Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
zondag 13 februari 2011 om 10:05
quote:veerrr schreef op 12 februari 2011 @ 15:27:
me, doordat ik dacht dat ik minder waardig was, een beetje afgezonderd. Naar de buitenwereld deed ik me onafhankelijk en zelfverzekerd voor, terwijl ik diep van binnen echte goede vriendschappen miste en me regelmatig alleen voelde!
...
@ SexNJaZz: Ik herken me dus ook in jouw verhaal. Zoveel mogelijk doen om maar het gevoel te hebben dat je leeft heb ik ook wel eens. Alleen weet ik uit ervaring dat het niks oplost en dat ik veel meer haal uit een fijn gesprek met een vriend(in) of een heerlijk rustig avondje met een boek of uit mediteren..
Het feit dat je niet zoveel geld en tijd hebt, maakt het je misschien lastiger om leuke dingen te doen, maar ook zonder geld zou dat gewoon moeten leuk! Vriendschappen zijn in principe gewoon gratis! In welke regio woon je?
Hoi,
late reactie, ben gisteren gaan wandelen en bij een vriendin op de koffie gegaan - zij heeft ook weinig te besteden en 's avonds is ze naar mij toe gekomen en zijn we gaan knutselen en kleuren (ja, echt!) en het was gezellig.
het voordoen als sterk en onafhankelijk herken ik heel erg, mensen verwachten het van mij ook niet, en op 1 of andere manier wil ik soms toch nog te graag aan dat sterke beeld voldoen.
ik doe nu voornamelijk veel dingen binnenshuis om zoveel mogelijk bezig te zijn - poetsen, opruimen, met de kat knuffelen.
ik kan mezelf ook heel goed vertellen dat ik met een boek / film / game de hele avond me prima kan vermaken, maar soms is het zo'n liefdesfilm die op tv is en dan gaat het ook alweer knagen.
raidster;
quote:Missen jullie nu direct het hebben van een vriend of is het vooral de angst dat je nooit weer een vriend kan/zal krijgen die je naar de keel grijpt?
ik mis hem nu vaak, maar idd ook het gevoel dat het voor mij niet is weggelegd speelt wel eens op. ook dat kan ik wel wegeredeneren maar het blijft opkomen. Ik heb een moeilijk relatieverleden tot nu toe en ik denk dat er sowieso weinig mannen zijn die mij 'aankunnen' als je snapt wat ik bedoel.
Dit doet het eenzaamheidsgevoel alleen maar groeien, eigenlijk. Maar genoegen nemen met een 'goed genoeg' man , daar wil ik ook weer niet aan.
moeilijk, moeilijk....
me, doordat ik dacht dat ik minder waardig was, een beetje afgezonderd. Naar de buitenwereld deed ik me onafhankelijk en zelfverzekerd voor, terwijl ik diep van binnen echte goede vriendschappen miste en me regelmatig alleen voelde!
...
@ SexNJaZz: Ik herken me dus ook in jouw verhaal. Zoveel mogelijk doen om maar het gevoel te hebben dat je leeft heb ik ook wel eens. Alleen weet ik uit ervaring dat het niks oplost en dat ik veel meer haal uit een fijn gesprek met een vriend(in) of een heerlijk rustig avondje met een boek of uit mediteren..
Het feit dat je niet zoveel geld en tijd hebt, maakt het je misschien lastiger om leuke dingen te doen, maar ook zonder geld zou dat gewoon moeten leuk! Vriendschappen zijn in principe gewoon gratis! In welke regio woon je?
Hoi,
late reactie, ben gisteren gaan wandelen en bij een vriendin op de koffie gegaan - zij heeft ook weinig te besteden en 's avonds is ze naar mij toe gekomen en zijn we gaan knutselen en kleuren (ja, echt!) en het was gezellig.
het voordoen als sterk en onafhankelijk herken ik heel erg, mensen verwachten het van mij ook niet, en op 1 of andere manier wil ik soms toch nog te graag aan dat sterke beeld voldoen.
ik doe nu voornamelijk veel dingen binnenshuis om zoveel mogelijk bezig te zijn - poetsen, opruimen, met de kat knuffelen.
ik kan mezelf ook heel goed vertellen dat ik met een boek / film / game de hele avond me prima kan vermaken, maar soms is het zo'n liefdesfilm die op tv is en dan gaat het ook alweer knagen.
raidster;
quote:Missen jullie nu direct het hebben van een vriend of is het vooral de angst dat je nooit weer een vriend kan/zal krijgen die je naar de keel grijpt?
ik mis hem nu vaak, maar idd ook het gevoel dat het voor mij niet is weggelegd speelt wel eens op. ook dat kan ik wel wegeredeneren maar het blijft opkomen. Ik heb een moeilijk relatieverleden tot nu toe en ik denk dat er sowieso weinig mannen zijn die mij 'aankunnen' als je snapt wat ik bedoel.
Dit doet het eenzaamheidsgevoel alleen maar groeien, eigenlijk. Maar genoegen nemen met een 'goed genoeg' man , daar wil ik ook weer niet aan.
moeilijk, moeilijk....
zondag 13 februari 2011 om 16:09
Over weinig geld en leuke dingen doen.
Op marktplaats kun je vaker voor 15 euro een concertkaartje kopen. Ik koop dan wel kaarten voor klassieke muziek, dus ik weet niet of dat voor popmuziek ook opgaat.
Natuurwandelingen onder begeleiding van een gids zijn vaak gratis. Boekenbeurzen ook. Lezingen, jaarmarkten, een boswandeling, open monumentendag sommige tentoonstellingen en exposities zijn ook (bijna) gratis.
Verschillende popfestivals zijn ook gratis, net als concerten van onbekende bands.
Terrasje kun je zo duur maken als je wilt.
Kijk maar eens in een plaatselijk krantje dan kom je weleens aparte dingen tegen. Zo waren er enkele jaren geleden de sterrenkijkdagen. Dan kon je 's nachts bij iemand in de tuin door een hele grote telescoop naar planeten kijken.
Sommige van bovenstaande suggesties zullen misschien suf zijn in de ogen van een twintiger maar het is bedoeld ter illustratie dat men ook met een kleine beurs dingen kan ondernemen, en er is voor ieder wat wils te vinden.
Op marktplaats kun je vaker voor 15 euro een concertkaartje kopen. Ik koop dan wel kaarten voor klassieke muziek, dus ik weet niet of dat voor popmuziek ook opgaat.
Natuurwandelingen onder begeleiding van een gids zijn vaak gratis. Boekenbeurzen ook. Lezingen, jaarmarkten, een boswandeling, open monumentendag sommige tentoonstellingen en exposities zijn ook (bijna) gratis.
Verschillende popfestivals zijn ook gratis, net als concerten van onbekende bands.
Terrasje kun je zo duur maken als je wilt.
Kijk maar eens in een plaatselijk krantje dan kom je weleens aparte dingen tegen. Zo waren er enkele jaren geleden de sterrenkijkdagen. Dan kon je 's nachts bij iemand in de tuin door een hele grote telescoop naar planeten kijken.
Sommige van bovenstaande suggesties zullen misschien suf zijn in de ogen van een twintiger maar het is bedoeld ter illustratie dat men ook met een kleine beurs dingen kan ondernemen, en er is voor ieder wat wils te vinden.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 13 februari 2011 om 20:05
quote:kopjekoffie70 schreef op 13 februari 2011 @ 16:09:
Over weinig geld en leuke dingen doen.
Op marktplaats kun je vaker voor 15 euro een concertkaartje kopen. Ik koop dan wel kaarten voor klassieke muziek, dus ik weet niet of dat voor popmuziek ook opgaat.
Natuurwandelingen onder begeleiding van een gids zijn vaak gratis. Boekenbeurzen ook. Lezingen, jaarmarkten, een boswandeling, open monumentendag sommige tentoonstellingen en exposities zijn ook (bijna) gratis.
Verschillende popfestivals zijn ook gratis, net als concerten van onbekende bands.
Terrasje kun je zo duur maken als je wilt.
Kijk maar eens in een plaatselijk krantje dan kom je weleens aparte dingen tegen. Zo waren er enkele jaren geleden de sterrenkijkdagen. Dan kon je 's nachts bij iemand in de tuin door een hele grote telescoop naar planeten kijken.
Sommige van bovenstaande suggesties zullen misschien suf zijn in de ogen van een twintiger maar het is bedoeld ter illustratie dat men ook met een kleine beurs dingen kan ondernemen, en er is voor ieder wat wils te vinden.Leuke ideeën! En bij elkaar op bezoek gaan kan ook gratis zijn
Over weinig geld en leuke dingen doen.
Op marktplaats kun je vaker voor 15 euro een concertkaartje kopen. Ik koop dan wel kaarten voor klassieke muziek, dus ik weet niet of dat voor popmuziek ook opgaat.
Natuurwandelingen onder begeleiding van een gids zijn vaak gratis. Boekenbeurzen ook. Lezingen, jaarmarkten, een boswandeling, open monumentendag sommige tentoonstellingen en exposities zijn ook (bijna) gratis.
