Psyche
alle pijlers
Stress / teveel met geld bezig
zaterdag 27 juli 2013 om 16:36
* Ik ben me ervan bewust dat door mijn "bekendheid" hier op het forum en mijn denkwijze, er op dit topic veel kritische en harde reacties te verwachten zijn. Dat is geen enkel probleem, maar ik hoop ook op eventuele tips.......
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
zondag 28 juli 2013 om 09:30
quote:Mopsie41 schreef op 27 juli 2013 @ 22:33:
PS: Mientjelater, wat een enorm lief aanbod van de tijdschriften. Ik hoop niet dat ik je voor het hoofd stoot, maar ik heb inmiddels al heel veel leesvoer verzameld, daar moet ik eerst maar eens doorheen......
En voor eenieder in hetzelfde schuitje: heel veel sterkte!
Geen probleem hoor. En mocht je je later toch nog bedenken, let me know! Ken je het boek Beren op de weg, spinsels in je hoofd? Dat zou wat kunnen helpen.
Er zijn genoeg mensen die niet op vakantie gaan, juist omdat je niet kunt, lijkt het alsof iedereen op vakantie is of gaat.
Ik wens je veel sterkte toe en met name veel wijsheid, want als je dit al hebt overleefd, dan heb je heel wat wijze beslissingen moeten nemen. Respect!
PS: Mientjelater, wat een enorm lief aanbod van de tijdschriften. Ik hoop niet dat ik je voor het hoofd stoot, maar ik heb inmiddels al heel veel leesvoer verzameld, daar moet ik eerst maar eens doorheen......
En voor eenieder in hetzelfde schuitje: heel veel sterkte!
Geen probleem hoor. En mocht je je later toch nog bedenken, let me know! Ken je het boek Beren op de weg, spinsels in je hoofd? Dat zou wat kunnen helpen.
Er zijn genoeg mensen die niet op vakantie gaan, juist omdat je niet kunt, lijkt het alsof iedereen op vakantie is of gaat.
Ik wens je veel sterkte toe en met name veel wijsheid, want als je dit al hebt overleefd, dan heb je heel wat wijze beslissingen moeten nemen. Respect!
zondag 28 juli 2013 om 10:36
quote:yasuko schreef op 28 juli 2013 @ 08:14:
Rare reactie op Avalon.
(Temeer daar je schreef in je OP "kritische en harde reacties: geen probleem".)Kritisch en hard is geen probleem, zolang mensen niet hun eigen verhaal ervan zitten te maken. Er is een verschil tussen kritisch en hard reageren op de feiten die ik geschreven heb, óf reageren met een verhaal dat niet eens ter zake doende is.
Rare reactie op Avalon.
(Temeer daar je schreef in je OP "kritische en harde reacties: geen probleem".)Kritisch en hard is geen probleem, zolang mensen niet hun eigen verhaal ervan zitten te maken. Er is een verschil tussen kritisch en hard reageren op de feiten die ik geschreven heb, óf reageren met een verhaal dat niet eens ter zake doende is.
zondag 28 juli 2013 om 10:53
quote:Ikbenanoniem schreef op 28 juli 2013 @ 09:16:
[...]
Oh boy, jij hebt werkelijk (nog) geen idee hoe mensen buiten hun schuld om in de problemen kunnen komen. En extra werken is niet voor iedereen weggelegd, zeker niet als er gezondheidsproblemen meespelen.
@Mopsie: Zou je er wat aan hebben om (met een coach?) te kijken hoe jij uit die stress stand komt? Want ik lees dat dat hetgene is wat je nu opbreekt. Ik weet niet wat werkt voor jou, dat is voor iedereen anders. Maar denk eens aan sporten, yoga, meditatie of mindfulness. Het zou je kunnen helpen om uit die voortdurende stressmodus te komen.
En is er helemaal geen geld voor dat terrasje of durf je het niet uit te geven? Dat is iets wat ik ook wel bij mezelf herken, angst om geld uit te geven. Angst om in de problemen te komen. Het is alleen wel zaak om te kunnen zien of je angst realistisch is, of wordt getriggered door de angst om in de problemen te komen.
Sterkte en wees heel erg trots op de manier waarop jullie het redden. Ik hoop dat je gezondheid stabiel blijft en dat jullie moeilijkheden binnenkort weer voorbij zijn.
