook nog nooit meegemaakt dat een jongen achter mij aan ging, moeite voor mij deed. Ben nu 30 en heb voor het eerst dat ik geen zin heb in oud&nieuw.
Met kerst heb ik me wel vermaakt, 2 dagen overdag gewerkt. 1e kersdag fam te eten en 2e kerstdag 2 vriendinnen.
Ik vind het idee verschrikkelijk dat ik nog niet iets heb om met o&n te doen terwijl mense om me heen al genoeg plannen hebben en gewoon met andere stelletjes plannen maken.
Ik duik het liefst mijn bed in en ga nieuwjaarsdag werken.
Heb geen dip maar voel me ook niet mega vrolijk om feest te vieren met o&n.
Dus ik weet het nog niet..
Maar heb in de afgelopen jaren ook nog nooit meegemaakt dat een jongen achter mij aan ging, moeite voor mij deed. Ben nu 30 en heb voor het eerst dat ik geen zin heb in oud&nieuw.
Met kerst heb ik me wel vermaakt, 2 dagen overdag gewerkt. 1e kersdag fam te eten en 2e kerstdag 2 vriendinnen.
Ik vind het idee verschrikkelijk dat ik nog niet iets heb om met o&n te doen terwijl mense om me heen al genoeg plannen hebben en gewoon met andere stelletjes plannen maken.
Ik duik het liefst mijn bed in en ga nieuwjaarsdag werken.
Heb geen dip maar voel me ook niet mega vrolijk om feest te vieren met o&n.
Dus ik weet het nog niet..
woensdag 29 december 2010 om 11:22
ik denk dat het heel belangrijk is om te accepteren dat het zo is.
zolang je jezelf verzet tegen het "alleen-zijn-gevoel" zal het in alle hevigheid aanwezig zijn.
daarbij kan ik veel stellen die helemaal niet gelukkig zijn en tochmaar bij elkaar blijven vanwege de kinderen, financiele voordelen of en hier komt het! de angst om alleen te zijn.
heel veel van je zelf houden....gezonde dosis egoisme creeeren zonder anderen daarbij te benadelen
in mijn ogen het enigste wat enigzins helpt
zolang je jezelf verzet tegen het "alleen-zijn-gevoel" zal het in alle hevigheid aanwezig zijn.
daarbij kan ik veel stellen die helemaal niet gelukkig zijn en tochmaar bij elkaar blijven vanwege de kinderen, financiele voordelen of en hier komt het! de angst om alleen te zijn.
heel veel van je zelf houden....gezonde dosis egoisme creeeren zonder anderen daarbij te benadelen
in mijn ogen het enigste wat enigzins helpt
woensdag 29 december 2010 om 18:48
Ik herken het gevoel helemaal! Kerst ben ik goed door gekomen, oud en nieuw vier ik met 2 stelletjes. Hoop dat het mee gaat vallen 
.
Dat veel vriendinnen gaan settelen vind ik ook jammer; ze hebben toch minder tijd. Ik vlucht ook vaak in dingen doen, veel sporten en vaak de kroeg in of andere dingen!
Ik blijf meelezen voor als er nog goede tips komen! Komende zomer ga ik maar met een georganiseerde rondreis, hoef ik ook niet te leuren bij vriendinnen.
. Dat veel vriendinnen gaan settelen vind ik ook jammer; ze hebben toch minder tijd. Ik vlucht ook vaak in dingen doen, veel sporten en vaak de kroeg in of andere dingen!
Ik blijf meelezen voor als er nog goede tips komen! Komende zomer ga ik maar met een georganiseerde rondreis, hoef ik ook niet te leuren bij vriendinnen.
zaterdag 12 februari 2011 om 13:47
hey lieve mensen,
ik heb op het forum gezocht op 'eenzaam' en kwam veel topics tegen. Deze OP sprak me t meest aan dus ik heb er vluchtig doorheen gelezen. Wat een boel herkenning zeg.
De eenzame avonden, weekends, het vluchten, de mensen met wel een relatie die zeggen dat het dan juist fijn is om even alleen te zijn zonder man.....
Ook ik heb al veel dingen geprobeerd, maar moeite met vrienden te vinden die me écht 'zien' en die in dezelfde levensfase zitten. Daarnaast ben ik sinds 2 weken mijn bijbaan kwijt. Ik studeer nog en vaak zijn mijn klasgenoten de enigen die ik spreek op de dag.