Verschillende popfestivals zijn ook gratis, net als concerten van onbekende bands.
Terrasje kun je zo duur maken als je wilt.
Kijk maar eens in een plaatselijk krantje dan kom je weleens aparte dingen tegen. Zo waren er enkele jaren geleden de sterrenkijkdagen. Dan kon je 's nachts bij iemand in de tuin door een hele grote telescoop naar planeten kijken.
Sommige van bovenstaande suggesties zullen misschien suf zijn in de ogen van een twintiger maar het is bedoeld ter illustratie dat men ook met een kleine beurs dingen kan ondernemen, en er is voor ieder wat wils te vinden.Leuke ideeën! En bij elkaar op bezoek gaan kan ook gratis zijn
zondag 13 februari 2011 om 21:05
Soms voel ik me ook nog wel eenzaam en vooral leeg. Vandaag had ik een lekkere hangdag, kwam er rond 16.00 uit en dan is het ook wel weer lekker dat er niemand is die dat erg vind maar ook wel weer jammer dat er niemand is met wie ik tot 16.00 in bed kan blijven liggen.
Vooral nu ik in een leeftijdcategorie zit waarin vriendinnen kindjes krijgen enzo ( iets wat ik zelf ook heel graag zou willen) vind ik het best weleens lastig dat ik altijd blij moet zijn voor een ander en ik zelf nog nooit een serieuze relatie heb gehad.
Dan probeer ik maar weer positief te zijn en te denken dat het er voor mij ook inzit, alleen zoals vandaag als ik lekker op de bank hang en lekker gekookt heb zou ik het zo leuk vinden om dat samen met iemand te doen.
Ik heb nog genoeg hobby's, gisteravond nog de kroeg in geweest wel gezellig gepraat dus put daar maar weer positieve energie uit.
Mijn zelfvertrouwen is niet mijn allersterkste punt, ik ben geen type die in de kroeg een jongen tegekomt en zijn telefoonnummer zal vragen.
Soms is het gewoon best slikken om maar weer te horen van die en die is zwanger, en zelf dat vooruitzicht nog helemaal niet te hebben, vind ik best jammer op mijn 30e..
Die mannen zien gewoon niet wat voor een leuke, lieve meid ik ben!
Vooral nu ik in een leeftijdcategorie zit waarin vriendinnen kindjes krijgen enzo ( iets wat ik zelf ook heel graag zou willen) vind ik het best weleens lastig dat ik altijd blij moet zijn voor een ander en ik zelf nog nooit een serieuze relatie heb gehad.
Dan probeer ik maar weer positief te zijn en te denken dat het er voor mij ook inzit, alleen zoals vandaag als ik lekker op de bank hang en lekker gekookt heb zou ik het zo leuk vinden om dat samen met iemand te doen.
Ik heb nog genoeg hobby's, gisteravond nog de kroeg in geweest wel gezellig gepraat dus put daar maar weer positieve energie uit.
Mijn zelfvertrouwen is niet mijn allersterkste punt, ik ben geen type die in de kroeg een jongen tegekomt en zijn telefoonnummer zal vragen.
Soms is het gewoon best slikken om maar weer te horen van die en die is zwanger, en zelf dat vooruitzicht nog helemaal niet te hebben, vind ik best jammer op mijn 30e..
Die mannen zien gewoon niet wat voor een leuke, lieve meid ik ben!
zondag 13 februari 2011 om 21:25
@SexyNJaZz: Ik herken een hoop in jou verhaal. Ben geloof ik wel wat ouder, ik werk fulltime. Maar ook ik probeer me vaak beter voor te doen dan dan ik me daadwerkelijk voel. Als mensen aan me vragen wat ik van t weekend gedaan heb zeg ik meestal "lekker rustig weekendje gehad", lekker zegt iedereen dan. Ik denk dan, zo gaat het altijd.
Ik dacht ook altijd dat n relatie dat op zou lossen, maar nu mn relatie net weer uit is wil ik het toch anders doen. Ik denk ook vaak dat mannen me minder leuk vinden omdat ik geen druk sociaal leven heb. Ik heb ook niet veel geld om van alles te ondernemen, en denk ook dat dat het moeilijker maakt. Ik heb geen vriendinnen, en omdat ik niet veel geld heb maak ik ook minder snel contact. Ik probeer nu wel wat vriendinnen te maken. Ieder weekend maar alleen gaat me ook opbreken.
Ik dacht ook altijd dat n relatie dat op zou lossen, maar nu mn relatie net weer uit is wil ik het toch anders doen. Ik denk ook vaak dat mannen me minder leuk vinden omdat ik geen druk sociaal leven heb. Ik heb ook niet veel geld om van alles te ondernemen, en denk ook dat dat het moeilijker maakt. Ik heb geen vriendinnen, en omdat ik niet veel geld heb maak ik ook minder snel contact. Ik probeer nu wel wat vriendinnen te maken. Ieder weekend maar alleen gaat me ook opbreken.
zondag 13 februari 2011 om 21:28
Knuffel voor jou jppie ... Ik wil ook graag -ooit- kinderen, maar inderdaad lekker samen btje thuis rond hangen (hele dagen seksen -ook alweer zo lang geleden) en die verbondenheid, dat je weet dat er iemand is voor wie jij ook nr 1 bent enzo.
Kopjekoffie, goeie tips, ik hou al vaak de plaatselijke weekbladen in de gaten voor zulk soort uitjes, en veel spreken me niet aan maar de gratis festivals in de zomer ga ik graag naar toe. Ennem ik hou ook wel van thuis fröbelen, knutselen of schilderen, dus ik ben niet zo'n hipperT 8-/
Kopjekoffie, goeie tips, ik hou al vaak de plaatselijke weekbladen in de gaten voor zulk soort uitjes, en veel spreken me niet aan maar de gratis festivals in de zomer ga ik graag naar toe. Ennem ik hou ook wel van thuis fröbelen, knutselen of schilderen, dus ik ben niet zo'n hipperT 8-/
maandag 14 februari 2011 om 22:23
Wat 'fijn' om te lezen dat dit onderwerp nog steeds bij zoveel meiden leeft. Fijn is het verkeerde woord, ik weet het, maar het helpt mij wel om te weten dat ik niet de enige ben en dat ik zoveel herken ik de verhalen die ik lees.
Inmiddels gaat het wel wat beter met me, maar over...nee, dat is het niet. Denk ook niet dat dat het ooit zal gaan, maar ik probeer wel elke keer een stukje beter mee om te gaan. Soms lukt dat, soms lukt dat niet.
Raidster, bij mij is dat ik al een tijdje die warme arm mis en een luisterend oor. Dus in die zin mis ik direct momenteel een vriend. Ik hoop dat ik nog wel wat jaartjes te leven heb en realistisch gezien geloof ik zeker dat er ooit weer een leuke man langs zal komen, alleen dat kan over een dag zijn en over 20 jaar...maar daar heb ik wel vertrouwen in. Alleen nu heb ik daar niets aan. Wel heel herkenbaar wat je zegt om ergens vertrouwen uit te putten. Hoe stom ook (en vast in 'psychologisch opzicht' verkeerd), maar het kan echt zo zijn dat ik mij rot voel en vervolgens ergens ben en een 'potentiële vriend' tegenkom, dat ik inderdaad zoals jij zegt weer vertrouwen krijg dat het binnenkort weleens 'goed' zou kunnen komen en dan voel ik mij meteen een stuk beter. Zo stom, maar zo werkt het wel. En dan voel ik mij blij, totdat ik er dus na bijv. een paar dagen achterkom van: ja, maar wanneer zie ik die 'potentiële vriend' weer? En is hij uberhaupt wel een 'potentiele vriend'? En dan kom ik weer terug naar de realiteit en als het eenzame gevoel alweer zit te knagen, val ik weer terug...
Ow, dat lekkere rustige weekend-verhaal ken ik ook. Zegt iedereen altijd: ow ja, dat is lekker. En ja, met vriendlief lekker rustig een heel weekend nietsdoen (zoals SexNJazz ook al aangeeft) is ook heerlijk. Lekker relaxen, uitslapen, jezelf zijn, praten, gezellig hebben en niet naar buiten hoeven..heerlijk! Tuurlijk, ik hoef nu ook in een weekend niet persé naar buiten, maar sorry...een heel weekend in mn uppie thuiszitten, daar is gewoon geen lol aan. Ik heb gewoon sociale contacten nodig, de aandacht, mensen om me heen. Volgens mij is dat ook heel normaal. Alleen ik moet dus wel altijd de deur daarvoor uit of regelen dat een vriendin bij mij langskomt...oftewel: echt afhankelijk dus zijn van anderen die wel allemaal heel aardig zijn, maar dat is toch allemaal heel anders dan je partner.