Dit. Daarom zeg ik ook steeds: we hebben het nu in vergelijking met eerder helemaal niet slecht, maar ik kom niet uit die stress-modus. Nee, we kunnen geen honderden euro's uitgeven, en dat hoeft ook niet. Maar ik kan in mijn hoofd al moeilijk doen over 20 euro.
Ziekelijk gewoon.
Het is die onzekerheid. NU hebben we het even een paar weken goed. Maar september komt eraan, en dan (als het niet meezit) valt er weer een hap inkomen weg als vriend niet kan blijven bij bedrijf en nog niet iets nieuws heeft gevonden.
En ja ik weet het, duizenden mensen zitten in hetzelfde schuitje. En zijn er soms nog veel slechter aan toe.
Ik ben gewoon bang alles nu kwijt te raken wat we nét hebben opgebouwd. Een fijn huisje in een heerlijke woonplaats. En goedkoper wonen zit/zat er niet in, omdat we boven de sociale huurgrens verdienen. Maar ik denk al zo ver, dat als vriend niet tijdig een redelijk inkomen voor langere tijd kan krijgen, wij misschien wel weer moeten verkassen binnen twee jaar. Die onzekerheid is gewoon heel naar. Het gevoel dat stabiliteit ontbreekt.
Ik overweeg hulp te zoeken (en wat denkt Mopsie dan weer: ja dat gaat geld kosten)
[...]
Oh boy, jij hebt werkelijk (nog) geen idee hoe mensen buiten hun schuld om in de problemen kunnen komen. En extra werken is niet voor iedereen weggelegd, zeker niet als er gezondheidsproblemen meespelen.
@Mopsie: Zou je er wat aan hebben om (met een coach?) te kijken hoe jij uit die stress stand komt? Want ik lees dat dat hetgene is wat je nu opbreekt. Ik weet niet wat werkt voor jou, dat is voor iedereen anders. Maar denk eens aan sporten, yoga, meditatie of mindfulness. Het zou je kunnen helpen om uit die voortdurende stressmodus te komen.
En is er helemaal geen geld voor dat terrasje of durf je het niet uit te geven? Dat is iets wat ik ook wel bij mezelf herken, angst om geld uit te geven. Angst om in de problemen te komen. Het is alleen wel zaak om te kunnen zien of je angst realistisch is, of wordt getriggered door de angst om in de problemen te komen.
Sterkte en wees heel erg trots op de manier waarop jullie het redden. Ik hoop dat je gezondheid stabiel blijft en dat jullie moeilijkheden binnenkort weer voorbij zijn.
Dit. Daarom zeg ik ook steeds: we hebben het nu in vergelijking met eerder helemaal niet slecht, maar ik kom niet uit die stress-modus. Nee, we kunnen geen honderden euro's uitgeven, en dat hoeft ook niet. Maar ik kan in mijn hoofd al moeilijk doen over 20 euro.
Ziekelijk gewoon.
Het is die onzekerheid. NU hebben we het even een paar weken goed. Maar september komt eraan, en dan (als het niet meezit) valt er weer een hap inkomen weg als vriend niet kan blijven bij bedrijf en nog niet iets nieuws heeft gevonden.
En ja ik weet het, duizenden mensen zitten in hetzelfde schuitje. En zijn er soms nog veel slechter aan toe.
Ik ben gewoon bang alles nu kwijt te raken wat we nét hebben opgebouwd. Een fijn huisje in een heerlijke woonplaats. En goedkoper wonen zit/zat er niet in, omdat we boven de sociale huurgrens verdienen. Maar ik denk al zo ver, dat als vriend niet tijdig een redelijk inkomen voor langere tijd kan krijgen, wij misschien wel weer moeten verkassen binnen twee jaar. Die onzekerheid is gewoon heel naar. Het gevoel dat stabiliteit ontbreekt.
Ik overweeg hulp te zoeken (en wat denkt Mopsie dan weer: ja dat gaat geld kosten)
zondag 28 juli 2013 om 10:55
zondag 28 juli 2013 om 11:15
quote:Josjaa schreef op 28 juli 2013 @ 08:10:
Ik snap het wel, zelfde soort situatie. Ja ik kan inmiddels een heleboel dingen verzinnen om te doen die niks kosten, maar toch. Je wilt ook wel eens een keertje spontaan uit eten, een lipstick kopen voor jezelf en niet voor de derde keer je schoenen vast lijmen maar gewoon een paar nieuwe kopen. Heb helaas ook geen advies voor je, wel wens ik je sterkte in deze nare situatie.