Gisteren ook weer; was ik om 14uur thuis van college en na iedereen een fijn weekend te hebben gewenst, zat ik zelf verschrikkelijk chagrijnig in de trein. Ik besefte me ineens dat ik vreselijk opzag tegen het (lege) weekend wat ik alleen doorbreng.
Zojuist zijn mijn ouders op de koffie geweest en dan ben ik niet de super gezelligste, ik durf te niet te zeggen hoe ik me echt voel want ik wil het liefst dat ze denken dat ik me prima voel. MAar toen ze gingen, kon ik mijn tranen maar net houden totdat ze de deur uit waren want ik zie de rest van de dag alweer als een donkere wolk boven me hangen.
En dan zie je hier op viva oproepjes van meiden uit de regio die vriendinnen zoeken om leuke dingen mee te gaan doe, zoals concerten of terrassen of shoppen.
Dat maakt me nog eenzamer want 1) ik heb weinig vriendinnen en 2) geen geld om die dingen te doen; ik ben blij als ik de hele maand kan eten en niet naar mijn ouders hoef daarvoor.....
dit geldgebrek zorgt bij mij ook voor een sociaal isolement.
Herkennen anderen zich daar ook in? Dat je het gevoel hebt dat je alleen meetelt als je met alle leuke dingen mee kunt?
Sinds ik geen geld meer heb voor filmpjes, dagjes weg etc. merk ik ook dat 'vriendinnen' me niet meer vragen om dingen mee te ondernemen. En het thuis koffie drinken, dat vraag ik telkens maar áls het er al van komt moet het een maand van te voren gepland worden, omdat zij het zo druk hebben met vriend/werk/andere dingen.... en dan komt er vaak weer iets anders tussen.
Bah ik moet steeds huilen.
en dit schrijven heeft ook niet het gewenste opluchtings effect waarop ik hoopte.
Ik ga maar even wandelen in de zon. Misschien helpt dat.
Hoe gaat het bij jullie die zich eenzaam voelden/voelen?
Ik denk ook dat een vriend het probleem oplost... stomme gedachte want ik vind ook dat je dat niet nodig moet hebben om gelukkig te zijn, maar blijkbaar werkt het wel zo.
ik heb op het forum gezocht op 'eenzaam' en kwam veel topics tegen. Deze OP sprak me t meest aan dus ik heb er vluchtig doorheen gelezen. Wat een boel herkenning zeg.
De eenzame avonden, weekends, het vluchten, de mensen met wel een relatie die zeggen dat het dan juist fijn is om even alleen te zijn zonder man.....
Ook ik heb al veel dingen geprobeerd, maar moeite met vrienden te vinden die me écht 'zien' en die in dezelfde levensfase zitten. Daarnaast ben ik sinds 2 weken mijn bijbaan kwijt. Ik studeer nog en vaak zijn mijn klasgenoten de enigen die ik spreek op de dag.
Gisteren ook weer; was ik om 14uur thuis van college en na iedereen een fijn weekend te hebben gewenst, zat ik zelf verschrikkelijk chagrijnig in de trein. Ik besefte me ineens dat ik vreselijk opzag tegen het (lege) weekend wat ik alleen doorbreng.
Zojuist zijn mijn ouders op de koffie geweest en dan ben ik niet de super gezelligste, ik durf te niet te zeggen hoe ik me echt voel want ik wil het liefst dat ze denken dat ik me prima voel. MAar toen ze gingen, kon ik mijn tranen maar net houden totdat ze de deur uit waren want ik zie de rest van de dag alweer als een donkere wolk boven me hangen.
En dan zie je hier op viva oproepjes van meiden uit de regio die vriendinnen zoeken om leuke dingen mee te gaan doe, zoals concerten of terrassen of shoppen.
Dat maakt me nog eenzamer want 1) ik heb weinig vriendinnen en 2) geen geld om die dingen te doen; ik ben blij als ik de hele maand kan eten en niet naar mijn ouders hoef daarvoor.....
dit geldgebrek zorgt bij mij ook voor een sociaal isolement.
Herkennen anderen zich daar ook in? Dat je het gevoel hebt dat je alleen meetelt als je met alle leuke dingen mee kunt?