Ik hoop gewoon dat dat eenzame gevoel een keer echt voorgoed weggaat, of ik nu een relatie heb of niet. Alleen tja, is dat wel een realistische verwachting? Denk dat 9 van de 10 mensen zich in mijn situatie eenzaam zouden voelen...zo niet 10 van de 10. Alleen velen lopen er niet tegenaan, omdat ze in een relatie zitten. In een relatie kun je ook eenzaam zijn, maar de kans daarop is naar mijns inziens wel een heel stuk kleiner. Dus ja, probeer het ook te accepteren dat het nou eenmaal zo is en mij te richten op de dingen die ik nog wel heb. Alleen dat is echt iets waar ik dan veel moeite voor moet doen om dit in mijn hoofd te prenten. En tot nu toe lukt mij dat nog niet voor lange tijd.
Inmiddels gaat het wel wat beter met me, maar over...nee, dat is het niet. Denk ook niet dat dat het ooit zal gaan, maar ik probeer wel elke keer een stukje beter mee om te gaan. Soms lukt dat, soms lukt dat niet.
Raidster, bij mij is dat ik al een tijdje die warme arm mis en een luisterend oor. Dus in die zin mis ik direct momenteel een vriend. Ik hoop dat ik nog wel wat jaartjes te leven heb en realistisch gezien geloof ik zeker dat er ooit weer een leuke man langs zal komen, alleen dat kan over een dag zijn en over 20 jaar...maar daar heb ik wel vertrouwen in. Alleen nu heb ik daar niets aan. Wel heel herkenbaar wat je zegt om ergens vertrouwen uit te putten. Hoe stom ook (en vast in 'psychologisch opzicht' verkeerd), maar het kan echt zo zijn dat ik mij rot voel en vervolgens ergens ben en een 'potentiële vriend' tegenkom, dat ik inderdaad zoals jij zegt weer vertrouwen krijg dat het binnenkort weleens 'goed' zou kunnen komen en dan voel ik mij meteen een stuk beter. Zo stom, maar zo werkt het wel. En dan voel ik mij blij, totdat ik er dus na bijv. een paar dagen achterkom van: ja, maar wanneer zie ik die 'potentiële vriend' weer? En is hij uberhaupt wel een 'potentiele vriend'? En dan kom ik weer terug naar de realiteit en als het eenzame gevoel alweer zit te knagen, val ik weer terug...
Ow, dat lekkere rustige weekend-verhaal ken ik ook. Zegt iedereen altijd: ow ja, dat is lekker. En ja, met vriendlief lekker rustig een heel weekend nietsdoen (zoals SexNJazz ook al aangeeft) is ook heerlijk. Lekker relaxen, uitslapen, jezelf zijn, praten, gezellig hebben en niet naar buiten hoeven..heerlijk! Tuurlijk, ik hoef nu ook in een weekend niet persé naar buiten, maar sorry...een heel weekend in mn uppie thuiszitten, daar is gewoon geen lol aan. Ik heb gewoon sociale contacten nodig, de aandacht, mensen om me heen. Volgens mij is dat ook heel normaal. Alleen ik moet dus wel altijd de deur daarvoor uit of regelen dat een vriendin bij mij langskomt...oftewel: echt afhankelijk dus zijn van anderen die wel allemaal heel aardig zijn, maar dat is toch allemaal heel anders dan je partner.
Ik hoop gewoon dat dat eenzame gevoel een keer echt voorgoed weggaat, of ik nu een relatie heb of niet. Alleen tja, is dat wel een realistische verwachting? Denk dat 9 van de 10 mensen zich in mijn situatie eenzaam zouden voelen...zo niet 10 van de 10. Alleen velen lopen er niet tegenaan, omdat ze in een relatie zitten. In een relatie kun je ook eenzaam zijn, maar de kans daarop is naar mijns inziens wel een heel stuk kleiner. Dus ja, probeer het ook te accepteren dat het nou eenmaal zo is en mij te richten op de dingen die ik nog wel heb. Alleen dat is echt iets waar ik dan veel moeite voor moet doen om dit in mijn hoofd te prenten. En tot nu toe lukt mij dat nog niet voor lange tijd.
maandag 14 februari 2011 om 23:12
Wat een herkenbare reacties toch allemaal! Alles zal z'n voor en z'n nadelen hebben hoor. Wat ik wel best mis, is idd die bekende arm om me heen, iemand weltrusten kunnen zeggen als je sávonds naar bed ga.
Ik heb al 2,5 niet echt meer lekkere seks gehad, wel een beetje seks met een scharrel maar heb nu geen sexleven en dat mis ik best wel!
Ik ben geen type voor een one night stand, heb ik weleens gedaan maar vind het uiteindelijk niks aan.
En heb ook in bed nog te weinig zelfvertrouwen om mezelf meer te geven. Dat is ook iets wat mij heel fijn lijkt om dat samen met iemand op te bouwen, ook nog nooit gehad en vind dat ook jammer.
Hoe jammer ik het ook vind dat het me nog niet gegeven is en ik daar ook best onzeker van wordt, houd ik mezelf voor dat het me ooit ook gegeven is, daar ben ik leuk genoeg voor!
Ik houd bv ontzettend van voetbal en als ik dat vertel tegen een jongen in de kroeg omdat dat zo in het praatje te pas komt, vinden een hoop jongens dat leuk, als nou die ene dat nou een keer zo leuk zou vinden..
x
Ik heb al 2,5 niet echt meer lekkere seks gehad, wel een beetje seks met een scharrel maar heb nu geen sexleven en dat mis ik best wel!
Ik ben geen type voor een one night stand, heb ik weleens gedaan maar vind het uiteindelijk niks aan.
En heb ook in bed nog te weinig zelfvertrouwen om mezelf meer te geven. Dat is ook iets wat mij heel fijn lijkt om dat samen met iemand op te bouwen, ook nog nooit gehad en vind dat ook jammer.
Hoe jammer ik het ook vind dat het me nog niet gegeven is en ik daar ook best onzeker van wordt, houd ik mezelf voor dat het me ooit ook gegeven is, daar ben ik leuk genoeg voor!
Ik houd bv ontzettend van voetbal en als ik dat vertel tegen een jongen in de kroeg omdat dat zo in het praatje te pas komt, vinden een hoop jongens dat leuk, als nou die ene dat nou een keer zo leuk zou vinden..
x
maandag 14 februari 2011 om 23:21
Ook voor mij is dit allemaal heel herkenbaar. En 't is idd heel fijn om te weten dat je lang niet de enige bent. Ik denk dat er te weinig over gepraat wordt. Het is mss wat taboe om als jonge 20-30-40'er je eenzaam te voelen. Terwijl het dus duidelijk is dat heel veel mensen er last van hebben.
Vooral de eerste tijd net na een verbroken relatie, kun je het samen zijn zo verschrikkelijk missen... Ik moet zeggen dat 't gemis van een partner bij mij inmiddels een stuk minder geworden is. Maar nu lees ik hier veel (expliciete) beschrijvingen over hoe leuk 't kan zijn met partner; daar raak ik dan toch wat droevig van. Ineens besef ik weer wat ik mis.
Denk dan ook dat 't niet zo goed is om steeds maar te denken aan wat je mist. Daarom wil ik hier ook wat tegenin brengen. Vandaar de volgende expliciete beschrijvingen over hoe je 't alleen ook leuk kan hebben. Ik vind 't namelijk ook heerlijk om op zondagochtend lekker de krant te lezen en mijn eigen muziek te luisteren. Of lekker lang in bad te liggen wanneer ik maar wil. Zoals vandaag rond etenstijd; ik hoef niet te koken want ik heb toch al meerdere porties in de vriezer staan;) Nu vindt een ander dit mss niks, maar ieder kan zelf bedenken wat ie wel leuk vindt om alleen te doen. Ik probeer mezelf iig af en toe te verwennen.
Ik denk dat 't goed is wat meer stil te staan bij de momenten dat je het alleen toch ook best leuk/goed hebt. Maar ja, dat lukt ook niet altijd. Ik wil ook niet doen alsof het vrijgezellenleven nu altijd zo leuk is. Ik heb ook vaak genoeg mijn mindere momenten en soms denk ik ook: kom ik ooit nog weer een leuke vent tegen?
Maar goed, dat is het leven... onzekerheid, eenzaamheid, pijn, lijden etc horen er ook allemaal bij. Er is ook niet echt een directe oplossing voor een gevoel van eenzaamheid. Leren verdragen en beseffen dat je morgen ws wel weer anders denkt. Dit besef heeft mij geloof ik behoorlijk geholpen. Dit lijkt mss heel logisch, maar ik had er een boek voor nodig om 't echt te snappen (gebaseerd op ACT:
http://nl.wikipedia.org/w ... ce_and_commitment_therapy)
Maar m'n gevoel uiten op dit forum en reacties van 'lotgenoten' helpt ook wel;)
@SexNJazz: is wel heel jammer dat je niet kunt genieten van het bezoek van je ouders. Ik herken dit ook wel van vroeger; het wordt dan zo'n neerwaartse spiraal, want je hebt dan het gevoel dat je niet écht contact gemaakt hebt en je voelt je mss zelfs schuldig omdat je denkt dat je niet erg gezellig was. Tenminste zo kan ik me dat voorstellen. Ik heb inmiddels redelijk geleerd om op zulke momenten mijn 'verdriet' ff aan de kant te zetten en gewoon mee te doen met het gesprek, echt te luisteren, echt aandacht te hebben voor de mensen waar ik op dat moment mee ben. Je leidt jezelf dan af en naderhand heb je toch een prettig contact gehad. Het verdriet blijft mss wel of komt iig weer terug, maar dat hoort bij het leven en 't leven gaat ook door.
