Single & eenzaam

26-09-2010 00:37 413 berichten
Alle reacties Link kopieren
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.



Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.



Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?



Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.



Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Alle reacties Link kopieren
ook herkenning hier.

Ben 27 jaar. Heb een goed sociaal leven en lieve ouders , maar inmiddels geen single vriendinnen meer.

Ook mijn broer heeft een stabiele relatie.

Kortom, overal waar ik kom zit ik tussen de stelletjes!!



Ik wil dat of ook, of, dat er meer mensen in mijn omgeving in dezelfde situatie zitten, zodat je elkaar op kan zoeken.



Hoewel ik geen van mijn vriendinnen hun relatie misgun, ben ik zeker niet minder leuk dan zij en vind ik dat ik ook recht heb op een leuke vent zoals zij hebben.

Ik doe er tenslotte de laatste paar jaar al de meest mogelijke moeite voor (zonder hopeloos te zijn hoor, hoho). Maar ik zorg dat ik op veel openbare plaatsen kom, genoeg mijn huis uit ben, etc.

De meeste van mijn vriendinnen is HIJ gewoon aan komen waaien. Om gefrustreerd van te worden.

Eigenlijk ben ik meer boos op die situatie dan dat ik echt jaloers ben. Waarom ben ik dat niet waard? Waarom gebeurd dat mij niet? Het is een vraag die dagelijks door mijn hoofd spookt. En die ik dagelijks onderdruk omdat ik heel goed besef dat je totaal geen invloed hebt op die situatie.

Het moet je gewoon overkomen, zo simpel is het.



Wat mij wel echt heeft geholpen is dat ik op eenzame momenten achter mijn internet profiel kruip en eens even mannen ga ' keuren' op relatiesites.

Leuke hobby, en af en toe msn/mail ik met iemand waardoor mijn ego weer een boost krijgt. En wie weet, zit ie er ooit tussen, toch?

Voor TO ook een idee?
Alle reacties Link kopieren
quote:sanna1 schreef op 20 maart 2011 @ 15:42:

De meeste van mijn vriendinnen is HIJ gewoon aan komen waaien. Om gefrustreerd van te worden.

Eigenlijk ben ik meer boos op die situatie dan dat ik echt jaloers ben. Waarom ben ik dat niet waard? Waarom gebeurd dat mij niet? Het is een vraag die dagelijks door mijn hoofd spookt. En die ik dagelijks onderdruk omdat ik heel goed besef dat je totaal geen invloed hebt op die situatie.

Het moet je gewoon overkomen, zo simpel is het.



?zo herkenbaar.. die vraag komt bij mij ook regelmatig langs. Probleem bij mij is dat ik heus wel mannen aantrek alleen zijn dat mannen die alleen een scharrel willen of getrouwd zijn of belachelijk jong.. nooit een keer iets serieus.
Alle reacties Link kopieren
Ja hoor, weer eentje die zich helemaal in jullie verhalen herkend. En ik ben al 35....laatse 8 jaar niks serieus meer gehad, wel leuke contacten soms maar bij mij ook vaak wat kitty zegt...effe voor een scharrel of belachelijk jong. Dat laatste komt vooral omdat niemand me 35 schat, ben vrij klein van stuk en doe nog precies de dingen die ik deed toen ik bv 25 was. Ik moet me bij discotheken ook regelmatig legetimeren. Ik heb ook vaak het idee dat het bij vrienden enzo allemaal is komen aanwaaien, sommige hebben zelf nog nooit een blauwtje gelopen. Dat zijn ook diegene die altijd makkelijk praten hebben..."heb je nog wa gevangen?" of "kijk es op internet"...bah, sjagerijnig word ik er van! Op zich ben ik niet eens zo heel erg eenzaam maar m'n leeftijd begint wel een rol te spelen, ook al zie ik er niet zo uit...ik ben het wel! Vragen als: Ga ik nog ooit kinderen krijgen? Hoe lang moet ik de kost nog alleen blijven verdienen? stel ik me steeds vaker af. Ook raak in per 1 september m'n baan kwijt en word je je er nog meer van bewust dat er gauw weer iets anders moet komen omdat je dus alleenverdiener bent en alles alleen moet ophoesten. Maar ja...we geven de moed niet op, onze tijd komt vast nog wel!
Alle reacties Link kopieren
@voor forummers op dit topic: ja 'fijn' om te weten dat je niet de enige bent met zo'n gevoel..want hier is er nog eentje. Al ver over de 30 en jawel..alleenig. Balen, zeker nu die fijne lentezon laat zien dat er gelukkige stelletjes (dier, vogel, mens..grrr) bestaan.