Sinds ik geen geld meer heb voor filmpjes, dagjes weg etc. merk ik ook dat 'vriendinnen' me niet meer vragen om dingen mee te ondernemen. En het thuis koffie drinken, dat vraag ik telkens maar áls het er al van komt moet het een maand van te voren gepland worden, omdat zij het zo druk hebben met vriend/werk/andere dingen.... en dan komt er vaak weer iets anders tussen.
Bah ik moet steeds huilen.
en dit schrijven heeft ook niet het gewenste opluchtings effect waarop ik hoopte.
Ik ga maar even wandelen in de zon. Misschien helpt dat.
Hoe gaat het bij jullie die zich eenzaam voelden/voelen?
Ik denk ook dat een vriend het probleem oplost... stomme gedachte want ik vind ook dat je dat niet nodig moet hebben om gelukkig te zijn, maar blijkbaar werkt het wel zo.
zaterdag 12 februari 2011 om 15:27
Hey meiden,
Ook ik herken me in veel van jullie verhalen! Zelf woon ik sinds m'n 18e op mezelf (ben nu 20) en woon sinds dit jaar alleen in Utrecht in een studio. Ik heb de laatste jaren gestruggled met eten en me, doordat ik dacht dat ik minder waardig was, een beetje afgezonderd. Naar de buitenwereld deed ik me onafhankelijk en zelfverzekerd voor, terwijl ik diep van binnen echte goede vriendschappen miste en me regelmatig alleen voelde!
Nu gaat het veel beter met me op sociaal gebied en merk ik dat als ik energie investeer in het opdoen van contacten en het sluiten van vriendschappen, ik er veel voor terug krijg. Ik vind het niet zo moeilijk om contact te leggen met anderen, maar het onderhouden vind ik daarentegen wel lastig. Sinds het uit is met m'n vriendje heb ik af en toe een eenzaam gevoel en wil ook ik dan graag 'vluchten' door dingen te gaan ondernemen, om zo maar niet het idee te hebben dat ik in mijn eentje de dag/avond moet overleven.
Wat ik denk is dat de enige manier om hieruit te komen, is om jezelf te accepteren zoals je bent. Om te genieten van het alleen met jezelf zijn en niet het idee te hebben dat je allerlei feestjes, afspraakjes, concerten of andere sociale activiteiten moet doen om 'te leven' of erbij te horen. En zoals je zelf al kunt lezen, zijn er zoveel andere mensen die dit gevoel hebben!
We zouden bijna een 'viva eenzaamheidsclubje' op kunnen richten
@ SexNJaZz: Ik herken me dus ook in jouw verhaal. Zoveel mogelijk doen om maar het gevoel te hebben dat je leeft heb ik ook wel eens. Alleen weet ik uit ervaring dat het niks oplost en dat ik veel meer haal uit een fijn gesprek met een vriend(in) of een heerlijk rustig avondje met een boek of uit mediteren..
Het feit dat je niet zoveel geld en tijd hebt, maakt het je misschien lastiger om leuke dingen te doen, maar ook zonder geld zou dat gewoon moeten leuk! Vriendschappen zijn in principe gewoon gratis! In welke regio woon je?
Ook ik herken me in veel van jullie verhalen! Zelf woon ik sinds m'n 18e op mezelf (ben nu 20) en woon sinds dit jaar alleen in Utrecht in een studio. Ik heb de laatste jaren gestruggled met eten en me, doordat ik dacht dat ik minder waardig was, een beetje afgezonderd. Naar de buitenwereld deed ik me onafhankelijk en zelfverzekerd voor, terwijl ik diep van binnen echte goede vriendschappen miste en me regelmatig alleen voelde!
Nu gaat het veel beter met me op sociaal gebied en merk ik dat als ik energie investeer in het opdoen van contacten en het sluiten van vriendschappen, ik er veel voor terug krijg. Ik vind het niet zo moeilijk om contact te leggen met anderen, maar het onderhouden vind ik daarentegen wel lastig. Sinds het uit is met m'n vriendje heb ik af en toe een eenzaam gevoel en wil ook ik dan graag 'vluchten' door dingen te gaan ondernemen, om zo maar niet het idee te hebben dat ik in mijn eentje de dag/avond moet overleven.