Vooral de eerste tijd net na een verbroken relatie, kun je het samen zijn zo verschrikkelijk missen... Ik moet zeggen dat 't gemis van een partner bij mij inmiddels een stuk minder geworden is. Maar nu lees ik hier veel (expliciete) beschrijvingen over hoe leuk 't kan zijn met partner; daar raak ik dan toch wat droevig van. Ineens besef ik weer wat ik mis.
Denk dan ook dat 't niet zo goed is om steeds maar te denken aan wat je mist. Daarom wil ik hier ook wat tegenin brengen. Vandaar de volgende expliciete beschrijvingen over hoe je 't alleen ook leuk kan hebben. Ik vind 't namelijk ook heerlijk om op zondagochtend lekker de krant te lezen en mijn eigen muziek te luisteren. Of lekker lang in bad te liggen wanneer ik maar wil. Zoals vandaag rond etenstijd; ik hoef niet te koken want ik heb toch al meerdere porties in de vriezer staan;) Nu vindt een ander dit mss niks, maar ieder kan zelf bedenken wat ie wel leuk vindt om alleen te doen. Ik probeer mezelf iig af en toe te verwennen.
Ik denk dat 't goed is wat meer stil te staan bij de momenten dat je het alleen toch ook best leuk/goed hebt. Maar ja, dat lukt ook niet altijd. Ik wil ook niet doen alsof het vrijgezellenleven nu altijd zo leuk is. Ik heb ook vaak genoeg mijn mindere momenten en soms denk ik ook: kom ik ooit nog weer een leuke vent tegen?
Maar goed, dat is het leven... onzekerheid, eenzaamheid, pijn, lijden etc horen er ook allemaal bij. Er is ook niet echt een directe oplossing voor een gevoel van eenzaamheid. Leren verdragen en beseffen dat je morgen ws wel weer anders denkt. Dit besef heeft mij geloof ik behoorlijk geholpen. Dit lijkt mss heel logisch, maar ik had er een boek voor nodig om 't echt te snappen (gebaseerd op ACT:
http://nl.wikipedia.org/w ... ce_and_commitment_therapy)
Maar m'n gevoel uiten op dit forum en reacties van 'lotgenoten' helpt ook wel;)
@SexNJazz: is wel heel jammer dat je niet kunt genieten van het bezoek van je ouders. Ik herken dit ook wel van vroeger; het wordt dan zo'n neerwaartse spiraal, want je hebt dan het gevoel dat je niet écht contact gemaakt hebt en je voelt je mss zelfs schuldig omdat je denkt dat je niet erg gezellig was. Tenminste zo kan ik me dat voorstellen. Ik heb inmiddels redelijk geleerd om op zulke momenten mijn 'verdriet' ff aan de kant te zetten en gewoon mee te doen met het gesprek, echt te luisteren, echt aandacht te hebben voor de mensen waar ik op dat moment mee ben. Je leidt jezelf dan af en naderhand heb je toch een prettig contact gehad. Het verdriet blijft mss wel of komt iig weer terug, maar dat hoort bij het leven en 't leven gaat ook door.
wat je water geeft, groeit
dinsdag 15 februari 2011 om 23:14
Ik heb al eens eerder in dit topic gepost (hij komt telkens weer omhoog in mn reactielijst) en toen heb ik ook al gezegd dat ik vrijgezel was, maar ik voel me niet alleen. Ik moet zeggen dat de afgelopen tijd veel vriendinnen vertrokken uit mijn woonplaats om samen te gaan wonen en ik merk nu al dat het contact verwatert. Ik werk dus, kom (laat) thuis, kook voor mezelf en ga naar bed. Best wel saai, dus ik probeer nu tijd voor mezelf in te plannen om te lezen, surfen op het internet en filmpjes kijken, allemaal hobbies van mezelf.
Denk niet dat iedereen zulke flitsende weekenden heeft, 'lekker rustig aangedaan' kan van alles betekenen en is een algemeen geaccepteerd antwoord.
Ik zou van jullie wel eens willen weten hoe je het voor elkaar krijgt om tijd te hebben je eenzaam te voelen. Met name die lange weekenden. Die zijn bij mij om voor ik er erg in heb. Afgelopen weekend had ik bijvoorbeeld een verjaardag van een oud-klasgenootje. Ik slaap dan uit tot een uur of elf (hard nodig), doe dan boodschappen voor het weekend, kleed me om, doe mn haar, maak het avondeten, stap op de trein en kom pas laat thuis. Zondag gebruik ik dan om mn huis op orde te brengen en dan heb ik niet eens meer tijd om iets anders te doen, want dan is het alweer maandag. Serieus, hoe doen jullie dat?
Mijn tip voor de armlastigen:
Als je echt arm bent, kun je vaak een stadspas krijgen, waarmee je allerlei dingen gratis kunt doen
Neem een abonnement op de bieb, ga daar een krantje lezen, wie weet kom je een leuke man tegen. De bieb is ook een uitstekende plek om literatuur te halen die je altijd al eens hebt willen lezen (die boekenserie waar iedereen het over heeft, een cursus Spaans voor beginners, de ins-en-outs van de klimaatverandering, ik noem maar wat)
Er zijn organisaties waarbij je punten kunt sparen met 'taken' voor elkaar doen. Jij lapt bijvoorbeeld de ramen bij een mevrouw die zich heeft aangesloten. Daarvoor krijg jij punten, die je weer uitgeeft aan een 'zelfgemaakt' diner die een leuke jongen aanbiedt in ruil voor punten.
Als je in een beetje grote stad woont of in de gelegenheid bent te reizen (studentenkaart, abonnement voor je werk, autobezitter), is een museumjaarkaart ook echt een aanrader. Er zijn super veel leuke musea. Doe mee aan een gratis rondleiding en maak meteen van de gelegenheid gebruik om die leuke man aan te spreken die ook deelneemt.
Denk niet dat iedereen zulke flitsende weekenden heeft, 'lekker rustig aangedaan' kan van alles betekenen en is een algemeen geaccepteerd antwoord.
Ik zou van jullie wel eens willen weten hoe je het voor elkaar krijgt om tijd te hebben je eenzaam te voelen. Met name die lange weekenden. Die zijn bij mij om voor ik er erg in heb. Afgelopen weekend had ik bijvoorbeeld een verjaardag van een oud-klasgenootje. Ik slaap dan uit tot een uur of elf (hard nodig), doe dan boodschappen voor het weekend, kleed me om, doe mn haar, maak het avondeten, stap op de trein en kom pas laat thuis. Zondag gebruik ik dan om mn huis op orde te brengen en dan heb ik niet eens meer tijd om iets anders te doen, want dan is het alweer maandag. Serieus, hoe doen jullie dat?
Mijn tip voor de armlastigen:
Als je echt arm bent, kun je vaak een stadspas krijgen, waarmee je allerlei dingen gratis kunt doen
Neem een abonnement op de bieb, ga daar een krantje lezen, wie weet kom je een leuke man tegen. De bieb is ook een uitstekende plek om literatuur te halen die je altijd al eens hebt willen lezen (die boekenserie waar iedereen het over heeft, een cursus Spaans voor beginners, de ins-en-outs van de klimaatverandering, ik noem maar wat)
Er zijn organisaties waarbij je punten kunt sparen met 'taken' voor elkaar doen. Jij lapt bijvoorbeeld de ramen bij een mevrouw die zich heeft aangesloten. Daarvoor krijg jij punten, die je weer uitgeeft aan een 'zelfgemaakt' diner die een leuke jongen aanbiedt in ruil voor punten.
Als je in een beetje grote stad woont of in de gelegenheid bent te reizen (studentenkaart, abonnement voor je werk, autobezitter), is een museumjaarkaart ook echt een aanrader. Er zijn super veel leuke musea. Doe mee aan een gratis rondleiding en maak meteen van de gelegenheid gebruik om die leuke man aan te spreken die ook deelneemt.
Occam's razor
woensdag 16 februari 2011 om 00:05
Wat maakt dat je wilt weten waar anderen de tijd vandaan halen om zich eenzaam te voelen? Ik maak uit jouw verhaal op dat je geen last heb van eenzaamheidsgevoelens, klopt dat?