De post over armoede is een keuze moet je proberen van je af te laten glijden, moeilijk, want ik zit er ook zo weer door op de kast. Sommige mensen zou het sieren niet zo snel te oordelen en eens van hun high horse af te komen.
Jij ook sterkte!
En weet je waar ik best moeite mee heb, is dat ik me realiseer dat het overkomt als verwend gezeur. Sommige mensen zullen misschien denken: nou dan koop je maar geen lipstick, of dan ga je maar gewoon naar de kringloop voor een paar andere schoenen.
Natuurlijk, geen probleem. Maar wat denk ik mensen soms niet begrijpen is dat op den duur je gevoel van eigenwaarde wordt aangetast.
Ik snap het wel, zelfde soort situatie. Ja ik kan inmiddels een heleboel dingen verzinnen om te doen die niks kosten, maar toch. Je wilt ook wel eens een keertje spontaan uit eten, een lipstick kopen voor jezelf en niet voor de derde keer je schoenen vast lijmen maar gewoon een paar nieuwe kopen. Heb helaas ook geen advies voor je, wel wens ik je sterkte in deze nare situatie.
De post over armoede is een keuze moet je proberen van je af te laten glijden, moeilijk, want ik zit er ook zo weer door op de kast. Sommige mensen zou het sieren niet zo snel te oordelen en eens van hun high horse af te komen.
Jij ook sterkte!
En weet je waar ik best moeite mee heb, is dat ik me realiseer dat het overkomt als verwend gezeur. Sommige mensen zullen misschien denken: nou dan koop je maar geen lipstick, of dan ga je maar gewoon naar de kringloop voor een paar andere schoenen.
Natuurlijk, geen probleem. Maar wat denk ik mensen soms niet begrijpen is dat op den duur je gevoel van eigenwaarde wordt aangetast.
zondag 28 juli 2013 om 11:19
quote:Moonlight82 schreef op 28 juli 2013 @ 08:15:
Ja het lullige is ook (vergeleken met mensen die twee maanden krap zitten) dat op een gegeven moment volgens mij alles stuk of versleten is.
Kapotte apparaten vervangen voor andere afdankertjes, geen kledingstuk meer in de kast dat nog helemaal goed is...
Dan kan het best een tijdje duren voor je weer wat comfort hebt en genoeg kleding om je niet het schompes te wassen.
Maar jullie zijn op de goede weg en misschien komt de nieuwe baan van je man sneller dan je denkt.Laten we het hopen!
Ja het lullige is ook (vergeleken met mensen die twee maanden krap zitten) dat op een gegeven moment volgens mij alles stuk of versleten is.
Kapotte apparaten vervangen voor andere afdankertjes, geen kledingstuk meer in de kast dat nog helemaal goed is...
Dan kan het best een tijdje duren voor je weer wat comfort hebt en genoeg kleding om je niet het schompes te wassen.
Maar jullie zijn op de goede weg en misschien komt de nieuwe baan van je man sneller dan je denkt.Laten we het hopen!
zondag 28 juli 2013 om 11:29
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 28 juli 2013 @ 09:21:
Mopsie Respect dat jullie zelf het ontstane financiële gat gedicht hebben. Dat feit op zich moet je toch een heel goed gevoel geven.
Heel veel luxe zit er voor heeeeeel veel mensen niet meer in. Je bent echt de enige niet die blij is dat aan het eind van de maand de rekeningen betaald zijn en dat dan het budget er door heen is.
Zoek samen een doel en ga daar voor sparen. Kleine beetjes in de maand wellicht. Maar iedere keer als jullie iets in het potje "doel" kunnen stoppen dat even als een klein feestje ervaren.
Stap uit de RatRace en ga je eigen doelen nastreven.
Ik probeer ook te sparen, zodat we bijv. volgend jaar de gemeentebelastingen zonder al te veel stress kunnen betalen, of dat we ieder geval een potje hebben voor onvoorziene zaken.
Ik vind het eigenlijk erg dat alles staat of valt met het inkomen van mijn vriend. Zijn terugvallen in de WW scheelt al snel 500 - 600 euro.