Wat ik denk is dat de enige manier om hieruit te komen, is om jezelf te accepteren zoals je bent. Om te genieten van het alleen met jezelf zijn en niet het idee te hebben dat je allerlei feestjes, afspraakjes, concerten of andere sociale activiteiten moet doen om 'te leven' of erbij te horen. En zoals je zelf al kunt lezen, zijn er zoveel andere mensen die dit gevoel hebben!
We zouden bijna een 'viva eenzaamheidsclubje' op kunnen richten
@ SexNJaZz: Ik herken me dus ook in jouw verhaal. Zoveel mogelijk doen om maar het gevoel te hebben dat je leeft heb ik ook wel eens. Alleen weet ik uit ervaring dat het niks oplost en dat ik veel meer haal uit een fijn gesprek met een vriend(in) of een heerlijk rustig avondje met een boek of uit mediteren..
Het feit dat je niet zoveel geld en tijd hebt, maakt het je misschien lastiger om leuke dingen te doen, maar ook zonder geld zou dat gewoon moeten leuk! Vriendschappen zijn in principe gewoon gratis! In welke regio woon je?
zaterdag 12 februari 2011 om 16:17
@ SexNJaZz & veerr
Missen jullie nu direct het hebben van een vriend of is het vooral de angst dat je nooit weer een vriend kan/zal krijgen die je naar de keel grijpt? Bepaalde gevoelens die jullie beschrijven herken ik wel, maar die komen bij dan vooral op als ik een beetje wanhopig ben zeg maar. Geen vertrouwen heb ik in een leuke toekomst met een leuke vent. Ik probeer dan weer vertrouwen in de toekomst te zoeken en vaak vind ik die ook wel weer op één of andere manier, maar soms als het dan even tegenzit, hoe klein en onbenullig het ook is dat er gebeurt, kan ik echt weer in zo'n wanhooptoestand terecht komen. Dan heb ik weer een dosis nieuw vertrouwen nodig en dat gaat het wel weer tot de volgende "tegenslag". Herkennen jullie dit?
Liefs Sara
Missen jullie nu direct het hebben van een vriend of is het vooral de angst dat je nooit weer een vriend kan/zal krijgen die je naar de keel grijpt? Bepaalde gevoelens die jullie beschrijven herken ik wel, maar die komen bij dan vooral op als ik een beetje wanhopig ben zeg maar. Geen vertrouwen heb ik in een leuke toekomst met een leuke vent. Ik probeer dan weer vertrouwen in de toekomst te zoeken en vaak vind ik die ook wel weer op één of andere manier, maar soms als het dan even tegenzit, hoe klein en onbenullig het ook is dat er gebeurt, kan ik echt weer in zo'n wanhooptoestand terecht komen. Dan heb ik weer een dosis nieuw vertrouwen nodig en dat gaat het wel weer tot de volgende "tegenslag". Herkennen jullie dit?
Liefs Sara
zaterdag 12 februari 2011 om 17:11
@Raidster: bij mij is het meer het nu missen van een vriend, het fysiek en emotioneel binden aan iemand. Ik ben opzich niet bang voor de toekomst wat relaties betreft, ben jong en heb nog 'wel even' de tijd om me te settelen!
Bij mij is het misschien meer het gemis van echt diepgaande vriendschappen (heb ze nog niet opgebouwd omdat ik 2x verhuisde) en het doen van sociale activiteiten. Heb vaak een 'overlevingsgevoel' als ik niet veel onderneem (en al helemaal als ik veel stage moet lopen)..
Dat van die nieuwe boost van vertrouwen nodig hebben herken ik wel. Als het even tegen zit, heb ik juist activiteiten en sociale contacten nodig, om me weer goed te voelen. Maar dat klinkt opzich wel logisch
Bij mij is het misschien meer het gemis van echt diepgaande vriendschappen (heb ze nog niet opgebouwd omdat ik 2x verhuisde) en het doen van sociale activiteiten. Heb vaak een 'overlevingsgevoel' als ik niet veel onderneem (en al helemaal als ik veel stage moet lopen)..
Dat van die nieuwe boost van vertrouwen nodig hebben herken ik wel. Als het even tegen zit, heb ik juist activiteiten en sociale contacten nodig, om me weer goed te voelen. Maar dat klinkt opzich wel logisch