Maar we gaan door toch?
We gaan door!
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar, ik heb net een "relatie" afgesloten met iemand die me heel dierbaar is maar die geen relatie wil, en ik met mijn bord voor m'n kop toch altijd hoop blijven houden. Hij is altijd eerlijk erover geweest maar ook erg tengenstrijdig Ben 38, wil graag kinderen maar zit nu met het dilemma moet ik het dan maar alleen gaan proberen. Vandaag gaat het wel, merk dat werk mij wel afleiding geeft maar de weekenden vind ik moeilijk, probeer wel dingen te plannen maar ik zit vol met onrust, als ik ergens ben dan wil ik weer naar huis en v.v. Heb tot op heden nooit een relatie met iemand gehad die echt voor me ging en dat doet pijn, komt mijn kinderwens samen met iemand ooit nog uit of moet ik het maar laten varen. Ik vind het moeilijk, ben omgeven door zwangeren, stelletjes e.d. en ik voel me de eeuwige loser, weet wel dat ik me zo niet moet voelen maar zo voelt het momenteel even.
Alle reacties Link kopieren
we gaan door ja! @cappi: ik voel je, herkenbaar ergens. Goed dat je de "relatie" gestopt hebt dan.

En ik heb net gehoord waarom ik geen relatiemateriaal ben. De reden: ik ben niet altijd vrolijk en te direct en heb een cynische kant. Tja..wat moet ik daar nu mee? Heb gezegd of hij met voorbeeld aan kan komen wanneer ik dat was wat hem dan zo irriteerde dat bij hem een alarmbel afging..zijn antwoord 'nou nee dat ook weer niet'. Arch, die man was dus helemaal niet van zins om me te zien als meer dan SV en instant lekker zeg maar. Goed dat ik daar mee gestopt ben dan, heb trouwens niks gezegd over zijn instabiele karakter met zijn dips. Enne kan ik me ergens aanmelden als de vrouwelijke Jan Mulder (die krijgt er geld voor, of klink ik toch te cynisch?) . Ik ben wel verdrietig want het is nooit leuk om te horen dat je niet relatiewaardig ben..ff schoppen hier
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het ook te horen gekregen angrycat. Het is toch ongelooflijk. Bij de mannen krijgen de meest gore rotzakken (Saban B, Holleeder) altijd liefjes om zich heen. Ben je als vrouw een keer cynisch en bot, dan hoef je niet te rekenen op een relatie. Hypocriet, naar, belachelijk.



Ik ga er nog maar eens extra achteraan, waarom ik geen 'materiaal' ben. Heb ooit gehoord 'one of the guys'. Maar ik draag heus wel rokjes en hakken. :( Zucht.
Alle reacties Link kopieren
Angrycat, heb je dat op de man afgevraagd? Wil het ook weleens weten eigenlijk maar ik heb nu een paar gesprekken gehad en hij kan mij niet geven wat ik wil, heeft nooit lange relaties gehad en is er ook niet het type voor.