Om antwoord te geven op je vraag; eenzaamheid is een gevoel. En gevoelens "overkomen" je. Ik maak geen tijd om me te irriteren, boos of verdrietig te zijn. Die gevoelens komen en gaan ( of blijven soms wat lang hangen, maar das een ander verhaal).
Het gevoel van eenzaamheid is niet leuk. Het heeft denk ik vooral te maken met iets niet kunnen delen. Zowel positief als negatief. Het "missen" van een gevoel van verbondenheid, hetzij tijdelijk dan wel structureel.
Maar goed als jij daar geen "last" van hebt, is alleen maar mooi toch.
Om antwoord te geven op je vraag; eenzaamheid is een gevoel. En gevoelens "overkomen" je. Ik maak geen tijd om me te irriteren, boos of verdrietig te zijn. Die gevoelens komen en gaan ( of blijven soms wat lang hangen, maar das een ander verhaal).
Het gevoel van eenzaamheid is niet leuk. Het heeft denk ik vooral te maken met iets niet kunnen delen. Zowel positief als negatief. Het "missen" van een gevoel van verbondenheid, hetzij tijdelijk dan wel structureel.
Maar goed als jij daar geen "last" van hebt, is alleen maar mooi toch.
woensdag 16 februari 2011 om 01:44
Om een veelgebruikte zin nog maar eens te herhalen "een feest der herkenning hier".
Nu zo'n 3 jaar vrijgezel en ben het ook wel zat.. Herken veel in wat jullie beschrijven, altijd fijn "lotgenoten". Heb nog maar 1 vrijgezelle vriendin maar die vertrekt over een tijdje voor een jaar naar het verre buitenland. Mn beste vriendin sinds jaar en dag heeft nu 3 maanden een vriend en zie/spreek haar amper meer. Heb er inmiddels over gepraat maar waar het op neer komt is dat "haar leven nu natuurlijk anders is"Ja duh! Op de dagen dat hij er niet is dan heeft ze ineens wel tijd of belt ze. Ben gekke gerrit natuurlijk niet maar kan me er wel verdrietig door voelen. En dan te bedenken dat ik ze aan elkaar heb gekoppeld, heb er bijna spijt van.. Nee dat meen ik natuurlijk niet, ik gun iedereen een lieve man/vrouw maar ik blijf dan weer "Over"
Mn verjaardag is ook geen feest, ben 1 dag voor de kerst jarig en alle bezette vriendinnen moeten natuurlijk schipperen tussen ouders/schoonouders dus is mijn verjaardag dan een pre-kerstdag waarop iedereen bezocht moet worden en ohja "Doperwt is ook nog jarig" Heb het een x gevierd op een andere dag maar dat pakte ook verkeerd uit door miscommunicatie, ga het dit jaar anders aanpakken..
Als we dan een keer gaan stappen met zn allen dan komen mannen naar mij toe, leuk babbelen maar dan komt de aap uit de mouw: Goh hoe heet die leuke vriendin van je eigenlijk?
Kan ik zo boos om worden! Heb het al meerdere malen meegemaakt.. De mannen die ik tref die wel interesse hebben dan gaat het maar om 1 ding,dank denk ik: ik ben meer dan dat..
Het is ook een sluimergevoel, het ergens missen van "de bekende arm" of de spontane "kriebel over je rug" Ik kan mezelf prima vermaken, maak reisjes alleen en kan gelukkig genieten van mn huisje, mn katten en avonden op de bank met een boek. Zou het alleen zo graag willen delen! Ben het scharrelen ook wel zat..
Dit lucht wel op
Nu zo'n 3 jaar vrijgezel en ben het ook wel zat.. Herken veel in wat jullie beschrijven, altijd fijn "lotgenoten". Heb nog maar 1 vrijgezelle vriendin maar die vertrekt over een tijdje voor een jaar naar het verre buitenland. Mn beste vriendin sinds jaar en dag heeft nu 3 maanden een vriend en zie/spreek haar amper meer. Heb er inmiddels over gepraat maar waar het op neer komt is dat "haar leven nu natuurlijk anders is"Ja duh! Op de dagen dat hij er niet is dan heeft ze ineens wel tijd of belt ze. Ben gekke gerrit natuurlijk niet maar kan me er wel verdrietig door voelen. En dan te bedenken dat ik ze aan elkaar heb gekoppeld, heb er bijna spijt van.. Nee dat meen ik natuurlijk niet, ik gun iedereen een lieve man/vrouw maar ik blijf dan weer "Over"
Mn verjaardag is ook geen feest, ben 1 dag voor de kerst jarig en alle bezette vriendinnen moeten natuurlijk schipperen tussen ouders/schoonouders dus is mijn verjaardag dan een pre-kerstdag waarop iedereen bezocht moet worden en ohja "Doperwt is ook nog jarig" Heb het een x gevierd op een andere dag maar dat pakte ook verkeerd uit door miscommunicatie, ga het dit jaar anders aanpakken..
Als we dan een keer gaan stappen met zn allen dan komen mannen naar mij toe, leuk babbelen maar dan komt de aap uit de mouw: Goh hoe heet die leuke vriendin van je eigenlijk?
Kan ik zo boos om worden! Heb het al meerdere malen meegemaakt.. De mannen die ik tref die wel interesse hebben dan gaat het maar om 1 ding,dank denk ik: ik ben meer dan dat..
Het is ook een sluimergevoel, het ergens missen van "de bekende arm" of de spontane "kriebel over je rug" Ik kan mezelf prima vermaken, maak reisjes alleen en kan gelukkig genieten van mn huisje, mn katten en avonden op de bank met een boek. Zou het alleen zo graag willen delen! Ben het scharrelen ook wel zat..
Dit lucht wel op
woensdag 16 februari 2011 om 08:18
Go doperwt, fijn dat t opluchtte
Hele herkenbaar dat van die vriendinnen die geen tijd meer voor je hebben.
Dat van mannen die naar je vriendin vragen niet overigens; mij durven ze niet eens aan te spreken ....
Chokokat; je hebt helemaal gelijk wat je zegt over even je verdriet aan de kant zetten en genieten van het moment, soms lukt me dat maar soms ook niet.
Alle anderen: een dikke knuffel.
Bij mij gaat het op en af; ik vind namelijk iemand Heel Leuk maar ik weet niet of hij hetzelfde voelt. We hebben voor vrijdagavond afgesproken te gaan salsa dansen en ik ga hem 's middags ook nog priveles geven (hij moet een beetje bijgespijkerd worden)
Maakt me heel nerveus want hij is super leuk maar het is ook een klasgenoot dus nu gedraag ik me lekker puberaal en klunzig als hij in de klas is.
Zucht.
Wel een goeie afleiding, maar damn wat word ik onzeker van die man ( hij is eigenlijk te mooi.....)
Please wish me luck!!!
Ps heb een poging ondernomen 2 'gebonden' vriendinnen een avond mee ouderwets uit te nemen, maar nee hoor. Geen tijd- andere verplichtingen - en dat pas na een week bellen en sms'en van mijn kant laten weten. Voelt echt heerlijk (NOT!!)
Hele herkenbaar dat van die vriendinnen die geen tijd meer voor je hebben.
Dat van mannen die naar je vriendin vragen niet overigens; mij durven ze niet eens aan te spreken ....
Chokokat; je hebt helemaal gelijk wat je zegt over even je verdriet aan de kant zetten en genieten van het moment, soms lukt me dat maar soms ook niet.
Alle anderen: een dikke knuffel.
Bij mij gaat het op en af; ik vind namelijk iemand Heel Leuk maar ik weet niet of hij hetzelfde voelt. We hebben voor vrijdagavond afgesproken te gaan salsa dansen en ik ga hem 's middags ook nog priveles geven (hij moet een beetje bijgespijkerd worden)
Maakt me heel nerveus want hij is super leuk maar het is ook een klasgenoot dus nu gedraag ik me lekker puberaal en klunzig als hij in de klas is.
Zucht.
Wel een goeie afleiding, maar damn wat word ik onzeker van die man ( hij is eigenlijk te mooi.....)
Please wish me luck!!!
Ps heb een poging ondernomen 2 'gebonden' vriendinnen een avond mee ouderwets uit te nemen, maar nee hoor. Geen tijd- andere verplichtingen - en dat pas na een week bellen en sms'en van mijn kant laten weten. Voelt echt heerlijk (NOT!!)
woensdag 16 februari 2011 om 11:53
Ik denk eerlijk gezegd dat de term Happy Single gewoon een Viva-verzinsel is. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn. Ik ben dan wel geen single, maar ik ben wel blij dat ik mijn leven met iemand kan delen.
Op de een of andere manier "mag" je wel een kinderwens hebben, maar een partnerwens moet je laten gaan door de happy single uit te hangen.
Op de een of andere manier "mag" je wel een kinderwens hebben, maar een partnerwens moet je laten gaan door de happy single uit te hangen.
woensdag 16 februari 2011 om 12:47
Ja dat is ook al zoiets raars ja ladybass...