Die klap kunnen we nog opvangen, maar dan moet er niets mis gaan. En daar zit denk ik de angst. Daarom blijf ik me suf rekenen.
En ik vind het erg dat er zo'n zware last op zijn schouders drukt.
Hij doet echt vreselijk zijn best en nu hij even werkt heeft, werkt hij zich het schompes. Zoveel mogelijk uren draaien om maar een buffer op te kunnen bouwen voor als het straks weer minder is.
Mopsie Respect dat jullie zelf het ontstane financiële gat gedicht hebben. Dat feit op zich moet je toch een heel goed gevoel geven.
Heel veel luxe zit er voor heeeeeel veel mensen niet meer in. Je bent echt de enige niet die blij is dat aan het eind van de maand de rekeningen betaald zijn en dat dan het budget er door heen is.
Zoek samen een doel en ga daar voor sparen. Kleine beetjes in de maand wellicht. Maar iedere keer als jullie iets in het potje "doel" kunnen stoppen dat even als een klein feestje ervaren.
Stap uit de RatRace en ga je eigen doelen nastreven.
Ik probeer ook te sparen, zodat we bijv. volgend jaar de gemeentebelastingen zonder al te veel stress kunnen betalen, of dat we ieder geval een potje hebben voor onvoorziene zaken.
Ik vind het eigenlijk erg dat alles staat of valt met het inkomen van mijn vriend. Zijn terugvallen in de WW scheelt al snel 500 - 600 euro.
Die klap kunnen we nog opvangen, maar dan moet er niets mis gaan. En daar zit denk ik de angst. Daarom blijf ik me suf rekenen.
En ik vind het erg dat er zo'n zware last op zijn schouders drukt.
Hij doet echt vreselijk zijn best en nu hij even werkt heeft, werkt hij zich het schompes. Zoveel mogelijk uren draaien om maar een buffer op te kunnen bouwen voor als het straks weer minder is.
zondag 28 juli 2013 om 11:35
quote:Mopsie41 schreef op 28 juli 2013 @ 11:29:
[...]
Ik probeer ook te sparen, zodat we bijv. volgend jaar de gemeentebelastingen zonder al te veel stress kunnen betalen, of dat we ieder geval een potje hebben voor onvoorziene zaken.
Ik vind het eigenlijk erg dat alles staat of valt met het inkomen van mijn vriend. Zijn terugvallen in de WW scheelt al snel 500 - 600 euro.
Die klap kunnen we nog opvangen, maar dan moet er niets mis gaan. En daar zit denk ik de angst. Daarom blijf ik me suf rekenen.
En ik vind het erg dat er zo'n zware last op zijn schouders drukt.
Hij doet echt vreselijk zijn best en nu hij even werkt heeft, werkt hij zich het schompes. Zoveel mogelijk uren draaien om maar een buffer op te kunnen bouwen voor als het straks weer minder is.Geef hem een dikke zoen en je kan helaas niet voorspellen hoe het wordt morgen. Wel dat je een echte vent hebt, dat kan je wel voorspellen. Jullie doen er alles aan. Ik heb bewondering hoor!
[...]
Ik probeer ook te sparen, zodat we bijv. volgend jaar de gemeentebelastingen zonder al te veel stress kunnen betalen, of dat we ieder geval een potje hebben voor onvoorziene zaken.
Ik vind het eigenlijk erg dat alles staat of valt met het inkomen van mijn vriend. Zijn terugvallen in de WW scheelt al snel 500 - 600 euro.
Die klap kunnen we nog opvangen, maar dan moet er niets mis gaan. En daar zit denk ik de angst. Daarom blijf ik me suf rekenen.
En ik vind het erg dat er zo'n zware last op zijn schouders drukt.