Ik heb nu eigenlijk even geen behoefte om nu weer een gesprek aan te gaan maar ergens is het wel een vraag waar ik antwoord op wil hebben maar misschien moet ik het maar even laten rusten, heb zelf nu afstand nodig en ben eigenlijk moe van het vechten voor iemand die moeite heeft met zich te binden, heeft eigenlijk al 3 jaar te lang geduurd maar er gebeurden dan weer dingen waardoor ik toch weer het gevoel kreeg dat het langzaam de goede kant op ging maar ik miste teveel dingen.



Eigenlijk gewoon tijd om 't af te sluiten, hem 'm ook laten weten dat wellicht in de toekomst er een vriendschap in zit maar dat ik nu rust wil en open wil kunnen staan voor iemand die mij wel kan geven wat ik wil. Ben er toch wel verdrietig om, denk dat mijn valkuil is dat ik niet te snel opgeef en dat als ik van iemand hou er ook voor de volle 100% voorga maar heb niet het gevoel meer dat het zin heeft en ik wil andere dingen voor mijzelf.
Alle reacties Link kopieren
hi dames,



Heel erg herkenbaar. ' Het moet je overkomen ' is inderdaad een bekende kreet. Vaak geeft het me hoop, doe mijn best lekker in mn vel te zitten, probeer dat ook uit te stralen naar de buitenwereld maar zodra ik weet dat ik weer een avondje alleen mijn bedje in kruip wordt ik weer overdonderd met een gevoel van eenzaamheid. Het maakt me enorm verdrietig en probeer echt de moed erin te houden maar ik vraag me gewoon af waarom het bij iedereen om me heen zo ' vanzelf ' lijkt te gaan en wat is er dan mis met mij?!!



@guinnevere: Ik ken die opmerking! ik ben ook altijd one of the guys.. terwijl ik mezelf eigenlijk wel erg vrouwelijk vind!



@cappi: Wat goed van je dat je de relatie hebt gestopt! Dit zal toch ook een overwinning voor jezelf zijn! En die vriendschap.. je moet niks forceren.. zolang er gevoel bij komt kijken is het lastig een vriendschap tussen man en vrouw te onderhouden zonder wederzijdse verwachtingen!
Alle reacties Link kopieren
llauw, is ook een overwinning maar zo voelt het momenteel nog niet ook al weet ik wel dat ik meer wil en verdien, het gemis overheerst momenteel maar moet het allemaal even de tijd geven. Ik ga ook niks forceren moet eerst voor mijzelf zorgen en misschien heb ik erover een paar maanden geen behoefte meer aan maar op dit moment is het misschien even iets wat me er doorheen helpt, naast het verdriet en het gemis ben ik eigenlijk vaak ook boos.



Ik snap je gevoel, het gevoel dat het bij anderen vanzelf lijkt te gaan en dat er dan wat mis met je moet zijn, probeer zo niet te denken, makkelijker gezegd maar toch hoop proberen te houden en tegelijkertijd het leuk voor jezelf maken en houden. Ben je al lang single?
Alle reacties Link kopieren
Cappi: je gaat het redden..hoe maak je een plaatje van een 'hug' hier? ..maar goed..je begrijpt wat ik bedoel. Je weet hoe het allemaal in elkaar steekt en wat qua gevoel het beste voor je is. Het is niet makkelijk maar hou het hoofd koel.



En ja, ik ben ook 'one of the guys' en het idiote is dat die SV van me, mij al jaren kent als vriendin en nu komt hij met een drogreden (ja, ik heb hem het gevraagd waarom hij 'chicken' is) over cynisme terwijl hij dat kent van me.

Als wij 'one of the guys' zijn maar zonder het mannelijk geslachtsdeel maar wel met vrouwelijke features als hakken, lipstift etc..dan zijn we toch een prachtig pakket? Of niet? Eigenlijk zouden we deze vraag motten neerzetten bij een forum waar gezonde mannen komen (eh..FHM?)