Ik denk dat je best happy kunt zijn als single maar een mens is inderdaad een sociaal dier. Evolutionair gezien ook helemaal niet raar om bang te zijn alleen te blijven; de allenigen zijn namelijk allemaal uitgestorven. Natuurlijke selectie enzo.
Maar waag het eens om je gemis kenbaar te maken in deze wereld.....
Ik denk dat je best happy kunt zijn als single maar een mens is inderdaad een sociaal dier. Evolutionair gezien ook helemaal niet raar om bang te zijn alleen te blijven; de allenigen zijn namelijk allemaal uitgestorven. Natuurlijke selectie enzo.
Maar waag het eens om je gemis kenbaar te maken in deze wereld.....
woensdag 16 februari 2011 om 14:13
Spannend SexNjaZz! (gave cd trouwens, heb m ook)
Verleid m met je salsaskills! Spreek uit ervaring dat mannen het erg interessant vinden als vrouwen goed met hun heupen kunnen schudde, ik dans zelf nl ook salsa!
Maar niet gelijk beginnen met dat hij te mooi voor je is, anders spreek je uit je eigen onzekerheid en dat lijkt me nou ook weer niet de bedoeling.. Ga je wel eens naar salsafeestjes? (weet niet in welke regio je woont?)
Er lijkt idd wel een taboe op te rusten, zo van je mag jezelf niet "zielig"vinden want je hebt het toch allemaal goed voor elkaar? In mijn geval, leuk huisje, gezellige katten, lief paard, auto naast de deur, aardige baan etc. Maar dat lost het alleen zijn in je leuke huis nog steeds niet op!
Pff ik ga mn "happy"single ass even de zon in slepen, ben lekker vrij vandaag en de grote schoonmaak heb ik klaar
Verleid m met je salsaskills! Spreek uit ervaring dat mannen het erg interessant vinden als vrouwen goed met hun heupen kunnen schudde, ik dans zelf nl ook salsa!
Maar niet gelijk beginnen met dat hij te mooi voor je is, anders spreek je uit je eigen onzekerheid en dat lijkt me nou ook weer niet de bedoeling.. Ga je wel eens naar salsafeestjes? (weet niet in welke regio je woont?)
Er lijkt idd wel een taboe op te rusten, zo van je mag jezelf niet "zielig"vinden want je hebt het toch allemaal goed voor elkaar? In mijn geval, leuk huisje, gezellige katten, lief paard, auto naast de deur, aardige baan etc. Maar dat lost het alleen zijn in je leuke huis nog steeds niet op!
Pff ik ga mn "happy"single ass even de zon in slepen, ben lekker vrij vandaag en de grote schoonmaak heb ik klaar
woensdag 16 februari 2011 om 14:36
Ha ha ik heb ook m'n taken al gedaan voor deze vrije dag en zit nu heerlijk op balkonnetje in de zon en caro zingt op de achtergrond 'ooh that man i wanna kiss' haha lekker toepasslijk. Ja gare du nord is erg chill hè 
Ik woon in het zuiden, ga soms naar kleine salsa feestjes maar wil deze zomer ook een paar grotere (buiten) feesten gaan meemaken. Het kan de mannen impressen als je kunt dansen, maar ook afschrikken (bang dat ze niet goed genoeg zijn). Hopelijk staat hij stevig genoeg in z'n schoenen
Wat je veste vriendin doet is echt niet tof, maar misschien ( hopelijk ) is het een fase. Bij mijn beste jeugdvriendin ging het ook zo, sinds ze haar man kent en nu 2 kids heeft zie ik haar nog 2x per jaar ofzo. Altijd met kids .....
Dingen veranderen, dat weten we allemaal maar sommige veranderingen zijn moeilijk te accepteren vind ik.
Ik woon in het zuiden, ga soms naar kleine salsa feestjes maar wil deze zomer ook een paar grotere (buiten) feesten gaan meemaken. Het kan de mannen impressen als je kunt dansen, maar ook afschrikken (bang dat ze niet goed genoeg zijn). Hopelijk staat hij stevig genoeg in z'n schoenen
Wat je veste vriendin doet is echt niet tof, maar misschien ( hopelijk ) is het een fase. Bij mijn beste jeugdvriendin ging het ook zo, sinds ze haar man kent en nu 2 kids heeft zie ik haar nog 2x per jaar ofzo. Altijd met kids .....
Dingen veranderen, dat weten we allemaal maar sommige veranderingen zijn moeilijk te accepteren vind ik.
woensdag 16 februari 2011 om 15:10
@PoisenIvy:
Je hebt gelijk. Ik heb het verkeerd verwoord. Ik doelde meer op het feit dat sommigen op maandagmorgen met een 'lekker rustig aangedaan' moeten antwoorden op de vraag hoe hun weekend was. Je kunt je ook eenzaam voelen als je al raftend en bergbeklimmend je weekend doorbrengt en iedere zaterdagavond volle zalen trekt in de stand up comedy scene, ofzo.
Wat mij destijds, en nu weer, irriteert aan dit topic, is dat ik de opmerking maak dat ik prima in mn vel zit en helemaal geen behoefte heb aan een partner (wat niet wil zeggen dat als ik ooit een leuke man tegenkom met wie het geweldig klikt, ik dan gillend zal wegrennen) en dat de reacties daarna alleen maar zeggen 'de happy single bestaat niet' / 'de mens is gemaakt om samen door het leven te gaan'.
Wat een onzin. Die eenzaamheid klinkt op die manier bijna als een dwangneurose. De eenzamen hier worden helemaal vrolijk als iemand anders ook lekker eenzaam is, maar als er iemand is die zich prima voelt (en dat is toch wat die vrouwen allemaal willen?), dan wordt dat straalgenegeerd. Tips om er toch wat van te maken, helpen bij voorbaat niet en er wordt niet eens op ingehaakt. Dat is echt niet normaal. Je kunt wel happy single zijn. Netzoals je ook unhappy single kunt zijn. Maar dat heeft niks met het single-zijn te maken, maar met jouw vooroordelen over hoe je ideale leven eruit behoort te zien.
Ga je horizon verbreden in plaats van zielig het hele weekend voor je uit te staren en te bedenken hoe erg het wel niet is dat geen enkele man met je uit wil (wat ook dikke onzin is).
Vroeg of laat moet je toch beseffen dat je niet van andere mensen afhankelijk moet zijn voor je eigen geluk. Alleen jij kunt ervoor zorgen dat je gelukkig bent.
Ik heb ook vriendinnen die het massaal laten 'afweten', maar ik ben echt niet de enige. Dat is heel normaal als je ouder wordt en als er dingen veranderen in je leven en het leven van je vriendinnen. Vriendschap is geen (morele) verplichting, maar een vrijwillige keuze die van twee kanten moet komen. Natuurlijk is dat even flink slikken en daar mag je best verdrietig om zijn. Maar ik zie het meer zo: ik heb een hele mooie tijd mogen hebben in deze vriendschap. Onze levens sluiten op dit moment niet goed meer bij elkaar aan. Ik koester de fijne herinneringen aan onze vriendschap en op dit moment treedt er weer een nieuw tijdperk aan met nieuwe kansen (maar goed ook, want als die niet meer aanbreekt, sta je op het punt te sterven)...
Je hebt gelijk. Ik heb het verkeerd verwoord. Ik doelde meer op het feit dat sommigen op maandagmorgen met een 'lekker rustig aangedaan' moeten antwoorden op de vraag hoe hun weekend was. Je kunt je ook eenzaam voelen als je al raftend en bergbeklimmend je weekend doorbrengt en iedere zaterdagavond volle zalen trekt in de stand up comedy scene, ofzo.
Wat mij destijds, en nu weer, irriteert aan dit topic, is dat ik de opmerking maak dat ik prima in mn vel zit en helemaal geen behoefte heb aan een partner (wat niet wil zeggen dat als ik ooit een leuke man tegenkom met wie het geweldig klikt, ik dan gillend zal wegrennen) en dat de reacties daarna alleen maar zeggen 'de happy single bestaat niet' / 'de mens is gemaakt om samen door het leven te gaan'.
Wat een onzin. Die eenzaamheid klinkt op die manier bijna als een dwangneurose. De eenzamen hier worden helemaal vrolijk als iemand anders ook lekker eenzaam is, maar als er iemand is die zich prima voelt (en dat is toch wat die vrouwen allemaal willen?), dan wordt dat straalgenegeerd. Tips om er toch wat van te maken, helpen bij voorbaat niet en er wordt niet eens op ingehaakt. Dat is echt niet normaal. Je kunt wel happy single zijn. Netzoals je ook unhappy single kunt zijn. Maar dat heeft niks met het single-zijn te maken, maar met jouw vooroordelen over hoe je ideale leven eruit behoort te zien.
Ga je horizon verbreden in plaats van zielig het hele weekend voor je uit te staren en te bedenken hoe erg het wel niet is dat geen enkele man met je uit wil (wat ook dikke onzin is).
Vroeg of laat moet je toch beseffen dat je niet van andere mensen afhankelijk moet zijn voor je eigen geluk. Alleen jij kunt ervoor zorgen dat je gelukkig bent.
Ik heb ook vriendinnen die het massaal laten 'afweten', maar ik ben echt niet de enige. Dat is heel normaal als je ouder wordt en als er dingen veranderen in je leven en het leven van je vriendinnen. Vriendschap is geen (morele) verplichting, maar een vrijwillige keuze die van twee kanten moet komen. Natuurlijk is dat even flink slikken en daar mag je best verdrietig om zijn. Maar ik zie het meer zo: ik heb een hele mooie tijd mogen hebben in deze vriendschap. Onze levens sluiten op dit moment niet goed meer bij elkaar aan. Ik koester de fijne herinneringen aan onze vriendschap en op dit moment treedt er weer een nieuw tijdperk aan met nieuwe kansen (maar goed ook, want als die niet meer aanbreekt, sta je op het punt te sterven)...
Occam's razor
woensdag 16 februari 2011 om 21:57
Debora, sorry als je je genegeerd voelt en super fijn dat je goed jn je vel zit en zo te lezen het eenzaamheidsgrvoel goed weet te vermijden, of wegredeneren, of gewoon niet in je zit om je zo te voelen.
Denk wel dat misschien niet duidelijk genoeg overkomt dat het gaat om momenten van eenzaamheid, of dat je even iets mist. Niet hele weekenden zelfmedelijdend op de bank zitten - hoewel dat incidenteel, bij sommigen, ook zal voorkomen.
Maar soms is het moeilijk daar op te focussen, en omdat het gevoel voor je omgeving soms niet goed kunt uiten, of niemand in je omgeving zich erin herkent, zoek je mensen die zich erin herkennen op een forum. Zo ook ik. Maar ik Zit er niet de hele dag aan te denken hoe zielig ik ben ofzo, want ik tel natuurlijk ook mijn zegeningen en heb genoeg echte rotdingen meegemaakt om alledaagse dingen bijzonder te waarderen.
Ik vind het jammer dat ik bij je post een gevoel kreeg van 'zoeken hier advies hoe je je eenzaamheid oplost, en doen er niets mee'.
Ik zoek eerder herkenning dan oplossingen, veel dingen had ik natuurlijk zelf ook al bedacht.
En dat mensen gezelschapsdieren zijn, ja daar blijf ik bij. Waarom zit jij op een forum?
Denk wel dat misschien niet duidelijk genoeg overkomt dat het gaat om momenten van eenzaamheid, of dat je even iets mist. Niet hele weekenden zelfmedelijdend op de bank zitten - hoewel dat incidenteel, bij sommigen, ook zal voorkomen.
Maar soms is het moeilijk daar op te focussen, en omdat het gevoel voor je omgeving soms niet goed kunt uiten, of niemand in je omgeving zich erin herkent, zoek je mensen die zich erin herkennen op een forum. Zo ook ik. Maar ik Zit er niet de hele dag aan te denken hoe zielig ik ben ofzo, want ik tel natuurlijk ook mijn zegeningen en heb genoeg echte rotdingen meegemaakt om alledaagse dingen bijzonder te waarderen.
Ik vind het jammer dat ik bij je post een gevoel kreeg van 'zoeken hier advies hoe je je eenzaamheid oplost, en doen er niets mee'.
Ik zoek eerder herkenning dan oplossingen, veel dingen had ik natuurlijk zelf ook al bedacht.
En dat mensen gezelschapsdieren zijn, ja daar blijf ik bij. Waarom zit jij op een forum?
woensdag 16 februari 2011 om 23:10
Deborah, tuurlijk zijn niet alle singles hetzelfde... er zullen genoeg singles zijn die zich prima vermaken. Daarom zal ik ook niet beweren dat de happy single wel/niet bestaat.
Zoals je zelf al aangeeft, doen de omstandigheden er ook nogal toe of je je al dan niet eenzaam kunt voelen. Als ik een voltijd baan had gehad (wat ik graag wilde in mijn donkere periode), dan had ik me waarschijnlijk ook een stuk beter gevoeld.
En dan nog de genen: sómmige mensen zijn genetisch gezien niet geschikt om alleen te zijn/wonen (daar is dus zelfs wetenschappelijk bewijs voor).
Hoe dan ook, voor degenen die zich wel(eens) eenzaam voelen, is het toch fijn om er met anderen op dit forum over te kunnen praten en herkenning te vinden. Juist omdat 't al niet geaccepteerd is om erover te praten.
Door het besef dat anderen ook wel eens last hebben van die vervelende gevoelens, voel ik me minder eenzaam. Maar dat heeft totaal niks te maken met leedvermaak ofzo. Ik gun iedereen het beste. Dat je dat als een soort leedvermaak ziet, toont aan dat je je er weinig bij voor kan stellen. Gelukkig maar dat jij die ellendige gevoelens van eenzaamheid niet kent.
Maar niet iedereen is hetzelfde, zoals jij zelf eigenlijk ook al zegt.
Zoals je zelf al aangeeft, doen de omstandigheden er ook nogal toe of je je al dan niet eenzaam kunt voelen. Als ik een voltijd baan had gehad (wat ik graag wilde in mijn donkere periode), dan had ik me waarschijnlijk ook een stuk beter gevoeld.
En dan nog de genen: sómmige mensen zijn genetisch gezien niet geschikt om alleen te zijn/wonen (daar is dus zelfs wetenschappelijk bewijs voor).
Hoe dan ook, voor degenen die zich wel(eens) eenzaam voelen, is het toch fijn om er met anderen op dit forum over te kunnen praten en herkenning te vinden. Juist omdat 't al niet geaccepteerd is om erover te praten.
Door het besef dat anderen ook wel eens last hebben van die vervelende gevoelens, voel ik me minder eenzaam. Maar dat heeft totaal niks te maken met leedvermaak ofzo. Ik gun iedereen het beste. Dat je dat als een soort leedvermaak ziet, toont aan dat je je er weinig bij voor kan stellen. Gelukkig maar dat jij die ellendige gevoelens van eenzaamheid niet kent.
Maar niet iedereen is hetzelfde, zoals jij zelf eigenlijk ook al zegt.
wat je water geeft, groeit
woensdag 16 februari 2011 om 23:21
Maar goed, ik heb me ook wel eenzaam gevoeld in het verleden. Het eerste jaar nadat het uit was met een vriendje (en ik ben redelijk van de ene in de andere relatie overgestapt, dus toen ik halverwege de 20 opeens vrijgezel was, wist ik niet wat me overkwam) en ook ik was van mening dat ik niet zonder een partner aan mijn zij kon.
Maar na een langere periode vrijgezel te zijn geweest en nu al die hormonen uit mn hersens zijn gevloeid, voel ik me eigenlijk veel beter. Ik besef nu pas dat die angstige gevoelens, de eenzaamheid en het verloren voelen allemaal bijproducten waren van mijn (ongezonde, want het was niet zo'n leuke jongen) verliefdheid. Nu ik niet meer verliefd ben, weet ik veel beter wie ik zelf ben (of misschien komt dat gewoon doordat ik echt volwassen ben geworden) en wat ik nodig heb om gelukkig te worden. En dat is dus niet per sé een man. En ik denk dat, als je het de kans wil geven, dat voor het gros van de vrouwen geldt.
Ik bedoel niet dat we allemaal vrijgezel moeten blijven en ik snap dat hier vrouwen rondlopen die het al jaren 'een kans geven', maar zich met de dag allener voelen, maar ik zie gewoon niet in waarom mensen vinden dat je met zn tweeën hoort te zijn. Waarom niet met zn drieën, of achten? Waarom niet alleen? Is dat niet gewoon iets 'cultureels'? Een soort gewoonte waar je mee bent opgevoed, die voor jou een vast gegeven is? (Ik ben ook zo opgevoed en pas toen ik begon te beseffen dat er meerdere manieren zijn voor een vrouw om gelukkig te worden, voelde ik me echt vrij en verdween de eenzaamheid ook).
Ik moet zeggen dat niemand in mijn omgeving er opmerkingen over maakt dat ik nog 'altijd' alleen ben. Heel af en toe wordt er een flauwe koppelpoging gedaan en vriendinnen willen nog wel eens informeren of er nog iets gebeurt op het gebied van de liefde, maar iedereen accepteert het en zegt het te snappen als ik zeg dat dat niet het geval is en dat ik dat niet eens erg vind.
Maar goed, jullie zijn hier niet voor tips, maar voor gelijkgestemden. Be my guest, maar het lijkt mij juist leuk om tegengeluiden te horen.
@Chocokat: Ik ben dol op wetenschappelijk onderzoek, weet je nog welke studie dat was?