Hij doet echt vreselijk zijn best en nu hij even werkt heeft, werkt hij zich het schompes. Zoveel mogelijk uren draaien om maar een buffer op te kunnen bouwen voor als het straks weer minder is.Geef hem een dikke zoen en je kan helaas niet voorspellen hoe het wordt morgen. Wel dat je een echte vent hebt, dat kan je wel voorspellen. Jullie doen er alles aan. Ik heb bewondering hoor!
zondag 28 juli 2013 om 11:36
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.
zondag 28 juli 2013 om 11:41
Natuurlijk zijn er aaaaltijd mensen die het zwaarder hebben en kan je altijd wel relativeren dat je niet mag klagen, want hé, wees blij dat je:
a) nog twee armen en benen hebt
b) een dak boven je hoofd hebt
c) geen levensbedreigende ziekte heb
d) überhaupt nog leeft
Maar soms is het ook goed om even niet te relativeren en te kijken wat je dwarszit. En ik kan me jouw 'mindset' goed voorstellen. Jullie hebben hard gewerkt om uit de shit te komen. En nu komt het toch weer dichterbij dan je zou willen.
Ik kan me voorstellen dat dat een naar en beangstigend gevoel is, want waarschijnlijk zit je erop te wachten dat het weer fout gaat...
Vervelend hoor!
a) nog twee armen en benen hebt
b) een dak boven je hoofd hebt
c) geen levensbedreigende ziekte heb
d) überhaupt nog leeft
Maar soms is het ook goed om even niet te relativeren en te kijken wat je dwarszit. En ik kan me jouw 'mindset' goed voorstellen. Jullie hebben hard gewerkt om uit de shit te komen. En nu komt het toch weer dichterbij dan je zou willen.
Ik kan me voorstellen dat dat een naar en beangstigend gevoel is, want waarschijnlijk zit je erop te wachten dat het weer fout gaat...
Vervelend hoor!
zondag 28 juli 2013 om 12:09
quote:beelicious schreef op 28 juli 2013 @ 11:36:
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Nou, even wat vraagjes dan, om te kijken of we het allemaal zo slecht hebben gedaan ten opzichte van jouw ouders en niet creatief genoeg zijn geweest om te overleven:
Hadden jouw ouders een baan? Moest moeders er ook een beetje redelijk en verzorgd bij lopen qua kleding op haar werk? Had ze elders een kind uit een vorige relatie die in een andere woonplaats woont en waar dus reis en andere kosten aan zitten? Was ze ook in de prak gereden met bijbehorende zorgkosten?
Hadden ze ook een auto nodig omdat manlief een baan heeft waarbij hij ook 's nacht's moet beginnen in oorden waar geen OV komt om die tijd? En ook een beetje te ver om effe naartoe te fietsen?
Draaide papa ook dubbele diensten met twee maagzweren?
Alles naar de schuld om de deurwaarders buiten de deur te houden?
En hadden ze ook hulpbehoevende ouders waar ze regelmatig midden in de nacht voor moesten uitrukken met auto, want niet in dezelfde woonplaats??
Kwam jouw moeder ook 's ochtends kreupel en met veel pijn haar bed uit om te gaan werken? Vielen ze ook buiten alle toeslagen en belastingen?
Waren ze nog energiek genoeg om gezellig dingetjes te doen met vrienden? Of sleurden ze zich door de dag heen, hard werkend, met hoop op betere tijden?
Hadden ze een goedkoop (koop)huisje waar niks meer aan hoefde te gebeuren? Leefden ze ook van 30 euro per week, terwijl er wel gewoon gewerkt en gereisd moest worden?
Als ze dat allemaal hadden, dan ja. Dan ben ik vast niet creatief genoeg geweest om te overleven, te werken en de schulden af te lossen in a happy state of mind.
En nogmaals, dit zijn feiten, geen zielig gelul. De schuld was een domme samenloop van omstandigheden, deels eigen schuld, deels pech. We hebben op de blaren gezeten, en keihard geknokt zonder gebruik te maken van schuldhulp. Ik hoop toch wel dat je aanneemt dat wij zonder creativiteit de rotzooi nooit hadden kunnen oplossen.
Besef wel, dat als ik al mijn aandoeningen in de strijd had gegooid, ik had kunnen stoppen met werken, dan hadden we de schuldhulp in gegaan en waren we niet gedwongen geweest te verhuizen naar een vrije sector woning. Had ik ook waarschijnlijk lekker op vakantie gekund. Maar van die "creativiteit" wenste ik geen gebruik te maken
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Nou, even wat vraagjes dan, om te kijken of we het allemaal zo slecht hebben gedaan ten opzichte van jouw ouders en niet creatief genoeg zijn geweest om te overleven:
Hadden jouw ouders een baan? Moest moeders er ook een beetje redelijk en verzorgd bij lopen qua kleding op haar werk? Had ze elders een kind uit een vorige relatie die in een andere woonplaats woont en waar dus reis en andere kosten aan zitten? Was ze ook in de prak gereden met bijbehorende zorgkosten?