Maar laten we het er voor nu ophouden dat als de man ons niet accepteert zoals we zijn, dan is de man ons niet waard en motten we zo min mogelijk hoofdpijn krijgen van deze personen. Pfff..en nu...
Alle reacties Link kopieren
Bedankt angrycat, het helpt wel om te weten dat er meerdere hier doorheen gaan en om hier even verdriet en frustratie af te schrijven. Ga het ook redden, trouwens wij allemaal toch.



Helemaal mee eens...
Hier ook 1 of the guys en krijg ook wel te horen dat ik te eerlijk en direct ben. Maar dat laatste ga ik dus niet veranderen hè, degene die daar niet tegen kan past gewoon niet bij me. Jammer dat zoveel mannen er niet tegen kunnen....
Alle reacties Link kopieren
weet je wat nou het grappige hieraan is? Ik heb wel eens op een datingsite gezeten (niet actief, maar gewoon om te kijken wat daar allemaal 'rondloopt') en daar schrijven de mannen ook in het kort waar ze naar op zoek zijn; en heel veel voorkomende kreten zijn 'een eigen mening' ' weten wat ze wil en waar ze voor staat' 'een eigen leven leiden naast een relatie' want ze willen geen vrouw hebben die met alle winden mee vaart maar zodra een vrouw niet bang is te vermelden wat ze nou eigenlijk vind of wil en daar vrij direct in is, dan zijn we ineens ' one of the guys ' en dus geen relatiemateriaal!



pfoe! dat moest ik even kwijt!



verder



@sexNJaZz: Moet je ook helemaal niet willen, dat veranderen. Kan ook trouwens niet, het hoort nou eenmaal bij je!



@Cappi: Waarschijnlijk moet je dat gevoel ook niet willen tegenhouden.. en jezelf de tijd geven om alles te verwerken. Ik merk dat ik het enorm heb weggestopt en dat alles nu in 1x terugkomt. Ik heb net een topic geopend op 'relaties' : ' waarom voel ik me zo' ? Daar heeft nena_ net een mooie post neergezet, misschien heb je er iets aan. Maar in ieder geval ook een dikke knuffel voor jou! Het lastige is dat je gevoel en je verstand zich heel erg tegen kunnen spreken op dit gebied, vind je niet?



@angrycat: Misschien als we dat heeeeel vaak tegen onszelf zeggen gaan we het uiteindelijk nog geloven ook?! :D
Alle reacties Link kopieren
llauw, heel tegenstrijdig inderdaad, maar goed zo zijn wij vrouwen ook wel naar mannen toe denk ik. Interessante materie in ieder geval.



Ik onderga het gevoel en de ene dag gaat het beter dan de ander en dat zal over een tijdje met steeds minder ups en downs gaan, maar moet mezelf wel erg streng toespreken om toch niet even te mailen of te sms'en, maar doe het niet, dus gaat de goede kant op.
Alle reacties Link kopieren
Hey, gelukkig dit topic gaat nog door...was even bang dat ik de laatste was. Inderdaad goed om te horen dat er meerdere gelijkgestemden zijn op dit gebied. Ook in ben een beetje one of the guys, heb ook nog op een mannenschool gezeten (middelbare agrarische school) maar die heeft mij ook gevormd tot hoe ik nou ben. Was namelijk een vrij timide meisje en heb me op de MAS in het begin wel flink moeten verdedigen, daardoor ben ik nou vrij zelfverzekerd en laat niet meer over me heen lopen. Verder loop ik er ook gewoon vrouwelijk bij maar kan met allebei de geslachten goed omgaan. Ik lul over bier en auto's maar ook over nagelak en panty's. Mijn ervaring is dat mannen dat altijd wel leuk vinden, dus of dat een reden is om minder snel een relatie te krijgen weet ik niet. De gedachten die nou de laatste tijd door me heen gaat is "als ik de laatste 8-9 jaar niks serieus meer gehad hebt, waarom zou dat nou wel gebeuren???" Maar goed, dat moet ik maar gauw vergeten en positief blijven denken.
Alle reacties Link kopieren
quote:angrycat schreef op 28 maart 2011 @ 23:30:

En ik heb net gehoord waarom ik geen relatiemateriaal ben. De reden: ik ben niet altijd vrolijk en te direct en heb een cynische kant. Tja..wat moet ik daar nu mee? Heb gezegd of hij met voorbeeld aan kan komen wanneer ik dat was wat hem dan zo irriteerde dat bij hem een alarmbel afging..zijn antwoord 'nou nee dat ook weer niet'. Arch, die man was dus helemaal niet van zins om me te zien als meer dan SV en instant lekker zeg maar. Goed dat ik daar mee gestopt ben dan, heb trouwens niks gezegd over zijn instabiele karakter met zijn dips. Enne kan ik me ergens aanmelden als de vrouwelijke Jan Mulder (die krijgt er geld voor, of klink ik toch te cynisch?) . Ik ben wel verdrietig want het is nooit leuk om te horen dat je niet relatiewaardig ben..ff schoppen hier



In eerste instantie denk ik: wat een k**opmerking van je sv! Maar vervolgens lees ik dat je er zelf naar gevraagd had. Heb je echt gevraagd: "Waarom ben ik geen relatiemateriaal?" Wat dat aangaat, kom je veel onzekerder over dan je je voordoet.

Een werkelijk cynische houding of een grote bek om een broos ego te beschermen (onzeker, jaloers), is sowieso niet erg aantrekkelijk. Ook niet bij een man, vind ik. Die Jan Mulder kan ik soms trouwens ook wel schieten met z'n eeuwige gezeik. Maar goed, dat is dan weer mijn mening.



Zoals die opmerking van je sv ook maar de mening van 1 persoon is... (hoewel er mss een deel van waarheid in zit). Dat betekent niet dat íedereen er zo over denkt. Ik zie trouwens ook wel stellen die er veel genoegen in scheppen om gezamenlijk anderen af te zeiken en overal over te klagen.. niet dat jij per se zo bent. Pff, ik ben nu zelf ook lekker sarcastisch bezig..



Ik denk ook niet dat je als een 'one of the guys'-type geen relatie zou kunnen krijgen. Ik zeg niet dat dit voor jou geldt, maar waar ik dan wel aan moet denken, zijn van die vrouwen die geen vriendschappen met vrouwen hebben, maar alleen met mannen. En dat zijn toch vaak onzekere, jaloerse types die hun partner haast geen leven gunnen, terwijl ze zelf achter iedere kerel aanrennen (en zelf dus ook niet erg betrouwbaar zijn).

Maar goed, dit is meer een persoonlijk frustratiepuntje en helemaal offtopic.
wat je water geeft, groeit
Alle reacties Link kopieren
chocokat ben ik toch niet helemaal met je eens. Weet niet of ik mezelf als one of the guys benoem maar ik kan over het algemeen wel beter met mannen opschieten, heb ook vriendinnen en zijn geen manwijven maar wel nuchtere types en niet typische meisje meisje.



Zo heb ik mijzelf ook nooit gezien maar met mannen heb ik vaak leukere gesprekken, hou van hun directe manier van doen etc, komt waarschijnlijk ook omdat ik met 2 oudere broers ben opgegroeid maar ik ben geen jaloers type die mijn partner geen leven gunt, in tegendeel, ben zelf ook op mijn vrijheid gesteld en net zoals ik het leuk vind om een paar avonden in de week tijd aan mijn eigen interesses en vrienden te besteden juich ik het ook alleen maar toe als hij dat ook doet, heb daar nooit een issue van gemaakt en zal ik ook nooit doen. Vind het eigenlijk niet meer dan normaal dat je ook een leven hebt buiten je relatie, anders heb je elkaar toch weinig meer te melden?
Alle reacties Link kopieren
Hee lotgenoten :-D
Alle reacties Link kopieren
quote:nikki_28 schreef op 09 oktober 2010 @ 18:23:

Ik kon nooit alleen zijn.