Maar na een langere periode vrijgezel te zijn geweest en nu al die hormonen uit mn hersens zijn gevloeid, voel ik me eigenlijk veel beter. Ik besef nu pas dat die angstige gevoelens, de eenzaamheid en het verloren voelen allemaal bijproducten waren van mijn (ongezonde, want het was niet zo'n leuke jongen) verliefdheid. Nu ik niet meer verliefd ben, weet ik veel beter wie ik zelf ben (of misschien komt dat gewoon doordat ik echt volwassen ben geworden) en wat ik nodig heb om gelukkig te worden. En dat is dus niet per sé een man. En ik denk dat, als je het de kans wil geven, dat voor het gros van de vrouwen geldt.
Ik bedoel niet dat we allemaal vrijgezel moeten blijven en ik snap dat hier vrouwen rondlopen die het al jaren 'een kans geven', maar zich met de dag allener voelen, maar ik zie gewoon niet in waarom mensen vinden dat je met zn tweeën hoort te zijn. Waarom niet met zn drieën, of achten? Waarom niet alleen? Is dat niet gewoon iets 'cultureels'? Een soort gewoonte waar je mee bent opgevoed, die voor jou een vast gegeven is? (Ik ben ook zo opgevoed en pas toen ik begon te beseffen dat er meerdere manieren zijn voor een vrouw om gelukkig te worden, voelde ik me echt vrij en verdween de eenzaamheid ook).
Ik moet zeggen dat niemand in mijn omgeving er opmerkingen over maakt dat ik nog 'altijd' alleen ben. Heel af en toe wordt er een flauwe koppelpoging gedaan en vriendinnen willen nog wel eens informeren of er nog iets gebeurt op het gebied van de liefde, maar iedereen accepteert het en zegt het te snappen als ik zeg dat dat niet het geval is en dat ik dat niet eens erg vind.
Maar goed, jullie zijn hier niet voor tips, maar voor gelijkgestemden. Be my guest, maar het lijkt mij juist leuk om tegengeluiden te horen.
@Chocokat: Ik ben dol op wetenschappelijk onderzoek, weet je nog welke studie dat was?
Occam's razor
donderdag 17 februari 2011 om 00:01
Debora, ik snap jou ook wel maar sluit me aan bij SexNjaZz..
Wel interessant om te horen hoe jij er mee omgaat! Niet iedereen is natuurlijk hetzelfde en ben blij dat er dus wel dergelijk zoiets is als de happy single.. Alhoewel ik niet weet hoe ik mezelf zou noemen, de vaak-happy-maar-ook-soms-"eenzaam"-single?
Ik kom net terug van een fantastisch avondje salsadansen.. Nadat ik mn moeder mee had gesleurd naar Zumba was ik voor mn gevoel nog niet klaar met dansen dus ben doorgegaan naar het salsacafé (jawel alleen) en heb een heerlijke avond gehad! Veel gedanst, veel nieuwe mensen "leren kennen" Ja, kan voldaan mn bedje in..
Wel interessant om te horen hoe jij er mee omgaat! Niet iedereen is natuurlijk hetzelfde en ben blij dat er dus wel dergelijk zoiets is als de happy single.. Alhoewel ik niet weet hoe ik mezelf zou noemen, de vaak-happy-maar-ook-soms-"eenzaam"-single?
Ik kom net terug van een fantastisch avondje salsadansen.. Nadat ik mn moeder mee had gesleurd naar Zumba was ik voor mn gevoel nog niet klaar met dansen dus ben doorgegaan naar het salsacafé (jawel alleen) en heb een heerlijke avond gehad! Veel gedanst, veel nieuwe mensen "leren kennen" Ja, kan voldaan mn bedje in..
donderdag 17 februari 2011 om 00:18
@deborah,
ik snap je irritatie niet zo goed. Omdat de meeste op dit topic wel (soms) vervelend vinden om single te zijn, betekent niet dat jij dat ook moet vinden. Maar gezien de titel en OP vind ik het niet gek dat het juist mensen aantrekt die het niet (meer) altijd leuk vinden om alleen te zijn. ik vind dat dat ook mag. Er hangt zo'n groot taboe om eenzaamheid. Alsof het impliceert dat je niet normaal bent er wel iets mis met je moet zijn als je alleen bent. Dat er een reden is dat je alleen bent of voelt. Daarom vind ik het fijn om te lezen dat ik niet de enige bent.
Tja en tips om mezelf te vermaken, nee daar zit ik persoonlijk niet op te wachten. Kan mezelf ook prima vermaken. Maar wellicht dat anderen het wel waarderen.
Nogmaals als jij nergens problemen mee hebt of minder behoefte hebt aan een partner of er 6 wil, dat is jouw goed recht, en dat is alleen maar fijn voor je. Niet iedereen is hetzelfde. Maar ik vind het nu niet leuk om geen partner te hebben en dat mag toch ook?
ik snap je irritatie niet zo goed. Omdat de meeste op dit topic wel (soms) vervelend vinden om single te zijn, betekent niet dat jij dat ook moet vinden. Maar gezien de titel en OP vind ik het niet gek dat het juist mensen aantrekt die het niet (meer) altijd leuk vinden om alleen te zijn. ik vind dat dat ook mag. Er hangt zo'n groot taboe om eenzaamheid. Alsof het impliceert dat je niet normaal bent er wel iets mis met je moet zijn als je alleen bent. Dat er een reden is dat je alleen bent of voelt. Daarom vind ik het fijn om te lezen dat ik niet de enige bent.
Tja en tips om mezelf te vermaken, nee daar zit ik persoonlijk niet op te wachten. Kan mezelf ook prima vermaken. Maar wellicht dat anderen het wel waarderen.
Nogmaals als jij nergens problemen mee hebt of minder behoefte hebt aan een partner of er 6 wil, dat is jouw goed recht, en dat is alleen maar fijn voor je. Niet iedereen is hetzelfde. Maar ik vind het nu niet leuk om geen partner te hebben en dat mag toch ook?
donderdag 17 februari 2011 om 11:26
Dat hele taboe ken ik niet eerlijk gezegd. Ik heb meer het idee dat het raar wordt gevonden dat ik me prima voel in mn eentje.
Dan moet je toch minstens autist/aseksueel/feminist-in-de-slechte-zin-van-het-woord zijn.
Ik kan me wel voorstellen dat veel mensen liever een leuk verhaal dan een 'zielig' verhaal horen, maar dat soort mensen wil je gewoon niet bevriend mee zijn, lijkt mij...
Er worden boeken vol geschreven over de alleenstaande vrouw die graag een partner wil. Vaak komt er dan 'een vriendin' van zo'n vrouw aan het woord die bij hoog en bij laag beweert dat de alleenstaande vriendin veel knapper is en alles veel beter voor elkaar heeft, en dat het een raadsel is waarom ze nog geen man heeft. Maar oh wacht, er is toch een reden: ze is te zelfstandig/te kritisch/te lang alleen geweest om nog samen te kunnen leven/te druk met afspraken met anderen/ heeft nauwelijks een eigen leven en claimt hem daarom te veel/ niet hulpbehoevend genoeg om beschermende eigenschappen in het andere geslacht los te maken.
Je bent heel wat als single vrouw. Maar ik denk dat het gewoon kan gebeuren dat er een hele tijd niemand voorbij komt waarmee je wederzijdse aantrekkingskracht hebt. Dat is niemands schuld.
De vraag is of je je minder eenzaam gaat voelen als je weet dat er meer vrouwen zijn die eenzaam zijn. Misschien wel. Dan heeft zo'n topic waarbij je alleen maar gevoelens uitwisselt wel nut. Anders lijkt het me meer zwelgen in je eigen problemen en daar wordt niemand beter op, toch?
Dan moet je toch minstens autist/aseksueel/feminist-in-de-slechte-zin-van-het-woord zijn.
Ik kan me wel voorstellen dat veel mensen liever een leuk verhaal dan een 'zielig' verhaal horen, maar dat soort mensen wil je gewoon niet bevriend mee zijn, lijkt mij...
Er worden boeken vol geschreven over de alleenstaande vrouw die graag een partner wil. Vaak komt er dan 'een vriendin' van zo'n vrouw aan het woord die bij hoog en bij laag beweert dat de alleenstaande vriendin veel knapper is en alles veel beter voor elkaar heeft, en dat het een raadsel is waarom ze nog geen man heeft. Maar oh wacht, er is toch een reden: ze is te zelfstandig/te kritisch/te lang alleen geweest om nog samen te kunnen leven/te druk met afspraken met anderen/ heeft nauwelijks een eigen leven en claimt hem daarom te veel/ niet hulpbehoevend genoeg om beschermende eigenschappen in het andere geslacht los te maken.
Je bent heel wat als single vrouw. Maar ik denk dat het gewoon kan gebeuren dat er een hele tijd niemand voorbij komt waarmee je wederzijdse aantrekkingskracht hebt. Dat is niemands schuld.
De vraag is of je je minder eenzaam gaat voelen als je weet dat er meer vrouwen zijn die eenzaam zijn. Misschien wel. Dan heeft zo'n topic waarbij je alleen maar gevoelens uitwisselt wel nut. Anders lijkt het me meer zwelgen in je eigen problemen en daar wordt niemand beter op, toch?
Occam's razor