Hadden ze ook een auto nodig omdat manlief een baan heeft waarbij hij ook 's nacht's moet beginnen in oorden waar geen OV komt om die tijd? En ook een beetje te ver om effe naartoe te fietsen?
Draaide papa ook dubbele diensten met twee maagzweren?
Alles naar de schuld om de deurwaarders buiten de deur te houden?
En hadden ze ook hulpbehoevende ouders waar ze regelmatig midden in de nacht voor moesten uitrukken met auto, want niet in dezelfde woonplaats??
Kwam jouw moeder ook 's ochtends kreupel en met veel pijn haar bed uit om te gaan werken? Vielen ze ook buiten alle toeslagen en belastingen?
Waren ze nog energiek genoeg om gezellig dingetjes te doen met vrienden? Of sleurden ze zich door de dag heen, hard werkend, met hoop op betere tijden?
Hadden ze een goedkoop (koop)huisje waar niks meer aan hoefde te gebeuren? Leefden ze ook van 30 euro per week, terwijl er wel gewoon gewerkt en gereisd moest worden?
Als ze dat allemaal hadden, dan ja. Dan ben ik vast niet creatief genoeg geweest om te overleven, te werken en de schulden af te lossen in a happy state of mind.
En nogmaals, dit zijn feiten, geen zielig gelul. De schuld was een domme samenloop van omstandigheden, deels eigen schuld, deels pech. We hebben op de blaren gezeten, en keihard geknokt zonder gebruik te maken van schuldhulp. Ik hoop toch wel dat je aanneemt dat wij zonder creativiteit de rotzooi nooit hadden kunnen oplossen.
Besef wel, dat als ik al mijn aandoeningen in de strijd had gegooid, ik had kunnen stoppen met werken, dan hadden we de schuldhulp in gegaan en waren we niet gedwongen geweest te verhuizen naar een vrije sector woning. Had ik ook waarschijnlijk lekker op vakantie gekund. Maar van die "creativiteit" wenste ik geen gebruik te maken
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.
zondag 28 juli 2013 om 12:19
quote:beelicious schreef op 28 juli 2013 @ 11:36:
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Tsja dan heb je recht op allerlei subsidies waardoor alles toch net iets beter te doen is. Met 2 net niet hoge inkomens kun je het shaken.
gewoon gezin. 2 inkomens
700huur (want boven de grens dus hoge huur en kopen gaat dan weer net niet250 zorg verzekering 2 personen150 gas water en licht100 internet tv telefoon e.d100 verz/weg bel/onderhoud auto50 verzekeringen
dan zit ik al aan 1300 euro vaste lasten.
En dan is er nog geen hap gegeten.
Vertel mij ook eens hoe je ouders het deden want blijkbaar sla ook ik de plank volledig mis
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Tsja dan heb je recht op allerlei subsidies waardoor alles toch net iets beter te doen is. Met 2 net niet hoge inkomens kun je het shaken.
gewoon gezin. 2 inkomens
700huur (want boven de grens dus hoge huur en kopen gaat dan weer net niet250 zorg verzekering 2 personen150 gas water en licht100 internet tv telefoon e.d100 verz/weg bel/onderhoud auto50 verzekeringen
dan zit ik al aan 1300 euro vaste lasten.
En dan is er nog geen hap gegeten.
Vertel mij ook eens hoe je ouders het deden want blijkbaar sla ook ik de plank volledig mis
zondag 28 juli 2013 om 12:22
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 28 juli 2013 @ 12:19:
[...]
Tsja dan heb je recht op allerlei subsidies waardoor alles toch net iets beter te doen is. Met 2 net niet hoge inkomens kun je het shaken.
gewoon gezin. 2 inkomens
700huur (want boven de grens dus hoge huur en kopen gaat dan weer net niet250 zorg verzekering 2 personen150 gas water en licht100 internet tv telefoon e.d100 verz/weg bel/onderhoud auto50 verzekeringen
dan zit ik al aan 1300 euro vaste lasten.
En dan is er nog geen hap gegeten.
Vertel mij ook eens hoe je ouders het deden want blijkbaar sla ook ik de plank volledig misPrecies dit.
[...]
Tsja dan heb je recht op allerlei subsidies waardoor alles toch net iets beter te doen is. Met 2 net niet hoge inkomens kun je het shaken.
gewoon gezin. 2 inkomens
700huur (want boven de grens dus hoge huur en kopen gaat dan weer net niet250 zorg verzekering 2 personen150 gas water en licht100 internet tv telefoon e.d100 verz/weg bel/onderhoud auto50 verzekeringen
dan zit ik al aan 1300 euro vaste lasten.
En dan is er nog geen hap gegeten.
Vertel mij ook eens hoe je ouders het deden want blijkbaar sla ook ik de plank volledig misPrecies dit.
zondag 28 juli 2013 om 12:24
quote:beelicious schreef op 28 juli 2013 @ 11:36:
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.Dat kan mits je goedkoop woont.
Mijn ouders hebben samen 7 jaar van ¤1100 per maand geleefd. Daarvan konden ze zelfs sparen en op vakantie.
Dus 't ligt echt aan je eigen creativiteit.
Voorbeeldje: een auto. Wanneer gebruik je die? Juist zo min mogelijk, 't meeste op de fiets.
Frisdrank: is een luxe product, heb je niet dagelijks nodig.
Word lid van zo'n Facebook weggeef hoekje: staan allemaal gratis dingen op.
Maar goed om 't leuk te maken. Fiets naar zo'n recreatiegebied. Neem brood en drinken mee en heb er een leuke dag. Nodig vrienden uit.
Ga bij vrienden op de koffie, gezellig er even tussen uit. Volgende keer op de koffie bij jullie.
Organiseer een spelletjes avond en vraag je vrienden wat mee te nemen.Dat kan mits je goedkoop woont.
zondag 28 juli 2013 om 12:25
Volgens mij was het van beelicious goed bedoeld he? Ik snap trouwens heel goed wat je bedoelt (ahoewel ik echt geen geld heb, dus het niet per se een gevoel is, maar gewoon ik letterlijk dingen niet kan kopen), en ik snap ook dat het je heel hoog zit en je daarom zo reageert, maar je kunt ook proberen te bedenken dat mensen heir reageren om wel nuttige tips te geven he. Ondanks dat het je raakt en hard overkomt.
Ik merk dat potluck helemaal hip is, dat iedereen eigen eten enzo meeneemt en het dan een groot eetfestijn wordt. Dat hoeft dan dus helemaal niet zo duur te zjn, misschien kun je zoiets organiseren? Dan heb je toch weer een leuk dagje met vrienden.
Spelletjes spelen? je moet ervan houden (en dat doe ik) maar dan kun je hele competities opzetten (ja gewoon met monopoly ofzo haha).
Verder dingen als Lidl, markt blabla maar dat weet je wel denk ik.
Ik merk dat potluck helemaal hip is, dat iedereen eigen eten enzo meeneemt en het dan een groot eetfestijn wordt. Dat hoeft dan dus helemaal niet zo duur te zjn, misschien kun je zoiets organiseren? Dan heb je toch weer een leuk dagje met vrienden.
Spelletjes spelen? je moet ervan houden (en dat doe ik) maar dan kun je hele competities opzetten (ja gewoon met monopoly ofzo haha).
Verder dingen als Lidl, markt blabla maar dat weet je wel denk ik.
zondag 28 juli 2013 om 12:26
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 12:23:
Sgaap, ik vind de kosten voor telefonie/ internet bizar hoog, en je moet je afvragen als je krap zit of een auto dan wel handig isSoms is een auto echt nodig om een baan te kunnen hebben. Bij het werk wat mijn vriend doet, is het zelfs een vereiste omdat hij midden in de nacht moet kunnen uitrukken en binnen een half uur ter plaatse moet kunnen zijn. En zo goedkoop is het OV ook niet meer.
Sgaap, ik vind de kosten voor telefonie/ internet bizar hoog, en je moet je afvragen als je krap zit of een auto dan wel handig isSoms is een auto echt nodig om een baan te kunnen hebben. Bij het werk wat mijn vriend doet, is het zelfs een vereiste omdat hij midden in de nacht moet kunnen uitrukken en binnen een half uur ter plaatse moet kunnen zijn. En zo goedkoop is het OV ook niet meer.
zondag 28 juli 2013 om 12:28
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 12:23:
Sgaap, ik vind de kosten voor telefonie/ internet bizar hoog, en je moet je afvragen als je krap zit of een auto dan wel handig is
Dat kun je je wel afvragen, maar als je dan niet op je werk komt houdt het natuurlijk op.
Alleen telefoon zou iets goedkoper kunnen maar dat scheelt niet meer dan een tientje..
Sgaap, ik vind de kosten voor telefonie/ internet bizar hoog, en je moet je afvragen als je krap zit of een auto dan wel handig is
Dat kun je je wel afvragen, maar als je dan niet op je werk komt houdt het natuurlijk op.
Alleen telefoon zou iets goedkoper kunnen maar dat scheelt niet meer dan een tientje..
zondag 28 juli 2013 om 12:32
quote:yellowlove2punt0 schreef op 28 juli 2013 @ 12:25:
Volgens mij was het van beelicious goed bedoeld he? Ik snap trouwens heel goed wat je bedoelt (ahoewel ik echt geen geld heb, dus het niet per se een gevoel is, maar gewoon ik letterlijk dingen niet kan kopen), en ik snap ook dat het je heel hoog zit en je daarom zo reageert, maar je kunt ook proberen te bedenken dat mensen heir reageren om wel nuttige tips te geven he. Ondanks dat het je raakt en hard overkomt.
Ik merk dat potluck helemaal hip is, dat iedereen eigen eten enzo meeneemt en het dan een groot eetfestijn wordt. Dat hoeft dan dus helemaal niet zo duur te zjn, misschien kun je zoiets organiseren? Dan heb je toch weer een leuk dagje met vrienden.
Spelletjes spelen? je moet ervan houden (en dat doe ik) maar dan kun je hele competities opzetten (ja gewoon met monopoly ofzo haha).
Verder dingen als Lidl, markt blabla maar dat weet je wel denk ik.
Ze bedoelt het ook goed, maar ik kan er slecht tegen als er ALTIJD maar vanuit gegaan wordt dat je als een domme koe geen idee hebt hoe je zaken moet aanpakken. Met een beschuldigende ondertoon. Want je bent vast niet creatief genoeg.
Ze heeft blijkbaar nooit gehoord van de working poor, een groep die zich de tandjes werkt om uit de schulden te komen of te blijven. Da's hele andere koek dan met een uitkering of klein baantje op de bank zitten en mede te genieten van toeslagen.
Ik ben daar overigens niet jaloers op, ik vreet niet graag uit de staatsruif als het niet nodig is.
Volgens mij was het van beelicious goed bedoeld he? Ik snap trouwens heel goed wat je bedoelt (ahoewel ik echt geen geld heb, dus het niet per se een gevoel is, maar gewoon ik letterlijk dingen niet kan kopen), en ik snap ook dat het je heel hoog zit en je daarom zo reageert, maar je kunt ook proberen te bedenken dat mensen heir reageren om wel nuttige tips te geven he. Ondanks dat het je raakt en hard overkomt.
Ik merk dat potluck helemaal hip is, dat iedereen eigen eten enzo meeneemt en het dan een groot eetfestijn wordt. Dat hoeft dan dus helemaal niet zo duur te zjn, misschien kun je zoiets organiseren? Dan heb je toch weer een leuk dagje met vrienden.
Spelletjes spelen? je moet ervan houden (en dat doe ik) maar dan kun je hele competities opzetten (ja gewoon met monopoly ofzo haha).
Verder dingen als Lidl, markt blabla maar dat weet je wel denk ik.
Ze bedoelt het ook goed, maar ik kan er slecht tegen als er ALTIJD maar vanuit gegaan wordt dat je als een domme koe geen idee hebt hoe je zaken moet aanpakken. Met een beschuldigende ondertoon. Want je bent vast niet creatief genoeg.
Ze heeft blijkbaar nooit gehoord van de working poor, een groep die zich de tandjes werkt om uit de schulden te komen of te blijven. Da's hele andere koek dan met een uitkering of klein baantje op de bank zitten en mede te genieten van toeslagen.
Ik ben daar overigens niet jaloers op, ik vreet niet graag uit de staatsruif als het niet nodig is.