Toen het uit ging met mn eerste vriendje (die bij mij woonde) werd het bij mij de zoete inval en altijd was er iemand bij me.



Op een gegeven moment kon ik niet meer tegen de drukte en leek wel of ik al mn rust in ging halen.

Vele vriendschappen verwaterde want ik stapte ook uit het uitgaanswereldje.

Ik nam huisdieren en ging het heerlijk vinden alleen thuis te zijn met een filmpje op de bank.

Op mn 28ste onmoete ik mn nieuwe vriendje en samenwonen wil ik niet.

We gaan nu een jaar met elkaar en ben echt wel gek op hem maar ben ook altijd blij als hij na een nachtje weer naar huis gaat en ik lekker weer alleen ben.

Tja het lijkt wel of mn leven bestaat uit fases en ik telkens andere behoeftes heb/krijg.



Succes!héél herkenbaar die laatste zin!
Alle reacties Link kopieren
ik denk dat als je dat ook beseft het allemaal wat makkelijker maakt om je er bij neer te leggen dat je in elke fase weer nieuwe behoeftes hebt.



Het gaat echt met ups en downs bij mij trouwens.. Het ene moment heb ik alle vertrouwen.. Dan weet ik dat alles wel op zijn pootjes terecht gaat komen, en dat ik ook gelukkig kan zijn zonder man en nog geen paar uur later kan ik me heel erg down voelen..

Pfoe zo'n emotionele achtbaan is af en toe echt vermoeiend!



@chocokat: ik ben het ook niet helemaal met je eens, alhoewel ik ' one of the guys' ben kan ik zowel met mannen als met vrouwen opschieten en ik ben een beetje allergisch voor jaloezie..! Dus ik weet niet helemaal waar je dat beeld vandaan haalt maar bij mij klopt ie iig niet!
Alle reacties Link kopieren
wel of niet cynisch wel of niet 'one of the guys' wel of de niet wattes..@chocokat (leuke nickname ..man!): het is zoals het is.

En yep ik ben niet 100% zeker (niks menselijker) en yep ik ben zoals ik ben met ook mijn mindere kanten. Bij mij gaat het om accepteer dit, en ik ben geen eng supermoeilijk mannenstalkende opjagend persoon en weet dat ik de scherpe kantjes door de jaren heen heb geminderd en dat ik ook veel plussen in mijn karakter heb. Dat dienen we allemaal hier ons voor ogen te houden.

Nu maar blijven proberen te focussen op de mogelijkheden en de haalbare wensen en niet denken aan situaties die er niet meer zijn.
Ja dat accepteren van fases die veranderen is wel een goeie... Jammer als je fases telkens anders blijken te lopen dan die van je vriendinnen... Kun je jezelf ook onnodig aanpraten dat je 'achter' blijft.

Het ene moment wil ik ook graag een man, gezin, alles erop en eraan, andere moment ben

Ik realistischer en besef me dat dat niet past in deze fase, maar toch .... Een man, een maatje, de zogenoemde 'soulmate' zou toch wel eens fijn zijn.
Onlangs hebben we met de hele familie afscheid moeten nemen van mijn oma. Iedereen met partner, behalve ik. Alle stellen zochten troost bij elkaar en ik stond in mijn eentje te huilen. Later kreeg ik ook een arm om me heen, maar het voelde nogal als hoe singles zich kunnen voelen met oud en nieuw...quote:vrouwke76 schreef op 29 maart 2011 @ 18:18:

De gedachten die nou de laatste tijd door me heen gaat is "als ik de laatste 8-9 jaar niks serieus meer gehad hebt, waarom zou dat nou wel gebeuren???" Maar goed, dat moet ik maar gauw vergeten en positief blijven denken.Ik denk dat ook vaker! Ben al ruim 10 jaar single. Inmiddels zo vastgeroest daarin voor mijn gevoel, dat het me eigenlijk heel logisch lijkt dat ik de komende 10 jaar ook wel single zal blijven.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven